در حالي كه پيش از اين، منابع خبري از اقامت شيخ علي تهراني در خانه*اي در كرج، تحت نظارت نيروهاي امنيتي خبر مي*دادند، كتابي كه به تازگي منتشر شده، از آزادي و سكونت وي در تهران خبر داده است و هم*زمان منابع تأييد*نشده*اي از مرگ وي در سكوت خبري در يك سال قبل خبر مي*دهند.
در حالي كه پيش از اين، منابع خبري از اقامت شيخ علي تهراني در خانه*اي در كرج، تحت نظارت نيروهاي امنيتي خبر مي*دادند، كتاب «به سوي سرنوشت» كه به تازگي منتشر شده، از آزادي و سكونت وي در تهران خبر داده است و هم*زمان منابع تأييد*نشده*اي از مرگ وي در سكوت خبري در يك سال قبل خبر مي*دهند.
به گزارش بازتاب، پس از بازگشت علي تهراني به ايران در خرداد ماه 74، آخرين زماني كه وي در محافل رسانه*اي ايران مطرح شد، تير ماه 79 بود كه روزنامه بهار ـ* نزديك به اصلاح*طلبان تندرو ـ مدعي خودكشي شيخ علي تهراني در زندان شد. در پي انتشار اين خبر، فريده تهراني، دختر وي، با ارسال جوابيه*اي به اين روزنامه اعلام كرد: «پس از شنيدن خبرهاي ضد و نقيض، جوياي احوال آقاي تهراني از دادسراي ويژه روحانيت قم شديم. گفتند كه مسموميت جزيي برايشان به وجود آمده بود كه به بيمارستان منتقل شدند و پس از بهبود دوباره به زندان بازگردانيده و در حال حاضر حالشان خوب است.
روز پنجشنبه دوم تير ماه دوباره جوياي احوال ايشان شديم. در ابتدا پاسخ درستي به ما ندادند و فقط گفتند كه ايشان در بيمارستان مي*باشند، پس از جست*وجوي فراوان، متوجه شديم كه ايشان دچار سكته قلبي شده و در CCU بستري شده و در وضعيت جسمي نگران*كننده*اي به سر مي*برد... عصر روز دوشنبه، بالاخره ايشان را در همين وضعيت خطرناك به زندان اوين منتقل نمودند».
هم*زمان پسر وي نيز ضمن تكذيب خودكشي پدرش در نامه*اي به علي تهراني، ضمن اهانت*هاي بي*شرمانه نسبت به امام خميني و آيت*الله خامنه*اي، مدعي شكنجه پدرش شد.
برخي اخبار نيز از فحاشي پياپي نام*برده نسبت به رهبر انقلاب، آيت*الله خامنه*اي در دوران زندان حكايت دارد و گفته مي*شد در چند سال اخير، وي از زندان به بيرون منتقل شده و در منزلي در كرج تحت نظارت است.
شيخ علي تهراني يكي از شاگردان امام خميني است كه در دوران پهلوي، به مبارزه با رژيم پرداخت و در اين راه به زندان افتاد. وي در سال*هاي بعد از پيروزي انقلاب اسلامي، موضع*گيري*هاي ضد و نقيضي درباره وقايع مختلف اتخاذ كرد و به همين دليل به مدت كوتاهي پس از انقلاب، منزوي شد. شيخ علي تهراني به انتقاد علني از سياست*هاي نظام جمهوري اسلامي مي*پرداخت و در كلاس*هاي درس، از مسئولان رده بالاي جمهوري اسلامي بدگويي مي*كرد.
به گزارش بازتاب وي در سال 63 در يك اقدام خائنانه، به عراق پناهنده شد و در راديو فارسي*زبان بغداد، به تبليغات سوء عليه جمهوري اسلامي مشغول گرديد. دروغگويي و پشت*هم*اندازي در سخنان او موجب شد بعد از مدتي كوتاه، رژيم عراق به عدم اثربخشي تبليغات وي آگاه شود. شيخ علي تهراني در خرداد ماه سال 74 پس از يك دهه خيانت آشكار به جمهوري اسلامي، به علت سرخوردگي و شكست و با پي بردن به حقانيت جمهوري اسلامي، تقاضاي بازگشت به كشور را مطرح كرد و بعد از تقاضاهاي مكرر، خود را در يكي از پاسگاه*هاي مرزي تسليم نمود. در آن زمان اعلام شد كه وي به علت سالخوردگي، وضع جسماني مناسبي ندارد و از نظر روحي و رواني نيز از تعادل برخوردار نيست. شيخ علي تهراني از كارهاي گذشته خود اظهار ندامت كرد و خود را مستوجب اشد مجازات دانست.
