Homosexuality

[Rasputin]

That is true !

[golgol85]

And yet what it true does not always hold!

[Rasputin]

Mardome USA kheili aghaban az in lahaz,nesbate beh Europe ! fekr ham nakonam,hala halaha,avaz beshan !!

[golgol85]

na hamashoon, jam bandi nemishe kard!

[Rasputin]

beh gheir az San Fransisco va NY,jahayeh digeh hamisheh gay ha problem dashtan va daran ! Khoda miduneh keh yek vaghtaei chizaei man mikhunam keh dar moredeh in chizast va kheili narahat misham ! hatta kheili az american ppl mishnasam keh touyeh London,Amsterdam,Paris zendegi mikonan,choun gay hastan,tarjih midan touyeh Europe bashan !

[golgol85]

yes, but just because conservatives are not supportive of gay people does not mean that everyone here is against them. I have had gay friends, they are really nice people. besides, people have problems with gay people because they are too caught up with religion (gay people in iran are put in jail, whiped in public, etc.) and you can be sure that stuff like that(not to that extent, but bad enough) happens in the states as well. but just cus the people in government in both iran and the us are stupid in that they dont let people choose for themselves, you cant generalize and say all US people are agahab!

[Rasputin]

دیروزبه یک مرد همجنسگرای ایرانی ازکه خطرمحاکمه و دستگیری از ایران به کشور اتریش پناه بردهبود از مقامات امور پناهندگان کشور اتریش جواب مثبت دریافت کرد و با درخواست پناهندگی وی موافقت شد .

به گفته آقای کورت کریکلر دبیر کل سازمان همجنسگرایان اتریش تنها مشکل در این کیس را می توان گفت همیشه یک در خواست لازم است تا تصمیم مثبت گرفته شود . وی افزود بسیار دیده ایم که تصمیمات منفی به صورت روزانه در ادارات امورپناهندگان انجام میشود تا متقاضیان را از تصمیم خود منصرف کند و فقط کسانی که در این امر پافشاری می کند به درجه پناهندگی نائل میشوند . به نظر میرسد که در اولین برخوردها و در اولین ادارات درخواست آنها رد میشود و در ادامه کار اوضاع این چنین نیست .

در واقع کشور اتریش سابقه دیرینه ای در قبول پناهجویان ایرانی که از دست محاکمه میگریزند را دارد .اولین مورد موفقیت آمیز به سال 1984 بر میگردد . در ماه گذشته نیز یک زوج همجنسگرای مرد ایرانی در اتریش توانستند اقامت بگیرند و این حکم زمانی اعلام شد که حکم اعدام این زوج در ایران صادر شده بود و تمام تصمیمات منفی ادارات به تجدید مظر گذاشته شد و نظر آنها را تامین کرد .

[golgol85]

akhe vase chi adam nabayad toye keshvareh khodesh rahat bashe ba ooni ke hast?! iran ke jaye khodesho dare, hala bebinim US che goli be sar hamjensgerayan mizaneh.

[donsaeid]

Gay Parade in OSLO

age haleton zod bad mishe nega nakonid















IN ye keshishe norwegie (vasat) ke az hoghoghe homoha dar norway defa mikone bekhatere hamin ekhrajesh kardan

[abadani69]

saeid,jaye man vo tu vo nima onja khali boode j/k be khodet nagir aghaye mohtaram

[Rasputin]

Supporters of banning gay marriage won two major court rulings Friday, with a federal appeals court reinstating Nebraska's voter-approved ban on same-sex marriage and the Tennessee Supreme Court ruling that voters should have a say on the issue.
Last week, the highest courts in two others states also dealt gay rights advocates setbacks. The New York court rejected a bid by same-sex couples to win marriage rights, and the Georgia court reinstated a constitutional amendment banning gay marriage there.

In the Nebraska case, U.S. District Judge Joseph Bataillon had ruled that the ban was too broad and deprived gays and lesbians of participation in the political process, among other things.

The 8th U.S. Circuit Court of Appeals disagreed, saying in its ruling Friday that the amendment "and other laws limiting the state-recognized institution of marriage to heterosexual couples are rationally related to legitimate state interests and therefore do not violate the Constitution of the United States."

Seventy percent of Nebraska voters approved the ban in 2000.

