Women / Sex Object in West

[donsaeid]

khob Human Nature as Darwin discribes it tells about human as man in top! and Eternal fight for putting women down! ( female gender (in human as in animals(human is part of animal world)))

[Rasputin]

Yeki az chizhaei keh mano narahat va asabani mikoneh ineh keh khanoumhayeh irani ahamiatt beh ayandeh khodeshun nemidan va az hameh badtar nazar va aghideh ham nemidan !

[mike435]

It is freedom and it should be permited,
it is the woman who chooses what to do even thogh it is the male who architacts the situation to please his own selfish desire

non the less it is extremly important to note that being a sex object and celebrating it is not the same as feminisiom

the woman of today has desecrated everything the feminist fought for.

[abadani69]

well soale sakhti bood, it's disgusting and it's freedom. vase hamin dovomi ro entekhab kardam

[Nutcase]

i think both answers are right, and men fall in the same category, but we have to ask ourselves who is exploited more of the 2 genders? it is up to the individual how they want to portray themselves in public, wether they wanna do it for attention, freedom, money etc. i for one am not in the position to judge a person for wanting to let themselves be used in the public eye, they have their motives, i have a right not to watch or if i am concerned for the little ones in my family to turn the tube off. i gotta certain responsibility too, can't always point fingers at everyone else.

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]

Nice Disc.

It is really interesting that sexoholic people of forum (doesnt need to be negative ) have voted way they have! im not sure about Mike but RW, Abadani and Dariush cant go a day without watching porn! jk so for them it is netural if all girls were naked in streets!!!

[donsaeid]

پيش*درآمدهايي بر حضور اجتماعي زنان




برخي ورود زنان به عرصه اجتماع را به پس از آشنايي ايرانيان با فرهنگ غرب و رخنه*كردن اين فرهنگ و سپس موج نوگرايي مربوط مي*دانند. ازاين*رو آنان نقش روشنفكران را در اين امر برجسته مي*كنند و معتقدند آنان اولين كساني بودند كه به مسائل حقوق زنان پرداختند.


با مطالعه تاريخ مي*توان چند محور اصلي را براي آوردن زنان به صحنه اجتماع برشمرد. اين محورها كه در عرصه*هاي گوناگون سياسي، مذهبي و آموزشي پديدار مي*شوند، در حقيقت اولين تكاپوهاي زن ايراني براي به*دست*آوردن حقوق اجتماعي را منعكس مي*كنند. زنان در مقطع نهضت مشروطيت، با اقدام به حضور و فعاليت گسترده در اجتماع از طريق راه*اندازي مجامع، جرايد و تاسيس مدارس دخترانه و... فعاليتهاي اجتماعي خود را آغاز كردند و مقاله زير به بررسي اين مساله مي*پردازد.

به اين پرسش كه زنان از چه تاريخي و با چه انگيزه*هايي وارد عرصه اجتماع شدند، شايد نتوان به*درستي پاسخ داد. به*طوركلي تاريخ زنان هنوز در پرده*اي از ابهام باقي مانده و پرسشهاي بي*جواب بسياري در اين خصوص وجود دارد. مطالعات جدي*تر و عميق*تري لازم است كه با محورقراردادن زنان، تلاش كنند مسائل را از زاويه*اي جز آنچه تاكنون مرسوم بوده، بنگرند.

برخي ورود زنان به عرصه اجتماع را به پس از آشنايي ايرانيان با فرهنگ غرب و رخنه*كردن اين فرهنگ و سپس موج نوگرايي مربوط مي*دانند. ازاين*رو آنان نقش روشنفكران را در اين امر برجسته مي*كنند و معتقدند آنان اولين كساني بودند كه به مسائل حقوق زنان پرداختند.

