گوشت غير ذبح شرعي - حلال يا حرام
يكي از مسايلي كه براي مسلمانان ساكن كشورهاي غير اسلامي وجود دارد و دغدغه بسياري از ايرانيان ساكن خارج كشور هم هست مساله گوشت غير ذبح شرعي و حكم خوردن آن است.
از مسلمانان غير ايراني راههاي مضحكي براي دورزدن مساله ديده*ام٬ مثلاً كسي مي*گفت:«آنها كه بسم ا... را نگته*اند٬ من مي*گويم بجايشان» و بعد مي*خورد. ديگري جهت قبله را پرسيد و چاقو بر گوشت پخته گذاشت و بسم*ا...ي گفت و مشغول خوردن شد.
مساله اين جاست كه گاهي تهيه گوشت ذبح شرعي واقعاً مشكل مي*شود و براي تهيه آن بايد ساعتها وقت صرف كرد و با قيمت بالا٬ گوشت غير تازه ابتياع كرد.
چيزي كه من در دوستان دغدغه مند ديده*ام اين است كه اغلب بعد از مدتي سختي كشيدن در تهيه گوشت ذبح شرعي٬ دغدغه شان را رها مي*كنند و با خوردن گوشت غير ذبح شرعي كنار مي*آيند.
رساله هاي علميه را كه هم ورق مي*زنيم گويي مسايل هنوزهمان مسايل هزارسال پيش است و كسي چنين مساله اي را مطرح نكرده و راه حلي ارايه نداده.
علي اي حال بنده زماني دنبال مساله بودم و دنبال كردم در كتاب قرآن چه آمده است و چه تفاسيري بر آن متصور است. در زير نتايج تفحصم را مي*آورم به اميد اين كه به كار كساني بيايد:
جهت اطمينان خاطر شما متن ترجمه ها و آيه ها از اينجاست :http://quran.al-shia.com/fa/id/24/t-q.php
************
در قرآن اين موارد اشاره به خوردن گوشت حرام و حلال شده است:
بقره: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُواْ لِلّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ (172) إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (173)
ترجمه خرمشاهي:اى مؤمنان از پاكيزههاى آنچه روزيتان كردهايم بخوريد، و اگر تنها خداى را مىپرستيد او را سپاس بگزاريد.(172) (بدانيد كه خداوند) تنها بر شما مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا به هنگام ذبحش برده باشند، حرام كرده است؛ اما اگر كسى درمانده شود، بىآنكه تجاوزكار و زيادهخواه باشد (و از آنها بخورد) گناهى بر او نيست، چرا كه خداوند آمرزگار مهربان است
مائده: حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِيناً فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (3) يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّهُ فَكُلُواْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُواْ اسْمَ اللّهِ عَلَيْهِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ (4) الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حِلٌّ لَّكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلُّ لَّهُمْ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ وَلاَ مُتَّخِذِي أَخْدَانٍ وَمَن يَكْفُرْ بِالإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ (5)
ترجمه خرمشاهي:مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا به هنگام ذبحش برده باشند، و (حيوان حلال گوشت) خفهشده، و به ضرب (چوب و سنگ) مرده، و از بلندىافتاده، و شاخخورده و آنچه درندگان از آن خورده باشند، مگر آنچه (به موقع به ذبح شرعى) حلال كنيد و همچنين آنچه براى بتان ذبح شده است و نيز تعيين قسمت به كمك ازلام همه بر شما حرام شده است (و پرداختن به هر يك از) اينها نافرمانى است؛ امروز كافران از دين شما (و بازگشت شما از آن) نوميد شدهاند، لذا از آنان نترسيد و از من بترسيد؛ امروز دين شما را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما تمام كردم و دين اسلام را بر شما پسنديدم؛ اما هر كس در مخمصهاى ناچار شود و مايل به گناه نباشد (و از آنچه نهى شده بخورد) بداند كه خداوند آمرزگار مهربان است(3)از تو مىپرسند چه چيز براى آنان حلال است، بگو همه پاكيزهها و آنچه به كمك حيوانات شكارگر (به دست مىآوريد) كه با آنچه خداوند به شما آموخته است، آنها را دستآموز مىكنيد؛ پس از آنچه براى شما گرفته و نگه داشتهاند بخوريد و (به هنگام ذبح يا فرستادن حيوانات شكارگر) نام خدا را بر آن ببريد؛ و از خداوند پروا كنيد كه خداوند زودشمار است.
