Muammar al-Qaddafi

[donsaeid]

[donsaeid]

سازمان كنفرانس اسلامي و آينده پيش رو



سازمان كنفرانس اسلامي با داشتن 57 كشور مسلمان عضو، 74 درصد ذخاير نفت شناخته شده جهان و 50 درصد ذخاير گاز جهان وبا در اختيار داشتن تنگه*ها وآبراهه*ها و كلا 20 درصد از مناطق آبي و خاكي مهم جهان، و 5/1 ميليارد جمعيت، از پتانسيل بسيار بالايي در معادلات جهاني برخوردار است .


اشاره : سازمان كنفرانس اسلامي به عنوان يك نهاد بين المللي اسلامي كه دارا ي اعتباري جهاني است امروزه به عنوان بزرگترين جامعه كشورهاي مسلمان در جهان قلمداد مي شود . در زماني كه جهان اسلام آماج تهمت ها و افتراها يي همچون تروريسم قرار گرفته است و غرب كشورهاي اسلامي را يكي پس ازديگري مورد حملات بي امان نظامي و فرهنگي قرار داده و كشور هاي عراق و افغانستان در آتش كينه و عداوت جهانخواران درحال سوختن است وجود نيرو يا سازماني فرا ملي كه هدف آن اتحاد امت اسلام باشد لازم و ضروري مي نمايد.
سازمان كنفرانس اسلامي هم اكنون با داشتن 57 كشور مسلمان عضو، 74 درصد ذخاير نفت شناخته شده جهان و 50 درصد ذخاير گاز جهان وبا در اختيار داشتن تنگه ها وآ براهه ها و كلا 20 درصد از مناطق آبي و خاكي مهم جهان ،و 5/1 ميليارد جمعيت، ازپتانسيل بسيار بالايي در معادلات جهاني برخوردار است .اين سازمان مي تواند به عنوان يك عامل مهم براي همبستگي و اعاده مجد و عظمت امت اسلام به صورت يك كل واحد دورنماي بسيار روشني براي دنياي اسلام رقم بزند.

مقدمه

كشورهاي مسلمان عضو سازمان كنفرانس اسلامي كه تعداد آنها به 57 كشور مي رسد، اكنون نزديك به يك سوم تعداد كشور هاي عضو سازمان ملل را به خود اختصاص داده اند و اين در حالي است ميزان زيادي از مناطق استراتژيك جهان در قلمرو اين كشور ها قرار دارد.به طوري كه مرز جهان اسلام از سواحل آفريقاي شمالي در اقيانوس اطلس تا شرق اندونزي امتداد مي يابد. 74 دصد ذخاير شناخته شده نفت جهان و 50 درصد ذخاير گازي، 20 دصد از گستره آبي و خاكي جهان ،35دصدقلع،20 درصد پنبه جهان و... در كشورهاي اسلامي قرار دارد . حجم مبادلات كشور هاي اسلامي در سال 1383 بالغ بر 800ميليارد دلار بوده است كه قطعا با رشد زيادي كه قيمت نفت در طي ساليان اخير داشته است، اين ميزان بسيار بالاتر از اين مقدار است. از سوي ديگر خاستگاه قديمي ترين تمدن ها مانند سومر و اكد و عيلام و مصر و ايران و اسلام در اين كشور ها قرار دارد . جمعيتي معادل يك ميليارد و 500 ميليون نفر كه در اقصي نقاط اين كره خاكي ساكن هستند را مسلمانان تشكيل مي دهند. يعني ميزاني معادل يك چهارم جمعيت جهان به مسلمانان تعلق دارد با توجه به چنين پتانسيل هاي موجود در جهان اسلام و شرايط جهاني كه امروزه حاكم است نقش و جايگاه سازمان كنفرانس اسلامي بيش از پيش برجسته تر مي شود.

پيدايش سازمان كنفرانس سلامي

تاريخ اسلام منبع الهام انديشمندان مسلمان و مايه حركت در ميان نيرو هاي سياسي جوامع اسلامي است .. اعتقاد به اتحاد كه از هنگام ظهور اسلام درشبه جزيره عربستان به عنوان يك انديشه در جوامع اسلامي حاكم بودكه از ارزش هاي سياسي ريشه مي گيرد و پايه اي ديني دارد . در واقع ، قرآن كريم راهنماي جاودانه مسلمانان شامل اشارات و تصريحاتي است كه ارزش هاي سياسي خاصي را در اين زمينه منعكس مي سازد. براي نمونه مي توان به اين آيه توجه كرد: و اعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا:" به ريسمان الهي چنگ زنيد و متفرق نشويد"( 1)

