Important Political News

[Rasputin]

دادگاه ابتدایی روزنامه نگار افغان فقط '4 دقیقه' طول کشید


حکم اعدام آقای کامبخش، اگرچه از حمایت برخی روحانیون تندرو افغانستان برخوردار است، اما نگرانی ها و اعتراض های گسترده ای را در داخل و خارج کشور به دنبال داشته است
پرویز کامبخش، روزنامه نگار افغان، که به اتهام آنچه تکثیر مطالب کفر آمیز خوانده شده، در دادگاه ابتدایی ولایت بلخ به اعدام محکوم شده است، گفته است که دادگاه وی "فقط 4 دقیقه" طول کشیده است.
آقای کامبخش که 23 سال دارد از سلول محل بازداشتش به روزنامه "ایندیپندنت" چاپ بریتانیا گفته است که وی از دسترسی به وکیل محروم شده و اجازه دفاع از خود را نداشته است.

او افزود که قضات دادگاه بدون حضور وی در خصوص پرونده اش تصمیم گرفته اند.

آقای کامبخش به "ایندیپندنت" گفت: "نحوه ای که آنها (قضات) با من صحبت می کردند و به من نگاه می کردند، مانند نگاه به یک محکوم بود."

او افزود: "می خواستم به آنها بگویم 'این اشتباه است. لطفا به من گوش دهید.' اما به من فرصت صحبت کردن داده نشد."

این دانشجوی رشته روزنامه نگاری دانشگاه بلخ که برای یک نشریه محلی نیز کار می کند، چهار ماه پیش، پس از آنکه یک مقاله اینترنتی که اسلام را به زن ستیزی متهم کرده، در اختیار دوستانش قرار داد، توسط اداره امنیت ملی افغانستان بازداشت شد.

آقای کامبخش گفته است که وی فقط مطلبی درخصوص اینکه چرا تعدد زوجات برای مردان مجاز اما برای زنان مجاز نیست را از یک سایت ایرانی پیاده (دانلود) کرده است.

حکم اعدام آقای کامبخش، اگرچه از حمایت برخی روحانیون تندرو افغانستان برخوردار است، اما نگرانی ها و اعتراض های گسترده ای را در داخل و خارج کشور به دنبال داشته است.

افزون بر شمار زیادی از دانشجویان و روزنامه نگاران افغان، گروه های مدافع حقوق بشر و سازمان ملل متحد نیز، علیه محاکمه و حکم اعدام پرویز کامبخش، واکنش نشان داده اند.

آنها نگرانند که اینگونه برخوردها، ممکن است به افزایش فشار علیه روزنامه نگاران در افغانستان و تحدید آزادی هایی بینجامد که این کشور در هفت سال گذشته با کمک جامعه جهانی بدست آورده است.

تاکنون چند تظاهرات در حمایت از آقای کامبخش در افغانستان برگزار شده است.

[Rasputin]

در حالی که مقامات بیشتر موارد مرگ اتباع تاجیکستان در روسیه را ناشی از بیماری، سانحه و پیشامدهای ناخوش توصیف می کنند، اما فعالان حقوق بشر همواره از افزایش موارد حمله و قتل مهاجران کاری توسط نژاد پرستان روس معروف به "سرتراشیده ها" ابراز نگرانی کرده اند.

کرامت شریفف، رئیس سازمان مهاجران تاجیک، در روسیه می گوید که این امر باعث شده است تا سازمان آنها به شهرداری مسکو برای برگزاری راهپیمایی اعتراضی در این شهر درخواست نامه ای ارسال بدهد.

این در حالی است که سازمان مهاجران تاجیک در روسیه از سوی دولت تاجیکستان به رسمیت شناخته نمی شود و به گفته کارشناسان، در سال گذشته میلادی مقامات تاجیک به خاطر کنترل فعالیتهای اجتماعی و سیاسی مهاجران در روسیه نهادی مشابه با نام "جمعیت تاجیکان روسیه" تاسیس داده اند.

خبر افزایش شمار مهاجران کشته شده تاجیک در روسیه در حالی پخش می شود که رسانه های مستقل تاجیکستان و گروههای مدافع حقوق بشر همواره از بی تفاوتی مقامات این کشور نسبت به موارد قتل مهاجران تاجیک در روسیه انتقاد می کنند.

در همین حال، موضوع گسترش فعالیت نژاد پرستان و "سرتراشیده های" روس اخیرا در جلسه غیرنوبتی سران کشورهای همسود در مسکو نیز مطرح شد.

در این جلسه رهبران کشورهای آسیای مرکزی از افزایش موارد حمله به شهروندان این کشورها و قتل آنها در روسیه ابراز نگرانی کرده و از مقامات ذیدخل این کشور خواسته اند که برای جلوگیری از این روند اقدامات قطعی روی دست بگیرند.