در كتاب خاطرات سال 63 هاشمي رفسنجاني آمده است: وي در تابستان سال 63 پس از فرار از كشور، در مصاحبه*اي با روزنامه آلماني «اشپيگل» به دروغگويي پرداخت، از جمله گفت: «آقاي رفسنجاني به من گفته است كه اگر ما عراق را به دست آوريم، دو كشور ما به صورت يك كشور و آن هم بزرگ*ترين صادركننده نفت، درخواهد آمد. ما جمعا شصت ميليون جمعيت خواهيم بود و قدرت عظيمي در اقتصاد جهاني خواهيم داشت». وي اكنون آزاد شده و در تهران سكونت دارد
سوابق فكري و مبارزاتي شيخ علي تهراني
علي مراد خاني ارنگه، معروف به شيخ علي تهراني، متولد 1309 از روحانيون مشهدي است كه سال*ها شاگرد درس امام خميني و آيت*الله ميلاني بود و هم*زمان در فعاليت*هاي سياسي و مبارزاتي ضد رژيم پهلوي فعاليت چشمگيري داشت. وي در قم در مدرسه حجتيه سكونت داشت و با آيت*الله علومي ـ مقيم يزد ـ هم*حجره بود. آقاي مسعودي مي*گويد: در نخستين روزهاي شروع مرجعيت امام، حضور شيخ علي تهراني و شيخ يوسف صانعي را در بيت امام ديده است. تهراني همان زمان، در كنار آقايان خلخالي، ابطحي كاشاني و توسلي در جمع دوستان نزديك مرحوم حاج آقا مصطفي خميني بود؛ علاوه بر آن*كه هم*بحث ايشان هم به شمار مي*رفت. وي بعدها به مشهد آمد و در آنجا اقامت گزيد.
در دهه 40 و 50، چندين نفر كه برجسته*ترين آنان، سيدعبدالكريم هاشمي*نژاد، سيدعلي خامنه*اي، عباس واعظ طبسي و محمدرضا محامي بودند، مبارزات مردم مشهد را در جهت تحقق حكومت اسلامي، هدايت و رهبري مي*كردند. شيخ علي تهراني هم در اين جمع، افزون بر آن*كه دست به قلم بود، در صحنه مبارزات حضور داشت. وي شوهرخواهر حضرت آيت*الله خامنه*اي بوده و هست.
افراط و تفريط
تهراني، خصلتا زندگي ساده و بي*پيرايه*اي داشت و در غذا خوردن و ديگر موارد، اهل ساده*زيستي بود. آقاي يزدي تأييد مي*كند كه «از ويژگي*هاي حايز اهميت شيخ علي تهراني، روح قناعت و سختگيري بر نفس بود. او با يك لقمه نان و پنير، خودش را سير مي*كرد و برخلاف برخي، در بند غذاهاي الوان نبود».
تهراني متهم بود كه در نوع مواضع خود، بسيار تند و جدي و تا حدي نامتعادل بوده است. درباره او اين امكان بود كه به سرعت موضع خويش را نسبت به مسئله*اي عوض كند و در موضع جديد، با همان شدت و حدّت رفتار كند. وي در طرفداري از امام و الفاظي كه در عشق و علاقه خود به ايشان به كار مي*برد، افراط مي*كرد، چنان*كه بعدها نيز در دشمني با ايشان به افراط گراييد.
آيت*الله مسعودي درباره وي مي*گويد: «آشنايي ما از مدرسه حجتيه بود ... ايشان ابتدا با مثنوي و عرفان و مسائلي از اين دست سر و كار داشت ... مدتي با اين افكار و اوهام مشغول بود تا اين*كه ناگهان خبر رسيد كه ايشان مثنوي و حافظ را كنار گذاشته و مدعي است كه اين كتاب*ها نجس هستند و آنها را با انبر برمي*دارد. ما از اين چرخش تعجب كرديم ... اين حالت عدم اعتدال در رفتار و گفتار اين فرد به چشم مي*خورد ... تهراني از نظر درسي پيشرفت خوبي داشت و هم*بحث مرحوم آقامصطفي بود».
