Germany 2006 World Cup

[Rasputin]

برانكو در تمرين فردا بايد نفرات اصلى خود را شناسايى كند. تنها نگرانى اين است كه او در شرايط حساس نتواند تصميمات منطقى را جايگزين تصميمات عجولانه كند. اما آنچه از آلمان به گوش مى رسد نشانگر اين نكته است كه تيم ملى به چند دليل بايد با تغيير در مقابل پرتغال حاضر شود.
مهمترين دليل اين جا به جايى نتيجه بازى است، بدون شك تيم ما بد بوده كه باخته به ويژه در نيمه دوم و گذشته از اين، مهم مسأله شناخت حريف از نوع بازى و نفرات ما است. پرتغالى ها ۹۰ دقيقه ما را مقابل مكزيك ديده و به دليل برخوردارى از شرايط بهتر از نظر روحى و سودجستن از ستاره هاى حرفه اى روز سختى را براى ما ترسيم خواهند كرد. اوج تقابل ما با پرتغال در خط ميانى است جايى كه حريف هيچ كم و كسرى ندارد و ما بايد براى بستن و مهار كردن نفرات اين تيم خط ميانى خود را محكم تر از بازى با مكزيك آرايش دهيم.
بازى با ۵ هافبك مى تواند در دستور كار برانكو قرار بگيرد بازى جواد نكونام و تيموريان حتمى بوده و حضور مهدوى كيا در سمت راست نيز قطعى به نظر مى رسد. تنها نكته اى كه هنوز برانكو درباره آن به جمع بندى نرسيده بازى كريمى است اگر چنانچه او طى امروز و فردا به آمادگى نرسد احتمال حضور نويدكيا يا حتى سهراب بختيارى زاده هم دور از ذهن نيست البته اين احتمالات در حالى به ذهن مى رسد كه فريدون زندى بتواند در سمت چپ بازى كند اما شرايط ما طورى است كه بايد تهاجمى بازى كنيم و اگر بتوانيم خط حمله پرستاره پرتغال را كنترل كنيم سپس مى توانيم به هنرنمايى وحيد هاشميان تنها مهاجم احتمالى در مقابل دروازه حريف اميدوار باشيم.
ديگر تغيير ما مى تواند درون چارچوب باشد. رودباريان به جاى ميرزاپور، باور اين مسأله خيلى سخت است كه برانكو پس از ماهها يا بهتر بگوييم سال ها دست از لجاجت بردارد. او هنوز معتقد است كه ميرزاپور بهترين نفر است اما عيب كار اين است كه او هيچگاه از يك تعادل و توازن نسبى برخوردار نبوده و هر آن، اين احتمال وجود دارد كه او در گل خورده ما با بازيكن حريف همكارى كند. ردپاى او در گل هاى خورده تيم ملى بسيار است اما عوض كردن دروازه بان در جام جهانى دل مى خواهد كه برانكو آن را ندارد مگر اينكه فشار از بالا بوده و او به ناچار كاپيتان و دروازه بان را استراحت بدهد

[Rasputin]

حرف های ناصر حجازی:

ناصر حجازی در تلويزيون به عنوان کارشناس بازی ايران و مکزيک، به خوبی اين مسابقه را مورد نقد و بررسی قرار داد و با اشاره به نقاط ضعف تيمملی، برانکو را يکی از مقصران شکست تلخ اولين بازی ايران در جام ۲۰۰۶ آلمان معرفی کرد.
در اين زمينه با ناصر حجازی اين چهره مردمی و دوستداشتنی صحبت کرديم که در زير میخوانيد:

ناصرخان! از ابراهيم ميرزاپور شروع کنيم. عملکردش را چگونه ارزيابی میکنيد؟
فکر کنم تعداد بازيهای ميرزاپور به من و عابدزاده رسيد اما متأسفانه هنوز اشتباهات روز اول را مرتکب میشود و در اين ۵ ساله پيشرفت خيلی کمی داشته است و در اين خصوص بايد از مربيان تيم انتقاد کرد، نه صرفاً ميرزاپور، چون خود ابراهيم دوست دارد پيشرفت کند ولی مربيانش نتوانستهاند او را به سطح استاندارد برسانند. بگوويچ و سجادی در اين ۵ سال هنوز نتوانستهاند نکات اوليهای مثل شوت زدن، جايگيری، نحوه خروج، زاويهبندی يا حتی چيدمان مدافعان به هنگام ارسال ضربات ايستگاهی و کرنر را به ميرزاپور ياد بدهند. در صحنه گل اول مکزيک، دروازهبان تيمملی بايد دو بازيکن کوتاهقامت را مأمور مراقبت از ديرک اول و دوم میکرد اما چنين نشد و مهاجم مکزيک مثل آب خوردن دروازه ما را فروريخت.

