What Is Your Religion ?

[DokhtarIrooni]

i dont have a religion, i just believe in god. I dont believe that you need a religion to set some rules for you so you can live well. I've have my own rules

[Rasputin]

پژوهشگران در عرصه تاریخ هنر برای اولین بار دریافته اند که در تابلوی "شام آخر" اثر لئوناردو داوینچی، که یکی از معروف ترین آثار هنری جهان به شمار می رود، مسیح و حواریون مشغول صرف چه غذایی بوده اند.
تردیدی در تاثیرگذاری شاهکار لئوناردو داوینچی نیست، که لحظه ای را به تصویر می کشد که در آن مسیح، حواریون، نزدیکترین طرفداران خود را آگاه می سازد که یکی از آنها قصد خیانت به او را دارد.

شاید به این دلیل تعجب برانگیز نباشد که هیچکدام از حضار در تابلو چندان جذب غذای موجود در سفره نشده اند و تعداد اندکی از هزاران شیفته هنر که در طی قرون مختلف به بررسی این اثر پرداخته اند، به این غذا دقت کرده اند.

کسانی که به این مسئله دقت کردند فرض را بر این گذاشتند که میهمانان مشغول صرف بره بریان بوده اند، که همانند نان و شراب نقاشی شده در اثر، به نماد معنایی مسیحیت ارتدوکس اشاره دارد که مسیح را با بره ای قربانی شده بخاطر گناهان انسان متناظر می داند.

سرعت بالای زوال این اثر که در سال 1498 میلادی کامل شد، بررسی دقیق این موضوع را ناممکن ساخت؛ اما اکنون به لطف تازه ترین روش بازسازی نقاشی های دیواری کارشناسان هنر بالاخره توانسته اند به بررسی دقیق جزئیات غذای روی میز بپردازند.

نتایج این بررسی که در نشریه گاسترونومیکا منتشر شده نشان می دهد که در سفره بره ای وجود نداشته، بلکه غذای طبخ شده مارماهی در کنار برش هایی از پرتقال بوده است.

نکته مهم این است که همزمان با کار لئوناردو داوینچی بر روی "شام آخر"، این غذا، غذایی رایج بوده است.

آنطور که جان واریانو، کارشناس تاریخ هنر می گوید نه تنها در دوره رنسانس در ایتالیا مارماهی غذایی رایج بوده، بلکه احتمالا لئوناردو داوینچی هم به آن علاقه ویژه ای داشته است، زیرا در فهرست های خریدی که در میان نوشته ها و آثار او برجای مانده این قلم غذایی نیز دیده می شود.

[Rasputin]

امام جمعه تبريز: مجالس مذهبي زنانه مركز اشاعه خرافات

"مجالس مذهبي بانوان مراكز ساختن خرافات است." اين مطلب را شبستري امام جمعه تبريز درمراسم آغاز سال تحصيلي حوزه علميه صادقيه تبريز، خطاب به طلاب زن ايراد كرد.

خبرگزاري شبستان با انتشار اين خبر مي افزايد كه شبستري از طلاب زن خواسته است تا آموزش هاي ديني را تمام و كمال بياموزند و اشاعه دهند. چرا كه: "متأسفانه عده اي بي سواد در مجالس مذهبي بانوان حضور يافته و به خرافه گري و موعظه مي پردازند."

لازم به ذكر است كه در سال جاري در حوزه علميه صادقيه تبريز 250 طلبه ي زن در سه سطح مختلف تحصيل مي كنند.

