The Bible vs the Koran

[Rasputin]

CHRISTIANS and Muslims have one striking thing in common: they are both “people of the book”. And they both have an obligation to spread the Word—to get those Holy Books into the hands and hearts of as many people as they can. (The Jews, the third people of the book, do not feel quite the same obligation.)

Spreading the Word is hard. The Bible is almost 800,000 words long and littered with tedious passages about begetting. The Koran is a mere four-fifths of the length of the New Testament; but some Westerners find it an even more difficult read. Edward Gibbon complained about its “endless incoherent rhapsody of fable and precept”. Thomas Carlyle said that it was “as toilsome reading as I ever undertook; a wearisome, confused jumble, crude, incondite”.

Yet over 100m copies of the Bible are sold or given away every year. Annual Bible sales in America are worth between $425m and $650m; Gideon's International gives away a Bible every second. The Bible is available all or in part in 2,426 languages, covering 95% of the world's population.

The Koran is not only the most widely read book in the Islamic world but also the most widely recited (“Koran” means “recitation”). There is no higher goal in Muslim life than to become a human repository of the Holy Book; there is no more common sound in the Muslim world than the sound of Koranic recitation.

Reciting the Koran is the backbone of Muslim education. One of the most prized honorifics in Islamic society is “hafiz” or “one who has the entire scripture off by heart”. Do so in Iran and you get an automatic university degree. The great recitors compete in tournaments that can attract audiences in the hundreds of thousands—the world cups of the Islamic world. The winners'CDs become instant bestsellers.

The Bible and the Koran have both gone global. In 1900, 80% of the world's Christians lived in Europe and the United States. Today 60% live in the developing world. More Presbyterians go to church in Ghana than in Scotland. In 1900 Islam was concentrated in the Arab world and South-East Asia. Today, there may be as many practising Muslims in England as there are practising Anglicans; though in the 20th century, at least, Islam's expansion has mostly come about through population growth and migration, rather than conversion. Muslim “missionary” activity is aimed more at reinvigorating the faithful, and encouraging them to greater zealotry, than at winning new souls.

This mountain of Holy Books is a giant refutation of the secularisation thesis—the idea that religion recedes as the world modernises. “The book lives on among its people,” Constance Padwick, a scholar of the Koran, has written. “For them these are not mere letters or mere words. They are the twigs of the burning bush, aflame with God.” The same can be said of the Bible.

Getty ImagesIt also poses a couple of intriguing questions. Why are today's Christians and Muslims proving so successful at getting the Word out? And who is winning the battle of the books? Is either of the world's two great missionary religions gaining an edge when it comes to getting their Holy Books into people's hands and hearts?

The straightforward answer to the first question is that Christians and Muslims are both proving remarkably adept at using the tools of modernity—globalisation, technology and growing wealth—to aid the distribution of their Holy Books. “Give me Scotland or I die,” John Knox once cried. Today's faithful aim for the world.

The combination of globalisation and rising wealth is proving to be a bonanza for both religions. The most prolific producer of Christian missionaries, on a per head basis, is now South Korea. The biggest Bible publishing houses are in Brazil and South Korea. An interlinked global network of 140 national or regional Bible Societies pools resources to reach its collective goal of putting a Bible in the hands of every man, woman and child on the planet. The American Bible Society, the biggest of the lot, has published more than 50m Bibles in atheist China.

Saudi oil wealth is supercharging the distribution of the Koran. The kingdom gives away some 30m Korans a year, under the auspices of either the Muslim World League or individual billionaires, distributing them through a vast network of mosques, Islamic societies and even embassies. Go to FreeKoran.com and you can have a free book in your hands in weeks.

Saudi-funded dissemination of the Koran, along with literature promoting the stern Saudi understanding of Islam, may not have much direct effect on Christians, or the unchurched. But it does increase the relative weight, within Islam, of teachings which tend to sharpen the Christian-Muslim divide. For example, traditional Muslim teaching stresses those passages in the Koran which affirm the Christian Gospel and the Hebrew Torah as valid revelations of God and paths to salvation. But there is a harsher, Saudi-influenced view which insists that since Muhammad delivered the final revelation, Christianity and Judaism have lost their power to save.

The Muslim diaspora and Muslim missionaries are bringing the faith to previously untouched areas. The Tablighi Jamaat (“the group that propagates the faith”) is a global network of part-time preachers who dress like the Prophet, in a white robe and leather sandals, and travel in small groups to spread the Word. Their annual gatherings in India and Pakistan attract hundreds of thousands.

Technology is proving to be a friend of the Holy Books. You can consult them on the internet. You can read them on your “Psalm pilot” or mobile phone. You can listen to them on MP3 players or iPods (“podcasting” has given rise to “Godcasting”). Want to “plug into God without unplugging from life”? Then simply buy a Go Bible MP3 player. Want to memorise the Koran? Then buy an MP3 player that displays the words as you listen. Want to network with like-minded people? Then the eBible allows you to discuss biblical passages with virtual friends.

