Eye On U.K

[Rasputin]

[Rasputin]

Navy resumes Gulf ship missions

The Royal Navy has resumed boarding operations in the northern Gulf for the first time since the capture of its personnel by Iran.
The missions were suspended after 15 UK sailors and marines were detained by Iranian forces in March.

Meanwhile, former BBC news and current affairs chief Tony Hall will lead the inquiry into the MoD's decision to let the captives sell their stories.

Defence Secretary Des Browne made both announcements in written statements.

We have taken measures..to ensure the risk to boarding operations is minimised

Des Browne

The 15 British service personnel were searching a cargo boat in the Gulf when they were captured over a boundary dispute.

'Incremental return'

Mr Browne said in a Commons statement: "I am pleased to announce that UK forces will today recommence boarding operations in the Gulf that were suspended following the seizure of Royal Navy and Royal Marines personnel by the Iranians on 23 March 2007.

"Pending the results of the inquiries set up to identify any lessons we can learn from this incident, we have taken measures, in line with the findings of the initial reviews of procedures, to ensure the risk to boarding operations is minimised.

"This will involve an incremental return to full boarding operations in all areas.

"This approach in no way affects overall coalition naval operations in the Gulf."

Shadow defence secretary Liam Fox also welcomed the move.

He claimed the cessation of boarding parties had sent out "completely the wrong message" and smacked of "a lack of resolve" by the UK.

Mr Fox added: "Protecting Iraq's oil infrastructure and the searching of merchant vessels to stem the smuggling of illegal weapons into Iraq has to be one of our key priorities."

Meanwhile, the defence secretary also revealed more details about an inquiry into his department's media strategy.

"I have asked a small team to conduct a review of media access to individual personnel involved in operations, particularly in such high profile incidents," he said.

Mr Browne said the inquiry into his department's media strategy the incident would be led by Mr Hall, who is now chief executive of the Royal Opera House.

Other members of his inquiry are Patrick Turner, a senior MoD civil servant, and Major General Andrew Stewart, the Assistant Chief of Defence Staff (Policy) in the MoD.

The inquiry was launched after the decision to allow the former detainees to sell their stories was revoked.

A separate inquiry into operational issues surrounding the capture is being led by Lieutenant General Rob Fulton, the Governor of Gibraltar and a former Royal Marines officer, he said.

[Rasputin]

Britain to rethink relations with Iran in formal protest over hostage crisis


· Tough response expected after review of incident
· Anger persists at Tehran's claim of a great victory


Britain is to protest formally to Iran as part of a "recalibration" of relations with the Islamic Republic since the seizure of 15 sailors and marines in the Shatt al-Arab waterway this month.
A British diplomat here said yesterday: "We are preparing a considered response as part of a 'lessons learned' exercise. We are not going to take hasty measures. But we're not going to let them shrug the whole thing off either. We are not talking about reprisals ... but we are going to draw the right conclusions. There will be repercussions in terms of policy options."

Britain's diplomatic protest is expected as soon as a review of Anglo-Iranian relations, ordered by the foreign secretary, Margaret Beckett, is complete. Britain's views will be conveyed to the Iranian ambassador to London, Rasoul Movahedian. The matter is also likely to be raised with the foreign ministry in Tehran.
"Non-engagement is not an option. They're not talking about cutting off diplomatic relations," a western source said. "But they are considering carefully how to calibrate their message to the Iranian people in future."

The British move risks reigniting the Shatt al-Arab row. It could also antagonise the Tehran government at a time when talks on two key areas of contention with the west - Iran's nuclear activities and its role in Iraq - may be about to resume.

Britain's determination not to let the subject drop reflects continuing anger with the government of President Mahmoud Ahmadinejad over the 13-day ordeal of the hostages. The incident was widely portrayed by Iranian and Arab media as a humiliation for a former colonial power that once ruled much of the Middle East.

The Iranian government continues to label the affair a great Islamic victory. For its part, Britain suspended inspection patrols in the Shatt al-Arab.

An Iranian official said: "We were very shocked at the low strength and the low experience of the British sailors and the slow reaction by the British forces. We didn't expect it. The army and also the navy are very interested in this. They are in good heart. They [Britain] used to be an empire."

A leading Iranian journalist said the incident could also have a lasting impact on Iran's troubled ties with Iraq. "Tweaking the old British lion's tail also sends a message to the Iraqis that when the Americans leave, it will be us and you, and we could do this to you, too," he said.

British disquiet stems partly from suggestions from Iran that Britain had been guilty of repeated territorial incursions and that it was warned in writing eight days before the incident last month to keep its forces out of Iranian waters. British officials dismiss the claims as "fairytales".

Similar assertions in the conservative Kayhan newspaper and elsewhere - that the British government apologised for the incident in a diplomatic note - are also seen as deliberate disinformation. Asked this week whether Britain had apologised, Mohammad Ali Hosseini, the Iranian foreign ministry's official spokesman, declined to repeat the claim.

Iranian opposition parties have attacked the Ahmadinejad government's handling of the affair, saying it damaged Iran's reputation. Mohammad Atrianfar, a leading critic, said: "It was done deliberately and it was a foolish mistake."

[Rasputin]

Moroccan wins UK fight against extradition to Spain

A Moroccan accused by Spain of terrorist offences linked to the September 11 attacks on the United States in 2001 won a legal fight on Wednesday against extradition from Britain.

Lawyers for Farid Hilali, who is suspected by Spain of links with a Syrian-born al Qaeda cell leader and who has been prison in Britain for more than three years, were granted a court order which could soon allow him to be released.

In a High Court ruling, two of the country's most senior judges said Hilali's detention had become "unlawful".

Spanish prosecutors had accused Hilali of having links to Imad Eddin Barakat Yarkas, who was convicted but then cleared on appeal in Madrid last year of "conspiracy to commit terrorist murder" in connection with the September 11 attacks.

"The Supreme Court of Spain acquitted Barakat Yarkas of conspiring with anyone to commit the 9/11 atrocities," Hilali's solicitor, Muddassar Arani, said in a statement after Wednesday's ruling.

"In spite of all this, the Spanish lower court and the prosecutor persisted in saying that they had a case against Farid Hilali, but failed to provide any detail."

Hilali was arrested in Britain in September 2003 and has been in jail since then.

Arani said the High Court's ruling confirmed that Hilali's detention was now "arbitrary and unjustified".

Hilali will remain in prison for the time being, however, since the High Court judges refused him bail pending a decision on his immigration status.

[Rasputin]

از نزدیک به دو سال پیش که تونی بلر نخست وزیر بریتانیا گفت که در انتخابات عمومی بعدی رهبر حزب کارگر نخواهد بود، حرفی که تا آخر عمر از بیانش پشیمان خواهد بود، این جزیره دچار یک سردرگمی سیاسی شد.
تونی بلر تنها نخست وزیر کارگری در تاریخ بریتانیا است که توانسته در سه انتخابات عمومی پی درپی پیروز شده و ده سال نخست وزیر بماند.

ولی اگر زیر حرفش نزند تا قبل از رسیدن تابستان شاهد اسباب کشی خانواده بلر از شماره 10 خیابان داونینگ خواهیم بود.

سردرگمی سیاسی که بالاترگفتم بیشتر به مردم مربوط می شود تا سیاستمداران. اغلب مردم این دیار از هر ایل و طایفه ای که باشند و به هر حزب سیاسی هم که رای بدهند، عمقا محافظه کارند.

