Important Political News

[Rasputin]

احمدی نژاد در کنفرانس مشروح خبری امروز خود که پنج روز مانده به پايان مهلت تعيين شده از سوی شورای امنيت برای تعليق غنی ساری اورانيوم برگزار شد, بار ديگر بر سياست رژيم در اين زمينه تاکيد کرد. در حالی که ادامه پافشاری رژيم بر غنی سازی اورانيوم کشور را در آستانه تحريم اقتصادی قرار داده است احمدی نژاد گفت: "فناوری هسته ای صد برابر ملی شدن صنعت نفت برای ملت ارزش دارد. ما چرخه سوخت را داريم و طبق مقررات هم از حقوق قانونی خود بايد برخوردار بشويم و با آژانس هم همکاری خود را ادامه می دهيم."
وی در پاسخ به خبرنگار CBS نيوز آمريکا مبنی بر اين که "آيا راهکاری وجود دارد که جهان انجام دهد و ايران را مجاب کند که دست از غنی سازی بردارد" پاسخ منفی داد و دست برداشتن از غنی سازی اورانيوم را معادل از دست دادن استقلال کشور خواند.
او در مورد بحران در منطقه گفت :"ما فکر می کنيم هيچ التهابی در منطقه وجود ندارد و فقط چند دولت اعلام می کنند که تنش و بحران در منطقه است"
او در واکنش به پرسش روزنامه ايندپندنت در باره احتمال تحريم اقتصادی ايران گفت:" بعيد است آنقدر بی عقل باشند که دست به چنين کاری بزنند."
احمدی نژاد مصوبه احتمالی شورای امنيت در باره رژيم اسلامی و پرونده هسته ای اش را پيشاپيش رد کرد و در پاسخ به خبرنگار خبرگزاری فرانسه گفت" شورای امنيت بايد در چارچوب قوانين و نه در چارچوبی که دلخواه چند کشور است، عمل کند. هنگامی که شورای امنيت به عنوان يک نهاد بين المللی بخواهد با نظر چند کشور، رای صادر کند اعتبار حقوقی خود را ازدست می دهد و ما از نهادی که فاقد اعتبار باشد، تبعيت نمی کنيم."
وی در همين رابطه تاکيد کرد: "با اسم شورای امنيت نمی توان يک تصميم غلط را غسل تعميد داد و ردای قانون را بر تن آن پوشاند."
در حالی که پيش از اين اعلام شده بود که رژيم قصد دارد مستقيما با آمريکا در رابطه با وضع عراق مداکره کند, احمدی نژاد با توجه به شکل داده شدن به دولت عراق چنين مذاکراتی را ديگر لازم ندانست و گفت:"اکنون با استقرار دولت عراق نيازی به مذاکره نيست." احمدی نژاد در عين تفاوت قائل شدن در سياست مذاکرات رژيم و تاکيد بر کشورهايی چون چين, روسيه, هند, پاکستان, عربستان و ترکيه, مذاکره با آمريکا را هم به طور کلی رد نکرد و در پاسخ به خبرنگار نيويورک تايمز که از گفتگوی مستقيم ايران و آمريکا سئوال کرد گفت:"اگر شرايط محقق شود اين گفتگو امکان پذير است."
احمدی نژاد در عين تاکيد بر سياست رژيم مبنی بر ادامه همکاری با آژانس انرژی هسته ای, از آن انتقاد کرد و گفت:"ما علاقمنديم در چارچوب آژانس باشيم و ادامه بدهيم، اما مطمئنا يک آژانس نبايد با رفتار دوگانه باشد."
وی طرح روسيه مبنی بر غنی سازی اورانيوم در خاک اين کشور را رد کرد و در جواب بخ خبرنگار آسوشيتدپرس که پرسيد "آيا در صورت قبول غنی سازی در روسيه ايران فعاليت خود را به حالت تعليق در می آورد" گفت: "روسيه غنی سازی دارد، ما هم داريم و همه جور همکاری هم می کنيم. طرح در داخل خاک روسيه هم شش ماه از زمان آن می گذرد و فضا بگونه ای دگر شده است."