Several television channels and radio stations do nothing but broadcast the Koran. At the other end of the technological spectrum, the American Bible Society produces an audio device, powered by a battery or hand crank and no bigger than a couple of cigar boxes, that can broadcast the Bible to a crowd of a hundred.

There is a difference, however, between getting and understanding a Holy Book. Here both Christianity and Islam suffer from serious problems. Americans buy more than 20m new Bibles every year to add to the four that the average American has at home. Yet the state of American biblical knowledge is abysmal. A Gallup survey found that less than half of Americans can name the first book of the Bible (Genesis), only a third know who delivered the Sermon on the Mount (Billy Graham is a popular answer) and a quarter do not know what is celebrated at Easter (the resurrection, the foundational event of Christianity). Sixty per cent cannot name half the ten commandments; 12% think Noah was married to Joan of Arc. George Gallup, a leading Evangelical as well as a premier pollster, describes America as “a nation of biblical illiterates”.

[Rasputin]

Muslims greatly prefer to read the Koran in the original Arabic. Yet the archaic language and high-flown verse, while inspiring, can also be difficult to understand even for educated Arabic speakers. And only 20% of Muslims speak Arabic as their first language. Illiteracy rates are high across the Muslim world. Many students of the Holy Book do not understand much of what they are memorising.

This needs to be kept in mind when considering who is winning the battle of the books. For some, the question is an abomination. Can't both sides win by converting the heathen? And aren't Christianity and Islam fellow Abrahamic faiths—different versions of the Truth? Others worry that the question is impossible to answer, since there are no systematic figures on the distribution of the Koran, and the battle's front-line cuts through some of the darkest and most dangerous places on the planet. Muslims would argue that their struggle was aimed more at galvanising their own flock than at converting unbelievers. But Islam's relative introversion doesn't make for peaceful coexistence. In many parts of the world, Islamic authorities have reacted furiously to attempts by Christians to entice Muslims to “apostasise” or renounce their faith; in traditional Islamic law, the penalty for apostasy is death; and encouraging believers to apostasise is also treated as a crime.

In many parts of the world, battle seems to be in progress. The Saudis will not allow the Bible to be distributed on their soil. Many Evangelical Christians are fixated on what they call the 10/40 window—the vast swathe of the Islamic world in Africa and Asia that lies between latitudes 10 and 40 north of the equator. The Southwestern Baptist Theological Seminary in Texas has even created a masters degree to train missionaries in the art of converting Muslims. Some Evangelicals produce counterfeit Korans that are designed to plant doubt in Muslim minds.

And the battle of the books is certainly at the heart of the battle between the two religions. People who get hold of Bibles or Korans may not read them or understand them. Unless they are introduced to the books they will certainly remain heathens. Even an imperfect report on the state of the battle tells us a lot about the world's two great missionary religions.

The Christians entered the 21st century with a big head start. There are 2 billion of them in the world compared with 1.5 billion Muslims. But Islam had a better 20th century than Christianity. The world's Muslim population grew from 200m in 1900 to its current levels. Christianity has shrivelled in Christendom's European heart. Islam is resurgent across the Arab world. Many Christian scholars predict that Islam will overtake Christianity as the world's largest religion by 2050.

More recently, though, Muslims complain that the “war on terror” is making it much more difficult to spread the Koran. Contributions to Muslim charities have fallen since September 11th 2001. Several charities have had their funding disrupted. Missionary organisations such as the Tablighi Jamaat are under investigation by Western intelligence services, on the grounds that they may be way-stations to jihadism. And Muslims confront much bigger long-term problems in the battle of the books.

The first is Christianity's superior marketing skills. Its religious publishing houses are big businesses. Thomas Nelson, which was once owned by a former door-to-door Bible salesman, was bought in 2005 for $473m. And secular publishing houses have also got religion: HarperCollins bought Zondervan, a religious book publisher, in the late 1980s, and now most mainstream publishers are trying to produce their own Bibles. As a result, all the tricks of the publisher's trade are being applied to the Bible.

Consider product proliferation. Thomas Nelson publishes 60 different editions of the Bible every year. The Good Book now comes in all colours, including those of your college. There are Bibles for every sort of person, from “seekers” to cowboys, from brides to barmen. There is a waterproof outdoor Bible and a camouflage Bible for use in war zones. The “100 minute Bible” summarises the Good Book for the time-starved.