یعنی وقتی انتخاباتی انجام و آرای آن شمارش و حزب برنده اش اعلام شد، راضی از اینکه وظیفه دموکراتیکشان را انجام داده اند و با خیالی آسوده از اینکه پادشاهی متحد بریتانیا، آزادانه صاحب نخست وزیر و دولتی جدید شد، به قول ناپلئون بناپارت برمی گردند سر کار و کاسبی شان تا انتخابات بعدی. اگرچه سالها است که بیش از يک سوم صاحبان رای زحمت رای دادن به خودشان نمی دهند.

به هر تقدیر، هنوز هیچکس نمی داند که چرا تونی بلر در اوج قدرت سیاسی اش گفت در دور بعدی، رهبر حزب کارگر نخواهد بود و چون سئوال بعد را جواب نداد که در چه تاریخی صحنه را ترک خواهد کرد، بازار شایعات داغ و سنگربندی نبردهای سیاسی آغاز شد.

ظاهرا آقای بلر که زیرکی و مهارت سیاسی اش زبانزد خاص وعام است با این گفته ظریف ایرانی آشنا نبود که: "وقتی دندان کسی را شمردند کارش تمام است." دیری نگذشت که یاران و دوستان قدیمی بوی خون به مشامشان خورد و پلنگ وار در کمین نشستند. ولی نه در کمین گوزن زخمی بلکه برای ضربه زدن به رقبای احتمالی برای اشغال کرسی صدارت. .

سالهاست که همه می دانند که نفر دوم در دولت، گوردن براون وزیر دارایی است. تنها عضو کابینه که پس از سه انتخابات پارلمانی و تغییرات وسیع در دولت همچنان مقامش را حفظ کرده است. ولی نخست وزیری در بریتانیا نه ارثی است و نه انتقالی.

قانون اساسی نامدون بریتانیا می گوید شخصی حکم مقام وزیر اول مقام سلطنت را از پادشاه یا ملکه دریافت می کند که رهبر حزب اکثریت در مجلس عوام باشد. به عبارت دیگر گوردون براون یا هر شخص دیگری باید اول به رهبری حزب کارگر انتخاب شود تا بتواند حکم صدارت را از ملکه دریافت کند.

چند روز پیش مخالفان نخست وزیر شدن گوردون براون که چند ماه بود مشغول شیر کردن دیوید میلیبند، جوانترین عضو دولت بودند تا برای رهبری حزب کارگر گوردون براون را به چالش بکشد، در نهایت دلخوری از وزیر جوان محیط زیست شنیدند که اصلا چنین خیالی ندارد، البته فعلا.


ديويد کامرون، رهبر جوان حزب محافظه کار

مخالفان آقای براون ناچار به سراغ چارلز کلارک، وزیر سابق کشور رفتند. آقای کلارک هنوز بله را نگفته ولی تنها نتیجه ای که از ورود احتمالی او به گود رقابت می توان انتظار داشت، عمیق تر شدن شکاف در صفوف حزب کارگر است که با افزایش میزان محبوبیت ديويد کامرون، رهبر جوان حزب محافظه کار تاکتیک خردمندانه ای نخواهد بود.

من هیچوقت اهل شرط بندی نبوده ام ، بخصوص در صحنه رقابت های سیاسی ولی اگر تا تابستان امسال نام نخست وزیر جدید بریتانیا گوردون براون نباشد مطمئن باشید که اسمش تونی بلر خواهد بود که در یک کنفرانس خبری در خیابان داونینگ خواهد گفت :" بابا از اول شوخی کرده بودم."

"لقبهای فروشی و لردهای تقلبی"

بعد از 13 ماه تحقیق و بازداشت های موقت شخصيت های سرشناس نزدیک به نخست وزیر و نوشتن گزارشی 216 صفحه ای، پلیس اسکاتلندیارد نظرش را درباره جنجال "خرید القاب با پول نقد" به دادستانی انگلستان داد.

کل ماجرا اول از مقاله هایی در چند روزنامه لندن شروع شد که می گفت حزب های سیاسی با وعده اعطای لقب های افتخاری مثل سر(جناب) یا لرد (ارباب) به صاحبان صنایع و مدیران شرکت های بزرگ خصوصی، از آنها "وام" دریافت می کردند.

وام هایی بدون بهره و پنهان و به احتمال زیاد بدون بازپرداخت چون مقررات مربوط یه دادن کمک مالی به حزب های سیاسی اجازه نمی دهد که کسی بدون ثبت نام و ذکر مبلغ بالاتر از پانصد پاوند استرلینگ چنین سخاوتمندیی از خود نشان دهد.

داشتن لقب لرد در اين جزیره فقط علامت تشخص نیست اگرچه که صاحبانش با چاپ آن روی کارت ویزیت به همه فخر می فروشند.


صحن مجلس اعيان

اهمیت لرد بودن در بلیط تمام عمری است که به دارنده اش اجازه می دهد در لژهای مجلس اعیان بنشیند و درباره امور مملکتی اظهار نظر کند.

وقتی معلوم شد که داستان روزنامه ها شايعات توخالی نیست، پلیس وارد صحنه شد و دیری نگذشت که سرنخ تحقیقات به مقر نخست وزیری رسید. پلیس دو نفر را به طور موقت دستگیر کرد، یکی خانم روت ترنر (Ruth Turner) رییس دفتر روابط عمومی نخست وزیر و لرد لوی (Lord Levy) مشاور تونی بلر در امور خاورمیانه.

هر دو پس از ادای توضیحات به کارآگاه پلیس گفتند که کاملا بیگناهند و هیچ عمل خلافی صورت نگرفته است.

ولی وقتی پلیس، برای اولین بار در تاریخ بریتانیا از تونی بلر، نخست وزیر درباره این ماجرا بازپرسی کرد، معلوم شد داستان به اين سادگی ها نیست.

البته تونی بلر همواره گفته است که از هیچ معامله پشت پرده ای خبر ندارد و اگر ثابت شود که مشاوران نزدیک او کار خلافی انجام داده اند، با قبول مسئولیت کناره گیری خواهد کرد.

ظاهرا گزارش 216 صفحه ای پلیس اسکاتلندیارد فقط شامل اعضاء ارشد دفتر نخست وزیری است و نام نفر سومی هم اکنون مطرح است که رئیس دفتر مخصوص نخست وزیر است.

دفتر دادستانی گفته در مطالعه گزارش پلیس عجله نخواهد کرد و شاید چند ماه به درازا بکشد که معلوم شود پرونده های اتهامی از آن در خواهد آمد یا نه.

به هر تقدیر، حدس قریب به یقین در آن موقع تونی بلر و همکارانش دیگر مستاجر مقر نخست وزیری نخواهند بود.

ولی نکته اصلی آنجاست که زمانی در اين جزیره لردها واقعا لرد بودند و لقبشان موروثی و خانواده هایشان از اشراف با شجره نامه های بلند و بالا بود ولی از زمانی که تونی بلر در مجلس اعیان را به روی لردهای واقعی بست، کم و بیش همه آنها "لردهای تقلبی" شدند.

ما کی هستيم؟ سوال هميشگی انگليسی ها!
يک انگليسی در شمايل سن جورج

همه ملتهای مسيحی يک پشت و پناه مقدس دارند. دوشنبه اين هفته (23 آوريل) روز سن جرج، پشت و پناه مردم انگلستان بود. در اين روز انگليسی هايی که می خواهند بگويند با اسکاتلنديها و ايرلندی ها فرق دارند، يک پرچم سن جرج را يا از پنجره خانه هايشان آويزان می کنند يا در بالای آنتن راديوی اتوموبيلشان نصب می کنند تا بگويند ما انگليسی هستيم. ولی مسئله اينجاست که جرج قديس انگليسی نبود. بعضی از مورخين می گويند او يک سرباز رومی بود مامور در شرق دريای مديترانه و برخی هم معتقدند که جرج قديس همان جرجيس فلسطينی، از پيروان عيسی مسيح بوده است. سوال اينجاست که در ميان صدها قديس در دنيای مسيحيت چطور شد که انگليسی ها جرجيس را به عنوان پشت و پناهشان انتخاب کرده اند.

