Economy of Iran

[RedWine]

Iran's economy is a mixture of central planning, state ownership of oil and other large enterprises, village agriculture, and small-scale private trading and service ventures.

Iran's social and economic infrastructure has been improving steadily in many important aspects over the past two decades:

Although petroleum plays a central part in Iran's exports, Iran's non-oil exports hit the $12 Billion mark in 2005, as Iran continues to diversify its economy.

Iran's former president Khatami followed the market reform plans of former President Rafsanjani and indicated that he would pursue diversification of Iran's oil-reliant economy although he made little progress toward that goal. The strong oil market in 1996 helped ease financial pressures on Iran and allowed for Tehran's timely debt service payments. Iran's financial situation tightened in 1997 and deteriorated further in 1998 because of lower oil prices. The subsequent zoom 1999 afforded Iran fiscal breathing room but does not solve Iran's structural economic problems. Iran's current president Ahmadinejad has promised sweeping economic reform, including widespread social services and the elimination of corruption within all Ministries and State owned enterprises.

The Iranian government is attempting to diversify by investing revenues in other areas, including, car manufacturing, aerospace industries, consumer electronics, petrochemicals and nuclear technology.

Iran is expected to attract billions of dollars worth of foreign investment while creating a more favorable investment climate, such as reduced restrictions and duties on imports and the creation of free-trade zones like in Chabahar and the Island of Kish. Modern Iran has a solid middle class and a growing economy but continues to be affected by inflation and unemployment.

[RedWine]

History


Pre-revolutionary Iran's economic development was rapid. Traditionally an agricultural society, by the 1970s, Iran had achieved significant industrialization and economic modernization. However, the pace of growth had slowed dramatically by 1978, just before the Islamic revolution.

Since the revolution, growth has been rather slow. Iran's current difficulties can be traced to a combination of factors: Economic activity, severely disrupted by the revolution, was further depressed by the war with Iraq and by the decline of oil prices beginning in late 1985. After the war with Iraq ended, the situation began to improve: Iran's GDP grew for 2 years running, partly from an oil windfall in 1990, and there was a substantial increase in imports.

A decrease in oil revenues in 1991 and growing external debt, though, dampened optimism. In March 1989, Khomeini had approved Rafsanjani's 5-year plan for economic development, which allowed Iran to seek foreign loans. But mismanagement and inefficient bureaucracy, as well as political and ideological infighting, have hampered the formulation and execution of coherent economic policies.

[RedWine]

Centralisation vs. Privatisation

Immediately following Iranian Revolution in 1979 and the outbreak of the Iran-Iraq War over 80% of Iran's economy came under the control of the government (down to 70% as of 2006) . This created numerous problems for Iran as previously internationally competitive companies , such as Iran Air or Iran Khodro, degraded into basic domestic companies that could barely function without massive government subsidies. In 2004, under the presidency of Mohammad Khatami a number of efforts were made to eliminate the role of the government: The stock exchange was re-launched allowing a mechanism by which to sell shares of government companies, elements of the constitution (article 44) which decreed that core-infrastructure should remain state run was eliminated , and private banks were launched.

Despite plans in 2004 to sell billions worth of state assets to the private sector at the fair market price, uptake was very slow. A common criticism of the privitisation effort by investors was the only local Iranian organisations that are capable of buying the large share blocks are themselves government owned. However, if rich Iranian expatriates were to invest a portion of their great wealth in Iran, they could buy shares of all State owned companies and as a consequence increase the growth rate in Iran substantially.

In 2005, Iran tried to sell $2.5bn of government assets, but only managed to offload less than 30 per cent. Ultimately, the slow uptake caused the privitisaiton effort to stall .

On July 3rd, 2006 Ayatollah Khamenei once again decreed a renewed effort to privatise the economy. This statement was in direct contrast to a previous statement of Mahmoud Ahmadinejad in May where he planned to further increase the role of the government in the economy and eliminate the stock exchange

[RedWine]

Macro-economic trend

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/8/81/Ir-eco-3.JPG


Oil sector

Iran is OPEC's second largest oil producer and holds 10% of the world's proven oil reserves. It also has the world's second largest natural gas reserves (after Russia). The strong oil market in 1996 helped ease financial pressures on Iran and allowed for Tehran's timely debt service payments. Iran's financial situation tightened in 1997 because of lower oil prices. The subsequent rise in oil prices in 1999/2000 afforded Iran fiscal breathing room. Iranian budget deficits have been a chronic problem, in part due to large-scale state subsidies– totaling some $7.25 billion per year–including foodstuffs and especially gasoline.

Iran plans to participate in a new International Oil Bourse, trading oil priced as Petroeuros (rather than Petrodollars, as oil is traded in all other markets as of 2005). The opening date of March 20, 2006, has been indefinitely postponed due to technical problems .