در صحنه گل دوم، رحمان رضايی هم اشتباه بدی انجام داد. چرا؟
اول اين که حسين کعبی همباشگاهی و دوست ابراهيم است و از ضعف او خبر دارد و نبايد به او پاس رو به عقب میداد. در ثانی وقتی ميرزاپور توپ را گرفت، يا بايد به اوت میزد يا کرنر، چون به قول معروف مارگزيده از ريسمان سياه و سفيد میترسد و ايشان دقايقی پيش از اين اشتباه، يک بار ديگر توپ را جلوی بازيکنان مکزيک انداخت که توسط نصرتی دفع شد. در ادامه توپ به رحمان رسيد و او از هولش توپ را بد استپ کرد و مکزيکیها با دو پاس به ميرزاپور رسيدند و اين دروازهبان هم از هولش به زمين خورد و واکنش خوبی نشان نداد.
ضعف جناح چپ تيمملی مشهود بود و گل سوم مکزيک بر همين مبنا طراحی شد و به ثمر رسيد.
البته نمیخواهم از کسی اسم ببرم ولی داشتيم بازيکنانی که به درد اين جناح بخورند اما مورد استفاده قرار نگرفتند. در نيمه اول اکثر حملات مکزيک از جناح چپ ايران صورت میگرفت و اگر مربی ما عاقل بود و فوتبال را به خوبی میفهميد، بايد متوجه اين موضوع میشد و درصدد ترميم اين نقطه برمیآمد اما متأسفانه برانکو روی نيمکت "کپ" کرده بود. بگذريم از اين که بازيکن ۱۶۳ سانتيمتری اين تيم در حضور مدافعان و سنگربان بلندقامت ما به هوا پريد و با يک ضربه سر دروازه ايران را گشود.

چه عاملی باعث شد نيمه اول رؤيايی تيم ايران، در نيمه دوم کام همه را تلخ کند.
بازی ژاپن و استراليا را ديدی؟ گاس هيدينک سه تعويض انجام داد و همين نفرات تعويضی مسبب به ثمر رسيدن سه گل شدند و بازی باخته را به يک پيروزی پرگل تبديل کردند. مربی روی نيمکت چوب خشک نيست و بهخصوص در نيمه دوم که نيمه مربيان نام دارد، بايد با تفکرات خود و ايجاد تغييرات تاکتيکی، روند تيمش را رو به بهتر شدن پيش ببرد. مربی مکزيک با آناليز نيمه اول توانست تيمش را برای نيمه دوم با تحولی بزرگ و مفيد به ميدان بفرستد اما مربيان ما...!
بحث روز کارشناسان تعويض علی دايی بود، به نظر شما دايی بايد تعويض میشد؟
ببينيد، علی دايی شاگرد خود من بود و دوستش دارم و افتخار میکنم يکی از شاگردانم به اين درجه رسيده و بهترين گلزن کشور شده است اما دل کندن از فوتبال خيلی سخت است. مرا در ۲۹سالگی از فوتبال کنار گذاشتند و هنوز حسرت آن روزها را میخورم ولی علی که ۳۷ سال سن دارد و به هر آنچه میخواسته رسيده بايد میفهميد با توجه به شرايط جسمانیاش و پست مهمی که دارد بايد کنار بکشد. مهاجمان دنيا خود يک پا هافبک و مدافع هم هستند و بايد آن جلو کلی تحرک و دوندگی داشته باشند و همانطور که گفتم شرايط سن دايی اين اجازه را به او نمیدهد تا مثل هاشميان جنگندگی کند، تکنيک کريمی را هم ندارد که حفظ توپ کند يا با حرکاتش به چشم بيايد. حريفان ما در جام جهانی قطر، مالديو، عمان، سريلانکا، گوام، بحرين و... نيستند که بروند تو لاک دفاعی و دايی فقط به فکر شوت زدن و سر زدن باشد بلکه بازيهای جامجهانی مملو از تحرک است و علی بايد میفهميد نمیتواند خواسته اهالی فوتبال را برآورده کند. به هر حال نظر خودش مهم است و به ما ارتباط چندانی ندارد و مردم به خاطر تيمملی انتقاد کردند و من به خاطر تيمملی و خودش که دارد خراب میشود و حيف است افتخاراتش و خاطرات خوبش را به خاطرهای بد و تلخ تبديل کند.

شما به تعويض علی کريمی اعتراضی داشتيد.
کريمی مثل گذشته سرحال نيست اما همينطوری هم در ايران بیرقيب است. ديديد که فردوسیپور در گزارشهايش میگفت مکزيکیها از کريمی میترسند، همگی او را میشناسند و رويش برنامهريزی کردهاند. همين که کريمی را بيرون کشيديم مدافعان مکزيک نفس راحت کشيدند و به هافبکها نزديک شدند. هافبکها با آسودگی بيشتر در کارهای هجومی شرکت کردند و فشار روی دروازه ايران بيشتر شد. به هر حال آنها از ترک علی کريمی که مبادا صاحب توپ شود و با يک حرکت انفجاری دروازهشان را فرو بريزد تا زمان حضور اين بازيکن در ميدان آزادی عمل و آزادی فکری زيادی نداشتند.

بهترين بازيکن تيمملی در اين بازی چه کسی بود؟
تيموريان، رحمان و مهدویکيا در نيمه اول خوب بودند اما در نيمه دوم همه بچهها افت کردند و تيموريان و مهدویکيا نيز شامل اين قضيه تأسف برانگيز شدند.