(4)امروز پاكيزهها و طعام (و ذبايح) اهل كتاب بر شما و طعام (و ذبايح) شما بر آنان حلال است، و نيز ازدواج با زنان عفيف مؤمن و زنان عفيف از كسانى كه پيش از شما به آنها كتاب آسمانى داده شده است، به شرط آنكه مهر آنان را به آنان بپردازيد و زننگهدار و غير پليدكار باشيد و دوستگيران نهانى نباشيد؛ و هر كس به (اركان) ايمان كفر ورزد، عملش تباه است و همو در آخرت از زيانكاران است.
انعام: قُل لاَّ أَجِدُ فِي مَا أُوْحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلاَّ أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَّسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (145)
ترجمه خرمشاهي:بگو در آنچه به من وحى شده است چيزى را كه خوردنش بر خورندهاى حرام باشد، نمىيابم، مگر آنكه مردارى باشد، يا خونى روان، يا گوشت خوك، كه پليد است، يا قربانىاى كه از روى نافرمانى هنگام ذبحش نامى غير از نام خدا را برده باشند؛ اما اگر كسى درمانده شود، بىآنكه تجاوزكار و زيادهخواه باشد (و از آن بخورد، گناهى بر او نيست) كه بيگمان پروردگارت آمرزگار مهربان است.
نحل: فَكُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ حَلالاً طَيِّباً وَاشْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ (114) إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالْدَّمَ وَلَحْمَ الْخَنزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (115) وَلاَ تَقُولُواْ لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَـذَا حَلاَلٌ وَهَـذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُواْ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ لاَ يُفْلِحُونَ (116)
از آنچه خداوند روزيتان كرده است، حلال و پاكيزه بخوريد، و اگر فقط خداوند را مىپرستيد، بر نعمت الهى شكر كنيد.(114) بدانيد (كه خداوند) بر شما مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا (به هنگام ذبحش) برده باشند، حرام كرده است؛ اما اگر كسى درمانده شود، بىآنكه تجاوزكار و زيادهخواه باشد (و از آنها بخورد، بداند كه) خداوند آمرزگار مهربان است.(115)و با هر دروغى كه به زبانتان مىآيد، مگوييد كه اين حلال است و اين حرام؛ تا بر خداوند دروغ بسته باشيد؛ زيرا كسانى كه بر خداوند دروغ مىبندند رستگار نمىشوند.(116)
----------------------
نكاتي كه از آيات بالا استنباط مي*شود: مستقيم متن ترجمه را بدون توضيح مي*نويسم.
خداوند تنها بر شما گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا به هنگام ذبحش برده باشند، حرام كرده است.
اگر كسى درمانده شود، بىآنكه تجاوزكار و زيادهخواه باشد (و از آنها بخورد) گناهى بر او نيست.
مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا به هنگام ذبحش برده باشند٬ همچنين آنچه براى بتان ذبح شده است بر شما حرام شده است.
امروز دين شما را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما تمام كردم و دين اسلام را بر شما پسنديدم...امروز پاكيزهها و طعام (و ذبايح) اهل كتاب بر شما و طعام (و ذبايح) شما بر آنان حلال است.
بگو در آنچه به من وحى شده است چيزى را كه خوردنش بر خورندهاى حرام باشد، نمىيابم، مگر آنكه مردارى باشد، يا خونى روان، يا گوشت خوك، كه پليد است، يا قربانىاى كه از روى نافرمانى هنگام ذبحش نامى غير از نام خدا را برده باشند.
بر شما مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا (به هنگام ذبحش) برده باشند، حرام كرده است.
با هر دروغى كه به زبانتان مىآيد، مگوييد كه اين حلال است و اين حرام؛ تا بر خداوند دروغ بسته باشيد؛ زيرا كسانى كه بر خداوند دروغ مىبندند رستگار نمىشوند.
-------------------------
تفسير و توضيح:
گوشت خوك صريحاً حرام است .
آن گوشتي كه هنگام ذبح نام غير خدا بر آن برده*اند حرام است. و اين ضرورتاً به آن معني نيست كه اگر نام هيچ چيزي نبرده شد حرام است.
