Eye On Turkey

[Rasputin]

انتخابات ترکیه، الگویی برای کشورهای منطقه؟


محجبه بودن همسران اعضای حزب عدالت و توسعه با واکنش هایی در ترکیه روبرو شده است
مردم ترکیه چهار روز دیگر برای شرکت در انتخابات پارلمانی به پای صندوق های رای خواهند رفت.
برپایی انتخابات سراسری جدید به دنبال دخالت ارتش این کشور در انتخاب رئیس جمهور جدید ترکیه صورت می گیرد.

حزب عدالت و توسعه که ریشه های اسلامگرایانه دارد، پس از چهار سال و نیم حکومت، در تلاش برای پیروزی در انتخابات و اداره دولت آتی است.

ترکیه یکی از معدود کشورهای اسلامی در جهان است که دارای دموکراسی چند حزبی است و به همین خاطر این انتخابات به دقت از سوی جهانیان دنبال می شود.

مبارزات انتخاباتی در ترکیه به صورت پرشوری ادامه دارد، احزاب و گروه های سیاسی از پرچم ترکیه به وفور در تبلیغات خود استفاده کرده اند.

در اروپای غربی و آمریکا ترکیه را یک الگو برای کشورهای منطقه می دانند و آنها این کشور را مصداق آن می دانند که اسلام و دموکراسی آنگونه که برخی می گویند، با همدیگر تضادی ندارند.

ترکیه البته با سایر کشورهای منطقه، مانند ایران و مصر تفاوت دارد. جمهوری ترکیه از زمان تاسیس، جدایی دین از سیاست یا به صورت دقیق تر، کنترل دین توسط حکومت را پی گرفته است.

جانی دایموند، خبرنگار اروپایی بی بی سی در استانبول می گوید که دموکراسی مدل ترکیه خالی از عیب نیست، تا کنون ارتش ترکیه چهار بار به نام حفظ ارزش های جمهوری، در عرصه سیاسی دخالت کرده و با کودتا، دولت های قانونی را سرنگون کرده است.

اما روند فعلی به گونه ای است که حزبی که اسلام سیاسی را رد می کند اما از نظر دینی و اجتماعی رویه های محافظه کارانه را دنبال می کند، در صدر نظرسنجی ها قرار دارد.

البته معلوم نیست که حزب عدالت و توسعه بتواند مانند انتخابات پیشین، اکثریت پارلمانی را به دست آورد.

اگر این حزب نتواند به پیروزی قاطعی دست پیدا کند، برای انتخاب رئیس جمهوری بعدی ترکیه، مجبور به سازش با سایر احزاب خواهد بود، امری که چندان خوشایند آقای اردوغان نیست و شاید به همین خاطر است که وی در یکی از سخنرانی های اخیر خود گفته که در صورت عدم کسب پیروزی قاطع در انتخابات، از عرصه سیاست خارج خواهد شد.

[Rasputin]

انتخابات پارلمانی ترکیه آغاز شد


چهل و دو میلیون رای دهنده در این انتخابات شرکت خواهند کرد
انتحابات پارلمانی ترکیه که آزمون سختی برای نظام سکولار این کشور محسوب می شود، از ساعات اولیه صبح امروز (یکشنبه 22 ژوئیه) آغاز شد.
نتیجه این انتخابات برای نظام سکولار ترکیه که درتلاش است میان اصول اسلامی و دمکراسی موازنه برقرار کند، اهمیت ویژه ای دارد.

تصمیم به برگزاری انتخابات زودهنگام، به منظور حل بحران سیاسی موجود ترکیه گرفته شده است.

این بحران زمانی ایجاد شد که حزب حاکم عدالت و توسعه، عبدالله گل وزیر خارجه را که تمایلات مذهبی دارد، برای احراز سمت ریاست جمهوری نامزد کرد.

ارتش و احزاب مخالف ادعا کردند که انتخاب آقای گل، نظام سکولار ترکیه را به خطر خواهد انداخت و با همین استدلال، مانع انجام رای گیری شدند.

خبرنگار بی بی سی در ترکیه می گوید مهم ترین مسئله رای گیری امروز، نقش مذهب در این کشور و نیز روابط خارجی ترکیه با دیگر کشورها خواهد بود.

هیاتی از مجمع پارلمانی شورای اروپا به ریاست لوک وون دن برونده نیز بر انتخابات ترکیه نظارت دارد.

آقای برونده گفت حضور این هیات در صحنه انتخابات پارلمانی ترکیه، برای حصول اطمینان از برگزاری قانونی این انتخابات است.

اصلاحات


رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه کارکرد اقتصادی دولت را سند موفقیتش می داند.
حدود 42 میلیون رای دهنده، از میان نامزدهای 14 حزب رقیب، 550 نفر را برای حضور در پارلمان انتخاب می کنند.

تمام پوسترهای تبلیغاتی بر اساس قانون انتخابات ترکیه، شنبه شب از سطح شهرها جمع آوری شد.

این انتخابات تلاشی است برای حل بحرانی که بر سر مجموعه اصلاحات پیشنهادی دولت رجب طیب ادوغان در قانون اساسی ایجاد شده است.

از جمله این اصلاحات انتخاب مستقیم رییس جمهور توسط مردم است، در حالی که در حال حاضر پارلمان رییس جمهور را انتخاب می کند.

رییس جمهوری فعلی ترکیه و هواداران او حزب حاکم را متهم می کنند که برنامه ای اسلام گرایانه را در دستورکار خود دارد اما دولت آقای اردوغان این ادعا را رد می کند.

[Rasputin]

فضای اطراف دفتر نشریه ارمنی زبان آگوس در استانبول به طرز عجیبی محزون به نظر می رسد، گویی هنوز می توان صدای گلوله های تپانچه را که بر قلب هراند دینک سردبیر این هفته نامه ارمنی نشست، شنید.
گرچه این واقعه از ذهن برخی رهگذران آرام آرام زدوده شده، ساکنان و بویژه مغازه داران این خیابان همچنان نتوانسته اند این موضوع را فراموش کنند.

جنید، فروشنده سوپرمارکتی که تقریباً نزدیک دفتر نشریه است آن روز را "روز شوم" می خواند و می گوید: "از اینکه یک جوان ترک غرق در جهالت دست به این کار زده احساس شرمندگی می کنم، چراکه ما ملتی هستیم که با وجود تمام اختلافها با هم زندگی کرده ایم".

وی معتقد است در گذشته هریک از آنها خطاهایی نسبت به یکدیگر داشته اند اما آن اشتباهها باید فراموش شوند.

یکی دیگر از مشتریان مغازه هم که اهل این محل است جملات جنید را تصدیق می کند و می گوید هرگز اندوه آن روز را فراموش نخواهد کرد اما به رغم این فضای اندوهگین، حال و هوای انتخابات پارلمانی به این خیابان هم سرایت کرده و پرچمها و پوسترهای تبلیغانی نامزدها بر در و دیوار آن نشسته است.

در داخل دفتر نشریه روزنامه نیز تصاویر هراند دینک به چشم می خورد و البته بحث انتخابات هم به گوش می رسد.

اتین محجوبیان، سردبیر جدید روزنامه که پیش از این ستون نویس روزنامه اسلامگرای زمان بوده معتقد است مرگ دینک ارامنه ترکیه و هواخواهان دموکراسی را بیش از پیش در یک صف قرار داده است و این می تواند به نوبه خود بر نتایج انتخابات تاثیرگذار باشد.



با توجه به گامهایی که دولت رجب طیب اردوغان در راستای شناسایی حقوق اقلیتهای مذهبی برداشته، ارمنیها این حزب را به خود نزدیکتر می بینند


اتین محجوبیان

او پیش بینی می کند که بیش از شصت درصد ارامنه امسال به حزب عدالت و توسعه رأی دهند.

اتین محجوبیان درباره علت این پیش بینی می گوید: "با توجه به گامهایی که دولت رجب طیب اردوغان در راستای شناسایی حقوق اقلیتهای مذهبی برداشته، ارمنیها این حزب را به خود نزدیکتر می بینند".

هرچند با نگاهی به تاریخ انتخاباتهای ترکیه می توان دریافت که ارامنه این کشور هیچگاه به احزابی با ریشه اسلامی رأی نداده اند، سردبیر جدید هفته نامه آگوس تأکید می کند که نمی توان حزب اردوغان را تنها در چارچوب اسلامگرایی تعریف کرد.

وی با اشاره به نامزدهایی که از نگرشهای مختلف در فهرست نامزدهای عدالت و توسعه جای گرفته اند، می افزاید: "این حزب اکنون نماینده جناح راست میانه است و به سنتها احترام خاصی می گذارد اما در عین حال دیدگاهی بسیار لیبرالتر از بقیه دارد".

به گفته اتین محجوبیان، عدالت و توسعه تنها حزبی است که از حق اقلیتها در تحویل گرفتن مجدد اموال موقوفه شان حمایت کرده است، اموالی که مدتهاست در اختیار دولت قرار گرفته و به نوعی مصادره شده است.

اما نکته مهمی که جانشین هراند دینک از آن سخن به میان می آورد برداشتی است که اقلیتهای مذهبی و گروهی از روشنفکران از این انتخابات دارند.

او می گوید: "یکشنبه مردم فقط برای انتخابات پارلمانی سر صندوق نمی روند، این انتخابات همه پرسی است، برای آری یا نه گفتن به دموکراسی".

وی به در گیری میان دولت و ارتش بر سر گزینش رئیس جمهور اشاره می کند و از موضوع آزادی سربازانی سخن می گوید که همراه ضارب هراند دینک در پاسگاه شهرسامسون در حالی که پرچم ترکیه پشت سرشان دیده می شود،عکس گرفته اند.