بازی با پرتغال را چطور میبينيد؟
اگر مثل بازی با مکزيک که در نيمه اول برزيل بوديم و در نيمه دوم مالديو! که به هيچ کجا نمیرسيم ولی در صورتی که همانند نيمه اول در وقت دوم بازی هم شجاع، هجومی، پرتحرک و کم اشتباه باشيم شکست پرتغال دور از دسترس نيست.
به نظر شما در اين برهه، يعنی قبل از بازی ايران و پرتغال، تغيير سرمربی چقدر به نفع يا ضرر تيمملی است؟
هر کسی را هم بگذارند بالای سر تيمملی بدتر از برانکو نتيجه نمیگيرد. اگر يک مربی بزرگ و خوب داخلی که مورد احترام بازيکنان باشد روی کار برود خيلی بهتر از برانکو نتيجه میگيرد. يک مربی که خودش ملیپوش بزرگی بوده باشد و مثلاً کريمی و دايی نتوانند برايش شاخ شوند و جرأت کنار گذاشتن ۲-۳ عضو نامفيد و مضرر را داشته باشد.

از جمع مربيانی که به آلمان رفتهاند کدامشان چنين خصوصياتی دارند؟
نمیدانم، من که تصميم گيرنده نيستم.

مثلاً امير قلعهنوعی که در آلمان هم هست، میتواند؟
میتواند، چی؟

مربی تيمملی شود؟
(خنده بسيار بلند) داشتيم جدی صحبت میکرديم، سئوالات را ادامه بده.

چقدر اميدواريد تيمملی به مرحله دوم صعود کند؟
اميد که هست و بايد باشد ولی به شرط اينکه همه چيز درست و روی منطق جلو برود.

شما چرا به آلمان نرفتی؟
من از ۱۸ سالگی به تمام کشورهای دنيا رفتهام و عقده مسافرت خارجی ندارم که تا يک بليت دستم دادند هول مسافرت بگيرم! دادکان دعوتم کرد اما گفتم اگر در هتل محل اقامت تيمملی اسکان میيابم که به جامجهانی میآيم اما اگر فکر کردهايد مثل برخیها حاضرم با بوقچیها و ديگران به صورت فلهای در يک هتل ديگر بروم در اشتباه هستيد، من ناصر حجازی هستم و در شأن خودم نمیبينم به هر کجا بروم و دست به هر کاری بزنم. متأسفانه خود ما پيشکسوتان ارزش و اعتبارمان را زير سئوال میبريم چون برای يک مسافرت يا کمی پول يا يک موقعيت کوچک زير بار هر کاری میرويم.

[Rasputin]

آرى هان: دايى مقصر نيست، كاملاً با فوتبال پرتغال آشنا هستم شك نكنيد ايران برنده است! به شرطی که...، ايران ورزشی
ايران ورزشى -روز گذشته در خبرها داشتيم شايعه شده كه آرى هان تا پنجشنبه (امروز) به عنوان سرمربى تيم ملى برگزيده مى شود اما او اين موضوع را تأييد نمى كند.

از جام جهانى چه خبر؟
< من فقط به عنوان مفسر براى يك شبكه ورزشى در هلند فعاليت مى كنم و خبر خاصى ندارم!
مى گويند قرار است پنجشنبه سرمربى تيم ملى ايران شويد؟
< (با خنده) باز هم شايعه؟! من هم مثل شما فقط شنيدم اما تا به امروز تماسى با من گرفته نشده است!
فكر مى كنيد در اين شرايط بتوانيد كمكى به ايران بكنيد؟
< قبل از هر چيز بايد بگويم كه پس از باخت مقابل مكزيك دلم براى مردم ايران سوخت. آنها عاشق فوتبال هستند و واقعاً فوتبال را خوب مى فهمند. من وقتى در ايران حضور يافتم باورم نمى شد مردم عادى تا اين حد فوتبال را درك كنند!
اما جواب سؤال ما چه شد؟
< من مدتى در بنفيكا حضور داشتم و كاملاً با فوتبال پرتغال آشنا هستم. به نظر من اين پرتغال قدرت هميشگى اش را ندارد و مى توان اين تيم را شكست داد، البته در صورتى كه سيستم تيم درست چيده شود!
پس ايران مى تواند برنده باشد؟
< با سيستم بازى مقابل مكزيك نه! ببينيد شما الان بايد به اين فكر كنيد كه چيزى براى از دست دادن نداريد و براى صعود از گروه خودتان بايد پرتغال را شكست دهيد. اگر اين ذهنيت به تيم تزريق شود و سيستم و مهره چينى درست باشد، شك نكنيد كه ايران برنده است!

راستى شنيديم به شما بليت بازى مقابل مكزيك را ندادند؟
< بله، شايد آنها فكر مى كنند من مى خواهم جاى برانكو را بگيرم و به همين دليل به من، گوليت و يونگ بليت بازى ندادند. با اينكه شنيديم خيلى از نفرات غيرفوتبالى در جايگاه بودند!
شايد به اين خاطر است كه هميشه از برانكو انتقاد كرديد؟
< من مغرضانه حرف نمى زنم و حرف هاى من را تراپاتونى هم زده است. او هم مغرض است؟
و آخرين سؤال راجع به دايى است. او را چطور ديديد؟
< به نظر من نبايد از دايى ايراد بگيريد. چون هر بازيكنى آرزوى بازى در جام جهانى را دارد و اگر او آماده نبود مربى نبايد به او ميدان مى داد.

