Saddam Hussein Executed

[donsaeid]

Barzan Ibrahim El-Hasan al-Tikriti (born 17 February 1951 in Tikrit) (sometimes: Barazan Ibrahim al-Tikriti and Barasan Ibrahem Alhassen) (Arabic: برزان إبراهيم الحسن التكريتي) is one of three half-brothers of Saddam Hussein, and the former leader of the Iraqi secret service, Mukhabarat.

Barzan was sent by the government of Iraq to Geneva in 1988 to serve as representative to the United Nations, a post he held until 1998.

Up to 1995, he handled Saddam's personal fortune. This task was then taken over by a network of foreign brokers, since Saddam had decided that no-one in Iraq could be trusted with this task.

U.S. officials characterized him as a member of what they called "Saddam's Dirty Dozen", responsible for torture and murder in Iraq. American forces captured him on April 17, 2003.

He is the five of clubs in the most-wanted Iraqi playing cards.

He is a defendant in the Iraq Special Tribunal's Al-Dujail trial, and Abd Alsemd Alhusseini was his defence counsel. On February 1, 2006, a witness whose identity was not disclosed testified that after her arrest, Barzan had hung her naked by her feet and kicked her repeatedly.[1]

In November of 2006, Iraqi President Jalal Talabani appealed for Barzan to be moved to medical facilities to receive treatment for his spinal cancer. Barzan originally made an appeal from his cell to President George W. Bush and to President Talabani for treatment, referring to Talabani as an "old friend". [2]

On June 12, 2006, he was ejected from the courtroom and barred entry the following day, after an outburst in which he said the court was "terrifying"[3]

On November 5, 2006, Barzan, along with his co-defendants Saddam and the former Chief Justice of the Revolutionary Court Awad Hamed al-Bandar were sentenced to death by hanging.[4]

On December 30, 2006, Saddam was indeed hanged at 6:05 AM Iraqi local time (03:00 UST). Initially, Barzan and Awad were also believed to have been hanged with him. [5]

A few hours later, official statements clarified that the executions of Barzan and Awad had been postponed to give special significance to the day that Saddam was executed by hanging. Officials further indicated that the sentence against Barzan and his remaining co-defendant will be carried out after the Muslim holiday of Eid ul-Adha.[6]

On January 3, 2007, an Iraqi government official told The Associated Press that preparations were under way to hang Saddam's half-brother Barzan Ibrahim, a former intelligence chief, and Awad Hamed al-Bandar, the former chief justice of the Revolutionary Court on Thursday January 4, 2007.

[Rasputin]

Saddam aides hanged, film shows brother beheaded

Two of Saddam Hussein's aides were hanged before dawn on Monday, the Iraqi government said.

But despite its efforts to avoid the uproar that marred the execution of the former president two weeks ago, news that the noose ripped the head from Saddam's cancer-stricken half-brother as he plunged from the gallows appalled international critics of the process and fueled fury among Saddam's fellow Sunni Arabs.

On the defensive after Shi'ite sectarian taunts were heard in illicit film of Saddam's execution, a spokesman for the Shi'ite-led government insisted there was "no violation of procedure" during the executions of his half-brother Barzan Ibrahim al-Tikriti and former judge Awad Hamed al-Bander.
But defense lawyers and politicians from the once dominant Sunni Arab minority expressed anger at the fate of Barzan, Saddam's once feared intelligence chief, and there was also skepticism and condemnation of Iraq's Shi'ite-dominated leadership across the mostly Sunni-ruled Arab world.

Government officials showed journalists film of the two men standing side by side in orange jumpsuits on the scaffold, looking fearful before they were hooded and the nooses placed around their necks. There was no disturbance in the execution chamber -- apparently the same one where Saddam died on December 30.

Bander muttered the prayer: "There is no god but God."

Barzan, 55, a vocal presence during the year-long trial for crimes against humanity, appeared to tremble quietly. As the bodies plunged through the traps, Barzan's hooded head flew off and came to rest beside his body in a pool of blood below the empty noose under the gallows. Bander swung dead on his rope

[Rasputin]

Did Saddam Gas the Kurds?