اتین محجوبیان می افزاید: "در جامعه ای دموکراتیک و قانونمند این مسائل پیش نمی آید".



حتی به ما وعده هم نمی دهند، آنها وقتی به سمت دریای سیاه می روند می گویند فندق را گرانتر می خریم اما زمانی که به جنوب شرق سفر می کنند هیچ حرفی از کمک اقتصادی و بازسازی شهرهایی که خود ویران کرده اند به میان نمی آورند، فقط برای مقطعی زغال مجانی پخش می کنند


یک جوان کرد

در کنار ارامنه، اسقف سریانیها (آشوریهای) ترکیه هم چندی پیش گفته است که مسیحیان این کشور به عدالت و توسعه علاقه بیشتری دارند تا دیگر احزاب.

اما سرکیس یکی از ساکنان ارمنی محله شیشلی استانبول طور دیگری به ماجرا می نگرد.

وی می گوید: "نمی توان خیلی به احزاب اسلامگرا اعتماد کرد، به همین دلیل بهتر است به مستقلها رأی بدهیم".

البته اتین محجوبیان هم در میان گفته های خود به این موضوع اشاره کرده و پیش بینی می کند که سی درصد ارامنه استانبول رأیشان را به نفع باسقین اوران، نامزد مستقل و چپگرا در صندوق بریزند.

علویها و کردها، جماعتی مجهول اما مهم

محله غازی که کمی دورتر از ناحیه غازی عثمان پاشای استانبول است، محله ای است نسبتاً فقیرنشین که گویا بیشترین علویهای شهر در آن سکنی گزیده اند.

وقتی از میدان اصلی این ناحیه که با انبوه پرچمهای احزاب مختلف آراسته شده بسوی محله غازی می رویم بوضوح از میزان تبلیغات انتخاباتی کاسته می شود.

نعمت، زنی که در مینی بوس نشسته و اهل دیاربکر است با لهجه ای کردی می گوید: "بیشتر احزاب لزومی به تبلیغ در این محله نمی بینند چراکه اینجا کردها و علویها زندگی می کنند و معلوم است رأیشان را به چه کسی می دهند".

درابتدای خیابان اسماعیل پاشای این محله هم تنها چند پرچم بنفش رنگ دیده می شود که رویشان نام دوغان ارباش، نامزد مستقل کرد نوشته شده است.

بهاء الدین، مرد میانسالی که در قهوه خانه و البته دفتر تبلیغاتی دوغان ارباش نشسته، مستقلها را تنها راه حل برای مشکلات کردها و علویها می داند.

وی با اشاره به اینکه گروهی از کردها به عدالت و توسعه هم رأی خواهند داد می افزاید: "هیچیک از این احزاب در واقع ما را دوست ندارند و فقط وقت انتخابات به ما وعده وعیدهای جذاب می دهند".

ولی صالح که اهل شهر کردنشین موش است این حرف را قبول ندارد و با خشم می گوید: "نه، حتی به ما وعده هم نمی دهند، آنها وقتی به سمت دریای سیاه می روند می گویند فندق را گرانتر می خریم اما زمانی که به جنوب شرق سفر می کنند هیچ حرفی از کمک اقتصادی و بازسازی شهرهایی که خود ویران کرده اند به میان نمی آورند، فقط برای مقطعی زغال مجانی پخش می کنند".



ما هیچ دعوایی با هم نداشته و نداریم، سالهاست ساکن یک محلیم اما سیاستمداران این کشور هر وقت لازم بدانند بر مسلمان بودن همه ما تأکید می کنند و زمانی دیگر سخن از دعوای قوم و خویشی ما به میان می آورند


یک معلم علوی مذهب

با این حال، سردارعلی، جوان کرد دیگری که اهل شرناق است تأکید می کند که در میان احزاب، عدالت و توسعه لیبرالتر از بقیه است و کردها اگر بخواهند انتخابی میان بد و بدتر بکنند به این حزب رأی خواهند داد.

او از کشمکش میان ارتش و دولت بر سر ریاست جمهوری ناراحت است و می گوید: "حتی اگر اردوغان بخواهد برای کردها کاری کند ارتش جلوی وی را خواهد گرفت، همان طور که در مورد انتخاب رئیس جمهور اقدام به کودتای اینترنتی کرد".

"کودتای اینترنتی" اشاره به بیانیه فرماندهان ارتش علیه دولت است که از طریق اینترنت در ترکیه منتشر شد.

یکی دیگر از حاضران جمع هم اتفاقات سال ۱۹۹۵ را در محله غازی یادآوری می کند.

در پاییز آن سال، گروهی ناشناس به قهوه خانه ای در محله غازی حمله می کنند و درگیری به کشته شدن دو مأمور پلیس می انجامد که در نهایت به مناقشه خونین میان مردم محل و پلیس تبدیل می شود.

محمد که معلم است و از کردهای علوی شهر تونجلی، با اشاره به اینکه آن ماجرا در بسیاری از رسانه ها به عنوان دعوای کردها و علویها مطرح شد، ادامه می دهد: "ما هیچ دعوایی با هم نداشته و نداریم، سالهاست ساکن یک محلیم اما سیاستمداران این کشور هر وقت لازم بدانند بر مسلمان بودن همه ما تأکید می کنند و زمانی دیگر سخن از دعوای قوم و خویشی ما به میان می آورند".

جمعخانه اصلی علویان استانبول در چند قدمی این قهوه خانه قرار دارد.

به این محل که نزدیک می شویم، پرچمهای نامزد مستقل جای خود را به چند بیرق حزب جمهوری خلق می دهد.

در داخل دفتر خضر الماس، رئیس این جمعخانه هم عکسهای مصطفی کمال پاشا (آتاتورک) در کنار تمثالهای حضرت علی جای گرفته و بر بالای آنها هم نمادی چوبین از شمشیر ذوالفقار نصب شده است.

الماس سخنانش را با اهمیت جمهوری لاییک برای علویها آغاز می کند و می گوید: "گرچه در این انتخابات همه چیز کمی آشفته است اما رهبر ما، عزت الدین دوغان از علویها خواسته است بار دیگر به حزب آتاتورک یعنی جمهوری خلق رأی بدهیم".

او علویها را بیمه کنندگان سلامت و صلابت رژیم لاییک می خواند و تأکید می کند به رغم ناخشنودی علویان از دنیز بایکال، رهبر حزب جمهوری خلق، باز هم حزب وی را به عدالت و توسعه ترجیح خواهند داد.


تعداد ما فقط در آستانه انتخابات اهمیت می یابد و پس از آن باز ما زیر پوشش ترکهای سنی گم می شویم


یک پیرمرد علوی

این در حالی است که حزب عدالت و توسعه هم این بار در فهرست خود چهار نامزد علوی قرار داده و رجب طیب اردوغان امیدوار است در این انتخابات مسیر آرای علویان را بسوی حزبش تغییر دهد.

او حتی چندی پیش در یک سخنرانی گفت که اگر قرار بر علوی بودن باشد خودش از همه علوی تر است.

با وجود این، دولت اردوغان به رغم فشار اتحادیه اروپا درباره به رسمیت شناختن حقوق اقلیتهای قومی و مذهبی، در راستای اعطای آزادی بیشتر به فعالیتهای علویان گامی برنداشته است.

خضر الماس در این باره می گوید: "اردوغان به کلیساها سر می زند وبه آنها کمک می کند اما یکبار هم که شده به جمعخانه نیامده و عبادتگاههای ما را به رسمیت نمی شناسد".

او البته اشاره می کند که تاکنون هیچ حزبی برای علویها کاری نکرده است ولی علویان برای آخرین بار به حزب آتاتورک (جمهوری خلق) رأی می دهند، اگر باز هم تغییری صورت نگیرد، آن وقت شاید چاره ای دیگر بیندیشند.

ولی بیرون از جمعخانه، اهالی محل گویا چندان با رؤسای خود همفکر نیستند.

محمدعلی، صاحب قهوه خانه بیگ داغی که درست روبروی جمعخانه قرارگرفته است می گوید: "نه! من و بسیاری مانند من دیگر اشتباه هشتاد ساله را تکرار نمی کنیم و به مستقلها رأی می دهیم" و بعد در ادامه می گوید: "حزب جمهوری خلق تا به حال نه تنها کاری به نفع ما نکرده بلکه بسیاری از کشتارهای علویان در دوره قدرتمندی این حزب رخ داده است.

تعدادی از مردانی که در قهوه خانه نشسته اند هم البته با کمی ترس که در چهره شان نمایان است حرفهای او را تأیید می کنند.

آنها می گویند گردانندگان ترکیه نه علویها، نه کردها و نه ارامنه را به رسمیت نمی شناسند.

یکی از آنان به نام جلال الدین برای این حرف برهانی می آورد و می گوید: "اگر کسی ماها را در این کشور قبول داشت، آماری صادقانه از تعدادمان اعلام می کرد، اما دولت هیچگاه حاضر نشده جمعیت واقعی ما را باز گو کند."

براستی جمعیت واقعی هر سه گروه ارمنی، کرد و علوی در ترکیه مجهول است.

علویها خود می گویند ۲۵ ملیون نفرند اما این رقم در سایت شورای امنیت ملی ترکیه کمتر از نصف این رقم است، درباره تعداد کردها و ارامنه این کشورهم نمی توان به آسانی اطلاعاتی کسب کرد.

پدر سالخورده جلال الدین این موضوع را در یک جمله خلاصه می کند: "تعداد ما فقط در آستانه انتخابات اهمیت می یابد و پس از آن باز ما زیر پوشش "ترکهای سنی" گم می شویم".

