Dubai

[Rasputin]

بزرگترين پيست اسکی داخل سالن جهان در اميرنشين دوبی گشوده شده است.
گردشگران دوبی از اين پس می توانند از گرمای سوزان اين اميرنشين به اين پارک تفريحی به نام "اسکی دوبی" پناه ببرند که در طول سال پوشيده از برف مصنوعی است.

اين پيست به مساحت سه زمين فوتبال در جايی ساخته شده که تا چندی پيش بيابان بوده است.

البته هرکسی که می خواهد اسکی کند، نخست بايد مهارت و اعتمادش را اثبات کند. ورودی ۳۵ دلاری اين پيست شامل کليه تجهيزات و لباس اسکی می شود و حتی به اعرابی که مايلند با دشداشه های سنتی خود اسکی بازی کنند، کاپشنهای بلند سياه رنگی داده می شود.

ارتفاع اين سالن مکعبی شکل ۸۵ متر (معادل ۲۵ طبقه) و عرض آن ۸۰ متر است. اين پيست پنج شيب با دشواری و طول متفاوت دارد که درازترين شان به ۴۰۰ متر بالغ می شود. هر روز برف تازه توليد می شود و اين مرکز می تواند ۱۵۰۰ بازديد کننده را جا دهد.

اين پيست به گونه ای طراحی شده که می تواند شش هزار تن برف را نگه دارد، بدون آن که دچار ريزش بهمن شود.

تاکنون دوبی مقصد گردشگرانی بوده است که به دنبال سواحل گرم هستند ولی حالا انتظار می رود اين پيست، بخصوص برای ساکنان اين اميرنشين، در تابستان که گرمای هوا به ۵۰ درجه سانتيگراد هم می رسد، به جاذبه بزرگی تبديل شود.

مديران دوبی اميدوارند افزودن اين جاذبه ۲۷۲ ميليون دلاری بر شمار گردشگران بيافزايد. در حقيقت بزرگترين پيست اسکی داخل سالن تازه ترين پروژه اين اميرنشين بلند پرواز بعد از ساخت بزرگترين جزيره مصنوعی و بلندترين ساختمان جهان است

[Rasputin]

مدتی است که در شهر دوبی چيزهای عجيب و غريب زيادی به دست انسان ساخته می شود. از جزاير نخل گونه دوبی گرفته تا بلندترين برج جهان. اما بتازگی پروژه جديد و جذابی در اين شهر افتتاح شده که نظر بسياری را بسوی خود جلب کرده است و آن، برف واقعی و پيست اسکی در وسط بيابانی است که در تابستان دمای هوای آن به بيش از ۵۰ درجه سانتيگراد می رسد.

زندگی در چنين آب و هوايی برای مدت طولانی حتی بعضی از ايرانيان مقيم دوبی را هم با برف و سرما غريب و نا آشنا کرده که برای مثال خود من جزو اين گروه هستم.

چند باری برای ديدن اين پيست اسکی که در کنار يکی از بازارهای خريد دوبی قرار گرفته به آنجا رفتم و از پشت شيشه نگاهی به برف زيادی که در آن طرف شيشه قرار گرفته بود انداختم.

در اين حال ديدن مردمی که در فاصله يک متری من قرار گرفته بودند و از شدت سرما می لرزيدند برای تماشاگری مثل من کمی خنده دار به نظر می رسيد. از روی حس کنجکاوی تصميم گرفتم که برای يکبار هم که شده حس قرار گرفتن در ميان برف را در آنسوی شيشه ها تجربه کنم.

بعد از تهيه بليط ورودی، بازديدکنندگان به محلی برای تعويض لباس و گرفتن پوتين، کاپشن و لوازم اسکی هدايت می شوند تا برای ورود به زمستانی برفی آماده شوند. تصور سرمای داخل محوطه برای بسياری از تازه واردان سخت است اما به هر حال همه سعی می کنند که تا حد امکان لباس گرمی به تن داشته باشند
به محض ورود به محوطه پيست اسکی به يکباره دمای هوا تا چند درجه زير صفر پايين می رود و مردم با محيطی شبيه قطب با تونل های برفی و مجسمه های يخی روبرو می شوند. سپس بعد از گذر از اين تونل ها به محوطه اصلی پيست اسکی وارد می شوند.