عواملي كه سبب نضج گرفتن ايده سازماني اسلامي شد را مي توان به شكل زير بر شمرد:
شكست مسلمانان در سال 1948 در فلسطين و تاسيس دولت صهيونيستي ؛ تاسيس كشور اسلامي پاكستان در بخش مسلمان نشين شبه قاره هند ؛ آغاز عصر استعمار زدايي و استقلال تدريجي كشور هاي اسلامي ؛ ظهور ناسيوناليسم به عنوان يك نيروي بزرگ سياسي ؛ شكست اعراب از اسراييل در جنگ شش روزه و آتش سوزي در مسجد الاقصي توسط صهيونيست ها .
البته در همين راستا در سال 1952 كشور هاي مصر و عربستان و پاكستان كنفرانسي راتحت عنوان " كنفرانس عمومي اسلامي" تشكيل دادند ( 2 )
در طي سال هاي دهه 1970 به بعد دو جريان سياسي در خاورميانه ايجاد شد. اين دو جريان يكي مربوط به رژيم پهلوي و تلاش در جهت تثبيت موقعيت خود در منطقه خاور ميانه بود . شاه در صدد بود براي اينكه بتواند از وضعيتي كه در كشورهاي عربي به سبب وجود جمال عبدالناصر و تز وحدت عربي وي ايجاد شده بود كمال استفاده را بكند. در اين ميان با آغاز تنش و اختلاف ميان سوريه و عراق شاه پيشنهاد داد كه مجمعي از كشور هاي اسلامي براي ميانجي گري در زمينه رفع اختلاف ميان سوريه و عراق در تهران گرد هم آيند كه با مخالفت هاي عربستان با شكست مواجه شد . (3)
در مراسم حج سال 1960 ملك سعود پادشاه عربستان دستور داد تا كنفرانسي با وجود شخصيت هاي بزرگ اسلامي براي تبليغ اسلام شرح اصول و تفسير تعاليم آن و مبارزه با عقايد ضد اسلامي و جستجوي راه حلي براي مشكلات جهان اسلام تشكيل شود . اين كنفرانس در همان سال برگزار شد و شركت كنندگان خواستار يك سازمان بين المللي اسلامي شدند به همين دليل براي تشكيل كنفرانس اسلامي ملك فيصل به كشورهاي گوناگوني سفر كردو از سران آنها براي شركت در كنفرانس دعوت به عمل آورد . (4 )

به هرحال مهم ترين عامل در تشكيل سازمان كنفرانس اسلامي را بايد به فلسطين اختصاص داد . آتش سوزي در مسجد الاقصي در سال 1969 كه در پي اشغال بيت المقدس به دست صهيونيست ها صورت گرفت فرصت بسيار مناسبي براي تشكيل سازمان كنفرانس اسلامي تلقي شد. تا اينكه سرانجا م در 22 سپتامبر 1969 سران 26 كشور اسلامي درشهر رباط پايتخت كشور مراكش گرد هم آمدند و موجوديت اين كنفرانس را اعلام كردند (5)
به هر روي سازمان كنفرانس اسلامي به طور رسمي در مي 1971 تاسيس شد (6) سازمان كنفرانس اسلامي داراي 57 عضو مي باشد و جالب اينكه روسيه نيز به عنوان كشوري كه داردي جمعيت زيادي مسلمان است پيشنهاد داد كه به عنوان عضو ناظر دراين سازمان شركت كند. اعضاي سازمان كنفرانس اسلامي در گروه هاي كشور هاي عربي و افريقايي و آ سيايي تقسيم مي شوند و كشور آلباني تنها كشور اروپايي عضو سازمان سورينام نيز تنها كشور مسلمان در قاره آمريكا مي باشد.

اهداف سازمان كنفرانس اسلامي

اهداف سازمان كنفرانس اسلامي كه در منشور آن در سال 1972 به تصويب رسيده است چنين اعلام شده است:
1. پيشبرد اهداف اسلامي ميان دولت هاي عضو
2. تحكيم همكاري ميان دولت هاي عضو در زمينه هاي در زمينه هاي اقتصادي ،اجتماعي و فرهنگي علمي و ديگر امور حياتي و ترتيب مشاوره ها ميان دولت هاي عضو كه در سازمان هاي بين المللي قرار دارند.
3. تلاش براي حذف جداسازي و تبعيض نژادي و رفع استعمار در همه اشكال آن.
4. دست زدن به اقدامات لازم جهت پشتيباني از صلح و امنيت بين المللي بر پايه عدالت.
5. هماهنگ سازي همه كوشش ها براي حراست از اماكن مقدس و پشتيباني از نبرد مردم فلسطين و كمك به آنها براي استيفاي حقوقشان و آزادي سرزمينشان
6. تقويت نبرد همه مسلمانان در خصوص حفاظت از منزلت ، استقلال وحقوق ملي آنها.
7. آفرينش فضاي مناسب براي بهبود و همكاري و تفاهم ميان دولتها ي عضو و ديگر كشور ها.

