More signatures in defense of Bahais

[Rasputin]

nomoresilence2009@gmail.com

[maryam9]

Bahaiaa ham javaabeshoon dadan:

http://news.bahai.org/sites/news.bahai.org/files/documentlibrary/697_01_responseToOpenLetter_fa.pdf

[maryam9]

For information, kindly go to we-are-ashamed.com or contact: nomoresilence2009@gmail.com

Wow! These people have made so much effort!

[truthteller]

Very glad to see such a beautiful gesture from non-Bahai to Bahai Iranians.

The discrimination against Bahais in Iran is unbelievable. It simply shows how savage, desperate, and backward the mullahs are - and how willing they are to soil the Iranian name to keep their dirty Akhound privileges in ruling, brainwashing, and controlling innocent people & children.

I have never had a problem with a Bahai person ... they are among the best of Iranians.

(I am not Bahai)

[maryam9]

I think thats a bit harsh...!

Some Muslim guys at university were explaining to me that Shias (in comparison to Sunnis) are more opposed to the Bahai Faith. They were explaining that Mullahs say that they have a direct link with God, so with the arrival of the Bahai faith they think that there will no longer be a need for Mullahs so they will be out of a job. I never knew they have this opinion...

This is the problem: Mullahs in Iran dont know what the Bahai Faith actually teaches. They get their chert-o-pert from the stupid stories printed by the Iranian Newspapers. If they read 2 pages from any Bahai book (with their own two eyes) then we wouldnt have this problem in the first place.
Instead, people are lazy and find it easier to repeat the lies (e.g. "Bahais are spies for Israel") and they make themselves look stupid

Very glad to see such a beautiful gesture from non-Bahai to Bahai Iranians.

The discrimination against Bahais in Iran is unbelievable. It simply shows how savage, desperate, and backward the mullahs are - and how willing they are to soil the Iranian name to keep their dirty Akhound privileges in ruling, brainwashing, and controlling innocent people & children.

I have never had a problem with a Bahai person ... they are among the best of Iranians.

(I am not Bahai)

EDIT: The reason why i said "its harsh" is because if a Mullah does what he is supposed to do, he isnt "backward". I only beleive a Mullah is "backward" if he deliberately (intentionally) does something wrong (eg spreads lies) when he knows he is doing something wrong. A Mullah's job is to teach people and not to deliberately create division amongst people and cause disunity.

[truthteller]

Harsh, violent, and murderous people must be condemned !

I don't know that Bahaiis are using violence as a means to promote their faith, so anyone who uses violence against them deserves to be condemned harshly
....
Yet, forgiveness is better. Those harsh mullahs are not human beings in my opinion, just robots. And mullahs are not alone, there are many other robots and robot programmers on this planet.

I am not pro-Bahai or anything like that, but I think they at least deserve as much rights as any other lunatics on this planet ... sorry about that statement ... that is how I think.

I think thats a bit harsh...!

Some Muslim guys at university were explaining to me that Shias (in comparison to Sunnis) are more opposed to the Bahai Faith. They were explaining that Mullahs say that they have a direct link with God, so with the arrival of the Bahai faith they think that there will no longer be a need for Mullahs so they will be out of a job. I never knew they have this opinion...

This is the problem: Mullahs in Iran dont know what the Bahai Faith actually teaches. They get their chert-o-pert from the stupid stories printed by the Iranian Newspapers. If they read 2 pages from any Bahai book (with their own two eyes) then we wouldnt have this problem in the first place.
Instead, people are lazy and find it easier to repeat the lies (e.g. "Bahais are spies for Israel") and they make themselves look stupid



EDIT: The reason why i said "its harsh" is because if a Mullah does what he is supposed to do, he isnt "backward". I only beleive a Mullah is "backward" if he deliberately (intentionally) does something wrong (eg spreads lies) when he knows he is doing something wrong. A Mullah's job is to teach people and not to deliberately create division amongst people and cause disunity.

[maryam9]

I never knew Mullahs are violent or murderous...:-S

Yes, that is correct. Bahais arent allowed to use violence. The Bahai writings forbids Bahais from arguing about religion aswell. The rules are strict but it makes sense (because religion must be the source of unity, so if arguing about religion is a source of disunity, then it is better not to have a religion).

However bad any person is, we have to look at their good qualities. It states in the Bahai writings that if a man has 9 bad qualities and only 1 good one, we must look at their good quality.

The last part what you said is correct with regards to Human Rights. People dont "deserve" human rights. Everyone is born with it. Nobody can say "sorry, you cannot have human rights because of xyz" and thats what the Human Rights document actually says:

Article 2.

* Everyone is entitled to all the rights and freedoms set forth in this Declaration, without distinction of any kind, such as race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national or social origin, property, birth or other status. Furthermore, no distinction shall be made on the basis of the political, jurisdictional or international status of the country or territory to which a person belongs, whether it be independent, trust, non-self-governing or under any other limitation of sovereignty.

http://www.un.org/Overview/rights.html#a2

Anyway, Shab bekheir
---

Harsh, violent, and murderous people must be condemned !

I don't know that Bahaiis are using violence as a means to promote their faith, so anyone who uses violence against them deserves to be condemned harshly
....
Yet, forgiveness is better. Those harsh mullahs are not human beings in my opinion, just robots. And mullahs are not alone, there are many other robots and robot programmers on this planet.

