Germany 2006 World Cup

[Rasputin]

برانکو ايوانکوويچ، سرمربیکروات تيم ملی ايران گناه حذف ايران در جام جهانی فوتبال را به گردن بازيکنان و فدراسيون فوتبال ايران انداخت.

سرمربی تيم ملی ايران اوضاع بد درون تيمیو همچنين کشمکشها ميان فدراسيون فوتبال ايران و سازمان تربيت بدنی اين کشور را از دلايل شکست و حذف ايران از گردونهی رقابتهای جام جهانی برشمرد.

ايوانکوويچ در فريدريشهافنگفت: جو حاکم و پراز تنش و درگيری بود، در تيم خبری از اتحاد نبود. در جام جهانی همه بايد در خدمت کشورشان باشند.

برانکو با کنارهگيری از تيم ملی ايران از اخراج خود پيشگيری کرد؛ اما، او در مورد آيندهی کاریاش هنوز چيزی نگفته است.

[Rasputin]

France, that surpassed to Togo with goals of its old guard, Patrick Vieira and Thierry Henry, will cross itself in the way of Spain in the eighth of end of the World-wide one of Germany, that will dispute the next Tuesday (Hannover, 21:00 hours) and that will suppose the first confrontation between both selections in a World-wide one. Spain will have the opportunity to make up for before a selection to which it has never won in official competition and that in his last great confrontation, in the quarterfinals of the Eurocopa of 2000, it eliminated the national selection, with that launching of penalti been mistaken by Raul. The Spanish selection never has played in a World-wide one with France, but it has done it in three final phases of a Eurocopa, with a balance of two defeats, one of them in the end, and a tie. In 1984, in the Park of the Princes of Paris, ' tricolor' defeated by 2-0 to the great Spain in the very same end with so many of Platini and Bellone. More recently, in the Eurocopa of 1996, in England, Spain crossed itself the Gallic selection in the phase of groups and the encounter finalized in tie. And finally, the 2000 occasion, in which the goals of Zidane and Djorkaeff eliminated in quarters Spain de Jose Antonio Camacho, who only could mark of penalti by means of Mendieta. In addition, both selections saw the faces in the classification for the Eurocopa of 1992. In Paris, France made goals to the national selection (3-1) and returned to do to him in Seville the same (1-2). In the global calculation, French and Spanish they have disputed to 27 parties, with a balanced balance of eleven national victories, by six ties and ten defeats, although it is certain that in official competition Spain it follows damn before France. European dominion in eighth Europe has managed to put to ten selections in the eighth of end of the World-wide one of Germany, makes the rounds in which South America holds with three representatives. The European hegemony has deparado that four of the eighth shocks is between equipment of the old continent: Germany-Sweden, Portugal-Holland, Spain-France and the Switzerland-Ukraine. Only a party will not have European representative, the one that will dispute Argentina and Mexico. The remaining emparejamientos are: England-Ecuador, Italy-Australia and Brazil-Ghana.

[horiyeh]

australia!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
greeeeeeeeeen and golddddddd army!!!!!!!!!!!!!

[Rasputin]