[Rasputin]

حزب عدالت و توسعه در انتخابات ترکيه پيروز شد


دستکم ۴۲ ميليون نفر در اين انتخابات شرکت کردند
حزب حاکم 'عدالت و توسعه' با کسب حدود نيمی از آراء در انتخابات ترکيه به پيروز شد. نخست وزير ترکيه اين نتيجه را پيروزی ای برای دموکراسی در کشورش دانست.
رجب طيب اردوغان، نخست وزير ترکيه در جمع طرفدارانش در آنکارا گفت در ۵۲ سال اخير اين بار نخست است که حزبی توانسته تعداد آرای خود را افزايش دهد.

حاميان حزب وی که اسلامگراست در خيابان های آنکارا و شهرهای ديگر به جشن و شادی پرداخته اند.

گزارش شده حزب آقای اردوغان ۳۴۰ کرسی از ۵۵۰ کرسی پارلمان را به خود اختصاص داده است.

انتخابات پارلمانی ترکيه صبح يکشنبه ۲۲ ژوئيه آغاز شد و ميليون ها نفر در انتخاباتی که ميزان مشارکت 'بسيار بالا' اعلام شده، رأی دادند.

رجب طيب اردوغان پس از پيروزی تاکيد کرد برای ورود ترکيه به اتحاديه اروپا تلاش خواهد کرد.

وی گفته است به همه مردم ترکيه خدمت خواهد کرد، بدون توجه به اينکه به حزب وی رای داده اند يا خير.


رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه پس از اعلان نتایج بر اتحاد ملی تاکید کرد

نتيجه اين انتخابات برای نظام سکولار ترکيه که درتلاش است ميان اصول اسلامی و دموکراسی موازنه برقرار کند، اهميت ويژه ای دارد.

خبرنگار بی بی سی در آنکارا می گويد مردم ترکيه حزب حاکم را به رغم صحبت هايی که در مورد اسلامگرايی آنها می شود، تهديدی برای نظام سکولار اين کشور نمی بينند.

انتخابات زودهنگام روز يکشنبه به عنوان راه حلی برای بحران سياسی اخير ترکيه برگزار شد.

اين بحران پس از آن آغاز شد که حزب عدالت و توسعه عبدالله گل، وزير امور خارجه، را که تمايلات مذهبی دارد، برای احراز سمت رياست جمهوری نامزد کرد.

ارتش و احزاب مخالف ادعا کردند که انتخاب آقای گل، نظام سکولار ترکيه را به خطر خواهد انداخت و با همين استدلال، مانع انجام رای گيری شدند تا سرانجام قرار شد انتخابات پيش از موعد برای حل بن بست برگزار شود.

حدود ۴۲ ميليون رای دهنده، از ميان نامزدهای ۱۴ حزب رقيب، ۵۵۰ نفر را برای حضور در پارلمان انتخاب کرده اند.

تمام پوسترهای تبليغاتی بر اساس قانون انتخابات ترکيه، شنبه شب از سطح شهرها جمع آوری شده بودند. اين انتخابات تلاشی است برای حل بحرانی که بر سر مجموعه اصلاحات پيشنهادی دولت رجب طيب اردوغان در قانون اساسی ايجاد شده است.

از جمله اين اصلاحات انتخاب مستقيم رييس جمهور توسط مردم است، در حالی که در حال حاضر پارلمان رييس جمهور را انتخاب می کند.

رييس جمهوری فعلی ترکيه و هواداران او حزب حاکم را متهم کرده اند که برنامه ای اسلام گرايانه را در دستورکار خود دارد اما دولت آقای اردوغان اين ادعا را رد می کند.

[Rasputin]

ترکيه پس از انتخابات ديروز
يک گام به پيش اسلام سنی
در برابر ج. اسلامی شيعه
امين جوادزاده- پيک نت
می توان حدس زد، امريکا و انگليس خود مشوق روی کارآمدن اسلام گرايان سنی و سپرده شدن قدرت دولتی ترکيه به دست آنها هستند تا جهان اهل تسنن در برابر ايران شيعه تقويت شده و مرزهای ايران محاصره مذهبی نيز بشود. زمينه ای که در ميان اهل تسنن ترکيه توام با احساسات ناسيوناليستی و برتری طلبی وجود دارد. با اين حدس و گمان، حوادث دو هفته پيش پاکستان و تحصن اسلامگرايان در مسجد و درگيری مسلحانه با ارتش اين کشور و طرح ناتمام ترور پرويز مشرف نيز معنای ديگری پيدا می کند که شايد از دل آن بخواهند پيمان نظامی- مذهبی ميان ترکيه، پاکستان و عربستان را بيرون بيآورند. بنابراين، جائی برای ذوق زدگی در محافل دولتی و مذهبی جمهوری اسلامی نيست! بويژه با گام های بلندی که اسرائيل به کمک سياست های دولت احمدی نژاد به سوی چنين پيمان ها و همراهی و پيوستن به آنها بر ميدارد!





انتخابات مجلس قانونگذاری ترکيه برگزار شد. از جمعيت ۷۵ ميليونی ترکيه حدود 14ميليون رای دهنده ازميان 14 حزب رقيب 550 نفر را به عنوان نمايندگان پارلمان ترکيه انتخاب کردند. به گزارش رسانه های گروهی آلمان از سه حزب مطرح در انتخابات ترکيه حزب حاکم و اسلام گرای «عدالت و توسعه» به رهبری «رجب اردوغان» بيش از 46,3 آراء، حزب کماليست «جمهوری مردم » به رهبری"دنيز بايکال» 20,9 آراء، و حزب« حرکت ملی"*ـ شاخه سياسی ـ مافيای فاشيستی گرگ های خاکستری ترکيه ـ 14,2 % آراء را بدست آوردند. «رجب اردوغان» در سخنرانی های انتخاباتی به طرفداران خود اعلام کرده بود که اگر حزب او اکثريت آراء را بدست نيآورد، صحنه سياست ترکيه را ترک خواهد کرد. برنامه های انتخاباتی احزاب از جمله شامل برگزاری برنامه های کنسرت بود. در حالی ارکسترهای موسيقی حزب «عدالت و توسعه» برنامه های پاپ اجرا می کردند، ارکستر های گروه حريف يعنی حزب کماليست «جمهوری مردم» بيشتر به احرای سرود ملی ترکيه تمايل نشان می داد. ارامنه و علوی های ساکن ترکيه ترجبح دادند تا در انتخابات هم رای طرفداران اردوغان باشند. با توجه به کشته شدن روزنامه نگار ارمنی"هرانددينک» از روزنامه ارمنی زبان«آگوس» دراستانبول بدست جوانی از طرفداران «مافيای گرگ های خاکستری" حزب موازی حزب «حرکت ملی"، ارامنه از ملی گرايان افراطی ترکيه دلخوشی نداشته و به همين دليل آن ها نيز حزب «رجب اردوغان» را ترجيح دادند.

نيرو های چپ و کُرد ترکيه در يک ائتلاف انتخاباتی نمايندگان مشترک خود را معرفی کرده بودند. منابع خبری در رابطه با تعداد کانديدا های آنها - تا تنظيم اين مطلب- گزارشی نداده اند. با توجه به مبارزه کُردهای ساکن آناتولی به سر پرستی «حزب پ. ک. ک» جهت خود مختاری، ازسال 1984 تاکنون3000 نفراز کرد های ترکيه کشته شده اند.

اين انتخابات را به اين دليل سرنوشت ساز دانسته اند که در هفته های گذشته ژنرال«ياشار بيوک آ نيت» فرمانده کل ارتش ترکيه نسبت به رشد اسلامگرايان در ترکيه هشدار داده و تلويحا گفته بود که در صورت پيروزی اسلامگرايان درانتخابات مذکور اين امکان وجود دارد که ارتش ترکيه مستقيما وارد عمل شود. محافل راست اروپا از«حزب عدالت و توسعه» به عنوان يک حزب محافظه کار مذهبی نام می برند.