البته نبايد فراموش شود كه زنان هميشه در طول تاريخ ايران به*طورمستقيم يا غيرمستقيم با برعهده*داشتن برخي مشاغل خدماتي ــ به*ويژه مشاغلي مانند قابلگي كه ارتباط مستقيم با خود زنان داشتند ــ در عرصه اجتماعي حضور داشته*اند. علاوه*براين، زنان روستايي و عشايري به*دليل ماهيت زندگيشان هميشه در فعاليتهاي روزمره نقش بسزايي ايفا مي*كردند. اما ازآنجاكه اين فعاليتهاي روزمره و تلاشهايي كه براي گذران زندگي صورت مي*گرفت، در جامعه روستايي و عشايري امري عادي تلقي مي*شد و در شهرها نيز غالبا تنها زنان طبقات نيازمند مجبور به فعاليت و اشتغال بودند و به محض بي*نيازي مالي از هرگونه فعاليتي در خارج از محيط منزل خودداري مي*كردند، دراينجا از پرداختن به اين موارد صرف*نظر مي*شود و تنها به ذكر تلاشهايي خواهيم پرداخت كه براي آوردن زنان به صحنه اجتماع ــ در سطحي وسيع ــ و نيز دگرگون*كردن فضاي فكري جامعه نسبت به زنان انجام شده*اند.

چنانكه گفته شد، در اينجا كوشش شده است نشان داده شود نخستين تلاشها براي ورود زنان به عرصه فعاليتهاي اجتماعي چگونه، با چه ابزار، از چه راههايي، توسط چه كساني و احتمالا با چه انگيزه*هايي صورت گرفته*اند.

بي*آنكه بخواهيم ارزشگذاري كنيم و نمره مثبت يا منفي درج نماييم، بايد گفت آشنايي با غرب تغييراتي را در طرز تلقي برخي افراد نسبت به زنان به*وجود آورده بود. زماني*كه زمزمه*هاي آزاديخواهي و مشروطه*طلبي به*آرامي در جامعه ترنم مي*شد، يكي از مسائلي كه مورد توجه قرار گرفت، تعليم و تربيت به شيوه*هاي جديد بود. اين موضوع موافقان و مخالفان فراواني داشت. هريك براي مدعاي خود استدلالهاي خاصي داشتند[i]

[donsaeid]

[donsaeid]

حضور زنان در جامعه


انقلاب مشروطيت، از ديگر عواملي بود كه در آوردن زنان به صحنه اجتماع موثر واقع شد. در اين دوره به دليل مشكلات اجتماعي، فقر، كم*شدن نان، گراني و غيره، زنان كه به*عنوان گردانندگان چرخ خانه تحمل كمبودها و احيانا گرسنگي فرزندان خود را نداشتند، با كوچكترين ندايي به خيابانها ريخته و حق ازكف*رفته خود و خانواده*شان را از مسئولان حكومتي طلب مي*كردند.

منابع مطالب بيشتري را در مورد زنان اين دوره در اختيار مي*گذارند. بنابر اظهار منابع اين دوره، زنان در قضيه بست*نشيني نقش قابل*توجهي داشتند و به هنگام آوردن روحانيان به مسجد با مردان همراهي مي*كردند. به گفته كسروي، بنا به دستور عين*الدوله كه به*خوبي تاثير همكاري زنان را دريافته بود، «از بيرون*آمدن زنان جلو گرفتند و هركه از ايشان را مي*ديدند مي*گرفتند و در قزاقخانه نگاه مي*داشتند.»[xix] حاج سياح نيز از حبس زنان خبر داده است.[xx]

جسارت زنان به حدي رسيده بود كه يكي از آنان كه ظاهرا عمه ميرزاجهانگيرخان صوراسرافيل بود، در زمان تحصن مشروطه*خواهان در حرم حضرت عبدالعظيم، وقتي*كه مظفرالدين*شاه به دعوت امير بهادر به خانه وي مي*رفت، به بهانه دادن عريضه به شاه، صفوف جمعيتي را كه در اطراف شاه تجمع كرده بودند و فرياد مي*زدند «ما علما را مي*خواهيم، ما مي*خواهيم آنها به تهران برگردند»، شكافت و كاغذي را كه نامه*اي تهديدآميز بود و گويا از طرف كميته انقلاب نوشته شده بود، به پيشخدمت شاه داد.[xxi]

زنان از دولت مشروطه حتي در قالب مشاركت مالي حمايت كردند. ملك*زاده مي*نويسد يك روز در پاي منبر سيدجمال*الدين واعظ، هنگامي*كه وي درباره قرض از بيگانگان و عواقب اين كار سخن مي*راند، پيرزني از ميان جمعيت برخاست و گفت: «دولت ايران چرا مي*خواهد از دولتهاي خارجي پول قرض كند، مگر ما مرده*ايم، من يك زن رختشوي هستم و به سهم خودم يك تومان مي*دهم.»[xxii]

روزنامه مجلس به تاريخ دهم شوال 1324 شماره 2، مي*نويسد: «بيوه*زنان كشور ما گوشواره و دستبند خود را براي اداي قرض دولت و تاسيس بانك داخله حاضر كرده و هريك مي*خواهند كه در اين باب بر ديگري سبقت گيرند.»