Attorney General Jon Bruning had argued earlier for the ban should to be restored, saying it didn't violate anyone's freedom of expression or association.

Opponents of the ban "are free to gather, express themselves, lobby, and generally participate in the political process however they see fit," Bruning said. "Plaintiffs are free to petition state senators to place a constitutional amendment on the ballot. Plaintiffs are similarly free to begin an initiative process to place a constitutional amendment on the ballot, just as supporters ... did."

The lawsuit challenging the ban was filed by New York-based Lambda and the ACLU's Lesbian and Gay Project. Officials there could not immediately be reached for comment.

The Nebraska amendment went farther than similar bans in many states in that it also barred same-sex couples from many legal protections afforded heterosexual couples. For example the partners of gays and lesbians who work for the state are not entitled to share their health insurance and other benefits.

[Rasputin]

فعاليت تشکلهای دفاع از حقوق همجنسگرايان در ايران

گروهی از افراد و تشکلهای ايرانی که در زمينه حمايت از حقوق همجنسگرايان فعاليت می کنند، روز نوزدهم ژوئيه (28 تير) را به عنوان روزی برای اعلام اعتراض به وضعيت همجنسگرايان در ايران اعلام کرده اند.
انتخاب اين روز بر اساس سالگرد اعدام دو جوان مشهدی صورت گرفته که به جرم تجاوز به پسری سيزده ساله اعدام شدند، اما گروههايی که اين روز را برای اعتراض به وضعيت همجنسگريان در ايران برگزيده اند معتقدند که اين دو جوان مشهدی تنها به دليل همجنسگرا بودن اعدام شده اند.

به هر حال، اين نخستين بار است که روزی در ارتباط با همجنسگرايان ايرانی تعيين شده، هرچند گروههای ايرانی فعال در زمينه حقوق بشر تاکنون حمايتی از حرکتی جمعی در ارتباط با مسئله همجنسگرايان در ايران به عمل نياورده اند.

همجنسگرايی در ايران جرم است و برای مردان مجازات اعدام و برای زنان مجازات شلاق را در پی دارد، اما طی سالهای اخير که گروههای متعدد فعال حقوق بشر موارد مجازات اعدام را در ايران دنبال و گزارش می کنند تا به حال موردی که افراد صرفاً به دليل عمل همجنسگرايانه اعدام شده باشند گزارش نشده و مورد دو جوان مشهدی، تنها موردی است که برخی از اين گروهها، دليل اجرای آن را همجنسگرايی می دانند.

همجنسگرايی همچنين از ديد بيشتر مردم ايران، چه مذهبی و چه غيرمذهبی عادت و عملی ناپسند به شمار می رود و در جامعه پذيرفته شده نيست.

اما در ميان ايرانيان مهاجر، گروهی از همجنسگرايان تشکلهايی راه انداخته و نشرياتی منتشر می کنند و حتی يک ايستگاه راديويی اينترنتی دارند.

دامنه فعاليت اين تشکلها اخيراً به داخل ايران نيز گسترش يافته و هم اکنون افرادی در ايران به صورت مخفيانه فعاليتهايی در ميان همجنسگرايان ايرانی انجام می دهند.

پيروز مهرآيين، عضو سازمان همجنسگرايان ايرانی است که در بلژيک به ثبت رسيده، اما او در داخل ايران، فعاليتهايی برای همجنسگرايان انجام می دهد.

آقای مهرآيين می گويد که او و ديگر اعضای اين سازمان در تهران و شهرهای بزرگ ايران ميان همجنسگرايان لوح های فشرده رايانه ای توزيع می کنند که حاوی مطالب آموزشی و بهداشتی در زمينه همجنسگرايی و همچنين مطالب نشرياتی است که در خارج از ايران به زبان فارسی در زمينه همجنسگرايی منتشر می شود.


آن دسته از فعالان حقوق بشر که شخصاً حقوق همجنسگرايان را به رسميت می شناسند از آن بيم دارند که اگر اين موضوع را در فعاليت خود بگنجانند هم مورد تخطئه مراجع مذهبی قرار بگيرند و هم با واکنش مردم ايران مواجه شوند


حسين باقرزاده، فعال حقوق بشر

او می گويد با اينکه اين فعاليتها در نهايت پنهانکاری انجام می گيرد، اعضای سازمان همجنسگرايان ايران پيامهای تلفنی و اينترنتی دريافت می کنند که آنها را به افشای هويت اصلی شان تهديد می کنند.