در کنار تاکيد بر ادامه غنی سازی اورانيوم, مخالفت با تصميم شورای امنيت در باره پرونده هسته ای ايران, اعلام آمادگی برای مواجهه با تحريم اقتصادی, منتفی دانستن مذاکره مستقيم با آمريکا در باره عراق, احمدی نژاد سعی کرد در حوزه تبليغاتی لحن خشونت بار و جنگ طلبانه خود را تغيير دهد. او که قبلا از "محو اسراييل از صحنه روزگار" سخن رانده و دستاويز تبليغاتی بزرگی به اسراييل و آمريکا و مطبوعات تحت نفوذ آنها داده بود در کنفرانس امروز خود در مورد مساله يهود زبان نرم تری به کار گرفت و گفت "ما فکر می کنيم يهودی ها هم به اندازه بشريت حق زندگی دارند". او به يهودی ستيزی اروپاييان در گذشته اشاره کرد و گفت: "به خاطر يهودی ستيزی شما، يهوديان به سرزمينی رفتند که مال آنها نيست. اقليت های گوناگون از کشورهای مختلف آمدند کنار هم . هر روز هم در فضای ناامنی زندگی می کنند."
او با طفره رفتن از مسئوليت خود در جنجال آفرينی و ستيزه جويي، تصوير منفی از خود را به تبليغات رسانه ای آمريکا و اروپا نسبت داد و گفت "احمدی نژاد يک معلم مدرسه است و صلح دوست است و به مورچه ای هم آزار نرسانده است".
احمدی نژاد در سخنان خود عامدانه تلاش کرد فناوری هسته ای را به يک مساله "ملی" تبديل کند و با زبانی ستايش آميز از "ملت سختکوش، مصمم و مقاوم و هوشمند" ايران ياد کرد و فناوری هسته ای را همتراز ملی شدن نفت قرار داد. تاکيد غليظ بر احساسات ملی مردم ايران در حالی صورت می گيرد که رژيم با لجاجت خود بر سر پرونده هسته ای اين ملت را به مسلخ جنک و تحريم می کشاند و ستايش های مزبور در همين راستا صورت می گيرد.
خبرنگار شبکه عربی العالم از احمدی نژاد خواست تا آخرين پيام خود را به نشست آينده شورای امنيت اعلام کند که وی گفت: "ملت ايران تصميم خود را گرفته و از اين مرحله عبور کرده است."


واکنش ها

در واکنش به سخنان احمدی نژاد خبرگزاری های خارجی در گزارش های خود از دومين کنفرانس خبری وی بيش از همه بر عدم پذيرش قطعنامه شورای امنيت متمرکز شدند، که مساله اصلی در رابطه با پرونده هسته ای است.
ژاپن و اتحاديه اروپا در نشست مشترکی در توکيو با انتشار يک بيانيه ضمن ابراز نگرانی از فعاليت های مربوط به غنی سازی اورانيوم بار ديگر از رژيم اسلامی خواستند تا فعاليتهای هسته ای خود را کنار بگذارد.
"ولفگانگ شوسل" صدر اعظم اتريش که کشورش رياست دوره ای اتحاديه اروپا برعهده دارد، به دنبال نشست مشترک با "جوزيه مانويل باروسو" رئيس کمسير اروپايی و "جونيچيرو کويزومی" نخست وزير ژاپن گفت:" ما همان احساس استراتژی مهار گسترش سلاح هسته ای داريم و ايران حق دارد از انرژی هسته ای صلح آميز استفاده کند، اما بدون انجام غنی سازی اورانيوم به شکلی باشد که ممکن است سبب تبديل آن به يک قدرت هسته ای شود."
کويزومی نيز تاکيد کرد: "ما درمورد بررسی حل مشکل هسته ای ايران از طريق ديپلماتيک تفاهم کرديم، هرچند اين مسئله دشواری است."
به گزارش روزنامه گاردين, شائول موفاز وزير دفاع اسرائيل در کنفرانسی در مورد ايران در دانشگاه تل آويو گفت:"ايران از تمامی خطرهای موجود بزرگ تر است، صبر جايز نيست و بايد به هر کاری که لازم است در سطح ديپلوماتيک متوسل شد تا برنامه هسته ای آن را متوقف کرد." او همچنين گفت از زمان هيتلر تاکنون ايران بزرگ ترين خطری است که با آن مواجه شده ايم.
گزارشگر گاردين بعد از نقل اظهارات موفاز به سخنان احمدی نژاد در کنفرانس امروز اشاره کرد و خاطر نشان کرد:"احمدی نژاد از يهوديان اسرائيل خواست خاورميانه را ترک کنند و به موطن خود در اروپا برگردند

[Rasputin]

As the war of words between the Islamic Republic of Iran and the west intensifies, the Iranian community feels unease over the likelihood of military action against Iran and its consequences. Apart from the main worries about the unimaginable human, economic, social and political costs of such an operation, it is also a main concern of the Iranian people of what is going to happen to the integrity of Iran as a nation. Iran has a large population of non-Persian ethnic groups who are concentrated along most of its land borders and who have major grievances against the central government. Reports that the Americans are trying to exploit these grievances have led to fears that they may encourage separatism in those areas.