امامعلی رحمان، رئیس جمهوری تاجیکستان که در حاشیه سفر خود به مسکو با جمعیت تاجیکان مقیم روسیه ملاقاتی انجام داد، در سخنرانی خود گفت که طول شش سال اخیر از روسیه به تاجیکستان 1800 جسد مهاجران تاجیک انتقال داده شده است.

با این همه، کارشناسان تاجیک بر این باورند که با وجود سختی شرایط کار و زندگی مهاجران در روسیه، میزان مهاجرت کاری اتباع تاجیکستان به روسیه در آینده نزدیک کاهش نخواهد یافت.

آقای رحمان نیز در جریان سفرش از مقامات روسیه 800 هزار سهمیه جای کار برای شهروندان تاجیکستان در سال 2008 درخواست کرده است.

[Rasputin]

TEHRAN, Iran (AP) — Iran's Culture Ministry on Sunday announced the closure of nine cinema and lifestyle magazines for publishing pictures and stories about the life of "corrupt" foreign film stars and promoting "superstitions."

The Press Supervisory Board, a body controlled by hard-liners, also sent warning notes to 13 other publications and magazines on "observing the provisions of the press law," the ministry said on its Web site.

It was not clear why the nine magazines were targeted for closure. They do not deal with politics, focusing on light lifestyle features, family advice, and news of celebrities.

They regularly publish photos of Iranian actresses in loose headscarves and stylish clothes, as well as foreign female film stars without head coverings — but nothing more revealing than what is tolerated on some state media.

A recent issue of one of the closed magazines, Sobh-e-Zendegi, or Morning of Life, had photos of Cameron Diaz, Naomi Watts, Mandy Moore and Angelina Jolie — all wearing long sleeves and baggy clothing — and brief stories on some of their current activities.

The ministry said it shut the magazines down for "using photos of artists, especially foreign corrupt film stars, as instruments (to arouse desire), publishing details about their decadent private lives, propagating medicines without authorization, promoting superstitions."

It did not elaborate. Such magazines often have small adds for vitamins and remedies, including pills to treat impotence.

Mohsen Ahmadi, editor Sobh-e-Zendegi, condemned the order.

"It is deplorable that a family lifestyle magazine is ordered closed. It means 70 people have lost their job," he told The Associated Press.

Ahmadi said he received the closure order from the Culture Ministry on Sunday, but it was dated March 10. He said he suspected authorities waited to implement the order until after Friday's parliament elections to avoid raising anger.

The other magazines closed down were Donya-e-Tasvir, Baznegari, Talash, Be Sooy-e-Eftekhar, Neday-e-Iran, Haft, Shooka and Havar, according to the Web site.

Iran saw a wave of newspaper closures amid a confrontation between reformers and hard-liners during the 1997-2005 tenure of former reformist President Mohammad Khatami.

The judiciary has shut down more than 100 pro-reform newspapers and jailed dozens of editors and writers on vague charges of insulting authorities since 2000.

[Rasputin]

IRANIAN security forces have killed 12 drug smugglers and seized 500kg of narcotics in two operations near the border with Afghanistan, state media reports.

The drug traffickers were killed near the city of Taibad in Khorasan Razavi province in the last 48 hours, the official IRNA news agency said.

No further details were reported.

Iran is on the heroin smuggling route to the West from Afghanistan, the world's number one producer of the opium poppy which is the key ingredient for heroin.

More than 3300 Iranian security personnel have died fighting drug smugglers since Iran's 1979 Islamic revolution.

[Dokhtar Bandari]

[Rasputin]

ارگان سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی
8 خطر بزرگ، ج.اسلامی
و ایران را تهدید می کند

در راس خطرات از خارج حمله امریکا به ایران و جنگ دو طرفه قرار دارد و در راس خطرات داخلی ایجاد سلطنت اسلامی، دشوار شدن روز افزون بازگرداندن نظامی ها به پادگان ها و همچنین شورش ویرانگر مردم ناراضی و رویاروئی های فرقه ای.





نشریه "عصرنو" ارگان سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی مقاله مشروحی پیرامون خطراتی که ایران و جمهوری اسلامی را تهدید می کند منتشر کرده است. دراین مقاله مشروح، فهرستی از خطرات بر شمرده شده و سپس با دسته بندی آنها، شرحی نیز داده شده است. آن خطراتی که دسته بندی شده و از آن مقاله مشروح استخراج کرده ایم به این شرح است:



1- ضربه آمریکا به ایران و تهاجمی که هدف از آن بهتر کردن جایگاه جمهوریخواهان در انتخابات این کشور است.