[zedde_Hal]

[quote=RedWine;157852]70% iranihayeh mosalmoon injurian ! kasi vaght nadareh,islam is a hard religion and havin too much rules ! banabar in taghsiri nadari to ![quote]

[maryam9]

When I do good, I feel good; when I do bad, I feel bad, and that is my religion.
Abraham Lincoln (1809 - 1865)

"I haven't done anything bad. Why should a foreigner who does not belong in this country have more money than me and have a more expensive TV than me (someone who is white)..."are

[abadani69]

Cheghadr bahai inja darim vo khabar nadashtim Mashalla. Harja mire adam bahai jolosh sabz mishe Khoda ziad kone dokhtarashoono loooooooool. Har ki bahai mikhad biyad Arizona, onjai ke az iran farar kardan omadan USA hamashoon Arizona hastan 13, 000 Bahai in Arizona out of 18,000 Persians

[DokhtarIrooni]

"I haven't done anything bad. Why should a foreigner who does not belong in this country have more money than me and have a more expensive TV than me (someone who is white)..."are

i disagree with you, but i agree with the quote redwine posted

Religions were probably "invented" by human beings just like you and me, so why should their rules be any better, than the rules we can set for our selves. After so many years through our evolution I really think we are alot more clever than "them" (prophets). So i understand why some people dont need those rules, because there is no person more sensible than yourself.

Your example about the burglar was not so good because the burglar is doing something illegal and hurting another person so of course its not okay.

And to answer the last part you wrote: Many people dont believe in god

[maryam9]

i disagree with you, but i agree with the quote redwine posted

to make myself perfectly clear: I agree with RedWines quote but only upto a certain point.

Religions were probably "invented" by human beings just like you and me, so why should their rules be any better, than the rules we can set for our selves. After so many years through our evolution I really think we are alot more clever than "them" (prophets). So i understand why some people dont need those rules, because there is no person more sensible than yourself.

i dont mind giving my own personal replies but i dont think its a good idea.
Its different when you talk to someone, but when you type something it is very easy for the other person to mis-interpret the way a sentence was originally intended. i hate "bahs"!

Your example about the burglar was not so good because the burglar is doing something illegal and hurting another person so of course its not okay.

And to answer the last part you wrote: Many people dont believe in god

Yeah, i know there are loads of atheists/agnostics. I actually did type a lot in my original post but then deleted it because i didnt want to make my post really long...

People dont respect other people's personal space, which is:

• if you do believe in God, khosh bahalet :P dont argue and say "you're going to hell"
• if you dont believe in God, khosh bahalet :P ...dont argue and say "religion is stupid" or "Jesus wasnt real", etc

p.s. i bet zubin will be back soon

Arman: bahais are everywhere

[maryam9]

I have put all my replies in one post so it is easier to read.
Merci

[abadani69]

NA DIGE SHOMA SHOOORESHO VAGHEAN DAR OVORDID. BEZARID MAN HAM NAZAR BEDAM LOTFAN:

KHODA YEKI YAARE YEKI DEL YEKI DELDAR YEKI.

VA SALAM NAMEH TAMAM. STOP ARGUING MARYAMMMM. ZUBIN HAM BIYADESH HAMIN HARFO MIZANE. CHEGHADR TU JAR VO BAHS MIKONI SHIRAZIIIII

[abadani69]

And yes Maryam, unfortunatly bahais are everywhere We had a party last friday and 70% were bahais, they drink alottttttt, damnnnnn, I dont drink as much as they get drunk ke nemitoonan raah beran dige

[rfhr918]

be ghole marmoolak rah'haye residan be khoda ziade shayad dinaye mokhtalef rahaee hastand ke adam be khoda berese....

[Rasputin]

Introduction: The title apparently shows the purpose and significance of the article. The object of the instant article is to make comparison between the Islamic Human Rights and International Human Rights with a view to distinguish between the moral and legal basis of both The Islamic Human Rights and International Human Rights. Islam is not just a religion but a complete code of life, which regulates every sphere of human being. The significance and applicability of Islamic Human Rights not merely for the Muslim but for the whole mankind irrespective of colour, sex, race, cast, religion and place of birthe, etc. of the world. The present world has been observing great challenge to develop the Human Rights and challenge against the violation of human rights, as equality in all respects is under political threat and hence the World Human Rights observing a vulnerable situation.