از نظر تاريخي٬ بين مشركان رسم بر آن بوده كه براي بتهايشان قرباني مي*كرده*اند و حين قرباني ذكر مي*كردند كه به افتخار چه بتي قرباني مي*كنند. بعد هم گوشت قرباني را تقسيم مي*كرده*اند. چنين گوشتي حرام ذكر شده است.
حالا امروزه در دنياي صنعتي گمان نمي*رود كسي به افتخار بتي قربانيي كند و گوشت آن را بفروشد٬ قرآن هم كه صريحاً مي*گويد كه « قربانىاى كه از روى نافرمانى هنگام ذبحش نامى غير از نام خدا را برده باشند حرام است»٬ معلوم نيست عده*اي بر چه اساسي معتقدند كه ذبايح اهل كتاب حرام است زا آن كه نامي بر آن برده نشده است.
همانطوري كه شما هم مي*بينيد و تصديق مي*كنيد هيچ جايي در قرآن نيامده است كه گوشتي كه نام خدا بر آن نياورده شده حرام است؛ هميشه تاكيد بر اين است كه گوشتي كه نام غير خدا بر آن آورده شده حرام است.
اين نكته ساده را كسي اشاره اي بكند با اين كه در قرآن هست كه در دسترس همه مسلمانان هم هست. باز جالب است كه صريحاً در ادامه آيات ذكر شده كه:«امروز پاكيزهها و طعام (و ذبايح) اهل كتاب بر شما و طعام (و ذبايح) شما بر آنان حلال است.» باز هم كسي از رساله نويسان به آن توجه نكرده است كه با عنايت به آن مساله شرعي ذبايح اهل كتاب را روشن كند.
حل اين مساله در نص قرآن ذكر شده {آيه ۵ سوره مائده} امّا متاسفانه اغلب قريب به اتفاق صاحبان راي اعتقاد بر حرام بودن ذبايح غير مسلمانان دارند. به اين آيه نيز توجه كنيد:
انعام: فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِباً لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (144)
اين آيه دقيقاً قبل آيه حكم خوردني هاي حرام در سوره انعام است. ترجمه آن: «چه كسي ظالم* تر از كسي است كه بدون علم به خدا افترا بزند براي اينكه مردم را گمراه كند؟ خدا كساني را كه ظلم ميكنند، هدايت نميكند.»
يكي از مسايلي كه براي مسلمانان ساكن كشورهاي غير اسلامي وجود دارد و دغدغه بسياري از ايرانيان ساكن خارج كشور هم هست مساله گوشت غير ذبح شرعي و حكم خوردن آن است.
از مسلمانان غير ايراني راههاي مضحكي براي دورزدن مساله ديده*ام٬ مثلاً كسي مي*گفت:«آنها كه بسم ا... را نگته*اند٬ من مي*گويم بجايشان» و بعد مي*خورد. ديگري جهت قبله را پرسيد و چاقو بر گوشت پخته گذاشت و بسم*ا...ي گفت و مشغول خوردن شد.
مساله اين جاست كه گاهي تهيه گوشت ذبح شرعي واقعاً مشكل مي*شود و براي تهيه آن بايد ساعتها وقت صرف كرد و با قيمت بالا٬ گوشت غير تازه ابتياع كرد.
چيزي كه من در دوستان دغدغه مند ديده*ام اين است كه اغلب بعد از مدتي سختي كشيدن در تهيه گوشت ذبح شرعي٬ دغدغه شان را رها مي*كنند و با خوردن گوشت غير ذبح شرعي كنار مي*آيند.
رساله هاي علميه را كه هم ورق مي*زنيم گويي مسايل هنوزهمان مسايل هزارسال پيش است و كسي چنين مساله اي را مطرح نكرده و راه حلي ارايه نداده.
