Important Political News

[Rasputin]

خلبانی هواپيمايی که ديروز با يک ساختمان 50 طبقه در نيويورک تصادم کرد و جان خود را از دست داد، Cory Lidle نام داشت و عضو يانکی ها ، کلوب بيس بال نيويورک بود. علاوه بر او که 34 سال داشت يک عضو ديگر تيم نيز در هواپيما بود. يانکی ها يکی از بزرگ ترين کلوب های ورزشی آمريکاست.

[Rasputin]

وزير خارجه بريتانيا در اولين ديدار خود با خبرنگاران خارجی اصول سياست خارجی بريتانيا را تشريح کرد
در لندن مارگارت بکت، وزير خارجه بريتانيا با خبرنگاران خارجی مقيم بريتانيا ديدار کرد و به پرسشهای آنان در مورد مسائل مختلف از جمله عراق، ايران و کره شمالی پاسخ داد.
از طرف بی بی سی صادق صبا تحليلگر سرويس جهانی در اين جلسه حضور داشت و از نکات مهم آن گزارش داد.

اين اولين ديدار ويژه خانم بکت با خبرنگاران خارجی مقيم بريتانيا بود و او تلاش کرد اصول پايه ای سياست خارجی بريتانيا را تشريح کند.

خانم بکت در بيان ديدگاه خود توضيح داد که برای محيط زيست اهميت فراوان قائل است و مايل است در جهت حفظ محيط زيست تلاش کند.



به نظر خانم بکت آلودگی محيط زيست و نابودی ذخاير طبيعی خطری جدی است که بايد از جانب جامعه بين المللی با جديت و احساس مسئوليت بيشتری با آن برخورد شود در غير اين صورت بشريت با فاجعه ای بزرگ روبرو خواهد شد.

خانم بکت گفت که در سياست خارجی همواره دو اصل را مد نظر دارد:
يکی آنکه ارزشهای تمدن بشری مانند آزادی و حقوق بشر را برای تمام مليتها می خواهد و عقيده دارد که تمام مردم جهان بايد از اين مواهب برخوردار باشند.
ديگر آنکه در سياست خارجی نه به ايدآلها بلکه به امکانات عملی می انديشد، بدين معنی که تلاش می کند مسائل را واقع بينانه مطرح سازد.

بحران خاورميانه

بسياری از خبرنگاران حاضر در جلسه به ملتهای عرب تعلق داشتند، در نتيجه مسائل خاورميانه و دنيای عرب به محور گفتگوها بدل شد.

خانم بکت در پاسخ به خبرنگارانی که وضعيت عراق را بسيار وخيم و در آستانه جنگ داخلی توصيف می کردند، گفت او تصوير را به اين سياهی نمی بيند. در عراق نکات ارزنده ای روی داده که بايد به آنها نيز توجه کرد. در عراق دولتی ملی و دموکراتيک بر سر کار آمده که روز به روز استحکام بيشتری می يابد.

در پاسخ به اين انتقاد که چرا بريتانيا در زمان جنگ اسرائيل با حزب الله خواهان آتش بس فوری در لبنان نشد، خانم بکت گفت که ما به دنبال راهی ممکن و عملی بوديم. خوشبختانه تلاشها به ثمر رسيد و آتش بسی برقرار شد که اميدواريم پردوام باشد.

افغانستان و ايران

در پاسخ به اين سؤال که چرا کشت خشخاش و توليد مواد مخدر در افغانستان به مرزی خطرناک رسيده است، خانم بکت پذيرفت که احتمالا نيروهای ائتلاف به سرکردگی آمريکا به امر مبارزه با مواد مخدر در اين کشور بهای کافی نداده اند.

از خانم بکت درباره سازمان مجاهدين خلق ايران و علت ادامه فعاليت آن در عراق سؤال شد.


مناقشه هسته ای
از جانب اتحاديه اروپا پيشنهادهای جالبی به ايران داده شد تا از برنامه هسته ای خود دست بردارد. متأسفانه ايرانی ها به پيشنهادهايی که می توانست برای کشورشان بسيار سودمند باشد، پاسخ منفی دادند


وزير خارجه بريتانيا

خانم بکت گفت که بريتانيا سازمان مجاهدين را گروهی تروريستی می داند و طبعا با فعاليت آن مخالف است. اما جلوگيری از فعاليت اين سازمان هم به دولت عراق بستگی دارد و هم به دولت ايالات متحده که در رأس نيروهای ائتلاف حاضر در عراق قرار دارد.

ايران، اتم و حقوق بشر

خانم بکت درباره مناقشه هسته ای ايران گفت که بريتانيا با ادامه برنامه غنی سازی از جانب ايران مخالف بوده اما هميشه از اصل ادامه گفتگو با دولت جمهوری اسلامی پيروی کرده است.

وی گفت که اخيرا از جانب اتحاديه اروپا پيشنهادهای جالبی به ايران داده شد تا از برنامه هسته ای خود دست بردارد. متأسفانه ايرانی ها به پيشنهادهايی که می توانست برای کشورشان بسيار سودمند باشد، پاسخ منفی دادند و حالا ما ناچار هستيم موضوع را از راه شورای امنيت دنبال کنيم.

خانم بکت در پاسخ به سؤالی درباره وضعيت ناگوار حقوق بشر در ايران گفت: ما هميشه به نقض اصول حقوق بشر در ايران توجه داشته ايم و در هر مورد اعتراض خود را اعلام کرده ايم.

[Rasputin]

اداره سرشماری آمریکا روز پنجشنبه اعلام کرد نوزادی که سه شنبه آینده در ساعت 07:45 دقیقه بامداد بدنیا می آید جمعیت این کشور را رسما به 300 میلیون نفر می رساند.
بر اساس مطالعات انجام شده هر هفت ثانیه یک نفر در آمریکا به دنیا می آید و در هر 13 ثانیه یک نفر از دنيا می رود.

با افزودن تعداد مهاجرانی که همه ساله به آمریکا وارد می شوند در مجموع در هر یازده ثانیه یک نفر به جمعیت این کشور اضافه می شود.

جمعیت آمریکا در سال 1967 یعنی 39 سال پیش 200 میلیون برآورد شد.

بر اساس مطالعه ای که توسط مرکز پژوهشی پیو در واشنگتن منتشر شده است حدود 36 درصد از یکصد میلیون نفری که به جمعیت آمریکا اضافه شده اند را لاتین تبارها تشکیل می دهند. 34 درصد از آنها سفید پوست، 16 درصد سیاهپوست و 13 میلیون نفر نیز آسیایی تبار هستند.

در حال حاضر از جمعیت 300 میلیونی آمریکا، 201 میلیون نفر سفیدپوست، 7/44 میلیون نفر لاتین تبار، 7/38 میلیون نفر سیاهپوست، و 3/14 ميليون نفر آسیایی تبارها هستند.