The ethnic groups in Iran have suffered consistently under successive governments, both before and after the 1979 revolution, and most of them have been subjected to various cultural or religious discriminations and economic depravation. These have created a reservoir of resentment and mistrust against the central government, which can be tapped by extremist groups for political ends. Though the overwhelming majority of these ethnic groups identify themselves as Iranian and want to live in a single country as they have done since the ancient times, and though their mainstream political groups are committed to the integrity of Iran, a small number of extremist groups entertain secessionist tendencies and are fighting for “independence”. It is these latter groups being feted by the US Administration officials which is the cause of worry for many Iranians.

What adds to this suspicion is the report that certain strategists in the Neocon camp view Iran as being too big for its neighbours. They tend to favour a Middle East consisting of small countries, and regard this as a best guarantee for the long-term security of their main ally in the area, Israel. This suspicion has also been strengthened by allegations that the Americans are not doing much to prevent civil conflicts in Iraq which may eventually lead to its disintegration. After all, the allegations go, the Americans are in the Middle East mainly for oil, and that can be secured much easier if they had to deal with small nations. So, it is argued, Balkanisation of the Middle East is beneficial for both Israel and America – and that’s good enough reason for Americans to support separatism in the area.

Of course, there are strong arguments against this. One is that such a policy may lead to more instability in the area. The bitter experience of disintegration of former Yugoslavia (as yet unfinished) must have provided good lessons in international diplomacy. Moreover, Turkey a NATO member and staunch ally of the Americans in the area with a large Kurdish minority on its South/Eastern borders view any secession by Kurds in neighbouring countries with great alarm. This is one reason why the Americans are not too ready to support Kurdish independence in Iraq. For similar reasons, they may not be too keen to lend such a support to Kurdish secessionists in Iran either. However, the story may be different for areas that no such sensitivity exists on the part of American allies in the neighbourhood.

One such area is Khuzestan, the “oil province” and the home of (mainly) Iranian Arab population. Here the incentives for both local secessionists and any foreign supporter are huge. The sentiments of the Arab population whose lot have benefited very little from the oil boom can be easily exploited by the secessionists. For the Americans too, this area with huge oil reserves is very tempting, and having to deal with a second Kuwait in the Persian Gulf would be far much easier for them than dealing with a big local power like Iran. At the same time, for the Iranians any attempt to separate Khuzestan from the country would be opposed most fiercely. Once Saddam Hussein tried it in 1980, and he had to pay a heavy price for it when thousands of Iranian volunteers fought tooth and nail for nearly two years to liberate it.

Nobody knows what the Americans are contemplating about Iran, and if ever they decide to attack Iran militarily what form it would take. The general view is that such an attack would most likely be in the form of aerial bombardments. A full invasion is being ruled out on the grounds that it is both unfeasible (“Iran is completely a different fish than Iraq” being the overall consensus) and undesirable for US (after the wholly disastrous experience of Iraq). However, partial invasion is being muted – with the most likely candidate being Khuzestan. This may be contemplated as a means to starve the Iranian government of the much needed oil cash. But this will also open the Americans to the accusations that they intend to separate this oil rich province from Iran.

It is upon the Americans to refute such allegations and dispel any suspicions in that respect. They can (and should) do it by ruling out any military option against Iran – something that the administration has continuously refused to do. Failing that, they can guarantee the integrity of Iran by giving a public undertaking that they would never support any secessionist movement in Iran. They need to do so now, and accordingly cut all contacts with the secessionist groups in Iran. Without such public statement, if the Americans engage in any form of military action against Iran, the public would draw their own conclusions, and then the Americans will not face only the fighting forces of the Iranian regime but the bulk of population of the country who regard the integrity of Iran as being the most sacrosanct.

[Rasputin]

وزير کار و امور اجتماعی ايران گفته است که بيش از يک چهارم از جوانان گروه سنی 29 - 20 سال اين کشور فاقد شغل هستند.
اين اولين بار است که دولت ايران به آمار بالای بيکاری در ميان جوانان اين کشور اذعان کرده است.

بنابر آمار رسمی، ميزان بيکاری در ايران به 3/12 درصد می رسد. اما روز چهارشنبه، ششم ارديبهشت ماه (26 آوريل)، محمد جهرمی، وزير کار و امور اجتماعی، گفت ميزان بيکاری در اين گروه سنی به 6/26 درصد می رسد.

بسياری از ناظران اقتصادی بر اين باورند که آمار واقعی بيکاران و شاغلين پاره وقت در ايران ( شاغلينی که تا پيدا کردن شغل تمام وقت فعلا به صورت پاره وقت کار می کنند) بسيار بالاتر از آمار رسمی دولت است.

