Iran:The Next War

[Rasputin]

متن پيش*نويس قطعنامه جديد تروئيکای اروپايی عليه برنامه هسته*ای ايران در برگيرنده هيچ نوع فشار اقتصادی يا ديپلماتيک شديدی به تهران نبوده و مهتر اينکه به هيچ نوع اولتيماتومی نيز اشاره نمي*کند. اين موضوع علاوه بر آنکه موجبات ناخرسندی مقامات رژيم صهيونيستی را فراهم آورده، عصبانيت شديد سياستمداران و روزنامه*نگاران طرفدار اين رژيم در ايالات متحده را نيز در پی داشته*است. ,تد بلمن, تحليلگر اسرائيلی تبار روزنامه آمريکن ديلی در يک پيشگويی راجع به فرجام پرونده هسته*ای ايران ادعا کرده که آمريکا يا اسرائيل احتمالا در ماه مارس تاسيسات اتمی ايران را مورد حمله نظامی قرار خواهند داد!

در ابتدای اين مقاله که روز يکشنبه در پايگاه اينترنتی ,آمريکن ديلی, منتشر شده آمده است: يووال اشتينتز عضو سرشناس ليکود در کنيست مي*گويد متقاعد شده که ايالات متحده از طريق يک حمله نظامی به ايران دنيا را از خطر مواجه شدن با تسليحات اتمی اين کشور نجات مي*دهد! با اين حال اگر آمريکا به هر دليل مايل و يا قادر به انجام اين حمله نباشد اسرائيل راسا مسئوليت انجام آن را بر عهده خواهد* گرفت.

مطابق نوشته بلمن سفر بوش به امان و چنی به عربستان سعودی بيشتر از آنکه مسير مفاهمه با ايران را برای ايالات متحده هموار کرده باشد واشنگتن را متقاعد به تغيير رويکرد در برابر تهران نمود، به*گونه ای که آن بخش از گزارش بيکر-هميلتون که مشارکت بيشتر ايران در حل بحران عراق را توصيه می کرد با مخالف آشکار روسای *جمهور آمريکا و همکارانش مواجه شد.

تحليگر آمريکن ديلی در ادامه مي*نويسد: در حالي*که دموکراتها در زمان تبليغات انتخابات ميان*دوره*ای کنگره به شدت از تغيير سياست در عراق سخن می گفتند تاکنون هيچ برنامه عملی برای تغيير اوضاع پيشنهاد نکرده اند. در مقابل پيشنهادهای واقعا عملی برای تغيير اوضاع از سوی جان مک*کين و رودی جوليانی کانديداهای محبوب جمهوريخواه ارائه شده که خواستار افزايش سي*هزار سرباز ديگر آمريکايی در عراق شده*اند، امری که مي*تواند حمله نظامی به ايران در اينده را امکان*پذير*تر سازد!

در ادامه اين مقاله با اشاره به پاسخ احتمالی تهران به تعرض احتمالی آمريکا و اسرائيل چنين ادعا شده است: ايران ممکن است از حماس، حزب*الله و يا گروههای مسلح وفادار به خود در عراق برای هدف قرار دادن منافع امريکا و اسرائيل در منطقه استفاده کند، ولی به*نظر مي*رسد اگر ايالات متحده زمانی بخواهد از ,آخرين گزينه, استفاده کند به راههای مقابله با چنين ضد*حمله ای نيز فکر کرده*باشد.

نويسنده آمريکن ديلی در پايان مي*نويسد: ,اگر آمريکا يا اسرائيل بخواهند به چنين اقدامی دست بزنند ماه مارس مناسب*ترين زمان است، زيرا فصل زمستان پايان يافته و غرب آمادگی پذيرش شوک ناشی از افزايش قيمت نفت بر اثر حمله به ترمينال*های نفتی ايران را خواهد داشت، علاوه بر آن ضرب*الاجل بعدی شورای امنيت به تهران نيز برای توقف غني*سازی اورانيوم نيز تا آن زمان به پايان رسيده*است,.

[Rasputin]

The current hostile relationship between Iran and the United States is governed by a grave lack of trust rather than a logical and mutually beneficial set of policies between the two countries.

To a large extent one can isolate two historical events that have catalyzed this antagonistic posture. The first is the 1953 CIA orchestrated coup that toppled the popular and democratically elected Iranian government, and restored the authoritarian and inept government of the shah to power.