زاد و ولد در میان خانواده های لاتین تبار بیشتر از سفیدپوستان گزارش شده است. بطور متوسط هر زن لاتین تبار یک فرزند بیش از یک زن سفید پوست دارد.

اما علاوه بر زاد و ولد، 40 درصد از افزایش جمعیت آمریکا مرهون مهاجرت های قانونی و غیرقانونی به این کشور بوده است.

در حال حاضر مهاجران 12 درصد از جمعیت آمریکا را تشکیل می دهند. در سال 1967 تنها شش درصد از جمعیت 200 میلیونی آمریکا مهاجر بود.

آمریکا پس از چین و هند سومین کشور پر جمعیت جهان به شمار می آید.

در حالیکه کشورهای اروپایی و ژاپن با مشکل کاهش جمعیت روبرو هستند، آمریکا از معدود کشورهای توسعه یافته و ثروتمندی است که جمعیت آن همچنان رو به صعود است.

آمریکا با داشتن تنها 4 درصد از جمعیت دنیا 25 درصد از نفت تولید شده در جهان را مصرف می کند.

[Rasputin]

دفتری که وزارت خارجه آمريکا برای زير نظر داشتن امور ايران در اميرنشين دوبی تأسيس کرده است کار خود را رسماً آغاز کرد.
پس از 27 سال که از قطع رابطه ديپلماتيک ايران و آمريکا می گذرد، اين نخستين بار است که آمريکا دفتری ويژه ايران در منطقه خاورميانه راه اندازی می کند.

اين دفتر در کنسولگری آمريکا در شهر دوبی در امارات متحده عربی قرار داد، اين شهر زيستگاه صدها هزار ايرانی است که نقش عمده ای در اقتصاد امارات ايفا می کنند.

رياست اين دفتر را جيليان برنز به عهده دارد که از ديپلماتهای متخصص در زمينه ايران در وزارت خارجه آمريکا به شمار می رود.

دفتر دوبی در واقع بخشی از دفتر ويژه ای است که به منظور ترويج دموکراسی در ايران در وزارت امورخارجه آمريکا تشکيل شده است.

تأسيس اين دفتر نخستين بار در اوائل ماه مارس (اسفند) گذشته و پس از آن مطرح شد که کاندوليزا رايس، وزيرخارجه آمريکا از تخصيص بودجه ای 75 ميليون دلاری برای پيشبرد دموکراسی در ايران خبر داد.

آدام ارلی سخنگوی وزارت خارجه آمريکا در آن زمان اعلام کرد که اين دفتر بر نحوه هزينه کردن بودجه 75 ميليون دلاری نظارت خواهد داشت و شعبه هايی در دوبی، استانبول، باکو، فرانکفورت و لندن خواهد داشت.

آقای ارلی از قصد وزارت خارجه آمريکا بر تربيت کادری از کارمندان سرويس خارجی خبر داد که بتوانند فارسی صحبت کنند و درک صحيحی از ايران و منطقه ای که ايران در آنجا نفوذ دارد داشته باشند.

[Rasputin]

اقدام مجمع ملی - مجلس سفلای پارلمان فرانسه - در تصويب طرح مجازات قانونی انکار کنندگان "نسل کشی ارامنه" به شدت از سوی دولت و بسياری از گروههای سياسی ترکيه محکوم شده است.
پس از آنکه نمايندگان مجمع ملی فرانسه طرح مجازات حبس و جريمه نقدی برای انکارکنندگان نسل کشی ارامنه را در روز پنجشنبه، 12 اکتبر، به تصويب رساندند، دولت ترکيه آن را "ضربه ای جدی" به روابط بين دو کشور خواند و گروه های مختلف سياسی در اين کشور تظاهراتی را در محکوميت مصوبه پارلمان فرانسه برگزار کردند.

اين طرح از سوی حزب سوسياليست - حزب اصلی مخالف دولت - ارائه شده بود و با اکثريت آرای نمايندگان مجمع ملی به تصويب رسيد.

بر اساس اين مصوبه، واقعه کشته شدن چندين هزار تن از ارامنه ساکن ترکيه در جريان کوچ اجباری آنان در سال های 1915 تا 1917 نسل کشی عمدی محسوب می شود و کسانی که منکر وقوع نسل کشی شوند با مجازات تا يکسال زندان و جريمه نقدی تا 45 هزار يورو مواجه می شوند.

ارامنه می گويند مرگ حدود يک و نيم ميليون تن از ارامنه با دستور عمدی دولت وقت ترکيه و به منظور پاکسازی قومی صورت گرفت و در نتيجه، با تعريف متداول از نسل کشی انطباق دارد.

گرچه بسياری درترکيه مرگ و کشته شدن هزاران تن از ارامنه ساکن اين کشور در جريان جنگ اول جهانی را نفی نمی کنند اما آن را تلفات ناشی از درگيری های نظامی دانسته و می گويند که هزاران تن از ترک ها و ساير اقوام ساکن ترکيه نيز در اين درگيری ها جان خود را از دست دادند.

بيش از 120 تن از 577 عضو مجمع ملی فرانسه در رای گيری برای اين طرح شرکت داشتند که از آنان، 106 نفر به طرح رای موافق و 19 نفر رای مخالف دادند.

برای تبديل شدن به قانون، لازم است مصوبه مجمع ملی فرانسه به تصويب سنای آن کشور و امضای رييس جمهوری برسد.

ناظران می گويند بعيد به نظر می رسد که سنای فرانسه اين مصوبه را تاييد کند بلکه با توجه به اينکه جمعيت ارمنی تباران ساکن فرانسه به حدود نيم ميليون نفر می رسد و از آنجا که بسياری از رای دهندگان فرانسوی با عضويت ترکيه در اتحاديه اروپا مخالفند، هدف حزب سوسياليست از ارايه اين طرح زمينه سازی برای جلب آرای بيشتر در انتخابات آينده رياست جمهوری بوده است.

واکنش های رسمی

در فرانسه، ارامنه با برگزاری تظاهراتی از مصوبه مجمع ملی استقبال کردند و همچنين، سازمان های ارمنی در اروپا اين اقدام را به عنوان تاييديه ای بر يک واقعيت تاريخی ستودند و دولت ارمنستان نيز آن را نشانه ای از ادامه سنت فرانسويان در حمايت از ارزش های تاريخی توصيف کرد.

ارامنه فرانسه از مصوبه مجمع ملی به گرمی استقبال کرده اند

در مقابل، دولت فرانسه، که در اختيار حزب اتحاد برای نهضت مردمی است، کوشيده است از مصوبه مجمع ملی فاصله بگيرد و آن را کم اهميت جلوه دهد.