[Rasputin]

Ecuador 3-0 Costa Rica

Ecuador booked a place in the knock-out stages for the first time ever with a comfortable win which also put Germany through to the second round.
Carlos Tenorio gave Ecuador an eighth-minute lead with a powerful header from Luis Valencia's cross.

The advantage was doubled when Agustin Delgado lashed home from a tight angle shortly after half-time.

Ecuador finished with a flourish when Ivan Kaviedes capped a flowing move by volleying home from six yards.

Knowing defeat would end their hopes of reaching the second round, Costa Rica could not have made a worse start as they fell behind after just eight minutes.

Delgado's shot was charged down, but the rebound fell kindly, allowing him to feed Valencia whose whipped cross was powerfully headed home by Carlos Tenorio.

Segundo Castillo then tested Costa Rica keeper Jose Porras from a free-kick which earned Luis Marin a yellow card for his foul on Carlos Tenorio.

[Rasputin]

England 2-0 Trinidad and Tobago

Peter Crouch and Steven Gerrard spared England's blushes with late goals against Trinidad & Tobago to book their place in the last 16 of the World Cup.
Crouch, who had missed several chances, met David Beckham's right-wing cross to power a header past Shaka Hislop.

Gerrard wrapped it up in stoppage time with a stunning left-foot drive after England made hard work of the contest.

It took the introduction of Wayne Rooney to galvanise England's attack against a spirited Trinidad outfit.

---
eyval englandddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddd dddddd

[Rasputin]

ساعت 16:30 عصر روز شنبه هفدهم ژوئن در ورزشگاه فرانكفورت ديدار دو تيم ايران و پرتغال در مرحلهي گروهي رقابتهاي جام جهاني برگزار خواهد شد.

نمايندهي آسيا ميخواهد با يك بازي خوب؛ خود را از شر اتفاقات پس از شكست برابر مكزيك در اولين ديدار گروهي رقابتهاي جام جهاني خلاص كند. وظيفهي كه چندان هم آسان به نظر نميرسد. چرا كه بازيكنان پرتغال دوست دارند هر چه سريعتر به عنوان يكي از تيمهاي راه يافته اين گروه به دور بد رقابتها معرفي شوند.


اطلاعاتي از بازي:

لباس تيمها:

پرتغال: پيراهن قرمز، شورت ورزشي قرمز

ايران: پيراهن سفيد، شورت ورزشي سفيد


موقعيت اوليه:

فرانسيسكو ماتورانا؛ سرمربي سابق تيم ملي كلمبيا و عضوكميتهي فني فيفا معتقد است تيم ملي ايران با وجود شكست سه بر يك در ورزشگاه فرانكن شهر نورنبرگ در بازي ابتدايياش برابر مكزيك هنوز هم براي رسيدن به مرحلهي يك هشتم نهايي شانس دارد.


مروري بر بازي نخست ايران:

نمايندهي آسيا با بازيكنان لژيونر حاضر در آلمان خود همچون علي كريمي، مهدي مهدوي كيا و وحيد هاشميان بازي را آغاز كرد و با هجوم اين سه بازيكن خود مشكلات زيادي را در آغاز بازي براي دفاع مكزيك به وجود آورد.

متاسفانه هواداران تيم ملي ايران شاهد بودند كه چطور تيمشان مجموعهاي از فرصتهاي مساعد گلزني را از كف داد و نهايتا مجبور شد گل حريف را بپذيرد.

عمر براوو در دقيقه 28 بازي دروازه ايران را گشود. تا اينكه يحيي گل محمدي هشت دقيقه بعد تيمش را دوباره به بازي باز گرداند.

در نيمهي دوم ريكاردو لاولپه سرمربي آرژانتيني مكزيك با آوردن سينيا بازي ساز برزيلي الاصل خود به بازي، توانست جريان بازي را به سود خود رقم بزند. مكزيك روي پاس همين بازيكن در دقيقه 76 توانست دومين گل خود را وارد دروازه حريف كند.

سه دقيقه بعد سومين گل &#171;ال تري&#187; ها به ثمر رسيد.


مروري بر بازي نخست پرتغال:

پرتغال نيز همان شب و در فاصله كوتاهي از بازي ايران و مكزيك توانست در ورزشگاه جام جهاني كلن بر آنگولا مستعمره پيشين خود با نتيجه يك بر صفر به پيروزي برسد. بازيكنان لويس فيليپه اسكولاري در اين بازي با پاسهاي كوتاه و سريع خود نمايندهي آفريقا را سردرگم كردند و پس از چهار دقيقه از حريف پيش افتادند. روي حركت خوب فيگو و همكاري او با كريستينو رونالدو، پدرو پائولتا تنها گل پرتغاليها را به ثمر رساند.

در ادامه پرتغال و مكزيك به لطف پيروزي روز نخست خود در صدر جدول گروه چهارم رقابتها نشستهاند.

آنگولا در نخستين حضورش در جام جهاني تنها به خاطر تفاضل گل بهتر در مكان سوم قرار گرفته است و ايران جايي بهتر از مكان چهارم جدول تيمهاي حاضر در گروه چهار قرار ندارد.

برانكو ايوانكوويچ، سرمربي تيم ملي ايران و تيمش از اهميت بازي برابر پرتغال به خوبي آگاهند؛ يك پيروزي ميتواند آنها را در راه صعود تاريخشان به مرحلهي يك هشتم نهايي اميدواركنند و در مقابل يك شكست روياي تيم ملي را برباد خواهد داد.