Consider user-friendliness. There are prayer books in everyday vernacular or even street slang (“And even though I walk through/The Hood of death/I don't back down/for you have my back”). Or consider innovation. In 2003 Thomas Nelson dreamt up the idea of Bible-zines—crosses between Bibles and teenage magazines. The pioneer was Revolve, which intercuts the New Testament with beauty tips and relationship advice (“are you dating a Godly guy?”). This was quickly followed by Refuel, for boys, and Blossom and Explore, for tweens.

The world's richest and most powerful country contains some 80m EvangelicalsThere are toddler-friendly versions of the most famous Bible stories. The “Boy's Bible” promises “gross and gory Bible stuff”. The “Picture Bible” looks like a super-hero comic. “God's Little Princess Devotional Bible” is pink and sparkly.

There are about 900 English translations of the Bible, ranging from the grandiloquent to the colloquial. There are translations into languages, such as Inupiat and Gullah, that are spoken by only handfuls of people. Bob Hudson, of the American Bible Society, wants everybody on the planet to be able to claim that “God speaks my language”. A couple of eccentric geeks have even translated the Bible into Klingon, a language spoken only by scrofulous space aliens on “Star Trek”.

Publishers are producing sophisticated dramatisations of the Bible with famous actors and state-of-the-art sound effects. Zondervan's “The Bible Experience” features every black actor in Hollywood from Denzel Washington to Samuel L. Jackson. Other outfits are making films that dramatise Bible stories as faithfully as possible.

And then there are the spin-offs. A “fully posable” Jesus doll recites famous passages of the Good Book. There are Bible quiz books, stuffed with crosswords and other word puzzles, and Bible bingo games. There are Bible colouring books, sticker books and floor puzzles. There is even a Bible-based juke box that plays your favourite biblical passages.

Muslims have also gone into the Holy Book business, but nowhere near as enthusiastically as Christians. This is partly because their commercial publishing houses are smaller and less sophisticated, but also because Muslims believe that the Koran is the literal word of God—dictated to Muhammad (who was himself illiterate) by the Angel Gabriel and then written down by Muhammad's followers. “The Koran does not document what is other than itself,” one scholar notes. “It is not about the truth. It is the truth.”

[Rasputin]

This makes Muslims uncomfortable with translations. The Holy Book says sternly that “we have sent no messenger save with the tongue of his people.” Today most Muslims tolerate translations—there are now more than 20 English translations—but do so reluctantly. Most translations are as literal as possible. Pious Muslims are expected to learn God's language.

The second advantage the Christians have is America. The world's richest and most powerful country contains some 80m Evangelicals. It supports more missionaries, more broadcasting organisations and more global publishers than any other country. Despite some countries' oil wealth, the Koran's heartland is relatively poor. The Arab world has one of the highest illiteracy rates in the world, with a fifth of men and two-fifths of women unable to read. It also has one of the lowest rates of internet usage.

The third big advantage is the West's belief in religious freedom—guaranteed in America by the constitution, and in Europe by an aversion to religious persecution caused by centuries of it. The heartland of Islam, by contrast, is theocratic. The Saudi Ministry of Islamic Affairs, Endowment, Call and Guidance employs 120,000 people, including 72,000 imams. Saudi Arabia bans non-Islamic worship and regards attempts to convert Muslims to another faith as a criminal offence. Pakistan has witnessed the attacks on Christian missionaries. Sudan punishes “religious deviation” with imprisonment.

Christian Evangelists complain that this creates an uneven playing field: Muslims can build giant mosques in “Christian lands” while Christians are barred from distributing Bibles in Saudi Arabia and Iran. But uneven playing fields tend to weaken the home players. Open competition is a boon to religion: American Evangelism has flourished precisely because America has no official church. And theocracy is ultimately a source of sloth and conservatism. “The Book and the Koran”, by Muhammad Shahrur, which tried to reinterpret the Koran for modern readers, was widely banned in the Islamic world, despite its pious tone and huge popularity.

This state-of-the-battle report comes with a health warning. Predicting the fate of religions is unwise, for they can burn or gutter in unpredictable ways. But two things are certain in the battle of the books. The first is that the urge to spread the Word will spark some of the fiercest conflicts of the 21st century. The area that is being most heavily fought over—sub-Saharan Africa—is a tinder box of failed states and ethnic animosities. The second is that the Bible and the Koran will continue to exercise a dramatic influence over human events, for both good and ill. The twigs of the burning bush are still aflame with the fire of God.