2- از بین رفتن نهادهای اداری و زیرساختی و کنترلی کشور توسط دولتی که بی ترس از فروپاشی بنیانها، منافع فعال مایشاء بودن را برای اقارب خود هدف گرفته است؛

3- تدارک تدریجی برای خالی کردن نظام از رقابت سیاسی دموکراتیک، حذف جناحهای درونی و ایجاد سلطنت اسلامی در قالب جمهوری اسلامی؛

4- بی اعتنایی نظام به بالا گرفتن موج تخریب اقتصاد که به تورم و فقر می انجامد و ممکن است به شورشهای بنیانکن ختم شود؛

5- افزایش پتانسیل درگیری های مذهبی و انتقال رویارویی های فرقه ای کشورهای مجاور به ایران در اثر بی تدبیریها؛

6- گسترش فساد اداری و اجتماعی و اخلاقی که شاخص های آنها روز به روز در قالب رشوه خواریها، اعتیاد، فروپاشی خانواده ها، توسعه فرهنگ ریا و چاپلوسی و مانند آنها افزایش مییابد و اعتماد و سرمایه اجتماعی را تحلیل میبرد.

7- عقب ماندن زمانی در برنامه توسعه ظرفیت های هسته ای و از دست رفتن فرصت استفاده از آن در عرصه دیپلماسی,

8- وارد کردن بی وقفه نهادهای نظامی به عرصه سیاست و اقتصاد و منتفی بودن توانایی برگرداندن آنها به پادگانها و در نتیجه پدیدارشدن طلایه انحلال جمهوری اسلامی در یک رژیم نظامی منکر حق برای مردم؛

این سیاهه را می توان بسیار بیش از این ادامه داد: ایدز، بیکاری، پایان دوران وفور نفتی، ظهور همسایگان ناهمسو، فرار مغزها، تروریسم، آسیب های هویت ملی و...

اما بهتر است به جای طولانی کردن این فهرست به کوتاه کردن آن اقدام کنیم و برای کوتاه کردنش بهتر است این خطرها را دسته بندی کنیم. شاید پس از آن پیداکردن پاسخ این پرسش که بزرگترین مخاطره میهن ما کدام است آسانتر شود.


1-احتمال درگیری نظامی بین ایران و ایالات متحده و اسرائیل وجود دارد که خطری بزرگ و ناشی از اراده کنونی دولت ایالات متحده برای اعمال نظر و اراده اش بر جمهوری اسلامی و وارد کردن آن به مرحله گفتگو از موضع فرودست و تحت فشار است.

رابطه ایران و ایالات متحده باید با اراده بالاترین نهاد سیاسی کشور به عنوان یک موضوع امنیت ملی و البته بدون توجه به هرگونه بهره برداری سیاسی- جناحی حل و فصل شود. به نظر می رسد فعلاًعامل اراده فردی می تواند این خطر را با اتکا بر وحدت ملی کاهش و یا بر مبنای منافع جناحی افزایش دهد.

2- از بین رفتن نهادها و بنیانهای اداری و زیرساختی و کنترلی کشور نیز که این ایام توسط آقای احمدی نژاد با هماهنگی مراکز قدرت به صورت آشکار و پنهان صورت می گیرد یک خطر عمده فروپاشنده است. انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی، ادغام شوراهای مهم اقتصادی در هسته کوچک و درونی دولت، دست اندازی بدون مجوز قانونی به منابع مهم خزانه و بی اعتنایی در پاسخگویی، تبدیل دولت برنامه ریز به دولت مقسم و دولت توسعه گرا به دولت مشوق مصرف، تصمیم گیریهای خلق الساعه و قانون نویسی ها و تعیین نرخ های خودسرانه و فسادآور، به عنوان مشخصه هایی بارز از دولتی که با اراده معطوف بر اهداف غیراقتصادی در حوزه اقتصاد عمل می کند، قابل ذکر هستند.

[Rasputin]

Army Spc. Jeremy Hall was raised Baptist.

Like many Christians, he said grace before dinner and read the Bible before bed. Four years ago when he was deployed to Iraq, he packed his Bible so he would feel closer to God.

He served two tours of duty in Iraq and has a near perfect record. But somewhere between the tours, something changed. Hall, now 23, said he no longer believes in God, fate, luck or anything supernatural.

Hall said he met some atheists who suggested he read the Bible again. After doing so, he said he had so many unanswered questions that he decided to become an atheist.

His sudden lack of faith, he said, cost him his military career and put his life at risk. Hall said his life was threatened by other troops and the military assigned a full-time bodyguard to protect him out of fear for his safety.

In March, Hall filed a federal lawsuit against the U.S. Department of Defense and Secretary of Defense Robert Gates, among others. In the suit, Hall claims his rights to religious freedom under the First Amendment were violated and suggests that the United States military has become a Christian organization.

"I think it's utterly and totally wrong. Unconstitutional," Hall said.

Hall said there is a pattern of discrimination against non-Christians in the military.

Two years ago on Thanksgiving Day, after refusing to pray at his table, Hall said he was told to go sit somewhere else. In another incident, when he was nearly killed during an attack on his Humvee, he said another soldier asked him, "Do you believe in Jesus now?"