This incident resulted in a profound mistrust of America, leading to the second momentous event: the 1979 American hostage-taking, during which 52 Americans were held hostage in Iran for 444 days. Thus was laid the basis of America's mistrust of Iran.

The American support of the culpable Saddam Hussein during the bloody Iran-Iraq war and the Iranian direct or indirect involvement in anti-American terrorism further aggravated this strained relationship.

Losing energy
Like all revolutionary movements inspired by ideology and zeal, the Iranian revolution has lost its vehemence after 27 years of war and economic misfortune. A burgeoning and restless young population yearning for greater socio-economic and political freedoms further strains the regime.

A pragmatic and reforming grass-roots movement began in the early 1990s questioning the shortcomings of the revolutionary promises, especially with regard to democracy. A proud and nationalistic people began to inquire why a society that was amongst the pioneers in mathematics, chemistry, physics, astronomy and medicine is so far behind the modern world.

The answer they have found streams most dramatically from the Internet cafes and satellite televisions: Democracy or, for that matter, its lack. More than any other large Muslim country today, the grass-roots ideologies, foundations and institutions necessary for democracy are spontaneously budding in Iran.

The Iranian people, including a sizeable reforming clergy, have learned, through hard-earned experience, the incompatibility of religion and politics. Estimates, based on actual voting events in Iran, place the portion of the public in favor of reforms as high as 75 percent to 85 percent. This is amid the fact that the overwhelming power of the state is held by unelected conservative elements that are in direct opposition to the reformers.

The uniqueness of the Iranian political divide, however, is that it is interacting in a relatively peaceful fashion. The Islamic Republic of Iran is evolving to a Democratic Islamic Republic of Iran. This evolution is not without its ups and downs but the overall progress is evident at many levels of the society. After 27 years of turmoil, violence and war, the Iranian public has no appetite for another revolution. The forces of democracy are brewing in Iran and it is only a matter of time until they peacefully transform their political system and set precedents for the entire Muslim world.

Return of conservatives
In relation to the United States, a public opinion poll in the late 1990s showed that 75 percent of the populace is in favor of rapprochement with the United States. This is in sharp contrast to the passionate early revolutionary distrust of America.

Immediately after Sept. 11, 2001, spontaneous candlelight vigils were held in Tehran commemorating the innocent lives lost in the terrorist attacks. The crowd at Tehran's main soccer stadium observed a moment of silence in respect for the victims. In the ensuing war on terrorism the reformist Iranian government of Khatami genuinely cooperated with the United States in freeing Afghanistan of the Taliban and Al-Qaida.

Needless to say, all of this popular and diplomatic good will was lost when President Bush in his February 2002 State of the Union address labeled Iran as a part of the "axis of evil." To the nationalistic Iranian people, this was an affront. In combination with the doctrine of preemption it signaled a possible American attack on Iran. Exploiting the threat of foreign aggression, the conservative elements consolidated their power, the conservative Mahmoud Ahmadinejad became the president, and the reform movement has since fallen to a lull.

The current nuclear standoff between Iran and the United States and the pugnacious rhetoric between the two countries are leading to further international isolation of Iran and the buttressing of the anti-democratic conservative forces. The right to uranium enrichment for the peaceful production of nuclear energy, which is guaranteed by the Nuclear Non-Proliferation Treaty, has become a deeply nationalistic issue cutting across the reformist-conservative divide.

A recent poll in Iran shows that 85 percent of Iranians are in favor of the nuclear energy program. Despite the sensationalism and the alarmist tone of the popular U.S. media there is no evidence that Iran is developing nuclear weapons. This has been confirmed by the International Atomic Energy Agency as well U.S. intelligence sources, including the CIA. America's unwavering stand against the Iranian nuclear program is entirely due to mistrust and is unjustifiably leading the two countries to war.

No gain in nuclear war
Even if Iran did have a secret nuclear weapons program and were to develop nuclear weapons, history has shown that they serve only as deterrents and that many countries voluntarily give them up as their security concerns are eased. What good would an Iranian nuclear bomb be in the face of the estimated 200 Israeli nuclear warheads or the immense American nuclear arsenal?

An interesting and encouraging development is Ahmadinejad's demands for direct talks with the United States. Under Ayatollah Khomeini's Iran, this would have been unthinkable. This shows that the conservative elements in Iran are heeding the sensible cries of the pragmatic and reform-minded populace that does not want the country to be dragged into yet another conflict, let alone against the world superpower.