در جريان رای گيری، اين حزب به نمايندگان خود در مجمع ملی اجازه داد به هر صورت که مايل باشند به اين طرح رای بدهند.

دولت فرانسه در سال 2001 رسما کشته شدن ارامنه در ترکيه را نسل کشی خواند و خواستار آن بوده است که ترکيه اين توصيف را رسما بپذيرد و چنين اقدامی را يکی از پيش شرط های موافقت با درخواست عضويت ترکيه در اتحاديه اروپا دانسته است.

با اينهمه، مقامات فرانسوی نگران آن هستند که اقدام مجمع ملی، که با وجود هشدار مقامات ترکيه در مورد آن صورت گرفت، به روابط تجاری دو کشور آسيب برساند.

دومينيک دو ويلپن، نخست وزير فرانسه، در واکنش به تصويب طرح منع انکار نسل کشی ارامنه گفت که قانونگذاری در مورد مسايل و خاطرات تاريخی اقدامی مناسب نيست.

وزارت خارجه فرانسه نيز با صدور بيانيه ای بر روابط دوستانه با ترکيه تاکيد نهاده و خواستار ادامه اين روابط شده است.

دولت ترکيه گفته است که تصويب قانونی که برای انکار کنندگان نسل کشی ارامنه مجازات زندان و جريمه نقدی پيش بينی می کند ناقض اصل آزادی بيان است در حاليکه اتحاديه اروپا تاکيد داشته که ترکيه بايد اين اصل را به طور کامل به اجرا بگذارد.

در ترکيه، احزاب و گروه های مليگرا با برگزاری تظاهراتی نسبت به آنچه که جعل تاريخ و رواج معيارهای دوگانه در فرانسه خواندند اعتراض کرده و گفته اند که فرانسويان در حالی از ترکيه می خواهند اصل آزادی بيان را رعايت کند که خود رسما اظهار نظر آزادانه در مورد يک واقعه تاريخی را عمل مجرمانه محسوب می کنند.

مقامات اتحاديه اروپا نيز مصوبه مجمع ملی فرانسه را مانعی بر سر راه گفتگوی آزادانه در ترکيه بر سر مساله کشتار ارامنه خوانده و آن را اقدامی غير مفيد توصيف کرده اند.

[Rasputin]

چين و روسيه رای گيری در مورد يک قطعنامه تازه در شورای امنيت سازمان ملل که توسط آمريکا تهيه شده و خواستار تحريم کره شمالی به خاطر آزمايش اتمی اش می شود را به تعويق انداخته اند.
آمريکا خواهان به رای گذاشته شدن پيش نويس قطعنامه تازه در روز جمعه بود.

اين پيش نويس برنامه های اتمی و موشکی کره شمالی را براساس فصل هفتم منشور سازمان ملل - که تحريم ها را اجباری می کند و ممکن است اقدام نظامی را هم مجاز کند - هدف قرار می دهد.

چين نگرانی هايی در مورد اجرای اين قطعنامه دارد و همراه با روسيه خواهان وقت بيشتری برای بررسی پيش نويس قطعنامه مورد نظر آمريکاست.

درپی گفتگوهای روز پنجشنبه در شورای امنيت، چين قرار است يک فرستاده ارشد خود را برای بحث درباره موضوع با جورج بوش رئيس جمهور آمريکا راهی واشنگتن کند.

اين فرستاده قرار است برای گفتگوهای بيشتر پس از واشنگتن به مسکو سفر کند.

لورا ترِوِليان، خبرنگار بی بی سی در مقر سازمان ملل، می گويد ديپلمات های غربی معتقدند که اگر قرار باشد اقدامات سختی عليه پيونگ يانگ به اجرا گذاشته شود، حمايت چين از قطعنامه پيشنهادی اهميت اساسی خواهد داشت.

تحريم های ژاپن

بنابه گزارش ها آزمايش اتمی زيرزمينی کره شمالی در ساعت 10:36 صبح دوشنبه به وقت محلی در گيلجو در شمال شرقی کره شمالی انجام شد.

روسيه تنها کشوری است که آن را به عنوان يک آزمايش اتمی تاييد کرده و گمانه زنی هايی وجود دارد داير بر اينکه آزمايش کاملا موفقيت آميز نبوده است.

کره جنوبی روز پنجشنبه گفت که پس از ادعای کره شمالی درباره آزمايش اتمی متوجه هيچ گونه افزايش غيرعادی سطح تشعشعات راديواکتيو در خاک خود نشده است.

ژاپن روز چهارشنبه تحريم های تازه ای را بر کره شمالی تحميل کرد که از جمله شامل ممنوعيت کليه واردات از آن کشور می شود. انتظار می رود اين تحريم ها روز جمعه توسط کابينه ژاپن تصويب شود.

پيونگ يانگ در واکنش گفت که اگر اين تحريم ها به اجرا گذاشته شود دست به "اقدامات متقابل شديدی" خواهد زد.

در شورای امنيت سازمان ملل اتفاق نظر وجود دارد که کره شمالی بايد تنبيه شود، اما کشورهای عضو در مورد شدت اقدامات تنبيهی اختلاف دارند.

آمريکا می خواهد که اين تحريم ها - که همچنين شامل کالاها و اجناس تجملی می شود - براساس فصل هفتم منشور سازمان ملل به اجرا گذاشته شود.

اين بدان معنی است که اين تحريم ها اجباری خواهد بود و در نهايت امکان اعمال آنها به شيوه های نظامی وجود خواهد داشت.

بنابه گزارش ها پيش نويس اين قطعنامه همچنين حاوی بندی است که به کشورها اجازه می دهد ورود يا گذر افرادی که تصور می شود از برنامه تسليحاتی پيونگ يانگ حمايت می کنند را ممنوع کنند.

اما چين، روسيه و کره جنوبی به درجات مختلف با اين قطعنامه مخالفت کرده اند.

همچنين گزارش می شود که چين از مجاز کردن بازرسی کشتی های باربری که مبدا يا مقصد آنها کره شمالی است ناراضی است. هدف اين بازرسی ها جستجوی موادی است که در ساخت تسليحات کاربرد دارند.

[Rasputin]

شورای امنيت سازمان ملل متحد قرار است امروز، شنبه 22 مهر (14 اکتبر) در مورد قطعنامه مربوط به اعمال تحريم عليه کره شمالی رای گيری کند.
علت اعمال اين تحريم ها، يک آزمايش اتمی است که کره شمالی می گويد هفته گذشته با موفقيت انجام داده است.