Concept of Human Rights in International Law: Human Rights are birth rights that a human being can enjoy, which are universal. Human Rights start with the birth of a person and he or she is entitled to enjoy the same only because he or she is a human being. It is applicable to all human being throughout the world irrespective of their colour, sex, race, caste, language, place of birth, all other status. Some primary documents with regard to International Human Rights are Magna Carta 1215, Bill of Rights of England 1689, Petition of Rights 1628, Act of Settlement 1703, and Bill of Rights of America 1776.

Recent Development of International Human Rights: There are some contemporary developments of International Human Rights through the legal instruments, the initiatives have been taken by the UN and institutions for the development of human Rights.

UN organs on Human Rights, are as:

* The General Assembly

* The UN Commission on Human Rights

* The Economic and Social Council (ECOSOC) and

* The Sub-Commission on Prevention of Discrimination and Protection of Minorities

International Instruments on Human Rights.

The UN Charter

The Universal Declaration of Human Rights 1948

International Covenants on Civil and Political Rights and on Economic, Social and Cultural Rights 1966

Human Rights in United Nations.

The Universal Declaration of Human Rights 1948, of the UN has got two categories of Rights, 1) Civil and Political Rights and 2) Economic, Social and Cultural Rights.

The Civil and Political Rights: The civil and political rights recognised in the Declaration are as; freedom from torture or cruel, inhuman or degrading treatment or punishment, right to recognition every where as a person before the law, equality before the law and equal protection of law right to an effective judicial, remedy, right to be presumed innocent until guilty is proved, freedom from arbitrary arrest, detention or exile, right to a fair trial and public hearing by an independent and impartial tribunal, freedom from arbitrary interference with privacy, family, home or correspondence, freedom from attacks upon honour and reputation, rights to protection of law against such attacks, freedom of movement and residence, right of asylum, right to a nationality, right to marry and to form family, right to own property, freedom of peaceful assembly and association freedom of thought, conscience and religion, freedom of opinion and expression and right to take part in the government and right to equal access to public service.

The Economic, Social and Cultural rights: Right to social security; right to work, right to equal pay for equal work, right to rest and leisure including reasonable limit of working hours and periodic holidays with pay, right to form and join trade unions; right to a standard of living adequate for the health and well being of a person and his family, right to education and right to participate in cultural life of the community.

Concept of Human Rights in Islam: Islamic human rights start with a person before his or her birth. It is an inalienable right recognised and guaranteed by Allah through Quranic verses and Hadith of Prophet Muhammad (sw). In fact, Islamic human rights are the combination of both Civil and Political rights and at the same time Economic, Social, and Cultural rights. In the International Law the concept of human rights is a recent phenomenon but the same had been started with Islamic law from long since. Al Quran and Hadith contain the principles of human rights. Formal declaration of human rights took places in 610 AD with the prophethood of Muhammad (sw), most importantly in the year 623 AD which was the year of prophetic ascension of state power and promulgation of the Madina Sanad, which was unparallel in the world history.

Islamic Human Rights: The Quran, is the latest testament for the mankind from Allah Almighty. The Islamic Human rights is distinct from International Human Rights in terms of conception and enforcement. The Quranic Principles are unavoidable and unchangeable beyond time and space what soever.

The rights recognised and guaranteed unders the Quran was declared by Prophet (sw) in last Pilgrimage are as follows: a) right to life, b) right to be free from oppression and abuse of mouth against the others, c) right to protect privacy and secrecy, d) right to adequate food, clothing, health care, housing and education, e) right to freedom of expression, f) right to fair education, g) right to freedom of expression, h) right to fair trial and justice, i) right to be innocent unless guilt is proved j) right to be free from undue and unwanted interference, k) right to form family, I) right to woman to possess and protect her honour, and dignity, m) right to participate in politics, n) right to oppressed people to be rescued and be given asylum or refuge, 0) right to live 'in crime and pollution-free environment. These rights include every thing for human being making him or her best among all the living beings.