مانی زانيار، فعاليتهای سازمان همجنسگرايان ايرانی را در زمينه مسائل بهداشتی در ايران اداره می کند و می گويد بخش عمده ای از فعاليت اعضای اين سازمان در ايران افکارسنجی و دستيابی به آمار و سپس برقراری تماس با همجنسگرايان برای آموزش بهداشتی آنان است.

او می گويد نخستين فعاليت اين سازمان در ايران شناسايی همجنسگرايان مبتلا به ايدز بوده و همچنين، اين سازمان در مورد بيماريهای مقاربتی و کاربرد وسائل بهداشتی در مسائل جنسی آموزشهايی از طريق لوح های فشرده رايانه ای و تماسهای اينترنتی در اختيار همجنسگرايان قرار می دهد.

بخش ديگری از فعاليت سازمان همجنسگرايان ايرانی در ايران، آن گونه که پيروز مهرآيين می گويد، شناسايی مشکلاتی که برای همجنسگرايان پيش می آيد و گزارش کردن آن به سازمانها و گروههای فعال حقوق بشر در خارج از ايران است.

اگرچه گروههای بين المللی فعال حقوق بشر همچون ديده بان حقوق بشر تاکنون موضعگيريهايی در دفاع از حقوق همجنسگرايان ايرانی کرده اند اما تاکنون در موضعگيريها و برنامه های افراد و تشکلهای ايرانی مدافع حقوق بشر، چه در داخل و چه در خارج از اين کشور، ديده نشده که به موضوع همجنسگرايی در ايران پرداخته شده باشد و اساساً فعالان حقوق بشر از موضعگيری در اين زمينه پرهيز می کنند.

سازمان همجنسگرايان ايرانی نامه سرگشاده ای به اکبر گنجی، روزنامه نگار منتقد ايرانی نوشته که هم اکنون در سفر خارج از ايران به سر می برد و از او خواسته تا صريحاً موضع خود را در قبال حقوق همجنسگرايان اعلام کند اما تاکنون پاسخی از آقای گنجی در اين زمينه انتشار نيافته است.


گذری بر ابيات شاعران بزرگ فارسی زبان اشارات متعددی به همجنسگرايی به دست می دهد، اشاراتی که گاه، نگاه شاعر به آنها چندان منفی هم نبوده است



به رسميت شناخته شدن همجنسگرايی در اغلب جوامع غربی به گونه ای درآمده است که با در اين جوامع کسی نمی تواند خود را مدافع حقوق بشر بداند اما همجنسگرايی را به عنوان رفتار جنسی پذيرفته شده به رسميت نشناسد.

حسين باقرزاده، فعال حقوق بشر که در انگلستان اقامت دارد می گويد دليل پرهيز اغلب فعالان ايرانی حقوق بشر از پرداختن به مسئله حقوق همجنسگرايان به حساسيت جامعه ايرانی نسبت به اين موضوع باز می گردد.

او می گويد آن دسته از فعالان حقوق بشر که شخصاً حقوق همجنسگرايان را به رسميت می شناسند از آن بيم دارند که اگر اين موضوع را در فعاليت خود بگنجانند هم مورد تخطئه مراجع مذهبی قرار بگيرند و هم با واکنش مردم ايران مواجه شوند.

دليل ديگری که او برای پرهيز فعالان ايرانی حقوق بشر از مسئله همجنسگرايی بر می شمرد اين است که بخشی از آنان اعتقاد دارند ايران هم اکنون با مسائل جدی تری در زمينه حقوق بشر مواجه است و حقوق همجنسگرايان از اين لحاظ در اولويت قرار ندارد.

نتايج برخی پژوهشها نشان می دهد که چهار تا هفت درصد افراد جامعه بشری تمايلات همجنسگرايانه يا دوجنسگرايانه دارند.

بسياری از ناظران خارجی، جامعه ايرانی را جامعه ای پرتضاد می شمارند، تضادهايی که به باور آنها به اين جامعه جذابيت می بخشد، هرچند مشکلاتی نيز ايجاد می کند.