مقامات ايران گفته اند که برای رفع معضل بيکاری درصددند ساليانه پانصد هزار شغل تازه ايجاد کنند.

کارشناسان اقتصادی معمولا به کارگيری اين گونه شيوه ها برای کاهش بيکاری را راه حلی موقت می دانند که نمی تواند در درازمدت کارآئی داشته باشد.

به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران، ايرنا، آقای جهرمی شماری از مسائل، از جمله اصلاح نظام پولی و مالی ايران، فرهنگ سازی در ميان عامه مردم برای استقبال از توليدات داخلی در مقابل کالاهای وارداتی، تعامل صنايع مختلف برای اشتغالزايی صنعتی و اصلاح قانون کار را برای حل معضل بيکاری در ايران با اهميت ارزيابی کرده است.

وزير کار و امور اجتماعی در ارتباط با نظام پولی و مالی ايران گفته است که بايد از مشکلات واحدهای توليدی، از جمله ميزان مالياتی که بر آنها اعمال می شود، کاسته شود تا با رونق بخشيدن به فعاليت توليدی در داخل، اشتغالزايی افزايش يابد.

محمد جهرمی همچنين به موضوع قانون کار پرداخته و گفته است که تا کنون نيمی از قانون کار اجرا شده و 50 درصد ديگر هنوز به اجرا درنيامده است.

جمعيت جوان ايران از سال های اول انقلاب اسلامی به اين سو با شتاب زيادی رو به افزايش بوده است که در نتيجه هرساله صدها هزار نفر (براساس آخرين برآورد 700 هزار) متقاضی شغل، وارد بازار کار می شوند.

به اين ترتيب هر ساله در کنار جمعيت بالای بيکار، بر شمار متقاضيان کار اضافه می شود.

[Rasputin]

محمدرضا نعمتزاده، معاون وزير نفت در امور پالايش و پخش فرآوردههاي نفتي از برگزاري جلسات فشرده تدوين آييننامه نحوه سهميهبندي بنزين در شش ماه دوم امسال در نهاد رياستجمهوري خبر داد

[Rasputin]

یك مقام كوچولو
از ایران خارج
و در امریكا گمُ شده


یك مقام كوچولوی ایران با یك كارت سبز، این هفته ها در امریكا گم شده. یعنی از خانه (شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی) به قصد امریكا خارج شده، به امریكا هم رسیده، اما در آنجا گم شده است!

این مقام كوچولو، معاون شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی است و اسمش "محمد نهاوندیان" است. یك عده می گویند علی لاریجانی او را برای دیدن آشنایان فرستاده امریكا، عده ای دیگر می گویند رهبر گفته برو فك و فامیل هایت را ببین و زود برگرد، عده ای هم می گویند علی لاریجانی و هاشمی رفسنجانی هر دو با هم به محمد نهاوندیان گفته اند برو امریكا و یك كارهائی انجام بده. آخرین بار مقامات وزارت خارجه امریكا او را یكجائی در امریكا دیده اند اما یادشان نمی آید كجا! وزیر امور خارجه امریكا كه خانم رایس باشد، چند روز پیش گفته، من هم خبر دار شده ام كه این آقاكوچولو با كارت سبزش درامریكا گُم شده اما چون كارهای مهم دیگری دارم كه باید به آنها برسم، زیاد به گم شدن او درامریكا اهمیت ندادم، اما حالا كه مهلت 30 روزه تمام شده و بزودی جلسه شورای امنیت سازمان ملل تشكیل می شود، شاید بگویم زودتر پیدایش كرده و بدهند دست والدینش در شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی. اما مشكل اینست كه این مقام كوچولو از وقتی به امریكا رسیده زبانش بند آمده و نمی تواند بگوید كجاست و به چه كمكی احتیاج دارد. پلیس هم مشخصات قد و قامت او را ندارد كه اگر یكوقت در خیابان های اطراف وزارت خارجه امریكا و یا كنگره این كشور او را دید شناسائی كند و كمكش كند.

از همه طرفداران محیط زیست و كارت سبز تقاضا می شود، در صورت مشاهده این مقام كوچولو، فورا مراتب را به مقامات محلی اطلاع دهند و جایزه خود را دریافت دارند، و از مقامات محلی نیز تقاضا می شود پیدا شدن او را فورا اعلام كنند تا یك ملت را از نگرانی درآورده و موجبات شادی روح همه شهدای قبلی و آینده را فراهم آورند.