اركان سازمان كنفرانس اسلامي

سازمان كنفرانس اسلامي از سه ركن تشكيل شده است:
-كنفرانس سران كه هر سه سال يك بار تشكيل مي شود
كنفرانس وزراي خارجه كه هر سال تشكيل مي شود
دبيرخانه: كه ارگان اجرايي كنفرانس است و دبيركل رييس آن است . دبيركل نيز به نوبه خود از سوي كنفرانس وزراي خارجه براي مدت يك دوره چهار ساله انتخاب مي شود.
البته اجلاس پنجم سران كنفرانس اسلامي كه در كويت تشكيل گرديد در سال 1978طي قطعنامه اي ايجاد "ديوان بين المللي عدل اسلامي "را به عنوان ركن چهارم سازمان كنفرانس اسلامي تصويب كرد اما هيچ گاه شكل عملي به خود نگرفت .(7)
مقر دبيرخانه سازمان كنفرانس اسلامي به موجب منشور آن در شهر بيت المقدس است ولي تا هنگام رفع اشغال اين شهر از سوي صهيونيست ها، شهر جده در عربستان سعودي به طور موقت مقر دبير خانه خواهد بود.( انتخاب كاركنان سازمان بسته به شرايطي است ، از جمله اينكه خود و همسرانشان مسلمان بوده و داراي مليت يكي از كشورهاي سازمان كنفرانس اسلامي باشند .

ارگان ها و كميته هاي تخصصي سازمان كنفرانس اسلامي

بانك توسعه اسلامي، اتحاديه بين المللي بانك هاي اسلامي ،آژانس خبرگزاري اسلامي، صندوق همبستگي اسلامي ،كميته قدس :مسئول به اجرا گذاشتن قطعنامه هاي سازمان كنفرانس اسلامي در باره موقعيت قدس است. اين كميته در واكنش تعرض صهيونيست ها به بيت المقدس و ديگر اماكن مقدس در سال 1975 تشكيل شد. كميته دائم همكاري اقتصادي و بازرگاني. كميته دائم امر فرهنگي و اطلاعاتي كميته دائم تكنولوژيك و جمعيت هلال احمر .
فعاليت هاي سازمان كنفرانس اسلامي در ابعاد مختلفي صورت مي گيرد. زمينه هايي مانند مسائل اقتصادي ، فرهنگي ، بشر دوستانه و سياسي را مي توان نام برد .
در زمينه فرهنگي ، سازمان به امر آموزش و پرورش در جوامع اسلامي توجه ويژه اي مبذول مي دارد. ايجاد دانشگاه هاي اسلامي در نيجريه و اوگاندا، ترتيب برگزاري همايش هايي در باره ابعاد گوناگون اسلام، آشنايي با فرهنگ هاي ملل مسلمان و تشويق گفتگو با ديگر اديان الهي از جمله برنامه هاي سازمان كنفرانس اسلامي است .
در زمينه كمك هاي بشر دوستانه به جوامع اسلامي كه از جنگ و بلاياي طبيعي متاثر مي شوند با همكاري سازمان ملل كمك هايي ار ارائه مي دهد . اما در اين ميان فعال ترين بخش از سازمان كنفرانس اسلامي را بايد در امور سياسي جستجو كرد.

[donsaeid]

ايران و سازمان كنفرانس اسلامي

بي شك ايران يكي از كشورهاي مهم در جهان اسلام به شمار مي رود چنانكه نظرات ايران در بيشتر موارد در باره مسائل جهان اسلام از سوي كشور هاي اسلامي لحاظ مي گردد. ايران خود به عنوان يكي از كشور هاي موسس سازمان كنفرانس اسلامي مي باشد و هم اكنو ن در اين سازمان مشاركت فعال دارد.
در دوران اوليه تشكيل اين سازمان يعني در دهه 70 ميلادي ايران در اين سازمان نقش فعالي را ايفا مي كرد . در اين دوره هنوز برخي كشورهاي انقلابي عرب به عضويت سازمان در نيامده بودند برخي از اين كشور ها مانند سوريه و عراق و يمن جنوبي در اجلاس سازمان حضور نمي يافتند و عده اي همانند مصر و سودان نيز با نارضايتي و انتقاد اجلاس سران را دنبال مي كردند. در اجلاس اوليه وزيران خارجه، كشورهاي انقلابي پيش نويس قطعنامه اي را تهيه كردند كه به موجب آن از همه كشور هاي اسلامي خواسته مي شد تا روابط اقتصادي و ديپلماتيك خود را با اسراييل قطع كنند اين امر مورد مخالفت حكومت هاي حامي غرب به ويژه ايران قرار گرفت و به تصويب نرسيد ( 9 ) اما در اجلاس چهارم وزراي خارجه(1973) كشور هاي تندرو مخالف غرب به شكل فعالانه تري در اجلاس شركت كردند و در اين زمان ايران چون حكومتي حامي منافع غرب و اسراييل در منطقه بود از اجلا كناره گيري كرد و روابط ايران با سازمان كنفرانس اسلامي وارد دوراني از ركود و سكون شد كه تا پايان عمر حكومت شاهنشاهي ادامه يافت .همچنين مواضع ايران در جنگ اعراب و اسراييل ، ايران را هرچه بيشتر از سازمان كنفرانس اسلامي دور كرد . (10) . بنابر اين در طي اين دوران ايران در هيچ يك از اجلاس هاي رسمي اين سازمان شركت فعال نداشت و ميزبان هيچ يك از اجلاس هاي رسمي اين سازمان نيز نشدو هيچ تلاش جدي براي استقرار نهاد هاي وابسته به اين سازمان در ايران نشد (11 )
با پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي دور جديدي از روابط ميان سازمان كنفرانس اسلامي و كشورمان پديدار گشت. از يك سو اين انقلاب در تضاد با منافع كشور هاي طرفدار غرب بو كه داراي نفوذ بسياري در سازمان كنفرانس اسلامي بودند و از سوي ديگر با آغاز جنگ تحميلي عراق عليه ايران و عدم توفيق سازمان در مقابله با اين جنگ سازمان را با چالش جدي مواجه كرد.

