Abbas Amir Entezam

Collapse
X
 
  • Time
  • Show
Clear All
new posts
  • Rasputin
    Senior Member
    • Jan 2005
    • 63906

    #1

    Abbas Amir Entezam

    متولد تهران در سال 1311 (1932) ، متأهل و دارای سه فرزند

    تحصیلات و سوابق کاری :
    - فوق لیسانس مهندسی برق و ماشین از دانشگاه تهران دانشکده فنی در سال 1334 (1955)
    - اخذ گواهی بتون از پاریس1342 (1963)
    - MS در سازه ساختمان از دانشگاه برکلی آمریکا در سال 1343-1345(1964- 1966)
    - تأسیس و مدیریت چند ین شرکت فنی و عمرانی در ایران
    - مدیرعامل شرکت مهندسی مشاور تد بیر صنعت سال 1349 (1970)
    - مدیریت و اجرای دهها پروژهٌ فنی و عمرانی در شهرهای مختلف ایران تا سال 1357 (1979)
    - معاون نخست وزیر و سخن گوی دولت موقت بازرگان
    - نماینده ویژهٌ رئیس دولت موقت در مذاکرات با ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی1358 (1979
    - سفیر ایران در کشورهای اسکاندیناوی از سال 1358 تا تاریخ بازداشت آذر1358

    فعالیت های سیاسی و اجتماعی :
    در سال 1327 1948 ضمن تحصیل در دبیرستان دارالفنون جذ ب جنبش ملی شدن نفت به رهبري د كتر مصدق شد م و از آن زمان تا کنون در کنار مردم ایران برای استقرار حکومت ملی و دمکراتیک مبارزه نمودم . در سال 1332 (1953) نامه اعتراضیه نهضت مقاومت ملي ایران نسبت به کودتای 28 مرداد را به نیکسون در تهران دادم و تا سال 1342 (1963) مرحوم بازرگان را در فعالیت های سیاسی همراهی نموده و مجدداٌ از سال 1349 (1970) تا روز دستگیری در کنار وی به مبارزه پرداختم .
    در تاریخ 28/9/1358 (1979) به اتهام ، توطئه برای انحلال مجلس خبرگان، مخالفت با نظام ولایت فقیه ، تلاش برای ایجاد اختلاف بین فلسطینیان و لیبیایی ها با ايران، فراری دادن سران رژیم سابق و ارائه اطلاعات سری به آمریکائیان دستگیر و پس از پانصدوپنجاه و پنج (555) روز بازداشت در سلول انفرادی، در دادگاه انقلاب بدون حضور وکیل، هیئت منصفه، قضات بیطرف و محاکمهٌ عادلانه به حبس ابد محکوم شده و هم اکنون در حال سپری کردن دوران محکومیت خود می باشم .
    ملاقات با نمایندگان نهادهای بین المللی ناظر بر حقوق بشر
    - در سال 1370 (1992) با آقای گالیندوپل در زندان اوین ملاقات کرده و موارد فاحش نقض حقوق بشر را متذکر شده و علیه مسئولین نظام جمهوری اسلامی ایران اعلام جرم نمودم .
    - با آفای کوپیتورن در سال 1375 (1997) در دفتر سازمان ملل در تهران ملاقات کرده و موارد نقض حقوق بشر را بر ملا نمودم .
    - با آقای لویی دو ژوانه در سال 1380 (2002) در تهران ملاقات نموده و اعتراض خود را نسبت به نقض حقوق بشر اعلام نمودم .

    اخذ جوایز بین المللی :
    - جایزه بین المللی حقوق بشر "برونو کرایسکی" در سال 1375(1997)
    - جایزه بین المللی شهامت اخلاقی "کرانسکی" در سال 1383 (2004)

    پیشنهادات و طرح ها :
    همانند هر ایرانی شیفتهٌ آزادی و توسعه ایران، لحظات زیادی را به مطالعه و اندیشیدن پیرامون مسائل ایران سپری کردم و در این راستا یافته های خود را در مقاطع زمانی مختلف به اطلاع هموطنانم رسانده ام که به بخشی از آنها اشاره می نمایم ؛
    - طرح استفاده بهینه از نیرو و انرژی لایزال جوانان در ایران در قالب سپاه کار و دانش و کشاورزی و... در سال1336
    - طرح امنیت عمومی کشور در دولت موقت که به رغم تصویب به اجراء گذاشته نشد .
    - طرح انحلال مجلس خبرگان در سال 1358
    - طرح عمران کلی کشور
    - طرح از بین بردن بیکاری در کشور
    - طرح سیستم حذف واسطه ها در چرخهٌ تولید و مصرف
    - طرح نجات بشریت از خطر مواد مخدر
    - طرح خودکفایی کامل در خط تولید وسائط نقلیه در داخل کشور و بازاریابی برای صادرات تولیدات مازاد
    - طرح استفادهٌ بهینه از آبهای قابل استفاده برای شرب و کشاورزی برای ایران و جلوگیری از صدور آب به خارج از کشور
    - طرح ایجاد تکمیل مترو در تهران و شهرستانها و حل معضل ترافیک در کشور

