Iran students heckle Ahmadinejad

[Rasputin]

Crackdown on students and professors in Tehran
BBC's Francis Harrison reports from Tehran.

[ame]http://www.youtube.com/watch?v=wk9WFBCrIg8&eurl=[/ame]

[Rasputin]

[Michellica]

now they have to worry for their lives while we sit here and say afarin! shomaha inja rahat neshastin migin afarin, in bichareha bayad negarane shekanje va marg bashan. Barashoon mitarsam, khoda hefzeshoon koneh.

khob maham ke az biroon neshastim rahat bayad ye joorayee supporteshoon konim...masalan oon hame mashalla miliadere irani rikhte too jahan chera yekam finance nemikonan in studentara? harf zadan asoone amal kardanesh sakhte...hame iran vatane man migan vali hishki hazer nist risk kone

[Rasputin]

چه کسی
به ناموس جامعه
تجاوز کرده است؟
عباس عبدی




حدود سه ماه قبل روزنامه اعتماد ملی با وزير علوم درباره دانشجويان ستاره*دار مصاحبه كرد. آقای وزير چنان از موضع اخلاقی و اسلامی روزنامه و خبرنگار را به علت بکاربردن عنوان دانشجوی ستار ه دار به باد انتقاد گرفته و درس اخلاق و پرهيز از دروغ داد كه اگر من خودم يكی از اين دانشجويان را نمی*شناختم، حتماً باور می*كردم يا حداقل احتمال می*دادم كه حرف*های وزير دولت مکتبی صحيح و ادعاهای روزنامه دروغ است.



اين واقعه گذشت و كم*كم مشكلات دانشجويان ستاره*دار (يك و دو ستاره) موقتاً و بر اثر فشار افكار عمومی تا حدی مرتفع شد، اما مشكل سه ستاره*ها كماكان باقی ماند تا اين كه رئيس آقای وزير صريحاً به وجود آنان اذعان كرد. ديگر نمی*شد وجودشان را تكذيب كرد، چرا كه اگر وزير اين كار را می*كرد اتهامی عليه مقام مافوق او محسوب ميشد. از اين رو پس از گذشتن سه ماه ،قضيه از سوی وزير پذيرفته می*شود با اين ادعا كه آنان مسأله*دار هستند و برخی از آنان به ناموس مردم تجاوز كرده*اند!

ادعای قبلی جناب وزير شامل يكی از اين دو حالت است.

الف *ـ عالماً و عامداً خلاف واقع گفته*اند.

ب *ـ بی*اطلاع از واقعيت زيرمجموعه وزارت خانه خود، خبر را تكذيب كرده و در واقع بدون "علم" سخن گفته*اند (آن هم در وزارت علوم!).

اگر حالت اول است، كه طبعاً ادعای اخيرش عليه دانشجويان نيز مصداق همان و خلاف واقع است. اما چرا به راحتی می*توان دروغ گفت و بعد بدون كمترين پرسشی ادعای ديگری مطرح كرد؟

و اگر مورد دوم است كه باز هم ادعايش عليه دانشجويان مصداق اظهارنظر غير"عالمانه" است. آقای وزير متوجه نيست كه حكم تجاوز به ناموس مردم اعدام است. اگر كسی چنين كاری كرده (در واقع در دادگاه ثابت شده باشد) فرصتی برای ادامه تحصيل واخذ ستاره پيدا نمی*كند و اعدام می*شود. و اگر چنين كاری نكرده، مفتری بايد مجازات شود.

چرا مسايلی به اين وضوح از سوی مقامات بالای كشور بدون ذره*ای احساس نگرانی مطرح می*شود؟ چرا حتی يك مرجع صلاحيت*دار به آن دروغ و اين اتهام رسيدگی نمی*كند؟ و از همه مهمتر، چرا جامعه در برابر اين موارد سكوت پيشه می*كند؟

جامعه فروپاشيده شاخ و دم ندارد، جامعه*ای است كه نسبت به بدترين خلاف*ها حساسيت خود را از دست داده است. چنين سخنانی و چنين ادعاهايی مصداق بارز تجاوز به جامعه است، اما هنگامی كه حساسيت*ها و بنيان*های اجتماعی فروپاشيده باشد، هيچ كس واكنشی از خود نشان نمی*دهد. اگر چنين سخنانی در يك جامعه سالم و طبيعی طرح شود، بسياری از رسانه*ها و مردم (فارغ از هر نوع جناح سياسی و فقط به صرف انسان و عضو جامعه بودن آنان) تا استعفای وی از مقام خود و عذرخواهی رسمی، دست از اعتراض برنمی*دارند، اما در اينجا چه می*توان كرد؟ مسئولی كه قرار است حرمت ملت و جامعه را پاس دارد، چنين بی*حرمتی می*كند. به قول حافظ:

چو پرده*دار به شمشير می*زند همه را

كسی مقيم حريم حرم نخواهد ماند