Hall isn't seeking compensation in his lawsuit -- just the guarantee of religious freedom in the military. Eventually, Hall was sent home early from Iraq and later returned to Fort Riley in Junction City, Kansas, to complete his tour of duty.

He also said he missed out on promotions because he is an atheist.

"I was told because I can't put my personal beliefs aside and pray with troops I wouldn't make a good leader," Hall said.

Michael Weinstein, a retired senior Air Force officer and founder of the Military Religious Freedom Foundation, is suing along with Hall. Weinstein said he's been contacted by more than 8,000 members of the military, almost all of them complaining of pressure to embrace evangelical Christianity.

"Our Pentagon, our Pentacostalgon, is refusing to realize that when you put the uniform on, there's only one religious faith: patriotism," Weinstein said.

Religious discrimination is a violation of the First Amendment and is also against military policy. The Pentagon refused to discuss specifics of Hall's case -- citing the litigation. But Deputy Undersecretary Bill Carr said complaints of evangelizing are "relatively rare." He also said the Pentagon is not pushing one faith among troops.

"If an atheist chose to follow their convictions, absolutely that's acceptable," said Carr. "And that's a point of religious accommodation in department policy, one may hold whatever faith, or may hold no faith."

Weinstein said he doesn't buy it and points to a promotional video by a group called Christian Embassy. The video, which shows U.S. generals in uniform, was shot inside the Pentagon. The generals were subsequently reprimanded.

Another group, the Officers' Christian Fellowship, has representatives on nearly all military bases worldwide. Its vision, which is spelled out on the organization's Web site, reads, "A spiritually transformed military, with ambassadors for Christ in uniform empowered by the Holy Spirit."

Weinstein has a different interpretation.

"Their purpose is to have Christian officers exercise Biblical leadership to raise up a godly army," he says.

But Carr said the military's position is clear.

"Proselytizing or advancing a religious conviction is not what the nation would have us do and it's not what the military does," Carr said.

The U.S. Justice Department is expected to respond to Hall's lawsuit this week. In the meantime, he continues to work in the military police unit at Fort Riley and plans to leave as soon as his tour of duty expires next year.

[Rasputin]

دستگیری رهبر صربها در جنگ داخلی بوسنی


رادوان کارادزج به نسل کشی و جنایت جنگی در جریان جنگ داخلی بوسنی متهم است
رادوان کارادزیچ، رهبر صرب های بوسنی در زمان جنگ داخلی این کشور در دهه نود، بازداشت شده است.
دفتر ریاست جمهوری صربستان با انتشار بیانیه ای اعلام کرد آقای کارادزیچ روز دوشنبه به وسیله نیروهای امنیتی این کشور بازداشت شد.

بر اساس این بیانیه، آقای کارادزیچ بر اساس قانون همکاری با دادگاه بین المللی رسیدگی به جرایم جنگی در یوگوسلاوی سابق، در لاهه، هلند، تحویل دادگاه داده شده است.

رادوان کارادزیچ که به رهبری عملیات نسل کشی مسلمانان بوسنی متهم است، پس از پایان جنگ در بوسنی تحت تعقیب بین المللی قرار گرفت.

ده ها هزار تن در جنگ داخلی بوسنی که از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ در جریان بود، کشته شدند.

این فرمانده صرب های بوسنی متهم به رهبری عملیات کشتار ۷۵۰۰ مرد و پسر نوجوان مسلمان پس از سقوط شهر سربرنیتسا در سال ۱۹۹۵ است.

آقای کارادزیچ پس از توافقنامه صلح دیتون در سال ۱۹۹۶ ناپدید شد و سازمان های اطلاعاتی غربی بیشتر از یک دهه در پی او بوده اند.

او در این سال ها بین مناطق صرب نشین بوسنی و صربستان در رفت و آمد بوده است.

راتکو ملادیج، فرمانده ارتش صرب بوسنی و از دستیاران نزدیک آقای کارادزیچ نیز تحت تعقیب است و تاکنون بازداشت نشده است.

استقبال بین المللی

دادستان کل دادگاه بین المللی رسیدگی به جرایم جنگی در یوگوسلاوی سابق از بازداشت رادوان کارادزیچ به عنوان یک قدم بزرگ نام برده است.

سرژه برامرتز با ابراز خرسندی از بازداشت آقای کارادزیچ، به مقام های صربستان و نیروهای امنیتی این کشور به خاطر این موفقیت تبریک گفت.

به گفته او، این رخداد برای قربانیان جنایت های جنگی در بوسنی و عدالت جهانی از اهمیت زیادی برخوردار است.

با انتشار خبر بازداشت رادوان کارادزیچ، مردم در تعدادی از شهرهای بوسنی برای ابراز شادمانی به خیابان ها آمدند.

