Iran-U.S.A

[Rasputin]

[Rasputin]

US ready to talk with Iran

The Bush administration today made it clear it was willing to engage in high-level talks with Iran during an international conference on Iraq in Egypt this week.
The US secretary of state, Condoleezza Rice, will attend the event in Sharm el-Sheik, as will the Iranian foreign minister, Manouchehr Mottaki.

Should they meet face to face at the two-day meeting, starting tomorrow, it will be the highest-level contact between the two countries for almost three decades.

The meeting, bringing together officials from the US, Iran, Russia, China, the EU and Arab countries, is to discuss economic aid for Iraq and ways to rein in sectarian strife. But speculation on the possibility of direct substantive talks between the US and Iran has dominated the run-up to the conference.
"The Friday ministerial talks will be an opportunity for us together to work directly for the good of the people of Iraq," the US undersecretary of state for political affairs, Nicolas Burns, told an audience at the Chatham House thinktank in London.

With Mr Bush facing intense Democratic party pressure on funding for the Iraq war, there is now even greater incentive for the US to turn to Iran to help stabilise Iraq.

The third most senior official at the state department, Mr Burns said he hoped Iran would discuss negotiations on the contentious issue of Iran's nuclear enrichment programme, as well as Iraq.

The talks in Egypt, Mr Burns said, "will be important because Secretary Rice will be seated around the table with the Syrian foreign minister and, we hope and think, with the Iranian foreign minister, although the Iranians have been a little bit ambivalent."

Iran has blown hot and cold over such a high-level meeting. There is a debate in Tehran on whether to accommodate a US change of heart.

Mr Mottaki today said Tehran had still not decided whether to accept face-to-face talks with the US. "This case is under review. No final decision has been made yet in this regard," he said.

The comment was much softer than an earlier statement by his own deputy, who claimed the timing was not right for top-level Iran-US talks.

In his remarks, Mr Burns ran through the list of US complaints about Iran. This included Tehran's support to Hizbullah in Lebanon, Hamas in the Israel-Palestinian conflict and Shia extremists in Iraq, and its nuclear programme.

But Mr Burns emphasised America's wish to engage Iran diplomatically.

"There is a choice: confrontation or diplomacy. We prefer diplomacy and we are trying to open two diplomatic channels - on the nuclear issue and on Iraq," Mr Burns said.

The UN security council has imposed sanctions on Iran for its refusal to accept an international package on aid for developing nuclear power for civilian use in exchange for a halt to uranium enrichment. This would be a first step towards acquiring nuclear weapons. Iran faces further sanctions later this year should it persist with enrichment.

Despite its new willingness to talk directly to Iran at a senior level, the US still opposes direct negotiations with Iran on nuclear enrichment, a move advocated by the EU foreign policy chief, Javier Solana, who has been meeting Iranian officials on the issue.

"It is better if the nuclear issue stays in that channel," Ms Rice said.

Mr Burns reiterated in London that the US would not negotiate with Iran on nuclear issues until it agreed to stop enrichment as called for by the security council.

Ms Rice, during a stopover in Ireland, said talks with Iran would focus on Iraq, but she would not cut off a conversation if it turned to Tehran's nuclear programme. "I think I can handle any question that is asked of me," she said. "If we encounter each other and wander to other subjects I am prepared to address them at least in terms of American policy."

[abadani69]

گزارش هواشناسي خبرگزاري فارس- وابسته به جناح راست- در روز اول هفته کمي تا اندکي شاعرانه بود: "بهار نقاب زمستاني به صورت زد." عبارتي که بيشتر فضاي سياسي را ترسيم مي کرد تا سرماي کوتاه مدت تهران را.
هوا که سردبود، سردتر شد. حتي "حاکميت يکدست" ترک خوردو اولين نشانه هاي اختلاف نظري که فشار جهاني بر ساخت قدرت تحميل کرده است، پديدار گرديد.

اول هفته خاوير سولانا که همچنان مي کوشد نقش "واسطه" اروپا را در شطرنج جهاني به شاه مهره تبديل کند؛ بسيار راضي از مذاکره با علي لاريجاني برگشت و گفت که مطمئن شده است رهبرجمهوري اسلامي آماده مذاکره با آمريکاست. جمهوري اسلامي بروال هميشگي بايد خبر را به سرعت برق تکذيب و يا با سکوت تائيد مي کرد. اين بار سياست جديدي خود رانشان داد. دستکم 48 ساعت طول کشيد تا خود علي لاريجاني نقل قول سولانا را ردکند. او در همين حال مانند ديگر مقامات "نظام مقدس جمهوري اسلامي" مخالف حضور در کنفرانس امنيتي شرم الشيخ بود، جائي که خانم کونداليزا رايس با مهره "گفت وگو" پشت ميزي نشسته بود که آمريکا تدارکش را بعهده داشت.