Necessity of Islamic Human Rights: The people of the world have been enjoying and observing modern approaches of human rights from long since. This is a mockery in the name of the protection and promotion of human rights and so called democracy upon the human society. The latest invasion in Iraq and Afghanistan, Palestine and treatment of the captives in Guantanamo Bay is the glaring evidence of gross violation of human rights by the self declared Human Rights activists. It is indeed to mention that it is a barbaric threat against civilisation.

That is why, it is impossible to study the Islamic concepts of human rights in capitalist or socialist world. It is true that the UN through its Charter and Treaty based organs, universal and regional human right instruments have recently taken some positive approaches for the promotion and implementation of human rights. In Islam human rights is treated as basic right, which is so fundamental that it cannot be separated in any manner.

Justification of Promotion and Enforcement of Islamic Human Rights: Enforcement of Islamic Human Rights is required for the following reasons. The concept of human rights in the present perspectives has become a pen and paper matter which is determined by the superior class to the inferior.

But Islamic Human Rights emphasises on ethical, moral and spiritual values of freedom, justice and equality which are essential for the mankind without any distinction.

The concept of International human rights is a recent phenomenon which is created by man but the same had been introduced as an inalienable right of human being by Islam at least 1400 years ago. Prophet Muhammad (sw) as a ruler of Muslim state had to prove the truthfulness and rightness of the Quranic verses. The main indicator of the success and failure of the concepts of human rights is the material achievement, and the spiritual salvation is the prime concern of the Islamic concepts of human rights.

Concluding Remarks: Whether Islam is the pioneer in declaring and implementing Human Rights or not? Asking of such question is quite meaningless, as Human Rights are coherent and inalienable with Islam. The journey of Islam started with the first man on this earth. In the Western view, there is no such concept of individual rights, what they have is obligation only. However, these views will remain insignificant unless and until the debates are proved by implementing and promoting the Human Rights through an effective mechanism. The debate of being pioneer in introducing Human Rights is less important than the implementation of human rights throughout the world. In fact, world community should come forward for the promotion and implementation of Islamic Human Rights throughout the whole world irrespective of colour, race, caste, sex, gender, language, place of birth in the light of glorious solidarity of Islamic Human Rights knowledge and its education.

[Rasputin]

هر کس آزاد زاییده شده است. ولی، همه کسان آزاد بودن خود را نمی*شناسند. بلکه بیشترین کسان آزادی-ی انسان را از پندار یا گفتار دیگران برداشت می*کنند. آزادی-ی انسان، در آزاد بودن، برای برگزیدن برده-*دار یا درازای زنجیر آنها نیست. پدیده-ی آزادی به میزان دیه یا به شماره تازیانه و شمار سنگ*های قاضی-ی شرع بستگی ندارد.
انسان آزاده بندگی و احکام هیچ الاهی را نمی*پذیرد و خود را گوسپند هیچ رسولی یا پیامبری نمی*داند. انسان خردمند برآمده از پدیده*های هستی است و بر اندیشه*ی خود فرمانروا ست. ایمان، بر اندیشه*-ی خردمند حاکم نیست.
مردمان جهان، در هر دوره-ای از زمان، بر اساس بینش خود برای برآوردن نیازهای اجتماعی تلاش می*کرده-اند. انسان در جستجوی آرامش، آسایش و همزیستن در اجتماع است تا بتواند بدون ترس خانواده-*ی خود را در آن اجتماع سامان دهد.
مردمان امروز به این برآیند رسیده-اند که آرامش و آسایش تنها در جامعه*-ای پدیدار می*شود که در آن آزادی وجود داشته باشند. آزادی پدیده-ای نیست که بتوان آنرا از بازاری خرید یا از جایی رونوشت برداری کرد. آزادی، مانند دیگر ارزش*های فرهنگی، تخمی است که، در زمینه-*ی آگاه مردمان کاشته می*شود و با بینش و کوشش آنها پرورش می*یابد. درخت آزادی زمانی پایدار می*شود که شهد میوه*های آن در بینش مردمان آمیخته شود. یعنی رشته*های اندیشه*ی آنها از بافت*های آزادی تنیده شده باشند.
مردمی که هزاران سال سرگردان و از خود بیگانه زیسته-اند آنها مزه-*ی آزادی را نچشیده-اند و تنها بر گمان خود آن پدیده را می*نگارند. این است که چنین مردمی بیشتر به دنبال باغی یا باغبانی می*گردند که بتوانند میوه-ی آزادی را، که خودشان نمی*شناسند، برای آنها به بار آورد.