[Rasputin]

بعد از اعلام نتايج انتخابات انجمن های حزبی در ايالت آيوا، نظر بسياری از تحليل گران اين بود که پيروزی هاکابی در حزب محافظه کار به بازی ماهرانه او روی اختلافات مذهبی بويژه در ميان رای دهندگان فقير و کشاورزان مربوط بود. نظر سنجی ها نشان داد از هر6 نفر رای دهنده به حزب محافظه کار، 4 تن به کليسا می روند. رقيب هم حزب او در اين ايالت ميت رامنی بود که مورمون است و بسياری از مسيحيان مورمون ها را کافر ميدانند. اين در حالی است که حزب جمهوريخواه در کليت خود، رقابت با حزب دموکرات را بر تبليغ وفاداری حزب محافظه کار به مذهب و ,متهم کردن, دموکرات ها به سکولاريسم پيش می برد.استفاده از کارت خدا در انتخابات منحصر به حزب جمهوريخواه نيست. در طول ماه های گذشته همه نامزدها حتی نامزدهای سکولارتر مثل ادواردز و کلينتون نيز بر روی احساسات مذهبی مردم سرمايه گذاری کردند. تندرو ترين نامزد حزب جمهوريخواه، يعنی جان مک کين، کسی که ترانه ,بمباران، بمباران، ايران را بمباران کنيد, را در کارزار انتخاباتی خود خواند، در کنار شعار,ميهن,، از,خدا, نيز حداکثر استفاده کرده است. تازه فعلا نوبت انتخابات مقدماتی برای تعيين نامزدهای ماشين های انتخاباتی دو حزب است.وقتی انتخابات به مرحله سوم و رای گيری عمومی برسد، تازه مذهب نقش خود را ايفا ميکند.

در آنسوی جهان نيز نقش خدا و مذهب در جنبش های سياسی عيان تر از آن است که نياز به توصيف داشته باشد. اما چيزی که خيلی عيان نيست اين است که در ايجاد پيوند بين ,خدا و دولت, در قرن 21 و زير ضرب قراردادن سکولاريسم، پول و زور نقش مهمی ايفا کرده اند. نشريه اکونوميست در مورد رقابت ,انجيل و قرآن, در قرن 21 گزارشی دارد که گوشه ای از اين واقعيت رابطور ضمنی به نمايش می گذارد، اطلاعات جالب ديگری هم دارد. فرازهايی از آن را در اينجا نقل ميکنيم.

اکونوميست بعد از اشاره به نقايص موجود در متون اصلی انجيل و قرآن و کسالت بار بودن بخش های بزرگی از آنها مينويسد:
,با و جوداين، هرساله بيش از 100 ميليون نسخه انجيل فروخته يا به رايگان پخش ميشود. فروش ساليانه انجيل در آمريکا بين 425 تا 650 ميليون دلار است.Gideon's International هر ثانيه يک انجيل توليد ميکند. انجيل به 2426 زبان ترجمه شده و 95 درصد جمعيت جهان را پوشش ميدهد.,

اکونوميست سپس به توزيع و تبليغ قرآن می پردازد و می نويسد در کشورهای اسلامی قرآن را نه تنها بيش از هرکتابی مطالعه ميکنند بلکه وسيعا ,قرائت, ميشود. قرائت قران ستون مهره آموزش اسلامی است و از بربلد بودن تمام قران يکی از بزرگ ترين افتخارات محسوب ميشود. در ايران پاداش از بر بلد بودن قران، يک درجه دانشگاهی است. در اين رابطه مسابقات جهانی برگزار ميشود و CD برنده فورا در ليست پر فروش ترين ها قرار ميگيرد.

اکونوميست در ادامه مينويسد هردو مذهب بيش از پيش جهانی شده اند. گزارش اکونوميست نشان ميدهد افزايش جمعيت مسيحيان عمدتااز طريق مسيحی کردن جمعيت در کشورهای درحال توسعه پيش رفته است. اين امری غيرمنتظره نيست، چون مسيحيت مذهب حاکمان اصلی جهان به شمار ميرود. به هرحال بر اساس گزارش اکونوميست در 1900 حدود 80 درصد مسيحيان در کشورهای اروپايی و ايالات متحده زندگی ميکردند. حالا 60 در صد مسيحيان در کشورهای در حال توسعه زندگی ميکنند., تعداد کسانی که به کليسا ميروند در غنا بيشتر است تا در اسکاتلند.,
به همين ترتيب اسلام نيز به طرف غرب حرکت کرده است ولی عمدتا از طريق مهاجرت. در گزارش اکونوميست آمده است ,اسلام در 1900 ادر کشورهای عربی و جنوب شرقی آسيا متمرکز بود. امروز در انگلستان همانقدر مسلمان مومن وجود دارد که آنجليست مومن، اما گسترش جمعيت مسلمان در قرن 20 عمدتااز طريق رشد جمعيت و مهاجرت بوده است نه از طريق تغيير دين. هدف فعاليت , ميسيونری, مسلمان ها عمدتا احياء اعتقاد دينی است تا تغيير دين.,

اکونوميست ياد آوری ميکند کوه ايجاد شده از کتاب های مقدس،اين تز مهم سکولاريسم را که با مدرنيزه شدن جهان، مذهب عقب نشينی ميکند، به نحو چشم گيری رد ميکند. بعلاوه اين پديده سوال هايی نيز بوجود می آورد، مثلا: علت موفقيت مسيحيان و مسلمانان درگسترش توزيع کتاب های مقدس شان چيست و اينکه در اين مسابقه کدام برنده اند.