Largest Iranian Oil Fields (onshore) Field's Name bbl/d (barrels per day)

AghaJari 200.000
Ahwaz-Asmari 700.000
Bangestan (should rise above 550.000) ca. 245.000
BibiHakimeh 130.000
Gachsaran 560.000
Karanj-Parsi 200.000
Marun 520.000
Pazanan 70.000
Rag-e-Safid 180.000

Largest Iranian Oil Fields (offshore) Field's Name bbl/d (barrels per day)

Abuzar 125.000
Dorood 130.000
Salman 130.000
Sirri A&E 95.000
Soroush/Nowruz 60.000

[RedWine]

State investment has boosted agriculture. The liberalization of production and the improvement of packaging and marketing are helping to develop new export markets. Large-scale irrigation schemes thanks to the constructions of many dams throughout the country over the last decade, together with the wider production of export-based agricultural items such as dates, flowers and pistachios, produced the fastest economic growth of any sector in Iran over much of the 1990s, although successive years of severe drought in 1998, 1999, 2000, and 2001 have held back output growth substantially. Agriculture remains one of the largest employers, accounting for 22% of all jobs according to the 1991 census.

[RedWine]

Official unemployment was estimated to be 11% for 2004. Although the right to private ownership is guaranteed in Iran, banks and some industries -- including the petroleum, transportation, utilities, and mining sectors -- were nationalized after the revolution. However, Iran has recently been pursuing some privatization. (Oil price and debt problems are no longer relevant.) The import-dependent industrial sector is further plagued by low labour productivity, lack of foreign exchange, and shortages of raw materials and spare parts.

Agriculture also has suffered from shortages of capital, raw materials, and equipment, as well as from the war with Iraq; in addition, a major area of dissension within the regime has been how to proceed with land reform.

Iran also continues to actively pursue ambitious regional goals in the auto-industry and beyond.

Government spending between 1992 and 2000, as percent of total budget:

Health: 6%
Education: 16%
Military: 8%

The table below represents the breakdown of service sector branches in the Iranian economy for 2001:

Trade, restaurants & hotels: 14.3%
Real estate & professional services: 13.9%
Public services: 11.4%
Transport, storage & communications: 9%
Financial & money institutions: 2.2%
Social, personal & household services: 2.5%
Source: Statistical Center of Iran

[RedWine]

Iran has been using the recent surge in oil prices to increase its trade in the past few years. The total volume of imports to Iran rose by 189% from $13.7 billion in 2000 to an estimated $39.7 billion in 2005.

Iran's major commercial partners are Germany, France, Italy, Russia, China, Japan and South Korea. From 1950 until 1978, the United States was Iran's foremost economic and military partner; thus participating greatly in the modernization of its infrastructure and industry. After 1979 though, the United States ended its economic and diplomatic ties, banned Iranian oil imports and froze $12 billion of its assets. In 1996, the US Government passed the "Iran and Libya Sanctions Act" which prohibits (US) companies from investing and trading with Iran for more than $20 million annually, with the exception, since 2000, for items like pharmaceuticals, medical equipment, caviar or Persian rugs.

Since the mid 90's, Iran has increased its economic cooperation with other developing countries in "south-south integration" including Syria, India, China, South Africa, Cuba and Venezuela. Iran is also expanding its trade ties with Turkey and Pakistan and shares with its partners the common objective of the creation of a single economic market in West and Central Asia, like the European Union.

Since 2003, Iran has increasingly invested in the economy and reconstruction of its neighboring countries like Iraq and Afghanistan. In Dubai, UAE, it is estimated that Iranians expatriates are handling over 20% of its domestic economy with an equal proportion of its population. Money is invested in the local real estate market and import-export businesses geared towards providing Iran and other countries with the demanded consumer goods.

[RedWine]

Investment (gross fixed): 31.3% of GDP (2004 est.)

Household income or consumption by percentage share:

lowest 10%: NA
highest 10%: NA
Agriculture - products: wheat, rice, other grains, sugar beets, fruits, nuts, cotton; dairy products, wool; caviar

Industrial production growth rate: 3.5% excluding oil (2004 est.)

Electricity:

production: 129 TWh (2002)
consumption: 119.9 TWh (2002)
exports: 0 kWh (2002)
imports: 0 kWh (2002)
Electricity - production by source:

fossil fuel: 97.1%
hydro: 2.9%
other: 0% (2001)
nuclear: 0%
Oil:

production: 3.962 million barrel/day (2004 est.)
consumption: 1.4 million barrel/day (2002 est.)
exports: 2.5 million barrel/day (2004 est.)
imports: NA
proved reserves: 130.8 billion barrel (2004 est.)
Natural gas:

production: 79 billion m³ (2003 est.)
consumption: 72.4 billion m³ (2003 est.)
exports: 3.4 billion m³ (2003 est.)
imports: 4.92 billion m³ (2003 est.)
proved reserves: 26.7 trillion m³ (2004)
Current account balance: $2.1 billion (2004 est.)

Exports - commodities: petroleum 80%, chemical and petrochemical products, fruits and nuts, carpets, caviar

Imports - commodities: industrial raw materials and intermediate goods, capital goods, foodstuffs and other consumer goods, technical services, military supplies

Reserves of foreign exchange & gold: $40.06 billion (2005 est.)

Exchange rates: rials per US dollar - 8,885 (2004), 8,193.89 (2003), 6,906.96 (2002), 1,753.56 (2001), 1,764.43 (2000)

note: Iran has been using a managed floating exchange rate regime since unifying multiple exchange rates in March 2002.