I am not pro-Bahai or anything like that, but I think they at least deserve as much rights as any other lunatics on this planet ... sorry about that statement ... that is how I think.

[Rasputin]

چند روز پیش، برای نخستین بار پس از دو دهه، جمهوری اسلامی ایران رسما و علنا رهبران جامعه بهائی ایران را به جاسوسی برای اسرائیل متهم کرد، تا یکبار دیگر جامعه بهائیان ایران را به شرایطی بازگرداند که تا نیمه دهه 1360 شمسی به آن دچار بودند. اکنون حجت الاسلام دری نجف آبادی، دادستان کل کشور، نیز بهائیان را به "جمع آوری اطلاعات و فعالیت های نفوذی و تخریب پایگاه های اعتقادی مردم" متهم کرده و خواهان مقابله وزارت اطلاعات با تشکیلات بهائی در کلیه سطوح شده است. ایراد اینگونه اتهامات سیاسی برعلیه بهائیان تکرار مکرر ادعاهایی است که اکنون برای نزدیک به هفتاد سال درباره بهائیان مطرح شده است. اگر چه روحانیت سنتی از همان آغاز شکلگیری آئینهای بابی و بهائی را به شدت مورد تهاجم قرار داده بود، اما تا دهه های نخست قرن حاضر هجری شمسی عموم کتب و رسائلی که در مخالفت با بهائیان نگاشته شده بودند رنگ و بوئی کاملا مذهبی و ماهیتا غیرسیاسی داشتند.

برای نخستین بار در دهه 1320 کتابی تحت عنوان خاطرات دالگورکی در ایران به چاپ رسید که، بنا به ادعای خود کتاب، ترجمه خاطرات دیمیتری ایوانویچ دالگوروکوف (وزیر مختار روسیه تزاری در ایران بین سالهای 1845 تا 1854 میلادی) بود که در نشریه ارگان حزب کمونیست به چاپ رسیده بود. بنا به مدعای کتاب، که اصل روسی آن هیچگاه پیدا نشد، پرنس دالگورکی در دهه 1830 میلادی به ایران سفر کرده بود، در لباس علما در آمده بود، و حرکت بابی-بهائی را بنا گذارده بود. کتاب خاطرات با واقعیات زندگی پرنس دالگورکی به شدت ناسازگار بود، و در بازآفرینی شرح حال باب و بهاءالله مرتکب اشتباهات متعدد تاریخی شده بود، بعلاوه متن آن هیچ شباهتی به یادداشتهای یک دیپلمات نداشت. با این وجود، کتاب خاطرات بارها در ایران تجدید چاپ شد و الهام بخش بسیاری از کسانی شد که در دهه های بعد به مقابله با بهائیان برخاستند. کتاب خاطرات دالگورکی با موضع کاملا سیاسی خود نسبت به آئین بهائی، از یک سو، انعکاس غلبه تفکر سیاسی بر اندیشه مذهبی در میان روحانیت شیعی بود، و از سوی دیگر نماد توهم توطئه ای بود که دیگر اکنون بطور کامل بر جهانبینی ایرانی سایه افکنده بود.

اندکی پس از انتشار خاطرات دالگورکی، فریدون آدمیت در کتاب امیر کبیر و ایران این ادعا را مطرح نمود که بهائیت دستپرورده جاسوسان انگلیس است. او به غلط مدعی شد که آرتور کونولی، مامور اطلاعاتی بریتانیا که در سال 1842 میلادی در بخارا اعدام شده بود، در سفرنامه خود از ارتباط خویش با ملا حسین بشرویه ای، نخستین پیرو باب، پرده برداشته است. آدمیت سپس تاکید کرد که بدون حمایت دول بیگانه امکان بقای این آئین برای مدتی اینچنین طولانی وجود نداشت. به این ترتیب او نیز خواسته یا نخواسته بر اعتبار نظریات توطئه زمان خود تاکید گذاشت. هر چند وی بعدها پذیرفت که چنین اشاره ای در کتاب کونولی، که 10 سال پیش از دعوت باب نگاشته شده بود، وجود ندارد و این سطور را از کتاب خود حذف نمود، اما تاثیر ادعای او بر اذهان ایرانیان همچنان پابرجا ماند. به این ترتیب دو قدرتی که برای بیش از یک قرن به انحاء مختلف در امور کشور ایران اعمال نفوذ کرده بودند، تقریبا بطور همزمان به بانیان حرکتهای بابی و بهائی بدل شدند.

اگر چه خاطرات دالگورکی بابیان و بهائیان را ساخته و پرداخته روسها قلمداد کرده بود، و امیر کبیر و ایران از نقش انگلیسها در این عرصه سخن رانده بود، اما شکلگیری اسرائیل، باز هم در همان سالهای دهه بیست، و نگرانی عمیق روحانیون از استقرار حکومتی یهودی در مقدسترین گوشه جهان اسلام ضرورت شکلگیری نگاهی تازه را فراهم آورد. روحانیون ایران به سرعت بین دشمن خارجی جدید خود و دشمن داخلی قدیمی پیوند ایجاد کردند. این امر از آنجا ساده تر میشد که کشور اسرائیل اکنون سرزمینهایی را شامل میشد که مرکز جهانی بهائیان نیز در آن قرار داشت. بالاخره در خرداد ماه سال 1342، 15 سال پس از تشکیل دولت اسرائیل، "جامعه روحانیت ایران" و آیت الله خمینی در اعلامیه های جداگانه رسما از بهائیان ایران با عنوان عمال و دلالان اسرائیل نام بردند و خواستار سرکوب شدید آنان شدند.