In a recent New York Times op-ed, Stephen Pelletiere argued that the March, 1988, gassing of Kurds during the waning months of the Iran-Iraq war may have been perpetrated by Iran, not Iraq. This issue has taken on importance because Iraqi President Saddam Hussein's gassing of the Kurds is often given as one ground for the U.S. to go to war to effect regime change. As it happens, Pelletiere, a former CIA analyst, is just plain wrong and appears not to have kept up with documentation made available during the past decade.

As a result of the successful bid for autonomy of Kurds in northern Iraq under the U.S. no-fly zone, tens of thousands of documents from the Iraqi secret police and military were captured by Kurdish rebels from 1991 forward. These were turned over to the U.S. government. Some ten thousand of them have been posted to the World Wide Web at the Iraq Research and Documentation Program at the Center for Middle East Studies of Harvard University: http://www.fas.harvard.edu/~irdp/.

The captured documents explicitly refer to Iraqi use of chemical weapons against Kurds, called "Anfal" (spoils) operations. Some documents were reviewed by Human Rights Watch in the early 1990s, which issued a report, entitled "Genocide in Iraq." Robert Rabil, a researcher with the IRD Program, has also published an analysis of the documents, in the Middle East Review of International Affairs.

The documents under review never mention Iraqi authorities taking precautions against Iranian uses of chemical weapons, and there is no good evidence that Iran did so. Since Iran and the Kurds were allies, Iran in any case had no motive to gas thousands of Kurds. The Baath documents do frequently mention the Anfal campaign of February-September 1988, when high Baath officials in the north were authorized to gas the Kurds.

The Kurdish minority of northern Iraq speaks an Indo-European language very different from the Semitic language of Arabic, and has long sought greater autonomy from Baghdad. Largely farmers and pastoralists, they practice a mystical, Sufi form of Islam that is distinctive in modern Iraq. During the Iran-Iraq war of 1980-1988, which Saddam Hussein launched against his neighbor, the Kurds sought Iranian support for their insurgency. The Baath regime, threatened, responded by destroying Kurdish villages in strategic zones, resorting to ethnic cleansing.

These brutal conventional measures failed to achieve their objective, and for that reason the Baath regime initiated its chemical warfare on the Kurds in 1988. The operation was headed up by Saddam's cousin, Ali Hasan al-Majid, the Secretary-General of the Northern Bureau of the Ba'th Organization. For this reason, Iraqis call him "Chemical Ali."

The Baath regime launched 39 separate gas attacks against the Kurds, many of them targeting villages far from the Iran-Iraq border. Beginning at night on Thursday, March 16, and extending into Friday, March 17, 1988, the city of Halabja (population 70,000), was bombarded with twenty chemical and cluster bombs. Photographs show dead children in the street with lunch pails. An estimated 5,000 persons died. Although some analysts say the gas used was hydrogen cyanide (not in Iraq's arsenal), others have suggested it might have been sarin, VX, and tabun. Iraq is known to have these agents. (Iran is not known to have hydrogen cyanide, in any case).

High Iraqi officials, including Vice-Premier Tariq Aziz, have since admitted using chemical weapons against the Kurds. Last year, Radio Free Iraq broadcast the allegation by a former brigadier general in Saddam's air force that the command to use "extraordinary" weapons against Halabjah came from the president himself.

The Anfal campaign deeply traumatized the Kurdish people, and its psychological effects are felt powerfully to this day. Kurds of Halabja recently protested against Western skeptics who questioned whether Saddam had and would use chemical weapons. They said they were living proof that he did and would.

There is no doubt that Saddam launched this chemical weapons campaign (which was also waged on the battlefield against Iranian troops, with devastating results). Persons may argue in good faith about whether his resort to weapons of mass destruction in 1988 justifies forcible regime change now. My own knowledge of the horrors Saddam has perpetrated makes it impossible for me to stand against the coming war, however worried I am about its aftermath. World order is not served by unilateral military action, to which I do object. But world order, human rights and international law are likewise not served by allowing a genocidal monster to remain in power.