[RedWine]

مدير كل دفتر زنان و خانواده بهزيستى گفت: 12ميليون نفر در حاشيه شهرها زير خط فقر زندگى مي*كنند، كه براى حمايت از آنها ايجاد كلينكهاى مددكارى اجتماعى در اين مناطق در دستور كار بهزيستى است.
به گزارش خبرنگار اجتماعى فارس،* پرويز زارعى امروز در دومين همايش كلينيكهاى مددكارى اجتماعى در محل دانشگاه علوم بهزيستى كشور، افزود: به طور كلى آسيبهاى اجتماعى در ايران بين 10 تا 15 درصد در هر سال افزايش مى يابند و حدود 320 نقطه آسيب خيز را با همكارى وزارت رفاه شناسايى كرده*ايم كه در صورت ايجاد كلينيكهاى مددكارى اجتماعى در اين مناطق تعداد افراد تحت پوشش بهزيستى به 14 ميليون نفر مي*رسد.
وى اضافه كرد:* ايجاد كلينيكهاى مددكارى اجتماعى كه با فعاليت بخش خصوصى و با مجوز و نظارت بهزيستى فعاليت مي*كنند، موجب افزايش مشاركت مردم و كاهش تصديگرى دولت مي*شود و به منظور بالا رفتن بازده خدمات توانبخشى و تخصصى تر شدن فعاليتها، در قانون توسعه چهارم كشور نيز تاكيد شده است.
زارعى گفت: در زمان حاضر 95 كلينيك تخصصى مددكارى اجتماعى در كشور فعال است كه تا پايان امسال تعداد آنها به 160 مركز مي*رسد، تاكنون 11 هزار و 229 پرونده مددجو در اين مراكز تشكيل شده است كه حدود 30 درصد آنها معادل 3502 نفر بازتوان شده*اند و به زندگى عادى برگشته*اند.
وى افزود: كلينكهاى مددكارى اجتماعى موظفند با بكارگيرى اصول بهداشت روان براى بهبود وضع مددجويان اقدام كنند همچنين با تعامل نزديك با فرمانداري*ها، شهرداري*ها، ادارات رفاه و ساير ادارات زمينه اشتغال، بازتوانى و رفع مشكل مددجويان را فراهم كنند.
مدير كل دفتر امور زنان و خانواده بهزيستى اضافه كرد: سازمان بهزيستى نيز امسال با افزايش يارانه هر پرونده مددجو در كلينيك هاى مددكارى اجتماعى از 40 هزار تومان به 100هزار تومان، افزايش مدت بازتوانى مددجويان از 6 ماه به 9 ماه و افزايش نرخ تعرفه خدمات آنها در اين زمينه اقدامات لازم را انجام داده است.
وى گفت: اعتبارات در اختيار بهزيستى براى حمايت از اين مددجويان امسال دو ميليارد تومان است كه رشد 300 درصدى نسبت به اعتبارات سال گذشته داشته است.
وى همچنين افزود: براى نظارت بر عملكرد اين كلينكها كه 419 پرسنل تخصصى در آنها مشغول به فعاليت هستند قراردادى را با انجمن علمى مددكارى اجتماعى ايران منعقد كرده*ايم و نظارت بهزيستى بر اين مراكز از طريق اين انجمن اعمال مي*شود.

[RedWine]

معاون هزينه و خزانه*دار کل کشور وضعيت منابع ارزی خزانه را بسيار مطلوب ارزيابی کرد و گفت: با احتساب منابع استانی، موجودی خزانه کل کشور حدود ۲۶*هزار*ميليارد ريال است.

سيد ابوالفضل فاطمی*زاده در گفت*و*گو* با خبرگزاری مهر، وضعيت منابع خزانه کشور را مثبت ارزيابی کرد و گفت: ميزان منابع خزانه*داری کل کشور به خصوص برای پرداخت منابع برای اجرای طرح*های عمرانی به ميزان کافی است و تمام طرح*های عمرانی اعم از طرح*های ملی و استانی مصوب از منابع خزانه کل کشور برخوردار هستند.
خزانه*دار کل کشور موجودی خزانه در پنج ماه اول ابتدای سال جاری را ۱۵*هزار*ميليارد ريال ذکر کرد و افزود: با احتساب منابع استانی، موجودی خزانه کل کشور به حدود ۲۶*هزار*ميليارد ريال می*رسد. وی وضعيت منابع ارزی خزانه را نيز بسيار مطلوب ارزيابی کرد و گفت: عملکرد خزانه بستگی به ميزان تعهدات و هزينه*هايی که در چارچوب مواد قانونی بايد دستگاه*های اجرايی انجام دهند، دارد.
فاطمی*زاده در خصوص ميزان پرداخت بدهی*های دولت به سيستم بانکی از محل خزانه*داری کل کشور گفت: ۹۴۰ ميليون دلار معادل ۸* هزار و ۴۰۰*ميليارد ريال مربوط به تعهدات بانک مرکزی از محل خزانه*داری پرداخت می*شود. وی همچنين با اشاره به اوراق مشارکت سررسيد شده در سال جاری و دستورات پيش*بينی شده در اين خصوص گفت: اوراق مشارکت سررسيد شده، توسط خزانه*داری پرداخت می*شود. به گفته وی، بازپرداخت اصل اوراق مشارکت به ميزان ۴*هزار و ۲۰*ميليارد ريال در سال جاری پرداخت می*شود. معاون هزينه و خزانه*دار کل کشور بيان کرد: در قانون پيش*بينی شده است که بابت بازپرداخت کل بدهی*های دولت به سيستم بانکی ۴۰۰*ميليارد ريال پرداخت شود که در سال جاری تسويه خواهد شد.
وی در خصوص اينکه آيا شعار صرفه*جويی* دولت در هزينه*ها*، تاثيری در منابع خزانه کل کشور داشته است، تصريح کرد: با دستورالعمل*ها و تبصره*های قانون بودجه و تاکيدات رييس*جمهوری هيات وزيران که به دستگاه*های اجرايی ابلاغ شده، در بخش*هايی که امکان صرفه*جويی* وجود دارد، صرفه*جويی**های قابل ملاحظه*ای انجام شده، اما به دليل اينکه بخش اعظم هزينه*های جاری کشور مربوط به پرداخت*های پرسنل دستگاه*های مختلف دولتی است، صرفه*جويی* قابل ملاحظه*ای در اين ارتباط صورت نگرفته است.
فاطمی*زاده همچنين در خصوص اينکه چه زمانی مبالغ حاصل از واگذاری*های سهام شرکت*های دولتی به خزانه واريز می*شود گفت: واگذاری بخش دولتی نيازمند يک فرآيند مناسب است که بايد به تدريج و در زمان مشخصی صورت گيرد.