[Rasputin]

توصیه وال استریت جورنال
بوش تا از كاخ سفید نرفته
باید كار ایران را تمام كند


همزمان با سفر ناگهانی رایس به تركیه، روزنامه «وال ستریت جورنال» طی تفسیری عملا به جورج بوش توصیه كرد اقدامات اساسی جلوگیری از اتمی شدن ایران را به رئیس جمهور آینده واگذار نكرده و در 33 ماهی كه از دوره ریاست جمهوری اش باقی است، این كار را تمام كند.

نیویورك تایمز نیز با استناد به سخنان نسنجیده و تحریك آمیز احمدی نژاد در مصاحبه مطبوعاتی 25 آوریل وی نوشت:

احمدی نژاد از یك برنامه محرمانه اتمی سخن گفت، اما حاضر نشد به سئوالات خبرنگاران درباره جزئیات این برنامه سخن بگوید. او تنها از «پی ـ دو» (P-2) بعنوان برنامه محرمانه اتمی آینده ایران سخن گفت.

دیپلماتهای اروپایی به «نیویورك تایمز» گفتهاند ایران حاضر نیست در مورد بخشهای دیگری از برنامهی هستهای كنونیاش، كه سازمان انرژی اتمی در موردشان حساسیت نشان داده و میتواند در تولید سلاحهای هستهای به كار روند، پاسخ بدهد.

[moonlight79]

یك مقام كوچولو
از ایران خارج
و در امریكا گمُ شده


یك مقام كوچولوی ایران با یك كارت سبز، این هفته ها در امریكا گم شده. یعنی از خانه (شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی) به قصد امریكا خارج شده، به امریكا هم رسیده، اما در آنجا گم شده است!

این مقام كوچولو، معاون شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی است و اسمش "محمد نهاوندیان" است. یك عده می گویند علی لاریجانی او را برای دیدن آشنایان فرستاده امریكا، عده ای دیگر می گویند رهبر گفته برو فك و فامیل هایت را ببین و زود برگرد، عده ای هم می گویند علی لاریجانی و هاشمی رفسنجانی هر دو با هم به محمد نهاوندیان گفته اند برو امریكا و یك كارهائی انجام بده. آخرین بار مقامات وزارت خارجه امریكا او را یكجائی در امریكا دیده اند اما یادشان نمی آید كجا! وزیر امور خارجه امریكا كه خانم رایس باشد، چند روز پیش گفته، من هم خبر دار شده ام كه این آقاكوچولو با كارت سبزش درامریكا گُم شده اما چون كارهای مهم دیگری دارم كه باید به آنها برسم، زیاد به گم شدن او درامریكا اهمیت ندادم، اما حالا كه مهلت 30 روزه تمام شده و بزودی جلسه شورای امنیت سازمان ملل تشكیل می شود، شاید بگویم زودتر پیدایش كرده و بدهند دست والدینش در شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی. اما مشكل اینست كه این مقام كوچولو از وقتی به امریكا رسیده زبانش بند آمده و نمی تواند بگوید كجاست و به چه كمكی احتیاج دارد. پلیس هم مشخصات قد و قامت او را ندارد كه اگر یكوقت در خیابان های اطراف وزارت خارجه امریكا و یا كنگره این كشور او را دید شناسائی كند و كمكش كند.

از همه طرفداران محیط زیست و كارت سبز تقاضا می شود، در صورت مشاهده این مقام كوچولو، فورا مراتب را به مقامات محلی اطلاع دهند و جایزه خود را دریافت دارند، و از مقامات محلی نیز تقاضا می شود پیدا شدن او را فورا اعلام كنند تا یك ملت را از نگرانی درآورده و موجبات شادی روح همه شهدای قبلی و آینده را فراهم آورند.

LOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL funny

[elly khoshkele]

kheyli bahal bud hamini ke moonlight jun quote kardesh!!! mordam az khande!!!!!!!! merc RW junam

[Rasputin]

بنابر گزارش ها، دو وکيل درويشان گنابادی به حبس تعزيری و محروميت پنجساله از شغل وکالت محکوم شدند و شماری از درويشان نيز به حبس تعزيری و جزای نقدی محکوم شدند.
فرشيد يداللهی يکی از دو وکيل درويشان در گفتگو با خبرگزاری کار ايران ايلنا گفته است که به دنبال ماجرای تخريب حسينيه شريعت در قم بنا به حکم دادگاه 52 نفر از درويشان گنابادی به اتهام اخلال در نظم عمومی و سرکشی از دستور پليس به شلاق و حبس تعزيری و پرداخت جريمه نقدی محکوم شده اند.

آقای يداللهی همچنين گفته است که خود او و اميد بهروزی وکيل ديگر اين پرونده نيز به يک سال حبس تعزيری و 74 ضربه شلاق و پرداخت ده ميليون ريال جزای نقدی و نيز پنج سال محروميت از شغل وکالت محکوم شده اند.