Based upon leaked reports there are an estimated 400 identified targets for a possible U.S. attack on Iran. These include nuclear as well as non-nuclear conventional Iranian armed forces targets. This attack would be a declaration of war.

Aside from resulting in the deaths of thousands of civilians and in radiation fallout, Iran will no doubt retaliate by attacking the U.S. forces in Iraq and inciting the Iraqi Shiites to rise against them. Contrary to the assertions of neo-conservative and Iranian "exile groups," the Iranian people will not rise against their government. The overly nationalistic Iranians will rally around the flag.

There would be no doubt then, that even if Iran does not have a nuclear weapons program now, it will have one in the future. They have had ample time to disperse the enrichment equipment and what is most important is that the expertise will survive. The reform movement will be halted in its tracks. And the cycle of hostility between Iran and the United States will resume, albeit this time with a nuclear Iran.

The nightmare scenario presented above can be avoided only if the United States engages Iran in unconditional negotiations. Recently 70 members of Congress have signed a letter, authored by Rep. Dennis Kucinich, D-Ohio, urging President Bush to "initiate direct diplomatic negotiations at the highest level with Iran."

Benefits to rapprochement
The U.S.'s quagmire in the civil unrest in Iraq, and Iran's considerable influence with the Iraqi Shiite and Kurdish elements, present another chance for the two governments to engage in diplomatic discussions. A stable Iraq is as much in Iranian interests as it is in America's.

A U.S. rapprochement with Iran will also be of considerable help to U.S. activities in Afghanistan, given the common cultural, religious and linguistic links between Iran and Afghanistan.

In the long term, there is no doubt that the forces of democracy will prevail peacefully in Iran. As Gandhi so famously said, "The spirit of democracy cannot be imposed from without. It has to come from within." We must urge our government not to rush into yet another conflict that will no doubt have long-term disastrous repercussions for peace and stability in the world.

[Rasputin]

[Rasputin]

هم اکنون يک ناو جنگی آمريکا در خليج فارس مستقر است
چند شبکه خبری آمريکا از جمله "سی ان ان" و "سی بی اس" به نقل از مقام های آمريکايی که خواسته اند نامشان فاش نشود اعلام کرده اند پنتاگون در حال بررسی طرح اعزام دومين ناو هواپيمابر به خليج فارس است.
در حال حاضر ناو هواپيمابر يو اس اس آيزنهاور در خليج فارس مستقر است. اما به گفته مقام های ياد شده پنتاگون ممکن است ناو هواپيمابر ديگری به منطقه اعزام کند.

مقام های وزارت دفاع آمريکا گفته اند هدف پنتاگون اعمال فشار روانی بر ايران در زمينه برنامه های هسته ای و نيز فعاليت های اين کشور در عراق است.

آمريکا همواره ايران را متهم به تلاش برای دستيابی به سلاح اتمی و نيز فعاليت های مخرب در عراق کرده است. ايران هر دوی اين اتهام ها را رد کرده است.

يک سخنگوی پنتاگون در گفتگو با بخش فارسی بی بی سی گفت که آمريکا در سراسر جهان حضور دريايی قدرتمندی دارد.

اما او از رد و يا تکذيب طرح اعزام دومين ناو هواپيمابر به خليج فارس خودداری کرد.

تريتا پارسی کارشناس مسائل بين الملل در واشنگتن می گويد افزايش نفوذ ايران در منطقه موجب نگرانی آمريکا و کشورهای عربی شده است:

"سياست آمريکا در حال حاضر اين است که در مقابل ايران توازن برقرار کند و فروش سلاح به کشورهای عربی را بيشتر کند. برای آمريکا اين هنوز بسيار مشکل است که ايران را به عنوان يک کشور قدرتمند در منطقه بپذيرد."

به گفته او بسياری از صحبت های محمود احمدی نژاد رئيس جمهور ايران در چند ماه اخير نه فقط در آمريکا بلکه در کشورهای عربی نيز مشکل ساز بوده است:

"آقای احمدی نژاد با استفاده از صحبت های تند خود کوشش کرده که به آمريکا نشان دهد در صورت حمله به ايران هزينه زيادی خواهد پرداخت. اما با اين کار نگرانی کشورهای عربی را هم زياد کرده است."