علي اي حال بنده زماني دنبال مساله بودم و دنبال كردم در كتاب قرآن چه آمده است و چه تفاسيري بر آن متصور است. در زير نتايج تفحصم را مي*آورم به اميد اين كه به كار كساني بيايد:
جهت اطمينان خاطر شما متن ترجمه ها و آيه ها از اينجاست :http://quran.al-shia.com/fa/id/24/t-q.php
************
در قرآن اين موارد اشاره به خوردن گوشت حرام و حلال شده است:
بقره: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُواْ لِلّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ (172) إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (173)
ترجمه خرمشاهي:اى مؤمنان از پاكيزههاى آنچه روزيتان كردهايم بخوريد، و اگر تنها خداى را مىپرستيد او را سپاس بگزاريد.(172) (بدانيد كه خداوند) تنها بر شما مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا به هنگام ذبحش برده باشند، حرام كرده است؛ اما اگر كسى درمانده شود، بىآنكه تجاوزكار و زيادهخواه باشد (و از آنها بخورد) گناهى بر او نيست، چرا كه خداوند آمرزگار مهربان است
مائده: حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِيناً فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (3) يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّهُ فَكُلُواْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُواْ اسْمَ اللّهِ عَلَيْهِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ (4) الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حِلٌّ لَّكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلُّ لَّهُمْ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ وَلاَ مُتَّخِذِي أَخْدَانٍ وَمَن يَكْفُرْ بِالإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ (5)
ترجمه خرمشاهي:مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا به هنگام ذبحش برده باشند، و (حيوان حلال گوشت) خفهشده، و به ضرب (چوب و سنگ) مرده، و از بلندىافتاده، و شاخخورده و آنچه درندگان از آن خورده باشند، مگر آنچه (به موقع به ذبح شرعى) حلال كنيد و همچنين آنچه براى بتان ذبح شده است و نيز تعيين قسمت به كمك ازلام همه بر شما حرام شده است (و پرداختن به هر يك از) اينها نافرمانى است؛ امروز كافران از دين شما (و بازگشت شما از آن) نوميد شدهاند، لذا از آنان نترسيد و از من بترسيد؛ امروز دين شما را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما تمام كردم و دين اسلام را بر شما پسنديدم؛ اما هر كس در مخمصهاى ناچار شود و مايل به گناه نباشد (و از آنچه نهى شده بخورد) بداند كه خداوند آمرزگار مهربان است(3)از تو مىپرسند چه چيز براى آنان حلال است، بگو همه پاكيزهها و آنچه به كمك حيوانات شكارگر (به دست مىآوريد) كه با آنچه خداوند به شما آموخته است، آنها را دستآموز مىكنيد؛ پس از آنچه براى شما گرفته و نگه داشتهاند بخوريد و (به هنگام ذبح يا فرستادن حيوانات شكارگر) نام خدا را بر آن ببريد؛ و از خداوند پروا كنيد كه خداوند زودشمار است.
(4)امروز پاكيزهها و طعام (و ذبايح) اهل كتاب بر شما و طعام (و ذبايح) شما بر آنان حلال است، و نيز ازدواج با زنان عفيف مؤمن و زنان عفيف از كسانى كه پيش از شما به آنها كتاب آسمانى داده شده است، به شرط آنكه مهر آنان را به آنان بپردازيد و زننگهدار و غير پليدكار باشيد و دوستگيران نهانى نباشيد؛ و هر كس به (اركان) ايمان كفر ورزد، عملش تباه است و همو در آخرت از زيانكاران است.
انعام: قُل لاَّ أَجِدُ فِي مَا أُوْحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلاَّ أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَّسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (145)
ترجمه خرمشاهي:بگو در آنچه به من وحى شده است چيزى را كه خوردنش بر خورندهاى حرام باشد، نمىيابم، مگر آنكه مردارى باشد، يا خونى روان، يا گوشت خوك، كه پليد است، يا قربانىاى كه از روى نافرمانى هنگام ذبحش نامى غير از نام خدا را برده باشند؛ اما اگر كسى درمانده شود، بىآنكه تجاوزكار و زيادهخواه باشد (و از آن بخورد، گناهى بر او نيست) كه بيگمان پروردگارت آمرزگار مهربان است.
نحل: فَكُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ حَلالاً طَيِّباً وَاشْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ (114) إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالْدَّمَ وَلَحْمَ الْخَنزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (115) وَلاَ تَقُولُواْ لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَـذَا حَلاَلٌ وَهَـذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُواْ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ لاَ يُفْلِحُونَ (116)
از آنچه خداوند روزيتان كرده است، حلال و پاكيزه بخوريد، و اگر فقط خداوند را مىپرستيد، بر نعمت الهى شكر كنيد.(114) بدانيد (كه خداوند) بر شما مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا (به هنگام ذبحش) برده باشند، حرام كرده است؛ اما اگر كسى درمانده شود، بىآنكه تجاوزكار و زيادهخواه باشد (و از آنها بخورد، بداند كه) خداوند آمرزگار مهربان است.(115)و با هر دروغى كه به زبانتان مىآيد، مگوييد كه اين حلال است و اين حرام؛ تا بر خداوند دروغ بسته باشيد؛ زيرا كسانى كه بر خداوند دروغ مىبندند رستگار نمىشوند.(116)
----------------------
نكاتي كه از آيات بالا استنباط مي*شود: مستقيم متن ترجمه را بدون توضيح مي*نويسم.