در طول سالهای دهه 40 و 50 هر آنچه که در ایران بر خلاف میل روحانیون شیعی رخ داد نمودی از توطئه بهائیان و صهیونیستها بود. شاه که بخاطر رابطه نزدیکش با اسراییل بشدت مورد سرزنش بود، بخاطر اعطای حق رای به زنان و سهیم کردن کارگران در سود کارخانه ها در جریان انقلاب سفید تلویحا به بهائی بودن متهم شد. برنامه های فرهنگی دولت، که بعضا رنگ و بوی غربی داشتند، توطئه بهائیان جهت تغییر هویت اسلامی ایران تلقی شدند. وزرا و درباریان تقریبا به صورت جمعی پیرو آئین بهائی انگاشته شدند. حتی ساواک که از قضا برای مدتها با هدف مقابله با احزاب و حرکتهای چپگرا کادر خود را از میان اقشاری با ملاحظات مذهبی برگزیده بود و ارتباطی نزدیک با فعالان وانجمنهای مذهبی نظیر حجتیه داشت -انجمنی که سالها پرچمدار مبارزه با بهائیت بود- نیز در نظر روحانیون به آلت دست بهائیان بدل گردید. به این ترتیب انقلاب سال 57 در مقام حرکتی ظاهر شد که، نه فقط با قصد سرنگونی رژیم سلنطتی، که همزمان با هدف سرکوب بهائیان و مبارزه با اسرائیل به پیروزی رسید.

طی نخستین دهه انقلاب اسلامی، بسیاری از بهائیان به بهانه های مختلف به زندان افتاده یا اعدام شدند. آزار، شکنجه، و کشتار بهائیان موجب نگرانی شدید جامعه بین المللی شد. در سال 1362، سید حسین موسوی تبریز، دادستان کل کشور، این ادعا را که بهائیان بخاطر اعتقادات مذهبی خود مورد آزار و شکنجه قرار میگیرند را رد کرد و ایشان را به جاسوسی متهم ساخت. این در حالی بود که، طی همان سالها، به کرات دیده شده بود که بهائیانی که حاضر به انکار مقدسات خویش هستند میتوانند از آزار و پیگرد در امان بمانند. جامعه بهائی بشدت این اتهامات را رد کرد و خواستار ارائه شواهدی در اثبات مدعای دادستان کل شد. عدم موفقیت جمهوری اسلامی در ارائه شواهدی مستدل به نهادهای بین المللی و افزایش روزافزون فشارهای جهانی بالاخره موجب تجدید نظر حکومت در نوع رفتار خود با بهائیان شد. طی سالهای دهه هفتاد، جمهوری اسلامی کوشید تا بشیوه های غیر علنی تر با جامعه بهائی مقابله کند. مبنای این تلاش دستورالعملی محرمانه بود که در سال 1369 توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی و با امضای آیت الله خامنه ای ارائه شد و بواسطه آن ارگانهای مختلف جمهوری اسلامی ملزم شدند تا با اعمال محدودیتهایی جلوی رشد فرهنگی و اقتصادی بهائیان در داخل و خارج از کشور را بگیرند، هرچند که ظاهرا این اقدامات در نهایت نتایج مطلوب ایشان را به همراه نداشت.

عدم موفقیت ایران در اقناع جامعه بین المللی درمورد جاسوس بودن بهائیان، احتمالا از جمله عواملی بود که ضرورت اهتمام جمهوری اسلامی در بازنگری تاریخ معاصر ایران را مشهود ساخت. هدف از این بازنگری، ارائه شواهد و مدارک تاریخی برای فرضیاتی بود که طی دهه های 40 و 50 مقدمه شکلگیری انقلاب را فراهم آورده بودند. درک این ضرورت موجبات شکلگیری سازمانهایی چون موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران و موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی را طی سالهای دهه 60 فراهم آورد. بخش قابل توجهی از آثار منتشره توسط این موسسات به تصریح یا تلویح به شرح و بسط ابعاد توطئه پنهانی میپرداختند که قرنها بر سرنوشت بشریت سایه انداخته و اکنون بواسطه انقلاب اسلامی افشا گردیده بود.

برخی از نابترین نمونه های این آثار را میتوان در میان نوشته های عبدالله شهبازی، نخستین مدیر موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی باز جست که نقشی موثر در سازمان دهی موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران نیز بر عهده داشت. شهبازی حقیقتا به نظریه توطئه حاکم بر تفکر ایرانی وسعتی شگرف بخشید. در نگاه او، وصلت نامیمون بهائیت و صهیونیسم نه در دهه های میانی قرن بیستم که از بسیار پیشتر رقم خورده بود. شهبازی از هواداران بی چون و چرای این نظریه است که زرسالاران یهود سرنوشت این عالم را از مدتها پیش در دست گرفته اند. او بی تردید در تفکر و نگاه خود از سند جعلی "پروتکلهای بزرگان یهود" که نخستین بار در حدود سال 1905 میلادی در روسیه منتشر شد الهام گرفته است، اما پا را از آن نیز فراتر گذاشته است.