اکنون اين سئوال مطرح است که ارتش ترکيه با واقعيت سياسی موجود در صحنه سياسی ترکيه چگونه برخورد خواهد کرد. با توجه به سابقه چهار بار کودتا توسط ارتش متکی به امريکا و اسرائيل در ترکيه، اکنون اين نگرانی وجود دارد که با دخالت نيروها ی نظامی در امور سياسی ترکيه روند رشد دمکراسی نيم بند فعلی نيز متوقف شود و نيز با توجه به تقاضای ترکيه جهت پيوستن به اتحاديه اروپا، اين اتحاديه پذيرش ترکيه را منوط به برقراری آزادی های مورد نظرخود در ترکيه می داند، اما در ماه های گذشته فرمانده ارتش ترکيه ژنرال «ياشار بيوک آنيت» در سخنرانی های خود با ايجاد فضای باز سياسی مورد خواست اتحاديه اروپا در ترکيه شديدا مخالفت کرده است. اتحاديه اروپا همچنين از ترکيه خواسته است که رسما به جريان نسل کشی ارامنه که در سال 1915 توسط ترک ها انجام شد، معترف و ماده قانونی مجازات معترضين به اين واقعه را از قانون اساسی ترکيه حذف کند. اتحاديه اروپا از روند کُند اصلاحات در ترکيه ابراز نارضايتی می کند. اتحاديه اروپا از حکومت ترکيه می خواهد تا ضمانت دهد که آزادی اديان مختلف را رعايت خواهد کرد. وزير خارجه ترکيه« عبدالله گُل» در هفته گذشته نسبت به مسلح کردن بخشی از کُرد های ساکن مابين مرزهای ترکيه، ايران و عراق به آمريکا هشدار داد. اطلاعات تسليم شدگان و دستگيرشدگان کُرد به دولت ترکيه نشان می دهد که عوامل نظامی آمريکائی به پايگاه های گروه «پژاک» منتسب به «پ. ک. ک.»( گروه مربوط به برادر احمد اوجلان) رفت آمد دارند و به آنان سلاح و پول می رسانند. وزير خارجه ترکيه هشدار داد که چنانچه ثابت شود که چنين ارتباطی وجود دارد ترکيه رابطه خود را با آمريکا قطع خواهد کرد. البته موضوع اعلام شده از جانب دولت رجب اردغان را نمی توان در مقطع فعلی جدی تلقی کرد، زيرا ترکيه با صد ها بند مرئی و نا نا مرئی به آمريکا و اسرائيل بند است، به طور مثال علاوه بر وجود پايگاه های نظامی آمريکا در ترکيه از جمله «پايگاه انجرليک» در منطقه نزديک به مرز های ايران، طبق قراردادهای چند سال گذشته نيروهای نظامی اسرائيلی نيز علاوه بر آموزش نيروی هوائی ترکيه حتی اجازه پرواز برفراز خاک ترکيه نيز دارند. بديهی است که اين امکان مهم نظامی پروازهواپيما های نظامی اسرائيل را در محدوده مرزی ايران نيز ميسر می سازد که شايعه چند سال قبل پرواز و عکس برداری از «مرکزبرقی نکا » در شمال ايران از جمله موارد آن بود. آنچه که مسلم است جامعه ترکيه همانطور که از سال ها پيش قابل پيش بينی بود، آبستن حوادٍث بزرگی است. اعمال دخالت های نظامی ارتش ترکيه می تواند نه تنها به خواسته های نظاميان منجر نشود بلکه با توجه به برآيند های موجود درمنطقه ممکن است به قوت گيری عناصر مذهبی فرصت طلب سنی همچون گروه ارتجاعی" القاعده» منجر شود، گروهی که عملا و پنهان در ترکيه وجود دارد. نبايد فراموش کرد که ترکيه بقايای امپراطوری عثمانی بعنوان مرکز اسلام سنی است. آنچنان که حتی می توان حدس زد، امريکا و انگليس خود مشوق روی کارآمدن اسلام گرايان سنی و سپرده شدن قدرت دولتی ترکيه به دست آنها هستند تا جهان اهل تسنن در برابر ايران شيعه تقويت شده و مرزهای ايران محاصره مذهبی نيز بشود. زمينه ای که در ميان اهل تسنن ترکيه توام با احساسات ناسيوناليستی و برتری طلبی وجود دارد. با اين حدس و گمان، حوادث دو هفته پيش پاکستان و تحصن اسلامگرايان در مسجد و درگيری مسلحانه با ارتش اين کشور و طرح ناتمام ترور پرويز مشرف نيز معنای ديگری پيدا می کند که شايد از دل آن بخواهند پيمان نظامی- مذهبی ميان ترکيه، پاکستان و عربستان را بيرون بيآورند. بنابراين، جائی برای ذوق زدگی در محافل دولتی و مذهبی جمهوری اسلامی نيست! بويژه با گام های بلندی که اسرائيل به کمک سياست های دولت احمدی نژاد به سوی چنين پيمان ها و همراهی و پيوستن به آنها برمی دارد.

*مافيای گرگ ها ی خاکستري(بوز گورت چيلار) متشکل ازافراد وگروه های مافيائی ـ سياسی ـ فاشيست ترکيه می باشد که نه فقط در خود ترکيه، بلکه در کليه کشورهائی که ترک ها ـ بويژه ترک های ترکيه ـ ساکن هستند، به شيوه های غيرقانونی و خارج ازعرف سياسی به اعمال غيرانسانی مثلا دست داشتن در قاچاق مواد مخدر و يا از جمله همکاری با مافيای ورود و خروج زنان از کشورهای مختلف دنيا از جمله از ترکيه و اروپای شرقی به کشور های اروپای غربی دست دارد. اين مافيای سياسی ـ جنائی بويژه از ميان نوجوانان ترک که دارای تمايلات ملی هستند، سمپات گيری می کند، آن ها با انگشتان دست خود علامت سر و گوش يک گرگ را به نمايش می گذارند . اين علامت سمبول مبارزه جوئی اقوام ترک است که در افسانه های ترکی از آن نام برده شده است واين گونه از آن توسط اين گروه خطرناک سوء استفاده می شود. روزنامه گاردين چاپ انگليس در گزارشی از ترکيه می نويسد: کتاب «نبرد من» نوشته« آدولف هيتلر» به تعداد 100000 نسخه اخيرا در ترکيه توسط همين گروه فاشيستی به چاپ رسيده و فروخته شده است. حساب اين جريان به غايت خطرناک متظاهر به ملی گرائی ترک را که با مراکز امنيتی بعضی از کشور ها نيز سرو سری دارد، بايد از حساب احزاب ملی گرای هويت طلب ترک در آذربايجان و ساير کشور های ترک زبان جدا دانست.

[Rasputin]

Turkey re-elects governing party

Mr Erdogan said that "democracy has passed a very important test"
Supporters of Turkey's governing AK Party are celebrating after the country's prime minister claimed a comprehensive general election victory.
Recep Tayyip Erdogan vowed to work for national unity after his party won re-election with almost 50% of votes.

He told cheering crowds in Ankara that the AKP victory was a triumph for Turkish democracy.

Opponents had insisted that a win for the Islamist-rooted AKP could undermine Turkey's secular traditions.

The election was called after opposition parties in parliament blocked the AK Party's nominee for the post of president, causing political deadlock.

But the BBC's Chris Morris, in Ankara, the Turkish capital, says the AKP has now scored a stunning victory, and those who still believe it is a threat to the secular system are clearly in a minority.

The secularists' fear and dislike of political Islam is very real and not feigned

BBC Europe editor Mark Mardell


Read Mark's thoughts in full
Send us your reaction

Reports said the AKP had won about 47% of the nationwide vote after some three-quarters of votes were counted.

Two opposition parties won the 10% share needed to guarantee seats in parliament: the secularist Republican People's Party (CHP) polled 20%, and the right-wing Nationalist Action Party (MHP) 14%.

Those gains meant the AK Party would have about 340 seats in the 550-member parliament, Turkish media said.

Estimates said the CHP would win 112 seats and the MHP 70 seats, with about 25 going to independent candidates, including pro-Kurdish politicians.

Unity call

Speaking in Ankara, Mr Erdogan said his party would continue pursuing Turkey's ambitions of joining the European Union.




In pictures: Victory party
Turkish election primer
Turkish voters' views

In front of cheering crowds waving Turkish flags and the blue flags of the AKP, Mr Erdogan said he would work for all Turkish people, no matter who they had voted for.

"Democracy has passed a very important test," he said, pledging to continue economic and democratic reforms.

"Whoever you have voted for... We respect your choices. We regard your differences as part of our pluralist democracy. It is our responsibility to safeguard this richness."

He also vowed to continue the fight against Kurdish rebels in the east of Turkey.

Sentiments high

Voting was compulsory and turnout was reported to be extremely high.

Some 42 million people were eligible to vote in the poll, while 14 parties vied for seats in parliament.

Poling stations were busy from early on Sunday, with supporters of the secular establishment out in force as well as AKP voters.

Many people broke into applause as Turkey's military chief of staff arrived to cast his vote.

In the run-up to the election generals had warned that the army was prepared to step in to defend Turkey's strict secular system.

The deadlock in parliament emerged when the AKP tried to nominate Abdullah Gul, a former foreign minister, for the post of president - traditionally a secular figurehead for the republic.

Opposition parties blocked Mr Gul's appointment, as well as government reforms proposing direct elections to choose a president.

Turkey's current president and its secularist establishment have vowed to resist what they regard as the Islamist agenda of the AK Party.

Mr Erdogan's government dismisses that portrayal, pointing to its record of five straight years of economic growth and the start of membership negotiations with the European Union.

[Rasputin]

رسانه *های بین *المللی از پیروزی حزب عدالت و توسعه به رهبری رجب طیب اردوغان در انتخابات پارلمانی ترکیه به عنوان پیروزی اسلامگرایان یاد می *کنند.
در حالی که واژه اسلامگرایی در سالهای اخیر به نحله* ای فکری در دنیای اسلام اطلاق می *شود که خواهان دخالت دین در امور دولتی است، کاربرد اسلامگرایی برای توصیف حزب عدالت و توسعه ترکیه تا چه اندازه مناسب است؟

تردیدی نیست که حزب عدالت و توسعه در مقایسه با احزاب بشدت سکولار ترکیه دارای گرایش اسلامی است اما این گرایش تنها به حفظ حرمت دین در حوزه شخصی و مدنی محدود می* شود و در دستگاه دولت تبلوری ندارد.

این در حالی است که جریان اسلامگرایی در جهان معاصر نه به معنای تقید به دستورهای دینی در حوزه خصوصی و مدنی بلکه به معنای تأسیس دولتی با هدف اجرای احکام دینی در تمام شئون اجتماعی است.

امروزه در دنیای اسلام به مسلمانانی که معتقد به جدایی دین از دولت باشند، سکولار گفته می *شود، با توجه به این مطلب به نظر می *رسد که حزب عدالت و توسعه، تشکیلاتی شامل مسلمانان سکولار باشد تا حزبی اسلامگرا.

رهبران حزب عدالت و توسعه نیز تمایلی به شناخته شدن به عنوان حزب اسلامگرا ندارند و از همین رو، بر پایبندی خود به نظام سکولار ترکیه تأکید می *ورزند.