نحوه برخورد با همجنسگرايی را نيز می توان يکی ديگر از تضادهای جامعه ايرانی بر شمرد؛ در حالی که اغلب ايرانيان ديد مثبتی به همجنسگرايی ندارند، شايد کمتر ملتی در جهان به اندازه ايرانيان همجنسگرايی را در ادبيات خود انعکاس داده باشند.

گذری بر ابيات برخی شاعران بزرگ فارسی زبان اشارات متعددی به همجنسگرايی به دست می دهد، اشاراتی که گاه، نگاه شاعر به آنها چندان منفی هم نبوده است.

[Rasputin]

پيروز مهرآيين که در ايران برای همجنسگرايان فعاليت می کند تجربه خود از زندگی به عنوان فردی همجنسگرا در اين کشور را برای ما بيان کرده است که متن گفتار او را در اينجا می خوانيد:


--------------------------------------------------------------------------------


من در خانواده ای مذهبی بزرگ شده، با عقايد مذهبی رشد کرده ام و مطالعات مذهبی ام هم فراتر از دروس دينی مدرسه است.

پس از آنکه همجنسگرايی را در خودم کشف کردم مدتها از خداوند طلب شفا می کردم و همچون بسياری از نوجوانان ايرانی دوران بلوغ را با اضطراب طی کردم.

به روحانيون که مراجعه می کردم می گفتند همجنسگرايی گناه کبيره و عملی غيرعادی و حرام است.

می توان گفت همه همجنسگرايانی که در ايران زندگی می کنند احساس شرم و گناه درونی دارند.

من با مراجعه به اينترنت و سايتهايی که سبکهای جديد زندگی را معرفی می کردند بود که متوجه شدم بيمار نيستم و اين شيوه از زندگی را برای خودم برگزيدم.

در جوانان امروز ايران به علت کاربرد اينترنت و تماشای شبکه های تلويزيونی ماهواره ای و آشنايی آنها با زبانهای خارجی می بينيم که نسبت به موضوع همجنسگرايی منعطفترند اما با بالا رفتن سن معمولاً افراد اصولگراتر می شوند و همين جوانها به روالی که پدران خود در برخورد با اين مسئله داشته اند بازخواهند گشت.

من افرادی را ديده ام که تا چند سال پيش نسبت به مسئله همجنسگرايی آزادانديشانه برخورد می کردند اما پس از ازدواج به همان باورهای مذهبی در اين زمينه بازگشته اند.

خانواده من نمی دانند که من همجنسگرا هستم و اينکه روزی به اين موضوع پی ببرند برای من مانند کابوس است، اگر بفهمند نمی گويم مرا از خانه بيرون می کنند اما از غصه دق می کنند.

در ميان دوستان نزديکم هم همجنسگرا بودن من تا حدی پذيرفته شده اما همانها هم به من می گويند بايد خودم را درمان کنم.

با يک روانپزشک صحبت کردم که قصد داشت مرا درمان کند اما وقتی با روانشناسان خارجی صحبت کردم، به اينکه او (روانشناس ايرانی) به من روشهايی برای درمان توصيه کرده است می خنديدند.

با روانپزشک ديگری که سن بالاتری داشت و تحصيلکرده اروپا بود که صحبت کردم، نصيحتهای خوبی به من کرد که اينکه من امروز می توانم روی پای خودم بايستم و روحيه ام را حفظ کرده ام مديون او می بينم.

شيوه دوستيابی همجنسگرايانه

از گذشته ها جاهايی بوده که همجنسگراهای مرد با ظاهری متفاوت از ديگر مردها در آن ظاهر می شده اند و اين قبيل جاها پاتوق همجنسگراها می شده، مثلاً در تهران، پارک دانشجو از قديم به اين موضوع شهرت داشته است.

اما با ظهور اينترنت اتاقهای گفتگوی اينترنتی پيدا شد که محل آشنايی و دوستيابی همجنسگرايان گرديد.

کسانی که از اين طريق با هم آشنا می شوند با هم قرار می گذارند و تيمهايی تشکيل می دهند و ترجيح می دهند که حالا که با هم آشنا شده و به يکديگر اعتماد پيدا کرده اند ديگر به اتاقهای گفتگوی اينترنتی مراجعه نکنند.