وی واگذاری شرکت*های دولتی به بخش خصوصی را نيازمند ايجاد زير بناها و بسترهای لازم دانست و افزود: به دليل اينکه بازپرداخت اقساط سهام*های واگذار شده از محل سود سالانه شرکت*ها اخذ می*شود بازگشت سرمايه از محل واگذاری اين شرکت*ها به خزانه نياز به يک زمان طولانی بين ۱۰ تا ۱۵ سال دارد تا مبالغ سهام*ها و دارايی*های واگذار شده به خزانه بازگردد. خزانه*دار کل کشور با بيان اينکه کسری سال ۸۴ قابل ملاحظه نبود، تصريح کرد: بخشی از مطالبات وزارت آموزش و پرورش پرداخت نشده بود که در ارديبهشت ماه حدود ۵*هزار و ۲۷۰*ميليارد ريال از محل بودجه سال ۸۵ به آنها پرداخت شد. وی ادامه داد: با توجه به ارائه دو متمم بودجه توسط دولت به مجلس برای تصويب طرح*های عمرانی، مبالغ قابل ملاحظه*ای در اختيار دستگاه*های اجرايی قرار گرفت. به گفته وی، بر اساس روال عادی و در حد منابعی که در اختيار خزانه کشور قرار دارد، برای اجرای بودجه مصوب برنامه*ريزی می*شود. فاطمی*زاده برنامه خزانه*داری کل کشور را تداوم پرداخت*های ضروری ذکر و اضافه کرد: در پنج ماه ابتدايی سال جاری نيز تمام ۲۶*هزار و ۵۰۰*ميليارد ريال مربوط به يارانه گندم در اختيار وزارت بازرگانی قرار گرفت. وی ادامه داد: با توجه به اينکه معمولا خريد گندم در نيمه اول سال صورت می*گيرد، تمام اعتبارات اين بخش به دستگاه مباشر خريد گندم پرداخت شد.

[RedWine]