رویکرد عملی حزب اعتدال و توسعه هم در طول دوران حکومتش چیزی جز ادامه راه دولتهای سکولار قبلی چه در حوزه داخلی و چه خارجی نبوده است.

در حوزه خارجی، حزب عدالت و توسعه روابط رسمی ترکیه با اسرائیل را ادامه داده و هیچگاه در صدد قطع این رابطه برنیامده است.

جریانهای اسلامگرا در منطقه خاورمیانه عموماً به رسمیت شناختن موجودیت اسرائیل را امری غیرشرعی می* دانند و خواهان قطع روابط کشورهای اسلامی با آنند.

در واقع، دولت تحت رهبری آقای اردوغان در ترکیه، نه تنها روابط کشورش را با اسرائیل قطع نکرد، بلکه در دوره هایی در صدد برآمد از نفوذ توأمان خود در اسرائیل و جهان عرب در جهت پایان دادن به مناقشه دیرپای خاورمیانه استفاده کند، مسئله *ای که در صورت تحقق، موقعیت اسرائیل را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از خاورمیانه تثبیت می *کند.


اگر ارتش ترکیه و احزاب سرسخت سکولار خود را ضامن حفظ هویت سکولار جمهوری ترکیه در مقابل خطر اسلامگرایی معرفی می *کردند، حزب عدالت و توسعه با اصلاحات ساختاری به منظور عضویت در اتحادیه اروپا، سکولاریسم را در ترکیه نهادینه خواهد کرد



مهمتر از این مسئله، اصرار حزب عدالت و توسعه بر پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپاست.

دولتهای اروپایی شرط عضویت کامل ترکیه در اتحادیه اروپا را ایجاد اصلاحات سیاسی و اقتصادی در این کشور بر مبنای استانداردهای اروپایی اعلام کرده *اند.

حزب عدالت و توسعه برای اجرای این اصلاحات اعلام آمادگی کرده و به گفته برخی از منابع اروپایی، در این جهت از دولتهای سکولار قبلی ترکیه نیز موفقتر عمل کرده است.

هم اکنون نیز آقای اردوغان پیروزی قاطع حزب خود در انتخابات پارلمانی را رأی مثبت مردم ترکیه به ادامه اصلاحات برای پیوستن به اتحادیه اروپا اعلام کرده است.

تن دادن به استانداردهای اروپایی در حوزه سیاست و اقتصاد، به معنای پذیرش ماهیت سکولار دولتهای اروپایی و نهادینه کردن آن در ترکیه است.

به عبارت دیگر، اگر ارتش ترکیه و احزاب سرسخت سکولار خود را ضامن حفظ هویت سکولار جمهوری ترکیه در مقابل خطر اسلامگرایی معرفی می *کردند، حزب عدالت و توسعه با اصلاحات ساختاری به منظور عضویت در اتحادیه اروپا، سکولاریسم را در ترکیه نهادینه خواهد کرد.

در حقیقت، عضویت ترکیه با اکثریت مسلمان در اتحادیه اروپا، مفهومی بسیار عمیقتر از نهادینه شدن سکولاریسم در این کشور دارد.

عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا به معنای آن است که تقابل فرهنگی عمیقی که از قرنها پیش تاکنون بین فرهگ اسلامی و مسیحی در جریان بوده و با رشد اسلامگرایی در دوران اخیر در برخی از حوزه* ها به اوج خود رسیده، برای همیشه جای خود را به همکاری و همزیستی خواهد داد و از این فراتر، نوعی هویت مشترک بر مبنای منافع مشترک شکل خواهد گرفت.

چنین روندی مستلزم به حاشیه راندن هویتهای دینی و تعامل بر مبنای اصول سکولاریسم خواهد بود.

از این نگاه، حزب عدالت و توسعه در ترکیه عملاً در جهتی حرکت می* کند که هیچکدام از احزاب سرسخت سکولار براحتی نمی* توانستند در آن گام بردارند.

توفیق حزب عدالت و توسعه در مسئله فوق، قاعدتاً ناشی از این است که این حزب به جای ستیزه جویی با پاره **ای از معیارهای دینی در حوزه شخصی و مدنی، به دفاع از آنها برخاسته و به صورت حزبی سکولار اما مسلمان ظاهر شده است.

[Rasputin]

Turkey's prime minister has a chance to move his country to a new era of religious tolerance.
Turkey is proving that Islam and democracy can coexist – so far. On July 22, elections that could have turned nasty, didn't. And Turkey's Islamic ruling party was returned to power in parliament with even greater support. Nonetheless, the issue of mosque and state still towers like a minaret.

Just this spring, it threatened to tear Turkey apart. The ruling party nominated a devout Muslim, the foreign minister, to be president, but street protests erupted over the fact that his wife wears a head scarf – which is forbidden in public buildings under the constitution. The military hinted at a coup.

Turkey's prime minister, Recep Tayyip Erdogan, who leads the mildly Islamic party of Justice and Development, or AKP, wisely avoided a potential government collapse by instead calling early parliamentary elections. Now he's back in power with a stronger AKP than ever – this time with nearly 47 percent of Turks behind it, up from 34 percent in 2002.

Religion aside, it's not hard to see why the AKP did well. Under its rule, the economy has grown by an average 7 percent a year, chronic inflation has been tamed, and foreign investment is at an all-time high. For the first time since the 1950s, Turks are no longer leaving the country in droves for jobs in Europe.

And speaking of Europe, the AKP has doggedly pursued European Union membership, adopting legal and military reforms. It's also made overtures to the minority Kurds, and Mr. Erdogan looks to be exploring a diplomatic solution to attacks from Kurd terrorists in Iraq.

But of course, it's not possible to put religion aside. More than half the country did not vote for the AKP. Many fear it has a secret agenda to gradually Islamicize modern-day Turkey. They're already writing the obituary of the country founded by the remarkable Mustafa Kemal Ataturk, a secularist in a Muslim world, who introduced the Roman alphabet and women's suffrage.

Erdogan has tried to calm these fears by emphasizing a moderate AKP. His election-day remarks were sensitive and reassuring. "Our joy cannot be, and should not be, the sorrow for those who do not think like us," he said. He underscored the "common values" uniting Turks in a "democratic, secular, and law-based social state."

But it is actions, not words, that will win over skeptics. Erdogan's first chance at that will be the unfinished business of the presidential nomination. He's hinted at compromise, and he would be wise to select someone acceptable to the secularists.

Despite having just had an election sparked by a dispute over Islam, Turks did not hear a serious discussion of the role of religion and state. The opposition stooped to fear-mongering about fundamentalists, and Erdogan avoided the subject – or denied the label.

This public discussion, however, must occur. More Turks are identifying themselves as observant Muslims (nearly 50 percent do so). Many want more rights – not just head scarves in official buildings, but equal treatment for those who attend religious schools.

This week Erdogan said, "It will be our basic priority to attain and surpass the level of modern civilization pointed at by hero ... Ataturk."

It is his challenge to found the next Turkey, one that equally respects the interests of secularists and Muslims.

[Rasputin]

در میدانگاه کوچک محله قاسم پاشای استانبول، همان جایی که کودکی رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه در آن سپری شده، هنوز تعدادی از پرچمهای احزاب عدالت و توسعه، حرکت ملی و دموکرات به چشم می خورد.
درست بالای میدان هم پرچم بزرگ آبی و سفید تیم فوتبال قاسم پاشا معلق است، تیمی که آقای اردوغان درجوانی از بازیکنان آن بوده و امسال بالاخره پس از شش دهه توانست رقیب خود را شکست دهد و جام لیگ باشگاههای استانبول را به دست آورد.

مردانی که بر نیمکتهای میانه میدان نشسته اند با اشاره به این موضوع می گویند آنها پیش از انتخابات پارلمانی موفقیت تیمشان را به فال نیک گرفته بودند و یقین داشتند که رجب طیب اردوغان نیز می تواند از پس حریفانش بخوبی برآید.

حال بازی واقعاً به نفع تیم عدالت و توسعه پایان یافته و این حزب توانسته با تفاضل گل زیادی جام انتخابات را در دست گیرد.

باوجود این، هنوز بسیاری از مسائل درباره آینده پارلمان و سرنوشت ریاست جمهوری ترکیه در هاله ای از ابهام قرار دارد و مخالفان حزب فاتح، باز زمزمه های پیش از رأی گیری را در مورد "به خطر افتادن نظام لاییک" آغاز کرده اند.

اما ساکنان محله قاسم پاشا که به نظر می رسد بیشتر از طبقه متوسط و تاحدی پایین دستند و به گفته صاحب قدیمی ترین قهوه خانه محل، "اکثریت مؤمن" هستند، این موضوع را از دریچه ای دیگر می نگرند.


یکی از هواداران حزب راستگرای افراطی حرکت ملی

نوری، مردهفتاد ساله ای که بازنشسته اداره پست است در این باره می گوید: "مخالفان عدالت و توسعه چون شکست خورده اند پی بهانه تراشی و دغل بازی اند، آنها همه چیز را آلت دست خودشان می کنند از جمهوری گرفته تا لاییسیسم، زیرا عادت کرده اند همه اینها متعلق به خودشان باشد".

وی یادآور می شود که وقتی تیم قاسم پاشا یک تیم نسبتاً بالای شهری را شکست داد هم، رسانه های مخالف دولت اردوغان طوری جلوه دادند که گویی نخست وزیر داور را تطمیع کرده است تا پنالتی به نفع این تیم بگیرد.

مشابه همین اتهام را در روزهای اخیر طرفداران حزب جمهوری خلق و برخی از احزاب دیگر مطرح می کردند و اینکه عدالت و توسعه با پخش برنج مجانی و ماکارونی میان قشر فقیر رأی خریده، نقل محافل شده بود.