در حقیقت، شهبازی، در سخنرانی خود در سال 1378در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، بر شواهد متعدد دال بر جعلی بودن "پروتوکلها" صحه میگذارد، اما جاعلان اصلی این سند را خود یهودیان میداند. از نظر او "زرسالاران یهود" به قصد ترویج این باور که "نظریه توطئه" باوری پارانوئید و بیمارگونه است به جعل این سند پرداختند، تا بعدها با افشای جعلی بودن سند مقدمه بیپایه خواندن نظریات توطئه ای که بر علیه ایشان طرح شده بود فراهم شود. به همین ترتیب، وی جعلی بودن خاطرات دالگورکی را مورد تایید قرار میدهد اما آن را در زمره آثار جعل شده توسط سازمان اطلاعات بریتانیا قرار میدهد تا بتلویح جعل این خاطرات را نیز بخشی از توطئه ای بزرگتر که توسط دشمنان ایران و اسلام برای این سرزمین رقم خورده بود قلمداد کند.

شهبازی همچنین در کتاب "جستارهایی از تاریخ بهائی گری در ایران" که در سال 1382 تکمیل و توسط موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران منتشر شد با استناد به "پژوهشهای خود" نتیجه میگیرد که باب در دورانی که در بوشهر به تجارت مشغول بوده با کمپانیهای یهودی و انگلیسی مستقر در این شهر در تماس بوده و بواسطه این تماسها به طرح ادعای خود تشویق گردیده است. شهبازی در این کتاب حتی تا آنجا پیش میرود که تعبیری کاملا جدید از واقعه "الله داد" ارائه میکند، واقعه ای که در سال 1839 در مشهد رخ داد و طی آن تعداد از یهودیان ساکنان آن شهر بدستور حاکم مشهد و از ترس جان به ظاهر مجبور به پذیرش اسلام گردیدند و در زمره "آنوسیها"، یعنی یهودیان وادار شده به انکار باور خود، قرار گرفتند. به اعتقاد شهبازی، در این واقعه یهودیان "بدون هیچ دلیلی مسلمان شدند بی آنکه هیچ فشاری بر آنها باشد" تا چند سال بعد و بدنبال آغاز دعوت باب با گرویدن به او وانمود نمایند که مسلمانان از دعوت او استقبال کرده اند. دعاوی و تعابیر و اشتباهات عمدی یا سهوی از این دست کتاب "جستارها" را به اثری بدل ساخته که، هرچند نسبت به خاطرات دالگورکی لحنی حرفه ای تر و قانع کننده تر دارد، عموما به نتیجه گیریهایی دست مییابد که به مراتب از آنچه پیشتر در "خاطرات" یا حتی "پروتکلها" آمده بود شگفت انگیزتر است. بطور خلاصه، آثار شهبازی از توطئه ای پنهان پرده بر میدارد که بواسطه، انگلیسها، صهیونیستها، مجوسان و بهائیان طی دهه ها و حتی قرنها در شرف تکوین بوده است.

[Rasputin]

طبیعی است که ترویج اینگونه نظریات توسط دستگاه تبلیغات جمهوری اسلامی ایران میتواند لطمات شدیدی بر سلامت فکری و روانی جامعه ایران وارد آورد. در حقیقت، شرح و بسط نگاه پارانوئید حاکمیت طی 30 سال گذشته شرایطی را فراهم آورده که کم کم حتی برای خود حاکمیت جمهوری اسلامی مشکل ساز شده است. طی سالهای اخیر نظریه وجود یک توطئه یهودی-بهائی بر علیه ایران شیعی حتی دامن خود سران نظام را نیز گرفته است. در سال 1386 شهبازی به طرح این ادعا پرداخت که سعید امامی، یکی از افراد رده بالای وزارت اطلاعات که بدنبال افشای ماجرای قتلهای زنجیره ای در زندان به نحوی مرموز جان سپرد، عامل توطئه گران یهودی/بهائی بوده است. وی همچنین روح الله حسینیان، دوست سعید امامی، و یکی از نزدیکان محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران را بهائی نامید.

بدنبال طرح این اتهامات، شهبازی تلویحا به طرح این نظریه پرداخت که دستگاه اطلاعاتی ایران هم اکنون در قبضه بهائیان-صهیونیستها است. او همچنین ادعا کرد که آزار بهائیان که طی دو سال اخیر رو به افزایش گذاشته است بخشی از توطئه دستگاه اطلاعاتی ایران برای جلب سمپاتی برای بهائیان است. هرچند که ادعاهای شهبازی میتواند اعجاب انگیز به نظر آید، باید اعتراف کرد که این ادعاها در برابر آنچه دکتر مهدی خزعلی، فرزند آیت الله خزعلی، در بهمن ماه 1387 در وبسایت خود طرح نمود پیش و پا افتاده مینمایند. خزعلی به تصریح محمود احمدی نژاد را آنوسی نامید، و تلویحا از آیت الله مصباح یزدی، روحانی پر قدرت و یار رئیس جمهور کنونی ایران، نیز با همین عنوان نام برد. از نظر او، رئیس جمهور ایران و یارانش در حقیقت فعالانه در جهت خدمت به اهداف اسرائیل گام بر میدارند. طرح این ادعا بر علیه احمدی نژاد، کسی که خود یکی از بارزترین مصادیق تفکر مبتنی بر نظریه توطئه است، نشان دهنده ابعاد دهشت باری است که ترک تازی دستگاه تبلیغاتی ایران در نظریه پردازی توطئه به خود گرفته است.