پاسخ به اين معمای تاريخی نه دقيق است و نه مهم. موضوع مهمتر، جستجو برای يافتن هويت انگليسی است که چند سالی است نويسندگان و مستندسازان تلويزيونی را در اين ديار به خود مشغول کرده است. باوجود اين، هنوز هيچ کس نتوانسته بگويد که يک انگليسی اصیل، به فرض در مقابل يک اسکاتلندی يا يک ايرلندی اصيل چگونه آدمی بايد باشد و پيشينه اش را در کجا بايد يافت.

و باز پاسخ صاف و ساده اين است که چنين توصيف و تعريفی وجود ندارد، همانطور که مثلا پيدا کردن يک ايرانی اصيل و خالص ممکن نيست.

قبل از اينکه ساکنان بومی ارتفاعات زاگرس و البرز مدعی چنين جايگاهی شوند اضافه کنم که خوشبختانه هيچيک از ملل دنيا خالص نيستند چون اجداد ما همه، يک روزی از آفريقا به باقی دنيا کوچ کردند.

ولی برای انگليسی ها که تا شصت سال پيش بزرگترين امپرطوری دنيا را می چرخاندند و امروز هم زبان مادری شان، زبان جهانی است قبول اين موضوع که تعريف دقيق و علمی ای از انگليسی بودن وجود ندارد، خيلی مشکل است.

از طرف ديگر شايد به همين دليل بود که ملتی که آبا و اجدادش از اقوام کلت، روم، انگل و ساکسونی و چندين ايل و طايفه ديگر بوده اند، پشت و پناهشان را جرجيس انتخاب کرده اند، از اين گزينه بهتر پيدا نمی شد چون معلوم نيست که رومی بود يا فلسطينی.

[Rasputin]

Scottish defeat leaves problem for Blair successor

Scottish nationalists committed to independence from Britain became the biggest party in the Scottish parliament on Friday in elections which left a political headache for Prime Minister Tony Blair's successor.

The Scottish National Party (SNP) ended 50 years of Labour dominance in Scotland in Thursday's vote and Labour suffered heavy losses in local council elections in England and lesser losses in elections to the devolved Welsh assembly.

With Blair expected to announce next week he is stepping down as prime minister after a decade in power, he leaves a poisoned chalice to finance minister Gordon Brown, the 56-year-old Scot who is almost certain to succeed him.

Brown must wrestle with the problem of how to revive support for the Labour Party, whose popularity has slumped because of opposition to the Iraq war, a series of political scandals and a general sense of voter fatigue with the party.

Added to that he could now face the tricky problem of managing relations with a Scottish executive dominated by the SNP which has pledged to hold a referendum in three years on independence from Britain.

"This is a historic moment," SNP leader Alex Salmond said. "The Labour Party has no moral authority left to govern Scotland".

Brown received one piece of good news on Friday when one of his last potential rivals to succeed Blair as Labour Party leader and prime minister announced he would not stand.

"I am not going to run in the leadership election," former interior minister Charles Clarke told the Times newspaper. He said he had considered a challenge but believed there was no appetite in the party for a divisive contest.

[Rasputin]

تونی بلر از قدرت کناره گیری می کند


تونی بلر پس از ده سال زمامداری از رهبری حزب کناره گیری می کند
بامداد روز پنجشنبه، 10 مه، تونی بلر، نخست وزیر بریتانیا، تصمیم خود به کناره گیری از رهبری حزب کارگر را در جلسه هیات وزیران اعلام داشت و انتظار می رود ساعاتی دیگر، طی یک سخنرانی این تصمیم را به اطلاع عموم برساند.
در دوره کنونی پارلمان بریتانیا، حزب کارگر اکثر کرسی های مجلس عوام را در دست دارد و از آنجا که به طور سنتی رهبر حزب اکثریت در مجلس عوام به نخست وزیری منصوب می شود، با کناره گیری آقای بلر از رهبری حزب، زمینه انتصاب نخست وزیر جدید نیز فراهم خواهد شد.

رهبر حزب کارگر و معاون وی با آرای اتحادیه های کارگری عضو حزب، صدها هزار نفر اعضای شعبه های محلی و همچنین مجموع نمایندگان حزبی در پارلمان بریتانیا و پارلمان اروپا انتخاب می شوند در حالیکه برای هر یک از این سه گروه وزنی مساوی منظور شده است.

با اعلام کناره گیری آقای بلر، رقابت های انتخاباتی بین داوطلبان رهبری حزب آغاز خواهد شد و انتظار می رود ظرف هفت هفته آینده، رهبر جدید حزب کارگر برگزیده و سپس به سمت نخست وزیری منصوب شود.

برای ورود به رقابت های انتخاباتی، هر یک از داوطلبان باید حمایت دست کم 5/12 درصد از نمایندگان حزبی در مجلس عوام را به دست آورده باشد.

پس از برگزاری نخستین دور رای گیری، در صورتی که هیچیک از نامزدها به اکثریت مطلق آرا دست نیافته باشد، افرادی که کمترین آرا را کسب کرده باشند معمولا کنار می روند و رای گیری برای انتخاب یکی از رقیبان باقی مانده انجام می شود.

در حال حاضر، هیچیک از اعضای حزب نامزدی خود برای انتخابات رهبری را اعلام نداشته اما انتظار می رود گوردون براون، وزیر خزانه داری، نامزد اصلی احراز این سمت باشد و بتواند به سادگی بر سایر رقیبان احتمالی خود پیروز شود.

دفتر نخست وزیر ضمن تایید اینکه آقای بلر تصمیم دارد در روز پنجشنبه کناره گیری از رهبری حزب را اعلام دارد گفته بود که وی در زمان باقی مانده از دوره نخست وزیری خود در نظر دارد همچنان به مسایل مهم کشور رسیدگی کند.

با تغییر نخست وزیر، احتمال دارد کابینه ترمیم شود و تعدادی از وزیران تغییر کنند و گفته می شود در صورت انتخاب گوردون براون، امکان تغییراتی در سیاست های دولت کارگری نیز وجود دارد.

طولانی ترین دوره خدمت

آقای بلر از سال 1997 سمت نخست وزیری را بر عهده داشته و به این ترتیب، رکورد طولانی ترین دوره زمامداری را در میان نخست وزیران حزب کارگر به خود اختصاص داده است.

انتظار می رود انتخاب براون باعث تغییراتی در سیاست و کابینه بلر دوره بلر شود

آنتونی چارلز لینتون (تونی) بلر در سال 1953 در اسکاتلند متولد شد و در رشته حقوق تحصیل کرده است.

وی در دهه 1970 به حزب کارگر پیوست و در سال 1983 به عنوان نماینده حوزه انتخابیه سجفیلد در شمال شرق انگلستان به مجلس عوام راه یافت.

وی در انتخابات عمومی بعدی نیز به عضویت پارلمان انتخاب شد و در حالیکه حزب کارگر همچنان حزب اصلی مخالف بود، به کابینه سایه راه یافت.

در بریتانیا، نخست وزیر و اعضای هیات دولت و همچنین اعضای دولت سایه باید عضو پارلمان - مجلس عوام و مجلس لردها - باشند و معمولا انتظار می رود وزیران مهم از میان اعضای حزب حاکم در مجلس عوام برگزیده شوند.