ظاهرا تصميم جمهوري اسلامي چنان استوار بود که حسين شريعتمداري اين کنفرانس را "دام آمريکا" ناميد. او که علاوه بر القاب امنيتي سابق اين هفته از مهدي کروبي عنوان "داروغه" را هم گرفت، در سرمقاله روزنامه ضد ايراني کيهان بشدت حضور در شرم الشيخ را رد کرد. امري که معمولا سياست موردنظر بالاترين راس هرم سياسي در ايران تلقي مي شود. هوشيار زيباري وزيرخارجه عراق هم به ايران آمد و بقول بي بي سي "دست خالي" برگشت. اما کسي ندانست که چه اتفاقي افتاد که ناگهان با حضور در شرم الشيخ موافقت شد. آيا علي لاريجاني در حضور طولاني خود در عراق و درمذاکرات پنهاني با آمريکا - که خبرش درز کرد- به توافقي با "شيطان بزرگ" دست يافته است؟ آيا انتشار گزارش ساليانه وزارت خارجه آمريکا که جمهوري اسلامي را در صدر فهرست حاميان تروريست مي داند و از نقش سپاه در حوادث خونين عراق سخن مي گويد، سبب اين تغيير موضع شد؟ بايد براي گرفتن جواب منتظر حوادث آينده شد. "بي ريشه" هائي که بقول مهدي کروبي "ميدان" را در اختيار گرفته اند عادت ندارند مردم را ازکمترين اخبار سرنوشت ساز مطلع کنند. مردم تنها بايد بله گوباشند و حتي در جشنواره تئاتر دانشگاهي هم سياست دولت را تائيد کنند.

تا پايان هفته برسد، نشست گروه 1+5 برگزار شود و بعد از شنيدن گزارش خاوير سولانا به راي زني براي کنفرانس شرم الشيخ و قطعنامه بعدي شوراي امنيت بپردازد، دمکرات هاي آمريکا هم نشان دادند که درنهايت راي واحدي با رقيب خود در باره ايران دارند. خانم نانسي پلوسي ـ رئيس دمکرات هاي کنگره آمريکا- گفت که قصد ديدار از ايران راندارد. نمايندگان مجلس ايران از شايعه حضور او که نشانه دوگانگي سياست درامريکا تلقي مي شد، بشدت استقبال کرده بودند. خانم هيلاري کلينتون هم که نامزد انتخابات رياست جمهوري آمريکاست اين هفته از حمله نظامي به جمهوري اسلامي دفاع کرد.

سردارمحمد باقر ذوالقدر که حضورش در کنار مصطفي پور محمدي وزير کشور و روح اله حسينيان، ستاد قتل هاي زنجيره اي در دولت "مهر ورزي" را کامل مي کند، انگار که در پاسخ نماينده دمکرات ها درانتخابات آينده آمريکا سخن بگويد، تهديد کرد که در صورت حمله آمريکا روزانه "ده ها هزار" موشک به اهداف آمريکا شليک خواهد شد. سردار شخصي پوش، تحليلي را که در دوران محمدخاتمي ابتدا توسط دکتر علي اکبر ولايتي مطرح و سپس به دکترين" بقاي" جمهوري اسلامي تبديل شد، تکرار کرد: "آمريکا براي براندازي سياستي با عنوان تهديد نرم درپيش گرفته که شبيه سياستي است که آمريکا عليه اتحاد شوروي به کارمي برد."

بر اساس اين تحليل گروه بندي نظامي ـ امنيتي از زمان انتخاب محمد خاتمي به از بين بردن زمينه هاي "تهديد نرم" پرداخت و بقول صفار سردار هرندي" فتنه اصلاحات را خاموش کرد." اين هفته هم محمد رضا باهنرگفت: "اصلاح طلبان پنبه را از گوششان خارج کنند و در فکر به دست گرفتن مجلس بعدي نباشند." مهدي کروبي و قاليباف هم در شرايطي قرار گرفتند که مي توان با يک چرخش قلم آنها را هم جزو طرفداران انقلاب نرم رده بندي کرد و در کنار بقيه مردم ايران قرار داد و به اين بهانه قلع وقمشان کرد. اتفاقي که اين هفته در لرستان روي داد و عده اي ناشناس درست بسبک 18 تير، به دانشجويان حمله بردند و آنها را بيرحمانه موردحمله قرار دادند. در تهران هم در دانشگاه امير کبير توطئه اي سازمان يافت تا نشريات دانشجوئي را تعطيل و دانشجويان را سرکوب کنند. خبرگزاري ايلنا از برنامه هاي خبري دولت حذف شد و حتي تاب تحمل سردار محسن رضائي رانياوردند که بخشي از سخنان قدرت را" بازتاب"مي داد.

در پايان هفته، کانون نويسندگان ايران در بيانيه اي پرسيد: "از جان مردم چه مي*خواهيد؟ اين همه گرفت و گير، احضار، حبس و شکنجه و آزار براي چيست؟ اين همه سانسور و آزادي*کشي چرا؟"

کسي پاسخ اين پرسش ها را نداد که فضاي عمومي جامعه ايران و به وِيژه وضعيت هنر وهنرمنداني رامنعکس مي کند که اين هفته براي بقاي تئاتر شمع افروختند.

روز پاياني براي نوشتن نگاه هفته، خبر داغي سلطه فضاي زمستاني بر بهار 1386 رابيشتر نشان داد. حسين موسويان، سفير اسبق ايران در آلمان و رئيس تيم مذاکره کننده هسته اي در زمان محمدخاتمي به اتهام جاسوسي دستگير شد.