در پاسخ سوال اول اکونوميست به تجمع فزاينده ثروت و استفاده صاحبان ثروت از آن برای تبليغ مذهبی اشاره ميکند. روی ديگر سکه تجمع فقر انبوه و گسترش فاجعه زای شکاف طبقاتی و فروپاشی روانی حاصل از نحوه سازماندهی جوامع است که زمينه را برای صاحبان ثروت فراهم می آورد تا با کارت خدا بازی کنند.اکونوميست به اين روی سکه اشاره نمی کند، اما نقش ثروت را به شکل زير مورد تاييد قرار ميدهد:,مسيحيان و مسلمانان از ابزار مدرنيته – گلوباليزاسيون، تکنولوژی و ثروت رشد يابنده – برای توزيع کتاب مقدس شان استفاده کردند... ترکيب جهانی شدنو افزايش ثروت برای هردو مذهب معدن طلا بود.,
اکونوميست در ادامه جزييات بيشتری را در اين رابطه توضيح ميدهد:اکنون پر برکت ترين توليد کننده ميسيونرهای مسيحي، به نسبت هر نفر يک ميسيونر، کره جنوبی است. بزرگ ترين چاپخانه های توليد کننده انجيل در برزيل و کره جنوبی قرار دارند. يک شبکه به هم پيوسته از 40 مجموعه ملی يا محلی به نام جوامع انجيلی Bible Societies برای اين هدف مشترک که در دست هر مرد، زن و کودک روی سياره زمين يک انجيل بگذارند، منبع فراهم می آورند. جامعه انجيلی آمريکا بزرگ ترين سهم را برعهده دارد و در چين آته ئيست 50 ميليون نسخه انجيل چاپ کرده است.

در طرف ديگر نيز ابتکار عمل دردست کسانی است که ثروت مردم را در اختيار گرفته اند:
ثروت سعودی مخزن تامين هزينه توزيع قران است. کاخ سعودی با حمايت ,ليگ مسلمانان جهان, Muslim World League يا ميلياردرهای منفرد، ساليانه 30 ميليون قران را از طريق شبکه وسيعی از مساجد، جوامع اسلامی و حتی سفارت ها توزيع ميکند: ,به سايت FreeKoran.com مراجعه کنيد، درعرض يک هفته يک قران به دست شما ميرسانند.,

اکونوميست در ادامه می نويسد توزيع قران با پشتوانه مالی سعودی ها همراه با تبليغ برداشت های خشک آن از اسلام ممکن است تاثير مستقيم بر مسيحيان يا کسانی که به کليسا نمی روند، نداشته باشد. ولی در درون شاخه های اسلامی بر وزن اين ديدگاه می افزايد و آموزه های آن شکاف بين مسلمانان و مسيحيان را تشديد ميکند. مثلاآموزه سنتی اسلامی بر آن آيه هايی از قران تاکيد دارد که مسيحيان و يهوديان معتقد به کتاب های مقدس خودشان را تاييد کرده و طريق آن ها را راهی برای پيوند با خدا معرفی ميکند. در حاليکه يک تعبير خشن تر تحت نفوذ سعودی ها وجود دارد که بر اساس آن چون محمد آخرين رسول خداست، مسيحيان و يهوديان را گمراهانی تلقی ميکند که قابليت رهايی يافتن را از دست داده اند.

تبديل ,پادکست, به ,گادکست,
در ادامه گزارش اکونوميست آمده است که ميسيون های اسلامی اکنون باور خود را به مناطقی می برند که قبلا دست نخورده بود. مثلا ,جماعت تبليغی,Tablighi Jamaat يک شبکه جهانی است که واعظان نيمه وقت دارد. آنها مثل پيغمبر عبای سفيد می پوشند و کفش صندل به پا می کنند و به صورت گوره های کوچک سفر کرده و ,کلام خدا, را تبليغ ميکنند. آنها يک گردهمايی ساليانه در هند و پاکستان دارند که صدها هزار نفر در آن شرکت ميکنند.
اکونوميست سپس به نقش تکنولوژی جديد و در واقع استفاده صاحبان ثروت از اين تکنولوژی برای توزيع باورهای مذهبی اشاره ميکند: مشاوره با واعظان در اينترنت، خواندن آيه های انجيل در “Psalm pilot” يا تلفن همراه، امکان گوش دادن به موعظه درMP3 player يا iPod،[ا“podcasting” تبديل شده است به “Godcasting”]، ,ميخواهی با خدا اتصال پيدا کنی بدون اينکه با زندگی قطع اتصال کني؟ برو يک Go Bible MP3 player بخر,،, ميخواهی قران را حفظ کني؟ يک MP3 player بخر,.. ميخواهيد به شبکه ای از آدم های هم عقيده وصل شويد، eBible ميتواند شما را به دوستان مجازی وصل کند که در باره آيات انجيل بحث کنيد. چندين تلويزيون و راديو منحصرا قران پخش ميکنند. جامعه انجيلی آمريکا وسيله ای درست کرده است که با باتری کار ميکند و به اندازه يک جعبه سيگار است و ميتواند انحيل را برای جمعيتی صد نفره پخش کند.