همچنین، ناظران گفته اند که اقدام دولت صربستان در بازداشت آقای کارادزیچ یکی از موانع عمده در راه عضویت این کشور در اتحادیه اروپا را از میان بر می دارد.

رادوان کارادزیچ همواره اتهام های وارد شده بر خود را رد کرده است.

او علاوه بر کشتار ۷۵۰۰ مسلمان پس از سقوط سربرنیتسا، به گلوله باران سارایوو در جریان جنگ داخلی و استفاده از ۲۸۴ نیروی حافظ صلح سازمان ملل متحد به عنوان سپر انسانی در سال ۱۹۹۵ متهم است.

در پی پخش تصاویر تیرباران غیرنظامیان بازداشت شده در سربرنیتسا از تلویزیون صربستان و بازداشت تعدادی از ژنرال های صرب بوسنی، فشار بین المللی برای بازداشت رادوان کارادزیچ از بهار ۲۰۰۵ افزایش یافت.

[Rasputin]

The former Bosnian Serb leader, Radovan Karadzic, has arrived in the Netherlands to face trial before a UN war-crimes tribunal in The Hague.

Mr Karadzic, arrested in Belgrade last week after 13 years on the run, is being held at a nearby detention unit.

He has been indicted for crimes against humanity and genocide during the Bosnian conflict of the 1990s.

It comes hours after clashes at a rally attended by at least 10,000 supporters to protest about his arrest.

More than 40 people - most of them police officers - were injured in clashes during the final speeches at the rally organised by the hardline nationalist Radical Party.

Riot police fire tear gas at protesters armed with stones and burning flares.

Failed appeal

Mr Karadzic is expected to make an initial appearance in court in the coming days, when he will hear the charges against him.

He will be allowed to enter a plea immediately or take 30 days to do so.

Mr Karadzic left a court building in Belgrade at 0345 (0145 GMT), in a convoy of cars with tinted windows.

THE CHARGES
Eleven counts of genocide, war crimes, crimes against humanity and other atrocities
Charged over shelling Sarajevo during the city's siege, in which some 12,000 civilians died
Allegedly organised the massacre of up to 8,000 Bosniak men and youths in Srebrenica
Targeted Bosniak and Croat political leaders, intellectuals and professionals
Unlawfully deported and transferred civilians because of national or religious identity
Destroyed homes, businesses and sacred sites
He then took a special flight to Rotterdam airport in the Netherlands, from where he was transferred to the UN's detention unit.

Under normal procedure, he would be read his rights, fingerprinted and photographed, and then undergo a medical examination.

The 63-year-old had attempted to challenge the legality of his transfer.

An appeal, sent by post on Friday, had still not been received by the Serbian court on Tuesday, prompting Serbia's justice minister to issue the final extradition order.

Mr Karadzic was arrested on 21 July in Belgrade. He had changed his appearance, having grown a long beard, and was working as an alternative therapist.

EU pressure

Mr Karadzic led the formation of a separate Bosnian Serb assembly in 1991 - one of the sparks that ignited the 1992-1995 Bosnian war.

He has been indicted for crimes against humanity and genocide over the massacre of up to 8,000 mainly Muslim Bosniaks at Srebrenica in 1995.


Mr Karadzic has been taken to a UN detention centre
He has also been charged over the shelling of Sarajevo, and the use of 284 UN peacekeepers as human shields in May and June 1995.

On Tuesday, EU ambassadors meeting in Brussels decided to defer a decision on unfreezing trade benefits until Mr Karadzic was transferred to The Hague.

Diplomats from the 27 EU member states also said they would wait for a report by the UN war crimes prosecutor Serge Brammertz on whether Serbia was fully co-operating with the court - a condition necessary for talks on Serbia's possible membership to the EU.

The EU is also demanding the arrest of Mr Karadzic's wartime military commander General Ratko Mladic, who remains at large.

[Rasputin]

Former Bosnian Serb leader Radovan Karadzic appeared before a U.N. war crimes judge for the first time on Thursday to answer genocide charges and said he had been kidnapped and feared for his life.

Karadzic, arrested last week after 11 years on the run, wore a dark suit and tie. He appeared gaunt, his shock of hair whiter and shorter than when he was last seen in public out of disguise more than a decade ago.

Sitting in the seat once occupied by former Serbian President Slobodan Milosevic, 63-year-old Karadzic began in composed mood, giving one-word answers and occasionally cracking a joke.

Asked whether his family knew of his whereabouts Karadzic said: "I do not believe there is anyone who doesn't know that I am in detention."

He became animated and defiant during proceedings that lasted just over an hour, forcing Judge Alphons Orie to interrupt him, indicating he may put up a forceful display in his trial.

Karadzic faces two charges of genocide over the 43-month siege of Sarajevo and the 1995 massacre of 8,000 Muslims at Srebrenica, the worst atrocity in Europe since World War Two.