آيت*الله يزدي هم با اشاره به خاطرات روزهاي مدرسه حجتيه مي*گويد: «اين آقاي تهراني در مدرسه حجتيه هم كه بود، قدري خشك بود». وي از رفتار مخصوص او صحبت كرده مي*گويد كه وقتي در سيرجان به ديدنش رفته است، يك مرتبه «در خلال ناهار، او به ناگاه از جاي برخاست و ايستاد به نماز». يزدي او را شخصي مستبد به رأي تصوير كرده و مي*گويد كه وي هم*زمان خود را اهل فلسفه، عرفان و اخلاق و اقتصاد اسلامي مي*دانست.
مبارزات تهراني در مشهد نيز ادامه يافت و آنچنان كه از برخي از خاطرات برمي*آيد، در سال 1349 در ايرانشهر تبعيد بوده است. شيخ علي ريحاني كه سه ماه در آنجا بوده، از حضور تهراني به عنوان تبعيدي در آنجا خبر داده و موردي را هم از سختگيري رژيم درباره تهراني بيان كرده است.
اوج*گيري مبارزات عليه رژيم شاه
در اطلاعيه*اي كه شماري از روحانيون مبارز خارج از كشور در دي ماه 1356 انتشار دادند، اسامي «جمعي از علما و روحانيون متعهد را كه در مبارزات و بسيج نيروها نقش سازنده داشتند» و دستگير و به مناطق دوردست و بدآب*وهوا تبعيد و در تبعيدگاه*ها زنداني» شده*اند، چنين ياد كرده*اند: آيت*الله رباني شيرازي، حجت*الاسلام خلخالي، حجت*الاسلام عبدالمجيد معاديخواه و در مشهد، حجت*الاسلام آقاي علي تهراني و حجت*الاسلام آقاي سيدعلي خامنه*اي.
با اوج*گيري تظاهرات، شيخ علي تهراني يكي از فعالان سياسي مشهد به شمار مي*آمد و در مجامع انقلابي حضوري فعال داشت. در همان زمان،*گهگاه در مجالس انقلابي تهران نيز از شيخ علي تهراني دعوت مي*شد، از جمله شهيد مفتح براي سخنراني در مسجد قبا از او دعوت كرد كه وي را پس از دو شب سخنراني دستگير كردند. شهيد مفتح در بيانيه*اي در مرداد 57 اعلام كرد: «در آغاز محرم گفتند سخنران بايد روحاني باشد، وقتي ما از آقاي علي تهراني، محقق و نويسنده معروف، دعوت كرديم، پس از دو شب سخنراني ايشان را گرفته و تبعيد كردند». تهراني در فروردين 57 در سيرجان به همراه عبدالمجيد معاديخواه تبعيد بود. پس از آن، همراه سيدعلي محمد دستغيب شيرازي، مرتضي فهيم كرماني و سيدمحمد احمدي، به سقز تبعيد شد. اين جمع در 28 ارديبهشت، اعلاميه مشتركي «درباره اوضاع ايران» صادر كردند.
پس از بازگشت از تبعيد، وي سخت درگير مسائل انقلابي مشهد شد. در 5 آبان 57 كه تظاهرات بسيار بزرگ و باشكوهي در مشهد برگزار شد و در جلوي راه*آهن اجتماع عظيمي صورت گرفت، نماز جماعت به امامت شيخ علي تهراني اقامه شد. بار ديگر در 8 آبان، تظاهرات بزرگي شده و تظاهركنندگان در محوطه باشگاه دانشگاه فردوسي اجتماع كردند. در اين اجتماع، حجت*الاسلام خامنه*اي و حجت*الاسلام شيخ علي تهراني سخنراني كردند». همچنين در اجتماع بزرگي كه در 16 آبان 57 در استاديوم سعدآباد مشهد برگزار شد، حجت*الاسلام علي تهراني سخنراني و مردم را به همبستگي و اتحاد بيشتر براي رسيدن به هدف آزادي و حكومت اسلامي دعوت كرد.
به هر حال، در طول سال*ها نام شيخ علي تهراني نيز ضمن اسامي بسياري ديگر از مبارزان روحاني، در ذيل اعلاميه*هاي ضد رژيم ديده مي*شود. وي در مشهد، در روزگاري كه آيت*الله ميلاني سخت تحت كنترل ساواك بود، با ايشان رفت*وآمد داشت و بارها و بارها نام وي در ميان افرادي كه به ديدار آقاي ميلاني رفته و يا همراه وي در درس و مسجد بوده*اند، در اسناد ساواك آمده است.