[Rasputin]

سازمان ملل متحد اعدام دو دستيار سابق صدام حسين، رئيس جمهور سابق عراق، در بغداد را قابل تاسف دانسته و اتحاديه اروپا آن را محکوم کرده است.
بان کی مون، دبير کل سازمان ملل متحد، گفته که اين اقدام مايه تاسف است و در همين حال يک مقام بلندپايه اتحاديه اروپا اظهار نظر کرد که اين اعدام ها به فرآيند آشتی در عراق لطمه می زند.

پيشتر بريتانيا و آمريکا نيز نسبت به نحوه اجرای اين اعدام ها ابراز نگرانی کرده بودند.

این انتقاد ها پس از آن صورت می گيرد که دولت عراق اعلام کرد برزان ابراهيم التکريتی، برادر ناتنی صدام حسين و رييس سازمان اطلاعات، و عواد حامد البندر، قاضی دادگاه انقلاب در رژيم سابق عراق که همراه با صدام حسين به اعدام محکوم شده بودند، سحرگاه روز دوشنبه، 15 ژانويه، به دار آويخته شدند.

در جريان اعدام، سر برزان ابراهيم از تن او جدا شد که مقام های عراقی آن را تصادفی خواندند.

اين دو نفر دو هفته پس از اعدام صدام حسين به چوبه دار آويخته می شوند.

انتشار تصاوير ويديويی مخفيانه ای که از اجرای حکم اعدام صدام حسين گرفته شده بود انتقاداتی را در پی داشت.

اين تصاوير نشان می داد که متهم در لحظات قبل از اجرای حکم هدف توهين مامورانی قرار گرفت که بعضی از آنان شعارهايی به حمايت از مقتدا صدر، از روحانيون تندرو شيعه، سر داده بودند.

'زيانبار'

سازمان ملل متحد روز دوشنبه با قوت به خبر اعدام اين دو مقام سابق عراقی واکنش نشان داد.

ميشل مونتاس، سخنگوی سازمان ملل، گفت آقای بان کی مون "متاسف است که عليرغم درخواست های او و کميسر عالی حقوق بشر برای عفو اين دو متهم، هر دو آنها اعدام شدند."


برزان ابراهيم تکريتی، 56 ساله، و عواد حامد البندر، 62 ساله، از جمله هشت متهم پرونده کشتار 143 تن از شيعيان شهرک دجيل بودند

لوئيس آربور کميسر عالی حقوق بشر سازمان ملل نيز اين اعدام ها را محکوم کرد و گفت که اين اقدام می تواند "دست يافتن به يک تصوير کامل قضايی از ساير جنايات وحشتناک واقع شده در عراق را دشوارتر کند."

بنيتا فررو-والدنر کميسر روابط خارجی اتحاديه اروپا نيز گفت که اين اعدام ها "همچنين برای مساله آشتی ملی در عراق زيانبار است".

تعدادی از رهبران اروپايی نيز روز دوشنبه بار ديگر مخالفت خود را با مجازات مرگ اعلام کردند.

اما مقام های عراقی پيشتر در واکنش به ابراز نگرانی آمريکا و بريتانيا، از نحوه انجام اعدام ها دفاع کرده بودند.

آنها فيِلم اعدام را در تلاشی برای رفع هرگونه ابهام در مورد علت جدا شدن سر برزان تکريتی از تن به خبرنگاران نشان داده اند.

علی دباغ سخنگوی دولت عراق گفت که متهمان پيش از اعدام مورد توهين يا استهزا قرار نگرفتند و اعدام ها "براساس قانون انجام شده است."

وی گفت که قطع سر برزان تکريتی "يک حادثه نادر بوده است."