به گفته تريتا پارسی اينگونه نگرانی ها موجب افزايش فروش سلاح های آمريکايی به کشورهای عربی و نيز حضور نظامی بيشتر آمريکا در منطقه خواهد شد که اين به نوبه خود به بی ثباتی در منطقه دامن می زند.

[Rasputin]

[Rasputin]

The aircraft carrier Eisenhower and its strike group — including three escort ships, an attack submarine and 6,500 sailors in all — entered the Persian Gulf on Dec. 11 after a naval exercise to practice halting vessels suspected of smuggling nuclear materials in waters across the region. A carrier had not been inside the gulf since the Enterprise left in July, according to Pentagon officials. The next carrier scheduled to sail toward the Middle East is the Stennis, already set to depart Bremerton, Wash., for the region in late January, Navy officers said.

Officials expressed doubt that the Stennis and its escorts would be asked to set sail before the holiday season, but it could be ordered to sea several weeks earlier than planned. It could then overlap for months with the Eisenhower, which is not scheduled to return home until May, offering ample time to decide whether to send another carrier or to extend the Eisenhower’s tour to keep the carrier presence at two.

Doubling the number of carriers in the region offers commanders the flexibility of either keeping both strike groups in the gulf or keeping one near Iran while placing a second carrier group outside the gulf, where it would be in position to fly combat patrols over Afghanistan or cope with growing violence in the Horn of Africa.

But these same officials acknowledge that Iran is the focus of any new deployments, as administration officials view recent bold moves by Iran — and by North Korea, as well — as at least partly explained by assessments in Tehran and North Korea that the American military is bogged down in Iraq and incapable of fully projecting power elsewhere.

Adm. Mike Mullen, the chief of naval operations, has made the case that the United States should seek to create “a thousand-ship Navy.” That would be impossible for the United States alone given current budgets, so instead it would be accomplished by operating more closely with allied warships to better cover critical areas like the Persian Gulf.

He said that such a cooperative naval concept would be a “global maritime partnership that unites navies, coast guards, maritime forces, port operators, commercial shippers and many other government and nongovernment agencies to address maritime concerns.”

As an example, at present there are about 45 warships deployed in the Persian Gulf and waters across the region from the Red Sea to the Indian Ocean, with a third of those supplied by allies, which this month include Australia, Bahrain, Canada, France, Germany, Italy, Pakistan and Britain.

[Rasputin]

وزير دفاع آمريکا از تقويت حضور نظامی ايالات متحده در خليج فارس خبر داده اما اين تحول را با اقدامات ايران مرتبط ندانسته است.
روز جمعه، 22 دسامبر، رابرت گيتس، وزير دفاع جديد آمريکا که از عراق ديدن می کند، در يک نشست خبری گفت که نيروی دريايی اين کشور در خليج فارس تقويت شده و افزود که اين اقدام به کشورهای منطقه اين پيام را می دهد که حضور نظامی آمريکا ادامه خواهد داشت.

آقای گيتس گفت ايالات متحده برای مدتی طولانی در اين منطقه بوده و همچنان برای مدتی طولانی در اين منطقه باقی خواهد ماند.

در عين حال، وزير دفاع آمريکا اين نظر را رد کرد که تقويت حضور دريايی اين کشور در واکنش نسبت به برنامه های هسته ای ايران صورت گرفته است.

وی گفت که فکر نمی کند هدف از تقويت حضور نيروی دريايی آمريکا در خليج فارس بروز واکنش نسبت به اقدامات سايرين بوده باشد.

در مورد عراق، وزير دفاع جديد آمريکا هدف از سفر خود را بررسی شرايط امنيتی اين کشور و ارايه گزارشی به جورج بوش، رييس جمهوری، توصيف کرد.

وی از اظهار نظر در اين مورد که آيا در گزارش خود خواستار افزايش کوتاه مدت تعداد نظاميان آمريکايی در عراق خواهد شد خودداری ورزيد.

رابرت گيتس، که با کناره گيری دونالد رامسفلد به مقام وزارت دفاع آمريکا منصوب شده است، در خلال سه روز گذشته مذاکراتی را با فرماندهان نظامی آمريکا و همچنين مقامات ارشد دولت عراق انجام داده است.

وی گفت که موضوع درگيری های فرقه ای بين شيعيان و سنيان را با مقامات عراقی مطرح کرده است و افزود که دولت عراق برای در دست گرفتن رهبری اقداماتی برای مقابله با مشکلات موجود به خصوص وضعيت امنيتی بغداد ابراز تمايل کرده است.