نتايج فوتبال ما در جام جهانى، نوع بازى، ميزان آمادگى، ضعف هاى مديريتى، اتفاقات حاشيه اى و تمامى مسائلى كه حول و حوش تيم ملى گذشت اگر در كمال آرامش و به طور درست و اصولى مورد كارشناسى قرار بگيرد مى تواند يك بار و براى هميشه منشأ خير باشد. در شماره هاى گذشته به ضعف مديريتى، نبود امكانات، نقش پول و ضعف ساختارى اشاره كرديم.
اما آنچه كه در اين ۴ سال بر فوتبال ما گذشته مى تواند براى گروه بعدى يك تجربه با ارزش باشد، اينكه دادكان كه خود را يك چهره ورزشى و دانشگاهى مطرح مى كرد، چرا به اين سرنوشت دچار مى شود؟
آنچه در دوره رياست دادكان بر فوتبال ما گذشت بيشتر حاصل تفكر فردى بود تا يك كار گروهى. دادكان گر چه از جنس فوتبال بود اما نوع مديريت او بيشتر حاصل خصلت هاى شخصى بود تا روش مديريتى نوين. او گر چه نام دانشگاهى را براى خود انتخاب مى كرد اما هيچ وقت همانند دانشگاهى ها عمل نكرد.
او همواره خود را معلم معرفى مى كرد اما خود او مى داند نقش افراد علمى و دانشگاهى در فدراسيون او تا چه حد كمرنگ بود. دادكان علاوه بر اين به وجهه ورزشى خود اشاره كرده و بارها پاسخ منتقدان را با پيشينه ورزشى خود مى داد اما او همانند ورزشى ها هم عمل نكرد. او بيشتر تابع روحيات خاص بود، روحياتى كه طاقت انتقاد، گلايه و شكوه را نداشته و بيشتر به دنبال جذب افرادى بود كه از او با زبان ريا تعريف و تمجيد كنند.
دادكان در تمامى مدت رياست خود به درآمد فدراسيون اشاره مى كرد و از بقيه فدراسيون ها درخواست مى كرد كه راه درآمدزايى را از او ياد بگيرند. حالا بايد جواب بدهد با پيشينه اى دانشگاهى - ورزشى و يك خزانه پر پول چرا كار را به اينجا كشاند؟ اين در حالى است كه هزينه فدراسيون تكواندو ما در سال ۵۰۰ ميليون نيست يا فدراسيون كشتى ما كه مدال آورترين رشته تاريخ كشور ما مى باشد به خاطر مسائل مالى دچار بحران شده و كار به دادگاه و جلب رييس آن مى كشد.
تا زمانى كه ما فكر كنيم يك فرد مى تواند به تنهايى فوتبال ما را نجات بدهد به بيراهه رفته ايم. به عنوان مثال چرا بايد در فدراسيون دادكان كه ادعاى دانشگاهى و ورزشى وجود داشت كميته جوانان و نظام استعداديابى به شكل كاملاً سنتى اداره شود؟ تسليم محض رييس بودن، بدون خلاقيت و كليشه اى كار كردن در فدراسيون دادكان كار را به اينجا كشيد كه ما ۴ سال عنصر باارزشى به نام «زمان» را از دست بدهيم.
مثال ديگر اينكه؛ طى سال هاى گذشته در پژوهشكده تربيت بدنى وزارت علوم طرحى انجام شد كه مى توانست يك مدل براى استعداديابى در فوتبال باشد. اين طرح همزمان براى كنفدراسيون آسيا و فدراسيون فوتبال كشورمان ارسال شد. مسؤولان AFC از دست اندركاران اين طرح تشكر كردند اما فدراسيون فوتبال كشورمان اعلام وصول آن را هم به پژوهشكده اعلام نكرد!
مجموعه اتفاقات رخ داده براى فوتبال ما طى ۴ سال گذشته مسؤوليت سازمان تربيت بدنى را دشوار مى كند، اينكه رييس آينده فدراسيون چه كسى بايد باشد بحث روز ورزش كشور است.
نبايد در اين انتخاب عجله به خرج داد و گرفتار اين ماجرا شد كه صرفاً يك نام بزرگ مى تواند مشكلات فوتبال ما را حل كند، نبايد گرفتار اين دام شد كه با آمدن يك نفر مشكلات چند ساله را بتوان طى چند ماه يا يك سال حل كرد، مشكل اصلى اين است كه ورزش ما هيچ طرح و برنامه اى ندارد.
مشكل اين است كه نمى دانيم الان كجا هستيم و در چند سال آينده با كدام طرح هاى ميان مدت و بلند مدت به كجا بايد برسيم.
آيا افرادى به صرف سياسى بودن و داراى لابى هاى قوى مى توانند فوتبال ما و مشكلات آن را حل كنند؟ مگر فوتبال ما چه كار پنهان و خلافى مى خواهد انجام بدهد كه نياز به حضور افراد سياسى سطح بالا دارد؟
مشكل فوتبال ما نياز به مديريت قوى دارد، فردى كه بتواند مشكل پشتوانه سازى باشگاه ها را حل كند، بتواند از پولى كه در فوتبال وجود دارد به نحو احسن استفاده كند، مديرى كه بتواند بحث دانش مربيان ما وكميته آموزش فدراسيون را بيش از اينها تقويت كند. نظام استعداديابى در كشور ما هنوز به صورت سنتى و ميدانى انجام مى شود. امكانات ما در حد ليگ حرفه اى نيست و نياز به يك بازنگرى در تمامى اين موارد مى باشد.

به عنوان مثال حضور يك سرپرست قوى، روانشناس، آناليزور، مربى تغذيه و بدنساز در كنار يك تيمى كه مى خواهد در جام جهانى بازى كند از بديهيات است اما در كنار تيمى كه به آلمان رفت كدام يك از اين ابزارها در خدمت تيم ملى بود. براساس شنيده ها در يكى از جلسات كه با حضور رييس كميته ملى المپيك، قدمى (معاونت ورزش قهرمانى سابق)، دادكان، نوآموز، پهلوان، معينى، خداداد، فيروز كريمى و بيژن ذوالفقارنسب برگزار مى شود از برانكو درباره وضعيت آمادگى جسمانى، بحث آناليز حريفان، نقاط ضعف خط دفاع و دروازه بان سؤال مى شود اما در جلسه مذكور دادكان به جاى اينكه به اين نكات اهميت بدهد به دفاع از عملكرد ضعيف سرمربى خود مى پردازد. بايد قبول كنيم مشكل فوتبال ما با آمدن يك فرد سياسى يا ورزشى حل نمى شود، مشكل اين است كه فوتبال ما برنامه ندارد و افراد براساس سليقه و ديدگاه خود مى خواهند كار را جلو ببرند. الگوهاى مناسبى براى ادامه كار وجود دارد كه مى توان به عملكرد فدراسيون فوتبال كره جنوبى اشاره كرد. اميدواريم نتايج جام جهانى ما درس عبرتى باشد براى ورزش ما و مسؤولان كه براى يك بار شده حركت خود را مبتنى بر علم، دانش و برنامه ريزى قرار بدهند.