در بهمن ماه گذشته (چهاردهم فوريه) دو ماه پيش در پی نا آرامی بر سر بستن حسينيه دراويش نعمت اللهی گنابادی در شهر قم، حسينيه شريعت و دو منزل مسکونی مجاور آن که به دو تن از دراويش و خويشاوندان متولی حسينيه تعلق داشته به صورت شبانه به آتش کشيده و تخريب شد.

[Rasputin]

معاون دادستان تهران خبر بازداشت رامين جهانبگلو، عضو گروه فلسفه دانشگاه تهران و پژوهشگر مستقل را تاييد كرد.
محمود سالاركيا در گفتوگو با خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) ضمن تاييد خبر زنداني شدن آقای جهانبگلو در زندان اوين در باره اتهامات او اظهار بیاطلاعی كرد.

رامين جهانبگلو، از چهره های سرشناس عرصه فلسفه ايران و سرپرست گروه انديشه معاصر دفتر پژوهش های فرهنگی، در فرودگاه مهرآباد تهران بازداشت شده است.

آقای جهانبگلو که سالهای زيادی خارج از ايران زندگی می کرده دارای تابعيت ايرانی-کانادايی است و بازداشت او در گرماگرم مناقشه هسته ای ايران، نگرانی های تازه ای را در مورد آزادی بيان در اين کشور ايجاد کرده است.

خبر بازداشت آقای جهانبگلو چند روزی است منتشر شده اما مقامات ايرانی تا ساعاتی پيش واکنشی به اين اخبار نشان ندادند و تنها روزنامه اعتماد ملی در شماره روز سه شنبه خود به نقل از يک منبع قضايی بدون ذکر نام نوشت که 'چندين اتهام در پرونده مطرح است که پس از پايان بازجويی ها اعلام می شود.'

به گزارش فرانسيس هريسون خبرنگار بی بی سی از تهران، محسن کديور، روحانی منتقد ايرانی، روز سه شنبه در مراسمی که به مناسبت روز جهانی مطبوعات در محل انجمن صنفی روزنامه نگاران برگزار شده بود با انتقاد از بازداشت آقای جهانبگلو و مسکوت گذاشتن ماجرا، اين نحوه برخورد را نشانه 'عدم امنيت و بی قانونی' دانست

[Sepideh_UK]

Edit Out

خبرنگار «بازتاب» گزارش داد: تروريستهاي «پ.ك.ك» در تازهترين اقدام خود، با بمباران نقطهاي از شهر «حكاري» تركيه، بيش از ده كودك را زخمي كردند.

آنان عصر ديروز در نزديكي سربازخانه «فاتح» واقع در 2 كيلومتري مركز شهر «حكاري» به خودروي سرويس حامل فرزندان نظاميان با بمب حملهور شدند. در اين حادثه 5 نظامي و 12 غير نظامي از جمله 11 كودك زخمي شدند.

روزنامه «حريت» ـ چاپ تركيه ـ نوشت: اين انفجار حدود ساعت 45: 17 دقيقه روبهروي سربازخانه فاتح رخ داد. در اتوبوسي كه فرزندان نظاميان را از مدرسه به سربازخانه ميآورد، در حالي كه در 200 متري برجك نگهباني در حال حركت بود، ناگهان انفجاري مهيب روي داد. بمبي كه تروريستها هنگام عبور خودروي نظامي منفجر كردند، هم مينيبوس سرويس و هم اتومبيل محافظ را به هوا پرتاب كرد.

در اين انفجار، خودروها به شدت آسيب ديدند و همچنين 5 نظامي و 11 كودك سر نشين خودروها و يك نفر غير نظامي كه به طور اتفاقي از محل حادثه عبور ميكرد، زخمي شدند. بلافاصله بعد از وقوع انفجار، آمبولانسهاي نظامي و شخصي به محل حادثه اعزام شدند و زخميان را به بيمارستان دولتي حكاري و بيمارستان نظامي منتقل كردند. نيروهاي امنيتي اطراف محل انفجار را نوار امنيتي كشيدند و به هيچ كس اجازه ندادند به محل حادثه نزديك شود. آنها براي دستگيري تروريستهاي عامل بمبگذار، در منطقه عمليات آغاز كردند.

«ياشار آغدره» مدير امنيت حكاري گفت: تروريستها از قبل بمب را در محل جاسازي كرده بودند و سپس با كنترل از راه دور آن را منفجر نمودند

[Rasputin]

sepideh, nemisheh har vaght keh khabari dari yek thread baz koni inja aziz ! bezar hamaro touyeh NEWS !