گفتگوهای فشرده اعضای شورای امنيت در مورد پيش نويس اين قطعنامه همچنان ادامه دارد و آمريکا در تلاش است تا نگرانی های چين و روسيه را در اين مورد کاهش دهد که قرار دادن شرطی در قطعنامه برای بازرسی محموله کشتی ها، ممکن است باعث رويارويی دريايی شود.

بر اساس تحريم های پيشنهادی، فروش تانک، هواپيمای نظامی يا هر گونه موادی که بتواند در توليد جنگ افزارهای تخريب جمعی مورد استفاده قرار گيرد، ممنوع می شود. ارسال کالاهای لوکس به کره شمالی نيز مشمول اين ممنوعيت خواهد شد.

عبارت بندی اين پيش نويس سه بار تغيير يافته، لحن آن نرم تر شده و هر گونه اشاره صريحی به کاربرد نيروی نظامی در پيش نويس حاضر حذف شده است.

يک فرستاده چين عازم مسکو است تا با مقامات روسيه در اين باره گفتگو کند.

در همين حال مقام های آمريکايی گفته اند نتايج مقدماتی يک آزمايش علمی، ظاهرا ادعای کره شمالی داير بر انجام آزمايش اتمی در روز دوشنبه گذشته را تاييد می کند.

آمريکا در عين حال تاکيد کرد که اين نتايج مقدماتی است و جنبه قطعی ندارد.

دانشمندان آمريکايی به وجود آثار مواد راديواکتيو در هوا، در نزديکی محل انجام آزمايشی که کره شمالی ادعا می کند اتمی بوده، پی برده اند.

با اين حال مقام های کاخ سفيد هشدار دادند که اين نتيجه به تنهايی مويد موفقيت آزمايش اتمی نيست بلکه می تواند به اين معنی باشد که آن کشور برای انجام يک چنين آزمايشی تلاش کرده است.

[Rasputin]

باب نِی، عضو جمهوریخواه مجلس نمایندگان آمریکا روز جمعه در دادگاه فدرال آمریکا حاضر شد و به دریافت ده ها هزار دلار رشوه اعتراف کرد.
وی گفت از جک آبرامف، لابی گر معروف که به جرم فساد مالی در زندان به سر می برد، هدایایی نظیر بلیت مسابقات ورزشی، سفرهای تفریحی متعدد و کمک نقدی برای قماربازی دریافت کرده است.

آقای نِی افزود در قبال دريافت اين مبالغ، مطابق درخواست جک آبرامف به برخی لوایح کنگره رای مثبت یا منفی داده است.

الن سیگال هووِل، قاضی دادگاه، گفت که او ممکن است حداکثر به ده سال زندان محکوم شود.

اعتراف باب نِی به دریافت رشوه ضربه دیگری به جمهوریخواهان آمریکا می زند که سخت مشغول مبارزات انتخابات میاندوره ای کنگره هستند.

مارک فولی که او نیز عضو جمهوریخواه مجلس نمایندگان آمریکا بوده است اخیرا بدلیل رسوایی های اخلاقی مجبور به استعفا شد.

تونی اسنو سخنگوی کاخ سفید در واکنش به رسوایی مالی باب نِی گفت هر عضو کنگره که مرتکب فساد مالی و اخلاقی شده است صرفنظر از جمهوریخواه و یا دمکرات بودن باید استعفا دهد.

"کاری که باب نی انجام داد ارتباطی به حزب جمهوریخواه ندارد بلکه به خود او مربوط است. او باید استعفا دهد."

سایر جمهوریخواهان آمریکا نیز سعی کرده اند از باب نِی فاصله بگیرند.

دِنیس هَستِرت رئیس مجلس نمایندگان همراه با چند نماینده دیگر کنگره بیانیه ای صادر کرده و خواستار تنبیه باب نِی شده اند.

باب نِی پس از حضور در دادگاه گفت که طی چند هفته آینده از سمت خود استعفا می دهد.

او که 52 سال دارد به مدت دوازده سال عضو مجلس نمایندگان بوده است.

[Rasputin]

نيروهای اسرائيلی در جريان حمله هوايی به شمال نوار غزه، شش فلسطينی را کشته اند.
اسرائيل می گويد تمامی اين شش نفر در يک حمله واحد کشته شده اند.

اين حمله زمانی صورت گرفت که فلسطينی هايی که گفته می شود از جانب حماس بوده اند، با ستونی از تانک های اسرائيلی که وارد نوار غزه شده بود، به مقابله پرداختند.

ارتش اسرائيل منطقه ای کشاورزی را در داخل غزه اشغال کرده و می گويد که از اين منطقه برای شليک راکت های دست ساز به سوی اسرائيل استفاده می شود.

روز جمعه چند راکت در يکی از شهرهای اسرائيل در نزديکی مرز فرود آمد و در اثر آن، چند غيرنظامی جراحت سطحی برداشتند.

پيکارجويان فلسطينی عمدتا می گويند که حملات موشکی آنها در واکنش به عمليات نظامی اسرائيل در اين منطقه و در کرانه باختری اشغالی صورت می گيرد.

اين منطقه از چندين هفته قبل، هيچگاه تا اين حد دستخوش تنش نبوده است.

طی 48 ساعت گذشته، نوزده فلسطينی در اين خشونت ها کشته شده اند که تعدادی از آنها غيرنظامی بوده اند.

ارتش اسرائيل از بيش از سه ماه قبل سرگرم انجام يک عمليات نظامی گسترده عليه پيکارجويان غزه بوده است.

در اثر اين تهاجم اسرائيل 220 فلسطينی کشته شده اند که بسياری از آنها غيرنظامی بوده اند.

در اين مدت، از طرف اسرائيل، دو نفر کشته شده اند که هر سرباز بوده اند و يکی از آنها در اثر آتش خودی کشته شده اند.

[Rasputin]

بر اساس نتايج يک مطالعه جديد که اخيرا به چاپ رسيده مقاومت انگلی نسبت به يکی از شناخته شده ترين داروهای ضد مالاريا منجر به گسترش سريع اين بيماری در ايران شده است.
يکی از تازه ترين گزارش های مربوط به گسترش مالاريا در ايران که روز 26 سپتامبر در نشريه تحقيقات انگل شناسی منتشر شده نشان می دهد استفاده گسترده از داروی سولفادوکسين پيريمتامين در ايران که برای مقابله با مالاريا به کار گرفته می شود منجر به مقاومت انگل مالاريا نسبت به اين دارو شده و اکنون نگرانی بيشتری نسبت به افزايش سريعتر تعداد مبتلايان به مالاريا در ايران وجود دارد.