[Rasputin]

قرائت چيزی که معنايش را نمی فهميد
اکونوميست سپس به تناقض جالبی اشاره ميکند، تناقض بين پخش کتاب مقدس و اطلاع از محتويات آن و يادآوری ميکند در اين مورد هم مسيحيت و هم اسلام يک مشکل جدی دارند. آمريکايی هاساليانه 20 ميليون انجيل جديد می خرند تا به 4 انجيلی که بطور متوسط در هر خانه هست اضافه کنند. اما عمق بی اطلاعی آمريکايی ها از محتويات کتاب اندازه ندارد. يک تحقيق موسسه گالوپ نشان داد حدود نيمی از آمريکايی ها حتی نميدانند کتاب اول انجيل ,خلقت , چيست و چه ناميده ميشود. فقط يک سوم آمريکايی ها ميدانند چه کسی موعظه سرکوه را ايراد کرده و بيشتر آنها آنرا به بيلی گراهام يکی از واعظان بسيار متنفذ معاصر در آمريکا نسبت می دهند، يک چهارم نميدانند در عيد پاک چه چيزی جشن گرفته ميشود. 60 درصد نام نيمی از 10 رسم پايه ای مسيحيت را نمی دانند، 12 درصد تصور می کنند نوح با ژاندارک ازدواج کرده است. جرج گالوپ که خودش اوانجليست است آمريکارا ,ملت بی سوادهای انجيلی ,خوانده است.

مسلمانان وضعيت بهتری ندارند. بيشتر آنها قران را به زبان عربی ميخوانند. به نوشته اکونوميست زبان آرکائيک و شعرمانند آن حتی برای اعراب تحصيل کرده هم دشوار است، هرچند ممکن است حالتی انگيزاننده ايجاد کند. تازه زبان عربی فقط برای 20 درصد مسلمان ها زبان اول است. درجه بيسوادی در کشورهای اسلامی بالاست و بسياری از کسانی که قران می آموزند نمی فهمند چه چيز را دارند از بر ميکنند.

به نظر اکونوميست در نظر گرفتن اين تناقض، برای به سوال دوم، ,برنده کيست؟, اهميت دارد. برخی ها معتقدند اين سوال نابجاست. شايد هردو طرف با جلب کافرها برنده ميشوند، بخصوص که هردو يک مذهب ابراهيمی و خويشاوند هستند. ولی برخی ميگويند پاسخ به سوال مزبور غير ممکن است. زيرا آمار دقيق توزيع قران معلوم نيست و ميدان جنگ از يکی از تاريک ترين و خطرناک ترين نقاط جهان می گذرد.

اکونوميست در ادامه نوشته است مسلمانان ميگويند مبارزه آنها برای شفاف کردن گروه بندی خودشان است نه تغيير کيش ناباوران. اکونوميست اضافه ميکند: ولی درونگرايی نسبی اسلام برای همزيستی مسالمت آميز مناسب نيست و در بسياری از نقاط مقامات اسلامی اقدامات مسيحيان برای جلب مسلمين را ,ارتداد , خوانده و عقايد دينی آنها را لعن کرده اند. مجازات ارتداد بر اساس قوانين سنتی اسلام مرگ است و تشويق به ارتداد هم جرم محسوب ميشود.

اکونوميست در ادامه يادآوری ميکند در بسياری از نقاط جهان جنگ در حال پيشروی است. سعودی ها اجازه نمی دهند انجيل در عربستان توزيع شود. بسياری از مسيحيان اوانجليک توجه خود را برجايی متمرکز کرده ند که آنرا پنجره 10/40 ميخوانند و منظورشان نواری از جهان اسلامی در آفريقا و آسياست که بين خطهای استوايی 10 و 40 قرار گرفته است. مدرسه علوم الهی باپتيستSouthwestern Baptist Theological Seminary in Texas در تکزاس رشته ای با درجه ليسانس برای تربيت ميسيونرها و تغيير کيش آنها در اين منطقه ترتيب داده است. برخی از اوانجليک ها، قران های ساختگی درست کرده اند که هدف آن ايجاد ترديد در فکر مسلمانان است. اکونوميست نتيجه ميگيرد در قلب اين نزاع همزيستی وجود ندارد.