مبارزات وي همچنان ادامه يافت و در اطلاعيه مشتركي كه توسط روحانيون مبارز مشهد به مناسبت هجرت امام به پاريس منتشر شد، نام شيخ علي تهراني در كنار نام آقايان سيدعلي خامنه*اي، محمدرضا محامي، عباس واعظ طبسي و سيدعبدالكريم هاشمي*نژاد آمده است. همكاري وي با برخي از افراد ياد*شده، ضمن برگزاري جلسات و تظاهرات و غيره، در ضمن اسناد منتشرشده درباره مرحوم هاشمي*نژاد نيز آمده است.
رمضانعلي شاكري در گزارش وضعيت انقلابي مشهد در سال 57 تأييد مي*كند كه «در شهر مشهد، خانه آيت*الله شيرازي و آيت*الله قمي، مركز تصميم*گيري و پناهگاه مردم بي*دفاع بود و اداره قيام و راهپيمايي*ها و حركت انقلابي و شوراي مركزي و اجراي فرامين امام بيشتر توسط روحانيون مبارزي مانند ميرزاجواد آقاتهراني، شيخ ابوالحسن شيرازي، حاج سيد كاظم مرعشي، حاج سيدعلي خامنه*اي، حاج شيخ عباس واعظ طبسي، سيدعبدالكريم هاشمي*نژاد، استاد شيخ علي تهراني و آقاي طاهر احمدزاده و دكتر محمود روحاني و دكتر فرهودي انجام مي*شد.
در جريان تشييع جنازه حجت*الاسلام شيخ احمد كافي در 31 تير 57 تظاهراتي در مشهد به پا شد كه به درگيري ميان مردم و نيروي انتظامي منجر شد. شيخ علي تهراني به همين مناسبت اطلاعيه*اي منتشر كرد. در اين زمان وي از محل تبعيد خود از سقز، براي محاكمه و حضور در دادگاه به مشهد آمده بود. در اجتماع گروهي از تظاهركنندگان در منزل آيت*الله شيرازي در 2/9/57 نيز شيخ علي تهراني درباره «تجاوز حاكم، پيروزي و برقراري حكومت اسلامي» سخنراني كرد. آقاي شاكري موارد ديگري از حضور تهراني را در رويدادهاي انقلابي سال 57 در مشهد بيان كرده است.
در حالي كه پيش از اين، منابع خبري از اقامت شيخ علي تهراني در خانه*اي در كرج، تحت نظارت نيروهاي امنيتي خبر مي*دادند، كتاب «به سوي سرنوشت» كه به تازگي منتشر شده، از آزادي و سكونت وي در تهران خبر داده است و هم*زمان منابع تأييد*نشده*اي از مرگ وي در سكوت خبري در يك سال قبل خبر مي*دهند.
به گزارش بازتاب، پس از بازگشت علي تهراني به ايران در خرداد ماه 74، آخرين زماني كه وي در محافل رسانه*اي ايران مطرح شد، تير ماه 79 بود كه روزنامه بهار ـ* نزديك به اصلاح*طلبان تندرو ـ مدعي خودكشي شيخ علي تهراني در زندان شد. در پي انتشار اين خبر، فريده تهراني، دختر وي، با ارسال جوابيه*اي به اين روزنامه اعلام كرد: «پس از شنيدن خبرهاي ضد و نقيض، جوياي احوال آقاي تهراني از دادسراي ويژه روحانيت قم شديم. گفتند كه مسموميت جزيي برايشان به وجود آمده بود كه به بيمارستان منتقل شدند و پس از بهبود دوباره به زندان بازگردانيده و در حال حاضر حالشان خوب است.
روز پنجشنبه دوم تير ماه دوباره جوياي احوال ايشان شديم. در ابتدا پاسخ درستي به ما ندادند و فقط گفتند كه ايشان در بيمارستان مي*باشند، پس از جست*وجوي فراوان، متوجه شديم كه ايشان دچار سكته قلبي شده و در CCU بستري شده و در وضعيت جسمي نگران*كننده*اي به سر مي*برد... عصر روز دوشنبه، بالاخره ايشان را در همين وضعيت خطرناك به زندان اوين منتقل نمودند».