با درگذشت رهبر حزب کارگر در سال 1994، تونی بلر نامزد این سمت شد و با غلبه بر سایر رقیبان خود، رهبری حزب را که در آن زمان حزب اصلی مخالف در پارلمان بود در دست گرفت.

پیروزی در انتخابات

حزب کارگر به رهبری آقای بلر توانست در انتخابات پارلمانی سال 1997 به پیروزی چشمگیری دست یابد و به حدود هجده سال زمامداری حزب محافظه کار خاتمه دهد.

دوره قانونگذاری مجلس عوام پنج سال است اما نخست وزیر می تواند در زمانی که مناسب تشخیص دهد خواستار انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات پیش رس شود و آقای بلر توانست حزب کارگر را در انتخابات سال 2001 و 2005 نیز به پیروزی برساند.

منتقدان سیاست خارجی بلر او را به تبعیت از خواست بوش متهم کرده اند

هنگام ورود به پارلمان در سال 1983، آقای بلر از سیاست رهبری حزب کارگر، که در آن زمان متمایل به چپ بود، حمایت می کرد اما در سال های بعد، تغییراتی در دیدگاه وی بروز کرد و تغییر جهتی را نیز در نگرش حزب تحت رهبری خود پدید آورد که به نگرش "نو-کارگری" موسوم شده است.

عمده ترین بخش از این نگرش حذف برخی از اهداف چپگرایانه سنتی حزب کارگر به خصوص تعهد به ملی کردن صنایع بود و این تغییر نگرش به تصویب کنفرانس حزبی رسید.

این تحول عملا حزب کارگر بریتانیا را از یک حزب متمایل به چپ به حزبی "میانه رو"، یا از دید مخالفان چپگرای بلر به حزبی "متمایل به راست"، تبدیل کرد.

هواداران تونی بلر معتقدند که اصلاحات وی در حزب با تحولات اجتماعی در بریتانیا به خصوص کاهش شکاف سنتی بین طبقه کارگر و طبقه متوسط منطبق بود و به همین جهت توانست نظر رای دهندگان را به خود جلب کند.

در مقابل منتقدان آقای بلر گفته اند که تحول در دیدگاه حزب کارگر باعث شباهت دیدگاه آن به نظرات احزاب دیگر شد و به این ترتیب، با از میان بردن حق انتخاب رای دهندگان، مشارکت آنان در انتخابات را کاهش داد.

از نظر روابط خارجی، مهمترین ویژگی دوره زمامداری تونی بلر دوستی وی با بیل کلینتون، رییس جمهوری سابق آمریکا، و حمایت از سیاست مبارزه با تروریسم جورج بوش، رییس جمهوری کنونی، از زمان حملات انتحاری یازدهم سپتامبر سال 2001 بوده است.

بریتانیا به رهبری تونی بلر متحد نزدیک ایالات متحده در جنگ افغانستان و عراق بوده است.

منتقدان جنگ عراق در بریتانیا، آقای بلر را به تسلیم در برابر خواست های جورج بوش متهم کرده و گفته اند در مقابل، رییس جمهوری آمریکا به برخی از دیدگاه های تونی بلر از جمله لزوم تلاش بیشتر برای حل بحران خاورمیانه اعتنای چندانی نداشته است در حالیکه مدافعان سیاست خارجی دولت بر اتحاد سنتی دو کشور و لزوم حمایت آنها از یکدیگر تاکید نهاده اند.

[Rasputin]

Tony Blair has announced he will stand down as prime minister on 27 June.
He made the announcement in a speech to party activists in his Sedgefield constituency, after earlier briefing the Cabinet on his plans.

He acknowledged his government had not always lived up to high expectations but said he had been "very blessed" to lead "the greatest nation on earth".

He will stay on in Downing Street until the Labour Party elects a new leader - widely expected to be Gordon Brown.

Mr Brown, who is expected to launch his leadership campaign on Friday, paid tribute to Mr Blair, saying: "I think I spoke for millions when I said at Cabinet today that Tony Blair's achievements are unique, unprecedented and enduring."

I came into office with high hopes for Britain's future, and, you know, I leave it with even higher hopes for Britain's future

Tony Blair


Sketch: Sedgefield send-off
In full: Resignation speech

He said people would remember "how he led the country after 7 July, how he responded for the world after 11 September in America, how he responded to the tragic death of Princess Diana".

He said Mr Blair's legacy would also be better public services and a strong economy adding "Britain's reputation in the world is stronger than ever before. At all times he tried to do the right thing".

US President George W Bush said he would "miss" Mr Blair.

"He is a political figure who is capable of thinking over the horizon. He's a long-term thinker," said Mr Bush.

"I have found him to be a man who's kept his word which is sometimes rare in the political circles I run in."

'High expectations'

Earlier, in an emotional speech, Mr Blair said he had been prime minister for 10 years which was "long enough" for the country and himself.

He thanked the British people for their support and apologised for when "I have fallen short".

I think a lot of people will look back on the last 10 years of dashed hopes and big disappointments, of so much promised so little delivered

David Cameron, Conservative leader


Q&A: What happens now?
Analysis: Blair's exit message

It was for others to judge whether he had made mistakes, said Mr Blair, adding: "I have always done what I thought was right."

He said expectations had probably been "too high" in 1997, but he defended his government's record in office.

"There is only one government since 1945 that can say all of the following: more jobs, fewer unemployed, better health and education results, lower crime and economic growth in every quarter. Only one government, this one," he said.

'Right'

On foreign policy, Mr Blair acknowledged the terrorist "blow back" from the "bitterly controversial" invasion of Iraq and Afghanistan and he urged Britain to stay the course in the fight against terror.

"I decided we should stand shoulder to shoulder with our oldest ally, and I did so out of belief," he said of his decision to support America's invasion of Iraq.

BLAIR ANNOUNCEMENT

The day in Pictures

"I did what I thought was right for our country," Mr Blair said, summing up his record.

"And I came into office with high hopes for Britain's future, and, you know, I leave it with even higher hopes for Britain's future."

In conclusion, he said: "Actually I've been lucky and very blessed. And this country is a blessed nation.

"The British are special - the world knows it, in our innermost thoughts we know it. This is the greatest nation on earth."

Brown tribute

Mr Blair was given a standing ovation by around 250 Labour activists and members who had crammed into the tiny bar of Trimdon Labour Club to see him off.

Waving hand-written placards reading "Sedgefield Loves Tony", "10 Great Years", "Thank You" and "Britain is Better", the crowd cheered as Mr Blair embraced his election agent John Burton and wife Cherie.

He has now arrived back in Downing Street after flying back to London.

Labour is later expected to announce a special party conference on 24 June to unveil its next leader.

'Defensive'

Giving his reaction to Mr Blair's speech on his website, Conservative leader David Cameron said: "I think a lot of people will look back on the last 10 years of dashed hopes and big disappointments, of so much promised so little delivered."

Tony Blair would have been remembered as the first British prime minister not to back America if he had not gone to Iraq

Paul French


Read more of your comments
Historians' verdicts on Blair

Mr Cameron has said the country faces seven weeks of "paralysis" until Labour chooses a new top team, accusing Mr Blair of running a government of the "living dead".

Lib Dem leader Sir Menzies Campbell said he thought Mr Blair's speech was "defensive, defiant, and even chauvinist at the end talking about Great Britain as being the best country in the world".

Mr Blair's official spokesman insists he will remain "focused" on being prime minister until Labour has chosen his successor - a process expected to last seven weeks.

But with a new prime minister expected to be in place by the beginning of July, attention at Westminster has already shifted to his succession.

Mr Brown is unlikely to face a Cabinet-level challenge for the leadership as all of the likely contenders have ruled themselves out.