منافع متقابل بازار و مروجان کتاب های مقدس
در رابطه با آمار جمعيت اکونوميست می نويسد مسيحيان در آستانه ورود به قرن 21 نسبت به مسلمان ها پيش اند. تعداد آنها 2 ميليارد و تعداد مسلمان ها 1.5 ميليارد است. ولی مسلمان ها قرن 20 بهتری داشتند. جمعيت مسلمانان از 200 ميليون در 1900 به سطح کنونی رسيده است. مسيحيت در قلب اروپايی مسيحی آب رفته است. اسلام در جهان عرب احيا شده است. بسياری از صاحبنظران مسيحی معتقدند اسلام در 2050 به بزرگ ترين مذهب جهان تبديل خواهد شد.

در سال های اخير مسلمان ها شکايت ميکنند که ,جنگ با ترور, در راه تبليغ اسلام دشواری ايجاد کرده است. کمک به خيريه های اسلامی از 11 سپتامبر 2001 کاهش يافته است. چندين خيريه بسته شده اند. سازمان های ميسيونری مثل جماعت تبليغی توسط سرويس های اطلاعاتی غرب تحت نظر قرار گرفته اند زيرا ميتوانند يک کانال جانبی برای کمک به جهادی ها باز کنند و مسلمانان مشکلات بزرگ تر ی در جنگ بر سر تبليغ کتاب های شان دارند. اما اکونوميست به نقش ائتلاف آمريکايی - سعودی در تقويت برخی از شاخه های تندروی اسلامی اشاره نکرده است.

اکونوميست سپس به برتری های مروجان مسيحی بر مروجان اسلامی در شيوه های تبليغاتی اشاره ميکند که هم انعطاف در روش بازاريابی و هم قدرت و پول در آن نقش بازی ميکند: قبل از هرچيز مهارت مسيحيان در بازاريابی از نظر فنی بالاتر است. انتشاراتی های مذهبی جزء بنگاه های بزرگ محسوب ميشوند. انتشاراتی توماس نلسون Thomas Nelsonکه قبلا متعلق به تاجری بود که انجيل را برای فروش درب به درب توليد ميکرد درسال 2005 به مبلغ 473 ميليون دلار خريده شد. چاپخانه های سکولار نيز به مذهب روی آورده اند. هارپر کالينزHarperCollins، يک انتشاراتی مذهبی به نام زوندروانZondervan را دراواخر دهه 80 خريد و اکنون بزرگترين انتشاراتی ها ی جريان غالب نيز سعی ميکنند انجيل ها خود را توليد کنند. در نتيجه همه کلک های تجاری انتشاراتی ها برای بازاريابی برای فروش انجيل به کار برده ميشود. مثلا: ,توماس نلسون هرسال 60 نوع انجيل منتشر می کند. , The Good Book , حالا در همه رنگ ها وجود دارد، از جمله به رنگ کالج تحصيلی شما.,.. انجيل برای هرنوع آدمی توليد ميشود،از ,رهايی طلبان, تا کابوی ها، از عروس ها تا بارمن ها، انجيل واتر پروف و انجيل برای مناطق جنگي،انجيل 100 دقيقه ای برای آنها که ميخواهند دروقت صرفه جويی کنند، انجيل هايی که به زبان عاميانه و محاورات خيابانی نوشته شده اند. در سال 2003 توماس نلسون به نوع آوری های جديدی مشابه نشريات مخصوص برای تين ايجرها دست زد، مثلا انجيل برای دخترها که دستورات کتاب عهد جديد برای زيبا شدن و يا تنظيم رابطه بين پسر و دخترها را ارائه ميدهد: ,آيا شما با يک پسر خدا پرست قرار ميگذاريد؟,، يا انجيل برای پسرها و يا برای هردو آنها، حتی انجيل مناسب برای روحيه کودکان نوپاو يا انجيل های مصور با تصوير قهرمانان کميک.

انجيل 900 ترجمه انگليسی دارد، چه از نوع ادبی و چه از نوع محاوره ای. انحيل حتی به زبان هايی هم مثل Inupiatو Gullah هست که فقط عده بسيار معدودی به آن صحبت ميکنند. باب هودسن رئيس جامعه انجيلی آمريکا ميگويد ميخواهد هر آدمی در روی زمين بتواند بگويد خدا به زبان من صحبت ميکند. انجيل را حتی به زبان عجيبی که آدم های غير زمينی در فيلم استار تراک به آن صحبت ميکنند ترجمه کرده اند. ناشران، داستان های انجيل را دراماتيزه کرده و از بهترين فنون صدابرداری برای آن استفاده ميکنند. زوندروان تمام هنرپيشگان سياه پوست آمريکا از دنزل واشينگتن تا ساموئل لی جکسن [دو تن از محبوب ترين هنرمندان سياه برای آمريکايی های افريقايی تبار.ر] در آن به تصوير کشيده شده اند. جدول، پازل، بينگو، جوک باکس و انواع ديگر سرگرمی ها و نوآوری های برای تبليغ انجيل به کار برده شده که اکونوميست به آنها اشاره ميکند.