هم*زمان پسر وي نيز ضمن تكذيب خودكشي پدرش در نامه*اي به علي تهراني، ضمن اهانت*هاي بي*شرمانه نسبت به امام خميني و آيت*الله خامنه*اي، مدعي شكنجه پدرش شد.
برخي اخبار نيز از فحاشي پياپي نام*برده نسبت به رهبر انقلاب، آيت*الله خامنه*اي در دوران زندان حكايت دارد و گفته مي*شد در چند سال اخير، وي از زندان به بيرون منتقل شده و در منزلي در كرج تحت نظارت است.
شيخ علي تهراني يكي از شاگردان امام خميني است كه در دوران پهلوي، به مبارزه با رژيم پرداخت و در اين راه به زندان افتاد. وي در سال*هاي بعد از پيروزي انقلاب اسلامي، موضع*گيري*هاي ضد و نقيضي درباره وقايع مختلف اتخاذ كرد و به همين دليل به مدت كوتاهي پس از انقلاب، منزوي شد. شيخ علي تهراني به انتقاد علني از سياست*هاي نظام جمهوري اسلامي مي*پرداخت و در كلاس*هاي درس، از مسئولان رده بالاي جمهوري اسلامي بدگويي مي*كرد.
به گزارش بازتاب وي در سال 63 در يك اقدام خائنانه، به عراق پناهنده شد و در راديو فارسي*زبان بغداد، به تبليغات سوء عليه جمهوري اسلامي مشغول گرديد. دروغگويي و پشت*هم*اندازي در سخنان او موجب شد بعد از مدتي كوتاه، رژيم عراق به عدم اثربخشي تبليغات وي آگاه شود. شيخ علي تهراني در خرداد ماه سال 74 پس از يك دهه خيانت آشكار به جمهوري اسلامي، به علت سرخوردگي و شكست و با پي بردن به حقانيت جمهوري اسلامي، تقاضاي بازگشت به كشور را مطرح كرد و بعد از تقاضاهاي مكرر، خود را در يكي از پاسگاه*هاي مرزي تسليم نمود. در آن زمان اعلام شد كه وي به علت سالخوردگي، وضع جسماني مناسبي ندارد و از نظر روحي و رواني نيز از تعادل برخوردار نيست. شيخ علي تهراني از كارهاي گذشته خود اظهار ندامت كرد و خود را مستوجب اشد مجازات دانست.
در كتاب خاطرات سال 63 هاشمي رفسنجاني آمده است: وي در تابستان سال 63 پس از فرار از كشور، در مصاحبه*اي با روزنامه آلماني «اشپيگل» به دروغگويي پرداخت، از جمله گفت: «آقاي رفسنجاني به من گفته است كه اگر ما عراق را به دست آوريم، دو كشور ما به صورت يك كشور و آن هم بزرگ*ترين صادركننده نفت، درخواهد آمد. ما جمعا شصت ميليون جمعيت خواهيم بود و قدرت عظيمي در اقتصاد جهاني خواهيم داشت». وي اكنون آزاد شده و در تهران سكونت دارد
سوابق فكري و مبارزاتي شيخ علي تهراني
علي مراد خاني ارنگه، معروف به شيخ علي تهراني، متولد 1309 از روحانيون مشهدي است كه سال*ها شاگرد درس امام خميني و آيت*الله ميلاني بود و هم*زمان در فعاليت*هاي سياسي و مبارزاتي ضد رژيم پهلوي فعاليت چشمگيري داشت. وي در قم در مدرسه حجتيه سكونت داشت و با آيت*الله علومي ـ مقيم يزد ـ هم*حجره بود. آقاي مسعودي مي*گويد: در نخستين روزهاي شروع مرجعيت امام، حضور شيخ علي تهراني و شيخ يوسف صانعي را در بيت امام ديده است. تهراني همان زمان، در كنار آقايان خلخالي، ابطحي كاشاني و توسلي در جمع دوستان نزديك مرحوم حاج آقا مصطفي خميني بود؛ علاوه بر آن*كه هم*بحث ايشان هم به شمار مي*رفت. وي بعدها به مشهد آمد و در آنجا اقامت گزيد.
در دهه 40 و 50، چندين نفر كه برجسته*ترين آنان، سيدعبدالكريم هاشمي*نژاد، سيدعلي خامنه*اي، عباس واعظ طبسي و محمدرضا محامي بودند، مبارزات مردم مشهد را در جهت تحقق حكومت اسلامي، هدايت و رهبري مي*كردند. شيخ علي تهراني هم در اين جمع، افزون بر آن*كه دست به قلم بود، در صحنه مبارزات حضور داشت. وي شوهرخواهر حضرت آيت*الله خامنه*اي بوده و هست.