اين پيست دارای پنج شيب متفاوت است که از نظر مسافت و سختی اسکی در آنها با هم فرق دارند. همچنين اين پيست اسکی دارای يک پارک برفی بزرگ می باشد که تمامی افراد خانواده و آنهايی که آشنايی لازم با ورزش اسکی ندارند می توانند در اين پارک به تفريح بپردازند.

نکته جالبی که توجه بسياری از مردم را به خود جلب کرده واقعی بودن برف داخل پيست است. روزانه ۳۰ تن برف برای اين پيست تهيه می شود. اين برف با استفاده از تکنيک ساده ای ساخته شده که دقيقا مثل بوجود آمدن برف واقعی در طبيعت است.

ابتدا آب طبيعی را که هيچ ماده شيميايی به آن اضافه نشده در خنک کننده های مخصوصی سرد و سپس اين آب را از طريق لوله هايی که در سقف ها قرار گرفته به بيرون پخش می کنند. قطرات آب سرد وقتی به داخل محوطه با دمای ۸- سانتيگراد وارد می شوند خود به خود به برف تبديل و از سقف به روی پيست اسکی می بارند. همانطوری که در طبيعت برف به وجود می آيد اما با کمی کمک
اين پيست اسکی در حقيقت بزرگترين يخچالی هست که به دست انسان ساخته شده. با داشتن ديوارهايی با قطر ۵ متر، ۲۳ کولر و دستگاه تهويه قوی و لوله های گاز که در زير پيست تعبيه شده اند (شبيه به لوله های پشت يخچال) هميشه دمای هوای داخل محوطه در ۱- درجه سانتيگراد نگه داشته می شود تا بازديدکنندگان بتوانند يک زمستان سرد را تجربه کنند.

همچنين در کنار اين پيست اسکی کلاس های متعددی برای علاقه مندان به ورزش اسکی برگزار می شود تا کسانی هم که تا به حال اسکی نکرده اند و با اين ورزش آشنايی ندارند بتوانند مهارت های لازم را آموزش ببينند.

ارتفاع اين پيست ۸۵ متر (تقريبا مساوی با يک ساختمان ۲۵ طبقه) و عرض آن ۸۰ متر می باشد که مساحتی به اندازه ۳ زمين فوتبال را در بر می گيرد. اين پيست می تواند روزانه ۱۵۰۰ ميهمان را پذيرا باشد.

همچنين در کنار اين پيست، فروشگاه های متعددی برای خريداران لوازم اسکی شروع به فعاليت کرده اند.

[Rasputin]

A new land of promise

A new land of promise
By Hassan M. Fattah The New York Times

SUNDAY, DECEMBER 4, 2005


DUBAI, United Arab Emirates When young Iranians like Arash Tale look across the skyline of this rapidly growing city, they see what their parents once saw in American and European skylines: opportunity, riches and freedom.

Tale, 24, founder and publisher of a real-estate magazine aimed at Iranian investors, is one of a new generation of educated Iranians who have eschewed dreams of heading West for the more easily realizable destination of Dubai, where home is only a 45-minute flight across the Gulf, Iranian passports draw no extra scrutiny and nightclubs are as accessible as mosques.

"Getting a visa to Canada or the U.S. is almost impossible now," Tale said. "Here, you just buy a property and you get a residence.

"Dubai is building an environment of freedom that still fits our culture."

Thousands of Iranians, most of them wealthy, are making the leap, investing in real estate, starting businesses and buying second homes, turning this desert country into an Iranian business hub free of the corruption, American penalties and political turbulence they face in Iran.