[Rasputin]

Germany 2-0 Sweden



Hosts Germany booked their place in the World Cup quarter-finals as two early goals from Lukas Podolski helped them to victory over 10-man Sweden.
Podolski scored on just four minutes, driving home the loose ball after Sweden keeper Andreas Isaksson parried.

And Podolski finished smartly after Klose's smart pass on 12 minutes.

Sweden's Teddy Lucic was sent off for a second booking on 35 minutes and their miserable day was complete when Henrik Larsson missed a second-half penalty.

[Rasputin]

ميروسلاو كلوزه,، موثرترين بازيكن مرحلهى گروهى جام جهانى ٢٠٠٦ آلمان بود.

ميروسلاو كلوزه در دور مقدماتى با شركت در سه بازي، ٢٣٣ دقيقه براى تيمش به ميدان رفت و چهار گل نيز به ثمر رساند. ميانگين گل اين بازيكن ٣٣/١ گل در هر بازى است.

فرناندو تورس از اسپانيا نيز با سه بازي، ٢٠١ دقيقه حضور در ميدان و با به ثمر رساندن سه گل و ميانگين يك گل در هر ديدار و هرنان كرسپو از آرژانتين با حضور در دو بازي، ١٥٣ دقيقه حضور در ميدان و با به ثمر رساندن دو گل و ميانگين يك گل در هر بازى در ردههاى بعدى قرار دارند.

آگوستين دلگادو اكوادوري، رونالدو برزيلى و آندرى شوچنكو اكراينى در ردههاى سوم تا پنجم موثرترين بازيكنان جام جهانى قرار دارند.

** ميروسلاو كلوزه در صدر جدول گلزنان جام جهانى آلمان قرار دارد. كلوزه در مجموع سه ديدار تيمش ٤ گل به ثمر رساند.

فرناندو تورس از اسپانيا و الكساندر فرى از سوييس نيز با به ثمر رساندن سه گل در ردههاى بعدى قرار دارند.

هرنان كرسپو، دلگادو، رونالدو، شوچنكو، تنوريو، دين دين، ويا، بوساكي، كاهيل، جرارد، رودريگس، روسيچكي، براوو، ونچاپ و آنرى بازيكنان دو گلهى جام هستند.

** سهراب بختياريزاده از تيم ايران در جايگاه پنجاه و دوم موثرترين بازيكنان جام جهانى آلمان قرار دارد. وى نخستين بازيكن تيم ايران در ردهبندى موثرترين بازيكنان جام جهانى به حساب ميآيد. پس از وى يحيى گل محمدى در ردهى شصت و هفتم قرار دارد.

** در مرحلهى مقدماتى الكساندر فرى از سوييس ، دلگادو از اكوادور و روبن از هلند بازيكنانى بودند كه دو بار به عنوان بهترين بازيكنان ميدان انتخاب شدند.

به گزارش ايسنا، ميروسلاو كلوزه (آلمان)، لمپارد (انگلستان)، يورك (ترينيداد)، ساويولا (آرژانتين)، كاكا (برزيل)، روسيچكى (چك)، پيرلو (ايتاليا)، فيگو (پرتغال)، براوو (مكزيك)، فيليپ لام (آلمان)، جزيرى (تونس)، ژاوى (اسپانيا)، آن يونگ هوان (كرهى جنوبى)، ماكهلهله (فرانسه)، كاهيل (استراليا)، ريكاردو (آنگولا)، ريكلمه (آرژانتين)، ليونبرگ (سوئد)، بكام (انگلستان)، ماتراتزى (ايتاليا)، دوس سانتوس (پاراگوئه)، توس (آرژانتين)، دين دين (ساحل عاج)، فونسكا (مكزيك)، زى كالانگا (آنگولا)، جو كول(انگلستان)، بوساكى (لهستان)، بالاك (آلمان)، كالينيچنكو (اوكراين)، ژابى آلونسو (اسپانيا)، پارك جى سونگ (كره جنوبى)، ناكاتا (ژاپن)، زى روبرتو (برزيل)، اسين (غنا)، كلر (آمريكا)، دكو (پرتغال) بازيكنانى بودند كه به عنوان بهترين مردان ديدارهاى مقدماتى جام جهانى ٢٠٠٦ آلمان انتخاب شدند.