افراط و تفريط
تهراني، خصلتا زندگي ساده و بي*پيرايه*اي داشت و در غذا خوردن و ديگر موارد، اهل ساده*زيستي بود. آقاي يزدي تأييد مي*كند كه «از ويژگي*هاي حايز اهميت شيخ علي تهراني، روح قناعت و سختگيري بر نفس بود. او با يك لقمه نان و پنير، خودش را سير مي*كرد و برخلاف برخي، در بند غذاهاي الوان نبود».
تهراني متهم بود كه در نوع مواضع خود، بسيار تند و جدي و تا حدي نامتعادل بوده است. درباره او اين امكان بود كه به سرعت موضع خويش را نسبت به مسئله*اي عوض كند و در موضع جديد، با همان شدت و حدّت رفتار كند. وي در طرفداري از امام و الفاظي كه در عشق و علاقه خود به ايشان به كار مي*برد، افراط مي*كرد، چنان*كه بعدها نيز در دشمني با ايشان به افراط گراييد.
آيت*الله مسعودي درباره وي مي*گويد: «آشنايي ما از مدرسه حجتيه بود ... ايشان ابتدا با مثنوي و عرفان و مسائلي از اين دست سر و كار داشت ... مدتي با اين افكار و اوهام مشغول بود تا اين*كه ناگهان خبر رسيد كه ايشان مثنوي و حافظ را كنار گذاشته و مدعي است كه اين كتاب*ها نجس هستند و آنها را با انبر برمي*دارد. ما از اين چرخش تعجب كرديم ... اين حالت عدم اعتدال در رفتار و گفتار اين فرد به چشم مي*خورد ... تهراني از نظر درسي پيشرفت خوبي داشت و هم*بحث مرحوم آقامصطفي بود».
آيت*الله يزدي هم با اشاره به خاطرات روزهاي مدرسه حجتيه مي*گويد: «اين آقاي تهراني در مدرسه حجتيه هم كه بود، قدري خشك بود». وي از رفتار مخصوص او صحبت كرده مي*گويد كه وقتي در سيرجان به ديدنش رفته است، يك مرتبه «در خلال ناهار، او به ناگاه از جاي برخاست و ايستاد به نماز». يزدي او را شخصي مستبد به رأي تصوير كرده و مي*گويد كه وي هم*زمان خود را اهل فلسفه، عرفان و اخلاق و اقتصاد اسلامي مي*دانست.
مبارزات تهراني در مشهد نيز ادامه يافت و آنچنان كه از برخي از خاطرات برمي*آيد، در سال 1349 در ايرانشهر تبعيد بوده است. شيخ علي ريحاني كه سه ماه در آنجا بوده، از حضور تهراني به عنوان تبعيدي در آنجا خبر داده و موردي را هم از سختگيري رژيم درباره تهراني بيان كرده است.
اوج*گيري مبارزات عليه رژيم شاه
در اطلاعيه*اي كه شماري از روحانيون مبارز خارج از كشور در دي ماه 1356 انتشار دادند، اسامي «جمعي از علما و روحانيون متعهد را كه در مبارزات و بسيج نيروها نقش سازنده داشتند» و دستگير و به مناطق دوردست و بدآب*وهوا تبعيد و در تبعيدگاه*ها زنداني» شده*اند، چنين ياد كرده*اند: آيت*الله رباني شيرازي، حجت*الاسلام خلخالي، حجت*الاسلام عبدالمجيد معاديخواه و در مشهد، حجت*الاسلام آقاي علي تهراني و حجت*الاسلام آقاي سيدعلي خامنه*اي.
با اوج*گيري تظاهرات، شيخ علي تهراني يكي از فعالان سياسي مشهد به شمار مي*آمد و در مجامع انقلابي حضوري فعال داشت. در همان زمان،*گهگاه در مجالس انقلابي تهران نيز از شيخ علي تهراني دعوت مي*شد، از جمله شهيد مفتح براي سخنراني در مسجد قبا از او دعوت كرد كه وي را پس از دو شب سخنراني دستگير كردند. شهيد مفتح در بيانيه*اي در مرداد 57 اعلام كرد: «در آغاز محرم گفتند سخنران بايد روحاني باشد، وقتي ما از آقاي علي تهراني، محقق و نويسنده معروف، دعوت كرديم، پس از دو شب سخنراني ايشان را گرفته و تبعيد كردند». تهراني در فروردين 57 در سيرجان به همراه عبدالمجيد معاديخواه تبعيد بود. پس از آن، همراه سيدعلي محمد دستغيب شيرازي، مرتضي فهيم كرماني و سيدمحمد احمدي، به سقز تبعيد شد. اين جمع در 28 ارديبهشت، اعلاميه مشتركي «درباره اوضاع ايران» صادر كردند.