در کنار این اتهامها، بین برخی از مردم این شایعه پیچیده که رجب طیب اردوغان قصد دارد در دور جدید اقتدارش، با اصلاح قانون اساسی، احکام دینی را در آن جای دهد و تعریف لاییسیسم را تغییر دهد.

وقتی در این باره صحبت به میان می آید، یوسف که معلم تاریخ است و گویا پدر یزرگش همرزم مصطفی کمال پاشا (آتاتورک) بوده تأکید می کند که چنین چیزی نه ممکن است و نه کسی به آن فکر می کند و در ادامه می افزاید: "علت مطرح شدن این حرفهای بی اساس، تعریف نشدن درست لاییسیسم در جامعه ترکیه است، همه فقط نام آن را می دانند و حتی در کتابهای مدرسه هم تعریف کافی و واضحی از آن نیامده است".

بر دیباچه کتاب درسی "تاریخ انقلاب ترکیه" که در دوره ابتدایی تدریس می شود، "لاییسیسم جدایی امور دینی از امور سیاست است".

به گفته یوسف گرچه این تعریف درست است اما در مدارس طوری از آن بحث می شود که گویی این ویژگی نه مختص نظام یک کشور، که از خصوصیات آدمهاست.


علت مطرح شدن این حرفهای بی اساس، تعریف نشدن درست لاییسیسم در جامعه ترکیه است، همه فقط نام آن را می دانند و حتی در کتابهای مدرسه هم تعریف کافی و واضحی از آن نیامده است


یک معلم تاریخ

او می گوید: "آموزگارها معمولاً به جای اینکه بگویند نظام کشور ما لاییک است می گویند "ما لاییک هستیم" و بعد وقتی مثلاً در مدارس یا در دوران سربازی، نماز خواندن در اماکن عمومی ممنوع می شود، ناخودآگاه سکولاریسم با بی دینی برابری می کند".

بر اساس یکی از تازه ترین نظرسنجیها که با شرکت ۵۳۰۰ نفر در ترکیه انجام شده، تنها چهل درصد شرکت کننده ها تعریف درستی از این واژه ارائه داده اند و حدود ده درصد نیز لاییسیسم را مخالف دین دانسته اند، برخی دیگر هم آن را فقط" اصل اساسی جمهوری ترکیه " تعریف کرده اند.

عزت، مردی که در محله قاسم پاشا آرایشگاه زنانه دارد گویی از همین گروه ده درصدی است و در حالی که هنوز جوهر مخصوص رأی دادن بر انگشت اشاره اش مانده تأکید می کند: "لاییک بودن یعنی بی دین بودن".

در مقابل، صاحب قهوه خانه که اهل محل او را فردی اهل مطالعه و دیندارمعرفی می کنند پاسخ می دهد: "تعریفت نادرست است، اگر تو الآن آرایشگر زنانه هستی به این خاطر است که در کشوری با رژیم لاییک زندگی می کنی وگرنه طبق قوانین اسلام مشتریانت همه نامحرم محسوب می شوند".

اما این جملات نیز تصور عزت را تغییر نمی دهد زیرا او این بار تصریح می کند که به رغم برداشتی که از لاییسیسم دارد و آن را معادل بی دینی می داند، بشدت طرفدارجمهوری آتاتورک است.

این در هم آمیختگی مرز میان انسانها و نظام در برداشت بیشتر ترکها از"ساختار سکولار" سبب شده که جامعه به نوعی به دو بلوک اسلامگراها و لاییکها تقسیم شود و به تبع آن، چنین تصویری از این کشور پیش روی ناظران بیرونی قرار دهد.


نود درصد پسران و دختران جوان شرکت کننده در یک نظرسنجی موافق صددرصد جدایی حوزه دین از سیاستند و تقریباً همین تعداد هم از آنها هم با لزوم احترام به دین و برداشته شدن ممنوعیت حجاب ابراز موافقت کرده اند



حاج منصور، مرد سالخورده ای که ریش بلندی دارد و عرق چین بر سرگذاشته، به وقایع سالهای دهه هفتاد و ترور اوغور مومجو، نویسنده ترک اشاره می کند و می گوید: "هیچکس در این هشتاد سال نفهمیده لاییسیسم یعنی چه، بویژه آنها که خود را حامی آن می دانند، وقتی در تشییع جنازه مومجو فریاد می زدند "مرگ بر دین" باید منتظر شنیدن "مرگ بر لاییسیسم" هم می شدند".

او به حزب اسلامگرای سعادت رأی داده و بصراحت اعلام می کند اصلاً با رژیم لاییک موافق نیست و قوانین شرعی را ترجیح می دهد اما بلافاصله می افزاید: "البته اگر اردوغان با اصلاحات خود فضا را برای دینداران جامعه باز کند معتقدم در همین نظام می توانیم بخوبی زندگی کنیم، بویژه اینکه بیشتر جوانهای اطراف ما هم برخلاف دوران جوانی ما با این رژیم مخالف نیستند".

نظرسنجی دیگری که سال گذشته از سوی یکی از مراکز تحقیقاتی میان ۴۴۰۰ پسر و دختر جوان در مناطق مختلف ترکیه انجام گرفت نشان داد که نود درصد آنها موافق صددرصد جدایی حوزه دین از سیاستند اما تقریباً همین حدود هم گزینه های "لزوم احترام به دین و برداشته شدن ممنوعیت حجاب" را انتخاب کرده بودند.

از طرفی، شرکت کنندگان در نظرسنجی، محافظه کاری به مفهوم احترام به سنتها را مهم دانسته اما معتقد بوده اند که این احترام منافاتی با حمایت از نظام لاییک ندارد.

البته با نگاهی به نتایج انتخابات ترکیه از دهه پنجاه تاکنون هم می توان دریافت که مردم این کشور معمولاً به احزاب محافظه کار رأی داده اند و این لزوماً به معنای اسلامگرایی آنها نبوده است.


حزب جمهوری خلق که خود را اساس نظام معرفی می کند و افتخارش این است که خشت اولش را آتاتورک گذارده نه تنها در برنامه هایش به طور بسیار محدود به موضوع اتحادیه اروپا پرداخته بود، بلکه بر خلاف همیشه در تبلیغات انتخاباتی در برخی شهرها به مردم روسری هدیه می کرد



از جمله، پیروزی حزب دموکرات و بازمانده آن، حزب عدالت قبل و بعد از کودتای ۱۹۶۰ و موفقیت حزب مام میهن به رهبری تورگوت اوزال همه مؤید تمایل ترکها به احزاب راستگراست.

حتی در سالهایی که احزاب چپ رأی بیشتری آورده اند باز ناچار به تشکیل دولت ائتلافی با راستگراها در مجلس بوده اند.

در این هنگام، باز صحبتها بسوی تعریف لاییسیسم و رابطه آن با دینداری باز می گردد.

عبدالقادر که بازنشسته شرکت حمل و نقل است و می گوید با اردوغان در این محله فوتبال بازی می کرده معتقد است "دولت پنهان " تعریف لاییسیسم را تحریف کرده است.

او تأکید می کند که آنچه "دولت پنهان" می نامد، هم دین وهم نظام را استثمار کرده و بعد می گوید: "الآن عدالت و توسعه متهم به این است که دین را آلت دست خود کرده اما من می گویم این متهم کنندگانند که هم دین و هم جمهوریت و هم آتاتورک را دستاویز قرار داده اند".

وی به این اشاره می کند که تنها حزب عدالت و توسعه بود که در برنامه اش با صلابت از حرکت ترکیه در مسیر غرب و اتحادیه اروپا حمایت کرده است، همان هدفی که مصطفی کمال پاشا برای ترکیه برگزیده بود.

جالب آنکه حزب جمهوری خلق که خود را اساس نظام معرفی می کند و افتخارش این است که خشت اولش را آتاتورک گذارده نه تنها در برنامه هایش به طور بسیار محدود به موضوع اتحادیه اروپا پرداخته بود، بلکه بر خلاف همیشه در تبلیغات انتخاباتی در برخی شهرها به مردم روسری هدیه می کرد.


من مانیکوریست آتاتورک را می شناختم، آنچه او از مصطفی کمال می گفت هیچ ربطی به تعریف سردمداران ارتش و حزب جمهموری خلق از وی ندارد، آیا تا به حال می دانستید که آتاتورک در مسجد حاجی بایرام نماز می خواند، عکسهایش هست اما کسی جرأت ندارد چاپ کند


آرایشگر زنانه محله اردوغان

آرایشگر زنانه محله اردوغان که مدتی سکوت کرده بود در این باره می گوید: "من مانیکوریست آتاتورک را می شناختم، آنچه او از مصطفی کمال می گفت هیچ ربطی به تعریف سردمداران ارتش و حزب جمهموری خلق از وی ندارد، آیا تا به حال می دانستید که آتاتورک در مسجد حاجی بایرام نماز می خواند، عکسهایش هست اما کسی جرأت ندارد چاپ کند".

سال گذشته زمانی که یکی از روزنامه ها اقدام به چاپ عکسهای آتاتورک کنار مادر محجبه اش چاپ کرد، جنجالی رسانه ای میان مخالفان و موافقان در گرفت و تا مدتها نویسندگان ترک به زوایای مختلف این موضوع پرداختند.

حتی پاورقیهای بسیاری در روزنامه ها در مورد حجاب مادر و همسر مصطفی کمال پاشا به چاپ رسید.

جهان با تأیید حرفهای عزت به چند زن محجبه و دو دختر غیرمحجبه اشاره می کند که بر نیمکت کنار آب انبار قدیمی محله نشسته اند و می گوید: "لاییسیسم واقعی یعنی این، لاییسیسم تنها دین را از سیاست جدا کرده اما در عین حال، حاوی مفهوم احترام به عقاید شخصی دیگران در زندگی اجتماعی است".