نتايج تحقيق جديدی که توسط تيمی از پژوهشگران ايرانی و موسسه طب گرمسيری برلين انجام شده نشان می دهد مقاومت انگل مالاريا به دارو در ايران که نخستين بار در سال 1993 گزارش شده بود در سال 2006 در حدود 3/11 (يازده مميز سه دهم) درصد افزايش داشته و همين افزايش مقاومت منجر به ظهور انواع جهش يافته ای از انگل در ايران شده است.

گرچه سابقه شيوع مالاريا در ايران به دهه 1330 خورشيدی باز می گردد اما اکنون بعد از گذشت نزديک به يک دهه از کنترل اين بيماری بار ديگر نشانه هايی مبنی بر گسترش مالاريا در ايران گزارش می شود.

بر اساس آمار "مؤسسه منابع جهانی" در واشنگتن و سازمان بهداشت جهانی بعد از گذشت دوازده سال يک بار ديگر شيوع مالاريا در ايران در حال اوج گيری است.

افزايش مجدد

مرور آمارهای اين مؤسسه نشان می دهد تعداد مبتلايان به مالاريا در ايران که در سال 1991 به بالاترين حد يعنی به بيش از 96 هزار مورد رسيده بود در سال 2002 به کمترين ميزان يعنی به 15 هزار نفر کاهش يافت.

اما اين کاهش تدريجی ناگهان در سال 2003 متوقف و معکوس شده، به طوری که تعداد مبتلايان گزارش شده در ايران در سال 2003 از مرز 23 هزار نفر نيز فراتر رفته است و چنانکه گزارش سال 2005 سازمان بهداشت جهانی نشان می دهد اکنون به مرز 24 هزار نفر می رسد.

گزارش مديريت منطقه ای سازمان بهداشت جهانی در سال 2005 تعداد مبتلايان به مالاريا در ايران را به طور ميانگين 18500 نفر نشان می دهد اما خاطر نشان می کند که نشانه هايی از افزايش شمار مبتلايان تا 24 هزار نفر نيز در دست است.


کاهش تدريجی موارد ابتلا به مالاريا در ايران ناگهان در سال 2003 متوقف و معکوس شده، به طوری که تعداد مبتلايان گزارش شده در ايران در سال 2003 از مرز 23 هزار نفر نيز فراتر رفته است و چنانکه گزارش سال 2005 سازمان بهداشت جهانی نشان می دهد اکنون به مرز 24 هزار نفر می رسد


آمار موسسه منابع جهانی

علاوه بر اين، نتايج يک گزارش علمی که حاصل تحقيق گروهی از پژوهشگران انستيتو پاستور ايران است و در ماه مارس سال 2006 در نشريه علمی بيماری های گرمسيری منتشر شد نشان می داد نه تنها مالاريا در نواحی شمالی ايران در حال ظهور مجدد است بلکه نشانه هايی مبنی بر مشابهت ژنتيکی عوامل بيماری زا در ايران با دو کشور ترکيه و جمهوری آذربايجان نيز وجود دارد.

همزمان يک گزارش علمی ديگر از محققان دانشگاه ليدز در انگلستان که نشريه حشره شناسی پزشکی آن را در ماه مارس منتشر کرد نشان داد استان های فارس، هرمزگان، کرمان و سيستان و بلوچستان در ايران درگير همان گونه ای از عامل بيماری زای مالاريا هستند که عمدتأ عامل همه گيری در مناطقی نظير اوتارپرادش و گجرات در هند به شمار می رود.

اما آيا همه گيری مالاريا در منطقه ای به وسعتی از ترکيه تا هند که ايران نيز در آن قرار گرفته همه جا سير صعودی داشته است؟ پاسخ منفی است.

آمار مؤسسه منابع جهانی نشان می دهد در همان سالی که شيوع مالاريا در ايران اوج گرفته تعداد مبتلايان گزارش شده در کشور آذربايجان نسبت به سال قبل از آن کاهش يافته و به 482 نفر رسيده و ترکيه نيز با هزار مورد کاهش ابتلا روبرو شده است.

بر اساس همين آمار کاهش صد هزار نفری مبتلايان به مالاريا در سال 2003 حتی در کشور هند نيز به ثبت رسيده است.

به اين بررسی آماری می توان موارد ديگری نيز اضافه کرد: به عنوان نمونه همزمان با افزايش ابتلا به مالاريا در ايران، در شرق و در کشور افغانستان که اکنون يکی از توسعه نيافته ترين کشورهای جهان به شمار می رود تنها هزار مورد افزايش مالاريا گزارش شده است.

علاوه بر اين، در مدت مشابه در عراق، همسايه غربی ايران، تعداد مبتلايان به يک سوم کاهش يافته و به 307 نفر رسيده بوده، حال آن که در همان زمان در ايران هشت هزار مورد جديد ابتلا به مالاريا گزارش شده است.

مقاومت عامل بيماری

و اکنون در يکی از جديدترين گزارش های علمی از گسترش و جهش ژنتيکی عامل ايجاد مالاريا در ايران سخن به ميان آمده است.

پژوهشگرانی که نتايج اين تحقيق را منتشر کرده اند در مقاله خود هشدار می دهند که نگرانی بسيار جدی وجود دارد که اکنون عامل بيماری در شمار زيادی از مبتلايان به مالاريا نسبت به داروی شناخته شده سولفادوکسين پيريمتامين مقاوم شده باشد و همين عامل منجر به افزايش بی سابقه تعداد مبتلايان در ايران شده است.

نتايج اين تحقيق می تواند زنگ خطر را برای مناطق شهری و روستايی محروم ايران که از سرانه بهداشتی پائين تری برخوردارند به صدا درآورد.

مالاريا يک بيماری عفونی است که عامل آن که به نام پلاسموديوم شناخته می شود به وسيله پشه ای به نام آنوفل به بدن انسان منتقل می شود.

بر اساس گزارش های پزشکی مالاريا عامل مرگ و مير سالانه 3/1 تا 3 ميليون نفر در جهان است که از اين ميان زنان باردار و کودکان کمترين مقاومت را در برابر بيماری دارند.

[Rasputin]

مقامات آمريکا دستور تحقيق درباره اتهامات تازه ای مبنی بر آزار و اذيت زندانيان بازداشتگاه گوانتانامو را داده اند.
بازرس ارشد وزارت دفاع آمريکا، پنتاگون، بعد از شنيدن اظهارات يک گروهبانی که از گوانتانامو بازديد کرده است، دستور تحقيق در اين مورد را صادر کرد.

هيتر سرونی که دستيار يک وکيل نظامی نيز هست، گفت نگهبانان گوانتانامو برای او با افتخار از سوء رفتار با زندانيان سخن گفته اند.

وی گفت چند تن از اين نگهبانان برای او تعريف کرده اند که چگونه زندانيان را مورد ضرب و شتم قرار می دهند.