** تيم ملى آرژانتين بهترين خط حملهى دور مقدماتى را به خود اختصاص داد. خط حملهى اين تيم در سه ديدار موفق شد هشت بار دروازهى حريفان را باز كند. ميانگين گلزنى اين تيم در دور مقدماتى ٦٧/٢ گل در هر بازى بود. تيم آلمان و اسپانيا نيز با ركوردى برابر با آرژانتين در صدر جدول بهترين خط حمله قرار دارند.

تيمهاى ملى برزيل با هفت گل زده و ميانگين ٣٣/٢، اكوادور و ايتاليا با پنج گل زده و ميانگين ٦٧/١ در مكانهاى بعدى قرار دارند.

** تيم ملى تونس بيشترين كارت زرد در مرحلهى مقدماتى را دريافت كرده است. بازيكنان تونس چهارده كارت زرد گرفتند. غنا و صربستان با دوازده كارت زرد و آنگولا با يازده كارت زرد در مكانهاى بعدى قرار دارند.

** بيشترين تعداد اخراج در اين جام براى تيمهاى صربستان و مونتنگرو،كرواسي، جمهورى چك و آمريكا با دو اخراجى بوده است. در مجموع تيم صربستان و مونتنگرو با كسب بيشترين كارت زرد و قرمز به عنوان خشنترين تيم مرحلهى مقدماتى معرفى شد و كرهى جنوبى نيز كم كارتترين تيم مرحلهى مقدماتى بود.

** در دور مقدماتى جام جهانى ٢٠٠٦ آلمان در مجموع ٤٨ ديدار برگزار شد كه در مجموع ١١٧ بار توپ از خط دروازهها عبور كرد. ميانگين گل در هر بازى دور مقدماتى جام جهانى ٤/٢ بوده است.

[Rasputin]

June 21st is the longest day of the year, June 21st 1998 wasn't long enough for Iranians as they celebrated their glorious victory over USA in France 98, eight years later to the day and June 21st 2006 certainly was a very long day for Iranian fans and players as Team Melli played Angola having already been eliminated from the world cup; some fans and perhaps players were day dreaming of what could have been Iran's first ever appearance in the second round of a world cup finals and others just wished the day was over and they were back home.

It is fascinating how controversy, chaos and infighting is never far from the Iranian camp no matter what tournament they are participating in or who is in charge of the team, to make matters worse there was infighting amongst the Iranian fans and media over team issues for twelve months ahead of the world cup. Iran were disappointing, even the media in the west had seen Iran as the potential surprise team of WC2006 with half the outfield players (out of the regular 10) playing their football in Europe but Iran failed to produce the goods and hardly performed to their potential.

Group D witnessed the number 4 team in the world Mexico ending their first round on only four points (won 1, drew 1, lost 1) but finishing second behind Portugal and qualifying for the second round, the final standing in the group justifies Iranian enthusiasm and optimism for qualifying to the second round prior to playing Mexico on June 11 th , a professionally run and competently managed Iran would have been more than capable of qualifying to the second round of WC2006 if the group results and final standing are anything to go by, Iran beating Mexico and Angola was a reality that was mismanaged and turned into fantasy.

This is a familiar story to Iran fans and media who witnessed the same aggravations in Iran's previous world cup campaigns (including the qualifying rounds) in the last two decades. Will Iranian fans and media be going through the same scenario in Iran's WC2010 qualifiers and finals (should Iran qualify); Yes, as long as Iran have an incompetent and corrupt system in their football federation.

Once again we are witnessing Iranian fans and media pointing the finger of blame at individuals, it was Branko's fault, it was Daei's fault or was it Karimi's fault, in WC98 it was Talebi's fault after Iran's poor performance against Germany, it was Nakisa's fault we lost to Yugoslavia, we all remember Azizi's outbursts, in WC2002 qualifiers it was Blazevic's fault for losing to Bahrain, I see a familiar pattern from Iranian critics, fans and media with one or two individuals being the target of blame for Iran football problems yet no one looks at the root of Iran football problems and that is the system in the Islamic Republic of Iran Football Federation (IRIFF).

Coaches come and go, players come and go but IRIFF is intact and continues to be mismanaged, incompetent and inefficient hence the reason Iran continue to under perform and fail when it really matters. Back in January 2003 when Ivankovic was forced out and replaced by Shahrokhi as Team Melli head coach many were happy with the decision, but in the nine months that followed and after a series of poor results and performances including defeats to Iraq and Jordan the IRIFF effectively begged Ivankovic to return and take charge of Team Melli, Iranian media and web sites conducted interviews with Ivankovic in the nine months that followed his departure inviting him back. So why did Iran media (inside Iran and abroad) that have turned critics today continue contacting Branko whom they have now labelled as a third rate coach after Branko quit Team Melli in 2003!?