پيروزي انقلاب اسلامي ايران ،كشور هاي محافظه كار و سنتي را با مشكل مواجه مي كرد و با تمام قدرت ، تفكر جديدي براي فراخواندن مسلمانان به وحدت اسلامي مطرح كرد انقلاب ايران خواهان يك سياست خارجي مستقل(نه شرقي نه غربي )براي خودو ساير كشور هاي مسلمان بوده و با هر گونه نفوذ شرق و غرب در خاورميانه و سازمان هاي بين المللي مخالف بود .(12)
از آغاز انقلاب اسلامي تا شروع جنگ تحميلي عراق عليه ايران، كشورمان حضوري نسبتا فعال در اجلاس ها ي كنفرانس اسلامي داشت و برخورد سازمان با انقلاب اسلامي احترام آميز بود .در همين زمان در طي جريان تسخير سفارت امريكا توسط دانشجويان پيرو خط امام و ايجاد مناقشه ميان ايران و امريكا ، سازمان كنفرانس اسلامي طي قطعنامه اي با عنوان " فشار هاي خارجي عليه جمهوري اسلامي ايران از سوي ايالات متحده" به تصويب رسيد در اين قطعنامه ، مخالفت قاطع سازمان با هرگونه تهديد و استفاده از زور ، فشار ،دخالت و يا اعمال مجازات هاي داخلي در مورد جمهوري اسلامي ايران بيان گرديد. (13)

همچنين در اجلاس يازدهم وزراي خارجه كشور هاي اسلامي كه در سال 1980 در اسلام آباد تشكيل شد قطعنامه مستقلي تحت عنوان " تجاوز آمريكا به جمهوري اسلامي ايران" تجاوز نيروهاي امريكايي در جريان عمليات طبس به شدت محكوم گرديد و با جمهوري اسلامي ايران و مردم آن ، در تلاششان به منظور تاسيس كشور مستقل و اسلامي كه الهام گرفته از تعاليم اسلامي باشد ، اعلام همبستگي گرديد. به نظر مي رسد آنچه سازمان را وادار به چنين موضع گيري هايي ساخت فشار ناشي از پيروزي انقلاب اسلامي بر اعضاي با نفوذ ، در خود سازمان بود زيرا رفتاري غير از اين مي توانست به اعتبار سازمان و اعضاي با نفوذ آن در ميان ملل منطقه لطمه بزند. (14)

با آغاز جنگ تحميلي عراق عليه ايران شكنندگي سازمان در برابر اين مساله به اثبات رسيد . در جريان اين جنگ نه تنها تلاش هاي سازمان براي حل و فصل بحران ، نتيجه اي جدي در پي نداشت ، بلكه سازمان با زير پا گذاشتن بي طرفي ، اصول و اهداف منشور سازمان را نقض كرد . سازمان تنها چند روز پس از آغاز جنگ 26 سپتامبر 1980 ، اجلاس اضطراري با حضور وزيران خارجه كشور هاي اسلامي در نيو يورك تشكيل داد و كميته اي تحت عنوان " كميته حسن نيت " ايجاد شد . در اجلاس سوم سران اسلامي در طائف عربستان قطعنامه مستقلي در باره جنگ ايران و عراق به تصويب رسيد و در حالي كه هنوز بخش هاي زيادي از ايران در اشغال عراق بود ، بدون درخواست از طرفين براي عقب نشيني به مرزهاي خود ، از دو طرف خواست تا آتش بس فوري را بپذيرند (15) و اين در حالي بود كه در سال هاي بعد كه نيروهاي ايران به عراق نفوذ كرده بودند و قسمت هايي از اين كشور را در تصرف داشتند ، تازه سازمان يادش آمده بود كه بايد نيروهاي دوطرف به مرزهاي بين المللي خود عقب نشيني كنند!!! .
در اجلاس دوازدهم وزراي خارجه كشور هاي اسلامي كه در بغداد برگزار شد ، صدام حسين ايران را مسئول جنگ دانست و سازمان در يك جانبداري آشكار از متجاوز ،اين نكته را عينا در بيانيه نهايي خود منعكس ساخت . در واقع ايران در طول سالهاي جنگ ارتباط خود را با سازمان به حداقل كاهش داد.