نبردهاي تن به تن:

كريستيانو رونالدو و حسين كعبي

جنگ نفر به نفر اين بازيكنان نتيجهي نبرد ايران و پرتغال را تعيين خواهد كرد. اين دو بازيكن كه از جمله نامزدهاي كسب عنوان بهترين بازيكن جوان جام جهاني هستند؛ ميتوانند سرنوشت اين بازي را رقم بزنند. شماره 17 تيم ملي پرتغال با حركات سريع خود از كنارهها در حالي كه حسين كعبي مدافع ايراني را در روبرو ميبيند مي تواند نمايش جالبي را براي هواداران رقم بزند.

رونالدو كه مهاجم كناري منچستر يونايتد است دوست دارد به هر نحوه ممكن در جام جهاني گلزني كند. همان چيزي كه در اولين بازي تيم ملي پرتغال به دست نياورد.

كعبي و هم تيميهايش در مقابل ميخواهند با كارهاي دفاعي خود مانع از اين امر شوند.


پيشينهي ديدارهاي ايران و پرتغال:

مصاف تيمهاي ملي ايران و پرتغال در جام جهاني اولين ديدار آنها بوده و آنها تاكنون هيچ ديداري با هم نداشتهاند.


گفتههاي سرمربيان دو تيم پيش از بازي؛

برانكو ايوانكوويچ:

پرتغال از تجربه بسيار بالايي برخوردار است، تجربهاي كه هر تيمي نياز دارد تا با استفاده از آن به قهرماني در جام جهاني برسد.

لويس فيليپه اسكولاري:

اين كه ما ميخواهيم ببريم، بسيار مهمتر از چگونه بردن ماست. شش بازي داريم كه بايد از آنها پيروز خارج شويم

[Rasputin]

نميتوان شكست مقابل مكزيك را ناشي از اشتباهات يك يا دو بازيكن دانست. وقتي يك تيم پيروز ميشود، همهي بازيكنان در آن سهيم هستند و هنگامي كه شكست ميخوريم، مجموعهي تيم مقصر است. نبايد شكست مقابل مكزيك را بر گردن يك نفر انداخت.

وي ادامه داد: ما در نيمهي اول اين ديدار بسيار عالي بازي كرديم؛ اما، در نهايت به اشتباهات خود باختيم. مكزيك در نيمهي دوم برتر از ما بود؛ اما، موقعيت چندان خوبي بر روي دروازهي ما نداشت. اين اشتباه خود ما بود كه آنها را به گل رساند.

هاشميان افزود: پس از اين شكست، تمامي بازيكنان بسيار نااميد و دلسرد شدند؛ ولي به هر صورت، اين بازي به پايان رسيده و بايد براي ديدار مقابل پرتغال آماده شويم. تمامي بازيكنان مصمم هستند تا با ارايهي يك بازي زيبا و منطقي، توانمنديهاي خود را در بازي مقابل پرتغال به اثبات رسانده و مردم را شاد كنند.

وي در خصوص موقعيتي كه در بازي مقابل مكزيك از دست داد گفت: هنگامي كه با سر به توپ ضربه زدم، فكر ميكردم كه اين توپ درون دروازهي مكزيك قرار بگيرد؛ اما، سانچس با واكنش بسيار عالي خود مانع از گلزني من شد. اميدوارم كه در دو بازي آيندهي ايران در جام جهاني، با گلزني خود موجب پيروزي تيم ملي شوم.

مهاجم تيم ملي افزود: پيش از آغاز جامجهاني، بسياري از اهالي فوتبال از صعود ايران به دور دوم اين مسابقات صحبت ميكردند؛ اما، من هيچگاه پيشبيني نكردم. ميدانستم كه بازيهاي بسيار دشواري را پيش رو داريم و پيروزي در جامجهاني كار چندان آساني نيست. با اين وجود هيچگاه نااميد نشده و تا آخرين لحظه تمامي تلاش خود را براي موفقيت كشورم انجام خواهم داد.

هاشميان با اشاره به روحيهي بالاي مليپوشان به ايسنا گفت: همهي ما به دو بازي آيندهي تيم ملي اميدواريم و قصد داريم اين شكست را جبران كنيم. هر چند پرتغال تيم بسيار خوب و بزرگي است؛ اما، بدون شك احتمال گرفتن امتياز از اين تيم وجود دارد.

[Rasputin]

Most if not all western football experts have written off Iran's chances of progressing to the second round of the world cup, some Iranians share this view but not all. Not everything in football is logical; various score-lines from previous world cup finals are proof of that. Iran beating Portugal is not logical, but since football is not pure logic we will proceed with the notion of how Iran can beat Portugal this Saturday.

When Iran head coach Branko Ivankovic announced his list of 23 players for the world cup finals it became apparent that Iran was aiming to attack the top guns Mexico and Portugal in their group with the clear intention of progressing to the second round. The game against Mexico is history now, Iran had the element of surprise in their first game but failed to capitalise on it against a well organised experienced team and paid the price, Iran has now been revealed to Portugal and the team has been fully analysed.

If the two teams were to be compared across the board then Portugal would come on top no questions asked, Iran will have to have a plan to out manoeuvre Portugal and beat them in their own game, many battles and not just in football have been won by the weaker sides simply by better planning and deception, this requires accurate planning in advance including contingency plans for various possible scenarios during the match.