اکنون به نظر میرسد که این ترک تازی در خارج از مرزهای ایران نیز عوارض و عواقبی ناخواسته به بار آورده است. دو ماه یپیش از کشته شدن بدست نیروهای آمریکایی، زرقاوی، رهبر القاعده در عراق، در یک سخنرانی چهار ساعته مفصلا به طرح اتهاماتی پرداخت که برای چندین دهه از جانب روحانیت و حکومت ایران بر علیه بهائیان طرح شده بود. اما تفاوت مهم سخنان زرقاوی در این بود که او این اتهامات را بر علیه شیعیان طرح میکرد. زرقاوی برای طرح ادعاهای خود البته از "مستنداتی" بهره میگرفت که از قرنها پیش در میان اهل سنت بر علیه شیعیان استفاده شده بود. فی المثل، قرنها قبل شهرستانی در کتاب ملل و نحل از شخصی به نام عبدالله ابن سبا به عنوان یهود زاده یی نام برده بود که مفاهیم امامت، غیبت و رجعت (مفاهیم کلیدی تفکر شیعی دوازه امامی) را از آئین یهود وام گرفت و به اسلام منتقل ساخت. ابن تیمیه نیز قرنها پیش بدون ذکر مصائبی که قرنها در سرزمینهای اسلامی بر شیعیان وارد شده بود ایشان را متهم کرده بود که با همکاری با دشمنان دستگاه خلافت مقدمات فروپاشی خلافت اسلامی را فراهم آورده اند. اما اکنون زرقاوی به نحو بارزی این تلویحات و اتهامات را به شاهدی بر این مدعا بدل ساخته بود که شیعیان عاملان اسرائیل و آمریکا در ایران و در میان جامعه مسلمانان اند.

زرقاوی و دیگر جهادیونی که در سالهای اخیر به نحوی فزاینده شیعیان را در لباس اصلیترین دشمان اسلام به تصویر کشیده اند، مدعی اند که حمله آمریکا به عراق، طرحی بود که توسط ایران، آمریکا، و شیعیان عراق برای فتح سرزمینهای اسلامی به اجرا درآمد. آنها افزایش قدرت و نفوذ ایران بدنبال این حمله را نشانه بارز این مدعا میدانند که حمله آمریکا اساسا برای همین منظور طراحی شده بود. ایشان همچنین از حزب الله لبنان به عنوان نیرویی حائل و سپر دفاعی اسرائیل در برابر جهان اسلام نام میبرند، و هدف وجود آنرا بسط قدرت شیعیان بواسطه ایجاد توهم مقابله شیعیان با اسرائیل وانمود میکنند. دائره اتهامات جهادیون بر علیه شیعیان حتی تا ایراد اتهام نسبت به آنها به بهانه فساد اخلاق و زنای با محارم هم گسترده میگردد. اگر چه عموما گرایشهای ضد شیعی در میان مسلمانان حاصل فعالیت دستگاه تبلیغاتی عربستان سعودی بر علیه شیعیان تلقی میشود، اما واقعیت این است که علمای شیعی نیز خود از نخستین دهه های قرن بیستم میلادی از مروجان و هواداران امثال اینگونه نظریات توطئه بودند. بی تردید سرمایه گذاریهای کلان جمهوری اسلامی در بسط یک چنین منطق تاریخی در جهان اسلام بدنبال پیروزی انقلاب در گسترش مقبولیت اینگونه نگاهها در میان اهل سنت تاثیر بسزا داشته است. متاسفانه ساده ترین و اسف بارترین نتیجه این گسترش مقبولیت افزایش روزافزون حملات بر علیه شیعیان در کشورهای اسلامی، و بطور خاص عراق، طی سالهای خیر بوده است.

آنچه شاید پیشتر به ذهن مروجین توهم توطئه خطور نکرده بود این بود که آنجا که حقیقت فدای مصالح و اهداف آنی میگردد، و نفرت جای انصاف را میگیرد، همه قربانی میشوند. امروز، شاید بیش از هر زمان دیگر، جامعه ایران نیازمند روی گرداندن از دنیای وهمی خویش و تجدید نظر پیرامون بسیاری از فرضیاتی است که برای چندین دهه بر آگاهی او سایه افکنده بودند. براستی نیز طی سالهای اخیر گامهایی در این راستا، هم درمیان دولتمردان، هم در میان روشنفکران و اندیشمندان، و هم در میان عموم مردم ایران برداشته شده است. هنوز اما، هستند کسانی که محیط تاریک اما آشنای دنیای وهمی خویش را بر جلوه های رنگارنگ اما غریب عالم واقع ترجیح میدهند. هنوز اما، سخنگوی دولت ایران درباره بهائیان اعلام میدارد که "این جریان، تشکیلاتی سازمان یافته است که با بیگانگان مخصوصا صهیونیست ها مرتبط هستند"، و دادستان کل آن اصرار میکند که "وابستگي تشکيلات فرقه ضاله بهائيت به اسرائيل محرز است". اینان، لیک، نمیدانند که با حبس خویش در زندان دروغ و نفرت، چه سرنوشت شومی را برای انسانیت، برای ایران، و برای ایرانی رقم میزنند.