از اينجا به بعد معمولاً ديدارهای اينترنتی به مهمانيها يا همان پارتی خانگی تبديل می شود.

افراد زيادی از اين طريق با هم به صورت زوج در می آيند و با هم زندگی می کنند اما اغلب اين زندگيها به دليل نداشتن کسی که اين افراد را هدايت کند و به آنها مشاوره بدهد ناپايدارند.

خيليها هم هستند که دوجنسگرا هستند و زندگی با جنس مخالف را هم تجربه کرده اند.

کسانی هم هستند که در ازای پرداخت پول خواهان رابطه با افراد کمسالترند البته نمی توان گفت همه کسانی که با افراد بزرگسالتر از خودشان رابطه همجنسگرايانه دارند در ازای پرداخت پول است.

خيلی از جوانهای همجنسگرا به علت آسيبهای روحی که از روابط همجنسگرايانه می بينند ترجيح می دهند با افراد بزرگسالتر رابطه داشته باشند.

يکی از دوستان همجنسگرای من را به دليل ظاهری که داشت و کمی آرايش کرده بود، ربودند و آن گونه که خودش می گفت پنج نفری به او تجاوز کردند و سپس رهايش کردند و رفتند.

می گفت به من می گفتند اگر نمی خواستی به تو تجاوز کنيم که ظاهر خودت را اين طور درست نمی کردی.

[Rasputin]

The top court in Washington state in the US has upheld a gay marriage ban.
The court backed the Defense of Marriage Act, which was passed in the state eight years ago to limit marriage to heterosexual couples.

Nineteen same-sex couples had challenged the law, but the court ruled against them by five votes to four.

The judges stressed that they were not ruling on the rights or wrongs of gay marriage itself, but only on whether the current law was constitutional.

The decision follows a string of setbacks for same-sex marriage advocates in other parts of the US.

Forty-five of the 50 states have passed laws or amended their constitutions to effectively prohibit same-sex marriages.

There aren't words to describe how hurt people in the gay and lesbian community are

Ed Murray
Democratic Representative, Seattle

Gay marriage is currently legal in only one US state - Massachusetts.

Gay rights campaigners reacted with disappointment and anger to the Washington decision.

"There aren't words to describe how hurt people in the gay and lesbian community are," said gay state Democratic Representative Ed Murray of Seattle.

"There's a lot of tears and a lot of anger right now. Emotion is raw."

"I feel really angry," said another campaigner, Nancy Sigafoos, at the court with her partner and daughter.

"I've been in a relationship for 14 years. I have a child with my partner. I'm struggling not to use any expletives right now."

Today is a triumph for marriage

Kristen Waggoner
Allies for Marriage and Children

Jennifer Pizer of gay rights group Lambda Legal said: "We learn from history that social change takes time... and public support has been growing quite quickly."

But the decision was hailed by campaigners opposed to same-sex weddings.

"Today is a triumph for marriage," said Kristen Waggoner, a lawyer from the group Allies for Marriage and Children.

"This (decision) is an action that is right in line with what other courts have been finding all around the nation."

Some of the Washington judges, while ruling that the current law did not breach the constitution, urged a fresh look at it.

"Given the clear hardship faced by same-sex couples evidenced in this lawsuit, the Legislature may want to re-examine the impact of the marriage laws on all citizens of this state," wrote Justice Barbara Madsen.

[donsaeid]

در حمايت از حقوق همجنسگرايان و برای مقابله با هموفوبيا و پدوفيلی







از آنجا که

- سازمان بهداشت جهانی نيز در همخوانی با دستاوردهای علوم پزشکی و روانشناسی امروز اعلام کرده است، همجنسگرايی انحراف جنسی و يا روانی نيست بلکه نوعی گرايش جنسی طبيعی و عادی است که در نزد برخی از انسانها ديده میشود ؛

- همجنسگرايی صرفا در گرايش جنسی دو انسان نسبت به يكديگر خلاصه نمي شود ، بلكه نيازهاي روحي ، عشقی و عاطفی را نيز در بر مي گيرد؛

- همجنسگرايی ربطی به رنگ، نژاد، مذهب، مليت، وموقعيت اجتماعی ندارد و زنان و مردان همجنسگرا در همه جوامع انسانی و در تمام اقشار جامعه وجود دارند؛