پس از پايان جنگ تحميلي عراق عليه ايران ، فصل جديدي در روابط ايران و سازمان كنفرانس اسلامي گشوده شد. چون علت اصلي كاهش مناسبات با سازمان كه همانا جنگ تحميلي بود از بين رفته بود و از سوي ديگر با فروپاشي شوروي سابق تعدا د زيادي از كشور هاي تازه استقلال يافته ايجاد شدند كه اكثر آنها اولا مسلمان بودند و ثانيا در حوزه تمدن ايران قرار داشتند و در اين راستا ايران مي توانست نقش بسيار مهمي هم در خود سازمان كنفرانس اسلامي و هم در منطقه قفقاز و آسياي ميانه ايفاكند. همچنين با حمله عراق به كويت و اشغال اين كشور مو قعيت كشور هاي عرب در سازمان تنزل كرد و نقش ايران پر رنگ تر شد .بايد ياد آور شد كه باخروج كشور از فشار جنگ سياست مداران كشور فصل جديدي را در سياست خارجي خود آغاز كردند كه همانا ارتباط بيشتر با كشور ها و ساز مان هاي بين المللي بود و سازمان كنفرانس اسلامي نيز از اين قاعده مستثني نبود. ايران در اجلاس ششم سران و اجلاس نوزدهم وزراي امورخارجه كشور هاي اسلامي شركتي فعال داشت از اين زمان به بعد بود كه ايران ميزبان بسياري از اجلاس هاي سازمان شد.همچنين بايد در اين دوره به نقش فعال كشورمان در بحران بوسني و هرزگوين اشاره كره كرد .البته اوج فعاليت ايران در كنفرانس اسلامي را بايد در ميزباني اجلاس هشتم سران كنفرانس اسلامي جستجو كردكه در اين زمان ايران به رياست دوره اي سازمان كنفرانس اسلامي دست يافت و تهران ميزبان مقامات بيش از 50 كشور اسلامي گرديد.در اين زمان آقاي خاتمي رييس جمهور كشورمان به عنوان رييس دوره اي اين اجلاس تعيين گرديد و براي مدت سه سال كه رياست را به قطر تحويل داد ،رييس سازمان كنفرانس اسلامي بود.

تشكيل اجلاس هشتم در تهران از ابعادي چند حائز اهميت است كه مي توان به مواردي چند در اين باره اشاره كرد:
- توجه ويژه رسانه هاي جهان به اين اجلاس نقطه عطفي براي در تاريخ سازمان به شمار مي رود
- حضور بيش از 50 مقام سياسي بلند پايه در تهران و آمادگي تهران براي برگزاري چنين همايش هايي نشان از توان تهران براي برگزاري اجلاس هاي جهاني داشت
- رياست ايران بر سازمان به عنوان يك كشور انقلابي ،حساسيت افكار عمومي كشور هاي اسلامي را بر انگيخت.

اجلاس تهران دستاور هاي سياسي و اقتصادي و فرهنگي بسياري براي سازمان به همراه آورد :در بعد سياسي برجسته ترين نمودن آن را مي توان در مبحث گفتگوي تمدن ها مشاهده كرد كه آقاي خاتمي از سوي جمهوري اسلامي ايران مبدع آن بود و دستاور هاي سياسي ديگري نظير اعتماد سازي ميان اعضاي سازمان و همكاري ميان سازمان با ساير ساز مان هاي بين المللي نظير سازمان ملل و اكو مورد تاكيد قرار گرفت و قطعنامه هايي هم در اين باره به تصويب رسيد. اتحاديه بين المجالس اسلامي نيز يكي از مواردي بود كه در اجلاس تهران مورد پيگيري قرار گرفت و مقر دبيرخانه آن در تهران است. (16)
در بعد اقتصادي نيز دو قطعنامه كه بسيار مهم تر از بقيه بود در اين ميان خود نمايي مي كرد. يكي قطعنامه بازار مشترك اسلامي و ديگري آماده سازي امت اسلامي براي ورود به قرن بيست و يكم. در بعد فرهنگي نيز به اجلاس اقليت هاي مسلمان و يكسان سازي ماه هاي قمري و اعياد اسلامي و كميته هماهنگي اقدامات مشترك اسلامي مي توان اشاره كرد (17)

به هر روي ايران به عنوان يك كشور مهم در جهان و به ويژه در جهان اسلام نقشي بسيار مهم در سازمان كنفرانس اسلامي ايفا مي كند . كشور هاي متنفذ در سازمان چه بخواهند و چه نخواهند نمي توانند ايران را ناديده بگيرند. هم اكنون ايران يكي از كشور هاي پيشرفته در ميان كشور هاي اسلامي است و با توليد ناخالص بيش از 600 ميليارد دلار، بيست و دومين اقتصاد بزرگ جهان دانسته شده است (1 و از لحاظ علمي توانسته است قله هاي رفيعي همچون دستيابي به تكنولوژ چرخه سوخت هسته اي و سلول هاي بنيادي كه انقلابي در علم پزشكي به شمار مي رود را فتح كند . كارخانجات صنعتي ايران در خاور ميانه جز و توليد كننده هاي مهم به شمار مي رون و ايران مي رود به عنوان قدرت اول منطقه از لحاظ محصولات پتروشيمي تبديل شود و صنايع خودرو سازي ايران با توليدات ميليوني خود در داخل اكنون در صدد فتح بازارهاي منطقه اي و حتي جهاني هستند و مهم تر از همه اينها نيروي انساني فعال و تحصيل كرده و دانشمند و فرهيخته ايراني است كه هم اكنون به عنوان قدرت علمي برتر منطقه خاورميانه بدل شده است و مقالات دانشمندان ايراني در بسياري از موسسات و انجمن ها و مجلات علمي معتبرجهان پذيرفته شده است.