[Rasputin]

افزایش اعتراض ها به محاکمه قریب الوقوع هفت بهائی

این افراد اعضای گروه یاران بودند که به امور بهائیان در ایران رسیدگی می کردند
در پی اعتراض آمریکا و بریتانیا نسبت به طرح اتهام جاسوسی علیه هفت بهائی در ایران، دولت آلمان نیز در بیانیه ای ضمن ابراز نگرانی نسبت به محاکمه احتمالا قریب الوقوع این هفت نفر، هشدار داده است این رفتار به روابط بین المللی ایران صدمه می زند.

این بیانیه یک روز پس از آن صادر می شود که قوه قضاییه اعلام کرد "تا هفته آینده کیفرخواست" این هفت نفر تنظیم خواهد شد.

متهمان به نام های فریبا کمال آبادی، جمال الدین خانجانی، عفیف نعیمی، سعید رضایی، بهروز توکلی، وحید تیزفهم و مهوش ثاب اعضای "گروه یاران" هستند که به گفته مرکز بین المللی بهاییان به امور جامعه بهاییان در ایران رسیدگی می کردند.

قوه قضاییه بالاخره یک هفته قبل، حدود نه ماه پس از بازداشت این هفت نفر، آنها را از جمله متهم به جاسوسی برای اسرائیل کرد.

به گزارش خبرگزاری رویتر اولریخ ویلهلم سخنگوی صدر اعظم آلمان روز چهارشنبه در بیانیه ای نوشت: "استمرار وضعیت جاری و ادامه این اقدامات، در شرایط توجیه نشده حقوقی که با استانداردهای بین المللی سازگار نیست، به روابط (ایران) با جامعه بین المللی صدمه خواهد زد."

آلمان گفت که نشانه هایی هست از اینکه افراد بازداشتی که از بهار 2008 در بازداشت بوده اند به زودی و پس از "یک محاکمه سریع" مجازات خواهند شد. آلمان کاردار سفارت ایران را در این ارتباط احضار کرده است.

دادسرای امنیت تهران یک هفته پیش از صدور قرار مجرمیت برای این هفت شهروند بهایی به اتهام جاسوسی برای اسرائیل، توهین به مقدسات و تبلیغ علیه نظام، خبر داد.

پس از آن وزارت خارجه آمریکا این اتهامات را "بی اساس" دانست و نسبت به عدم دسترسی آنها به وکیل و همچنین عدم ارائه شواهد علیه آنها به صورت علنی توسط دولت ایران اعتراض کرد.

دولت آمریکا طرح این اتهامات را بخشی از ادامه سرکوب بهائیان در ایران دانست و گفت که 30 بهائی دیگر نیز فقط به دلیل اعتقادات مذهبی خود در ایران زندانی هستند.

دو روز پیش بریتانیا نیز نسبت به اتهامات وارده به این هفت بهائی ابراز نگرانی کرد و دولت ایران را به هدف قرار دادن اقلیت های مذهبی متهم کرد.

بیل رامل از مقام های بلندپایه وزارت خارجه بریتانیا نوشت: "به نظر می رسد دولت ایران بیش از پیش از اتهامات مبهم از این نوع برای هدف گرفتن مدافعان حقوق بشر و اقلیت های مذهبی استفاده می کند."

وی افزود: "به سختی می توان باور کرد که این افراد فقط به دلیل اعتقادات مذهبی یا استفاده صلح آمیز از حق خود برای آزادی بیان یا تماس با دیگران بازداشت نشده اند."

دیان علایی، یکی از نمایندگان جامعه ی بین المللی بهاییان در سازمان ملل متحد، نیز با انتشار بیانیه ای این هفت نفر را بیگناه دانست و خواهان آزادی فوری آنها شد.

همزمان با این اعتراض ها به نظر می رسد ایران موضع خود نسبت به بهائیان را سخت تر کرده باشد.

قربانعلی دری نجف آبادی دادستان کل کشور، روز دوشنبه در نامه ای به غلامحسین محسنی اژه ای وزیر اطلاعات، نوشت که فعالیت های تشکیلات بهائیت در تمامی رده ها و نیز هر تشکیلات جایگزین آن غیر قانونی و ممنوع است.

دادستان ایران تلویحا گفت که فعالیت های فردی و گروهی بهائیان، امنیت ملی و تمامیت ارضی کشور را در معرض مخاطره قرار می دهد.

آقای دری نجف آبادی بهائیان را متهم کرده که با اسرائیل پیوند دارند و پیروان آن به "جمع آوری اطلاعات و فعالیت های نفوذی و تخریب پایگاه های اعتقادی مردم" می پردازند.

وی "ضدیت بهائیان با اسلام و نظام اسلامی" را "محرز" و "خطر آنها برای امنیت ملی" را "مستند" دانست.

غلامحسین الهام، سخنگوی دولت ایران پیشتر در واکنش به اعتراض گروه های حقوق بشر به رفتار با بهائیان، آنچه را که "تابلو کردن مقوله ای به نام بهائیت" می خواند سیاستی کهنه و زنگار گرفته توصیف کرده و گفته بود"هر کشوری باید از حوزه امنیت خودش دفاع کند."

در مورد دسترسی این افراد به مشورت های حقوقی نیز اختلاف هست.

علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضاییه ایران روز سه شنبه گفت که "منعی برای دسترسی به وکیل برای این افراد وجود ندارد" اما عبدالفتاح سلطانی یکی از وکلای هفت متهم بهائی به واشنگتن پست گفت او اجازه دیدار با آنها را نیافته است.