در جريان به*توپ*بستن مجلس نيز زنان از خود جسارت بسيار نشان دادند. دولت*آبادي دراين*باره مي*نويسد: «خبري آوردند كه نعش جوانان مجاهد را مردان جرات ندارند بردارند، زنها همت كرده آنها را برمي*دارند.»[xxiii]

در جريان اولتيماتوم نيز زنان بي*كار ننشستند. به گزارش ملك*زاده، در تظاهراتي كه توسط انجمن مخدرات وطن در جلوي مجلس برپا شد، هزاران زن چادري درحالي*كه كفن سفيد بر گردن انداخته بودند، حضور پيدا كردند. آنها به ترتيب بر منبر مي*رفتند و با سخنراني*هاي پرشورشان از مشروطيت دفاع مي*كردند.* آنها بر استقلال كشور و عدالت اجتماعي تاكيد مي*نمودند. مورگان شوستر هم گزارشي از زنان كفن*پوش داده است. البته اين مجاهدتها تنها در تهران نبود بلكه در برخي شهرها نيز گزارشاتي از رشادتهاي زنان آورده شده است.[xxiv]

البته مشاركت زنان در انقلاب مشروطيت بسيار گسترده*تر* از آن است كه در اين مختصر بگنجد و بالحاظ*آنكه خارج از محور اصلي موضوع مقاله است، در اينجا به همين اندازه بسنده مي*شود.[xxv]



فعاليت زنان در انتشار جرايد

پيش از انقلاب مشروطيت به آرامي زمزمه*هايي درخصوص لزوم تعليم و تربيت نسوان در برخي جرايد آن دوره مطرح شده بود و عده*اي نيز با گرايشهاي فكري متفاوت درصدد تاسيس مدارس دخترانه برآمده بودند. اما با شروع انقلاب مشروطيت كم*كم عده*اي از زنان علنا به خيابانها ريخته و عليه مستبدين قيام كردند. دراين*زمان زمينه براي بحث در باب حقوق زنان مهيا شده بود.

در سال 1328.ق براي اولين*بار در ايران شاهد تاسيس نشريه*اي خاص بانوان توسط يك خانم ايراني هستيم. اين نشريه با نام *«دانش»، صرفا جنبه آموزشي داشت و نويسنده و صاحب*امتياز آن، خانم دكتر كحال، نخستين زن چشم*پزشك ايران بود.[xxvi] اين نشريه هدف خود را «اخلاقي، علم خانه*داري، بچه*داري و شوهرداري و مفيد حال دختران» بيان كرده است. خانم كحال سعي داشت زنان را به فراگرفتن سواد تشويق نمايد. وي در شماره اول نشريه مي*نويسد: «خانمهايي كه سواد خواندن ندارند، بر آقايان محترم فرض است كه اين را براي آنان هر هفته بخوانند تا آنها نيز از اين فيض محروم نمانند. بلكه همين معني سبب شود كه تحصيل سواد نيز بفرمايند.»[xxvii]

دومين جريده زنانه كه در كشور پا به عرصه وجود نهاد، شكوفه نام داشت كه توسط خانم مزين*السلطنه در سال 1331.ق در تهران چاپ شد و هدف آن نيز آموزش بچه*داري و خانه*داري و تربيت نسوان بود. اين جريده كه ظاهرا با استقبال خوبي روبرو شد، تا پايان حيات مدير آن در سال 1337.ق به كار خود ادامه داد. خانم مزين*السلطنه در دوران زندگي خود دو مدرسه تاسيس كرد و نيز انجمني بنياد نهاد كه اهداف آن را چنين ذكر كرده است: 1ــ ترويج مصرف اشياي ساخت ايران 2ــ ترقي صنايع هنري دختران و شاگردان مدارس 3ــ كسب تربيت، علم و هنر.[xxviii]

سومين نشريه*اي كه توسط بانوان منتشر شد، «زبان زنان» نام داشت كه توسط خانم صديقه دولت*آبادي در سال 1337.ق در اصفهان تاسيس گرديد. اين روزنامه برخلاف ديگر نشريات مربوط به زنان، هدف خود را تنها آموزش زنان و تعليم خانه*داري و بچه*داري قرار نداده بود بلكه از ابتدا به مسائل سياسي و اجتماعي پرداخت و با نگارش مقالاتي با عناوين تند و مهيج مانند «زنده*باد قلم»، «زنان و علوم»، «زن بيچاره نيست»، «حق با آزادي است» و «سرنگون باد استبداد»، ازهمان*ابتدا با مشكلات سياسي و در نتيجه سانسور و تعطيل مكرر جريده مواجه شد.