Leadership bid

But he could still face a challenge from one of two left wing backbenchers - John McDonnell and Michael Meacher. The pair met on Thursday as planned to see who had the most support, with the idea that the one with the least support stepping aside.


We have grown used to having a leader who is always centre stage

BBC political editor Nick Robinson


Read Nick's thoughts in full

However a press conference after that meeting was cancelled, with the two saying their numbers of backers were "too close to call" and further clarification were needed, with a decision postponed to Monday.

Candidates need the signatures of 45 Labour MPs to enter a contest.

Shortly after Mr Blair's announcement, the deputy prime minister and deputy Labour leader John Prescott also announced his intention to stand down.

Six deputy leadership hopefuls are already battling for nominations to enter the race to replace Mr Prescott.

The Liberal Democrats have, meanwhile, tabled a Parliamentary motion urging the Queen to dissolve parliament and call a general election.

[Rasputin]

متکی وزیر خارجه ایران در واکنش به اعلام کناره* گیری تونی بلر نخست وزیر بریتانیا از مقامش در ۲۷ ژوئن (ششم تیر) به تلویزیون دولتی ایران گفته است که اگر تغییر در رهبری حزب کارگر باعث تصحیح نسبی در سیاست داخلی و خارجی بریتانیا شود، این تحول قطعاً می *تواند بر روابط خارجی این کشور از جمله با ایران تأثیر مثبت داشته باشد.
اظهارات آقای متکی نشان می* دهد که وی از کناره* گیری آقای بلر از قدرت خشنود است، اما نسبت به سیاست خارجی جانشین وی بخصوص در ارتباط با ایران، هیچ نوع اطمینانی ندارد.

استقبال وزیر خارجه ایران از استعفای تونی بلر امر شگفت انگیزی نیست چراکه مقامهای جمهوری اسلامی در طول ده سال نخست وزیری وی بخصوص از زمانی که برنامه هسته *ای ایران ابعاد بین *المللی یافت، هیچگاه نارضایتی و خشم خود را از سیاست خارجی تونی بلر پنهان نکرده* اند.

در حوزه سیاست خارجی، تونی بلر، شاید بتوان گفت بیش از همه رهبران جهان، موضع نزدیکتری به جرج بوش رئیس جمهور آمریکا دارد و همین یک نکته برای توجیه خشم جمهوری اسلامی از وی کافی به نظر می*رسد.

بسیاری از محافل مطبوعاتی از جمله در بریتانیا، هماهنگی سیاست خارجی دولت تونی بلر با دولت جرج بوش را به ویژگیهای شخصی آقای بلر نسبت می* دهند، به طوری که برخی مخالفانش او را "سگ دست آموز بوش" لقب داده* اند.

چنین تصوری بین مسئولان ایرانی نیز رایج است، اما نسبت دادن کامل هماهنگی سیاست خارجی دولت آقای بلر با دولت آمریکا به ویژگیهای فردی نخست وزیر بریتانیا، منطقی به نظر نمی *رسد.


کناره* گیری بلر کمکی به بهبود روابط تهران و لندن نمی* کند، از این جهت، احتیاط آقای متکی نسبت به سیاست جانشین تونی بلر چندان جای تعجب ندارد



بریتانیا به طور سنتی نقش مهمی در روابط دو سوی اقيانوس اطلس بازی می*کند، نقشی که بخصوص در دوران سردی روابط آمریکا و اروپا پررنگتر می *شود.

سیاست خارجی آمریکا پس از یازده سپتامبر سال ۲۰۰۱ به سمتی سوق پیدا کرد که برخی از مهمترین کشورهای اروپایی، بعضاً به علت مسائل داخلی خود، بصراحت در برابر آن موضعگیری کردند.

این اختلاف بویژه در ارتباط با حمله آمریکا به عراق، می *توانست اتحاد دیرینه اروپا و آمریکا را به خطر اندازد و شکافی جدی در عرصه بین المللی پدید آورد.

به نظر می *رسد آقای بلر بنا بر یک سنت دیرپای بریتانیایی، بروز اختلاف جدی بین اروپا و آمریکا را به زیان مجموعه جهان غرب و به نفع دشمنان و رقیبان بین المللی آن می *دانست و از همین رو تمام کوشش خود را به کار گرفت تا به عنوان رهبری اروپایی، آشکارا در کنار جرج بوش قرار گیرد.

از اظهارات متعدد آقای بلر می *توان دریافت که وی از بسیاری از سیاستهای کاخ سفید ناراضی است، اما اغلب ترجیح می *دهد که نارضایتی خود را به صورت علنی بروز ندهد و اختلافهای خود را پشت درهای بسته مطرح کند.

به باور آقای بلر، آمریکا بزرگترین قدرت نظامی و اقتصادی جهان است و به جای به چالش کشیدن این قدرت، بهتر است با آن همکاری و برخی از سیاستهایش را تعدیل کرد.

به نظر می *رسد تصور آقای بلر از نوع رابطه آمریکا و اروپا مورد قبول اغلب اعضای حزب کارگر بریتانیا باشد، اما بعید به نظر می*رسد جانشین وی، همیشه حاضر باشد به طور صریح و علنی خود را حامی پر و پا قرص آقای بوش معرفی کند.

از همین رو، امکان اینکه گوردون براون جانشین احتمالی آقای بلر، در اظهارنظرهای رسمی خود، صراحت آقای بلر را در حمایت از آمریکا به کار نگیرد، کم نیست، اما به احتمال زیاد، این تغییر لحن احتمالی شامل بحران اتمی ایران نمی *شود.

بحران اتمی ایران به نقطه* ای رسیده است که اغلب قدرتهای مؤثر جهانی در برابر آن به اجماع رسیده اند و به همین علت، هر فردی که در بریتانیا به مقام نخست وزیری برسد، تغییری در سیاست کلان آن کشور در برابر ایران پدید نخواهد آمد.

بدین ترتیب، کناره* گیری آقای بلر از مقام نخست وزیری بریتانیا، کمکی به بهبود روابط تهران و لندن نمی* کند، از این جهت، احتیاط آقای متکی نسبت به سیاست جانشین تونی بلر چندان جای تعجب ندارد.

[Rasputin]

گوردون براون نامزد جانشینی تونی بلر شد


بلر پس از ده سال زمامداری گوردون براون را به عنوان جانشین خود مورد تایید قرار داده است
وزیر خزانه داری بریتانیا داوطلب رهبری حزب حاکم و سمت نخست وزیری شده در حالیکه در صورت انتصاب وی، احتمال تغییراتی در روابط این کشور و ایالات متحده مطرح خواهد بود.
در پی اعلام تصمیم تونی بلر، نخست وزیر بریتانیا، برای کناره گیری از این سمت در ماه آینده، گوردون براون، وزیر خزانه داری، نامزدی خود برای رهبری حزب و تصدی سمت نخست وزیری را اعلام کرده در حالیکه از وی به عنوان برنده احتمالی رقابت برای جانشینی آقای بلر نام برده می شود.

تونی بلر در سخنانی که بامداد روز جمعه، 11 مه، ایراد کرد حمایت خود را از گوردون براون به عنوان رهبر حزب کارگر اعلام داشت و از وی به عنوان یکی موفقترین وزیران خزانه داری بریتانیا ستایش به عمل آورد.

ساعاتی بعد، گوردون براون ضمن اعلام رسمی نامزدی خود در انتخابات رهبری حزب کارگر گفت که اطمینان دارد با ارائه نظرات، چشم انداز و تجربه ای جدید خواهد توانست اعتماد مردم را به حزب جلب کند.