به گفته خانم سرونی، نگهبانان به داستان هايی که از يکديگر درباره ضرب و شتم زندانيان می شنوند، می خندند و به نظر می رسد زدن زندانيان، کاری رايج و معمول است.

وی که پس از سوگند خوردن صحبت می کرد گفت توصيف يکی از نگهبانان را در اين باره که چطور سر يک زندانی را به در سلول زندان زده، شنيده است.

وکلای نظامی که وکالت زندانيان گوانتانامو را بر عهده دارند، اظهارنامه ای تهيه کرده اند که در آن آمده نگهبانان با غرور از سوء رفتار با زندانيان صحبت کرده اند.

يکی از سخنگويان نظامی آمريکا در گوانتانامو گفته است اين گونه اقدامات مورد تاييد مسئولان بازداشتگاه نيست.

جيمز وستهد، از خبرنگاران بی بی سی در واشنگتن می گويد اين اتهامات از اهميت زيادی برخوردار است زيرا از سوی يکی از اعضای ارتش آمريکا مطرح می شود.

در همين حال آمريکا تقاضای مارگارت بکت، وزير امور خارجه بريتانيا را برای تعطيل کردن گوانتانامو رد کرده است.

خانم بکت بلندپايه ترين مقام بريتانيايی است که در ارتباط با بازداشتگاه گوانتانامو، به آمريکا حمله می کند.

وزير امور خارجه بريتانيا گفته است: "زندانی کردن بدون محاکمه عادلانه زندانيان با موازين حقوق بشر مغايرت دارد و علاوه بر آن در مبارزه با تروريسم نيز موثر نيست."

صدها مظنون "جنگ با تروريسم" بدون آنکه اتهامشان مشخص شده باشد، در اين بازداشتگاه زندانی هستند.

[Rasputin]

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل اعلام کرده هزاران عراقی هر روز بصورت موجی خاموش و پیوسته از این کشور می گریزند.
این سازمان می گوید آوارگی داخلی در خاک عراق نیز افزایش یافته و 365 هزار عراقی از فوریه امسال که حرم عسگری متعلق به شیعیان در شهر سامره منفجر شد، بی خانمان شده اند.

پیشتر دولت عراق تخمین زده بود 300 هزار نفر از ماه فوریه در داخل این کشور آواره شده باشند.

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل پیشتر عملیات خود در عراق را روی کمک به بازگشت آورگان عراقی به وطنشان و کمک به آوارگان غیرعراقی ساکن آنجا متمرکز کرده بود.

این سازمان می گوید سال پیش، حدود 500 هزار عراقی از کشورهای همسایه به میهن خود بازگشتند. امسال تنها حدود هزار نفر بازگشته اند.

ران ردموند، سخنگوی این نهاد سازمان ملل می گوید که کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل مثلا مرز عراق با سوریه را زیر نظر گرفته و کارکنانش شاهد عبور دو هزار نفر از مرز هستند که بیش از 40 هزار نفر در ماه بسوی سوریه است.

اکثر عراقی هایی که به سوریه یا اردن گریخته اند، در دفتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل نام نویسی نکرده اند، و برای همین این آژانس این مهاجرت را خاموش می خواند.

این نهاد سازمان ملل می گوید که دهها هزار عراقی بسوی ترکیه، لبنان، مصر، کشورهای عربی خلیج فارس و اروپا مهاجرت می کنند.

ارقام مربوط به نیمه اول امسال نشان می دهد عراقی ها بزرگترین گروه ملی هستند که از اروپا تقاضای پناهندگی دارند. همچنین شمار عراقی هایی که از کشورهای صنعتی تقاضای پناهندگی کرده اند، نسبت به دوره مشابه سال پیش، 50 درصد رشد داشته اند.

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل می گوید حالا تلاشهای خود را متوجه عراقی هایی کرده که در کشور خود احساس نا امنی می کنند و از آن می گریزند.

این نهاد می گوید حالا با کشورهایی مانند سوریه و اردن برای شناسایی آسیب پذیرترین عراقی هایی که به آنجا می رسند، همکاری می کند.

سوریه و اردن مشترکا قریب به یک میلیون عراقی را در خود جا داده اند. برخی از آنها بیش از یک دهه در این کشورها زندگی کرده اند، ولی کمیسریای عالی پناهندگان سازمان ملل می گوید بسیاری نیز بعد از سقوط صدام حسین به آنجا آمده اند.

[Rasputin]

محمد یونس، برنده جايزه صلح نوبل اغلب اوقات "بانکدار فقرای دنیا" خوانده می شود.
برآورد می شود نظام بانکداری تحول برانگیز وی، موسوم با "گرامین" (دهکده)، به بیش از هفت میلیون نفر از تهیدستان جهان وام داده باشد که اکثرشان در بنگلادش، یکی از فقیرترین کشورهای دنیا، زندگی می کنند.

اکثریت قاطع وام گیرندگان، زنان هستند.

در سال 1976 آقای یونس استاد اقتصاد دانشگاه چیتاگونگ در جنوب بنگلادش بود که اندیشه ارایه این وامها به ذهنش خطور کرد.

طرح او این بود که به افراد بی بضاعت از طریق نظام متعارف بانکداری، وامهای خرد پرداخت شود.

موفقیت این طرح از همه توقعات فراتر رفته و سایر کشورهای در حال توسعه جهان نیز از این شیوه الگوبرداری کرده اند.

آقای یونس اولین وامها را از جیب خودش به گروهی از زنان پرداخت. سیستم وی برای پرداخت "وامهای خرد" به فقرا امکان می دهد بدون ارایه وثیقه یا ضمانتنامه، وام بگیرند. حتی متکدیان نیز قادر بوده اند به این شیوه پول قرض بگیرند.

رولاند بورک خبرنگار بی بی سی در داکا می گوید آقای یونس زندگی ساده و بی پیرایه ای دارد. مشتریان و دولت بنگلادش، مالک بانک گرامین هستند.

خبرنگار ما می گوید آقای یونس میراثی از تحولات واقعی اجتماعی در بنگلادش برجا گذاشته و تلاش وی مورد تقدیر قرار گرفته است. او در سال 1999 جایزه صلح ایندرا گاندی برای صلح، خلع سلاح و توسعه در هند را دریافت کرد.

آقای یونس تنها در کشورهای در حال توسعه تاثیرگذار نبوده است. هیلاری کلینتون، همسر رییس جمهور سابق آمریکا، در سال 2000 اعلام کرد که آقای یونس به خانواده کلینتون کمک کرده تا طرحهای ارایه وامهای خرد را در برخی از مناطق فقیر آرکانزاس به اجرا بگذارد.

در سال 2002 در گزارشی در روزنامه وال استریت ژورنال آمده بود که این بانک بدلیل تشدید رقابت و کاهش نرخ بازپرداخت وامها با مشکل مواجه شده است.