Tale, who studied in Australia, came last year in the hope of profiting from Dubai's construction boom, which is fed in significant part by Iranian money. His biweekly real-estate guide, Maskan, with its print run of 12,000 copies, disappears from the stands in days.

"This is a bridge between Iran and the West," Tale said. "It's like America 25 years ago, where if you are smart and you have a plan, you can make money."

Iranians were the first to jump in when Dubai's real-estate projects opened to foreigners more than three years ago; they now control 10 percent to 30 percent of the developments being sold, according to the Iranian Business Council and other sources.

A recent report by an Iranian cultural publication estimated that as many as 400,000 Iranians control about $200 billion in assets in Dubai; other estimates put the number far lower, at $20 billion - still a significant sum.

Iranian businesses make up about a tenth of the companies operating in the so-called Free Zone, Dubai's vast tax-free industrial and business zone, helping to increase trade between the United Arab Emirates and Iran to an expected $7 billion this year from $4 billion in 2003.

The Iranians rushing here are mainly seeking the same formula: personal freedom, political and economic stability, and a break from the West's political tensions with Iran.

Businessmen use Dubai's free-market zones to funnel goods across the Gulf, s***ting the trade sanctions in place against Iran since the 1979 revolution. Youngsters come for schooling minus the mullahs, while older Iranians come for a more comfortable and cosmopolitan life.

The effect of the flight of Iranian cash to Dubai became apparent when the Tehran Stock Exchange plummeted in October after a resolution by the International Atomic Energy Agency on Sept. 24 to refer Iran to the UN Security Council for violating its nuclear obligations. The agency has not yet formally made a referral to the Council, but such a move could result in international sanctions.



Nada El Sawy contributed reporting for this article.

DUBAI, United Arab Emirates When young Iranians like Arash Tale look across the skyline of this rapidly growing city, they see what their parents once saw in American and European skylines: opportunity, riches and freedom.

Tale, 24, founder and publisher of a real-estate magazine aimed at Iranian investors, is one of a new generation of educated Iranians who have eschewed dreams of heading West for the more easily realizable destination of Dubai, where home is only a 45-minute flight across the Gulf, Iranian passports draw no extra scrutiny and nightclubs are as accessible as mosques.

"Getting a visa to Canada or the U.S. is almost impossible now," Tale said. "Here, you just buy a property and you get a residence.

"Dubai is building an environment of freedom that still fits our culture."

Thousands of Iranians, most of them wealthy, are making the leap, investing in real estate, starting businesses and buying second homes, turning this desert country into an Iranian business hub free of the corruption, American penalties and political turbulence they face in Iran.

Tale, who studied in Australia, came last year in the hope of profiting from Dubai's construction boom, which is fed in significant part by Iranian money. His biweekly real-estate guide, Maskan, with its print run of 12,000 copies, disappears from the stands in days.

"This is a bridge between Iran and the West," Tale said. "It's like America 25 years ago, where if you are smart and you have a plan, you can make money."

Iranians were the first to jump in when Dubai's real-estate projects opened to foreigners more than three years ago; they now control 10 percent to 30 percent of the developments being sold, according to the Iranian Business Council and other sources.

A recent report by an Iranian cultural publication estimated that as many as 400,000 Iranians control about $200 billion in assets in Dubai; other estimates put the number far lower, at $20 billion - still a significant sum.

Iranian businesses make up about a tenth of the companies operating in the so-called Free Zone, Dubai's vast tax-free industrial and business zone, helping to increase trade between the United Arab Emirates and Iran to an expected $7 billion this year from $4 billion in 2003.

The Iranians rushing here are mainly seeking the same formula: personal freedom, political and economic stability, and a break from the West's political tensions with Iran.

Businessmen use Dubai's free-market zones to funnel goods across the Gulf, s***ting the trade sanctions in place against Iran since the 1979 revolution. Youngsters come for schooling minus the mullahs, while older Iranians come for a more comfortable and cosmopolitan life.