[Rasputin]

دومينيک دوويلپن، نخست وزير فرانسه، گفته است که اقدام نظامی عليه ايران 'يقينا راهی برای حل بحران هسته ای اين کشور نيست.'
آقای دوويلپن در جريان يک کنفرانس مطبوعاتی در روز پنجشنبه، چهار ماه مه، گفت تجربه حمله نظامی به عراق نشان داده است که اقدام نظامی موفق نيست.

او گفت: "به باور من اقدام نظامی قطعا راه حل بحران اتمی ايران نيست. ما اين سناريو را قبلا ديده ايم و می دانيم که حمله نظامی نه تنها چيزی را حل نمی کند بلکه برخی اوقات خطرات را افزايش نيز می دهد. ما اين موضوع را به وضوح در مورد عراق ديده ايم."

نخست وزير فرانسه در اين کنفرانس، که به صورت زنده از يکی از شبکه های تلويزيونی فرانسه پخش می شد، تاکيد کرد که جامعه بين المللی بايد محکم بايستد و اتحاد خود را حفظ کند.

او گفت: "ما بايد، به طور کلی، استحکام خود را نشان بدهيم. جامعه بين المللی بايد تمام مسئوليت های خود را متقبل شود. اگر ايران تائيد کند که حاضر به همکاری نيست ما بايد عواقب آن را بسنجيم."

دومينيک دوويلپن در ادامه گفت: "حياتی است که جامعه بين المللی اتحاد خود را حفظ کند، حال هر اتفاقی که بيافتد. اگر ما به دنبال آن هستيم که در چارچوب شورای امنيت سازمان ملل متحد، موثر و نتيجه بخش باشيم و می خواهيم به قطعنامه ای بجا و شايسته که واقعا قابل اجراست رای بدهيم، يک شرط وجود دارد و آن اتحاد جامعه بين المللی است."

اظهارات نخست وزير فرانسه در حالی بيان شده است که نشست پاريس در مورد پرونده اتمی ايران بدون نتيجه به پايان رسيد.

متکی: سياسی کردن پرونده، غيرمنطقی است

در همين حال، منوچهر متکی، وزير خارجه ايران گفته است: مسير صحيح حل مسائل موجود در خصوص برنامه هستهای صلح آميز ايران، در كنار رويكرد غيرسياسی، فراهم ساختن زمينه استمرار همكاری تهران با آژانس بينالمللی انرژی اتمی است.

آقای متکی که برای شرکت در اجلاس سازمان همکاری های اقتصادی به جمهوری آذربايجان سفر کرده، اين مطلب را در شهر باکو، پايتخت اين جمهوری عنوان کرد.

به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، ايرنا، آقای متکی همچنين گفت: موضوع هسته ای ايران يک مسئله حرفه ای و غيرسياسی است و ما اعتقاد داريم سياسی كردن اين پرونده يک فرآيند غيرمنطقی و غيركاراست.

اظهارات وزير خارجه ايران در حالی عنوان شد که شب گذشته در جلسه شورای امنيت سازمان ملل متحد، جزئيات پيش نويس قطعنامه جديد اين نهاد عليه ايران مطرح شد.

کشورهای غربی (فرانسه، بريتانيا، آمريکا و آلمان) خواستار آن شده اند که شورای امنيت به دليل خودداری ايران از عمل به بيانيه ماه مارس اين شورا، عليه ايران قطعنامه ای صادر کند. اما روسيه و چين با هرگونه مصوبه ای که بتواند زمينه اعمال تحريم هايی عليه ايران را فراهم کند، مخالف هستند.

قرار است روز دوشنبه آينده وزيران خارجه اين کشورها بار ديگر در نيويورک تشکيل جلسه دهند و به مذاکرات خود در اين زمينه ادامه دهند.

مديرکل آژانس بين المللی انرژی اتمی در گزارشی که به شورای حکام آژانس و شورای امنيت سازمان ملل متحد ارسال داشته گفته است که ايران به خواست های شورای امنيت از جمله تعليق تمامی فعاليت های مرتبط با غنی سازی اورانيوم عمل نکرده است.

جمهوری اسلامی ايران همواره بر صلح آميز بودن برنامه های هسته ای خود تاکيد داشته اما کشورهای غربی در مورد هدف های اين کشور ابراز ترديد کرده اند و ايالات متحده گفته است که ايران در صدد دستيابی به تسليحات اتمی در پوشش برنامه های صلح آميز هسته ای است.

در پی اجلاس پاريس، معاون وزارت خارجه آمريکا گفت که جهان بايد پيامی قاطع و جدی برای زمامداران ايران بفرستد

[Rasputin]

State domination of Iran's media has been undermined in recent years as Iranians increasingly turn to the internet and satellite TV channels run by Iranians abroad.