[Rasputin]

مذاكرات ايران و آمريكا هنوز قطعي نيست

اجلاس بين المللي امنيت و ثبات عراق در شرم الشيخ در روز جمعه، 14 مه، به كار خود ادامه مي دهد در حاليكه ملاقات وزيران خارجه ايران و آمريكا همچنان موضوعي براي گمانه زني است.

وزير خارجه ايران با بكت (راست) گفتگو كرده اما ملاقات وي با رايس هنوز قطعي نيست
محور مذاكرات دومين روز اجلاس شرم الشيخ همكاري براي خاتمه دادن به خشونت و نا امني در عراق و حمايت از روندهاي سياسي در اين كشور و جلب توافق دولت هاي منطقه براي همكاري با دولت عراق و نيروهاي ائتلاف به رهبري آمريكا براي تحقق اين هدف هاست.

پيش از آغاز اجلاس شرم الشيخ، مقامات آمريكايي از جمله كاندوليزا رايس، وزير خارجه اين كشور، نسبت به گفتگو با هيات ايراني به رياست منوچهر متكي، وزير خارجه، نظرات مساعد ابراز داشته بودند.

در حاليكه پيشتر، آمريكا تاكيد داشت كه موضوع گفتگوي احتمالي با جمهوري اسلامي در حاشيه اين اجلاس منحصر به مسايل مربوط به عراق خواهد بود، خانم رايس در آستانه آغاز به كار اجلاس شرم الشيخ امكان طرح ساير مسايل را نيز مردود ندانسته بود اما روز گذشته اعضاي هيات اعزامي آمريكا به شرم الشيخ كوشيدند طرح مسايلي غير از بحران عراق در ملاقات احتمالي خانم رايس و آقاي متكي را كم اهميت و نامحتمل جلوه دهند.

پيشترمقامات ايراني، از جمله رييس جمهوري و وزير خارجه اين كشور، در اظهارات خود تماس و گفتگو با طرف آمريكايي در حاشيه اجلاس شرم الشيخ را منتفي ندانسته بودند.

در همانحال، محمد علي حسيني، سخنگوي وزارت خارجه و عضو هيات اعزامي ايران به شرم الشيخ، در مصاحبه اي با شبكه تلويزيوني العالم گفته است كه ملاقات خانم رايس و آقاي متكي در روز جمعه "قابل پيش بيني نيست" و افزوده است كه "مواضع ما كاملا روشن است و طرف هاي ديگر مي دانند كه اگر دنبال فرصتي باشند چه گونه آن را ايجاد كنند."

فشار عراق بر آمريكا

بر اساس گزارش هاي رسيده از شرم الشيخ، در روز اول اجلاس تماس وزيران خارجه ايران و آمريكا به تبادل تعارفات معمولي بر سر ميز نهار منحصر بود و هنگام صرف شام نيز گفتگويي بين آنان صورت نگرفت.

سخنگوي وزارت خارجه در مورد خبر گفتگوي وزيران خارجه ايران و آمريكا بر سر ميز نهار در روز پنجشنبه، اين خبر را تكذيب كرده است.

گفته مي شود كه دولت عراق بر ايالات متحده فشار آورده است تا به منظور جلب همكاري ايران و سوريه در مقابله با عمليات شورشيان عراقي وارد مذاكرات جدي با اين دو كشور شود.



متكي امكان مذاكره با آمريكاييان درباره مسايل مختلف را منتفي ندانسته است


روز چهارشنبه، خانم رايس با وليد معلم، وزير خارجه سوريه، ملاقات و گفتگو كرد و بعدا اعلام داشت كه موضوع اين مذاكرات به وضعيت عراق منحصر بوده است.

ايالات متحده گفته است كه دولت سوريه براي جلوگيري از عبور تندروهاي اسلامگرا و مخالفان دولت عراق از مرز دو كشور اقدام كافي به عمل نمي آورد.

در نخستين روز اجلاس، وزير خارجه ايران با چند تن از مقامات شركت كننده از جمله مارگارت بكت، وزير خارجه بريتانيا، ديدار و گفتگو كرد و به گزارش خبرگزاري ايرنا، محور گفتگوهاي دو طرف را روابط دو كشور و "تقويت زمينه هاي سازنده مناسبات" تشكيل مي داد.

بريتانيا متحد اصلي ايالات متحده در جنگ عراق محسوب مي شود و در ماه هاي اخير، مقامات بريتانيايي نيز، همانند ايالات متحده، جمهوري اسلامي را به حمايت از شبه نظاميان عراق متهم كرده اند و بازداشت گروهي از نظاميان بريتانيايي توسط ايران در ماه مارس باعث تيرگي بيشتر روابط شد.

كمك به بازسازي عراق

در اجلاس شرم الشيخ وزيران خارجه و نمايندگان حدود شصت كشور جهان و سازمان بين المللي شركت دارند و در اولين روز همايش نحوه حمايت اقتصادي از عراق را بررسي كردند.

ايالات متحده و دولت عراق خواستار دريافت كمك هاي خارجي براي بازسازي اين كشور بوده اند.



مقامات عراقي موفق شدند موافقت اجلاس شرم الشيخ را به اعطاي كمكهاي مالي به اين كشور جلب كنند


نوري مالكي، نخست وزير عراق، در سخنراني افتتاحيه خود در اين اجلاس خواستار چندين ميليارد دلار كمك به صورت اعطاي وام، سرمايه گذاري و به خصوص بخشودگي بدهي خارجي اين كشور شد.