The critics labelled Branko as stubborn and ran a stubborn campaign against him for twelve months in the run-up to the world cup; the result was a war of Stubborn Branko vs. the Stubborn Critics, so where did that leave the team and the fans and how did that affect the players?

Iranians as a nation have difficulty uniting and tend to hurt their own, this is reflected in their football also, while the critics can clearly see the shortfalls in the coach or players they fail to see their own shortfalls and whether their tactics of criticising benefited or hurt the team and players in the last year.

Iran football problems run deeper than poor facilities or coaches, such issues are certainly contributory factors to the problems but the whole culture and approach of both the critics and the system in IRIFF has to change if Iran are to make progress in world football.

Dadkan is gone, he proved no more effective than his predecessor Farahani, Ivankovic is gone, he proved no more effective than his predecessor Blazevic (let's not even debate Shahrokhi or Talebi), will Dadkan and Ivankovic's successors be any more effective than the departing party? Will the authorities go for a change of culture and appoint a world class head coach and allow him to choose his own assistants and coaching team? Will the next head of IRIFF be a professional and clean up the mess in the federation?

My whole point in the last 12 months was for the critics to provide better alternatives that would be implemented in Iran and avoid theories that would not work in a country like Iran, by providing alternatives it's meant name a better coach, a viable candidate that would accept to work in Iran, one that IRIFF would employ, failing that our options remain limited, we can either try and guide the chosen ones or insult and humiliate them resulting in a war of stubbornness between the coach and the critics as experienced in the last twelve months, a professional critic is one who can accept criticism, Iran lack professionalism on both sides of the spectrum. Hoping for better days ahead for Iran football.

[Rasputin]

تيم ملی فوتبال ايران با دوباخت ويک مساوی به کار خود پايان داد گرچه پايانی قابل پيش بينی بود اما در وانفسای موفقيت جهانی ما همگی در انتظار معجزه ای بوديم که تيم فوتبال که نه بازی تدارکاتی خوبی داشت نه مربی اش در اندازه مربی جام جهانی است و نه ليگ باشگاههای ايران در سطح ليگ های حرفه ای دنياست در اثر معجزه يا دعا ونماز به دور بعد راه يابد اين اين تفکر از تفکر جادوگران توگويی که با توسل به جادو می خواستند تيمشان را راهی دور بعد کنند فاصله چندانی ندارد و همانطور که تيم ايران با دعا و نماز گره کارش گشوده نشد جادو هم کارساز توگويی ها نشد که در فوتبال امروز دنيا که تبديل به پولسازترين وپربيننده ترين ورزشها شده جايی برای دعا و جادو نيست واين دو کارساز نخواهد بود . تيم هايی می درخشند که به بهترين سطح ليگ دنيا مجهزند از دانش مجرب ترين مربيان بهره می گيرند و مقدار هنگفتی را هر سال برای تيم فوتباشان هزينه می کنند .
تيم ايران حتی در ميان تيم های آسيايی هم مقام اول را بدست نياورده در حالی که در همين بازی های مقدماتی وتيم های شرکت کننده آسيايی غير از کره جنوبی وتکيه اش بر بازی سرعتی باقی تيم ها حتی ژاپن باشکست در ۴ دقيقه پايانی به استراليا نشان از عقب بودن فوتيال آسيا از فوتبال جهان است
مربی ايران کمک مربی بود که يک شبه مربی شد وفقط در ظاهر مربی بود چون عوامل مداخله کننده آنقدر زياد بودند که اين مربی اروپای شرقی که آشنا به زندگی ديکتاتوری کمونيستی است در مقابل ديکتاتورهای اسلامی فقط نقش مربی را بازی کرد و انتخاب بازيکنان وحتی چيدن بازيکنان در زمين توسط ديگران بود قدرت مربی ايران در حد قدرت خاتمی در مقام رياست جمهوری بود که از قدرت يک رييس جمهور تنها نامش را يدک می کشيد .
حالا که کار به پايان رسده ميشود مقصر اصلی را برانکو بدانيم يا مثلاً دادکان را عوض کنيم که کس ديگر بيايد که نامش فقط متفاوت است ولی در شرايط ومحيطی مثل ايران او نيز قدرتی نخواهد داشت وکاری از پيش نخواهد رفت چون درايران تنها کسانی حق اظهار واعمال نظر در مورد فوتبال را دارند که اصلاً تخصصی در امر ورزش ندارند و فکر می کنند مثل کارهای سياسی اشان با شعار وتبليغات بی مايه ميشود کار را ازپيش برد وهمانطور که در کار سياسی همچنان در حال نابود کردن هستند طبيعی است که نتايج تيم فوتبال ما مثل نتيجه کارسياستمدارانمان باشد.
تيم ايران آيينه تمام نمای ملتی است که هرگز در کار گروهی موفق نيست در تيم ملی ايران دو دستگی و چند دستگی مثل جامعه ما مشهود بود . دايی در انديشه شکوهی ديگر وگلی که هرگز نزد وبازی که در توانش نبود برای خود دسته ای داشت وعده ای ديگر خرسند به بازی در باشگاههای خارجی دسته ديگر و مربيان و دست اندرکاران تيم مانند رهبران حکومت ايران عاجز از برقراری هماهنگی. در حکومتی که حاکمانش عاجز از هماهنگی هستند و هرکس در صدد نابودی ديگری است نمی توان انتظار ملتی متحد را داشت که حتی سرود ملی ما و پرچم برای افراد مختلف يکی نيست و هرکس سرود ملی اش را جداگانه می خواند وپرچمش را جداگانه حمل می کند در تيم فوتبالی که در گروه بازيکنان و سرپرستان هماهنگی وهمدلی نيست نتيجه اين کار گروهی اين ميشود که شد.