He is also charged with the persecution and deportation of thousands of non-Serbs, in a wave of ethnic cleansing, and setting up camps where, according to the indictment, "detainees subsisted in an atmosphere of constant terror."

Karadzic, who spoke in Serbian, said he would enter a plea after studying the charges and a revised indictment prosecutors are preparing. The case is due to resume on August 29.
The leader of the Bosnian Serbs during the 1992-95 Bosnia war is the most prominent Balkan war crimes suspect arrested since Milosevic, who died in detention in 2006 while on trial.

Like Milosevic, he said he wanted to handle his own defense rather than use a lawyer, a move that could extend the trial.

Chief prosecutor Serge Brammertz pledged on Wednesday the proceedings would be efficient, and Karadzic said that comment worried him. "Speed matters in a showdown between gunslingers but it is out of place in a court," he said.

SHOWMANSHIP

The streets of the Bosnian Serb capital Banja Luka emptied as people watched the trial on television in shops and bars.

"I cannot even look at him," said Naila Sanderovic, visibly shaken while watching Karadzic in Sarajevo, a city shattered by the Bosnian Serb siege during the war.

"He revives all those difficult images," she said, adding that she had lost her father and brother in the war.

In an outburst Karadzic said his arrest was illegal. "In Belgrade I was arrested irregularly, for three days I was kidnapped ... my rights were not told me. I had no right to a telephone call or even an SMS (text message)," he said.

He attacked former U.S. peace mediator Richard Holbrooke, saying: "If Holbrooke still wants my death and regrets there is no death sentence at this court, I want to know if his arm is long enough to reach me here."

[Rasputin]

بنياد حفظ آثار و ارزش هاي دفاع مقدس يك نسخه CD حاوي بخش هايي از برنامه هاي ضد اسلامي و ضد ايراني شبكه تلويزيوني رنگارنگ را براي بررسي به مجلس شوراي اسلامي ارسال كرده است.

يك منبع نزديك به بنياد حفظ آثار و ارزش هاي دفاع مقدس در اين باره به خبرنگار عصرايران گفت: اين CD قرار است در جلسه كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس با حضور مسولان مربوطه بازبيني شود.

وي تاكيد كرد: شبكه رنگارنگ كه از كشور انگلستان بر روي آنتن مي رود ضد دارزشي ترين شبكه فعلي است و انتظار مي رود مجلس و كميسيون امنيت ملي در رابطه با فعاليت اين شبكه در كشور انگلستان اقدام لازم را به عمل بياورند.

به گفته وي، اين شبكه علاوه بر مسايل سياسي در زمينه مسايل اعتقادي و ارزشي مردم ايران هم تبليغات سوء مي كند به همين دليل قرار شد CD كه از مجموعه برنامه هاي اين شبكه گردآوري شده به مجلس ارسال شود.

[Rasputin]

از بامداد روز سه شنبه، 11 نوامبر (21 آبان)، اسرائیل ارسال سوخت به تنها نیروگاه باریکه غزه را از سر گرفته است.

اهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل، پس از ملاقات با تونی بلر، نخست وزیر سابق بریتانیا و نماینده گروه چهارگانه مذاکرات صلح خاورمیانه، اعلام کرد که با وجود ادامه موشک پرانی از باریکه غزه به داخل خاک اسرائیل، این کشور برای کاهش مشکلات ساکنان غزه، تحریم ارسال سوخت نیروگاهی را تا حدودی لغو می کند.

نیروگاه غزه، که نیاز حدود نیم میلیون تن از ساکنان باریکه غزه به برق را تامین می کند ، از روز دوشنبه به دلیل اتمام سوخت نیروگاهی بسته شد.

اسرائیل هفته گذشته اعلام کرد که به دلیل ادامه موشک پرانی تندروهای فلسطینی وابسته به جنبش حماس، ارسال مواد سوختی به باریکه غزه را متوقف می کند و روز گذشته نیز دفتر وزیر دفاع این کشور گفت که تحریم سوختی غزه تا زمانی که موشک باری فلسطینیان قطع نشود ادامه خواهد داشت.

با توقف فعالیت نیروگاه غزه، روز گذشته بخش هایی از باریکه غزه بدون برق ماند و دشواری هایی را برای ساکنان منطقه در پی آورد.

به گفته سخنگوی دولت اسرائیل، تصمیم به از سرگیری نسبی ارسال سوخت به غزه در پی درخواست آقای بلر از وزیر دفاع اسرائیل اتخاذ شد.

آقای باراک پس از گفتگو با تونی بلر گفت که لغو تحریم سوختی علیه غزه براساس ملاحظات بشردوستانه صورت گرفته اما افزود که هیچ کشوری در جهان نمی تواند ادامه حملات موشکی و سایر اقدامات خشونت آمیز علیه شهروندان خود را بپذیرد و به آن واکنشی نشان ندهد.

