Laleh Pourkarim

[Rasputin]

Laleh Pourkarim (born June 10, 1982 in Iran) is a Swedish singer-songwriter of Iranian origin. She came to Sweden when she was 12 and went to school in Gothenburg. Before that she had lived in Azerbaijan and Minsk, Belarus. She personally produced and wrote her 2005 self-titled debut album. At the Swedish Grammis Awards for 2005, she received seven nominations and won three: Artist of the Year, Producer of the Year, and New Artist of the Year.

She also had a major acting role in the Swedish movie Jalla! Jalla!, directed by Josef Fares, which was a big success at the Swedish box office in 2000.

Albums

Laleh (2005)
Invisible (My Song)
Live Tomorrow
Forgive but Not Forget
Interlude
Hame Baham (in Persian)
Bostadsansökan
Kom Tilda
Storebror
Tell Me
Salvation
How Wrong
Han tuggar kex
Der Yek Gooshe (in Persian)
Hide Away


Singles

Invisible (My Song) (EP) (2005)
Storebror (EP) (2005)
Live Tomorrow (2005)
Forgive but Not Forget (2006)

Her web site : http://www.laleh.se/

[Parinaz_M]

wow, afarin, be nazar miyad ke kheyli movafaghe too kare music.
best of luck to her

[donsaeid]

kheili dokhtare mahi hast in laleh.. ham khanande va ham bazigare khobie
man az nazdik didamesh... ensane khobie... she is a christian and really a good person...

[Rasputin]

لاله هفته گذشته در رسانه های کوچک و بزرگ سوئد حضور داشت. با مقالاتی و معرفی نامه هايی که تقريبا همه ستايش آميزبود. اين رسانه ها متنوع بودند، از بزرگ ترين روزنامه دست راستی صبح کشور تا مترو پر خواننده ترين روزنامه رايگان و تجاري، تا نشريه ارگان چپ ترين جناح کارگری. اين به خاطر آن نبود که لاله از ستاره های پاپ غربی تقليد می کند، برعکس برای اين که مقلد نيست. او با اين که بيش از 22 سال ندارد حرفی برای گفتن دارد: اگر به خودم اعتماد نداشتم حالا با بيکينی ايستاده بودم و می خواندم : baby,baby.

اما لاله به خودش اطمينان دارد. او می گويد می خواهد موسيقی خودش را بسازد. قرار است روز سی ام مارس سی دی به نام Invisibleبه بازار عرضه شود. کار او مخلوطی است از پاپ، جاز،و ديگر شاخه های موزيک با ابياتی فولکلوريک که از فرهنگ فارسی و سوئدی بهره گرفته و مسايل روزمره زندگی مردم عادی را منعکس می کند، درست مثل بالاد های سنتی يا بلوز يا رپ و همان جذابيت و شيرينی آن ها را دارد.

خودش می گويد دوست دارد بين شاخه ها ی مختلف موزيک حرکت کند. "اين عالی است که آدم احساس کند آزاد است و می تواند به شيوه ای که خودش می خواهد کار کند."
تجربه زندگی شخصی و ترکيب فرهنگی که لاله از درون آن برخاسته است، اين امکان را برای او فراهم می کند که تنوع زيبايی را به نمايش بگذارد.
لاله پور کريم در ايران به دنيا آمده است. پدر و مادرش از سرکوب های سال 60 گريختند و آواره شدند واز مسير کشورهای گوناگون خود را به سوئد رسانيدند و لاله شد مهاجر چند فرهنگی. او خودش هم آهنگ را می سازد، هم شعر ها را می نويسد و هم آهنگ را تنظيم می کند. معمولا کمپانی ها اجازه اين کار را نمی دهند، به همين جهت لاله سی دی اش را از طريق شرکت Lost Army och Warner Musicمنتشر می کند که آن را شرکت خودش می نامد و خواست های او را پذيرفته است.بعد ازInvisible سی دی ديگر او منتشر خواهد شد به نام Live Tomorrow. لاله قبلا در فيلم هم بازی کرده است.