ما ملتی روياپرور هستيم و چنان به اين رويا دل می بنديم که گمان می بريم واقعی است در مقابله به واقعيتها روياهايمان نقش بر آب ميشود می فهميم که در رويا بوده ايم ولی باز به رويايی ديگر پناه می بريم تا واقعيت ها فرار کنيم. تيم فوتبال ما بيشتر از اين حرفی برای گفتن نداشت همانطور که سياستمداران ما ۲۸ سال است يک حرف را تکرار می کنند واز بد حادثه در پس هر شکست تلخی مثل دادکان ها وبرانکو ها برکنار نمی شوند بر سر کار می مانند تا اشتباهاتشان را باز هم بزرگ تر و جبران ناپذير تر تکرار کنند ما نيز چون در نمی توانيم ونمی خواهيم اين وضعيت را عوض کنيم از واقعيت تلخ به دنيای خيال پناهنده ميشويم خودمان را با نيروگاه های نيمه تمام در حد قدرت های اول نظامی جهان برابر می دانيم وهمانطور که گمان می کرديم می توانيم پرتقال و مکزيک را شکست دهيم در خيال شکست آمريکا وغرب هستيم . شکست در بازی فوتبال نتيجه اش بازگشت تيم است اما شکست در بازی سياسی عواقب ناگواری به همراه دارد که ۲۸ سال است تحملش می کنيم واين وضع علی رغم خوش خيالی های ما نه تنها بهتر نميشود که هر روز بدتر نيز ميشود .
فوتبال ورزش بود وامروز تبديل به تجارت وسياست شده و دولتمردان ايران می خواهند از اين ورزش در خدمت سياستهای خود بهره ببرند ولی چون سیاست نمی دانند در اين کار هم موفق نيستند.
شکست تيم فوتبال ايران شکست همه ما وشکست روياهايمان بود واقعيت آن است که در جهان امروز سالهاست که با زنده ايم و تا مربيان ،دست اندر کاران و برنامه ريزان کشورمان را برکنار نکنيم اين باختها ادامه خواهد داشت . معجزه ای هم اتفاق نخواهد افتاد .

[Rasputin]

Argentina 2-1 Mexico (aet)

wonder strike in extra-time from Maxi Rodriguez gave Argentina victory in a pulsating end-to-end encounter.
Mexico took a surprise lead after five minutes when Rafael Marquez got on the end of a Mario Mendez free-kick.

Argentina replied five minutes later when a corner was forced home by a combination of Hernan Crespo's foot and Jared Borgetti's head.

Rodriguez set up a quarter-final with Germany when he chested Juan Sorin's pass and stunningly volleyed home.

The pre-match script had Argentina stroll written all over it.

Jose Pekerman's team were the outstanding side in the tournament's opening stage, while Mexico were far from convincing in progressing from a weak group.

A weary Mexico had no answer but they go home knowing they tested Argentina to the maximum.

[Rasputin]

[Rasputin]

خبرگزاري آلمان (dpa) در گزارشي در مورد شرايط كنوني تيم ملي ايران پس از حذف از جام جهاني نوشت:« در حالي كه همه با خوش خيالي و خواستههاي غير واقعيشان انتظار داشتند ايران برابر حريفان نيرومندي چون مكزيك و پرتغال پيروز شود و از گروه D اين رقابتها صعود كند، اين تيم سرانجام تنها با تساوي يك بر يك برابر آنگولا و كسب تنها يك امتياز به كارش در اين تورنمنت جهاني پايان داد. پيروزي سه بر يك مكزيك و برد دو بر صفر پرتغال برابر ايران نشان داد كه اين تيم هنوز براي رسيدن به سطح دلخواهش در فوتبال جهان؛ راه درازي در پيش دارد.