گرچه با سقوط رژيم صدام حسين، تعدادي از كشورهاي جهان قسمتي از مطالبات مالي خود از عراق را ناديده گرفتند، اما هنوز اين كشور با بدهي هاي سنگين خارجي دست به گريبان است كه حجم آن بين هشتاد تا يكصد و بيست ميليارد دلار تخمين زده مي شود.

با توجه به دشواري هاي اقتصادي عراق از جمله محدوديت در توليد و صدور نفت خام در آينده نزديك، بازپرداخت اين وام ها مانعي عمده را در راه بازسازي اقتصادي اين كشور پديد مي آورد.

بخشي از اين بدهي ها نتيجه عدم پرداخت براي خريدهاي خارجي در رژيم سابق است اما قسمت اعظم آن به وام هاي دريافتي به خصوص از كشورهاي عرب در جريان جنگ عراق و ايران ارتباط دارد.

ناخرسندي اعراب

گرچه دولت عراق و ايالات متحده كوشيده اند طلبكاران عراق را به بخشودن اين بدهي ها ترغيب كنند، اما بسياري از كشورها هنوز به اين درخواست پاسخ مثبت نداده اند.

به خصوص كشورهاي عرب نفت خيز خاورميانه برآوردن اين درخواست را به ايجاد ثبات و به جريان افتادن فرآيندهاي عادي سياسي در عراق موكول كرده اند.


نگراني اعراق
برخي از كشورهاي عرب منطقه به دليل آنچه كه ناخرسندي از تسلط شيعيان بر تشكيلات حكومتي عراق و نگراني از شرايط اقليت عرب سني اين كشور خوانده شده تمايلي به كمك مالي گسترده به عراق نداشته اند

در عين حال، به نظر مي رسد كه دليل واقعي اين كشورها در خودداري از اقدامي موثر براي كمك مالي به دولت كنوني عراق تسلط شيعيان بر تشكيلات حكومتي و اين باور باشد كه دولت آقاي مالكي به طور مطلوب از منافع اقليت عرب سني در عراق حمايت نمي كند.


در مجموع، روز اول اجلاس شرم الشيخ موفق شد نظر مساعد كشورهاي شركت كننده را براي كمك هايي حدود سي ميليارد دلار به شكل اعتبار مستقيم مالي يا بخشودگي بدهي هاي قبلي عراق جلب كند.

از جمله مصر با بخشودن هشتصد ميليون دلار بدهي هاي پرداخت نشده عراق موافقت كرد.

شركت كنندگان در اجلاس شرم الشيخ تعهد خود را به "ميثاق بين المللي عراق" اعلام داشته اند كه شامل كمك به توسعه سياسي و بازسازي اقتصادي اين كشور در خلال پنج سال آينده همراه با تلاش دولت عراق براي استقرار ثبات و امنيت است.

[Rasputin]

[Rasputin]

“The national unity government is committed to providing all necessary services for the deprived people, and because these services need huge finances, we call on all the friends and brothers participating in this conference to write off Iraq’s debt to enable it to start reconstruction and development projects and rebuilding its infrastructure,” Prime Minister Nuri Kamal al-Maliki of Iraq said in a speech before the group. “Your support will enable the national unity government to move forward with the political process and consolidate democracy and impose law and order.”

But there is a clear quid-pro-quo at play, and while conference attendees verbally pledged 80-percent debt relief and billions in aid, they left themselves room in case the Shiite-led Iraqi government did not make good on its promises to reform and reach out to minority groups.

Indeed, assembled diplomats, particularly the Sunni Arab envoys, said they remained unconvinced that Mr. Maliki’s government would take the necessary steps.

“We don’t see anything happening in Iraq in implementation,” Prince Saud said in the interview. “Our American friends say there is improvement: improvement in violence, improvement in the level of understanding, improvement in disarming militias. But we donft see it.”

Prince Saud added that it seemed premature to produce an international agreement to help out Iraq. He said that during his meeting with Ms. Rice on Thursday, he expressed his reservations on the process and his concern that the Maliki government was not doing enough to stabilize the country.

“You have to have national consensus,” Prince Saud said. “If you move to improve the situation, you can’t do it from the outside.”

American officials acknowledged that much of the help for Iraq is contingent on Baghdad. “That point is valid,” said Mr. Crocker, the United States ambassador to Iraq. “If you’re not moving forward on these issues, the centrifugal forces will take hold and move you back. The international compact is a good thing, it deserves support, but it’s very important to move forward on the national compact.”

[Rasputin]

[abadani69]

[Rasputin]

منوچهر متکي:
ما می خواهيم مذاکره کنيم
امريکا به ما راه نمی دهد




اگر گزارش های جديدی که بعنوان اخبار حاشيه ای از کنفرانس شرم الشيخ مخابره شده صحت داشته باشد، حاشيه اين کنفرانس برای هيات نمايندگی ايران جدی تر از متن کنفرانس بوده است. از آن جمله، خبرکوتاهی است که خبرگزاری ژاپن پيرامون توافق ضمنی وزير امور خارجه "منوچهر متکی" با طرح اتمی سوئيس کرده است. بموجب اين طرح، غنی سازی اورانيوم درايران بايد حداقل بمدت سه ماه متوقف شود. در اين مدت تحريم ها لغو شده و مذاکرات برای بازگرداندن پرونده اتمی ايران از شورای امنيت به سازمان انرژی اتمی آغاز می شود.