Viewers with satellite dishes can tune into a host of channels run by expatriate Iranians, with 20 of them based in California alone, mostly in the Los Angeles area. Although possession of a satellite dish is technically illegal in Iran, the ban is only sporadically enforced.

Some of these exile stations are explicitly opposed to the government in Tehran, but most simply offer Western-style entertainment and talk shows that are not available on state-run TV.

They also offer a distinct take on the news, as state TV will not broadcast anything critical of the ruling establishment.

A profusion of news websites and blogs is matched only by the government's efforts to control cyberspace.

After English, Farsi is now one of the most widely-used languages in the "blogosphere". There are said to be over 100,000 active weblogs by Iranians. Even politicians, including one former vice-president, have got in on the act.

The government has responded by taking action against individual bloggers, as well as trying to filter and block access to websites it objects to.

Officials have spoken of plans to set up a "national" internet, effectively an intranet, enabling them to have more effective control of access to the wider, global internet.

There has also been an explosion in the number of news websites, many of them associated with the conservative end of the political spectrum.

[Rasputin]

Ahmad Baharloo is being dubbed the Iranian Larry King, after the veteran CNN interviewer.

Roundtable With You, Mr Baharloo's snappily-titled weekly television programme in Farsi on Voice of America, will soon be

broadcast six times a week - beamed directly into Iran.

The Bush administration is spending millions of dollars on direct broadcasts into Iran - a clear effort to help foment political change, all funded by the American taxpayer.

Mr Baharloo insists that his programme will not be viewed as US propaganda and that there will be no editorial interference.

But he adds that he sees his purpose as "nullifying" the disinformation coming out of Tehran.

Unsurprisingly there are mixed views as to whether this will work. The fact that it's the VOA taking the lead will raise suspicions - not everyone sees the Voice of America as an impartial voice.

'Don't repeat mistakes'

Mohsen Sazegara returned to Tehran on the same plane as Ayatollah Khomeini in 1979 to help usher in the Islamic revolution.

He was a founder of the Revolutionary Guard and became a senior minister.

But he fell out with the country's leaders by campaigning for reform. He is now an exile lecturing at Yale.

His advice to Washington is: "Don't interfere."

By all means, he says, press for democracy and freedom - but don't make the mistakes of Iraq and Afghanistan.

He says it would be best to let the Iranian opposition groups in the country take the lead.

This time, he believes, there should be no attempt to create an opposition in exile, no figurehead like Ahmed Chalabi - the Iraqi opposition leader close to US Defense Department who many believe misled US officials on the existence of weapons of mass destruction in Iraq.

"Leave these affairs to the Iranian people," Mr Sazegara advises.

Warning of danger

Yet various siren voices are appealing to Washington to help trigger regime change.

One group in particular claims to deserve special attention for uncovering Iran's clandestine nuclear programme and bringing it to the attention of the US.

Alireza Jafarzadeh was the spokesman of the National Council of Resistance of Iran until its Washington office was forced to close.

It is linked to the Mujahedin e-Khalq.

The US State Department lists the MEK as a terrorist group - in its annual report on terrorism the department says "the MEK advocates the violent overthrow of the Iranian regime".

Mr Jafarzadeh is now an Iranian expert offering his views to Fox News, among others.

He believes that the US must change its policy on the MEK if it is to change Tehran.

He describes Iran as a "five-headed dragon" that needs to be slain - listing Iran's support for terrorist groups, its interference in Iraq, its antagonism towards Israel and Middle East peace talks, the suppression of the Iranian people and the nuclear threat.

Cold War model

And then there are the calls for recognition from the monarch in hiding.

At a secret address in Virginia, the son of the former shah - Reza Pahlavi - still keeps in touch by phone and the internet with his supporters in Iran.

He also believes he has a role to play in bringing about change - but through non-violent means.

The US administration, though, is keeping its distance. Few see him as a figurehead to lead a new revolution.

Instead the US is trying to engage the Iranian people through its direct broadcasts - but influential exiles remain sceptical of the US policy as a whole.

Abbas Milani is an Iranian academic now based at Stanford University who has been advising "very senior figures" in the Bush administration.

He would like to see Washington talking openly and frankly to the leadership in Tehran.

He says such a policy worked when President Reagan talked to Moscow during the cold war.

Sanctions, he fears, are already hurting the Iranian people - he says the current US embargo has been a "disaster".

He also fears that targeted military strikes on Iran's nuclear facilities could set the reform movement back decades.

The real worry among many Iranian exiles is that the current US policy could backfire - and end up empowering the ayatollahs.