وی گفت: "چطور می توانم دفاعیه آنها را آماده کنم؟ من فقط اسما وکیل آنها هستم."

[Rasputin]

اعتراض به رفتار ايران با بهائيان


هفت رهبر جامعه بهائيان از ارديبهشت ماه در بازداشت به سر مي*برند


گروهي از محققان و استادان دانشگاه هاي غربي با انتشار بيانيه اي به رفتار دولت ايران با بهائيان اعتراض كرده و از اين كشور خواسته اند حقوق اعضاي جامعه بهايي را مراعات كند.

در اين بيانيه كه به امضاي بيش از شصت محقق مسائل خاورميانه و مطالعات ايران رسيده است، دولت ايران به مراعات حقوق كامل شهروندي و آزادي هاي بهائيان فراخوانده شده است.

امضا كنندگان اين بيانيه، درخواست خود را بر اساس مفاد اعلاميه جهاني حقوق بشر، ميثاق بين المللي حقوق سياسي و شهروندي و ميثاق بين المللي حقوق اقتصادي و اجتماعي مطرح كرده اند كه ايران از جمله امضا كنندگان آنها است.

در اين بيانيه آمده است: "ما با نگراني فراوان شاهد اقدامات مداوم براي محروم كردن بهائيان ايران از حقوق اساسي شان هستيم".

"بازداشت هاي خودسرانه"، "حمله به خانه هاي بهائيان"، "محروم كردن از تحصيل"، "ارعاب"، "اعمال محدوديت هاي اقتصادي و مالي بر جامعه بهائيان" و "حمله و بي حرمتي به گورستان هاي بهائيان" از جمله مواردي است كه در بيانيه مذكور به آن اعتراض شده است.

ما همبستگي خود را با بهائيان و در واقع اعضاي تمام اقليت*هاي مذهبي كه در ايران از آزادي و حقوق كامل برخوردار نيستند اعلام مي كنيم.

متن بيانيه

فشار بر بهائيان ايران در ماه هاي اخير افزايش يافته و هفت تن از رهبران جامعه بهائيان اواخر ارديبهشت ماه ۱۳۸۷ (اواسط ماه مي ۲۰۰۸) در مشهد بازداشت شدند.

دادسراي امنيت تهران اواخر بهمن ماه (اواسط فوريه ۲۰۰۹) اعلام كرد كه اتهام اين بازداشت شدگان "جاسوسي" است و آنها در دادگاه انقلاب محاكمه خواهند شد.

كمي بعد قربانعلي دري نجف آبادي، دادستان كل ايران در نامه اي به غلامحسين محسني اژه اي، وزير اطلاعات اين كشور، اعلام كرد كه "فعاليت تشكيلات بهائيت در تمامي رده ها و نيز هر تشكيلات جايگزين آن" غيرقانوني و ممنوع است.

آقاي دري نجف آبادي گفت: "داشتن يك عقيده و مرام آزاد ولي اعلان و ابراز آن به منظور تحريف افكار ديگران، جريان سازي و يا تبليغ و تظاهر به قصد اغواگراي و تشويش اذهان ديگران و عناوين مشابه مجاز نخواهد بود".

او بهائيان را به "پيوند با اسرائيل"، "جمع آوري اطلاعات"، "فعاليت هاي نفوذي" و "تخريب پايگاه هاي اعتقادي مردم" متهم كرد و گفت خطر آنها براي امنيت ملي محرز است.

[siamak]

A prominent group of more than sixty professors and scholars who specialize in Middle Eastern and Iranian Studies have added their voices in protest over the persecution of the Bahais in Iran and have asked the Iranian government to accord its Bahais citizens their full civil rights and freedoms.

Statement
We, the undersigned scholars and academic specialists in the fields of Middle Eastern and Iranian studies, call on the Islamic Republic of Iran to put an end to human rights abuses against Bahais in Iran, which have been greatly escalating in recent months, and grant them full civil rights and freedoms as enshrined in the Universal Declaration of Human Rights, the International Covenant on Civil and Political Rights, and the International Covenant on Social and Economic Rights, to which Iran is a signatory. We note with great concern evidence of an ongoing campaign to deprive the Bahais of Iran of their fundamental human rights. This all points to a worrisome development inside Iran that appears to be preparing the way for further human rights violations against the Bahais. Recent events include but are not limited to the following:

-- Arbitrary Arrests. Authorities arrested five Bahais in Tehran on January 14, 2009: Ms. Jinous Sobhani, Mr. Shahrokh Taef, Mr. Didar Raoufi, Mr. Payam Aghsani and Mr. Aziz Samandari, followed by the arrest of two Bahais in Mashhad, raids on eight homes and the arrest of Mr. Nima Haghar in Tehran on February 1, 2009. They join not only numerous individual arrested and detained in cities and towns throughout Iran, but also the seven Bahai leaders who were arrested in 2008, and who remain in prison, despite statements by the United Nations, six Nobel Peace Prize Laureates, and various human rights organizations calling for their immediate release.

-- Attacks on Bahai Homes. Authorities have been entering homes either to arrest Bahais and/or confiscate personal belongings such as photos, books, and computers. A new and troubling development is the recent dissemination of a 31-page list of Bahais in Shiraz that includes their names, professions, and home and work addresses. The list was accompanied by several quotes from high-ranking clerics, including Ayatollah Khomeini, against the Bahais, and could lead to attacks on the listed Bahais.