از آنجا که مسئله اصلی نه توقف غنی سازی، بلکه "راست آزمائی" است، بسيار بعيد به نظر می رسد که حتی قبول طرح سوئيس نيز بتواند راهگشا شود، زيرا از دل اين راست آزمائی ممکن است چيزهائی بيرون بيايد که تمام سرمايه گذاری کاخ سفيد و اعضای دائم شورای امنيت سازمان ملل نيز روی آن متمرکز است. يعنی بازرسی از زير زمين های اتمی و پايگاه های نظامی- اتمی جمهوری اسلامی و باز شدن پرونده ای تازه و جهانی.

خبر ديگری که بعنوان "حاشيه کنفرانس شرم الشيخ" بيرون زده، اعلام آمادگی جدی تر وزير امور خارجه "منوچهر متکی" برای مذاکره مستقيم با امريکاست که ظاهرا حلقه واسطه اين مذاکرات "مالکی" نخست وزير عراق است. اين خبر را هم "مالکی" در پايان نشست شرم الشيخ به خبرنگاران گفت و بدنبال آن "تايم" چاپ امريکا با متکی مصاحبه کرد. منوچهر متکی دراين مصاحبه گفت:

ما حاضريم با آمريكا گفتگو كنيم. جمهوری اسلامی ايران همواره و مستمرا اراده* سياسی برای پرداختن و بررسی مسايل ميان دو طرف دارد، اما ما بايد از طرف ديگر نيز علامتی را دريافت كنيم.

ظاهرا يکی ديگر از مسائل مطرح شده در حاشيه کنفرانس شرم الشيخ راه حلی است که وزيرخارجه "متکی" مطرح کرده و به همين دليل مصاحبه کننده "تايم" نيز از او دراين باره می پرسد. اين طرح چنين است:

"آشتی ملی درعراق، از جمله با پيوستن شبه نظاميان به ارتش رسمی عراق ممکن می شود." که اين شبه نظاميان قطعا افراد مقتدا صدر، سپاه بدر و نيروهای مسلح مجلس اعلای انقلاب اسلامی را نيز شامل می شود که عمدتا دوره ديده در سپاه پاسداران اند و پيشينه آنها باز می گردد به "اسرای جنگی"، "معاودان عراقی که از زمان شاه تا سقوط صدام حسين درايران بوده اند" و روحانيون و خانواده های آنها که بعنوان نيمه ايرانی، نيمه عراقی در ايران بوده اند.

[Rasputin]

روزنامه الحيات چاپ لندن درخبري به نقل از"يك منبع آگاه در ايران" اعلام كرد :تهران مذاكره مستقيم با آمريكا را به اقدامات عملي اين كشور به عنوان نشانه هاي حسن نيت مشروط كرده است.

به گزارش "الحيات" ،* شرط هاي ايران اين گونه اعلام شده است:

1- آزادي پنج ديپلمات ايراني كه پيش از اين توسط نظاميان آمريكايي در دفتر كنسولگري ايران در شهر اربيل كردستان عراق بازداشت شدند.

2- اعلام آزادسازي منابع مالي بلوكه شده دولت ايران در حساب هاي بانك هاي آمريكايي.

3- توافق درباره دستوركار ديدار "كاندوليزا رايس" و"منوچهر متكي" وزيران امورخارجه آمريكا و ايران و اين كه اين ديدار تنها به بررسي موضوع عراق محدود نشود،بلكه تمامي موضوعات منطقه اي ازجمله مساله هسته اي ايران را نيز شامل شود.

4- ضمانت آمريكا براي اجرايي شدن موارد مورد توافق ميان دو كشور .

5- پايه گذاري مباني براي توافقات دو طرف درباره موضوعات منطقه اي از جمله مسائل عراق،*افغانستان، *لبنان،* فلسطين و موضوع مساله هسته اي ايران.

براساس اين گزارش درصورتي كه دولت آمريكا و وزارت امور خارجه اين كشور آمادگي بررسي تمامي شرط هاي ايران را نداشته و به دنبال محدود كردن مذاكرات دوجانبه به موضوع عراق باشند، دولت ايران اين گونه مذاكرات را تا زمان اعلام نظر آمريكا درباره پيشنهادات خود به تاخير خواهد انداخت.

بنابر گزارش روزنامه الحيات،* تهران در عين حال موافق ادامه ديدارهاي دوجانبه با واشنگتن در سطح كارشناسان وزارت امورخارجه است.

هنوز منابع رسمي در تهران اين خبر را رد يا تأييد نكرده اند .

[Rasputin]

STOCKHOLM (Reuters) - Top officials from Iran and the United States, including Condoleezza Rice, could meet about Iraq, Iranian Foreign Minister Manouchehr Mottaki said on Monday.



Mottaki and Rice informally crossed paths at a meeting on Iraq at the weekend in Egypt, though they had no formal talks. He said this could be possible in the future.

"If the situation moves continuously positively there is a possibility for the future meeting of the relevant people on the issue of Iraq," he told a news conference after meeting his Swedish counterpart, Carl Bildt.