قرار بود وزير دفاع آمريکا روز جمعه برای ملاقات با فرماندهان نيروهای آمريکايی مستقر در شمال عراق به شهر موصل سفر کند اما اين سفر به دليل بدی وضع هوا انجام نشد.

[Rasputin]

همزمان با تلاش آمريکا و انگليس برای تصويب قطعنامه ای عليه فعاليت های هسته ای صلح آميز ايران، روزنامه نيويورک تايمز از قصد پنتاگون برای اعزام نيروهای بيشتری به خليج فارس خبر داد.
"رابرت گيتس" وزير دفاع جديد آمريکا در سفر غير منتظره خود به عراق نيز اعلام کرد که نظاميان آمريکايی برای مدت زمان طولانی تری در خليج فارس باقی خواهند ماند.

با اينکه سخنگوی پنتاگون تاکيد کرد که حضور ناوگان آمريکا در خليج فارس تهديدی عليه امنيت ايران به شمار نمی آيد، اما به نظر می رسد آمريکا وانگليس به علت شکست نظامی در عراق تلاش می کنند تا برای بازسازی قدرت نظامی خود به يک نمايش قدرت جديدی نياز دارند.

اگر چه حضور ناوگان دريايی آمريکا در خليج فارس از سال 1980 وهمزمان با جنگ تحميلی عراق عليه ايران افزايش يافته ،اما جمهوری اسلامی ايران همواره تلاش کرده تا اين آبراه مهم به صحنه منازعات منطقه ای وبين المللی تبديل نشود.

منطقه خليج فارس که 70 در صد از انرژی جهان را تامين می کند؛ تنها به علت سياست راهبردی ايران برای تضمين امنيت اين منطقه حساس تحت تاثير منازعات منطقه ای قرار نگرفته و حرکت روان وبدون خطرنفت کش ها ناشی از سياست مدبرانه وعاقلانه ايران بوده است.

با اين که استراتژی برخی مجموعه های تروريستی عرب نا امن کردن جريان صادرات نفت از خليج فارس به آمريکا وغرب بوده وهست ،اما جمهوری اسلامی با پرداخت هزينه های سنگين توانست آبراه خليج فارس را از تعرض تروريست ها مصون نگاه دارد.

بنا بر اين حضور گسترده ناوگان های آمريکا وانگليس در خليج فارس نه تنها امنيت اين منطقه را تامين نخواهد کرد، بلکه اين ناوها به هدفی سهل الوصول برای حملات آينده گروه های تروريستی تبديل خواهند شد.

ايران در شرايط حساس جنگ های اول، دوم وسوم خليج فارس (1980 تا 1988و1990 تا 1992و 2003 تا کنون) از طريق پاسداری مستمر توانسته عبور کشتی های نفتی را تامين کند و اين اقدام بايد مورد تقدير کشورهای وارد کننده نفت در جهان غرب قرار گيرد.

اما اگر هدف آمريکا از اعزام ناوهای جنگی بيشتری به خليج فارس تهديد ايران باشد؛ مسلما اين کشوربرگ های برنده زيادتری برای مقابله با اين تهديدات در اختيار دارد.

شکست نظامی آمريکا وانگليس درعراق قطعا بايد مسئولان کاخ سفيد و پنتاگون را به اتخاذ تدابير عاقلانه تری برای برون رفت از بحران فعلی عراق وادار کند، اما به نظر می رسد آمريکا وانگليس اشتباهات خود را در عراق وافغانستان ولبنان با ارتکاب اشتباهات بيشتری جبران می کنند.

خليج فارس که به علت اهميت اقتصادی آن بايد کانون همزيستی مسالمت آميز ملتهای دوسوی ساحل اين دريا باشد؛ نبايد به کانونی برای نمايش قدرت ساير کشورها تبديل شود.

بنا بر اين ايجاد تنش در منطقه حساس خليج فارس هيچگاه نخواهد توانست ملت ايران را از ادامه مسير خود برای دستيابی به فناوری هسته ای صلح آميزباز دارد، بلکه بازنده واقعی اين تنش بيهوده کشورهايی هستند که انرژی خود را از نفت خليج فارس تامين می کنند.