    كتابها
    ○ خاطرات عباس امير انتظام-آن سوي اتهام (چاپ ششم)
    ○ محاكمات و دفاعيات عباس امير انتظام در دادگاه انقلاب- آن سوي اتهام (چاپ ششم)

    iran
  • Rasputin
    Senior Member
    • Jan 2005
    • 63906

    #2

    آزادیخواهان ایران

    در سال 1379 در شرایطی که اینجانب در زندان اوین دوران محکومیت غیرقانونی خود را سپری میکردم جبهه ملی ایران در یک اقدام نمادین مرا به عضویت در شورای اجرائی و شورای رهبری خود برگزید. احترام و دلباختگی من به دکتر مصدق از یکطرف و اعتقاد به ضرورت و اهمیت کار دسته جمعی از طرف دیگر مرا بر آن داشت تا در کنار جبهه ملی به تجربه اندوزی کار گروهی بپردازم. با گذشت زمان و شتاب تحولات و دگرگونی آرایش نیروهای سیاسی در کشور و بخصوص تحرک امیدوار کننده نسل جدید، بتدریج این تفکر در من ریشه گرفت که عشق وافر من به خانواده بزرگ آزادیخواهان ایران با حضور و عضویتم در یک گروه خاص سازگاری نداشته و محدودیتهای زیادی برای همکاری من با گروههای وفادار به استقلال، سربلندی، حاکمیت ملی و دمکراسی ایران ایجاد میکند.حساسیت شرایط کشور به برطرف کردن تردیدهایم شتاب بخشید و مرا نهایتاٌ به این تصمیم رهنمون نمود که عشق من به شکل گیری کنگره فراگیر حاکمیت ملی و دمکراسی بزرگتر از آن است که در حصارهای تشکیلاتی فقط یک جریان یا تفکر سیاسی از جمله جبهه ملی بگنجد. از اینرو و در تداوم راه نهضت ملی ایران، آمادگی خود را به عنوان یک ایرانی جهت همکاری با همه گروهها و جریانهای فکری علاقمند به حاکمیت ملی و دمکراسی اعلام نموده و گذار به حاکمیت ملی و دمکراسی را فقط در گرو همکاری و همدلی همه فعالین سیاسی برای برپایی کنگره فراگیر حاکمیت ملی و دمکراسی خواهی میدانم و از همه آزادیخواهان، که ساختار حقیقی و حقوقی نظام موجود را مانعی برای استقرار دمکراسی و حاکمیت ملی میدانند و چاره کار را در تشکیل مجلس موسسان برای تدوین قانون اساسی متکی به اراده ملت ایران از طریق مبارزات مدنی و مسالمت آمیز میجویند، دعوت میکنم که بخاطر نجات کشور هر چه سریعتر خود را از حصارها و زنجیرهای خودخواهی سنتی و تنگ نظریهای سیاسی رها کرده و به برپایی این کنگره فراگیر همت گمارند، در غیر اینصورت تاریخ در مقابل هرگونه تأخیر و درنگی بیرحمانه داوری نموده و نسل های آتی از ما بعنوان انسانهای غیرمسئول یاد خواهد کرد.

    عباس امیر انتظام

    بیست و هفت سال و بازهم خون
    اوین، این هیولای خون آشام، بار دیگر پنجه در جان مبارزی رنجور افکند. خاطرات تلخ سالهای زندان در مقابل دیدگانم ورق می خورد.

    پاییز58، سال اعدام های کور. من از پشت میله های زندان، نظاره گر خشم انقلاب بودم. نه محاکمه ای، نه دفاعی، نه عدالتی. انقلاب منطق خودرا دنبال می کند. سال 59، سال رگبار و تک تیرها، خواب را از چشمانم می رباید. سال60، سال سیاه غلتیدن جوانان در خون سرخ خویش. سال رگبار ها، سال توفان، سال دفن بی کفن ها. من می مانم و از تیرباران ها می گذرم تا با دلی پر از اندوه به سوگ یاران بنشینم. سال 67، سال جنون هیولای چند سر، سال اعدام های انفجاری، سال گودال های اوین، سال تولد خاوران در کابوس زمان.

    سال های زیادی سپری می گردد و تیرباران هم بندانم در سکوت سنگین زمان از دید هموطنانم می گریزد. ناگهان در قتل بانوی دلاور زهرا کاظمی، بغض ایران می ترکد. نوری بر تاریک خانه اوین می تابد. ناباورانه امید بستم که این آخرین قربانی اوین باشد. صد افسوس که چنین نشد و اینک در تابستان 85در سوگ اکبرمحمدی، هم بند دیگری باید نشست.