He was echoing his remarks aired on Al Arabiya television on Sunday in which he said a meeting on Iraq could be possible providing the talks would be adequately prepared beforehand.

Talks between Rice and Mottaki would be one of the highest-level meetings between the two countries since Washington broke diplomatic relations with Iran in 1980 when Iranian students held 52 U.S. citizens hostage.

Mottaki said he and Rice had only had a chat at the gathering in the Egyptian resort city Sharm el-Sheikh, though he noted lower level officials had met and exchanged views.

He said all countries in the region and the international community should come together to help develop a stable Iraq and free the country from foreign forces. U.S. officials have accused Tehran of stoking violence there, a charge Iran denies.

Rice also said in Sharm el-Sheikh that if she had had the chance she would also have met with Mottaki.

[abadani69]

" درجمهوري اسلامي اراده سياسي براي بررسي مسائل دوطرف وجود دارد، اما ايران بايد از طرف ديگر نيز علامتي را دريافت كند." اين بخشي ازسخنان منوچهر متکي وزيرامورخارجه ايران درمصاحبه اي با هفته نامه تايم است. اراده سياسي که وزيرامورخارجه ازآن ياد مي کند، معلوم نيست طي چه روندي ودرميان چه افرادي ودرنتيجه چه مصالحي شکل گرفته است؟ زمان رسيدن به آن نيزمعلوم نيست. نه افکارعمومي چندان از خبردارد نه کسي مايل است به صراحت به آن بپردازد، چرا که انگاره شيطان بزرگ بدين سان، فروخواهد ريخت.

منوچهر متکي که مسئوليت پرکارترين وزارت خانه دولت را اززمان روي کارآمدن محمود احمدي نژاد به عهده داشته است، هيچ گاه نتوانسته اززير سايه مرداني همچون علي لاريجاني، دبيرشوراي امنيت ملي وموضع گيري هاي محمود احمدي نژاد که سياست خارجي را به جاي جلسات کارشناسي ديپلمات هاي اين وزارتخانه ازپاي منبرو سخنراني هاي شهرستاني خود به پيش مي برد، درآيد. علي لاريجاني اگر چه درشوراي امنيت ملي، زيردست محمود احمدي نژاد به شمار مي رود، اما به دليل ارتباطات خاص و اعتمادي که ازسوي رهبران نسبت به او وجود دارد عملا تنه به تنه رييس جمهوري مي زند. دراين ميان منوچهر متکي، به نقش نامه بري وپيام رساني، که کارخاصه بسياري سفراي جمهوري اسلامي ايران طي سالهاي گذشته بوده است، بسنده مي کند.

با اين وجود، هم اوست که حرف آخر ايران را به راحت ترين شکلي بيان مي کند: "ايران آماده است با آمريکا مذاکره کند." البته همين حرف را محمود احمدي نژاد به روش هاي خاص خودش مي زند. او شاخ وشانه مي کشد، مي خواهد به سبک دوران خوش مبارزات انتخاباتي اش با جورج بوش مناظره تلويزيوني کند، ميان متحدان آمريکا اختلاف ايجاد کند، با حرف هاي وکارهايي که اساسا ربطي به مملکت ندارد( مانند ماجراي برگزاري کنفرانس هولوکاست) به دشمنان نظام دهن کجي کند و هرهفته درسخنراني هاي بيشمارخود هل من مبارز بطلبد اما در آخر، مذاکره نيزخواست اوست. فقط روشي که بيان مي کند، مبهم، غلط اندازو پرهزينه است. به گونه اي که تنها طي دوسال همه دوستان منطقه اي ايران رانيز به جاي درکنارخود نگهداشتن، به هراس ونگراني انداخته است.

آمادگي اي که متکي ازآن سخن مي گويد، اما سال گذشته، درتهران مقدماتش فراهم شده بود. وقتي که عبدالعزيز حکيم، ازايران خواست تا با آمريکا برسرمساله امنيت درعراق به گفت وگو بنشيند. آيت الله خامنه اي درآن زمان گفت که جمهوري اسلامي به خاطر مردم عراق ايران حاضربه چنين اقدامي است. بحث هاي زيادي درهردو سو مطرح شد، اما درنهايت آمريکا وايران پاي ميزمذاکره ننشستند. آمريکا در حال ايجاد اجماع برعليه ايران درسازمان ملل بود و تازه پرونده ايران را به ازآژانس بين المللي انرژي اتمي به شوراي امنيت ملل فرستاده ومنتظر درو کردن ماه ها تلاش همه جانبه براي تحت فشارگذاشتن تهران بود. فشاري که هم اينک سه قطعنامه سازمان ملل که دوتاي آخري آنها دربرگيرنده تحريم هاي اقتصادي است را براي ايران به همراه آورد.

آمريکا پاي ميزمذاکره ننشست. ايران هم غني سازي اورانيوم را متوقف نکرد، اما همچنان علائمي که دو طرف براي هم ارسال مي کنند، از علاقه به ميزمذاکره حکايت مي کند. براي ايران، اروپا البته طرف نهايي به حساب نمي آمد. به همين خاطربود که محمود احمدي نژاد درمصاحبه با تلويزيون اسپانيا گفت که لازم نيست اروپايي ها نقش مترجم را دررابطه ايران وآمريکا بازي کنند. چرا که ايران عملا ماههاست به دنبال گفت وگو با آمريکا (وآمريکا به دنبال گفت وگو باايران؟ اين يکي مشخص نيست)، بوده است.