جمهوري اسلامي ايران هميشه اعلام كرده است كه آماده است داشته هاي تكنولوژيكي و علمي خود رادر اختيار ديگر كشورهاي مسلمان قرار دهد. همچنان كه كشور هايي مانند سوريه (در مورد تاسيس كارخانه هاي خودروسازي و سيلو سيمان) و تركيه (از تكنولوژي سلول هاي بنيادي) بهرمند شده اند.

[donsaeid]

جايگاه سازمان كنفرانس اسلامي در عصر حاضر

همچنان كه در بالا بيان شد سازمان كنفرانس اسلامي داراي 57 عضو مي باشد كه در چهار قاره جهان پراكنده هستند. اما اين سازمان عليرغم در اختيار داشتن امكانات و قابليت هاي زيادي كه بر شمرديم تا كنون نتوانسته جايگاه مهمي را در مناسبات قدرت در نظام بين المللي داشته باشد . مهم ترين عوامل در اين زمينه را مي توان در زير به اختصار اين چنين بيان كرد:

1. اختلافات و منازعات ميان كشور هاي عضو و ضعف ساختاري در سازمان: در حاليكه ملت هاي مسلمان كشورهاي اسلامي اختلافي با هم ندارند اما وجود اختلاف ميان حاكمين كشور هاي اسلامي و بعضا وجود تضاد ديدگاه ميان آنها كه قطعا از نگرش هاي سياسي تناقض در تامين منافع ايجاد مي شود ، ازكارآيي سازمان كنفرانس اسلامي كاسته است . به طور مثال در مورد فلسطين، سازمان كنفرانس اسلامي فقط به صدور قطعنامه بسنده كرده است و در حقيقت كاري صورت نداده است اين درحالي است كه عده اي از كشور هاي اسلامي با اسراييل روابط ديپلماتيك برقرار كرده اند.

در مورد عراق نيز سازمان اقدامات در خوري صورت نداده است . در زمان حمله آمريكا به عراق سازمان تنها به تشكيل يك جلسه اضطراري بسنده كرد . حمله آمريكا در شرايطي صورت گرفت كه امير قطر به عنوان رئيس دوره اي سازمان كنفرانس اسلامي ، كشورش را ميزبان ستاد فرماندهي نيروهاي امريكايي قرارد اد. و ساير كشور هاي عربي هم از حمله به عراق حمايت كردند.
در بوسني و هرزگوين و بحران بالكان هر چند سازمان دست به اقداماتي زد اما با دخالت هاي ناتو و امريكا به زودي به حاشيه رانده شد و همچنين در بحران هاي مسلمانان كشمير در هند، تيمورشرقي در اندونز و ميندانائو در فيليپين سازمان كنفرانس اسلامي بيشتر يك نظاره گر بود.

وجود اتحاديه هايي مانند اتحاديه عرب و گروه كشور هاي عرب حوزه خليج فارس نيز در پاره اي از موارد سازمان را از نيل به اهداف خود باز داشته است. اين اتحاديه ها كه خود در درون سازمان عضو هستند در بسياري از موارد مسائل خود را از مسائل جهان اسلام جدا مي كنند و به آن رنگ و بوي عربي مي دهند كه در تضعيف سازمان كنفرانس اسلامي نقش مهمي دارند .
موضوع ديگر كه بسيار حائز اهميت است مساله نيروي نظامي و قدرت دفاعي جهان اسلام است . به غير از تركيه كه جزو ناتو است و پاكستان كه بمب اتمي دارد ، بقيه كشور هاي اسلامي از تحت پوشش قرار گرفتن از سوي يك نيرو يا قدرت نظامي كه از آنها در برابر حملات قدرت هاي بزرگ محافظت كند محروم هستند . در حقيقت تشكيل يك نيروي نظامي اسلامي براي حراست از كيان اسلامي امت و جهان اسلام ضروري است .

2 . فقدان ساختار اقتصادي مشترك

متاسفانه اكثركشور هاي اسلامي، كشور هاي پيشرفته و يا ثروتمندي نيستند و بيش از نيمي از آنها جزو كشور هاي فقير جهان محسوب مي شوند. اكثر كشور هاي ثروتمند در دنياي اسلام در خاورميانه قرار دارند . از اين لحاظ كشور هاي اسلامي از ناهمگوني شديدي رنج مي برند. هنوز يك نهاد مركزي هماهنگ كننده درباره سرمايه گزاري مشترك كشور هاي ثروتمند اسلامي به شكل منسجم و كارا وجود ندارد و در اين ميان بانك توسعه اسلامي دست به اقداماتي زده است ولي هنوز كافي به نظر نمي رسد.
3.فقدان ضمانت هاي اجرايي براي مصوبات و قطعنامه هاي سازمان :يكي از نقاط ضعف اساسي سازمان كنفرانس اسلامي، نبود ضمانت اجرا براي قطعنامه ها و مصوبات اين سازمان است. به عبارتي ديگر سازمان كنفرانس اسلامي مانند سازمان ملل متحد، ابزاري مانند شوراي امنيت را در اختيار ندارد كه قطعنامه هاي لازم الاجراي خود را به مرحله عمل برساند.
سازمان كنفرانس اسلامي فاقد يك نهاد نظارتي قدرتمند است كه بتواند در معادلات جهاني تايين كننده باشد. هم اكنون سازمان كنفرانس اسلامي با آنكه تمام كشور هاي آن عضو سازمان ملل محسوب مي شوند فاقد يك كرسي دائم براي جهان اسلام در شوراي امنيت است و اين مساله بسيار مهمي بود كه آقاي احمدي نژاد در اولين سخنراني خود در كنفرانس سالانه مجمع عمومي سازمان ملل به آن اشاره كرد.