آقای یونس در پاسخ به این گزارش به بی بی سی گفت که موقعیت بانکش نیرومندتر از همیشه است. وی گفت: "وامهای خرد چیزی است که محو نخواهد شد، زیرا مردم به آن نیاز دارند. هر نامی روی آن بگذارید، باید این گونه تسهیلات مالی را در اختیار مردم بگذارید، زیرا محروم کردن نیمی از جمعیت جهان از خدمات مالی، کاملا نامنصفانه است."

اکنون آقای يونس امیدوار است جایزه صلح نوبل، موقعیت بانکش را به میزان زیادی تقویت کند.

وی به سرویس بنگالی بی بی سی گفت: "این جایزه، جنبش ما برای احقاق حقوق تهیدستان را به رسمیت می شناسد. حالا با این جایزه، امیدواریم الگویی که ما براه انداخته ایم، در سراسر دنیا گسترش یابد."

[Rasputin]

تونی بلر، نخست وزير بريتانيا، می گويد او و فرمانده ارتش در مورد ماموريت نيروهای بريتانيايی در عراق هيچ اختلافی ندارند.
آقای بلر در مورد اظهارات سر ريچارد دانات گفت که او با تک تک کلمات او موافق است.

آقای بلر گفت که ژنرال دانات، برخلاف تعبير برخی، خواستار خروج فوری نيروهای بريتانيا از عراق نشده است بلکه خواستار همان چيزی شده که در واقع سياست دولت است: يعنی عقب نشينی در اسرع وقت پس از تکميل ماموريت در عراق.

ژنرال دانات در مصاحبه با ديلی ميل که تحت عنوان "سر ريچارد دانات: ژنرالی بسيار رو راست" منتشر شد گفته بود که حضور نيروهای بريتانيايی در عراق باعث "تشديد مشکلات امنيتی" می شود.

برخی از احزاب مخالف گفتند اظهارات فرمانده ارتش نشان می دهد که او با سياست های دولت همگام نيست.

اما آقای بلر گفت که سياست دولت همواره اين بوده است که نيروهای اين کشور در زمان مناسب عراق را ترک خواهند کرد، زمانی که مسئوليت حفظ امنيت به عراقی ها سپرده شد.

رد اختلاف نظر با دولت

سر ريچارد دانات نيز در روز جمعه وجود اختلاف نظر خود با سياست های دولت را رد کرد.

در پی انعکاس وسيع نظرات ژنرال دانات در رسانه های همگانی بريتانيا، وی در مصاحبه ای با راديو بی بی سی در روز جمعه، 13 اکتبر، گفت که نظرات وی در باره عراق "نه ماهيتا جديد بوده و نه ماهيتا قابليت تبديل به يک عنوان خبری را داشته است."


نيروهای بريتانيايی عمدتا در بصره در جنوب عراق مستقر هستند

وی افزود که هدف وی از مصاحبه با ديلی تلگراف اين نبود که باعث ايجاد جار و جنجال شود و بعضی در صدد برآيند در خلال ساعات شب، با تعبير محتوای اين مصاحبه به وجود شکاف بين رييس ارتش و وزير دفاع، از آن لذت ببرند.

رييس ستاد ارتش توضيح داده است که از خارج کردن نيروهای بريتانيايی در آينده ای نزديک سخن گفته و منظور وی مخالفت با انجام ماموريت آنان در عراق نبوده است.

به گفته وی، واحدهای بريتانيايی نزديک به سه سال و نيم در عراق بوده اند و مانند ساير نيروهای ائتلاف، فشارهايی را تحمل کرده اند و بنابراين، طبيعی است که زمانی که احساس شود ماموريت خود را عمدتا به انجام رسانده اند لازم است از عراق خارج شوند.

ژنرال دانات در مصاحبه راديويی خود گفته است که نمی توان از ادامه حضور نفرات ارتش بريتانيا در عراق برای دو يا سه يا پنج سال ديگر سخن گفت بلکه بايد حضور آنان را در يک مدت زمان منطقی مورد توجه قرار داد.

'پيشرفت خوب'

به گفته رييس ستاد ارتش بريتانيا، نظاميان اين کشور در عراق در انجام ماموريت خود پيشرفت خوبی داشته اند و تا کنون حفظ امنيت دو استان از چهار استانی را که در اختيار آنان بوده است به نيروهای عراقی واگذار کرده اند.

ريچارد دانات در مصاحبه خود با ديلی تلگراف در مورد حضور نيروهای نظامی بريتانيايی در عراق گفته بود که "ما در يک کشور مسلمان هستيم و ديدگاه مسلمانان در مورد حضور خارجيان در کشورشان کاملا مشخص است."


ريچارد دانات گفته بود که حضور نيروهای بريتانيايی در عراق مشکلات امنيتی را تشديد می کند

وی افزوده بود که حمايت احتمالی اوليه از حضور نظامی بريتانيا در ميان عراقی ها با گذشت زمان به نوعی تحمل اين حضور و بعدا تا حدود زيادی به عدم تحمل تبديل شده است.

برخی روزنامه های صبح جمعه در بريتانيا از ناخرسندی شديد دولت از اظهارات ژنرال دانات خبر داده اند.

در حال حاضر، تعداد نفرات ارتش بريتانيا در عراق به بيش از هفت هزار نفر می رسد که عمدتا در استان بصره، در جنوب عراق، مستقر هستند.

از زمان اشغال عراق در سال 2003 تا کنون، 119 نظامی بريتانيايی در اين کشور جان خود را از دست داده اند که اکثر آنان پس از سقوط رژيم سابق عراق و پس از استقرار در جنوب اين کشور کشته شده اند.

سخنگوی حزب محافظه کار، بزرگترين حزب مخالف دولت، گفته است که سخنان رييس ستاد مشترک ارتش دولت را در جوی بسيار دشوار قرار داده و رهبر حزب ليبرال دموکرات، يکی ديگر از احزاب مخالف، موضع ژنرال دانات را کاملا مغاير با مواضع نخست وزير در مورد عراق توصيف کرده و از آقای بلر خواسته است به اين موضوع توجه کند.

انتظار می رود اظهار نظر ژنرال دانات يکی از موضوع هايی باشد که در نشست خبری نخست وزير بريتانيا در روز جمعه مطرح خواهد شد.

تحليلگر بی بی سی در امور ديپلماتيک می گويد که سخنان ژنرال دانات منعکس کننده نگرانی نيروهای نظامی در مورد فشار و هزينه ای است که مشارکت در جنگ عراق بر ارتش بريتانيا تحميل کرده است.