Iran have now lost the element of surprise or have they? Not quite, Iran's main weapon against Portugal remains the element of surprise. Iran cannot start the game against Portugal with the same eleven players used against Mexico or they will lose heavily, Portugal will have plans to explore Mirzapour's weaknesses, so Iran must use another goalkeeper; Roudbarian appears to be Ivankovic's first choice should he drop Mirzapour based on the News from training sessions of this week.

Iran's defence remains the main concern, far too many free-kicks were conceded near the penalty box in the first game, Mexican players were unmarked in the box when free-kicks and corners were taken, Iran's defence showed improvements in the friendly against Croatia just over two weeks ago but it failed against Mexico, drastic changes are required in this area, my proposal would be to use Rezaei on the left, Sadeghi and Nosrati in the centre and Mahdavikia on the right, Kaebi's height makes him vulnerable in defence against the tall Portuguese players while in the first game when Kaebi played in defence the Mexican players were shorter than the Portugese on average, Mahdavikia has played in right back position in his club Hamburg. Iran must defend further up the field than they did against Mexico.

In half back positions Teymourian did well for Iran once again and should retain his place on the right, but Bakhtiarizadeh who was one of the best defenders in the Iranian Premier League last season should play in the left half back position in place of Nekunam, the Madanchi and Kazemian Combo worked really well in Persepolis once Arie Haan took over as head coach, this partnership could be used by Iran against Portugal in midfield on the opposite flanks, also the Madanchi Bakhtiarizadeh combo on the left proved successful and effective against Croatia recently hence my suggestion to use Bakhtiarizzadeh in left half back, Zandi and Kaebi are alternatives to Madanchi and Kazemian, Karimi and Shojaee would give the Portugese a headache running behind the two strikers for Iran providing the required service.

Up front Hashemian on the right and Borhani on the left should start for Iran, Enayati and Khatibi could come on as subs depending on how the game is going but Daei should be rested for this game after a poor performance against Mexico. Iran have plenty of asset at their disposal, they have immense fire-power upfront and in midfield, that would give any team a headache, Iranians by nature play better attacking games than defensive, Ivankovic is a better coach when he has his back to the wall and goes for attack, he has proven this in the past with performances in Asian Games 2002 and Asian Cup 2004, Iran must be aggressive and attack taking the game to Portugal capitalising on the team's strength upfront and keeping Portugal away from the team's weakness in the back, the best form of defence for Iran is to attack, the odds are there to be broken, Iran can defeat the odds and beat Portugal if they use their strength in attack, Iran must use several new faces against Portugal, it might not be logical to make too many changes in the team but it would certainly hand back the element of surprise to Iran and hopefully this time Iran will make it pay.

[Rasputin]

Sweden 1-0 Paraguay

Freddie Ljungberg's 88th-minute winner for Sweden knocked Paraguay out of the World Cup.
England, already certain of a place in the second round, would have won the group had this game been a draw.

But Ljungberg popped up at the far post to head home after Marcus Allback had put a centre back across goal.

Earlier, Zlatan Ibrahimovic shot tamely at the keeper and Allback had an effort cleared off the line as it looked like Sweden would not break Paraguay down.

Sweden now know that victory over England on Tuesday will see them, and not Sven-Goran Eriksson's men, win Group B. Defeat, on the other hand, could send the Swedes home and put Trinidad and Tobago into the second round.

Paraguay proved as stubborn to break down in this game as they had been when England played them last Saturday.

The Scandinavians started in determined fashion, but were frequently met by some rugged Paraguayan defending - an approach which led to Denis Caniza receiving the game's first yellow card inside three minutes, for tripping Henrik Larsson.

In the ninth minute Ibrahimovic touched a header back to Kim Kallstrom, whose excellent shot from outside the box was equalled only by the save from Aldo Bobadilla.

Three minutes later, it was Larsson's turn to cushion a header back for an onrushing midfielder - Christian Wilhelmsson driving a fierce shot was just wide of Bobadilla's upright.

It was an impressive start from the Swedes, but Paraguay weathered the storm and then began to come into the opposing half a little, as Roque Santa Cruz, Nelson Valdez and Jorge Nunez all served notice that Sweden's defenders would need to be watchful all evening.

Larsson and Ibrahimovic, after their threatening first quarter of an hour, began to be seen less and less, as the toothlessness which has seen Sweden fail to win a game since last October began to re-appear.

Bobadilla rarely had a save to make, and on the one occasion Ibrahimovic did get through, in the 40th minute, his shot was weak and straight at the goalkeeper.

In contrast to the first half, it was Paraguay who made the better start in the second period, Valdez getting down the left and checking back before shooting into the side-netting.

And when the ball did get down to the other end, Bobadilla proved a worthy deputy in goal for the injured Justo Villar, beating out a 54th-minute free-kick from Larsson.

[Rasputin]

ساده لوحانه است که فکر کنيم در اين جشنواره ميلياردی آنها سياست و ديپلماسی و جهان بينی مان را ناديده بگيرند و به فوتبال ما تنها از دريچه فوتبال بنگرند. تيم ملی هفتاد ميليونی مان را در مستطيل سبز بررسی کنند و نام ايران آنها را ياد فلان اجلاس و فلان سخنرانی و فلان نامه نيندازد.