جريده ديگر، «نامه بانوان» بود كه در سال 1338.ق توسط خانم شهناز آزاد، دختر ميرزاحسن رشديه در تهران منتشر شد. در عنوان روزنامه، بالاي اسم آن، عبارت «زنان، نخستين آموزگار مردانند» به*عنوان شعار جريده و زير آن، اين جمله به عنوان هدف روزنامه چاپ شده بود: «اين روزنامه براي بيداري و درستكاري زنان بيچاره و ستمكش ايران است.» اين روزنامه نيز مانند نشريه زبان زنان به مسائل سياسي و اجتماعي توجه بسيار داشت. در همين سال نشريه ديگري به*نام «جهان زنان» در مشهد منتشر گرديد و از شماره چهارم به تهران منتقل شد.

آخرين نشريه از اين دست، ماهنامه «عالم نسوان» بود كه به*عنوان ارگان فارغ*التحصيلان مدرسه اناثيه امريكايي و با مديريت خانم نوابه صفوي در 1339.ق در تهران زير چاپ رفت و تا سيزده سال به*طورمتمادي منتشر *شد. اين جريده كمتر به مسائل سياسي روز مي*پرداخت و بيشتر توجه خود را به فعاليتهاي زير معطوف كرده بود: پزشكي، پرستاري و تربيت اطفال، آشپزي و نظافت، ارائه نمونه*هاي مد لباس و اخباري از ترقي و خدمات زنان در كل جهان و به*ويژه ايران و نيز مقالات ادبي و آثار منظوم و منثور زنان ايراني.[xxix]



نتيجه

ورود زنان به عرصه*هاي اجتماعي نه* پديده*اي آني و ناگهاني بلكه نتيجه تلاشي مستمر و درازمدت بود كه ابتدا از سوي مردان آغاز شد و سپس برخي زنان آن را دنبال كردند. اين تلاشها از سوي افراد مختلف با انديشه*ها و گرايشهاي متفاوت، در راه رسيدن به هدفي واحد صورت پذيرفت. بي*شك در آغاز راه هيچ*كس نمي*توانست به خوبي و روشني مسير را مشخص كند و يا الگوهاي مناسب براي زن ايراني و چگونگي ورود او به جامعه را در اختيار گذارد. اين كار نه*تنها به زمان نياز داشت، مستلزم ورود زنان، آزمون*وخطا و درنهايت يافتن راه منطقي و مناسب با شرايط و مقتضيات جامعه بود.

اين حركت ابتدا با آگاه*كردن مردان و زنان به لزوم تربيت زنان آغاز شد، سپس مساله حقوق زنان مطرح گرديد و درنهايت گروههايي از زنان شكل گرفتند كه نه*تنها كم*وبيش به حقوق خود واقف بودند بلكه براي اعاده حقوق ساير زنان و به*ويژه زنان محروم طبقات پايين تلاش مي*كردند.

[donsaeid]

زنان غربي؛ پيشگامان گرايش به اسلام




به رغم پوشش رسانه*اي خصمانه دولت*هاي غربي و به تصوير كشيدن چهره*اي خشن و غير انساني از دين اسلام و معرفي زنان مسلمانان به عنوان زناني عقب*افتاده و متحجّر كه با دستان خود به سركوب غرايز و عواطف خود مي*پردازند، شاهديم كه اسلام در بين اديان موجود بيشترين گرايش را به خود اختصاص داده است و نكته جالب توجه آنكه عمدة اين نوگرويده*ها زنان هستند.

[zubin]

its exploitation of the idea of freedom, not freedom.