    چرا دماوند چنین خاموش ایستاده است.

    به یاد همه یاران به خون غلتیده و هم بند از دست رفته ام، جمعه سیزدهم مرداد، ساعت هشت شب، شمعی روشن نموده و دست های خود را به نشانه خشم و بیزاری از هیولای مرگ، مشت خواهم نمود.

    هموطنان عزيز

    جنبش مدني ملت ايران براي تعيين سر نوشت خويش و استقرار حاكميت ملي و گذار به دموكراسي وارد مرحله حساسي مي شود. تلاش كوشندگان راه آزادي و عدالت با تكيه بر تجارب و اندوخته هاي مبارزاتي خود گام هاي اميدوار كننده اي در جهت همبستگي و اتحاد عمل بر مي دارند.ابتكار قابل توجه مبارزان ايران در همبستگي با زندانيان سياسي و جلب توجه افكار عمومي جامعه مدني جهاني و وضعيت حقوق بشر در ايران باعث دلگرمي اينجانب و مدافعان حقوق بشر و دمكراسي در ايران است. اينجانب در گذشته نيز در فرصت هاي مختلف مبارزان راه آزادي و عدالت را به اتحاد و همبستگي دعوت نموده ام.هم اكنون نيز از فرصت بدست آمده استفاده كرده و از كليه فعالين سياسي و اجتماعي وفادار به فرهنگ، ارزشها و استقلال ملي درخواست ميكنم كه دست در دست هم صف هاي خود را فشرده كرده و جنبش دموكراسي و آزادي ايران را با حركت هاي مسالمت آميز خويش تقويت كنند. بعنوان شاگرد كوچك مصدق بزرگ هشدار مي دهم كه مراقب مداخله بيگانگان و نفوذ آنان در صفوف ملي باشند و با تمام وجود تلاش نمايند كه جنبش مدني ايران از هرگونه آلودگي به مداخله خارجي به صورت مستقيم و يا غير مستقيم آشكار يا پنهان در امان بماند.

    قدیمی ترین ناراضی سیاسی در فیلم آخرین گروگان
    آخرین گروگان، مستند رویا حکاکیان و دکتر رامین احمدی، فیلمی است درباره زندگی عباس امیرانتظام، معاون نخست وزیر و سخنگوی دولت موقت پس از انقلاب اسلامی پنجاه و هفت.

    وزارت امور خارجه آمریکا در گزارش جدیدش از وضعیت حقوق بشر در ایران، ازآقای امیرانتظام به عنوان قدیمی ترین مخالف سیاسی، که بیست و شش سال را زندانی جمهوری اسلامی بوده است،یاد میکند.



    از سیامک دهقانپور:

    آخرین گروگان، نخستین فیلم مستند ایرانی درباره زندگی یک زندانی سیاسی است.

    وزارت امور خارجه آمریکا در گزارش جدید خود در باره وضعیت حقوق بشر در ایران می نویسد عباس امیرانتظام هر چند دو سال است که برای رسیدگی های پزشکی بیرون از زندان است اما، هر آن احتمال بازگرداندن او به سلول زندان وجود دارد.

    دکتر رامین احمدی، از بنیانگذاران مرکز گردآوری و بررسی اسناد حقوق بشر در آمریکا، که تحقیق و نگارش مستند «آخرین گروگان» را برعهده داشته است می گوید آقای انتظام چند ماه پیش مجددا به دادگاه انقلاب احضار شد.

    پیونددهنده رویدادهای زندگی پرفراز و نشیب عباس امیرانتظام در فیلم آخرین گروگان، گفتار توام با اندوه و آه دخترش، الی است.

    خروج آقای امیر انتظام از ایران پس از وقایع بیست و هشت مرداد ۱۳۳۲ و رفتن او به فرانسه و سپس به آمریکا بخش های کوتاه و نخستین فیلم است.

    بخش های مفصل تر بعدی بازگشت آقای امیرانتظام به ایران، پیروزی انقلاب اسلامی پنجاه و هفت، و برگزیده شدن او به سمت معاونت نخست وزیر و سخنگوی دولت موقت مهندس مهدی بازرگان را در بر میگیرد.

    آقای امیر انتظام که از حامیان تنظیم یک قانون اساسی بر مبنای جدایی دین از سیاست بود، در تابستان پنجاه و هشت به عنوان سفیر ایران به سوئد می رود. سیزده آبان هزار و سیصد و پنجاه و هشت سفارت آمریکا در تهران اشغال می شود. پنج هفته بعد آقای امیرانتظام به تهران فراخوانده و از سوی دانشجویان پیرو خط امام به جاسوسی برای آمریکا متهم می شود.