در ادامه اين گزارش آمده است مسلمان ها هم برای ترويج ,کتاب مقدس, به بازاريابی روی آورده اند، ولی هرگز به گرد مسيحيان نمی دسند. اکونوميست چند علت را برای آن ذکر ميکند:
يکی نقش انتشاراتی های انحصاری در جهان مسيحی و کوچک بودن و ابتدايی تر بودن انتشاراتی های تجاری مسلمان ها.

دوم باورهای غيرمنعطف مسلمان ها. برای مسلمان ها قران عين کلام خداست که توسط فرشته ای به نام جبرئيل بر محمد که خودش بی سواد بود نازل شد و بعد پيروان محمد آنرا نوشته اند. اين باعث شده مسلمان ها حتی در ترجمه قرآن هم دشواری داشته باشند. امروز 20 ترجمه انگليسی از قران وجود دارد، ولی اينکار با بی ميلی صورت ميگيرد. آنها معتقدند مسلمان مومن بايد زبان خدا را ياد بگيرد.

سوم نقش مسيحيت به عنوان دين قدرت حاکم بر جهان:,ثروتمندترين و قدرتمندترين کشور جهان 80 ميليون اوانجليک دارد., اکونوميست می نويسدآمريکا بيش از هرکشور ديگری ميسيونر به جهان می فرستد، و بيش از هرکشوری سازمان ها و رسانه های تبليغاتی و انتشاراتی های فراملی دارد. اکونوميست يادآوری ميکند عليرغم ثروت چند کشور نفتي، مرکز قران کشورهای فقير است. عرب ها بالاترين درجه بی سوادی را در جهان دارند و يک پنجم مردان و دو پنجم زنان آنها قادر به خواندن نيستند. ميزان استفاده از اينترنت نيز در ميان آنها از همه کمتر است.

استبداد دينی و سرکوب، عامل منفی در راه ترويج اسلام
امتياز ديگر مسيحيت که اکونوميست به آن اشاره ميکند،اعتقاد به آزادی مذهب در غرب است. برعکس، پايگاه اصلی اسلام در تئوکراسی های است. به عنوان نمونه وزارت امور اسلامي، موقوفه و ارشاد سعودی 120000 نفر از جمله 72000 امام را در استخدام دارد. سعودی ها مراسم غير اسلامی را ممنوع کرده و تلاش بری تغيير کيش از اسلاميرا جرم به شمار می آورد. در پاکستان به ميسيون های مسيحی حمله ميشود. سودان برای ,انحرافات مذهبی, مجازات زندان تعيين کرده است. مسيحی ها شکايت می کنند که اين باعث ميشود بازی در شرايط نامساوی صورت بگيرد، بدين معنا که مسلمان ها حق دارند در,سرزمين مسيحيان, مسجدهای عظيم بسازند، در حاليکه به مسيحيان اجازه نميدهند در عربستان وايران انجيل توزيع کنند. ولی به عقيده اکونوميست، اين امر باعث شده که خود بازيکن ميزبان ضعيف شود.,رقابت آزاد به نفع مذهب است. اوانجيلک های آمريکا به اين علت رشد پيداکردند که آمريکا کليسای رسمی ندارد., در حاليکه تئوکراسی منبع محافظه کاری ورکود است. اکونوميست به عنوان نمونه از قرآن مدرنی نام ميبرد که محمد شهرور درست کرد و محبوبيت يافت ولی با اينکه متنی مومنانه بود در بيشتر کشورهای اسلامی ممنوع شد.

اکونوميست در پيش بينی اوضاع محتاط است و با آميخته ای از مزاح يادآوری ميکند اينکار برای سلامتی خوب نيست: , پيش بينی کننده ميتواند به شيوه غير معقولی سوزانده شود., ولی دو چيز را مورد تاکيد قرار ميدهد که نشاندهنده نگرانی اين رسانه از نظر اقتصادی محافظه کار است: يکی اينکه اصرار بر رواج کتاب مقدس به يکی از آتشين ترين نزاع های قرن 21 دامن می زند. مناطقی که جنگ در آن بيش از هم شدت دارد، يعنی جنوب آفريقا مرکز دولت های در هم شکسته و درگيری های قومی است. دوم اينکه اين کتاب ها نقش دراماتيکي، مثبت يا منفي، در زندگی انسان بازی خواهد کرد.