نمی دانيم بايد از اين خاصيت شاخص ايرانيان ملول بود يا خرسند که در تقابل با هر رويداد خود روشی انحصاری دارند و به هر اتفاق رويکردی متفاوت با همه آدمی زادها.
گاه آن موقع که کسی انتظار ندارد دنيا را به خود وا می گذارند و در معادلات به هم پيوسته جهان تک و تنها راه خود می ر وند و گاه دنيای از هم وارفته را به اجماعی بی همتا از نوع دگرگونی يا گفت و گو و يا مهرورزی فرامی خوانند که البته چه بسيار هم که اين نوعی دگر بودن ها نماد هويت شان بوده و معرف مرامشان.
ايرانيان . واژه ای آشناست ديگر در جهان که همواره متفاوت اند و غيرقابل پيش بينی. در همه چيزشان.
اين گونه است که اينجا – در شهری که اگر هزار سال هم عمر می کردی ممکن نبود گذرت بدان بيافتد يا اصلا نامش را بشنوی – در فريدريشزهافن جايی ميان آلمان و اترِِيش و سوييس ناگه خبرنگاری دانمارکی کنارت می ايستد و می گويد: چه بنويسم برای جريده ام از شما ؟ از سرانجام تان؟ از تيم تان ؟
می گويد : عقل و منطق حکم می کند که شکست هايی سخت بچشيد و راهی موطن تان شويد اما تاريخ چيز ديگر را گوشزد می کند و از عاقبت تان به نوعی ديگر خبر می دهد ! چه بنويسم برای جريده ام که درمانده شده ام از خبرنگار حوزه ايران بودن در همه ابعاد خبری اش . در سياست اش , در اقتصادش در فرهنگ اش و حالا در ورزش اش !
و تو که کوس ايرانی بودنت را آرايش و گويش و پوشش ات فرياد می کنند می گويی : خودمان هم نمی دانيم . می گويی: اين تلفن و اين پست الکترونيک ام , اگر به پاسخی رسيدی مرا هم خبر کن.
و باز به اندِيشه می روی که اين سوال تاريخی را پاسخ چيست.خوشحال باشی يا سرشکسته.

***

به چشم بر هم زدنی شگفتی جام جهانی بودن را داديم و رفتيم به جرگه آنان که پس از رقابت های دور اول ديگر چندان توجهی بدان ها نمی شود. کنار کاستاريکا و ژاپن و ترينيداد و توباگو و تونس و سعودی و ... . واقعيت اين است که چندان هم دنيا در اين اتفاق کم تاثير نيست , چه آينده ای جز اين برای ما آرزو نمی کردند . آنها امروز فوتبال را به چشم فوتبال نمی نگرند. هزار معادله می چينند و صد احتمال بدان می دهند. پس چه ساده لوحانه است که فکر کنيم در اين جشنواره ميلياردی که حتی سخن از طرد ايران از آن شده بود آنها سياست و ديپلماسی و جهان بينی مان را ناديده بگيرند و به فوتبال ما تنها از دريچه فوتبال بنگرند. تيم ملی هفتاد ميليونی مان را در مستطيل سبز بررسی کنند و نام ايران آنها را ياد فلان اجلاس و فلان سخنرانی و فلان نامه نيندازد.
انصراف يک به يک تيم های بزرگ جهان از اسپانيا گرفته تا رومانی را که فراموش نکرده ايد ؟ آخر و عاقبت تورنمنت ال جی را که از ياد نبرده ايد ؟ نامه هفتاد و پنج نماِينده اتحاديه اروپايی را چه ؟
دنِِيا همان موقع سناريوی ناکامی مان در جام جهانی را نگاشت . ايران نبايد شگفتی ساز جام می شد و در اين ميان چه بهتر که کعبی به نافرمانی پاس روی به عقب دهد ، رحمان هميشه از خود متشکر ؛ خطای دوم کند و ميرزاپور هم دل هفتاد ميليون نفر را بشکند.چه بهتر که دايی نود دقيقه قدم بزند و هاشميان مثل کودکستانی ها فرصت سوزی نمايد.

چه بهتر؛ همان تدابير اولیِه جواب دادند. دیِگر نه نياز به ناداوری است و نه حاجت به اخطار و اخراج های شک برانگيز.
اين تيم خودش دارد خودش را می خورد .
و دنيا البته از اِين خودزنی ها و خودخوری ها خوب آگاه است.
چه همه چِِيزمان را رصد می کند . مثلا سياست مان را که ميرزاپور بی خيال و قدر نشناس بسيار دارد . دايی مسن و کم تحرک هزاران دارد . و رحمان همِيشه اخمو و فراموشکار دهها.
آنجا هم می گويد : عجله نکنيد بگذاريد که خودشان به خودشان گل می زنند. عمر و سرمايه تلف نکنيد که جايشان کنار همان کشورهاست که گفتيم.
فقط می ماند همان يک خاصِيت ايرانيان که آن دانمارکی می گفت :
عقل و منطق حکم می کند که شکست هايی سخت بچشيد و راهی موطن تان شويد اما تاريخ چيز ديگر را گوشزد می کند و از عاقبت تان به نوعی ديگر خبر می دهد ! چه بنويسم برای جريده ام که درمانده شده ام از خبرنگار حوزه ايران بودن
و تو حالا می بينی آن خاصيت چندان هم بد نيست . شايد اينجا لااقل به کار بيايد.
مثل بازی با پرتغال و آنگولا که خاصيت ايرانی بودن ممکن است سرنوشتی غير از آن که دنيا می خواهد برايت بيافريند. شايد هم برديم هر دوتايشان را. خدا را چه ديده ای؟