The effect of the flight of Iranian cash to Dubai became apparent when the Tehran Stock Exchange plummeted in October after a resolution by the International Atomic Energy Agency on Sept. 24 to refer Iran to the UN Security Council for violating its nuclear obligations. The agency has not yet formally made a referral to the Council, but such a move could result in international sanctions.



Nada El Sawy contributed reporting for this article.

DUBAI, United Arab Emirates When young Iranians like Arash Tale look across the skyline of this rapidly growing city, they see what their parents once saw in American and European skylines: opportunity, riches and freedom.

Tale, 24, founder and publisher of a real-estate magazine aimed at Iranian investors, is one of a new generation of educated Iranians who have eschewed dreams of heading West for the more easily realizable destination of Dubai, where home is only a 45-minute flight across the Gulf, Iranian passports draw no extra scrutiny and nightclubs are as accessible as mosques.

"Getting a visa to Canada or the U.S. is almost impossible now," Tale said. "Here, you just buy a property and you get a residence.

"Dubai is building an environment of freedom that still fits our culture."

Thousands of Iranians, most of them wealthy, are making the leap, investing in real estate, starting businesses and buying second homes, turning this desert country into an Iranian business hub free of the corruption, American penalties and political turbulence they face in Iran.

Tale, who studied in Australia, came last year in the hope of profiting from Dubai's construction boom, which is fed in significant part by Iranian money. His biweekly real-estate guide, Maskan, with its print run of 12,000 copies, disappears from the stands in days.

"This is a bridge between Iran and the West," Tale said. "It's like America 25 years ago, where if you are smart and you have a plan, you can make money."

Iranians were the first to jump in when Dubai's real-estate projects opened to foreigners more than three years ago; they now control 10 percent to 30 percent of the developments being sold, according to the Iranian Business Council and other sources.

A recent report by an Iranian cultural publication estimated that as many as 400,000 Iranians control about $200 billion in assets in Dubai; other estimates put the number far lower, at $20 billion - still a significant sum.

Iranian businesses make up about a tenth of the companies operating in the so-called Free Zone, Dubai's vast tax-free industrial and business zone, helping to increase trade between the United Arab Emirates and Iran to an expected $7 billion this year from $4 billion in 2003.

The Iranians rushing here are mainly seeking the same formula: personal freedom, political and economic stability, and a break from the West's political tensions with Iran.

Businessmen use Dubai's free-market zones to funnel goods across the Gulf, s***ting the trade sanctions in place against Iran since the 1979 revolution. Youngsters come for schooling minus the mullahs, while older Iranians come for a more comfortable and cosmopolitan life.

The effect of the flight of Iranian cash to Dubai became apparent when the Tehran Stock Exchange plummeted in October after a resolution by the International Atomic Energy Agency on Sept. 24 to refer Iran to the UN Security Council for violating its nuclear obligations. The agency has not yet formally made a referral to the Council, but such a move could result in international sanctions.

[Rasputin]

دادگاهی در ابوظبی، پایتخت امارات متحده عربی، 11 مرد را به اتهام تدارک یک جشن عروسی بین چند همجنسگرا گناهکار شناخته و هرکدام را به 5 سال زندان محکوم کرده است.
این افراد در حالیکه برخی از آنان لباسهای زنانه بر تن داشتند، چهارماه قبل همرا با پانزده نفر ديگر، بعد از حمله پلیس به یک هتل در یک تفریحگاه بیابانی دستگیر شده بودند.

غیر از یک تبعه هند، سایر محکومان از اتباع امارات متحده عربی و نیز چند کشورعرب حاشیه خلیج فارس هستند.

این محاکمه به شایعات قبلی مبنی بر اینکه دولت امارات متحده عربی همجنس گرایی را نوعی بیماری دانسته و قصد داشته است تا دستگیر شدگان را به پذیرش درمان از طریق تزریق داروهای هورمونی وادار کند، پایان می دهد.