خداوند تنها بر شما گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا به هنگام ذبحش برده باشند، حرام كرده است.
اگر كسى درمانده شود، بىآنكه تجاوزكار و زيادهخواه باشد (و از آنها بخورد) گناهى بر او نيست.
مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا به هنگام ذبحش برده باشند٬ همچنين آنچه براى بتان ذبح شده است بر شما حرام شده است.
امروز دين شما را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما تمام كردم و دين اسلام را بر شما پسنديدم...امروز پاكيزهها و طعام (و ذبايح) اهل كتاب بر شما و طعام (و ذبايح) شما بر آنان حلال است.
بگو در آنچه به من وحى شده است چيزى را كه خوردنش بر خورندهاى حرام باشد، نمىيابم، مگر آنكه مردارى باشد، يا خونى روان، يا گوشت خوك، كه پليد است، يا قربانىاى كه از روى نافرمانى هنگام ذبحش نامى غير از نام خدا را برده باشند.
بر شما مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نامى جز نام خدا (به هنگام ذبحش) برده باشند، حرام كرده است.
با هر دروغى كه به زبانتان مىآيد، مگوييد كه اين حلال است و اين حرام؛ تا بر خداوند دروغ بسته باشيد؛ زيرا كسانى كه بر خداوند دروغ مىبندند رستگار نمىشوند.
-------------------------
تفسير و توضيح:
گوشت خوك صريحاً حرام است .
آن گوشتي كه هنگام ذبح نام غير خدا بر آن برده*اند حرام است. و اين ضرورتاً به آن معني نيست كه اگر نام هيچ چيزي نبرده شد حرام است.
از نظر تاريخي٬ بين مشركان رسم بر آن بوده كه براي بتهايشان قرباني مي*كرده*اند و حين قرباني ذكر مي*كردند كه به افتخار چه بتي قرباني مي*كنند. بعد هم گوشت قرباني را تقسيم مي*كرده*اند. چنين گوشتي حرام ذكر شده است.
حالا امروزه در دنياي صنعتي گمان نمي*رود كسي به افتخار بتي قربانيي كند و گوشت آن را بفروشد٬ قرآن هم كه صريحاً مي*گويد كه « قربانىاى كه از روى نافرمانى هنگام ذبحش نامى غير از نام خدا را برده باشند حرام است»٬ معلوم نيست عده*اي بر چه اساسي معتقدند كه ذبايح اهل كتاب حرام است زا آن كه نامي بر آن برده نشده است.
همانطوري كه شما هم مي*بينيد و تصديق مي*كنيد هيچ جايي در قرآن نيامده است كه گوشتي كه نام خدا بر آن نياورده شده حرام است؛ هميشه تاكيد بر اين است كه گوشتي كه نام غير خدا بر آن آورده شده حرام است.
اين نكته ساده را كسي اشاره اي بكند با اين كه در قرآن هست كه در دسترس همه مسلمانان هم هست. باز جالب است كه صريحاً در ادامه آيات ذكر شده كه:«امروز پاكيزهها و طعام (و ذبايح) اهل كتاب بر شما و طعام (و ذبايح) شما بر آنان حلال است.» باز هم كسي از رساله نويسان به آن توجه نكرده است كه با عنايت به آن مساله شرعي ذبايح اهل كتاب را روشن كند.
حل اين مساله در نص قرآن ذكر شده {آيه ۵ سوره مائده} امّا متاسفانه اغلب قريب به اتفاق صاحبان راي اعتقاد بر حرام بودن ذبايح غير مسلمانان دارند. به اين آيه نيز توجه كنيد:
انعام: فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِباً لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (144)
اين آيه دقيقاً قبل آيه حكم خوردني هاي حرام در سوره انعام است. ترجمه آن: «چه كسي ظالم* تر از كسي است كه بدون علم به خدا افترا بزند براي اينكه مردم را گمراه كند؟ خدا كساني را كه ظلم ميكنند، هدايت نميكند.»
Comment