از آنجا که زمینه-*ی بینش ما به پلیدی*ها آلوده شده است، از سویی تخم اندیشه تنها در زمینه-ای آزاد رُشد می*کند، پس تا زمانی که نتوانیم جهان*بینی-ی خود را از آلودگی*های هزاره-ها پاک کنیم نهال آزادی در جامعه*-ی ایرانیان نمی*روید.
ما خود آزاد نیستیم و نمی*توانیم آزادانه بیندیشیم، پدیده-ی آزادی را نمی*شناسیم، چگونه باید پدیده-ای را که نمی*شناسیم بیآفرینیم. پدیده-ای که بیشترین شمار مردم آن را سزاور خود نمی*دانند. چون خود را عبد الله می*دانند. می*بینیم که مسلمانان با ایمان در مهد آزادی هم آزاد نیستند حتا آنها با آزادی و آزادگان در ستیز هستند.
هر آموزگاری، اندیشمندی، دانشمندی، سخندانی، دانشدانی، نیک اندیشی، بزهکاری، شیادی می*تواند پدیده-ی آزادی را برای ما بنگارد ولی ما، تا مفهوم خودبودن، مفهوم خرد، مفهوم اندیشیدن را ندانیم، هرگز نمی*توانیم درخت آزادی را پرورش دهیم. آنگاه کسی می*تواند با خرد خودش درآمیزد و پدیده-*های هستی را آزمون کند که او از درون خود آلودگی*های هزاره*ها را بیرون بریزد و زمینه*ی اندیشه*ی خود را با شک*ورزی، گستاخی و خودآزمایی بارور سازد.
در سامان اجتماعی، انسان، برای گذراندن زندگی نیاز به آگاهی*های اندکی دارد که آنها را از راه آموزش یا همزیستی فرامی*گیرد. هر آگاهی* برآیند دانشی است که از گذشت*های دور برآمده و در بی*کرانه-ی آینده روان می*شود؛ ولی ما تنها به بخشی از آن گستره نیاز داریم تا بتوانیم با مردم جامعه همآهنگ بشویم.
از این روی ما کاربرد ابزارها را از کتاب*ها می*آموزیم، بر این روند هم، می*پنداریم که هر آگاهی را می*توان از کتابی برداشت کرد. این است که خویشتن خود را هم در کتاب*ها جستجو می*کنیم. همانگونه که بدون پیشدانشی شیوه-*ی رانندگی را آموخته*ایم، گمان می*بریم، که از راه شناختن چند دستور از سوی پیشوایی، خودمان را هم بازشناسی خواهیم کرد و پدیده-*ی "راستی" را که در زیر خاشاک هزاره*ها پنهان شده است به دست می*آوریم.
هر کس می*تواند، از دانشی که با هستی-ی او آمیخته شده است، توان درون خودش را، بگوارد، بسنجد، بیآزماید و بداند که " دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می*کرد".
هر کس می*تواند در مورد گفتار یا عقیده-ی آخوندی یا موبدی اندیشه کند. اوست که می*تواند، با خرد و نیروی اندیشه، درستی یا کاستی*های گفتار و عقیده-های دیگران را ارزیابی *کند. نه این که او بخواهد راستی و درستی را از گفتار آخوندی یا موبدی برداشت کند. آخوند نمی*تواند پدیده-ای را در ورای ایمانش شناسایی کند. زیرا آسمان پرواز اندیشه-ی انسان بی*کرانه است ولی عقیده-ی آخوند بسان عقیده-ی موبد در تنگنای ایمانش گرفتار است.