درواقع حرفي که متکي مي زند، بدون آنکه کسي به روي خود بياورد، ماه هاست که به يک سياست درسطح کلان کشور بدل شده است: "گفت وگوبا آمريکا." منتها تنها خودي هاي نظام هستند که درمورد اين موضوع صحبت مي کنند. کسي اجازه نمي دهد که افکار عمومي دراين خصوص به اظهار نظر بپردازد. چرا که اگر درسطح بزرگان مملکت اين مساله نه تابوست ونه کسي ازآن وحشت دارد، درسطح افکارعمومي هنوز صلاح دانسته نشده که مردم درجريان امور قرارگيرند. آنها خود آرام آرام تابوي مذاکره را مي شکنند وآن را به امري عادي بدل مي کنند. اگرچه حتي آنچه متکي به تايم گفته، نتيجه سياستي است که نه درزمان محمود احمدي نژاد بلکه درزمان محمد خاتمي مورد موافقت سران نظام قرارگرفته است ومقدمات اجرايي کردنش چيده شده است.

مرورآنچه توسط نيکلاس کريستوف ستون نويس روزنامه نيويورک تايمزهفته گذشته درخصوص پيشنهاد "معامله بزرگ" ايران درزمان سيدمحمد خاتمي مطرح شده، نشان مي دهد، مسئولان عالي رتبه نظام، ازرهبري گرفته تا سران سه قوه وغيره، براي جستن ازخطراتي که مي تواند آينده کشوررا با خطر مواجه کند، عملا کمر خود را بسته اند تا پاي ميزمذاکره بنشيند. فقط نگراني سراين است که با توجه به تجارب قبلي آيا آمريکا هم سرميز مذاکره خواهد نشست؟ و دراين صورت چه امتيازاتي براي ايران حاصل مي شود ودرنهايت چه آدم هايي مي توانند اين امتيازات را کسب کنند. درواقع هم دربعد رويکرد، سياست وهم مسائل فني مذاکرات پيش ازاين گام هايي برداشته شده است. اما درآن مورد، آمريکا عملا ازادامه روند رفتن به سوي "معامله بزرگ" خودداري مي کند.

با توجه به آنچه متکي درخصوص آمادگي رابطه با آمريکا گفته است، انتظار مي رود، فضاي جديدي باز شود که درخصوص ويژگي هاي چنين گفت وگوهايي ومسائلي که درآن مطرح مي شود وهمچنين افرادي که مديريت اين پروژه را به عهده خواهند داشت، درعرصه عمومي گفت وگو شود. حکومت نمي تواند ونبايد با مردم، رسانه ها و احزاب بسان نامحرمان برخورد کند. در مسير چنين گفت وگوهايي هم حکومت منتفع خواهد شد، هم مردم در جريان ضرورت وچگونگي چنين تصميمي قرارخواهند گرفت. تجربه نشان داده است تصميماتي که در آن مردم ورسانه ها مشارکت نمي کنند، ازکيفيت چندان مطلبوبي برخوردار نيست، اگرچه حتي حرف آخر را نهادهاي حکومتي خواهند زد.

[Rasputin]

WASHINGTON - A classical violinist may have undermined the last high-level contact between the United States and Iran, but Secretary of State Condoleezza Rice isn't giving up hope that culture can bridge vast U.S.-Iranian differences.



A week after Iran's foreign minister left a dinner in Egypt where he would have sat opposite Rice — ostensibly storming out because of a Ukrainian violinist's revealing dress — the secretary will make a symbolic visit to an exhibit of contemporary Iranian art at a Washington gallery on Thursday.

Fourteen of the 30 young artists featured in the "Wishes and Dreams" exhibition are from Iran and got visas to come here under a program that encourages cultural exchanges. Rice plans to meet them at her sneak peek of the show that opens to the public Friday.

"The important thing here is the symbolism of the American secretary of state reaching out and demonstrating for the Iranian people an appreciation for products of Iranian culture," State Department spokesman Sean McCormack said.

"This is a great culture," he told reporters. "It's a great country. And we shouldn't let any of the policy differences between the United States and this Iranian government get in the way of these kinds of exchanges."

The United States broke diplomatic ties with Iran after the 1979 Islamic Revolution and hostage crisis at the U.S. embassy in Tehran.

Relations have remained frozen since amid mutual recriminations and animosity, notably over Iran's nuclear program and alleged Iranian support for insurgents in Iraq.

Still, last week Rice had expected to have at least informal talks with Iranian Foreign Minister Manouchehr Mottaki, a conservative Muslim, during a group dinner of participants in a conference on Iraq in the Egyptian Red Sea resort of Sharm el-Sheik.

Mottaki, however, left abruptly after the performance by the Ukrainian violinist in the low-cut red dress who was providing entertainment at the May 3 event.

If it had taken place, such a conversation would have been the highest-level U.S.-Iran contact since 2004 when former Secretary of State Colin Powell exchanged pleasantries with his Iranian counterpart at a dinner also in Sharm el-Sheik.