در مورد جنگ عراق، آقای براون گفت که باید پذیرفت که اشتباهاتی در این زمینه صورت گرفت و افزود که در صورت دستیابی به مقام نخست وزیری، با فرماندهان نظامی بریتانیا و رهبران عرب در مورد درس هایی که می توان از این اشتباهات آموخت گفتگو خواهد کرد.

وی در عین حال تاکید کرد که بریتانیا به تعهدات خود نسبت به مردم عراق پایبند خواهد ماند.


جنگ عراق
گوردون براون از بروز اشتباهاتی در جنگ عراق سخن گفته اما بر تعهد بریتانیا نسبت به مردم عراق تاکید نهاده است

تا کنون کس دیگری خود را نامزد رهبری حزب کارگر نکرده اما مایکل میچر، از سیاستمداران قدیمی و وابسته به جناح چپ حزب کارگر در ماه فوریه سال جاری تمایل خود را برای ورود به رقابت برای رهبری حزب ابراز داشت و جان مک دانل، دیگر عضو حزب کارگر که همانند آقای میچر با برخی از سیاست های دولت بلر، از جمله جنگ عراق مخالف بوده، سال گذشته گفت که در صورت کناره گیری نخست وزیر برای احراز این سمت تلاش خواهد کرد.

داوطلبان ورود به رقابت برای رهبری حزب کارگر پس از کناره گیری رهبر این حزب باید از سوی دست کم 5/12 از نمایندگان حزب کارگر در پارلمان تایید شوند و هنوز مشخص نیست که آقایان میچر و مک دانل موفق شوند تاییدیه این تعداد از نمایندگان را کسب کنند.

رهبر حزب کارگر با آرای نمایندگان حزب در پارلمان بریتانیا و پارلمان اروپا و همچنین رای اتحادیه های کارگری وابسته به حزب و اعضای عادی در شعبه های حزبی انتخاب می شود و آرای هر یک از این سه گروه دارای وزن مساوی است.

انتظار می رود نتیجه انتخابات رهبری حزب کارگر در همایش ویژه حزب در روز 24 ژوئن اعلام شود.

احتمال پیروزی براون و تغییرات سیاسی

از آنجا که حزب کارگر در مجلس عوام بریتانیا اکثریت دارد، قاعدتا رهبر حزب به مقام نخست وزیری هم منصوب خواهد شد.

گرچه هنوز افراد دیگری رسما داوطلبی خود را برای رهبری حزب اعلام نداشته اند اما اکثر ناظران از گوردون براون به عنوان برنده هر نوع رقابتی نام می برند.

گوردون براون در خلال ده سال زمامداری تونی بلر سمت مهم وزارت خزانه داری را بر عهده داشت و گفته می شود که از ابتدای حکومت حزب کارگر، آقای بلر بر اساس تفاهمی غیر رسمی با گوردون براون وعده داده بود که پس از مدتی از سمت خود کنار رود و راه را برای جانشینی وی هموار سازد.

رهبری براون و بازگشت به بعضی سنتهای حزب؟

برخی از نزدیکان گوردون براون گفته اند که احتمال دارد وی در روز جمعه، 11 مه، با اعلام نامزدی در رقابت های رهبری حزب، ضمن سفر به برخی نقاط بریتانیا در سخنرانی هایی سیاست های مورد نظر خود را تشریح کند.

جک استرا، وزیر خارجه سابق و رهبر کنونی فراکسیون حزب کارگر در مجلس عوام که سرپرستی ستاد مبارزاتی گوردون براون را بر عهده دارد، گفته است که آقای براون از ورود افراد دیگری به صحنه رقابت برای رهبری حزب حمایت می کند.

با اعلام تصمیم تونی بلر به کناره گیری از قدرت، شعار "کارگر نو - بریتانیای نو" که منعکس کننده دیدگاه وی بود از سایت اینترنتی حزب کارگر برداشته شده و جای خود را به شعاری در مورد رقابت برای رهبری داده است.

جک استرا گفته است که شعار گوردون براون در مبارزات رهبری حاوی تعهدی برای "بهتر و عادلانه تر ساختن بریتانیا" خواهد بود.

آقای استرا گفته است که در خلال شش هفته آینده، گوردون براون سیاست های خود را برای تبدیل بریتانیا به "کشوری بهتر" برای مردم و اعضای حزب تشریح می کند.

برخی از منتقدان تونی بلر در جناح چپ حزب کارگر او را به نادیده گرفتن ایدئولوژی سوسیالیستی حزب و اجرای سیاست های دست راستی متهم می کردند، اما به نظر می رسد گوردون براون در مقایسه با تونی بلر، تمایل بیشتری به دیدگاه های سنتی حزب کارگر داشته باشد.

گرچه حزب کارگر در دهه 1990 تاکید بر ملی کردن صنایع به عنوان یکی از اصول عقیدتی خود را کنار گذاشت اما به گفته منتقدان آقای بلر، حزب می بایست همچنان سیاست هایی مانند حمایت بیشتر از طبقات ضعیف تر جامعه از طریق توزیع عادلانه تر درآمد و گسترش خدمات اجتماعی را به شکلی موثرتر دنبال می کرد اما در دولت تونی بلر، چنین نشد.

دوری از آمریکا؟

رابطه با آمریکا می تواند از جمله موارد دیگر تغییر در رویکرد دولت بریتانیا در صورت انتخاب گوردون براون باشد.

تونی بلر در طول دوره زمامداری خود روابط نزدیک و دوستانه ای با بیل کلینتون، رییس جمهوری سابق آمریکا از حزب دموکرات داشت و این روابط با انتخاب جورج بوش، از حزب جمهوریخواه، تغییر نکرد بلکه تقویت شد.

ممکن است دوره تفاهم کامل رهبران آمریکا و بریتانیا به سر آمده باشد

در واقع، پس از آنکه دولت جورج بوش در واکنش به حملات انتحاری یازدهم سپتامبر 2001 سیاست "مبارزه جهانی با تروریسم" را اعلام داشت، دولت تونی بلر به نزدیکترین همکاران ایالات متحده در اجرای این سیاست تبدیل شد.

بریتانیا به رهبری تونی بلر در جنگ افغانستان مشارکت کامل داشته و با وجود مخالفت برخی از اعضای حزب کارگر، به عنوان متحد اصلی آمریکا، وارد جنگ عراق شد.

گفته می شود که در صورتی که گوردون براون رهبری دولت را در دست بگیرد، احتمالا از گرمی روابط دو کشور کاسته خواهد شد.

آقای براون در مصاحبه ای با هفته نامه تایم چاپ آمریکا از تعهد بریتانیا به ادامه حمایت از تمامی سیاست های دولت کنونی آمریکا خودداری ورزید و تنها از اشتراک ارزش ها و علایق مشترک دو کشور سخن گفت.

در این مصاحبه، از گوردون براون سئوال شد که آیا پس از ملاقات ماه گذشته با جورج بوش، فکر می کند به عنوان نخست وزیر خواهد توانست با رییس جمهوری آمریکا همکاری نزدیک داشته باشد. آقای براون در پاسخ گفت که جورج بوش رهبر منتخب مردم آمریکاست و افزود که در خلال سال های گذشته، وی با دولت هایی از هر دو حزب آمریکا همکاری داشته و افزود "ما با هر دو حزب روابطی محکم داریم."

[Rasputin]

Tony Blair, the prime minister of Britain, just announced his departure from power. There is so much attention given to Britain and Blair as the head of government (the Queen is the head of state) though Britain is no longer a power in any sense whatsoever. About one and a half centuries ago British presence in the south and east of Iran was so significant they have even left the area with some strong linguistic legacy (many English words that are absent in northern parts of Iran) that can be found simply talking to the ordinary people of those areas even to this day.