محاکمه

برزان ابراهيم تکريتی، 56 ساله، و عواد حامد البندر، 62 ساله، از جمله هشت متهم پرونده کشتار 143 تن از شيعيان شهرک دجيل بودند که پس از سوء قصد نافرجام به جان صدام حسين در اين شهرک در ژوئيه سال 1982 دستگير و کشته شدند.


درخواست ها
در هفته های اخير تعدادی از گروه های مدافع حقوق بشر و شخصيت های بين المللی، از جمله دبيرکل سازمان ملل متحد، خواستار تخفيف مجازات محکومين به اعدام در پرونده دجيل شده بودند و جلال طالبانی، رييس جمهوری عراق نيز از دولت خواسته بود اجرای حکم را به تعويق اندازد.

دادگاه رسيدگی به اين پرونده علاوه بر صدام حسين، برزان ابراهيم و عواد حامد را به اعدام با چوبه دار و ساير متهمان را به دوره های حبس محکوم و يکی از آنان را تبرئه کرد.

پس از تاييد احکام اعدام اين سه نفر توسط دادگاه تجديد نظر، صدام حسين روز 30 دسامبر - بيش از دو هفته پيش - به دار آويخته شد.

حامد البندر متهم بود که با برپايی دادگاه های نمايشی احکام اعدام گروهی از بازداشت شدگان دجيل را صادر کرده است.

شهرک دجيل از جمله مراکز فعاليت و نفوذ گروه های شيعه مخالف رژيم صدام حسين توصيف شده است.

در هفته های اخير، تعدادی از گروه های مدافع حقوق بشر و شخصيت های بين المللی، از جمله دبيرکل سازمان ملل متحد، خواستار تخفيف مجازات محکومين به اعدام در پرونده دجيل شده بودند و جلال طالبانی، رييس جمهوری عراق نيز از دولت خواسته بود اجرای حکم را به تعويق اندازد.

دادگاه رسيدگی به پرونده دجيل، طاها ياسين رمضان، معاون رييس جمهوری در زمان رژيم سابق عراق را به حبس ابد محکوم کرده اما دادگاه تجديد نظر اين مجازات را کافی ندانسته و دستور رسيدگی مجدد به پرونده وی را داده است.

[Rasputin]

http://www.bushflash.com/thanks.html

[Rasputin]

Saddam Hussein's Double?

Intresting site about him !

http://www.thetruthseeker.co.uk/article.asp?id=3718

[Rasputin]

كتاب اعتراف*ها و افشاگري*هاى صدام حسين، ديكتاتور پيشين عراق، به*زودى توسط وكيل مدافع او منتشر خواهد شد.

به گزارش خبرگزارى دانشجويان ايران (ايسنا)، خليل الدلايمى -وكيل مدافع عراقى صدام - با اعلام اين خبر اظهار كرد، به*زودى كتابى خواهد نوشت كه حاوى بسيارى از اسرارى است كه ديكتاتور سابق عراق درباره سقوط بغداد، دستگيري*اش و دوران زندان به او گفته است.

وكيل صدام در گفت*وگو با روزنامه گلف*ديلي*نيوز افزود: *اين كتاب شامل اطلاعاتى خواهد بود كه پيش از اين هرگز گفته نشده بود و از اسرار مربوط به سقوط بغداد پرده برخواهد داشت.

به*گفته وكيل صدام، *كتاب يادشده همچنين شامل 300 نامه و ديگر دست*نوشته*ها*ى وى خواهد بود. در اين كتاب، *اطلاعات ارايه*شده براساس 140 جلسه گفت*وگوى ميان صدام و وكيل مدافع*اش خواهد بود

[Rasputin]

شبكه تلويزيونى الجزيره گزارش داد قاضيى كه صدام حسين رئيس جمهور عراق را به اعدام محكوم كرده بود از عراق به ا نگليس گريخته و از اين كشور تقاضاى پناهندگى سياسى كرده است.

به گزارش خبرگزارى فرانسه ،يك مقام انگليسى گفت قاضى رئوف رشيد عبدالرحمن كه به همراه خانواده اش به انگليس رفته در روزهاى اخير ازاين کشور تقاضاى پناهندگى سياسى كرده است.