    آن روزها الی امیرانتظام نه ساله بود. او می گوید: « می دانستم اتفاق بدی در پیش است. به پدرم گفتم دوستانت به تو می گویند نرو، خطرناک است، چرا برمی گردی؟ او به من گفت صبور باش. من هم سعی کردم صبور باشم تا بلکه پدرم برگردد.

    فیلم، سپس عباس امیرانتظام و اسدالله لاجوردی، دادستان انقلاب و رئیس اداره زندان ها، را در مقابل هم به تصویر می کشد، که در خرد کردن اراده امیرانتظام درمی ماند.

    سال هفتاد و شش، لاجوردی ترور می شود.

    زمانی که محمد خاتمی، رئیس جمهور وقت، لاجوردی را شهید و مردی بزرگ می نامد، امیرانتظام در مصاحبه ای رادیویی از او با همان اسمی نام می برد که در میان زندانیان معمول بوده است: «قصاب اوین».

    همین دو کلمه به حبس خانگی اش می انجامد.

    وزارت امور خارجه آمریکا در گزارش خود در باره حقوق بشر می نویسد آقای امیرانتظام یکبار در سال دو هزار و دو آزاد شد، اما برای دعوت مردم به حمایت از طرح برگزاری همه پرسی برای تعیین حکومت آینده ایران، در سال دو هزار و سه، مجددا زندانی شد.

    در فیلم آخرین گروگان، گذشته از دختر و همسر عباس امیرانتظام، شخصیت های شناخته شده ای از جمله ریچارد کاتن، مایکل مترینکو، یکی از دیپلمات های آمریکایی گروگان گرفته شده در تهران، دکتر منصور فرهنگ، سفیر ایران در سازمان ملل متحد در دو سال نخست انقلاب پنجاه و هفت، و گروهی از کارشناسان حقوق بشر و مورخین حضور دارند.

    بخش های فیلمبرداری شده در ایران حاصل زحمات فیلمبردار فقید کاوه گلستان است.

    فیلم، که به گفته دکتر رامین احمدی بدلیل کمبودهای مالی هنوز در مراحل پایانی تولید قرار دارد، در سفارت لهستان در واشنگتن پایان می گیرد.

    الی امیرانتظام به نیابت از پدرش برای دریافت جایزه ی شجاعت اخلاقی یان کارسکی از سفیر لهستان و خواندن پیام عباس امیرانتظام در سفارت حاضر می شود.

    آقای امیرانتظام پیشتر در سال هزار و نهصد و نود و هفت میلادی جایزه ی جهانی حقوق بشر را دریافت کرده بود.


    iran

    Comment

    • Rasputin
      Senior Member
      • Jan 2005
      • 63906

      #3
      با خبر شدیم که وضع جسمی مهندس عباس امیر انتظام سخنگوی اولین دولت انقلاب و سفیر پیشین جمهوری اسلامی در کشور سوئد به دلیل عوارض بازمانده از حبس 28 ساله ، به وخامت گرائیده و در آستانه یک عمل جراحی سنگین قرار گرفته است .

      عباس امیرانتظام یک از مشهورترین زندانیان سیاسی بعد از انقلاب است که ظاهرا به دلیل ارتباط با کشورهای بیگانه ولی در حقیت به سبب اقدام برای انحلال مجلس خبرگان به اعدام محکوم شد ولی با تلاش مهدی بازرگان این حکم به حبس ابد تبدیل شد.

      امیر انتظام در جوار سخنگوئی دولت بازرگان ، مترجمی مهندس بازرگان را در مذاکراتش با ویلیام سولیوان سفیر وقت امریکا و مقامات دیگر امریکائی عهده دار بود لیکن پس از اشغال و گروگانگیری در سفارت امریکا در تهران این امر جاسوسی برای سیا تعبیر شد و وی برای محاکمه به دادگاه انقلاب تسلیم شد .

      عباس امیر انتظام که 28 سال از عمر خود را در زندان قصر و اوین گذرانده پس از سفر "گالیندوپل" نماینده حقوق بشر سازمان ملل به ایران از زندان به یکی از منازل تحت اختیار وزارت اطلاعات منتقل و سپس آزاد شد .

      وی در این سالها هیچگاه اتهام خود را نپذیرفته و خواهان محاکمه عادلانه و اعاده حیثیت خود بوده است .

      وی پس از آزادی همه تلاش خود را معطوف آگاهی دادن از زندانیان سیاسی و مسائل حقوق بشر کرده بود

      پاره ای از مخالفین جمهوری اسلامی در خارج از کشور و از جمله رضا پهلوی پس از اطلاع از وضع جسمی امیر انتظام ، از تشدید بیماری او اظهار نگرانی کرده و برای او بهبودی آرزو کرده اند .


      iran

      Comment

      Working...