Although neither the south of Iran nor the country as a whole were colonised by Britain, Iranian authorities were often unable to exert power over the British inside many of Iran's sovereign territories in the southern half of the country. Britain was feared. That was the whole issue. It was a power to be feared, and various rulers of Iran thought it cautious and rational to fear the mighty British for the sake of survival. Reza Shah (who was aided and supported by the British to gain power) later thought otherwise, and he got it so wrong, for himself.

The British Empire is now nothing like the lion it used to be. It is more just like a pussycat who may actually fear the Persian pussycat on occasion! One century ago it would have been unimaginable for Britain to tolerate the capture of its troops by Iran, even if the troops (sailors etc) would have been guilty of the most heinous crimes. Times have changed drastically. Britain is now used for public-relations at occasions by America to show that there are allies out there, and the British monarchy has accepted its new role as a serious tourist attraction.

This change also goes for Blair. Too many people in the world know who is the prime minister of Britain. The only motives are historical accidents; some sort of popular inertia, the English language, and the seat it holds at the UN Security Council. France is in a much worse situation and the accidental motives for France's fame and apparent importance in the world are exactly the same as for Britain (though the language being French, another historical legacy, though fading rapidly). Britain and British politicians are so insignificant in the world stage that they often actually acknowledge this themselves and accept the role of hiding behind the US, which is just a reality that does not show a lack of courage or character. These will, and need to, change by giving some seats at the UN Security Council to today's truly important countries in the world stage such as Japan, India, Germany and others.

For now the British prime minister can enjoy a worldwide fame that is undeserving, and also a part of this article to be dedicated to him.

Blair's (Britain's) affair in Iraq has also been exaggerated, like almost anything else that are important in the world stage and are attributed to the UK or France. British deployment in Iraq has been nothing but symbolic, a last ditch effort by Blair to show to America that Britain is begging for some attention, protection, and even probably more tourists or investments! But there was also some matter of principle involved. Blair had the courage to confront terrorism and not fear it, though he got it wholly wrong on Iraq. That was not something related to terrorism. And one possible price has been the terrorist attack Britain suffered, however no-one can know for sure whether the attacks would not have taken place if Britain had not participated in Iraq. The other price has been the loss of public sympathy he had so long enjoyed.

Maybe, God willing, one day Iranians will also have elected parties and leaders who would actually dare to take actions that would be potentially damaging for their own short-term careers but potentially good for their country. And it would be absolutely fine if leaders would get it wrong time to time, as did Blair. That is a price perfectly in line, and worth taking the risk of having an imperfect democracy in which leaders may get it wrong as well.

[Rasputin]

گوردون براون نخست وزير بريتانيا مي شود

حزب حاكم كارگر در بريتانيا اعلام كرده وزير خزانه داري بريتانيا تنها نامزد رهبري اين حزب است. به اين ترتيب گوردون براون پس از كناره گيري توني بلر، نخست وزير اين كشور در پايان ماه ژوئن، جانشين وي خواهد شد.

بلر پس از ده سال زمامداري گوردون براون را به عنوان جانشين خود مورد تاييد قرار داده است
پس از آنكه گوردون براون موفق شد پشتيباني اكثريت نمايندگان حزب كارگر در پارلمان را كسب كند، احتمال رقابت از سوي ديگر اعضاي اين حزب وجود نداشته است.

313 تن از نمايندگان پارلمان از حزب كارگر به آقاي براون راي موافق داده اند و انتظار مي رود كه وي روز 27 ژوئن جانشين توني بلر شود.

با انتخاب وزير خزانه داري به عنوان تنها نامزد رهبري حزب كارگر، رقابت براي كسب سمت معاون وي آغاز مي شود.

شش نماينده حزب كارگر در پارلمان براي كسب اين مقام رقابت خواهند كرد.

آنها تلاش خواهند كرد جايگزين جان پرسكات، معاون حزب كارگر، شوند. آقاي پرسكات در حال حاضر هر دو نقش معاون نخست وزير و معاون رهبر حزب كارگر را همزمان برعهده دارد اما برخي در حزب كارگر معتقدند كه اين دو نقش بايد از يكديگر مجزا نگه داشته شوند.


رقبا براي سمت معاون حزب كارگر
هيلري بن
هيزل بليرز
جان كروداس
پيتر هين
هريت هارمن
آلن جانسون

فرصتي "كه داده نشد"

آقاي براون، در سه روز نظرخواهي در ميان نمايندگان حزب كارگر در پارلمان و مجلس اعيان بريتانيا موفق شد 88 درصد آرا را به دست آورد.

مدتي است كه بسياري وي را جانشين حتمي آقاي بلر تلقي كرده اند.

در سالهاي اخير شمار زيادي از اعضاي حزب كارگر كه مي توانستند رقيب وزير خزانه داري باشند از دور رقابت ها خارج شدند.

جان مك دانل، يكي از اين فراد، از جمله آخرين كساني بود كه نتوانست وارد رقابت ها براي نامزدي رهبر حزب كارگر شود. او فقط توانست 29 راي موافق را از نمايندگان حزب كارگر كسب كند در حالي كه براي ورود به اين رقابت ها به دست كم 45 راي موافق نياز است.

وي روز پنجشنبه (17 مه) به آقاي براون به خاطر كسب نامزدي حزب كارگر تبريك گفت اما اضافه كرد كه تاسف آور است اعضاي حزب "از داشتن فرصت براي مشاركت در انتخاباتي دموكراتيك در مورد رهبر بعدي خود محروم شدند."

جك استرا، وزير خارجه سابق بريتانيا كه تبليغات براي آقاي براون را هماهنگ مي كرده است، گفت: "ما خوشحاليم كه حزب كارگر با اكثريت آرا از گوردون براون پشتيباني كرده است."

سر منزيز كمپبل، رهبر حزب ليبرال دموكرات در ارتباط با پيروزي آقاي براون در كسب رهبري حزب كارگر گفت: "حالا كه آقاي براون رقيبي ندارد برگزاري انتخابات پارلماني از هميشه اهميت بيشتري پيدا كرده است."

وي در ادامه گفت: "يقينا بريتانيا اين حق را دارد كه نظرش در مورد نخست وزير بعدي و همچنين اين كه آيا گوردون براون كانديدايي مناسب براي اين مقام است يا نه را ابراز كند. تاجگذاري نه براي حزب كارگر درست است نه براي كشورمان. وقتي حتي خود حزب كارگر حق انتخابي نداشته، روي كار آمدن نخست وزير بعدي به اين روش درست نيست."

حزب محافظه كار، اصلي ترين حزب مخالف دولت، نيز خواستار برگزاري انتخابات عمومي پس از كناره گيري توني بلر شده است.

توني بلر در سخناني كه بامداد روز جمعه، 11 مه، ايراد كرد حمايت خود را از گوردون براون به عنوان رهبر حزب كارگر اعلام داشت و از وي به عنوان يكي موفقترين وزيران خزانه داري بريتانيا ستايش به عمل آورد.

داوطلبان ورود به رقابت براي رهبري حزب كارگر پس از كناره گيري رهبر اين حزب بايد از سوي دست كم 5/12 از نمايندگان حزب كارگر در پارلمان تاييد شوند.

رهبر حزب كارگر با آراي نمايندگان حزب در پارلمان بريتانيا و پارلمان اروپا و همچنين راي اتحاديه هاي كارگري وابسته به حزب و اعضاي عادي در شعبه هاي حزبي انتخاب مي شود و آراي هر يك از اين سه گروه داراي وزن مساوي است.