-- Denial of Access to Education. Since 1979, the Iranian government has enforced a ban on Bahai students from access to higher education, a recognized universal human right, and frequent restriction of home schooling to children who have been denied access to public education institutions.

-- Campaigns of Intimidation. These include the harassment of school children, government sponsored propaganda against the Bahais in the media, public seminars and symposia, the distribution of anti-Bahai CDs in various school districts throughout the country, and harassment of those who seek to help the Bahais, such as Nobel Peace Laureate Shirin Ebadi.

-- The Financial and Economic Strangulation of the Bahai Community. The Iranian government has, over the course of the past decades, expelled all Bahai employees of national and local governments, and has moved to confiscate homes, businesses, financial assets, and other properties in a systematic attempt to destroy financially the Iranian Bahais.

-- Attacks on and Desecration of Bahai Cemeteries. Bahai cemeteries in Qaimshahr, Yazd, Najafabad, and elsewhere have been repeatedly vandalized and then completely destroyed.

We stand in solidarity with the Bahais and indeed with members of all religious communities who do not have full rights and freedoms in Iran.

Signed:

[siamak]

Ervand Abrahamian, City University of New York

Janet Afary, University of California, Los Angeles

Gholam R. Afkhami, Foundation for Iranian Studies

Reza Afshari, Pace University

Hamid Akbari, Northeastern Illinois University

Payam Akhavan, McGill University

Abbas Amanat, Yale University

Camron Michael Amin, The University of Michigan-Dearborn

Said A. Arjomand, State University of New York, Stony Brook

Muriel Atkin, George Washington University

Sussan Babaie, Independent Scholar

Ali Banuazizi, Boston College

Shahzad Bashir, Stanford University

Nasser Behnegar, Boston College

Mansour Bonakdarian, University of Toronto (Mississauga)

Michael E. Bonine, University of Arizona

Mehrzad Boroujerdi, Syracuse University

Charles E. Butterworth, University of Maryland

Houchang E. Chehabi, Boston University

Paul M. Cobb, University of Pennsylvania

Dick Davis, Ohio State University

Khalil Dokhanchi, University of Wisconsin at Superior

Fred M. Donner, University of Chicago

John L. Esposito, Georgetown University

Farideh Farhi, University of Hawai’i at Manoa

Willem Floor, Independent Scholar

Latifeh Hagigi, University of California, Los Angeles

Nader Hashemi, University of Denver

Hormoz Hekmat, Foundation for Iranian Studies

Mehran Kamrava, Georgetown University

Mehrangiz Kar, Harvard University (Law School)

Ahmad Karimi-Hakkak, University of Maryland

Farhad Kazemi, New York University

Stephen N. Lambden, University of California, Merced

Kate Lang, University of Wisconsin - Eau Claire

Todd Lawson, University of Toronto

Loren Lybarger, Ohio University

Denis MacEoin, Independent Scholar

Afshin Marashi, California State University, Sacramento

Lenore G. Martin, Emmanuel College

Rudi Matthee, University of Delaware

Ann Elizabeth Mayer, University of Pennsylvania

Farzaneh Milani, University of Virginia

Margaret Mills, Ohio State University

David Morgan, University of Wisconsin-Madison

Negar Mottahedeh, Duke University

Roy P. Mottahedeh, Harvard University

Parvaneh Pourshariati, Ohio State University

Sholeh A. Quinn, University of California, Merced

Nasrin Rahimieh, University of California, Irvine

Thomas M Ricks, Independent Scholar

Karim Sadjadpour, Carnegie Endowment for International Peace

Sunil Sharma, Boston University

Nader Sohrabi, Columbia University

Rosemary Stanfield-Johnson, University of Minnesota

Mark L. Stein, Muhlenberg College

Kamran Talattof, University of Arizona

Georges Tamer, The Ohio State University

Mohamad Tavakoli -Targhi, University of Toronto

Nayereh Tohidi, California State University, Northridge

Frances Trix, Indiana University

A. L. Udovitch, Princeton University

Farzin Vahdat, Vassar College

Fereydun Vahman, University of Copenhagen

Margit Warburg, University of Copenhagen

Madeline C. Zilfi, University of Maryland

[Rasputin]

http://www****anpresswatch.org/2009/...bahai-leaders/

[Rasputin]

2. The Accusation of “Insulting Religious Sanctities” A: A Historical Overview

Over a century and a half ago, the Baha’i Faith, one in the series of independent religions, appeared in Iran. Inasmuch as this world religion places all the divine Faiths within a progressive purpose in this world, the Baha’i Faith considers itself a new independent religion after Islam. In other words, the Baha’i Faith is the only independent religion that recognises the divinity of the sacred religion of Islam.

On the other hand, in the same way that through the revelation of Islam, some of the ordinances of Christianity – which did not correspond to the needs and conditions of the time – were changed; some of the teachings of Islam were also changed after the revelation of the Baha’i Faith. However, Baha’is -- given the special respect that they cherish for the sacred religion of Islam -- have overcome all religious prejudices and consider only the Word of God as the axis of their judgment. The respect of the Baha’i Faith towards Islam is to such a degree that a special and separate Tablet of Visitation has been revealed by Baha’u’llah for Imam Husayn (see http://www****anpresswatch.org/2009/...r-imam-husayn/