- همجنسگرايی از مقوله بچه بازی ( پدوفيلی) نيست و این دو ربطی به هم ندارند. همجنسگرايی گرايش عاطفی و جنسی يک فرد بالغ به فرد بالغ ديگری است که بر اساس خواسته و علاقه دو طرفه و بدون زور و اجبار به برقراری رابطه با هم می پردازند. پدوفيلی رابطه جنسی با كودكان است كه میتواند از نوع همجنس يا جنس مخالف باشد و بايد عمل مجرمانه تلقی گردد؛

- سرکوب همجنسگرايان و ناديده گرفتن حقوق آنها در جوامع بسته و محروم از آزادی و دمکراسی ابعاد گسترده و بسيار غير انساني به خود مي گيرد؛

- در جوامع باز و دمکراتيك، بدليل وجود امكان روشنگري و تشكل براي همجنسگرايان و حاميان آنها در سطح جامعه و همچنين وجود پشتوانه ي قانوني و حقوقي، امكان نقض حقوق همجنسگرايان و نفي حضور اجتماعي آنان به حداقل مي رسد؛

- حقوق همجنسگرايان بخشی از حقوق بشر است و مدافعان حقوق بشر در جهان در فعاليتهای خود براي موضوع بی حقوقی همجنسگرايان و ستمی که بر آنها می رود جايگاه خاصی قائلند؛

- پذيرش حقوق همجنسگرايان در مسير طرد آن بخش از سنتها كه با حقوق بشر ناسازگارند، و در راستاي تضعيف ارزش های پدرسالار، امري بسيار مهم قلمداد مي شود؛

- حضور علني همجنسگرايان درکشورهای آزاد در كليه ي عرصه ها از هنر و ادبيات گرفته تا انديشه و سياست دال بر آن است که همجنسگرايان مي توانند سهم بسزايي در راه بهبود جامعه ي بشري در كليهي عرصه هاي حيات بشري بر عهده گيرند؛

- هموفوبيا بمعنی ترس، نفرت و گريز از همجنسگرايی و همجنسگرايان، و اجتناب از گشودن باب گفتگو در باره همجنسگرايی، تنها به افراد همجنسگرا آسيب نمی رساند بلکه به ماندگاری ارزشها و سنت های غلط و غير انساني ياري مي رساند.

ما امضاء کنندگان زير

- از برابری حقوقی همجنسگرايان دفاع کرده و خواستار لغو قانون مجازات همجنسگرايان در قوانين کشور هستيم.

- خواهان مبارزه قاطع با پديده بچهبازی ( پدوفيلی) از هر نوع آن ( سوء استفاده جنسي از پسران و دختران نابالغ) هستيم و به خصوص سوء استفاده جنسی از دختران نوجوان تحت عنوان ازدواجهای سنتی، شرعی يا قانونی را محكوم میكنيم.

- از همه هموطنان بخصوص فعالان حقوق بشر، گروههای فرهنگی، اجتماعی ، سياسی و شخصيتها می خواهيم که به ما بپيوندند و با موضع گيری صريح و علنی در اين باره مسئوليت و شهامت فرهنگی و مدني نشان داده و به روشن شدن افکار عمومی ياری رسانند.

- روز 17 ماه مه ( 27 اردیبهشت) روز جهانی مقابله با هموفوبيا است. ما از صاحبان وسايل ارتباط جمعی ايرانی در داخل و خارج کشور درخواست می کنيم که در اين روز به طرح وسيع موضوع همجنسگرايی و مسائل همجنسگرايان ايران پرداخته، راه را برای طرح جدی تر مسئله هموار سازند.


امضا كنندگان (ليست نهايي):