[donsaeid]

كوفي عنان خطاب به جهانيان:

با وجود خشونت عليه زنان هيچ جامعه*اي متمدن نيست


دبيركل سازمان ملل متحد در پيامي به مناسبت روز بين*المللي حذف خشونت عليه زنان 25 نوامبر 2006 برابر با 4 آذرماه ، هنگامي كه خشونت عليه زنان مطرح است، هيچ جامعه*اي متمدن نيست.



به نقل از مركز اطلاعات سازمان ملل متحد، كوفي عنان در پيام خود آورده است: خشونت عليه زنان موجب رنجي ناگفته، آسيب به خانواده*ها طي نسل*ها و تحليل بردن جوامع مي*شود. زنان را از تحقق توان بالقوه ايشان باز مي*دارد، رشد اقتصادي را محدود و روند توسعه را كند مي*كند. هنگامي كه خشونت عليه زنان مطرح است، هيچ جامعه*اي متمدن نيست.
عنان در بخشي از اين پيام خاطرنشان كرده است: ماه گذشته پژوهشي، ژرف نگر منتشر كردم كه نشان مي*داد نيمي از جامعه بشري تحت اين تهديد بسر مي*برد يعني در هر قاره كشور و فرهنگ بدون در نظر گرفتن درآمد، طبقه اجتماعي، نژاد يا قوميت خشونت عليه زنان وجود دارد اگرچه ما در نظم جهاني بسر مي*بريم كه حقوق بشر به وسيله قانون به رسميت شناخته شده و از طريق ابزار بين*المللي ضمانت گرديده، اگرچه ما آموخته*ايم كه بهره مندي از حقوق بشر براي بهبودي افراد جوامع و جهان اساسي است و اگرچه در اجلاس سران در سال 2005 رهبران تعهد نمودند تلاش*هاي خود را براي حذف تمامي گونه*هاي خشونت عليه زنان دو چندان نمايند.
دبيركل سازمان ملل متحد در اين پيام اشاره كرده است: مبارزه عليه اين بلا نيازمند اين است كه طرز فكري كه هنوز خيلي عادي و ريشه*دار است تغيير كند. براي يك بار و هميشه وقتي كه نوبت خشونت عليه زنان مي*رسد زمينه براي هيچ تحمل و بهانه قابل قبولي وجود ندارد.
وي در اين پيام تصريح كرده است: براي سال*ها سازمان*ها و نهضت*هاي زنان در سراسر جهان بدون خستگي تلاش نمودند خشونت عليه زنان را از حيطه خصوصي*خارج و آن را به حوزه عمومي وارد نمايند يعني جايي كه صحنه پاسخگويي كشورها است. بسياري از كشورها قوانين موثر تصويب و به مورد اجرا گذاشته*اند و خدمات فراگير و حساسي نسبت به مسائل جنسيتي را به قربانيان اين نوع خشونت*ها ارائه داده*اند. همچنين پيشرفت*هايي در زمينه ايجاد معيارهاي بين*المللي به دست آمده است.
عنان در اين پيام اظهار اميدواري كرده است: حال وقت آن فرا رسيده تا اين تلاش*ها را به سطح بعدي ارتقا دهيم. ما در سازمان ملل متحد بايد نقش رهبري قوي*تر، هماهنگ*تر و مشهود*تر ايفا نماييم. كشورهاي عضو بايد بيشتر در راستاي اجراي چارچوب سياسي و حقوقي بين*المللي كه به آن متعهد شده*آند فعاليت نمايند. همه ما بايد مشاركتي قوي*تر و موثرتر با جامعه مدني كه نقش حساس در اين باره در هر سطحي دارد داشته باشيم.
در پايان اين پيام آمده است: بايد با يكديگر تلاش كنيم محيطي ايجاد نماييم كه در آن خشونت عليه زنان غير قابل تحمل باشد. هنگامي كه به اينجانب ماموريت داده شد تا پژوهشي ژرف نگرانه در اين باره تهيه كنم، كشورهاي عضو سازمان ملل به من اطلاع دادند كه حاضر هستند اين كار را انجام دهند. حال با حاضر شدن اين گزارش تحقيقي و توصيه*هاي آن ما بايد تعهدات سياسي مورد نياز و منابع را بسيج نماييم. در اين روز بين*المللي براي حذف خشونت عليه زنان اجازه دهيد همگي ما مردان و زنان مثل هم به نيروهاي اين ماموريت ملحق شويم.