مدیرعامل شركت ملی نفت ایران: دعوت از شركت های نفتی آمریكایی،
گروه اقتصادی،رضا زندی: مدیرعامل شركت ملی نفت ایران از شركت های نفتی آمریكایی دعوت كرد تا در كنار سایر شركت های بزرگ در پروژه های صنعت نفت ایران حضور یابند. غلامحسین نوذری دیروز كنفرانس مطبوعاتی اش را برخلاف عرف رایج با یك سئوال شروع كرد: «می خواهم یك سئوال مطرح كنم. آن را به مسابقه می گذارم و جایزه اش را هم می دهم. چرا در بین بخش های مختلف اقتصادی كشور و یا حتی كشورهای دیگری كه شرایط ما را دارند دولت آمریكا تنها سرمایه گذاری بیش از ۲۰ میلیون دلار در صنعت نفت ایران را ممنوع كرده است. جامعه، دولت و شركت ملی نفت در قبال آن چه نقشی می توانند ایفا كنند این یك سئوال بنیادی است.» اشاره نوذری به قانون داماتو است كه در سال ۱۹۹۶ علیه ایران تصویب شد و جورج دبلیوبوش هر سال آن را تمدید می كند. بلافاصله پس از این قانون نیز شركت نفتی «كونكو» آمریكا پروژه هایی كه در ایران داشت عقب كشید. از مدیرعامل شركت ملی نفت می خواهم تا برای دریافت پاسخ سئوالش به سیاسیون مراجعه كند: «سیاسیون هم به بازی می آیند.» مصاحبه كه تمام می شود شرق دو سئوال از غلامحسین نوذری می پرسد:
شما یك سئوال مطرح كردید. من هم از شما یك سئوال دارم. مسئولان صنعت نفت ایران برای جذب شركت های آمریكایی چه كار كرده اند آیا شما حاضرید در این زمینه انگیزه هایی ایجاد كنید
«بحث های اقتصادی برای شركت های آمریكایی اولویت دارد. ما هرگونه انگیزه ای هم ایجاد كنیم به دلیل محدودیتی كه آنها دارند نمی آیند. اما اگر آن ممنوعیت برداشته شود می توان مذاكره و مزیت های سرمایه گذاری در صنعت نفت ایران را بیان كرد و زمینه ها را فراهم كرد.»
آیا شرایط فعلی برای حضور شركت های آمریكایی در مناقصات صنعت نفت مساعد است و آنها می توانند بیایند آیا جذابیت هایی را در نظر گرفته اید
«برای حضور همه شركت های بین المللی در بازار نفت ایران جذابیت كافی وجود دارد. شركت های نفتی آمریكایی هم می توانند از این فرصت استفاده كنند.»
حضور شركت های نفتی و رقابت آنها با سایر شركت های بزرگ نفتی، می تواند از طرفی قیمت مناقصه ها را پایین بیاورد و هم می تواند بر سیاسیون ایالات متحده تاثیرگذار باشد.
وزارت نفت خط مقدم جبهه تحریم است
از مدیرعامل شركت ملی نفت پرسیده می شود كه در صورت هرگونه فشار بین المللی آیا تدابیر لازم برای مقابله با آن اتخاذ شده است: «در صورت هرگونه تحریمی به نظر می رسد كه وزارت نفت خط مقدم جبهه قرار گیرد. ما همه شرایط را برای یك كار جدی آماده كرده ایم. قراردادهای موجود هم ادامه می یابد. پیش از این هم صنعت نفت تحریم شده است. اما شركت های بزرگ نفتی آمدند و پروژه ها را انجام دادند. اسناد مناقصه فازهای ۱۹ تا ۲۲ را هم شركت های بزرگ نفتی خریده اند.» وی استفاده بیشتر از پیمانكاران داخلی را در پروژه های نفتی یكی از ابزار مقابله با تحریم ذكر كرد: «ما خودمان راه حل هایی داریم. پیمانكاران داخلی توانمندی كار دارند. ظرفیت های آنها افزایش پیدا كرده است. ساخت تجهیزات در داخل هم وضعیت خوبی دارد. چنانچه به سمت تحریم ناخواسته برویم ممكن است تاثیرپذیری شركت ملی نفت به كمترین حالت برسد.» خبرنگاری می پرسد:
آیا نگرانی ندارید كه در صورت شكل گیری شرایط جدید، شركت های خارجی پروژه های فعلی نفت را نیمه كاره رها كنند
«تا به امروز این روند مشاهده نشده است. پروژه ها طبق برنامه پیش می رود.»
اولتیماتوم به ژاپنی ها
یكی از پیچیدگی های صنعت نفت، توسعه میدان نفتی آزادگان است. وقتی نوذری در مقابل این سئوال قرار می گیرد كه آیا درنگ ژاپنی ها با تحریم احتمالی مرتبط است یا خیر می گوید: «در مذاكراتی كه با ما داشتند هیچ بحثی در رابطه با تحریم انجام ندادند. حالا ممكن است در مسائل داخلی شان این بحث ها را مطرح كرده باشند.» سیدمحمد خاتمی در دوره ریاست جمهوری اش در سفری به ژاپن توانست سه میلیارد دلار پول نقد كم بهره از ژاپنی ها وام بگیرد و در ازای آن امتیاز مذاكره درباره توسعه آزادگان را واگذار كند. این مذاكرات به رغم مخالفت های آمریكا ۵۲سال پیش به قرارداد رسید. ژاپنی ها دست شان از میدان نفتی «خفچی» عربستان كوتاه شده بود كه به سراغ ایران آمدند. با افزایش قیمت نفت، خدمات پیمانكاری نیز گران شد و ژاپنی ها خواستار افزایش مبلغ قراردادشان شدند. آخرین موضع مدیرعامل شركت ملی نفت درباره آزادگان چنین است: «به لحاظ ارتباط بازرگانی خوبی كه با ژاپن داریم اولویت اول ما، اجرای این پروژه توسط خود آنها است. بر همین اساس است كه مذاكرات مان در هفته گذشته گاه تا روزانه ۱۵ ساعت ادامه داشت.» وی آخرین زمان ژاپنی ها را هم برای رسیدن به توافق اعلام كرد: «براساس قرارداد، ۲۳ شهریورماه جاری آخرین مهلتی است كه باید به توافق برسیم و امیدواریم با توجه به تمایل دو طرف برای همكاری این توافق حاصل شود چرا كه قرارداد خوبی بسته شده و اثرات آن هم به ایران و ژاپن ختم نمی شود.» وی عمل به یك قرارداد بین المللی را برای شركت اینپكس مهم خواند و اهمیت تولید از میدان آزادگان را برای افزایش تولید نفت ایران یادآور شد: «به شركت مهندسی و توسعه نفت متن و شركت ملی مناطق نفت خیز جنوب اعلام كرده ایم كه در صورت عدم توافق با ژاپنی ها آماده ایم توسعه آ زادگان را به شركت های داخلی واگذار كنیم.»نوذری از تولید ۲۵ هزار بشكه از شش چاه اكتشافی در آزادگان خبر داد: «این میزان تولید اولیه می تواند برای شروع كار پیمانكار مفید باشد.» و نوذری درباره جبران هزینه های ژاپنی ها كه به خاطر افزایش قیمت نفت رخ داده یك راهكار تازه ارائه می كند: «توافقاتی كرده ایم تا مناقصاتی را كه به صورت قطعی رفته اند ملاكی برای ترمیم قرارداد باشد.»
نوذری: دكل ها باید در ایران می ماند