خبرنگار الجزيره در لندن گفت اين قاضى عراقى از ماه دسامبر در انگليس به سر مى برد و با رواديد گردشگرى به اين كشور سفر كرده است.


سخنگوى وزارت كشور انگليس از هرگونه اظهار نظر در اين باره خوددارى كرد. وى گفت ما در مورد اشخاص اظهار نظر نمى كنيم و اگر اين فرد چنين تقاضايى در انگليس كرده باشد نه آن را تاييد مى كنيم ونه تكذيب.

[Rasputin]

دادگاه تجدید نظر در عراق حکم اعدام طاها یاسین رمضان، معاون صدام حسین، رییس جمهوری پیشین عراق را تایید کرده است.
روز پنجشنبه، 15 مارس، سخنگوی دادگاه تجدید نظر در عراق اعلام داشت که قضات دادگاه تجدید نظر رای دادگاه قبلی در صدور حکم اعدام طاها یاسین رمضان در ارتباط با پرونده کشتار دجیل را مورد تایید قرار داده اند و در نتیجه، انتظار می رود این حکم ظرف سی روز آینده به اجرا گذاشته شود.

طاها رمضان از جمله هفت متهمان پرونده کشتار دجیل بود که همراه با صدام حسین محاکمه شدند.

دادگاه بدوی در ماه نوامبر سال گذشته صدام حسین و دو تن دیگر از متهمان را به اعدام، طاها رمضان را به حبس ابد، سه متهم دیگر را به دوره های حبس پانزده ساله محکوم و یک متهم دیگر را تبرئه کرد.

با اینهمه، حکم دادگاه علیه طاها رمضان مورد اعتراض دادستان قرار گرفت و پرونده به دادگاه بالاتر ارجاع شد.

این دادگاه نظر دادستان را مورد قبول قرار داد و در ماه دسامبر سال گذشته، حکم حبس ابد را به اعدام با طناب دار تغییر داد که این حکم در دادگاه عالی تجدید نظر مورد تایید قرار گرفته است.




طاها یاسین رمضان در سال 1938 متولد شده و از یاران صدام حسین در حزب بعث عراق بوده است.

در جریان جنگ عراق و ایران، از جمله مسئولیت های طاها رمضان فرماندهی "ارتش مردمی" عراق بود که گفته می شود هزاران تن از مردم عادی و نوجوانان عراقی را پس از آموزش های اندک نظامی به میدان جنگ اعزام کرد.

از سال 1991 تا سقوط رژیم سابق عراق در آوریل سال 2003، وی سمت معاونت رییس جمهوری را در اختیار داشت.

پس از سقوط رژیم سابق عراق، طاها رمضان متواری اما در ماه اوت سال 2003 در شهر موصل بازداشت شد.

احکام سایر محکومان به اعدام پرونده دجیل قبلا به اجرا گذاشته شده است.

صدام حسین در ماه دسامبر سال گذشته و دو محکوم دیگر به اعدام در ماه ژانویه سال جاری به دار آویخته شدند.

پرونده دجیل به اعدام 148 تن از ساکنان شهرک شیعه نشین دجیل در سال 1982 مربوط می شود.

در آن سال، پس از سوء قصد نافرجام به جان صدام حسین هنگام دیداری از دجیل، صدها تن از اهالی شهر زندانی و تعدادی از آنان به حکم دادگاه انقلاب عراق اعدام شدند.

[Rasputin]

یک مقام دولت عراق می گوید حکم اعدام طاها یاسین رمضان، معاون سابق رهبر عراق، اجرا شده است.
وی که همراه با صدام حسین محاکمه می شد به جرم نقش داشتن در کشتار 148 شیعه در شهر دجیل در دهه 1980 به حبس ابد محکوم شده بود.

اما دادگاه تجدید نظر حبس ابد را سبک دانست و توصیه کرد وی به اعدام محکوم شود.