پس از بازگشت از تبعيد، وي سخت درگير مسائل انقلابي مشهد شد. در 5 آبان 57 كه تظاهرات بسيار بزرگ و باشكوهي در مشهد برگزار شد و در جلوي راه*آهن اجتماع عظيمي صورت گرفت، نماز جماعت به امامت شيخ علي تهراني اقامه شد. بار ديگر در 8 آبان، تظاهرات بزرگي شده و تظاهركنندگان در محوطه باشگاه دانشگاه فردوسي اجتماع كردند. در اين اجتماع، حجت*الاسلام خامنه*اي و حجت*الاسلام شيخ علي تهراني سخنراني كردند». همچنين در اجتماع بزرگي كه در 16 آبان 57 در استاديوم سعدآباد مشهد برگزار شد، حجت*الاسلام علي تهراني سخنراني و مردم را به همبستگي و اتحاد بيشتر براي رسيدن به هدف آزادي و حكومت اسلامي دعوت كرد.
به هر حال، در طول سال*ها نام شيخ علي تهراني نيز ضمن اسامي بسياري ديگر از مبارزان روحاني، در ذيل اعلاميه*هاي ضد رژيم ديده مي*شود. وي در مشهد، در روزگاري كه آيت*الله ميلاني سخت تحت كنترل ساواك بود، با ايشان رفت*وآمد داشت و بارها و بارها نام وي در ميان افرادي كه به ديدار آقاي ميلاني رفته و يا همراه وي در درس و مسجد بوده*اند، در اسناد ساواك آمده است.
مبارزات وي همچنان ادامه يافت و در اطلاعيه مشتركي كه توسط روحانيون مبارز مشهد به مناسبت هجرت امام به پاريس منتشر شد، نام شيخ علي تهراني در كنار نام آقايان سيدعلي خامنه*اي، محمدرضا محامي، عباس واعظ طبسي و سيدعبدالكريم هاشمي*نژاد آمده است. همكاري وي با برخي از افراد ياد*شده، ضمن برگزاري جلسات و تظاهرات و غيره، در ضمن اسناد منتشرشده درباره مرحوم هاشمي*نژاد نيز آمده است.
رمضانعلي شاكري در گزارش وضعيت انقلابي مشهد در سال 57 تأييد مي*كند كه «در شهر مشهد، خانه آيت*الله شيرازي و آيت*الله قمي، مركز تصميم*گيري و پناهگاه مردم بي*دفاع بود و اداره قيام و راهپيمايي*ها و حركت انقلابي و شوراي مركزي و اجراي فرامين امام بيشتر توسط روحانيون مبارزي مانند ميرزاجواد آقاتهراني، شيخ ابوالحسن شيرازي، حاج سيد كاظم مرعشي، حاج سيدعلي خامنه*اي، حاج شيخ عباس واعظ طبسي، سيدعبدالكريم هاشمي*نژاد، استاد شيخ علي تهراني و آقاي طاهر احمدزاده و دكتر محمود روحاني و دكتر فرهودي انجام مي*شد.
در جريان تشييع جنازه حجت*الاسلام شيخ احمد كافي در 31 تير 57 تظاهراتي در مشهد به پا شد كه به درگيري ميان مردم و نيروي انتظامي منجر شد. شيخ علي تهراني به همين مناسبت اطلاعيه*اي منتشر كرد. در اين زمان وي از محل تبعيد خود از سقز، براي محاكمه و حضور در دادگاه به مشهد آمده بود. در اجتماع گروهي از تظاهركنندگان در منزل آيت*الله شيرازي در 2/9/57 نيز شيخ علي تهراني درباره «تجاوز حاكم، پيروزي و برقراري حكومت اسلامي» سخنراني كرد. آقاي شاكري موارد ديگري از حضور تهراني را در رويدادهاي انقلابي سال 57 در مشهد بيان كرده است.
Comment