[Rasputin]

فیلم تایتانیک یادت می آید؟ آن صحنه را یادت می آید که در یک سالن مجلل در طبقات بالای کشتی زوج های اشرافی و سرنشین های کلاس بالا با یک موسیقی کلاسیک ملایم در حال رقص بودند و در طبقه تحتانی کشتی مردم عادی و عامی، آن ها که بلیط درجه سه داشتند، با یک موسیقی عامیانه ایرلندی با شور و هیجان پایکوبی می کردند؟

مردم طبقه بالای کشتی و پایینی ها همگی راهی آمریکا بودند. البته بر اساس فیلم تعداد کمی از پایینی ها توانستند به قاره آمریکا پا بگذارند چون تایتانیک به اندازه کافی قایق نجات نداشت و قایق های موجود بیشتر به دارندگان بلیط های درجه یک رسید.

اما هیچ می دانی که فرهنگ کنونی در آمریکا و نوع معاشرت مردم از هر دسته و گروه اجتماعی را همان ها که در طبقات پایین بودند شکل دادند؟

چیزی که حالا در آمریکا می بینی، علائق مردم و فرهنگ عمومی آن، در واقع همان چیزی است که در اروپا و جاهای دیگر تحت عنوان فرهنگ عامه از آن اسم می برند.

در آمریکا این فرهنگ عامه در همه طبقات تسری پیدا کرده و حتی پولدارهای این کشور هم با معیارهای اروپایی عامی محسوب می شوند.

به نظرم باید چند مثال بزنم. آمریکایی ها راحت تر و بیشتر با هم حرف می زنند حتی در شهرهای بزرگ که شرایط زندگی ارتباط مردم با هم را سخت می کند و حین حرف زدن کمتر قلمبه گویی می کنند.

برای یک خارجی ارتباط برقرار کردن با آمریکایی ها خیلی راحت تر است تا ارتباط برقرار کردن با مثلاً انگلیسی ها یا فرانسوی ها چون آمریکایی ها از خارجی ها کم تر فاصله می گیرند.

در طول این مدت که در آمریکا بوده ام خیلی کم پیش آمده که از من بپرسند اهل کجا هستم به این معنی که کجا به دنیا آمده ام.

اما در اروپا آدم به طور مداوم با این سوال مواجه می شود. البته دلیل آن را شاید بشود اینطور توضیح داد که آمریکا ملغمه ایست از آدم هایی که یا خودشان از جاهای دور به این مملکت آمده اند یا والدین و اجدادشان.

به این ترتیب اینکه از کجا آمده ای اهمیت خودش را از دست می دهد. اما دلیل دیگر آن هم می تواند این باشد که در محیط های اشرافی و جایی که رگ و ریشه مهم است اینکه از کجا آمده ای اهمیت پیدا می کند.

در آمریکا، حتی در میان طبقات متوسط و بالا، به نظر نمی رسد آن اشرافیت جا افتاده اروپایی محلی از اعراب داشته باشد.

مثال های دیگر کم کم به ذهنم خطور می کند. به نسبت اروپایی ها، آمریکایی ها، حتی آن ها که در طبقات محروم جا نمی گیرند، کم تربه فضای مکانی که در آن غذا می خورند بها می دهند.

خیلی از رستوران ها در آمریکا قاشق و چنگال پلاستیکی روی میز می گذارند، چیزی که در اروپا در مواردی ممکن است حمل بر گستاخی یا حداقل شلختگی بشود.

حس تمايز در برابر راحتی

یکی از ایرادهایی که در اروپا علیه تجارت های زنجیره ای آمریکایی، مثل مک دونالد یا استارباکس، می شنوی این است که شبکه مغازه های شبیه سازی شده آن ها باعث می شود تشخص ها و تمایزها از بین برود.

این ایراد را معمولاً روشنفکرها می گیرند. در آمریکا کسی خریدار این بحث ها نیست.

اگر قهوه بخواهی دنبال یک استارباکس می گردی که همیشه، حتی در دوردست ترین جاها، شعبه ای دارد. آنجا هم می توانی قهوه خوب پیدا کنی و هم صندلی ای که می توانی تا شب اشغالش کنی.

یک اروپایی، معدل اروپایی ها منظورم است، دنبال جایی می گردد که نشستن در آن حس خوبی ایجاد کند و شاید متفاوت از جاهای دیگر باشد و درعین حال قهوه خوب داشته باشد.

ولی چنین جاهایی باید پول بیشتری بدهی و تازه بعد از یک ساعت مودبانه به تو می فهمانند که به اندزه پولت توی کافه نشسته ای و وقت آن رسیده که جایت را به نفر بعد بدهی.

یک مثال دیگر تبلیغ های تلویزیونی در آمریکاست. در این تبلیغ ها اغلب یک نفر می آید و با قسم سعی می کند ثابت کند که کالای مورد نظر را استفاده کرده و نتیجه خیلی خوبی گرفته.

یک روز از یک دوست آمریکایی پرسیدم واقعاً کسی این تبلیغ های بی مزه را باورمی کند؟ او در جوابم گفت ما آمریکایی ها آدم های ساده ای هستیم و اغلب راحت تر آنچه را که می شنویم باور می کنیم.

سرزمين فرصت ها

امیدوارم خسته ات نکرده باشم. این را بگویم و تمام کنم. حدود صد و پنجاه سال پیش یک نویسنده فرانسوی به نام توکویل به آمریکا سفر کرد و در کتابی درباره آمریکا نوشت که در شرایطی که اروپایی ها (البته لابد منظور او پولدارهای اروپا بوده) دنبال القاب و مناصب اند آمریکایی ها دنبال پول در آوردن هستند.

دلیلش هم روشن بوده. آن ها که به آمریکا آمده بودند در جستجوی فرصت و برای رشد اقتصادی از اقیانوس عبور کرده بودند. خیلی از این مردم مهاجر و کم دست، به سرعت پولدار شدند و یکی از دلایلی که آمریکا سرزمین فرصت ها نام گرفت همین بود.

برای مردمی که پولدار شده بودند و نسل های بعدی آن ها القاب، و آدابی که با این القاب می آمد، ارزش چندانی نداشت. این موضوع البته خوشایند بعضی ها نبود.

تی اس الیوت و هنری جیمز، یکی شاعر و یکی نویسنده قرن بیستمی، هردو بر عکس جریان حرکت کردند و از آمریکا به اروپا آمدند چون به مذاق آن ها اروپا جای مناسب تری برای پرداخت هنری بود.

شاید آن ها حس می کردند آمریکا جای آدم های بی فرهنگ است. جالب اینکه هر دوی آن ها سبک نسبتاً پیچیده و شاید بتوان گفت اشرافی دارند.

فکر کنم کمی زیادی فلسفه بافتم. خدا نگهدار.