سه هفته پیش گروهی از شركت ملی نفت ایران با نمایندگان شركت GSP رومانی و شركت «الفجر للاقارات» امارات مذاكره كرده اند. شركت اماراتی به رومانی ها قول داده تا دو دكل حفاری را از ایران خارج كند و در عوض بخشی از سهام آن را دریافت كند. یكی از این دكل ها شبانه از ایران خارج شد و دیگری با حكم دادگاه توقیف شد. شرق از مدیرعامل شركت ملی نفت ایران می خواهد تا درباره این مذاكرات توضیح دهد: «اینها چندین نامه نوشتند كه علاقه مند هستند تا مستقیما دكل ها را به شركت نفت بفروشند یا آنها را اجاره دهند. یك گروه از افراد مورد اعتماد مشخص شدند تا با مدیرعامل و هیات مدیره آن شركت دیدار كنند.» وی می افزاید: «نمی توانند دكل ها را بفروشند. چون آنها مالك دكل نیستند. چرا كه دكل ها اجاره به شرط تملیك است. اجاره هم نمی توانیم بكنیم. چون تحت اجاره یك شركت دیگر اورینتال اویل است.» و می پرسم:
شما از موضع مدیرعامل شركت پتروایران در این خصوص حمایت می كنید موضع شما به عنوان مدیرعامل شركت چیست
«آقای خویی باید از مواضعش دفاع كند. آنها باید پیگیری حقوقی و قانونی شان را انجام دهند. خروج دكل ها غیر قانونی بوده است. این دكل ها تعهد داشتند و به تعهدشان عمل نكردند. به نظر ما باید می ماندند و به تعهدشان عمل می كردند.» حضور شیخ هشر رئیس شركت للعقارات كه گفته می شود در محاكم و رسانه های دبی نفوذ زیادی دارد حاشیه های زیادی را در این باره به وجود آورده است.
نفت بشكه ای ۱ دلار و ۶۴ سنت تمام می شود
مدیرعامل شركت ملی نفت چالش بزرگ این شركت را مسئله تولید صیانتی از مخازن و ازدیاد ضریب بازیافت نفت عنوان كرد: «به شركت های تابعه شركت ملی نفت ماموریت داده شده است تا در خصوص افزایش ضریب بازیافت نفت از میدان های نفتی، پیشنهادهایی ارائه دهند.» وی هرگونه گمانه زنی درباره میزان افزایش تولید نفت كشور را در صورت اجرای این طرح ها به پس از انجام كار عنوان كرد: «هم اكنون ۶۴ میدان نفتی در حال بهره برداری است اما حدود ۷۰ درصد تولید نفت خام كشور از هشت میدان بزرگ مانند اهواز آسماری، بی بی حكیمه، آغاجاری، رگ سفید و مارون انجام می شود.» به گفته نوذری مطالعات هشت میدان با مشاركت شركت های ایرانی و خارجی و سه میدان توسط شركت های ایرانی از جمله مناطق نفت خیز جنوب انجام می شود: «متوسط هزینه تولید یك بشكه نفت ایران در خشكی و دریا یك دلار و ۶۴ سنت است در صورتی كه این مبلغ برای عربستان ۵۲ است.»
به هدف ۵ میلیون بشكه ای برنامه نمی رسیم
معاون وزیر نفت صادقانه اذعان كرد كه به هدف برنامه چهارم برای رساندن تولید نفت ایران به ۵ میلیون بشكه در روز نخواهد رسید: «۸۰ درصد تولید نفت خام كشور از میادینی انجام می شود كه در نیمه دوم عمر خواهد هستند. كار كردن روی آنها و افزایش تولیدشان به سرمایه گذاری جدی نیاز دارد.» از غلامحسین نوذری خواسته می شود تا درباره افزایش ظرفیت تولید ایران تا پایان برنامه چهارم توضیح دهد: «رسیدن به ظرفیت تولید ۵۴ میلیون بشكه در روز قابل دسترسی است.» به خاطر پیری مخازن سالانه به طور متوسط ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار بشكه از تولید نفت ایران كاسته می شود كه باید با سرمایه گذاری های جدید جبران شود.
تمام صبح هایم را آزاد كرده ام
«تمام صبح هایم را آزاد كرده ام تا ۲ مسئله را پیگیری كنم. یكی وضعیت تولید نفت است و دیگری پیگیری پروژه های توسعه ای است.» مدیرعامل شركت ملی نفت با بیان این بحث می گوید: «اجرای هر كار سرجای خودش باعث اصلاح ساختار و تسریع طرح های شركت ملی نفت ایران شده است.» نوذری تولید روزانه نفت ایران را ۴ میلیون و ۷۵ تا ۸۰ هزار بشكه اعلام كرده و درباره زمان افتتاح پالایشگاه پارسیان ۲ می گوید: «امیدواریم مهرماه امسال این پالایشگاه به بهره برداری برسد و طرح های توسعه میدان های گازی شانول و واروی افتتاح شود.»
چینی ها در پارس شمالی
«توسعه میدان های گازی كیش و پارس شمالی در هیات مدیره نفت تصویب شده است و جزء طرح های اولویت دار ماست.» مدیرعامل شركت ملی نفت با بیان این خبر گفت: «ماموریت توسعه میدان گازی كیش را به شركت توسعه و مهندسی نفت متن و ماموریت توسعه پارس شمالی را به شركت نفت و گاز پارس محول كردیم.» و همچنین از احتمال واگذاری توسعه پارس شمالی به چینی ها خبر داد: «با شركت سینوك چین یك تفاهم نامه درباره میدان گازی پارس شمالی امضا كرده ایم كه آنها بیایند و میدان را توسعه دهند. گاز این میدان به صورت LNG درخواهد آمد و به خود چینی ها فروخته می شود.» وی میزان LNG تولید در پارس شمالی را ۲۰ میلیون تن پیش بینی كرد.