[Rasputin]

U.S. Faults Detention By Iran of Dual Citizens

The State Department yesterday sharply criticized Iran's detention of Washington scholar Haleh Esfandiari and journalist Parnaz Azima and acknowledged a growing problem with Tehran over its actions against U.S. and dual U.S.-Iranian citizens.

"We want to see them returned back to their families," said State Department spokesman Sean McCormack. "These two women are an academic on the one hand, a journalist on the other. These people don't pose any threat to the Iranian regime."

McCormack said arresting Esfandiari, co-director of the Middle East program at the Woodrow Wilson International Center for Scholars, and confiscating the passport of Azima, a correspondent for U.S.-funded Radio Farda, offers "an insight into the nature of this regime." Esfandiari was detained Tuesday; Azima's passport was confiscated in January. Both women were in Iran visiting sick mothers.

In Tehran, Esfandiari's 93-year-old mother went to notorious Evin Prison to try to visit her daughter but was turned away, according to Esfandiari's husband, George Mason University professor Shaul Bakhash.

A hard-line news agency in Iran charged Tuesday that Esfandiari was head of the Iran section of the American Israel Public Affairs Committee, which family members and the Woodrow Wilson Center said is not true.

Meanwhile, the wife of former FBI agent Robert A. Levinson, who went missing after he flew to Iran's Kish Island on March 8, met with senior State Department officials Tuesday to bring more pressure on the U.S. government, according to a family member who spoke on the condition of the anonymity. Levinson's wife, Christine, also released a copy of the letter she wrote to Iranian President Mahmoud Ahmadinejad appealing for him to help find and release her husband.

"The challenges and difficulties you face as the president of a powerful nation are impossible for me to comprehend. Knowing the hardship, suffering and tragedy faced by many people in your part of the world, I feel conflicted when asking for your consideration. But as a wife and a mother, I am compelled to do so," Levinson said in the letter, dated April 25. The letter was released on a new Web site, http://www.helpboblevinson.com.

[Rasputin]

Living with Iran's terror label
What's it like living in a country which has branded yours a terrorist state?
Iran is at the top of the US State Department's list of states which it says sponsors of world terrorism. Fariba Sahraie from BBCPersian.com spoke to Iranians living in North America and found mistrust of Iran is as strong in Canada as the US.


BABAK YEKTAFAR, Editor, Washington Prism, US

Babak Yektafar

11 September changed everything, even though there were no Iranians involved.

The media played a very negative role. I know someone who actually changed his name and identity because he didn't want to be identified as Iranian after the media hype post 9/11.

On the other hand, there is a second generation of young Iranians in the United States who are increasingly prepared to acknowledge their cultural identity. They are proud of being Iranian and they are not afraid of showing it.



TRITA PARSI, President, National Iranian-American Council, US

Trita Parsi

Branding Iranians as "terrorists" has had a negative effect on our lives in the West.

In the US, for example, university students have problems getting visas.

Many of them will not risk leaving the US to visit their families back home, because they are afraid they may not be allowed back in afterwards.

So they don't leave the US until they have finished their degree.



HOUSHANG AMIRAHMADI, Rutgers University, New Jersey, US

Professor Houshang Amirahmadi

Nobody likes his national identity to be identified with terrorism.

It's a matter of pride and identity and many Iranians in the US feel hurt when their country is branded as "terrorist".

The US administration has been calling Iran a leading sponsor of terrorism for several years now.

But Iran has not been involved in any terrorist outrage against the West anywhere in the world.

The accusation is more about propaganda than anything else.



SOHEIL PARSA, theatrical producer, Canada

Soheil Parsa

What I find strange is the way they don't differentiate between the people and the state.

It's totally unfair to hold an immigrant group responsible for the actions of the government of their home country.

As a Canadian-Iranian who has lived in this country for 24 years, I can honestly say I don't have problems within the artistic community.

However, outside this circle we all have issues. We have to prove that we are not terrorists all the time.



TAKIN AGHDASHLOU, university student, Toronto, Canada

Takin Aghdashlou

When I first moved here six years ago, I quickly became aware that many people in Canada look at the Iranians in their community as terrorists or fundamentalists.

For a while, my family and I would deny our Iranian roots to save us the trouble of having to prove ourselves and win people's trust.



AREF MOHAMMADI, film critic, Toronto, Canada

Aref Mohammadi

Our people have always been damaged by allegations of terrorism, whether they are artists or otherwise.

Nobody likes to be branded a terrorist. There are several Iranian artists living abroad whose careers have been damaged by such claims. Many have been forced into early retirement.

Our actors, producers and directors are finding it extremely difficult to find work in their host countries because of these allegations of terrorism.



ALIREZA HAQIQI, political analyst, Toronto, Canada

Alireza Haqiqi

Iran has been at the top of the list of so-called state sponsors of terrorism since 1999.

The western media are feeding the frenzy but interestingly, the US State Department is contradicting itself.

On the one hand the official policy of the US government is to wage war on terrorism. This same US government has Iran at the top of its list of so-called "terrorist" states.

Yet instead of waging war, [US Secretary of State] Condi Rice has said that US government policy towards Iran is not based on overthrowing the country's regime.

Meanwhile, the two countries are talking about how Iran can help the US to stabilise Iraq.