جهان دو دختر و دو عروس دارد که گویا یکی از دخترها و یکی از عروسهایش محجبه و دوتای دیگر غیر محجبه اند.

به اعتقاد او اتفاقاً همین قشر دیندار میانه رو هستند که لاییسیسم رابه مفهوم واقعی دریافته اند.

وی بیشتر عدالت و توسعه ایها را هم از این گروه می داند و می گوید: "وقتی می گویند اسلامگرا، تعریف این گروه نامفهوم می شود، مسلمانی با اسلامگرایی به مفهوم اسلام سیاسی است که اربکان [نخست وزیر اسبق و رهبر حزب منحل شده رفاه] از آن طرفداری می کرد".

او از نجم الدین اربکان که اکنون گرداننده اصلی حزب سعادت است، با عنوان "استاد" یاد می کند و یادآور می شود که اکنون استاد هم دیگر سخن از تغییر رژیم لاییک به میان نمی آورد اما باز معتقد است نرمش رجب طیب اردوغان هیچ اثری در تندروی مخالفان ندارد.

بر این گفتگوها، ابراهیم که آرایشگر است و می گوید دوست دوران جوانی آقای اردوغان بوده، نقطه پایان را می گذارد.

او که از پیروزی عدالت و توسعه خشنود است، درگیری بر سر نظام لاییک را بازی ای می خواند که در ترکیه در دور باطل ناشی از ضعف دموکراسی افتاده و می افزاید: "هر بازی ای اگر در فضای سالم انجام شود سه نتیجه می تواند داشته باشد: برد، باخت و دموکراسی اما در کشور ما بازیها معمولاً در پاسگاه پلیس پایان می یابند".

[Rasputin]

يکشنبه 22 جولاي، بيش از 35 مليون از 42 مليون صاحبان حق راي، در انتخابات زود رس مجلس ملی ترکيه شرکت کردند و از ميان 14 حزب سياسی و کانديدهای منفرد، 550 نماينده مجلس آن کشور را برگزيدند. حزب عدالت و توسعه به رهبری رجب طيب اردوغان، بطور چشمگيری از ديگر رقبای خود پيشی گرفت و حدود 47 درصد آرای مردم، يعنی 340 کرسی مجلس، را نسيب حزب خود ساخت. برنده های بعدی انتخابات، حزب جمهوری خلق با حدود 21 درصد آرای مردم، يعنی 112 کرسی مجلس، و حزب حرکت ملی با 14 در صد رای مردم 71 کرسی پارلمان را به خود اختصاص دادند. در اين ميان 27 کانديدای مستقل از طريق رای مردم به مجلس راه يافتند، که 24 تن از آنان به حزب دمکراتيک جامعه که يک حزب متعلق به جامعه کرد ترکيه است، تعلق دارند. در اين ميان اگر چپ ناسيوناليست ترکيه، حزب جمهوری خلق با پس رفت اندکی نسبت به دور قبل به مجلس راه يافت، اما چپ راديکال ترکيه با دو حزب مختلف موفقيت چندانی در اين انتخابات بدست نيآوردند. شايان توجه است که هياتی از مجمع پارلمانی شورای اروپا بر انتخابات ترکيه نظارت داشت.

اولين برآوردها از نتيجه انتخابات روز يکشنبه در ترکيه که با شرکت نزديک به 80 در صد واجدين شرايط در آن انجام گرفت، نشان از حيات، خواست و هيجان سياسی برای تعيين سياست فردای ترکيه داشت. آرای بيش از پيش مردم به حزب عدالت و پيروزي، برای استمرار حاکميت در ترکيه حاکی از آن بود که نتيجه عملی انتخابات تحکيم ثبات داخلی و تاکيد به نظم دمکراتيک در ترکيه بود.
اما مهمتر از آن، شرکت وسيع مردم در انتخابات، رای حدود نيمی از شرکت کنندگان به حزب عدالت و توسعه حکايت از تحکيم و تعميق دمکراسی در ترکيه داشت. رای و تمايل مردم درترکيه نشان از تاييد سياستهای حزب حاکم و استمرار آن در دور بعدی داشت. برآيند ديگر اين انتخابات، که در واقع رای اعتماد مردم به حزب عدالت و توسعه بود، عملا و بطور اتوماتيک امکان نظاميان را برای مداخله در امور داخلی کشور کاهش داد. آگاهان سياسی رای 47 درصدی مردم و ابراز اعتماد آنان به حزب عدالت و توسعه، را نه تنها پيروزی اين حزب بلکه موفقيت دمکراسی در ترکيه ناميده اند.
از سوی ديگر اغلب کارشناسان عامل اصلی موفقيت حزب عدالت و توسعه را دستاوردهای بزرگ اقتصادی آن حزب ميدانند. فريدون خاوند، يکی از کارشاناسان ايرانی مسائل اقتصادی می نويسد:" در طول حدود چهار سال و نيم دوران زمامداري، حزب عدالت و توسعه، ثروت ترکيه را دو برابر کرده، نرخ تورم اين کشور را به يک سوم کاهش داده و سرمايه گذاری مستقيم خارجی را در آن بيست برابر بالا برده است." (1) حزب عدالت و توسعه در اين سال ها نتها توانست نرخ تورم را مهار کند و ارزش لير ترک را با برداشتن صفرهای آن افزايش دهد، بلکه توانست ضمن کار موثر دستگاه بورراکسی در کشور، رشوه خواری را در سيستم اداری کشور بشدت مهار کند.
موفقيت نسبی ديگر در انتخابات اخير ترکيه افزايش دو برابر حضور زنان، يعنی 50 نماينده زن، در مجلس ملی ترکيه نسبت به دوره قبلي، يعنی 24 نماينده زن است. جالب توجه اينکه 30 تن از نمايندگان زن در اين انتخابات از سوی حزب عدالت و توسعه به مجلس راه می يابند و تمامی آنان علی رغم تمايلات ليبرالی اسلامی حزب عدالت و توسعه، بدون حجاب اند. شايان توجه است که تشکل زنان و انتظارات آنان در ترکيه، ورود 30 درصدی زنان به مجلس ملی ترکيه بود که با ناکامی مواجه شد. 11 نماينده زن از حزب جمهوری خلق و 8 نماينده مستقل زن از سوی حزب دمکراتيک جامعه به مجلس راه می يابند.
برآيند مثبت ديگر اين انتخابات گشايش سياسی در جامعه ترکيه و شرکت نمايندگان مستقل کرد در آن بود. انتخاب 24 نماينده مستقل کرد، بعد از اولين گامهای حزب عدالت و توسعه در تغيير قانون اساسی برای برسميت شناختن حقوق مردم کرد و حتی لغو مجازات اعدام از قوانين جزايی ترکيه، فراهم ساختن امکانات مطبوعاتی برای اکراد در ترکيه، زمينه های نرمشی را فراهم آورد که انتخاب 24 نماينده مستقل کرد به مجلس ترکيه بخشی از نمادهای عينی آن است. البته که برای حل مسئله کرد راه طولانی در پيش است. اما اقدامات قابل توجه حزب عدالت و توسعه در گشايش سياسی ترکيه غيرقابل چشم پوشی است. از همين روست که حزب طيب اردوغان آراء قابل توجهی را در اين انتخابات از منطقه کردستان در ترکيه نسيب خود کرده است.
شايد مهمترين نقطه ضعف حزب عدالت و توسعه تمايل ليبرالی به اسلام در اين حزب بوده باشد. تمايلی که به بحرانهای قابل توجهی در صحنه سياسی ترکيه منجر شد. کانديداتوری عبدالله گل با تمايلات مذهبي، برای پست رياست جمهوری در ترکيه که بصورت سنتی حافظ سکولاريسم تلقی می شود، به بحران سياسی در مجلس، و بروز تظاهرات مليونی در حمايت از سکولاريسم در ترکيه راه گشود. طيب اردوغان تاکيد می کند که به قانون اساسی لائيک ترکيه احترام می گذارد و از اصول اساسی جمهوريت در اين کشور تخطی نخواهد کرد. وی بارها پايبندی حزب خود به سکولاريسم را اعلام کرده است. پاکسازی ليست نمايندگان در اين دوره از انتخابات و جايگزينی شخصيتهای شناخته شده ليبرال و دمکرات نشان ديگری از تمايل حزب عدالت و توسعه به سکولاريسم در ترکيه است. از سوی ديگر وجود بلوک نسبتاً قدرتمند سکولار در ترکيه، خود مانع جدی در راه حزب حاکم ترکيه برای از ميان برداشتن سکولاريسم در ترکيه است. اين در حالی است که رهبران حزب عدالت و توسعه علاقمندی زيادی ندارند تا به عنوان يک حزب سياسی اسلام گرا معرفی شوند. اظهار تمايل طيب اردوغان برای وحدت و همبستگی در کشور بعد از موفقيت در انتخابات اخير و اينکه پيشنهاد کانديداتوری رياست جمهوری آينده با مشورت و تبادل نظر با ديگر احزاب صورت خواهد گرفت، درجه تنشهای سياسی در کشور را کاهش داده است.
در عين حال، با توجه به گسترش اسلام گرائی از نوع بشدت ارتجاعی و افراطی آن، اسلام ليبرالی حزب عدالت و توسعه که آن را همسان احزاب دمکرات مسيحی در اروپا تلقی می کنند، زمينه های تکوين يک آلترناتيو مناسب درکشورهای مسلمان را پيش روی اسلام گرايان افراطی قرار ميدهد، تا با انتخاب يک آلترناتيو سويل و متمدنانه کشورهای خود را در معرض خطر ارتجاع و عقب ماندگی قرار ندهند.
در حوزه سياست خارجي، حزب عدالت و توسعه قاطع ترين طرفدار پيوستن ترکيه به اتحاديه اورپا است. اين در حالی است که دو حزب ديگر، جمهوری خلق و حرکت ملي، از موضع راست، مخالف آمريکا و مخالف پيوستن ترکيه به اتحاد اروپا هستند. در عين حال در دوره حاکميت چهار و نيم ساله حزب عدالت و توسعه، ترکيه در روابط استراتژيک و سياسی خود با کشورهای منطقه و جهان تغييرات اساسی بوجود نياورده و حتی موفقيتهايی نيز در تحکيم مناسبات خود با کشورهای منطقه و جهان بدست آورده است. تاکيد طييب اردوغان به تلاش بيشتر برای پيوستن به اتحاديه اورپا، خود نشانگر حسن نيت وی در پايبندی به نظام سکولار در ترکيه است. چرا که بدون تاکيد به سکولاريسم امکان عضويت در اتحاديه اروپا تقريبا غيرممکن است. در عين حال حضور چشمگير مردم در انتخابات و افزايش اعتماد به حزب حاکم فضای سياسی اتحاديه اروپا را برای پيوستن ترکيه به آن اتحاديه ملايمتر می کند و حتی از درجه مخالفت بعضی از کشورهای اروپايی مثل فرانسه و آلمان نيز می کاهد.