[RedWine]

میلیون دلار برای حفاری در خزر
حفاری در خزر از دغدغه های مهم كشور است. با تاخیری كه صدرا در تحویل سكوی ایران البرز صورت داده به نظر می رسد زودتر از زمستان امسال، امكان حفاری در خزر مهیا نشود: «شناور حفاری خزر در حال راه اندازی است. راهبری این دكل را هم به چینی ها سپرده ایم. برای انجام عملیات اكتشافی در دریای خزر هم با شركت های بزریلی در حال مذاكره هستیم.» نوذری هزینه ساخت دكل حفاری و شناور خدماتی آن را ۴۵۰ میلیون دلار اعلام كرد. وی از توقف پروژه ای كه ایتالیایی ها برای تجدید ساختار شركت نفت انجام می دادند خبر داد و گفت: «فاز یك این مطالعه توسط شركت ایتالیایی انجام شد. تا نهایی شدنش هم ۲ تا ۳ فاز مطالعه دیگر لازم بود. این قرارداد ۵ سال پیش منعقد شد و ۲ سال پیش هم آن را رها كردند.» وی تصویب اساسنامه شركت ملی نفت را شرط اولیه برای هرگونه تدوین ساختار ذكر كرد.
توضیحات تكان دهنده نوذری
خبر افزایش ۱۱ درصدی مصرف گاز آن هم در تابستان كه دیروز منتشر شد بسیار تكان دهنده بود. اما این موضوع عواقب ناگوار دیگری هم داشت كه نوذری آن را تشریح كرد: «قرار بود ۱۱۰ میلیون متر مكعب گاز به مخازن نفتی تزریق شود. با رشد مصرفی كه متاسفانه شش ماهه اول امسال آن هم در تابستان داشتیم فقط توانستیم ۹۰ میلیون متر مكعب تزریق كنیم. معمولا تزریق كم در زمستان را با تزریق گاز تابستانه به میادین نفتی جبران می كردیم.» لطف مصرف بی رویه گاز در تابستان امسال از تزریق گاز به مخازن نفتی كاسته شده است تا این مخازن انرژی سابق خود را برای تولید نفت نداشته باشند. مدیرعامل شركت ملی نفت از قیمت انرژی در كشور انتقاد می كند: «انرژی در كشور ما هیچ قیمتی ندارد. امسال تا ۱۵۰ میلیون متر مكعب به نیروگاه ها گاز دادیم.» نوذری مصرف گاز كشور را معادل ۷۲ میلیون بشكه نفت عنوان كرده و می گوید: «اگر پروژه های پارس جنوبی انجام نمی شد امروز باید تمام صادرات نفت را به مصرف در داخل اختصاص می دادیم.» یعنی علاوه بر ۷۱ میلیون بشكه نفت فعلی مصرف پالایشگاه های كشور ۵۲ میلیون بشكه نیز باید اضافه می شد: «معادل ۳۴ میلیون بشكه نفت در داخل كشور مصرف می كنیم.» با این روند اگر فكری به حال كنترل مصرف انرژی نشود و اگر قیمت ها از حالت تثبیت خارج نشود باید در آینده منتظر كاهش شدید صادرات نفت ایران باشیم. آنهایی كه قیمت حامل های انرژی را تثبیت كردند باید در برابر تاریخ جواب دهند: «سالی ۳۰۰ هزار خودرو را دوگانه سوز می كنیم اما ۷۰۰ هزار خودرو تولید می كنیم. همیشه وزارت نفت را متهم به كوتاهی در ساخت پالایشگاه می كنند. اما از دیگران هیچ وقت سئوال نمی شود. مثلا ادامه كار نیروگاهی با راندمان ۳۵ درصد چه توجیهی دارد»
پاسخ نفت به نهادهای نظارتی
خبرنگاری از مدیرعامل شركت ملی نفت می پرسید: چرا شركت ملی نفت همواره درباره گزارش نهادهای نظارتی سكوت می كند. مثلا درباره عدم واریزی پول ناشی از فروش نفت خام به خزانه چه توجیهی دارید: «پاسخ این موارد را معمولا مكتوب به دستگاه های نظارتی می دهیم. درباره آن ۶ هزار میلیارد هم باید عرض كنم كه این وجوه صرف بازپرداخت قراردادهای بیع متقابل و معاوضه نفت با بنزین طبق قانون می شود. این اختلاف صرفا یك بحث حسابداری است.» خبرنگار دیگری از علت كاهش واردات نفت ایران از سوی پالایشگاهی در ژاپن می پرسد: «عربستان به خاطر سرمایه گذاری در برخی پالایشگاه های ژاپن توانسته است نفت بیشتری به آن كشور بفروشد. اما اینكه ما در فروش نفتمان دچار مشكل شده باشیم صحت ندارد.» ظاهرا سعودی ها قیمت پایین تری را برای نفت خود به ژاپنی ها پیشنهاد كرده اند تا جای پای محكم تری نسبت به ایران به دست آورند. آیا عربستان در ژاپن با ایران به جنگ قیمتی روی آورده است