[Rasputin]

Viva Argentina

Baghieh berid jelo bough bezanid ! Hahahahahahaha

[Rasputin]

Argentina 6-0 Serbia & Montenegro

Argentina put one foot into the last 16 by demolishing Serbia and Montenegro.
Maxi Rodriguez fired Argentina ahead from Javier Saviola's pass before Esteban Cambiasso rounded off a flowing 24-pass move, finishing from 12 yards.

Rodriguez added his second after sloppy defending, Hernan Crespo converted the fourth from Lionel Messi's cross and Carlos Tevez rolled home a fifth goal.

Tevez's pass set up Messi to complete the rout with the sixth goal. Mateja Kezman had earlier been sent off.

[Rasputin]

http://www.amnesty.org/resources/flash/svaw/worldcup/eng/

[Rasputin]

I have seen far too many blog entries and articles criticizing Team Melli and other Iranians who everyone is claiming are "too patriotic" to see how bad our team is. How exactly did we even make it to the World Cup if we are so bad?

Keep in mind that this is not a competition that every country in the world gets to jump into and play, these teams have earned their spots to be there, this in itself is already a testament to the sort of team we have. How many countries did not make it to the World Cup? Doesn't it say something that Iran did? Doesn't their FIFA world ranking at 23 count for something?

No, we're not in the top five or top ten, but a ranking of 23 out of 205 is nothing to be ashamed of.

I realize that some Iranians do become a bit blinded by nationalism during these sorts of events, yes perhaps it's extreme to think we'd win the actual World Cup, but it is not outrageous to want to win one or two games!

No one is being nationalistic when they are disappointed that their team lost a game, why is it that Iranians feel like they must attack each other every chance they get? Can we, please, for just this one occasion, pretend to be united?

Here is an event that does not involve politics, culture, gender, ethnicity, religion or anything else Iranians use to divide themselves. Here is an event that only requires we support a group of athletes who want, probably more than we could imagine, to win a game of football.

I admit, I was upset when Iran lost to Mexico. I was frustrated like every other Iranian once the second half started. I pointed out strategic flaws as if I were some sort of expert and when it was all over, I moped around the house a little before sucking it up and running my errands. I didn't become infuriated with a team of stressed, talented athletes who lost a game and I didn't run to every Iranian I knew screaming that we've a horrible team. Doesn't that seem a bit extreme to you?

Doesn't it seem a little extreme to write an article for iranian.com saying that the Iranian team is just plain awful and obviously all Iranians are blind to this due to their rabid patriotism? Wouldn't it seem more logical to say hey, the Iranian team has improved a lot, they've taken Iran to a third World Cup and, at least for the first half of the Mexico match, they played really really well?

I'm tired of the complaining, if it is not about how bad the team is it is about how every other Iranian on the planet is such an idiot for not seeing how bad the team is. Grow up. In the end, and everyone groans when this is said, but it really is just a game. It's should be a way for us to all come together for a few weeks but it seems there are still a few among us who are determined to make it a miserable affair.

Oh, and lastly, everyone needs to let go to the personal attacks. Yes, we are all quite aware of Ali Daei's age, there is no need to repeat it over and over again complete with grandpa jokes and jeers about how he shouldn't be "allowed" to play. It's the man's last hurrah, he's discussed retirement after the World Cup, I am sure he's putting in his best effort.

If it were your last World Cup, you'd want to make quite a name for yourself as a farewell, wouldn't you? Daei is a good player, yes I wondered where he was a few times during the Mexico match too, but I don't think he should be banned from playing because of his age.

I hope that the Portugal game won't incite the same sort of rude and foolish remarks that the Mexico game did. If our team bothers you so much go root for Italy like the ashamed Irani teens do who want to look cool in front of their American friends. I would rather the bitter and pessimistic Iranians go root for Italy than hang around watching Team Melli, determined to do nothing but criticize.

GO TEAM MELLI!!!

[Rasputin]

علی دايی" در تمرين روز جمعه تيم ملی فوتبال ايران در استاديوم شهر فرانکفورت جزو ترکيب ذخيرهها بود.

به گزارش خبرنگاران اعزامیتيم ملی فوتبال ايران که روزپنجشنبه وارد فرانکفورت شد، بعد از ظهر روز جمعه در ورزشگاه فرانکفورت تمرين کرد.

نکته قابل توجه دراين تمرين ، پوشيدن کاور سبز رنگ توسط علی دايی بود.

در تمرينهای قبلی، معمولا ترکيب اصلی لباس قرمز و ذخيرهها کاور سبز رنگ به تن میکردند.

از بدو ورود تيم ملی به آلمان ، اين اولين بار است که علی دايی در تمرينات کاور سبز به تن میکند.

تمرين روز جمعه تيم ملی فوتبال ايران را عده قابل توجهی از خبرنگاران و عکاسان خارجی پوشش دادند.