آريا (از ايران)، ، دانيال آذري (فعال سياسي و فرهنگي)، علي اكبر آزاد (محقق و استاد دانشگاه)، ويكتوريا آزاد (فعال سياسي) ، سهيل آصفي (روزنامه نگار)، دكتر مژگان آموزگار (راديولوژيست)، مينا احدي (فعال سياسي)، امير احمدي، داريوش احمدي (فعال سياسي)، سودابه اردوان (نويسنده، نقاش و مجسمه ساز)، شهرزاد ارشدي (عكاس و فيلمساز)، بابك اسدي (دانشجو)، جواد اسديان (شاعر)، محمد رضا اسكندري (فعال سياسي و حقوق بشري)، امير حسين افراسيابي (شاعر و معمار)، لطيفه افشاري، نادره افشاري (نويسنده)، دكتر گودرز اقتداري (فعال حقوق بشر)، نسرين الماسي (روزنامه نگار)، آيدا امير فلاح (دانشجو)، امير (از ايران)، امير مجيد (از هلند)، شادي امين (فعال زنان و روزنامه نگار)، گلناز امين (فعال زنان)، بهمن اميني (ناشر و روزنامه نگار)، الناز انصاري (خبرنگار و فعال زنان)، شعله ايراني (روزنامه نگار)، عماد ايراني (دانشجو و فعال حقوق همجنسگرايان)، اصغر ايزدي (فعال سياسي)، اكبر ايل بيگي، مزدك بامدادان (پژوهشگر)، مهران براتي (پژوهشگر و فعال سياسي) ، منيره برادران (نويسنده و فعال حقوق بشر) ، نسيم بريد ، خسرو باقرپور(شاعر و نويسنده)، دكتر حسين باقرزاده ( فعال سياسي و حقوق بشري)، بهروز به نژاد (اهل تئاتر)، بنيامين (از اهواز)، سعيد بيات (دانشجوي رشته كامپيوتر)، دكتر اردوان بياني (پزشك و حقوق دان)، نيلوفربيضايي (نمايشنامه نويس و كارگردان تئاتر)، روشنك بيگناه (شاعر)، امير پ (از تهران)، آرشام پارسي (سخنگوي سازمان همجنسگرايان ايراني)، دكتر تورج پارسي (نويسنده و استاد سابق دانشگاه)، دكتر ناصر پاكدامن (محقق و استاد دانشگاه)، مرتضي پاكي (فعال حقوق بشر)، طاهره خرمي (فعال سياسي و حقوق بشري)، علي پور خليلي، سهيلا پور ، مارسل پوريان، پويا (از ايران)، پويان (مدرس دانشگاه- ايران)، فرزانه تاييدي (اهل تئاتر)، دكتر محمود تهراني مرادخاني (پزشك و فعال سياسي)، كيانوش توكلي (فعال سياسي و روزنامه نگار)، رويا تيموري (فعال حقوق بشر)، جهانشاه جاويد (روزنامه نگار)، ميلاد جلالي (مهندس نفت)، نسرين جلالي (نويسنده و فعال سياسي)، بهرام چوبينه ( نويسنده وپژوهشگر)، حامد (از تهران)، پروانه حميدي (بازيگر تئاتر)، نسيم خاكسار(نويسنده)، دكتراسماعيل خويي (شاعر)، لادن داور (فعال زنان)، آرتا داوري (نقاش)، جو داوي (ايران)، دلارام (سردبير مجله ماها)، ساسان دهقان ، صبا راوي (سازمان همجنسگرايان ايراني ، هلند)، رضا از تهران (فوق ليسانس ساختمان)، ميهن روستا (فعال زنان)، فريد دهكردي (مشاور خانوادگي)، فريده رضوي ( گرافيست)، شاهرخ رئيسي (سازمان همجنسگرايان ايراني)، محمود رفيع (فعال حقوق بشر)، رهام رفيعي (وبلاگ نويس همجنسگرا)، ميترا زاهدي (بازيگر و كارگردان تئاتر)، فتحيه زركش يزدي (فعال سياسي و حقوق بشري)، دكتر بهمن سرايي (آرشيتكت و گالريست)، پارميس سعدي (محقق و مترجم)، فرود سياوش پور (فعال سياسي)، دكتر محمد سيد راضي (دكتر مهندسي شيمي)، رضا شب بين (وبلاگ نويس و همجنسگرا)، دكتر امير شبيري (پزشك، متخصص مغز و اعصاب و روانپزشكي)، اكبر سردوزامي (نويسنده)، هاله