باید بپذیریم که ایرانیان نمی*توانند آلودگی*های هزاره*-ها را به آسانی از جهان-*بینی خود بزدایند ولی می*توانیم امیدوار باشیم که جویندگان آزادی، با شک*ورزی و آزمون، در این راه گام بگذارند. شناسایی کردن و ارزشیابی کردن، بینش و راستای نگرشی که امروز بر ما فرمانروا شده است، نخستین گامی است که می*تواند ما را با آنچه که هستیم و آنچه می*توانیم باشیم آشنا کند.
بیش از دوهزار سال است که والیان مذهب*ها با شیوه-های برده-سازی بر جامعه*-ی ایران حکمرانی کرده-اند. حکومت اسلامی، که اندیشه*-ی مردم را در سیاهچال ستم زندانی کرده است، زاییده و پروانده شده-*ی بینشی است که در درون همین مردم فرو رفته و بر اندیشه-ی آنها حاکم شده است.
معیارهای سنجش ما، که راستای نگرش ما را نشان می*دهند، از دروغ*های ستمکارانی برداشت شده است که ما از کردار آنها بی*زار و آزرده هستیم. ولی چون ما برده منش پروده شده-ایم، آزادمنشی را نمی*شناسیم، به دنبال برده-داری مهربان می*گردیم تا زنجیر بردگی او را، که می*پنداریم سبک*تر است، به گردن بگذاریم.

[Rasputin]