4.فقدان روزآمدي ساختار و اهداف سازمان كنفرانس اسلامي:

هم اكنون نزديك به دو دهه از فرو پاشي كمونيسم مي گذرد و جهان با يك جانبه گرايي آمريكا روبه روشده است. تروريسم به پديده غالب جهان تبديل شده است . رويدادي به نام 11 سپتامبر جهان را به شكل ديگري در آورده است. به بهانه تروريسم قدرت هاي بزرگ به خود اجازه مي دهند به هر جاي دنيا لشكر كشي كنند!! در تحت تاثير نظريه جنگ تمدن ها لبه تيز جنگ با تروريسم به سوي جهان اسلام نشانه رفته است. با اين اوصاف سازمان كنفرانس اسلامي هنوز داراي ساختاري بسيار اوليه است و توانايي و آمادگي براي رويارويي براي پديده هاي قرن 21 را ندارد . اين سازمان هنوز داراي ساختار 40 سال پيش است وبا اين شرايط نمي تواند با تبعات بعد از 11 سپتامبر روبه رو شود و نيازمند تجديد نظر در ساختار و عملكرد آن مي باشد.
تطبيق سازمان كنفرانس اسلامي با انتظارات جهان اسلام و همچنين تطبيق با تحولات نوين بين المللي ،همراه با ارائه يك راهبرد مناسب ، عرصه هاي مهمي هستند كه ضرورت بازنگري و به روز رساندن اقدامات اين سازمان براي تامين منافع 5/1 ميليارد مسلمان را ضروري مي سازد .
امروزه جهان اسلام با مسائل مختلفي دست به گريبان است .كشورهاي غربي با تبليغات بسيار سعي دارند كه اسلام را ديني خشن معرفي كنند و تا آنجا پيش رفته اند كه مسلمان را مترادف با تروريست دانسته اند و دم از جنگ هاي صليبي مي زنند و اهانت ها به مقدسات مسلمانان و ساحت پيامبر اسلام روا داشته اند . با بهانه مبارزه با تروريسم دو كشور اسلامي عراق و افغانسان را آماج وحشيانه ترين حملات خود قرار داده اند و روزي نيست كه در عراق و افغانستان خون بي گناهي بر زمين ريخته نشود.فلسطين، اين سرزمين اشغال شده بيش از نيم قرن است كه در آتش صهيونيسم مي سوزد و هيچ نهاد و سازمان به اصطلاح حامي حقوق بشري لب به اعتراض نمي گشايد!! و همه اين ها در پيش چشمان يك ميليارد و 500ميليون مسلمان در حال رخ دادن است.
در داخل جهان اسلام اختلاف افكني ميان فرق و مذاهب اسلامي اعم از شيعه و سني و ... توطعه اي خطرناك است به گونه اي كه در عراق ما شاهد اين توطئه هستيم و شيعه و سني را در مقابل هم قرار داده اند و قصد دارند، اين مساله را به كل جهان اسلام تسري دهند. و در راه خنثي كردن اين توطئه بود كه مقام معظم رهبري امسال را سال وحدت ملي و انسجام اسلامي ناميدند. پيشنهاد ايشان از سوي علما و ملت هاي مسلمان منطقه مورد توجه بسيار قرار گرفته است.
در اينچنين وضعيتي جايگاه سازمان كنفرانس اسلامي به عنوان يك نهاد فراگير بين المللي اسلامي بسيار حساس است و بايد در اين باره بايد دست به اقداماتي زد و بيش از هرچيز اين امر اقدامات نرم افزاري و فرهنگي را طلب مي كند
از جمله كار هايي كه مي توان در راستاي انسجام و اتحاد بيشتر در ميان كشور هاي اسلامي صورت داد ، ايجاد بازار مشترك اسلامي ، ايجاد مراكز تلوزيوني و رسانه اي مشترك ، ايجاد مراكز دانشگاهي و علمي مشترك تبادل فناوري ميان كشور هاي اسلامي ، و گسترش راه هاي ارتباطي و مواصلاتي ميان كشورهاي اسلامي و از همه مهم تر دولت هاي اسلامي به جا ي اينكه در صدد با شند تا روابط خود را بر اساس روابط نابرابر با غرب بر قرار كنند ، با ملت هاي خود به ارتباط نزديكي بيشتري برقرار كنند.