سلحشور (وبلاگ نويس)، نوشين شاهرخي (نويسنده)، ساندرا شايسته (نويسنده و محقق)، شروين (از ايران)، علي شريف (دانشجوي مهندسي)، شهلا شفيق (نويسنده و پژوهشگر)، فرهاد شكري، داريوش شكوف (فيلمساز)، پرهام شهرجردي (شاعر)، بهروز شيدا (نويسنده و منتقد)، پيام شيرازي (نويسنده و فعال حقوق همجنسگرايان)، جهانگير شيرازي (فعال اجتماعي)، منصور صابري (فعال همجنسگرا)، سعيد صالح ، دكتر سعيد صالحي نيا (فعال سياسي)، علي صديقي (نويسنده و روزنامه نگار)، دكتر فرزين طايفه (پزشك)، امير طهماسين (دانشجو)، سهيل عالي پور (فعال حقوق همجنسگرايان)، علي عبدالرضايي (شاعر)، هادي عبد الناسي، دكتر اصغر عبدي (پژوهشگر و فعال حقوق بشر)، دكتر سياوش عبقري (فعال سياسي و استاد دانشگاه)، دكتر شهلا عبقري (فعال سياسي و استاد دانشگاه)، دكتر زري عرفاني (مسئول راديو پارس و فعال سياسي)، عليرضا عزيزي (فعال حقوق بشر)، ميرزا آقا عسگري (ماني) (شاعر)، حسين علوي (روزنامه نگار و تحليلگر سياسي)، عليرضا (مهندس هوافضا-ايران)، مسعود عليزاده، اسد عليمحمدي (وبلاگ نويس)، شاهين فاطمي (پروفسور اقتصاد)، شايان فتحعلي ، رضا فرمند (شاعر)، دكتر بهروز فروتن (پزشك) ، مهدي فروزندي (نقاش و كارشناس هنرهاي تجسمي)، آيدين فرهادي (دانشجو)، ترانه فروهر (سازمان همجنسگرايان ايراني)، اختر قاسمي (عكاس)، علي قائدي، نرگس قاليچي، سهيلا قدس طينت (نويسنده)، علي قدم كبير، ساسان قهرمان (نويسنده ، بازيگرو كارگردان تئاتر)، ساقي قهرمان (شاعر)، رنجان كارون ارانته ، شبنم كاوسيان (دانشجو)، زيبا كرباسي (شاعر)، ابراهيم كريمي ، فرهنگ كسرايي (نويسنده و بازيگر تئاتر)، صمصام كشفي (شاعر)، علي كشگر (صاحب امتياز نشريه تلاش و فعال سياسي)، شيما كلباسي (شاعر)، كورش گلنام (فعال سياسي)، برديا گوران ، علي لهراسبي ، ليلاج (ايران)، علي محجوبي (عضو فراكسيون سبزهاي پارلمان آلمان)، محمد (از تهران)، ميريعقوب محمودي ملا احمدي (مهندس)، آيدين مختاري ، فرخنده مدرس (روزنامه نگار و فعال سياسي)، حامد مرواريد فروش (كارمند سازمان ملل متحد)، ژيلا مساعد (شاعر)، شاهرخ مشكين قلم (رقصنده، بازيگرو كارگردان تئاتر)، وريا مظهر (نويسنده و شاعر)، پژمان مقصودي، خسرو منصف شكري (دانشجوي رشته رياضي)، اسفنديار منفردزاده (آهنگساز)، فرهاد منوشان (مهندس تاسيسات)، مهتاب (مهماندار هواپيما- ايران)، پيروز مهرآيين (سازمان همجنسگرايان ايراني)، مهران مهرداد (داشجوي رياضيات)، شكوه ميرزادگي (نويسنده)، رامين مولائي (فيلم پرداز)، آلان نارنجي (دانشجو)، بهار نارنجي (دانشجو)، حجت نارنجي (فعال سياسي)، آرمان نجم (فيلمساز)، دكتر مسعود نقره كار (پزشك، نويسنده و پژوهشگر)، شهين نوايي (فعال زنان)، فروغ نيري (فعال فرهنگي)، نيما (دانشجوي مهندسي از ايران)، ورند وارطانيان (نويسنده، نقاش و شاعر)، آريان ورجاوندي (سازمان همجنسگرايان ايراني)، جواد ولدان (مهندس و روزنامه نگار)، هاني هويدا (دانشجو)، هادي يوسفي (فعال سياسي)

و

كميته بين المللي عليه سنگسار، نشريه بيدار، سازمان همجنسگرايان ايراني (pglo)، نشريه ماها، نشريه چراغ ، راديو رها