لاله از وقتی 14 ساله بود به موزيک روی آورد. با ساکسيفون شروع کرد و بعد گيتار و پيانو را آموخت.او استعداد شعر گفتن را از پدر به ارث برده است. در حرف های لاله ايده های درخشانی ديده می شود که باز تاب ترکيب انگيزه های انسانی با روح سرکش و مغرور جوان است و همين است که به آن زيبايی خاصی می دهد. راست است که او حرف های آشنا و قديمی رابه ياد می آورد وقتی که می گويد: وقتی از کنار قصر شاه می گذرم با خود فکر می کنم آيا او اصلا می داند آدم بی خانمان در اين کشور وجود دارد، اما او حرف هايش را با ناله ها و شکوه های آشنا خاتمه نمی دهد، بلکه می گويد: خيلی مهم است طبقه کارگر فقط به فکر اين نباشد که چه خوب می شد اگر می توانستم يک مرسدس داشته باشم. مردم در اين طبقه نياز به چيزی دارند که به کمک آن غرور خود را حفظ کنند، چيزی که باعث شود آدم های طبقات بالا نتوانند هر چه را می خواهند به خورد آن ها بدهند.

البته لاله از طبقه کارگری صحبت می کند که در ميان آن بزرگ شده است و نه مثل کارگر ايرانی به فکر تهيه نان شب و داروی کودک بيمارش، بلکه به فکر داشتن يک مرسدس است. به علاوه او در کشوری زندگی می کند که دموکراسی جاافتاده ای دارد و احزاب راست خودشان را جناح بورژايی و احزاب چپ خودشان را جناح کارگری می نامند و برخلاف ايران همه مرزها در هم فرو نرفته است. با وجود اين آن چه لاله می گويد برای آن ايرانی که کليه اش رامی فروشد حتی مهم تر از آن کارگر سوئدی است که در آرزوی يک مرسدس نوست. اميد داشتن، اعتماد به نفس و تلاش برای حفظ عزت انسانی چيزی است که انسان لگد خورده بيش ازهرکس به آن نياز دارد تا بتواند دست کسانی را که کرامت او را خدشه دار می کنند از تجاوز کوتاه کند. جوانی سرکش و ناآرام لاله بهتر از هرتئوری او را به اين نياز انسانی راهنمايی می کند. او خودش را هم تسليم جريان باد نمی کند و نشان ميدهد شجاعت کافی برای ايستادن بر پای خود دارد: نمی شود دوره راه افتاد و فقط سعی کرد شيک بود. من ترجيح می دهم در مبارزه بميرم تا مثل يک ترسو.

رژيم اسلامی با سرکوب سياسی و فرهنگی خود، ميليون ها ايرانی را از خانه خود آواره کردو به ويژه نسل اول قربانی اين تبعيد اجباری شدند و بهای سنگينی پرداختند. همين سرکوب ميليون ها جوان ايرانی رادر درون کشور از امکانات لازم برای پرورش استعدادهای ذاتی خود باز داشته است. اما هم آن و هم اين واقعيت تلخ و تجربه سنگين حاصل از آن ميوه های اميد را نيز به بار آورده است. سرکوب گسترده فرهنگی به انگيزه ای بدل شده است برای نسل جوان در داخل کشور و رو آوردن آن ها به فعاليت در حوزه های فرهنگی که توسط رژيم از آن محروم شده اند. همچنان که برای نسل دوم آوارگان رژيم اندوخته ای سرشار فراهم آورده است که می تواند ميدان زورآزمايی باشد بين کهنه و نو. به اميد آن که لاله و ديگر جوانان با استعداد ايران در داخل و خارج کشور از اين فرصت استفاده کنند تا به جای غرق شدن در فرهنگ مانده ، چيزی تازه به فرهنگ ايران و جهان بيفزايند.

[Rasputin]

LaLeh (Pourkarim)
Swedish Iranian singer

She's great! Visit her site www.laleh.se

[ame]http://www.youtube.com/watch?v=yukxwj9T1xI[/ame]

[Rasputin]

http://www.youtube.com/watch?v=G3DhrmL_YTI

[Rasputin]

Big City Love

LaLeh

http://www.youtube.com/watch?v=OObPTsZsFWk