انتظار مي رود نتيجه انتخابات رهبري حزب كارگر در همايش ويژه حزب در روز 24 ژوئن اعلام شود.

گوردون براون در خلال ده سال زمامداري توني بلر سمت مهم وزارت خزانه داري را بر عهده داشت و گفته مي شود كه از ابتداي حكومت حزب كارگر، آقاي بلر بر اساس تفاهمي غير رسمي با گوردون براون وعده داده بود كه پس از مدتي از سمت خود كنار رود و راه را براي جانشيني وي هموار سازد.

[Rasputin]

تونی بلر وارد عراق شد


تونی بلر وارد منطقه به شدت حفاظت شده کمربند سبز بغداد شد
تونی بلر، نخست وزیر بریتانیا در یک دیدار غیرمنتظره وارد عراق شده است.
وی قرار است با جلال طالبانی، رییس جمهور و نوری المالکی، نخست وزیر عراق دیدار و گفتگو کند.

مقام های بریتانیایی می گویند گفتگوهای آقای بلر در این سفر بر تشدید تلاش های مربوط به آشتی دادن جناح های شیعه و سنی عراق متمرکز خواهد بود.

این هفتمین و آخرین سفر تونی بلر به عراق است. وی قرار است در اواخر ژوئن پست نخست وزیری بریتانیا را به گوردون براون تحویل دهد.

سفر آقای بلر به عراق در میان تحولات مهم سیاسی عراق و عملیات گسترده امنیتی که برای مقابله با شورشیان در جریان است، صورت می گیرد.

هواپیمای حامل نخست وزیر بریتانیا در منطقه به شدت حفاظت شده کمربند سبز بغداد بر زمین نشست.

وی از واشنگتن عازم عراق شده بود و از طریق کویت وارد بغداد شد.

وجه مشخصه رهبری آقای بلر طی سالهای اخیر، تعهد او به تصمیمش در پیوستن به آمریکا در اشغال عراق و سرنگونی صدام حسین بوده است.

نخست وزیری تونی بلر تحت الشعاع این اتهام بود که وی بریتانیا را وارد یک جنگ غیرقانونی کرد. بر اساس یک نظرسنجی روزنامه آبزرور که اخیرا انجام شده، 58 درصد از پاسخ دهندگان گفته اند اشغال عراق اشتباه بوده است.

اما تونی بلر این هفته در واشنگتن گفت:" ما تصمیمی گرفتیم که فکر می کردیم خیلی دشوار است. من در آن زمان فکر می کردم و اکنون نیز فکر می کنم که این تصمیم یک تصمیم درست بود."

[Rasputin]

انتقاد كارتر از سياست 'كوركورانه بلر'

جيمي كارتر، رييس جمهوري پيشين آمريكا از توني بلر، نخست وزير مستعفي بريتانيا به علت آنچه وي حمايت كوركورانه از جنگ عراق ناميد انتقاد كرده است.

رييس جمهوري پيشين آمريكا از منتقدان سر سخت جنگ عراق به شمار مي رود
آقاي كارتر به بي بي سي گفت كه حمايت آقاي بلر از جورج بوش، رييس جمهوري آمريكا "ظاهرا متملقانه" بوده است.

رييس جمهوري پيشين آمريكا خاطرنشان كرد كه "حمايت مصممانه" بريتانيا از "سياست هاي نابخردانه جورج بوش، رييس جمهوري آمريكا در عراق، فاجعه اي عمده براي جهان بوده است."

اين اظهار نظر جيمي كارتر زماني صورت مي گيرد كه توني بلر براي بازديد از عراق به بغداد سفر كرده است.

آقاي بلر در بغداد با جلال طالباني، رييس جمهور و نوري المالكي، نخست وزير ديدار مي كند.

اين هفتمين و به احتمال زياد، آخرين سفر توني بلر به عراق است. وي قرار است در اواخر ژوئن پست نخست وزيري بريتانيا را به گوردون براون تحويل دهد.

نخست وزيري توني بلر تحت الشعاع اين اتهام بود كه وي بريتانيا را وارد يك جنگ غيرقانوني كرد. بر اساس يك نظرسنجي روزنامه آبزرور كه اخيرا انجام شده، 58 درصد از پاسخ دهندگان گفته اند اشغال عراق اشتباه بود.

آقاي كارتر در مصاحبه با بي بي سي خاطرنشان كرد كه اگر توني بلر پيش از شروع جنگ عراق، خود را از سياست جورج بوش براي اشغال عراق دور نگه مي داشت، مي توانست تفاوت مهمي در افكار عمومي و سياسي آمريكا ايجاد كند.

به گفته آقاي كارتر، دولت آمريكا در دفاع از اقدام خود در اشغال عراق به اين نكته اشاره مي كرد كه " چون بريتانيا از ما حمايت مي كند، اقدامات ما صحيح تر از آن چيزي است كه دنيا تصور مي كند."

رييس جمهوري پيشين آمريكا افزود "تركيب بوش و بلر و حمايت آنها از فاجعه عراق باعث آن شده كه مخالفان تاثير كمتري داشته باشند و اين خود باني آن شده كه جنگ طولاني تر شده و مصيبت ناشي از آن هم زيادتر شود."

به گفته آقاي كارتر، جنگ عراق باعث بروز تفرقه در سطح جهاني شده است. وي ابراز اميدواري كرد كه گوردون براون، جانشين آقاي بلر كمتر از وي از چنين سياستي حمايت كند.

رييس جمهوري پيشين آمريكا از منتقدان سر سخت جنگ عراق به شمار مي رود. وي سال پيش نيز در مصاحبه اي خاطرنشان كرده بود كه از ناكامي توني بلر در استفاده از نفوذش بر جورج بوش مايوس شده است.

جيمي كارتر در سال 1976 به سي و نهمين رييس جمهوري آمريكا مبدل شد و تا سال 1981 اين سمت را در اختيار داشت.

وي در سال 2002 به خاطر تلاش هاي صلح جويانه و تلاش براي گسترش عدالت اجتماعي و قضايي برنده جايزه نوبل شد.

[Rasputin]

London buses inspire new Tehran tourism

Tourist attractions have long been trumped by traffic jams and choking pollution as Tehran's defining hallmarks. Now London-style sightseeing buses are to offer street tours in an effort to transform the image of a city described by the Lonely Planet Guide as Iran's "big, loud, chaotic, vibrant and ugly beating heart".
Tourism chiefs believe that behind the fumes and often characterless modern buildings lies a capital rich with religious, cultural and architectural heritage.

From Thursday, a fleet of red-painted buses will provide tours covering attractions such as the sprawling market bazaar, former imperial palaces, museums and assorted religious shrines.
Sights on the itinerary include the carpet museum and Niavaran and Sa'ad Abad palaces, used by the last shah, Mohammad Reza Pahlavi, before he was toppled in the 1979 Islamic revolution. Special religious tours will visit pilgrimage sights such as the Shah Abdolazim shrine, dating back to the ninth century and honouring a descendant of the prophet Muhammad who reputedly fled to Iran from Medina to escape persecution.

Organisers adopted the scheme after studying tourism in Britain, France, Spain and neighbouring Middle Eastern countries.

Masoud Gholami, general director of Ganjineh Banader, which runs the tours, said the idea was inspired by bus tours popular among visitors to London.

Initial tours will be aimed largely at domestic tourists, although guides will be fluent in English and other languages.

The first bus tours will take place in single-decker coaches. Old double-deckers that have been out of regular service for decades are being converted into open-air buses. New twin-deck buses will also be built to offer tours during the summer.

On days when pollution is at dangerous levels, there will be closed buses.