چند ماه پيش، و در پی دستگیری این 26 مرد، برخی گزارشها حاکی از این بود که مقام های امارات متحده عربی همجنس گرایی را یک بیماری می دانند نه یک جرم، و بنابراين دستگير شدگان را تحت درمان قرار می دهند.

نهادهای رسمی در امارات متحده این خبر را تکذیب کردند، با اين حال اندکی بعد از آن خبرگزاری فرانسه گزارش داد که ایالات متحده آمریکا تصمیم وادار کردن همجنس گرایان به مصرف داروهای هورمونی را محکوم کرده است.

ممنوعيت پخش فيلم هاليوودی

چند روز پیش نیز نمایش فیلم سینمایی 'کوه بروکبک' (Brokeback Mountain)، که داستان رابطه عاشقانه دو گاوچران همجنسگراست در امارات متحده عربی غیر قانونی اعلام شد.

این فیلم در ماه گذشته ميلادی جايزه گلدن گلوب (Golden Globe) برای 'بهترین فیلم' را به خود اختصاص داد و هم اکنون نامزد جایزه اسکار و از بخت های اصلی کسب اين عنوان است.

روزنامه های دولتی در امارات متحده عربی این فیلم را غیر اخلاقی خوانده اند و نمایش آن را در تضاد با فرهنگ کشورهای اسلامی اعلام کرده اند.

همجنس گرایی در کشورهای حاشیه خلیج فارس یک جرم سنگین شمرده می شود و مرتکبین آن در صورت محکومیت، با مجازات هایی مانند زندان، شلاق و حتی مرگ مواجه هستند.

سال گذشته در عربستان سعودی چند نفر از اتباع این کشور و کشورهای همسایه به جرم همجنسگرایی به دو سال زندان و دهها ضربه شلاق محکوم شدند

[Rasputin]

عيد نوروز در اواخر ماه ميلادی قرار دارد. در دوبی هم که اکثر کارمندان حقوق های خود را اول ماه های ميلادی دريافت می کنند تا عيد نوروز نزديک به دو سوم آنرا خرج کرده اند. اما با همه خرج های سنگين باز هم در روز عيد بايد لباس نو پوشيد.

در همين حال به علت هجوم مسافران ايرانی به دوبی در ايام تعطيلات نوروزی، فروشگاه ها تخفيف های ويژه ای را برای اين روزها در نظر می گيرند که ايرانيان مقيم دوبی هم از اين تخفيف ها استفاده می کنند.

تهيه وسايل هفت سين

يکی از آسان ترين کارهايی که ايرانيان مقيم دوبی در ايام عيد انجام می دهند خريد و تهيه هفت سين است. برعکس ديگر ايرانيانی که در غربت زندگی می کنند، جمعيت ايرانيان در اينجا اينقدر زياد است که به هر بقالی که برويد همه هفت سين را می توانيد تهيه کنيد. حتی در بعضی از مناطق دوبی افرادی در کنار خيابان با پهن کردن بساط به فروش سبزه و سمنو می پردازند.

اما با توجه به اين بعضی از ما ايرانی ها کارهای خود را در آخرين لحظات انجام می دهيم، همينطور که به زمان تحويل سال نزديک تر می شويم فروشگاه های فروش هفت سين شلوغ تر و شلوغ تر می شوند. حتی در بسياری موارد ماهی قرمز در شهر ناياب می شود و آنهايی که نتوانستند ماهی قرمز تهيه کنند از ماهی آب شور و آکواريم استفاده می کنند.

ايرانيان دوبی به سه دسته تفکيک می شوند. يک دسته آنهايی هستند که به نوعی با ايرانيان و سازمانهای دولتی ايرانی ارتباط تنگاتنگ دارند. دسته ديگر آنهايی هستند که سعی می کنند که خود را از بقيه ايرانيان دور کنند اما هر جا می روند بازهم به تور ايرانيان می خورند. و دسته آخر هم آنهايی هستند که برايشان فرقی ندارد که با ايرانی باشند و يا خارجی، مهم اينست که با يک انسان ديگر طرف باشند.