تعهد به آتش بس
آقای باراک همچنین تشکیلات حماس در غزه را متهم کرد که مانع از عملیات تندروهای فلسطینی علیه اسرائیل نمی شود و افزود که در روزهای اخیر، سربازان اسرائیلی یک تونل را که با هدف ربودن شهروندان اسرائیلی در مرز با غزه حفر شده بود کشف و منهدم کردند.


اسرائیل مسئولیت اقدامات تندروهای فلسطینی را متوجه حماس می داند
وزیر دفاع اسرائیل گفت که دولت او به توافقنامه آتش بس با حماس متعهد است اما در عین حال، عملیات مسلحانه تندروهای فلسطینی و گلوله باران خاک اسرائیل از داخل باریکه غزه باید خاتمه یابد.

اشاره آقای باراک به توافق آتش بس بین اسرائیل و جنبش حماس است که پس از ماهها مذاکره با میانجیگری دولت مصر در ماه ژوئن سال جاری به دست آمد.

براساس این توافقنامه، جنبش حماس و اسرائیل پذیرفته اند از دست زدن به عملیات مسلحانه علیه یکدیگر خودداری ورزند اما اسرائیل تشکیلات حماس را مسئول عملیات خشونت آمیز سایر گروه های فلسطینی مستقر در غزه نیز می داند.

براساس توافق آتش بس، اسرائیل تعهد کرده است که امکان ارسال اقلام اساسی به باریکه غزه را فراهم آورد و علیه این منطقه دست به عملیات نظامی نزند هر چند هر دو طرف حق اقدامات تلافی جویانه را برای خود محفوظ دانسته اند.

اسرائیل تامین کننده سوخت برای تنها نیروگاه برق باریکه غزه است اما حدود 70 درصد از برق مورد نیاز ساکنان این بخش از سرزمین های فلسطینی به طور مستقیم توسط اسرائیل تامین می شود که ارسال آن همچنان ادامه داشته است.

مصر نیز حدود 17 درصد از برق مصرفی ساکنان غزه را به این منطقه صادر می کند.

جنبش حماس، که موجودیت اسرائیل را به رسمیت نمی شناسد و اقدامات مسلحانه در مبارزه با این کشور را نفی نکرده است، از ماه ژوئن سال 2007 با اخراج نیروهای تشکیلات خودگردان فلسطینی از باریکه غزه اداره امور این بخش از سرزمین های فلسطینی را در دست گرفت.

از آن زمان، باریکه غزه، که حدود یک و نیم ملیون تن از فلسطینیان در آن سکونت دارند، کمابیش با انواع تحریم ها و محدودیت های تجاری از سوی اسرائیل مواجه بوده است.

باریکه غزه در ساحل مدیترانه واقع شده و با مصر و اسرائیل هم مرز است اما ارتباط زمینی آن با سرزمین های فلسطینی در کرانه باختری رود اردن تنها از راه اسرائیل امکانپذیر است.

با وجود خروج شهرک نشینان و نیروهای اسرائیل از باریکه غزه در پائیز سه سال پیش، ارتش اسرائیل همچنان مسئول پاسداری مرزی از این منطقه، از جمله مرز آبی آن در دریای مدیترانه است و از دولت مصر خواسته به منظور جلوگیری از ارسال اسلحه برای تندروهای فلسطینی، مرز با غزه را تحت کنترل شدید قرار دهد.

[Rasputin]

[Rasputin]

به گزارش خبرنگار پارلمانی مهر، رئیس جمهور 18 آبان ماه (10 روز پیش) صادق محصولی را به عنوان گزینه پیشنهادی خود برای تصدی وزارت کشور به مجلس معرفی کرد و امروز مجلس شورای اسلامی طبق آئین نامه داخلی، بحث و بررسی خط مشی، اصول کلی برنامه*ها و صلاحیت این فرد را در دستور کار قرار داد و پس از دفاع رئیس جمهور و اظهار نظر نمایندگان موافق و سخنان وزیر پیشنهادی در این خصوص رای گیری شد. براساس آرای بدست آمده؛ صادق محصولی توانست با کسب 138 رای موافق از 273 رای به عنوان وزیر کشور انتخاب شود. تعداد آرای مخالف وزارت محصولی 112 رای بود و 20 نفر از نمایندگان نیز رای ممتنع خود را داخل گلدان ها انداختند.

[Rasputin]

The recent Russian intervention in Georgia has made an American rapprochement with Iran highly desirable for the United States. Israel has long opposed such a rapprochement, but this would also serve its interests too. Here’s why.

Europe has become increasingly dependent on Russia for natural gas supplies, and this dependence is only likely to increase. This would not be undesirable, except that Moscow has shown a proclivity for cutting back or halting gas shipments to states with which it has disagreements. To prevent Russia from acquiring leverage over Europe through greater control over its gas imports, the United States and many European governments have sought alternative gas supplies.