[Rasputin]

Turkish plane hijacking ends as hostages freed

A Turkish plane heading for Istanbul from northern Cyprus was hijacked on Saturday, but the hijackers gave themselves up and released all hostages five hours after forcing the plane to land in Turkey.

CEO of Atlas Jet airline Tuncay Doganer confirmed that the hijack of the passenger plane, which was bringing 136 passengers from northern Cyprus's Ercan airport, had come to an end.

The identity of the hijackers was still unclear: the transport minister of Turkish-backed breakaway northern Cyprus, Salih Usar, said they were two Iranians protesting against the United States. But Turkey's Cihan news agency reported one was Palestinian and the other Turkish.

Soon after the plane was forced to land for refueling -- as it did not have enough fuel to go to Tehran as the hijackers wanted -- most of the passengers were either released or broke out through emergency exits.

The pilots also left but four passengers and two crew members had remained on board as negotiations took place.

Cyprus, a major tourist destination, is divided between the internationally recognized government in the south and an enclave in the north recognized only by Ankara.

Plane hijacks and bomb threats are not uncommon in Turkey, where a number of radical groups ranging from Kurdish separatists to far-left militants operate. In the last year or so several incidents have been resolved without any passengers being harmed.

Turkey has warm relations with Iran.

[Rasputin]

ربایندگان هواپیمای ترکیه تسلیم شدند


هواپیما برای سوخت گیری در آنتالیا بر زمین نشست
تازه ترین گزارش ها از هواپیمای ربوده شده ترکیه حاکی از آن است که دو هواپیماربا خود را تسلیم کرده اند و تمامی مسافران نیز از هواپیما خارج شده اند.
پیشتر، دو خلبان هواپیما موفق به خروج از آن شدند اما چهار مسافر و دو خدمه هنوز در هواپیما بودند. قبل از آن نیز بیشتر مسافران موفق شده بودند از هواپیما فرار کنند.

مقام های ترکیه گفته اند که یکی از این دو هواپیماربا، شهروند ترکیه است و دیگری، دارای گذرنامه سوری است. گفته شده که علت اقدام آنها، اعتراض به سیاست های آمریکا بوده است.

هواپیمای متعلق به خطوط هوایی ترکیه که از قبرس شمالی به سوی استانبول در پرواز بود، توسط دو مرد ربوده شد.

گزارش شده هواپیمارباها موفق به ورود به کابین خلبان نشدند و خواستار آن بودند که به ایران بروند.

وزارت خارجه ایران، با محکوم کردن هواپیماربایی در ترکیه گفت: "هواپیمای ربوده شده ربطی به ایران ندارد و جمهوری اسلامی، این اقدام را عملی مذموم می شمارد."

محمدعلی حسینی، سخنگوی وزارت خارجه ایران افزود که "مقام های ایرانی، درخواستی برای ورود هواپیما به ایران دریافت نکرده و اخبار منتشر شده در این زمینه، ساختگی است."

پیش از اعلام هویت هواپیمارباها از سوی مقام های ترکیه، مقام های قبرس شمالی گفته بودند که این دو نفر تبعه ایران هستند.

این هواپیما که حامل بیش از یک صد و سی مسافر و خدمه بود، در شهر ساحلی آنتالیا در جنوب ترکیه بر زمین نشست. هواپیما به حالت اضطراری در این شهر که در ساحل دریای مدیترانه واقع شده، فرود آمد.

بعضی از مسافرانی که از هواپیما فرار کردند، گفته بودند هواپیمارباها به زبان عربی صحبت می کردند.

اطلس جت، خطوط هوایی ترکیه که این هواپیما به آن متعلق است، گفت به نظر نمی رسید این دو نفر اسلحه همراه داشته باشند اما با خود چیزی داشتند که ممکن است بمب باشد.

در اکتبر سال گذشته نیز یک فروند هواپیمای مسافربری ترکیه با 107 مسافر در آسمان یونان ربوده شد.

آن هواپیما بعدا در فرودگاه شهر بریندیزی ایتالیا به زمین نشست و پليس ايتاليا گفت رباينده هواپيما تنها يک نفر بوده که خود را به پليس ايتاليا تسليم کرد. هواپیمای مسافربری خطوط هوايی ترکيه از تیرانا، پایتخت آلبانی به مقصد استانبول در حال پرواز بود.

[Rasputin]

[Rasputin]

عبدالله گل: از حمله ايران به شمال عراق حمايت مي كنيم

وزير امور خارجه تركيه از عمليات برون مرزي ايران عليه گروهك تروريستي پژاك در شمال عراق حمايت كرد.

به گزارش هفته نامه تركيش ويكلي، "عبدالله گل" با اعلام حمايت از حمله ايران به شمال عراق براي مقابله با سازمان تروريستي حيات آزاد كردستان موسوم به "پژاك" گفت: "همه كشورها حق دارند از مرزهاي خود دفاع كنند."

وي در يك كنفرانس خبري مشترك با "طارق الهاشمي"، معاون رييس جمهوري عراق در آنكارا در خصوص اخبار منتشره مبني بر آمادگي ايران براي هجوم به شمال عراق گفت: "متاسفانه تروريست ها به دليل خلا قدرت در عراق از توان فعاليت در شمال اين كشور برخوردارند."

وزير خارجه تركيه خاطرنشان كرد: "اين افراد تهديدي براي تركيه و ساير همسايگان عراق به شمار مي روند. بنابراين هر كشوري حق دارد از مرزهاي خود دفاع كند و اقداماتي مشروع را براي حفظ امنيت خويش بكار گيرد."

براساس اين گزارش خبرگزاري آناتوليا تركيه روز گذشته اعلام كرد: "ارتش ايران پنج كيلومتر به داخل خاك عراق نفوذ كرده و كوه هاي قنديل (محل استقرار اعضاي پژاك) واقع در شمال عراق را زير آتش توپخانه خود گرفته است."

در همين حال سايت هاي خبري وابسته به كردهاي عراقي روز پنج شنبه در اخباري مشابه به نقل از مقامات محلي اعلام كردند كه ايران يك "جنگ تمام عيار" را در شمال عراق آغاز كرده است.

اين گزارش مي افزايد: "مقامات ايراني تاكنون از توضيح درباره هرگونه عملياتي خودداري كرده اند به نحوي كه غلامحسين الهام، سخنگوي دولت ايران روز چهارشنبه اين خبر را كه ايران با پخش اعلاميه هايي در شمال عراق از روستاييان خواسته است پيش از عمليات نظامي گسترده ايران عليه پژاك منطقه را تخليه كنند تكذيب كرد."

يادآور مي شود سازمان پژاك وابسته به حزب كارگران كردستان تركيه (پ.ك.ك) است كه پس از حمله نظامي آمريكا به عراق در سال 2003 با هدف عمليات مسلحانه عليه ايران تشكيل شد.

[Rasputin]

Foreign Minister Abdullah Gul was elected president by Turkey's parliament on Tuesday, the first former Islamist to take the post in the secular but predominantly Muslim country's modern history.

Armed forces chief General Yasar Buyukanit said on Monday he saw "centers of evil" seeking to undermine the secular republic, a statement suggesting the army would not stand on the sidelines if it saw the separation between religion and state threatened.

"Abdullah Gul in the third round obtained an absolute majority and was elected the 11th president of Turkey with 339 votes," parliament speaker Koksal Toptan said after the vote.

The Islamist-rooted AK Party has 341 seats in the 550-seat chamber. Two other candidates also stood for president.

Gul has established himself as a respected diplomat since the AK Party was first elected in 2002, securing the launch of Turkey's European Union entry talks. He pledges to be a leader for all Turks, but he is not to the taste of a military that suspects the AK Party of harboring a secret Islamist agenda.

Many observers expect Gul, who broke with an Islamist party in 1999, will try to avoid confrontation.

"You shouldn't expect radical moves with Gul as president. Both his opponents, who are scared he might do so, will be surprised and his supporters hoping for radical moves will be disappointed," said academic expert Cengiz Candar.

Turkish financial markets were hurt by weaker global markets and rattled by the army statement. The lira showed little reaction to the vote, easing to 1.3285 against the dollar.

European Commission President Jose Manuel Barroso said Gul's election could give new impetus to the EU accession process.