كارشناسان ورزشي باور دارند كه اين ناكامي، فرصت، يا به تعبير ديگر بهانهاي براي جبران و ترميم شكافهاي ايجاد شده فراهم كرده است. اخراج محمد دادكان از رياست فدراسيون فوتبال ايران (FFI) با حكم سازمان ورزش (STB)، درست پس از بازي برابر آنگولا، اين سوال را در ذهنها مطرح ساخت كه آيا سازمان حق دخالت در امور فوتبال را دارد يا خير.

غلامحسين زمان آبادي، سخنگوي FFI در اين مورد به ايسنا گفت: « براساس قوانين فيفا سازمانهاي دولتي اجازه ندارند در امور مربوط به فوتبال دخالت كنند. چنين كاري ميتواند براي ايران پيامدهاي قانوني در برداشته باشد.»

بيش از بيست و پنج سال است كه FFI يكي از زير شاخههاي STB به شمار ميرود و اكنون زير نظر محمد علي آبادي، معاون رييس جمهور اداره ميشود.

مركز فرماندهي فوتبال جهان، بارها از ايران خواسته تا FFI را از بدنهي دولت جدا كند؛ اما، STB اعلام كرد كه طبق ساختارهاي قانوني ايران، فدراسيون فوتبال جزيي از دولت است و در آينده هم خواهد بود.

يك روزنامهنگار ورزشي ايران با اشاره به اين كه FFI اسباب ملاقات اعضاي تيم ملي كشورش با احمدينژاد را پيش از آغاز جام جهاني فراهم آورد گفت:« فدراسيون فوتبال بايد پس از آغاز رقابتها، اين بخش از قانون را روشن ميساخت و اين مساله را بهانهاي براي به راه افتادن چالشهاي سياسي قرار نميداد.»

دادكان، بركناريارش را «توطئه» خواند و گفت كه ژاپن هم با يك امتياز از جام جهاني بيرون رفت؛ اما، در توكيو هيچ واكنش منفي و سختگيرانهاي ديده نشد.

او به ايسنا گفت:« سوال اصلي موجود اين است كه چه كسي بايد به امور ورزشي در ايران بپردازد. آيا مردم، ما (كارشناسان ورزشي) را دوست دارند يا علي آبادي (معاون رييس جمهور) يا عليرضا سعيدلو را؟

دادكان با اشاره به اين كه افراد نام برده، دو يار نزديك احمدينژاد هستند گفت:« آنها من را رييس فدراسيون فوتبال نكردند و اكنون هم حق ندارند مرا بركنار كنند.»

زمان آبادي، STB و سران سياسي ايران را به «دخالت غير مسوولانه» درامور تيم ملي متهم كرد و گفت چنين كاري باعث بروز « مشكلات روحي» در بين بازيكنها ميشود.

يوناتن بتكليا، نايب رييس كميتهي ورزش مجلس هم گفت:« مشكل اصلي اختلاف بين FFI و STB است. ما به جاي پرداختن به دغدغههاي اصلي، همه تمركزمان را روي مسائل بيارزش و نامربوط گذاشتهايم.»

علي آبادي و چند تن از نمايندگان مجلس ايران همراه با تيم ملي فوتبال كشورشان به آلمان رفتند؛ اما، گزارش بيطرفانهاي در مورد ميزان دخالت آنها در امور تيم ملي وجود ندارد.

گويا برانكو ايوانكوويچ سرمربي ايران پيش بيني چنين هرج و مرج و آشفتگيهايي را كرده بود؛ چرا كه اين كروات از ديگران پيشي گرفت و بيان كرد سرانجام ميخواهد پس از پنج سال، هدايت ايران را كنار بگذارد.

كارشناسان فوتبال باور دارند كه ايران بايد همه چيز را از نو آغاز كند، زيرا جام جهاني آلمان نشان داد تيم ملي فوتبال اين كشور ديگر حتي در آسيا هم حرف اول را نميزند.

عملكرد درخشان كرهي جنوبي و ژاپن در آلمان و حضور استراليا در رقابتهاي مقدماتي جام جهاني 2010 آفريقاي جنوبي،اين سه كشور را به عنوان مدعيان اصلي آسيا مطرح كرده است.

اين كارشناسان معتقدند كه كشورهاي حوزهي خليج فارس، رقابت ايران را براي تكيه زدن در جايگاه چهارم آسيا بيش از پيش دشوار ميسازد.