شوربختی در این است که ما حتا برده-دارنی تازه و نواندیش جستجو نمی*کنیم بلکه ما برده-دارانی فرسودتر و پسمانده-*تر از آنچه که داریم خواهان هستیم. چون از خشم ستمکاران پیشین، که امروز فرونشسته است، رنج نمی*بریم. از این روی آنها را مهربان و راستکار می*پنداریم.
از آنجا که از خودبیگانه پرورده شده-ایم، خود را نادان می*دانیم به تضادهایی که، در گفتار و کردار برده-پروران کهن، هست برخورد نمی*کنیم. حتا دیدن تضادها را نشان نادانی و ناآگاهی خود می*پنداریم. جویندگی و گستاخی ، که در سرشت هر انسانی نهفته است، در وجود ما گرفتار تن*پروری و ترس از ناشناخته*ها شده است و ما خود را با ورد دروغوندان فریب می*دهیم.
سخن از ایرانیانی است، که پسماندگی و بی*دادگری را در احکام اسلامی شناسایی کرده-اند، و برآنند که خود را از چنگال این عقیده، که تا مغز استخوان آنها رخنه کرده است، رها سازند. ولی این کسان به خویشتن بازنگشته و بیدار نشده-اند که به جستجوی راستی و شناختن هویت خود به پردازند.
آن کس که فرهنگ خود را نمی*شناسد، او هویت خود را نمی*داند، او خود را مخلوقی نادان و ناتوان می*پندارد، او به دنبال کسی می*گردد که با خالق او پیوند داشته باشد تا او را رهبری کند. با این وجود این کسان در آغاز راه جویندگی و خودآگاهی گام نهاده-اند. آنها دریافته-*اند که پیروی از اسلام برآیند نادانی و گمراهی است و نیز گمان می*برند که هویت آنها در بنمایه-*های فرهنگ ایران روان است.
هویت انسان از بینش فرهنگی و اندیشه-ی خود او ست. اگر انسان از دیدگاه آزمون شده-ی خودش به هستی بنگرد، خود را آزاد و آراسته به خرد می*داند. هویت او به خویشتن، به آنچه که از درون خودش جوشیده است، پیوند دارد. از دیدگاه اسلامی انسان مخلوق الله است پس ایماندار خود را بنده-ی الاهی می*پندارد او هویت خود را در بندگی می*شناسد نه در آزادی.
گرچه ریشه-*ی این جهان*بینی هنوز در درون ایرانیان نخشکیده است ولی بن-نهاد این فرهنگ شکسته و پاره پاره شده و در زیر خاشاک ستم زورمندان دوران پراکنده است. فرهنگ ایرانی، که هویت انسان را برترین نماد هستی می*داند، در لابلای واژه*ها، افسانه*ها، اسطوره*ها و بنداده*هایی است که در دیدگاه ما واژگون جلوه می*کنند. شناختن پیوند این پاره-*ها و ریزه-هایی، که هسته-*ی این فرهنگ را در بر دارند، راهی است دراز و زنجی است فرساینده. از این روی تا کنون کمتر اندیشمندی در این راه گام گذاره است.
بی گمان پرُفسور منوچهر جمالی نخستین پژوهنده ایست که پاره-ها و ریزه-های این جهان-بینی را از ژرفای بنداده*ها بیرون می*کشد. او، از راه شناسایی بافت*های این فرهنگ، ریزه-های پراکنده-ی آن را گردآوری و سیمای سیاه شده-*ی فرهنگ ایران را بازسازی می*کند.
به هر روی سخن از کسانی است که، هنوز بندهای ایمان به خالقی را از اندیشه-ی خود نگسسته-اند، در خودباختگی خویشتن را جستجو می*کنند. برخی از آنها در این راه، به جای رهایی از دام آخوندها، گرفتار افیون موبدان زرتشتی شده یا می*شوند.
موبدان، که خود را والیان زرتشت و انباردار فرهنگ ایران می*خوانند، این جویندگان را از هر جنبشی بازمی*دارند. زیرا موبدان فرسودتر از آخوندها هستند و آرمانی تازه ندارند که جوانان شوریده به خودآگاهی را برانگیزد. این است که این کسان، در تاریخانه-*ی اندیشه*-ی موبدان، به بن بست آرزوهای سنگ شده برخورد می*کنند. این جویندگان بیش از پیش از خویشتن بیزار و از فرهنگ ایران دور می*شوند.

درست است که نوشته*های تاریخ به دروغ آلوده هستند و حتا یک برگ از آن یافت نمی*شود که بر راستی نگاشته شده باشد. ولی درلابلای داستان*ها، افسانه*ها، اسطوره*ها، که آنها هم پاکیزه نمانده-اند، می*توان تضادها و دروغ*های نوشتارهای تاریخی را شناسایی کرد. گرچه این شیوه هم ما را به خودآگاهی و خویشتن یابی راهنمایی نمی*کند ولی ما را به شک*ورزی و جویندگی و راز گشایی برمی*انگیزد. رویدادهایی که ما را با کردار موبدان دروغوند آشنا می*سازد برگ*هایی هستند که نوشته نشده- اند یا در درازای زمان نابود گشته-اند.
آنچه، که در پندارمان به نام پیشینه-ی فرهنگ ایران می*شناسیم، سیمای حکومت موبدان زرتشتی است که بر شاهان ساسانی فرمانروایی می*کرده-اند. این پندار نادرست نه تنها ما را از شناختن فرهنگ ایران دور می*سازد بلکه فرهنگ ایران به آن اندازه زشت نشان می*دهد که زشتی*های اسلام را فراموش می*کنیم.
همانگونه که دشمنان اندیشه، یعنی حکومت اسلامی، بزرگداشت فردوسی و مولوی و حافظ را برپا می*کنند تا زشتی*های اسلام را بپوشانند. آنها بر پیکر این کافران قبای اسلامی می*پوشانند تا از پوشش اندیشه*ی کافران دام بسازند و خامباوران و رمیده شدگان را به دام بیندازند. به همین روش هم موبدان، از نام و آموزه*ی زرتشت، ابزاری ساخته بوده-اند، که ریشه*ی نواندیشی را در مردمان بسوزانند، تا بتوانند به نام دین زرتشتی بر اندیشه*ی جامعه حکومت کنند.