رمضان سومین مقام ارشد عراقی است که از زمان اعدام صدام حسین در اواخر دسامبر به چوبه دار سپرده می شود.

به گفته وکیل طاها یاسین رمضان او گفته بود که از مرگ وحشتی ندارد و "با شجاعت خواهد مرد".

وی در تمام طول محاکمه بر بی گناهی خود اصرار داشت.

طاها یاسین رمضان در سال 1938 متولد شد و از یاران صدام حسین در حزب بعث عراق بود.

در جریان جنگ عراق و ایران، از جمله مسئولیت های طاها رمضان فرماندهی "ارتش مردمی" عراق بود که گفته می شود هزاران تن از مردم عادی و نوجوانان عراقی را پس از آموزش های اندک نظامی به میدان جنگ اعزام کرد.

از سال 1991 تا سقوط رژیم سابق عراق در آوریل سال 2003، وی سمت معاونت رییس جمهوری را در اختیار داشت.

پس از سقوط رژیم سابق عراق، طاها رمضان متواری اما در ماه اوت سال 2003 در شهر موصل بازداشت شد.

احکام سایر محکومان به اعدام پرونده دجیل قبلا به اجرا گذاشته شده است.

صدام حسین در ماه دسامبر سال گذشته و دو محکوم دیگر به اعدام در ماه ژانویه سال جاری به دار آویخته شدند.

پرونده دجیل به اعدام 148 تن از ساکنان شهرک شیعه نشین دجیل در سال 1982 مربوط می شود.

در آن سال، پس از سوء قصد نافرجام به جان صدام حسین هنگام دیداری از دجیل، صدها تن از اهالی شهر زندانی و تعدادی از آنان به حکم دادگاه انقلاب عراق اعدام شدند.

[Rasputin]

محاكمه سرهنگ آمريكايي براي سيگار برگ صدام

از جمله شاهدان «استيون ميكلبرگ» مامور ويژه آمريكا در اين دادگاه بود كه گفت: «استيل به من گفت كه سيگارها براي يك زنداني مهم است و گفت كه سيگارها براي صدام است اما گفت كه براي خريد اين سيگارها كسب اجازه شده است.»

يك سرهنگ آمريكايي به اتهام كمك به دشمن و به خاطر اجازه دادن به زندانيان براي استفاده از تلفن همراه و همچنين خريد سيگار برگ براي صدام، محاكمه مي*شود.

ايلنا به نقل از آسوشيتدپرس گزارش داد: «سرهنگ «ويليام اچ.استيل» از فرماندهان نظامي پليسي در زندان «كمپ كروپر» عراق، در دادگاه به اتهام كمك به دشمن و به خاطر اجازه دادن به زندانيان اين مركز بازداشت براي استفاده از تلفن همراه و همچنين خريد سيگار برگ كوبايي براي «صدام حسين»* رئيس*جمهور معدوم عراق محاكمه شد. به گفته مقام*هاي قضايي آمريكا، كمك به دشمن مي*تواند حكم «اعدام» را براي متهم به همراه داشته باشد.»

بنابراين گزارش، اين جلسه دادگاه با شهادت شاهدان انجام شد. از جمله شاهدان «استيون ميكلبرگ» مامور ويژه آمريكا در اين دادگاه بود كه گفت: «استيل به من گفت كه سيگارها براي يك زنداني مهم است و گفت كه سيگارها براي صدام است اما گفت كه براي خريد اين سيگارها كسب اجازه شده است.»

از سوي ديگر، 9 شاهد ديگر نيز در اين دادگاه از طريق تلفن شهادت دادند كه از جمله آنها «كوين آر.مك*بريج» است كه با تمجيد از كار استيل، گفت كه بازديد سازمان بين*المللي صليب*سرخ از اين زندان كه صدام حضور داشت، با موفقيت انجام شد. همچنين «جان سي.نوسلا» مامور ويژه آمريكايي در اين دادگاه، گفت كه استيل به زندانيان عراقي اجازه مي*داد تا با تلفن همراه صحبت كنند.