يك گزارشگر فوتبال در تهران گفت:« با تحقير شدن ايران در جام جهاني، زمان زيادي طول ميكشد تا مردم دوباره با تيم ملي كشورشان آشتي كنند.»

[Rasputin]

بر اساس پيشبينيهاي نوستراداموس، پيشگوي مشهور قرن شانزدهمي، اسپانيا قهرمان جام جهاني هجدهم خواهد شد.

بر اساس پيشبينيهاي نوستراداموس، پيشگوي مشهور قرن شانزدهمي، اسپانيا قهرمان جام جهاني هجدهم خواهد شد.
در بخشي از كتاب پيشبينيهاي نوستراداموس كه مطبوعات اسپانيايي آن را به قهرماني تيم فوتبال كشورشان در جامجهاني تعبير كردهاند، آمده است:

«در ماه ششم از سال 2006، پادشاه اسپانيا به همراه ارتش خود از سلسله جبال پيرنه ميگذرد. ارتش اسپانيا در نبردي در مركز اروپا شركت مي كند و پيروز ميشود و پادشاه پيروز جام مقدس را به اسپانيا بازميگرداند.»

تيم ملي فوتبال اسپانيا در دو بازي اول خود در جام جهاني با نتيج چهار بر صفر و سه بر يك در برابر تيمهاي اكراين و تونس برنده شده است و حضور خود را در جمع شانزده تيم پاياني قطعي كرده است.

[Rasputin]

ديروز کسانی که در لايپزيگ با پرچمهای شيروخورشيد برای تماشای ديدار ايران و آنگولا می رفتند، ناچار شدند پرچمهايشان را بيرون ورزشگاه رها کنند.

زمان ورود تماشاچيان، بلندگوهای استاديوم از هواداران خواست که پرچمهای ايران با نشان شيروخورشيد را با خود به ورزشگاه نياورند و هنگام بازرسی در ورودی استاديوم هم، که بسيار سفت و سخت تر از ساير ورزشگاهها انجام می شد، ماموران اين پرچمها را از تماشاگران گرفتند.

هرچند در بازی های قبلی پرچمهای رسمی ايران با نشان جمهوری اسلامی که در فروشگاه های رسمی جام جهانی و مراکز خريد شهرهای ميزبان فروخته می شد، پرشمارتر بودند اما تعدادی از پرچمهايی که نشان قديمی ايران، شيروخورشيد را بر خود داشتند نيز در دست تماشاگران و روی سکوها ديده می شد.

بسياری از گروههای سياسی و فرهنگی خارج ايران که نشان جمهوری اسلامی را بر پرچم سه رنگ ايران نمی پسندند، همچنان از نشان شيروخورشيد بر پرچمهای خود استفاده می کنند. اين گروهها طيف وسيعی را در بر می گيرند که از طرفداران بازگشت سلطنت، حکومتی که شيروخورشيد نشان رسمی اش بود تا مخالفان و فعالان راه براندازی آن حکومت، مانند مجاهدين خلق را شامل می شود.

گذشته از اين، نشان شيروخورشيد يک نشانه تاريخی، فرهنگی و هويتی هم هست و بسياری از ايرانيان بخصوص نسل جوان مهاجر، آن را به عنوان نمودی از علاقه شان به "ايران کهن" به کار می گيرند.

اما به نظر می رسد، اين نشان به عنوان يک تظاهر سياسی به برگزارکنندگان مسابقات معرفی شده و با توجه به اصرار فيفا برای پرهيز از سياسی شدن رويدادهای ورزشی، تماشاگران ايرانی از پرچمهای خود که آراسته به اين نشانه تاريخی بوده اند، منع شده اند. همچنانکه در اين دوره، برخلاف جام جهانی فرانسه در سال 1998، پيراهنهايی که تصاوير رهبران گروههای مخالف جمهوری اسلامی را بر خود داشتند، در ميان تماشاچيان ديده نشد.

[Rasputin]

England 1-0 Ecuador

It wasn't the best of matches, in fact it was one of the worst at this World Cup, but as far as England are concerned the job is done.

[Rasputin]

عادل فردوسی پور گزارشگر شبکه سه سيما که به همراه گروه فنی اين شبکه راهی آلمان شده، امروز از يک ملی پوش کتک خورده است.

راديو جوان در برنامه ورزشی امروز عصر خود به صورت رسمی اعلام کرد: عادل فردوسی پور گزارشگر فوتبال شبکه سه از يک ملی پوش تيم ملی کشورمان کتک خورده است.
گذشته از آشکار نشدن نام اين ملی پوش، جالب است که تيم ملی پس باخت در بازی های خود با خالکوبی نشان استوک کف کفش کعبی بر روی صورت فيگو و کتک زدن يک گزارشگر ورزشی قصد فتح جام اخلاق را همراه دارد.