[Rasputin]

تشدید اختلاف بین سران عرب/ اعتراض شدید قذافی به ملک عبدالله
درحالی که مشارکت نکردن حسنی مبارک در نشست امروز سران عرب فرصت حل اختلافات عربی را کاهش داده بود، ترک سالن اجلاس از سوی رهبر لیبی به مشکلات موجود دامن زد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از شبکه تلویزیونی المنار، در آغاز بیست و یکمین نشست سران عرب در دوحه بشار اسد به عنوان رئیس سابق این نشست به ایراد سخن پرداخت.

رئیس جمهوری سوریه در سخنان خود تاکید کرد : صلح با دشمنی که به صلح اعتقاد ندارد، برقرار نمی شود و حتی اگر ما برای اجرای طرح صلح عربی تلاش کنیم این طرح به اجرا در نمی آید و اسرائیل طرفی است که طرح صلح را می کشد نه نشست دوحه که در آستانه جنگ اسرائیل علیه غزه با هدف حمایت از نوارغزه تشکیل شد.

بشار اسد گفت : تمایل ما به برقراری صلح انگیزه حمایت از مقاومت را درما ایجاد کرده است و بالطبع حمایت از مقاومت یک اقدام واجب ملی، قومی و اخلاقی است و تنها گزینه پیش روی ما با توجه به وجود نداشتن دیگر گزینه ها است.

وی همچنین درباره صدور حکم بازداشت عمر البشیر رئیس جمهوری سودان ، سران عرب را به اتخاذ موضعگیری جسورانه و شجاعانه به منظور رد این حکم دعوت کرد و گفت : صدور این حکم به بهانه های دورغین تنها مرحله ای از مراحل تقسیم سودان و با هدف تضعیف کردن و سیطره یافتن بر ثروت های این کشور است.

بعد از سخنان بشار اسد شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی امیر قطر ریاست این نشست را برعهده گرفت و با برشمردن برنامه کاری نشست سران اظهار داشت : اثرات بحران مالی جهانی بر کشورهای عربی هم دیده شده است و همین مسئله توجه جهان را نسبت به مسائل ما کاهش داده است.

این درحالی بود که در حین سخنان امیر قطر، معمر قذافی رهبر لیبی سخنان وی را قطع کرد و گفت : 6 سال است که می خواهم به دیدار عبدالله بن عبدالعزیز پادشاه عربستان بروم و حال آنکه تو ( خطاب به پادشاه عربستان ) از این دیدار از سال 2003 تاکنون فرار می کنید. درحین آنکه امیر قطر به این سخنان قذافی اعتراض می کرد صدا قطع شد اما بعد از آنکه مشکل صدا بر طرف شد ؛ معمر قذافی ادامه داد : من آماده دیدار با تو هستم و تو می آیی و با من ملاقات می کنی.

قذافی افزود : من سرور حاکمان عرب و پادشاه همه پادشاهان آفریقا و امام مسلمانان هستم و بعد از این سخنان سالن اجلاس را ترک کرد.

شبکه المنار درادامه افزود : بعد ازآنکه معمر قذافی سالن اجلاس را ترک کرد، عبدالله بن عبدالعزیز هم از نشست دوحه بیرون رفت و در پی آنها بشار اسد و امیر قطر هم سالن نشست را ترک کردند.

براساس اخبار به دست آمده درحال حاضر نشست سه جانبه ای بین قذافی ، شیخ خلیفه بن حمد و بشار اسد با هدف برگزاری نشست آشتی بین قذافی و ملک عبدالله در حال انجام است.

درحالی امروز اختلافات بین لیبی و عربستان بالا گرفت که بعد اعلام قاهره به عدم حضور حسنی مبارک در نشست امروز، منابع عربی پیش بینی کردند که برقراری آشتی میان سران عرب تقریبا امری غیر ممکن باشد و حال آنکه با بروز این اختلاف به نظر می رسد دست نیافتن به آشتی بین سران عرب امری کاملا غیر ممکن به شمار می رود.

دراین حال منابع آگاه عربی اعلام کردند : مهمترین موضوعاتی که در برنامه کاری سران عرب گنجانده شده بود تا سرانجام با صدور دو بیانیه بر اجرای آن تاکید کنند؛ یکی تاکید بر تقویت تلاش ها به منظور ایجاد آشتی عربی و دوری از فتنه انگیزی و به کارگیری اسلوب گفتگو و رایزنی برای حل اختلافات موجود عربی بود.

مسئله بعدی هم اتخاذ یک ایده و استراتژی یکپارچه برای مقابله با چالش های سیاسی ، امنیتی و اقتصادی است که امنیت عربی را تهدید می کند، درنظرگرفته شده بود.

تاکید بر محوری بودن مسئله فلسطین و اهمیت تعهد به استراتژی یکپارچه عربی برای محقق شدن صلح فراگیر و تشکیل دولت مستقل فلسطین به پایتختی قدس از دیگر مسائلی است که در برنامه کاری سران عرب گنجانده شده است.

اما دربیانیه دوم اعلام همبستگی با سودان به منظور مقابله با صدور حکم بازداشت علیه عمر البشیر با برگزاری نشست فوق العاده سران عرب در خارطوم پایتخت این کشور بعد از نشست سران عرب در دوحه بود.

در این حال روزنامه الوطن عربستان از احتمال حضور 16 تن از سران عرب در نشست امروز دوحه خبر داد.