دموكراسى غير دموكراتيك
حالتى كه در آن تصميم اكثريت مردم (يا دولتى كه با پشتوانه حمايت اكثريت كار مى كند) موجب زيرپا گذاشتن حقوق اوليه فرد يا گروهى مى گردد، طبق تعريف، حالتى «غير دموكراتيك» ناميده مى شود. اين حقوق اوليه كه براى سهيم كردن مردم در حيات سياسى كشور ضرورى هستند، عبارتند از: حق آزادى بيان، مهاجرت، اجتماعات، حق رأى دادن و نامزد شدن براى احراز سمت هاى دولتى. تضمين رعايت اين حقوق و اعطاى آن ها به طور مساوى به همه شهروندان، اساس يك نظام دموكراتيك را تشكيل مى دهد و مهم ترين كار اين است كه با ضبط آن ها در يك اساس نامه يا اعلاميه حقوق، حراست ويژه اى از آن ها به عمل آيد تا از تجاوز اكثريت مصون بمانند.16
دموكراسى، شرايط نامزدى و انتخابات
شرط اغلب نظام هاى برگزاركننده انتخابات براى پذيرفتن نامزد، ارائه حداقل تعداد معيّنى امضا به عنوان حمايت كنندگان حوزه انتخابى مربوط يا گذاشتن وديعه پولى است تا در صورت عدم كسب حداقل تعداد رأى در انتخابات، به اين صورت جريمه شوند. چنين تمهيداتى منجر به انصراف نامزدهايى مى گردد كه بدون پشتوانه و جديّت كافى وارد ميدان شده اند. خطرى كه هر دوى اين تمهيدات به دنبال دارند، اين است كه علاوه بر انصراف نامزدهاى غير جدّى، موجب انصراف و دل سردى نامزدهاى جدّى نيز بشود. بخصوص در شرايطى كه اين نامزدها از سوى حزب يا نيروى سياسى جديدى معرفى شده باشند. در برخى كشورها، تنها نامزدهاى احزابى كه از قبل، به ثبت رسيده اند، حق شركت دارند. اين شيوه نيز براى بازداشتن افراد غيرجدّى از نامزدى انديشيده شده است. اما ممكن است به ابزارى براى سلطه سياسى بر احزاب و نامزدها مبدّل گردد و به اين صورت، ابراز عقايد گوناگون را به هنگام انتخابات محدود سازد.
در ايالات متحده، نامزدهاى هر حزب طى يك انتخابات مقدماتى، كه منحصر به طرف داران همان حزب است، انتخاب مى شوند. اگرچه اين روش حق انتخاب مقامات كشور و همچنين حق انتخاب نامزد براى اين مقامات را به رأى دهندگان مى دهد، ولى مخارج انتخابات را نيز به طور چشم گيرى افزايش مى دهد و موجب اعمال نوعى بى عدالتى به نفع كسانى مى شود كه يا شخصاً ثروتمند هستند يا حاميان ثروتمند دارند.
با توجه به اين اشكال، روش عمومى تر اين است كه اعضاى حزب در مناطق و حوزه هاى انتخابى ذى ربط نامزدها را انتخاب كنند. البته حتى همين درجه از اِعمال دموكراسى در انتخاب نامزدها نيز به هيچ وجه عموميت ندارد.17
حالتى كه در آن تصميم اكثريت مردم (يا دولتى كه با پشتوانه حمايت اكثريت كار مى كند) موجب زيرپا گذاشتن حقوق اوليه فرد يا گروهى مى گردد، طبق تعريف، حالتى «غير دموكراتيك» ناميده مى شود. اين حقوق اوليه كه براى سهيم كردن مردم در حيات سياسى كشور ضرورى هستند، عبارتند از: حق آزادى بيان، مهاجرت، اجتماعات، حق رأى دادن و نامزد شدن براى احراز سمت هاى دولتى. تضمين رعايت اين حقوق و اعطاى آن ها به طور مساوى به همه شهروندان، اساس يك نظام دموكراتيك را تشكيل مى دهد و مهم ترين كار اين است كه با ضبط آن ها در يك اساس نامه يا اعلاميه حقوق، حراست ويژه اى از آن ها به عمل آيد تا از تجاوز اكثريت مصون بمانند.16
دموكراسى، شرايط نامزدى و انتخابات
شرط اغلب نظام هاى برگزاركننده انتخابات براى پذيرفتن نامزد، ارائه حداقل تعداد معيّنى امضا به عنوان حمايت كنندگان حوزه انتخابى مربوط يا گذاشتن وديعه پولى است تا در صورت عدم كسب حداقل تعداد رأى در انتخابات، به اين صورت جريمه شوند. چنين تمهيداتى منجر به انصراف نامزدهايى مى گردد كه بدون پشتوانه و جديّت كافى وارد ميدان شده اند. خطرى كه هر دوى اين تمهيدات به دنبال دارند، اين است كه علاوه بر انصراف نامزدهاى غير جدّى، موجب انصراف و دل سردى نامزدهاى جدّى نيز بشود. بخصوص در شرايطى كه اين نامزدها از سوى حزب يا نيروى سياسى جديدى معرفى شده باشند. در برخى كشورها، تنها نامزدهاى احزابى كه از قبل، به ثبت رسيده اند، حق شركت دارند. اين شيوه نيز براى بازداشتن افراد غيرجدّى از نامزدى انديشيده شده است. اما ممكن است به ابزارى براى سلطه سياسى بر احزاب و نامزدها مبدّل گردد و به اين صورت، ابراز عقايد گوناگون را به هنگام انتخابات محدود سازد.
در ايالات متحده، نامزدهاى هر حزب طى يك انتخابات مقدماتى، كه منحصر به طرف داران همان حزب است، انتخاب مى شوند. اگرچه اين روش حق انتخاب مقامات كشور و همچنين حق انتخاب نامزد براى اين مقامات را به رأى دهندگان مى دهد، ولى مخارج انتخابات را نيز به طور چشم گيرى افزايش مى دهد و موجب اعمال نوعى بى عدالتى به نفع كسانى مى شود كه يا شخصاً ثروتمند هستند يا حاميان ثروتمند دارند.
با توجه به اين اشكال، روش عمومى تر اين است كه اعضاى حزب در مناطق و حوزه هاى انتخابى ذى ربط نامزدها را انتخاب كنند. البته حتى همين درجه از اِعمال دموكراسى در انتخاب نامزدها نيز به هيچ وجه عموميت ندارد.17
Comment