اشاره-ای به تضادهای گاتاها با کردار موبدان:
آموزه-*ی زرتشت را می*توان شاخه-ای از فرهنگ ایران شمرد. راستای این آموزه را می*توان خردورزی، راستکاری، به زیستی و فرشکرد(نوشوندگی) جهان دانست.
ارزش و شکوه این اندیشه یا آموزه بیشتر بر مفهوم دو واژه* آشگار می*شود. مفهوم پدیده-ی" راست" و مفهوم پدیده-ی"دروغ". البته گوهر معنای این دو واژه از بینش ما ایرانیان گم شده است. در این اندیشه، سامان و آسایش اجتماعی را بر بنیاد "راستی" استوار است. ترس و ستمکاری و بدبختی به همراه "دروغ" پیدایش می*یابند.
یعنی اگر به ارزش سرود*های گاتا برخورد کنیم می*توان برداشت کرد که زرتشت آزادی، دادگستری، پیشرفت، آسایش، شادی، مهر، بزرگی، دانش و ساماندهی کشور را تنها در پرتوّ راستی امکان پذیر می*داند. نیز به ژرفی دیده می*شود که زور، ستمکاری، پسماندگی، بدبختی، رنج، پستی، نادانی ، نابسامانی کشور در زهر دروغ گسترش می*یابند.
>> از آن دو مینو، دروغوند، ورزیدن به بد ترین کارها را برگزیده است.
مینوی فزاینده، که استوارترین آسمانها را بر خود پوشیده است، راستی را<< (اهنود گات: یسنای ٣۰، بند۵)
>> هیچ کس از دروغوندان گفتارهای نیک را نشنوده است.
چون او خانه، خاندان، روستا و کشور را در تنگی و مرگ نهاده است.<< (اهنود گات: یسنای ٣۱، بند ۱٨)
داستان آلودگی-*ی منش ایرانیان، به ویروس ترس و دروغ، در دوران ساسانیان به کوشش موبدان آغاز شده، با هجوم تازیان و تحمیل شریعت اسلام، به کوشش اسلامزدگان ایرانی تکامل یافته است.
برای روشن شدن ولایت موبدان زرتشتی در دوران ساسانی به بخشی از نانوشته*های تاریخ اشاره می*کنم.
سوی نگرش و تاریخ فرهنگ بیشتر مردمان جهان را می*توان از کتاب*های دینی آنها برداشت کرد. بیشترین کتاب*های دینی-ی ایرانیان در دوران ساسانیان بازنویسی و دگرگون شده-اند که برخی از آنها چند سد سال و برخی بیش از هزارسال پس از هجوم تازیان از پهلوی به فارسی برگردانده شده-اند.
البته برخی مانند شاهنامه، که از زیباترین ارزش*های فرهنگی-ی جهان بشمار می*آید، برگردانی است از خدای نامه که فردوسی آن را به گوهر هنر خود آراسته است. اوستا، بندهش و کتاب*هایی از این شمار پیش از اینکه به زبان فارسی درآیند آنها به عربی، انگلیسی و آلمانی یا به فرانسه برگردانده شده بوده-اند.
درون مایه*ی این کتاب**ها نشان می*دهند که بنمایه*ی تاریخی و اسطوره-*ای آنها به دست دشمنان فرهنگی (شاید موبدان زرتشتی) دگرگون گاهی واژگون شده است. با این وجود هنوز شیره-ی فرهنگ ایران و خراش*های چنگال دشمنان در لابلای اسطوره-های آنها آشگار است.