افزایش قیمت نفت برای كنترل چین و هند است
غلامحسین نوذری تحلیل تازه ای از افزایش قیمت نفت ارائه كرد: «كشورهای توسعه یافته می توانند تا نفت ۱۰۰ دلاری را تحمل كنند. ژاپن كه یك ركود دائمی داشت با قیمت های فعلی به رشد ۳ درصدی دست یافته است. من فكر می كنم كشورهای بزرگ صنعتی به دلیل اینكه می توانند مصرف انرژی را مدیریت كنند می توانند قیمت بالای نفت را هم تحمل كنند. اما كشورهای در حال توسعه نمی توانند.» مدیرعامل شركت ملی نفت سناریوی افزایش قیمت نفت را چنین تشریح می كند: «این مسئله می تواند برنامه حساب شده ای باشد برای كنترل رشد اقتصادی برخی كشورها. فكر می كنم این هدف است وگرنه در عرضه نفت كه مشكلی وجود ندارد. می خواهند رشد كشورهایی نظیر چین و هند را مهار كنند.»
نتایج مطالعه اولیه فروزان و اسفندیار
معاون وزیر نفت درباره توسعه میدان های فروزان و اسفندیار گفت: «تولید كنونی از این دو میدان ۴۰ هزار بشكه در روز است. مطالعه این میدان ها برای توسعه باید كامل تر و روشن تر شود. مطالعه موجود سرمایه گذاری در این میدان ها را توجیه نمی كند و لذا اگر مطالعه جدید توسعه را توجیه كرد، فعالیت توسعه صورت می گیرد.»
قراردادی به خاطر بیع متقابل معطل نمانده
مدیرعامل شركت ملی نفت وقتی در خصوص آخرین وضعیت قراردادهای بیع متقابل مورد سئوال قرار می گیرد از تدوین كتابی ۲۰۰ صفحه ای در مورد ایرادات و جوانب این قراردادها خبر داده و می گوید: «بیع متقابل یك شیوه پرداخت است. چارچوب قراردادهای بیع متقابل اصلاح شده چارچوب قراردادهای موجود است. تهیه طرح جامع توسعه میدان توسط شركت ملی نفت ایران به منظور مقایسه با طرح جامعه توسعه پیشنهادی شركت خارجی و چندمرحله ای كردن توسعه میدان های بزرگ به منظور تولید بهینه از جمله نكات در نظر گرفته شده در اصلاح قراردادهای بیع متقابل است.» نوذری مورد سئوال قرار می گیرد كه آیا قراردادی تاكنون معطل اصلاح قراردادهای بیع متقابل شده است: «در مذاكرات با چینی ها برای یادآوران بحثی مطرح شد كه ما هم اعلام كردیم كه قرارداد قبلی ملاك عمل است و اگر تغییراتی انجام شود در مذاكرات نهایی اعمال خواهد شد.»
خارجی ها برای خرید نفت آمدند
پس از فروش نفت سنگین سروش و نوروز حالا دیگر مدیرعامل شركت ملی نفت می تواند بگوید چه میزان نفت این میدان ها درون نفتكش ها مانده و فروش نمی رفت: «۱۴ میلیون بشكه نفت سروش و نوروز را داشتیم. پس از آنكه پالایشگاه بندرعباس را برای استفاده این نفت آماده كردیم خرید شركت های خارجی هم شروع شد.»
بنیاد مستضعفان در بنگستان نیامده كه بماند
نوذری درباره صادرات گاز به كویت هم اظهار داشت: «در این موضوع صرفا یك یادداشت تفاهم امضا شده است و برای نهایی كردن آن در حال مذاكره هستیم.» مدیرعامل شركت ملی نفت ایران درخصوص اینكه آیا در قرارداد توسعه میدان بنگستان شركت پتروایران می ماند یا قرارداد به بنیاد مستضعفان واگذار می شود، گفت: «شركت پتروایران باید در این قرارداد تقویت شود. بنیاد در این قرارداد نیامده است كه بماند یا برود. به شركت ها فرصت دادیم به موازات شركت پتروایران وارد مذاكره شوند. بنیاد با یك شركت روسی پیشنهاد مشاركت در این طرح را داده است.» وی درخصوص اینكه اگر قرارداد با پتروایران منعقد شده است، علت حضور شركت های دیگر چیست، گفت: «پتروایران باید این طرح را تامین مالی می كرد و با پیش بینی اینكه این شركت در این كار دچار مشكل شود، به صورت موازی كار را با شركت های دیگر دنبال می كنیم.» مدیرعامل شركت ملی نفت در پاسخ به انتقاد شرق از مذاكره با بنیاد مستضعفان برای توسعه بنگستان با اینكه این بنیاد هیچ تجربه ای ندارد، این بحث را صرفا مذاكرات مقدماتی و به منظور تامین مالی و انج