در روز اربعين هم قضيه به همين ترتيب است. يکسری از ايرانيان عيد را جشن نمی گيرند بدليل اينکه مقارن با اربعين است. حتی برنامه هايی هم که توسط برخی سازمانهای ايرانی از جمله شورای بازرگانی ايرانيان همه ساله برگزار می شود، امسال به علت اربعين به سه روز بعد از عيد موکول شده است.

دسته دوم اصلا زير بار اين حرفها نمی روند و تعداد زيادی از ديسکوها و کلوپ های شبانه برنامه های ويژه ای را برای زمان سال تحويل تدارک ديده اند تا جوانان بتوانند نهايت استفاده را از اين شب به ياد ماندنی بکنند.

دسته آخر هم به بودن در کنار خانواده و رنگ کردن تخم مرغ بسنده می کنند که اين يک ساعت را هم در کنار خانواده خوش باشند. که از فردا روز از نو روزی از نو.




در اين ميان، بعضی ها ايده جالبی هم مطرح کرده اند تا هم نوروز را جشن گرفت و هم اربعين را گرامی داشت و آن خريد ۲ ماهی هست با رنگهای قرمز و سياه!

ديد و بازديد نوروزی

همه شور و حال نوروز به ديد و بازديد نوروزی هست و گرفتن عيدی. اما به ندرت می توان پدر بزرگ يا مادر بزرگ ايرانی را در دوبی ديد. شرايط ويزا و کار و نبود حقوق بازنشستگی در اين کشور باعث شده که کمتر پدر بزرگ يا مادر بزرگی در شهر دوبی اقامت داشته باشد. لذا گرفتن عيدی از بابا مامان بزرگ در اينجا منتفی می شود.

محيط دوبی، محيطی صرفا شغلی و پولی است و اکثر روابط اجتماعی افراد بر اساس شغل و کسب و کار آنها می باشد. با توجه به اين واقعيت مهمانی رفتن چندان در بين ايرانيان دوبی رسم نمی باشد اما برای حفظ همين روابط اجتماعی مردم سعی می کنند که برای نهار و يا شام همديگر را در رستوران و يا باشگاهی دعوت بکنند و لحظاتی را در کنار هم خوش باشند.

خلاصه امر اينست که بازار گرفتن عيدی حسابی کساد هست.

کنسرت های نوروزی

البته کنسرت های نوروزی بيشتر برای مسافرين دوبی هست تا ايرانيان ساکن. مسافرين ايرانی روزهای خودشون را به خريد سوغاتی سپری می کنند و شبها را بدنبال مکان هايی که در ايران يافت نمی شود. و کنسرت های نوروزی هم يکی از چيزهايی است که در ايران يافت نمی شود و بسياری برای ديدن همين کنسرت ها به دوبی می آيند.

اين کنسرت ها هم امسال مثل سالهای قبل و حتی بيشتر از سالهای قبل دارای تنوع هستند و بليط های آنها نيز در حال فروش است. اما اکثر ايرانيان مقيم دوبی که از اول صبح سر کار و يا به دانشگاه می روند اين فرصت را پيدا نمی کنند که از همه اين کنسرت ها لذت ببرند.

سيزده بدر

بالاخره هر قصه ای پايانی دارد و پايان قصه نوروز سيزده بدر آن است. خوشبختانه سيزده بدر هميشه خاطره خوبی برای ايرانيان مقيم دوبی بوده. در اين روز تعداد زيادی از ايرانيان در يکی از پارکهای دوبی کنار هم جمع می شوند و با براه انداختن بساط کباب و موسيقی به اين روز شور خاصی می دهند. در ساعاتی از روز هم گروه های موسيقی در محلی از پارک جمع می شوند تا برای ايرانيان حاضر آهنگی اجرا کنند و انرژی بيشتری به اين روز بدهند.

