qouets missed by culture of hate what happened?

[mike435]

Whosoever kills an innocent human being, it shall be as if he has killed all mankind, and whosoever saves the life of one, it shall be as if he had saved the life of all mankind. (5:32)


from the same holy book that brings you terrorisom

what happend here the Qur'an has all these nice powerful wise teachings but it gets overlooked, what gets magnifed is the killings of infidals and the nages boodan of jews

stay tune for more qoutes

another evidance that it is bad and infirior culture that creats hate.......
not holy the Qur'an or its fallowers

[mike435]

To each among you we have prescribed a law, an open way. If God had so willed, he would have made you a single people. But his plan is to test you in what he has given you. So strive as in a race of all virtues. The goal of each of you is to God. It is he that will show you the truth in matters that you dispute. (5:44-4
the qouran

[donsaeid]

People crazy after power and money misuse religion to manipulate and gain that!

[Rasputin]

People crazy after power and money misuse religion to manipulate and gain that!

Yes Sir. Ba Shoma Moafegham .

[donsaeid]

ترور و صيانت از جان انسان

اسلام به زندگى انسان احترام گذارده است، آن چنان كه اگر كسى فردى را زنده كند، در حقيقت همه انسانها را زنده كرده است و هرگاه شخصى را بكشد. همانند اين است كه همه مردم را كشته است و كيفر او جهنم است.


مِن اَجلِ ذلكَ كَتَبنا عَلَى بَنى اسرائيل اَنّهُ م َن قَتَلَ نَفساً بِغَيرِ نَفس اَو فَساداً فى الاَرضِ فكأَنَّما قَتَل النّاس جَميعاً وَ مَن اَحياها فكأَنَّما أحيا النّاسَ جَميعاً؛26 از بهر آن بر بنى اسرائيل نوشتيم كه هر كس نفسى را جز در برابر كشتن نفسى يا فسادى در زمين به قتل برساند، چنان است كه همه مر دم را كشته باشد و آن كس كه آن را زنده گذارد، چنان است كه همه مردم را زنده ساخته باشد.
بر حسب دستورها و آموزههاى اسلامى «قتل نفس» حتى قتل جنين در رحم مادر را نيز شامل مىگردد و نيز اسلام به اين دليل كه زندگى هر فردى را متعلق به خداوند و ملك مطلق او م ىداند اجازه نمىدهد، انسان هر تصرف دلخواهى را در جان خويش روا دارد.، هر چند كه اين تصرف «خودكشى» باشد. اسلام خودكشى را در شكلى قاطع حرام شمرده است و قرآن كريم در اين باره مىفرمايد:
«وَ لا تَقتُلُوا اَنفُسَكُم انَّ اللَّهَ كانَ بكُم رَحيماً؛27 و يكدي گر (و خويش) را مكشيد. به راستى خدا به شما مهربان است».
ترور بدترين و شكست خوردهترين روش براى نيل به هدف است، حال اين هدف هر چه باشد. پيامبر خدا مىفرمود، ايمان خونريزى را مهار مىكند. نيز مىفرمود: مسلمان حيلهگرى نمىكند، دستاورد آن هر چه باشد. مسلم بن عقيل در كوفه از ترور عبيداللَّه بن زياد سرباز زد، هر چند مىتوانست دور از دسترس ديگران او را در خانهاى بكشد. مسلم از ترور روى مىگرداند و با اين كار، مسؤوليتهاى بسيار و نتايج ناگوارى را كه يكى از آنها كشته شدن حسين بود، به جان خريد. هدف هر چند بزرگ باشد، نمىتواند توجيهگر ترور باشد. فريبكارى و ناجوانمردى از ديدگاه دين، در نظر وجدان و در منطق سياست جرم است.
ترور بازتابهاى خطرناكى در جامعه دارد كه ابعاد آن قابل محاسبه و پيشبينى نيست. خلافت اسلامى كه رسالت نور و رحمت، منشأ خدمت و تعامل مثبت با مردم و پذيراى همه مسؤوليتها بود، اين خلافت درخشان و جهت بخش پس از ترورهايى كه دامان مردان بزرگ آن، و در طليعه همه امام علىعليه السلام را در محراب عبادت گرفت، رو به ضعف و سستى نهاد. اين ترورها سمت و سوى خلافت را از راه مستقيم منحرف ساخت. خليفه در حريمه اى بسته جاى گرفت و از دسترس مردم دور شد. خلافت به سلطنتى وحشى و حكمران به مالك الرقاب تبديل گشت. بيتالمال مسلمانان به خزانه حاكم و ارتش مدافع وطن به گارد شخصى حاكم تغيير ماهيت داد.
ترور، حاكمان را دور از دسترس قرار مىدهد، رهبران را عقب مىزند و خيرخ واهان جامعه را از مردم مىگيرد. در اين فاصله گرفتن از جامعه خطرى بنيادين نهفته است؛ زيرا حاكمان به طور مستقيم از وضع و حال مردم آگاه نمىشوند، شكايتهاى آنان را نمىشنوند، گم گشتگان جامعه هدايت نمىشوند و منحرفان به راه راست برگردانده نمىشوند. زمامداران بيرون از متن جامعه قرار گرفته، در معرض تملق و چاپلوسى واقع شده، راه بر كسانى كه اشتباهات آنان را بكاوند و بنمايانند بسته مىشود، و اين گونه اينان به انحراف، سركشى و استبداد سوق داده مىشوند.
اين فاصله افتادن در دلهاى مردم فضايى وهم آلود و ابهامآميز پديد مىآورد. به طورى كه مردم حاكمان را تافتهاى جدا بافته دانسته به آنان گمان بدى برند. يا آنها را بتى قرار مىدهند كه به جاى خدا پرستش شوند. در هر دو حالت اعتماد عمومى از بين مىرود، شهروندان تحقير گرديده و محكوم و زيردست تلقى مىشوند. حاكم سرور و ارب اب به حساب مىآيد، و در هر دو حالت انحراف پيش مىآيد. به همه اين مصيبتها در عهدنامه امام علىعليه السلام به مالك اشتر اشاره شده است. آن جا كه حضرت، مالك را از فاصله گرفتن از مردم و حجاب قرار دادن ميان خود و مردم باز مىدارد.
ترور ناهنجارى اجتماعى خطر ناكى است، زيرا مردم را از تعامل با رهبرانش باز مىدارد. ترور خطرناك است. زيرا در اين وضعيت، محاكمه، صدور حكم و اجراى آنها تنها در دست يك نفر است، كه چه بسا به راه خطا رود. اگر اين راه باز شود، ديگر ممكن نيست كه عدالت در جامعه حكم فرما شود. بر حاميان و نگ هبانان جامعه است - اگر جامعه را نگهبانانى باشد - كه پديده ترور را به صورت ريشهاى و نهايى درمان كنند.28