Iran has enormous natural gas reserves. Iran could also serve as an alternative pipeline route for Azeri and Turkmen gas for transshipment through Turkey to reach Europe. But Iranian-American hostility has resulted in Washington acting to block American and discourage other Western investment in this Iranian gas pipeline option in favor of a route through the South Caucasus.

Continued Azeri-Armenian hostility, though, prevents pipelines being constructed from Azerbaijan through Armenia to Turkey. This has left Georgia as the sole available route for a gas pipeline from Azerbaijan (and possibly Turkmenistan) to Turkey and Europe that bypasses both Russia and Iran.

But Russia's successful intervention in Georgia casts doubt on whether Georgia can serve as an alternative to Russia as a pipeline route. The ease with which Russian forces took control of both Abkhazia and South Ossetia demonstrated how readily Moscow could disrupt pipelines through Georgia. There is also the possibility that Moscow could wait until a gas pipeline through Georgia is built, and then take over both the country and all pipelines through it. This would not just frustrate Europe's efforts to reduce dependence on Russia for gas, but actually increase it. Just the possibility that this could occur may prevent the proposed Georgian gas pipeline.

How is Europe going to react to this problem? Will Europe see dependence on Russia for its gas imports as inevitable and henceforward adjust its behavior so as not to antagonize Moscow? Or will Europe attempt to limits its dependence on Russia through seeking yet other suppliers and supply routes?

Past West European behavior suggests that Europe will do the latter. During the Cold War, when growing West European economies needed more gas but North Africa was seen as an unreliable supplier, Western Europe began to import gas from the Soviet Union. Further, it did this despite American objections at a time when Western Europe was dependent on the United States for protection against a possible Soviet attack.

Europe is now less dependent on the United States for security but increasingly dependent on the importation of gas. Europe, then, can be expected to do now what it did during the Cold War when it needed more gas and doubted the reliability of its existing suppliers: find alternative suppliers.

Sooner or later, though, Europe is likely to seek to import gas from Iran, especially since: 1) the Iranians have already indicated their willingness to sell it to Europe; 2) Russia cannot interfere as easily in Iran as it can in Georgia; and 3) Iran can also serve as a transit route for gas from Azerbaijan and Turkmenistan.

As Western Europe's behavior with regard to gas imports from the Soviet Union during the Cold War demonstrated, Europe is likely to buy gas from Iran despite opposition from America (and, of course, Israel). If Europe is determined to buy Iranian gas, then the US will face two choices: either it can attempt to prevent Europe from doing so, or it can work with Europe by attempting to normalize US-Iranian relations.




Attempting to prevent Europe from buying Iranian gas is highly inadvisable since not only are such efforts likely to fail, but will only result in worsening EU-US relations. Nor will doing this result in Iran moderating its behavior toward Israel, since it is doubtful that Europe is going to let Israeli opposition stand in the way of furthering its efforts to reduce dependence on Russia for gas. Further, an American effort to prevent Europe from buying Iranian gas would prevent the US from being able to exploit the increasing differences between Russia and Iran that can be expected to emerge, especially if Tehran is willing to serve as a transit corridor for Azeri and Turkmen gas.

An US-Iranian rapprochement, by contrast, would help preserve EU-US relations as well as allow the United States to benefit from the Russian-Iranian differences that would arise from this. But would Iran moderate its behavior toward Israel for the sake of rapprochement with the United States, especially if an Iranian-European rapprochement seems likely even if Iranian-American hostility remains?

There is reason to believe that it would. For while Europe can provide Iran with much needed cash, Europe is neither willing nor able to provide Iran with help on its security problems to the extent that America can. And Iran has some very serious security problems, including an increasingly active Sunni opposition inside Iran, the likelihood that a resurgent Taliban will renew its hostility toward Iran, the possible spillover into Iran from the renewed sectarian conflict in Iraq that may well result as the American presence there declines, and the growing Russian hostility toward Iran that can be expected to result from Tehran competing with it as a gas exporter.

Tehran has little incentive to change its behavior toward Israel if US-Iran hostility continues at a time when American intervention in Iran appears highly unlikely. By contrast, Washington has a far better chance of moderating Iranian behavior toward Israel as a condition for providing Tehran with assistance against the very real threats Iran faces than if the United States remains hostile toward Iran.

Where America's interests lie, then, should be clear: Opposing European gas purchases from Iran will worsen EU-US relations, give Russia further opportunity to exploit European-American differences, and do nothing to moderate Iranian behavior toward Israel. An American rapprochement with Iran, by contrast, would promote EU-US cooperation, assist Europe in avoiding over-dependence on Russian gas and Russian-controlled pipelines, and offer a better opportunity to moderate Iran's behavior toward Israel.