روز سيزده بدر فرصت استثنايی برای ديدن آشنايان و دوستان هم هست... بازار نقل و انتقال شماره تلفن بين دختران و پسران هم در اين روز به اوج خود می رسد! حتی بعضی از افرادی که فقط رابطه کاری و تجاری داشتند با خانواده های همديگر نيز آشنا می شوند. بعضی ديگر مسائل سياسی روز را به ميان می آورند و اغلب پيش آمده که بعضی از قرارداد های تجاری هم در زير سايه درخت و بوی کباب به نتيجه می رسد!

[donsaeid]

TOP 10 Wolkenkratzer in Dubai

01Emirates Office Tower355 m Dubai,VAE

02Burj al Arab321 m Dubai, VAE

03Emirates Hotel Tower309 m Dubai, VAE

0421st Century Tower269 m Dubai, VAE

05The Tower 243 m Dubai, VAE

06Shangri-La Hotel 196 m Dubai, VAE

07Capricorn Tower 185 m Dubai, VAE

08Mesk Tower 160 m Dubai, VAE

09Murjan Tower 160 m Dubai, VAE

10Kendah House 154 m Dubai, VAE




(dar daste sakht)





Year 2004 2003
Total trade 215,720 153,060
Imports 179,04 108,723
Re-exports 57,030 37,740
Exports 9,640 6,500

Top import destinations
Rank Country Value of imports
1 China 18,320
2 India 17,640
3 Japan 10,510

Top export destinations
Rank Country Value of imports
1 India 210,000
2 USA 506.83
3 Iran 497.17

Top traded items
Rank Item Value of import
1 Electronics 33,650
2 Jewellery 33,350
3 Vehicles 16,460
Dubai's GDP: Dh97.98 billion (2004)
Companies registered with Jafza: 5,000

[Rasputin]

wow.. ina ta koja raftan !

[gg666]

ina taze aks az biroone..tooye sakhtemoonash harf nadare....

wow.. ina ta koja raftan !

[Rasputin]

Paria tooyeh in thread vote dadi ?

[gg666]

are...vote dadam yes...baraye inke inja haghighatesh 60% az amlak be esme afrade iranie...inja behtarin jast baraye irania..ham nazdike ham rahat visa mide...

Paria tooyeh in thread vote dadi ?

[Rasputin]

are...vote dadam yes...baraye inke inja haghighatesh 60% az amlak be esme afrade iranie...inja behtarin jast baraye irania..ham nazdike ham rahat visa mide...

nemidoonam chera fekr mikardam keh vote dadi ''NO'' !

[gg666]

bekhoda yes zadam...akhe inja zendegi mikonam va vaghean khoone dovome iraniast..man pedaram hamishe ye pash inja bood ye pash iran..bishtaria intoran...

[Rasputin]

man chizeh jalebi az Dubai nadidam <! 4 bar beineh salhayeh 96 ta 2005 unja boodam ! nemidoonam shayad man chon hameh jasho nadidam, hamchin ehsas va fekri behem dast dad !

[gg666]

na...eshtebah nemikoni..manam chize jalebi nadidam...inja faghat sakhemoonaye shiko modern dare...ama to shahr faghat ye biaboone ba ye mosht adame geda goshne ke mian baraye kargari...oonayee ham ke baraye business mian to officaye khodeshoonan..dar vaghe jahaye khoobe inja to sakhtemoona mahdood shode..az oon piste eski(ke ye baram raftam) casino va etc. ama man vaghean mariz shodam inja...kheili inja khafe o mordast

[Rasputin]

vase kasi mesleh man, keh adat beh zendegi kardan tooyeh ; L.A, N.Y , London paris Madrid dareh, hamchin jaei aslan beh dard nemikhoreh ! ba irani ha ham dar tamas nistam keh delam hamchin vasashoon tang besheh ! business man jooreh digast keh kar mikonam vaseh E.U Justice department va another investigation stuff ! pas aslan Dubai beh dardam nemikhoreh !