[Rasputin]

روزهاي اخر زندگي صدام چگونه بود؟ / صدام: مي ترسيدم ايراني ها بفهمند، سلاح اتمي ندارم

جرج پيرو بازرس ويژه پليس فدرال امريكا (اف. بي. اي.) كه به مدت يك سال مهمترين بازجوي صدام حسين ديكتاتور سابق عراق بود كتابي درباره روزهاي اخر زندگي صدام حسين به رشته تحرير در اورده است.

به گزارش شبكه تلويزيوني فاكس نيوز ، وي هر روز به طور متوسط هفت ساعت را با صدام حسين مي گذراند.

او بر اثر اين ارتباطات و بازجويي ها با صدام حسين دوست شد و ديكتاتور سابق نيز به جنايات خود در نزد جرج پيرو اعتراف كرد.

برخي از توضيحات و تفاسيري كه جرج پيرو در كتاب خود مطرح كرده است به لحاظ انكه عادات صدام حسين را نشان مي دهند جالب توجه هستند.

به نوشته جرج پيرو ديكتاتور سابق عراق مشروب و سيگار برگ كوبايي را بسيار دوست داشت.

او دوست داشت درباره ورزش صحبت كند و به بحث كردن درباره رمان هايي كه خود نوشته علاقه مند بود.

با اين حال اعترافات صدام حسين نيز جالب توجه است.

صدام حسين اعتراف كرده بود كه از گازها و بمب هاي شيميايي عليه كردها استفاده كرده و هزاران نفر را به قتل رسانده است كه در گورهاي دست جمعي مدفون هستند.

از همه مهمتر جرج پيرو در كتاب خود به اعتراف صدام حسين به تلاش براي دستيابي به بمب هسته اي اشاره كرده است.

او گفته بود از اين مسئله نگران بوده است كه مبادا ايراني ها كه وي از انها بيم داشت دريابند عراق تسليحات كشتار جمعي در اختيار ندارد.

وي تا زمان وقوع حوادث يازدهم سپتامبر سال دو هزار و يك ميلادي برنامه هاي خود براي ساخت بمب هسته اي را دنبال مي كرده است.

جرج پيرو مي نويسد صدام در اين مقطع زماني دريافت كه ديگر نمي تواند برنامه هاي خود در زمينه ساخت تسليحات هسته اي را ادامه دهد و به همين دليل برنامه هاي هسته اي خود را متوقف كرد.

جرج پيرو مي نويسد ديكتاتور سابق عراق بيل كلينتون و رونالد ريگان روساي جمهور سابق امريكا را دوست داشت ولي هم ازجرج بوش پدر و هم از جرج بوش پسر متنفر بود زيرا وي با جرج بوش پدر و جرج بوش پسر دو جنگ سخت را تجربه كرده بود.

جرج پيرو مي گويد هنگامي كه به صدام حسين گفته است عراق را ترك كرده و به امريكا باز مي گردد صدام حسين به گريه افتاده است.

به گفته گوينده شبكه تلويزيوني فاكس نيوز اگر ال گور به جاي جرج بوش رئيس جمهور امريكا مي شد و اگر همان سياست هاي دولت كلينتون در خصوص صدام دنبال مي شد حتي بعد از حوادث يازدهم سپتامبر از ديپلماسي استفاده مي شد احتمال اين كه صدام حسين به حكومت خود ادامه داده و به نحوي از انحا به بمب هسته اي دست يابد وجود داشت.

مجري فاكس نيوز در پايان مي گويد: با اين حال، حمله نظامي عليه عراق صورت گرفت و رژيم صدام حسين سرنگون شد و به اين ترتيب به جاي انكه فاجعه اي براي امريكا به وجود ايد فاجعه گريبان ديكتاتور سابق را گرفت!.

[Rasputin]

http://www.telegraph.co.uk/news/newstopics/celebritynews/5122031/South-Park-creators-given-signed-photo-of-Saddam-Hussein.html