اگر چه ايران هيچگاه در صدد نا امن کردن خليج فارس نبوده و نيست، اما اگر ايران با تهديد جدی روبرو شود؛ قطعا تبعات نا امنی خليج فارس به سطح اين منطقه منحصر نخواهد شد وعواقب سوء آن گريبانگير آمريکا و غرب خواهد شد.

ملت ايران بيش از 27 سال است که شاهد انواع توطئه های آمريکا بوده ومحاصره اقتصادی و تهديدهای نظامی هرگز در اراده ملت ايران برای حفظ استقلال وتماميت ارضی خود خللی وارد نخواهد کرد.

[Rasputin]

نيروهاى نظامى آمريكا چهار مقام نظامى ارشد ايران را در حملات هفته گذشته در عراق، بازداشت كردند.
روزنامه آمريكايى "نيويورك *تايمز" نوشت: "مقامات بلندپايه آمريكا و عراق در بغداد و واشينگتن گفتند كه اين حملات براى دستگيرى افرادى طراحى شده بود كه مظنون به حمله به نيروهاى امنيتى عراق بودند."
"گوردن جاندرو" سخنگوى شوراى امنيت* ملى آمريكا به نيويورك *تايمز گفت: "دو ديپلمات ايرانى ميان بازداشت* شدگان اوليه در حملات بودند كه به مقامات عراقى تحويل داده و سپس آزاد شدند."
جاندرو تاييد كرد كه گروه ديگرى از ايراني*ها از جمله مقامات نظامى براى بازجويى در بازداشتگاه*ها هستند. وى افزود: "فكر مي*كنيم اين حوادث ادعاى ما درباره دخالت ايران را تاييد مي*كند. ما قصد داريم پيش از مشخص شدن يا افشا كردن فعاليت*هاى آنها، باز*جويي*هايمان را به پايان برسانيم."
به نوشته اين روزنامه، مشخص نيست مقامات آمريكايى چه شواهد و مداركى درباره طرح ايراني*ها براى حمله به نيروهاى امنيتى عراق دارا هستند. اين روزنامه همچنين نوشته است كه دو حمله در مركز بغداد، مقامات دولتى عراق را عميقاً آشفته كرد.
بنابراين گزارش، يك مقام آمريكايى كه نام خود را فاش نكرد، گفت كه تجهيزات بسيارى در حملات مصادره شد اما بيان نكرد كه آيا اين تجهيزات شامل تسليحات و اسنادى بوده است كه به طرح حمله اشاره كند يا خير. دست*كم دو تن از مقامات به دعوت "جلال طالبانى" رئيس* جمهورى عراق در ديدارش از تهران، در عراق به سر مي*برند. در طول چهار سال گذشته مقامات ايران و عراق تلاش*هاى شديد پشت صحنه*اى براى آْزادى زندانيان باقى مانده انجام داده*اند.

[Rasputin]

اگر مردم امريکا نتوانند جلوی بوش و چينی را بگيرند
جنگ قرن
با حمله به ايران آغاز می شود
نوشته ديو ليندوف – سايت "کانترپارت". ترجمه "افسانه نگاهی




درماه اکتبر براساس شرايط سياسی نزديک به انتخابات ماه نوامبر من پيش بينی کردم که بوش – ديک چينی، در صورت دست يافتن به يک کنگره يکدست طرح حمله به ايران را اجرا خواهند کرد. گزارش که می خوانيد بر مبنای خبری است که از طريق بعضی از فرماندهان نيروی دريايی در ناوگان ايزنهاور بدست آورده ام. فرماندهانی که از طرح حمله به ايران عصبانی اند.

شخصا خوشحالم که حمله در هفته های پيش از انتخابات ماه نومبر در امريکا اتفاق نيفتاد، اما متاسفم که براساس اطلاعات منابع خبری ام، به نظرميرسد من درمورد قطعی بودن حمله به ايران اشتباه نکرده ام؛ تنها، زمان آن را نتوانسته ام درست پيش بينی کنم.

نتايج ناخوشايند انتخابات برای بوش و ديک چينی، برخلاف تصورات حمله به ايران بيش ازگذشته دردستور کار آنها قرار داده است. ژنرال های منتقد اين حمله در پنتاگون همچنان نگران عواقب وخيم و تاريخی اين حمله اند. درهمين ارتباط نيز گروه مطالعات عراق به سرپرستی "جيمزبکر" وزير خارجی بوش پدر به ميدان آمدند و از مذاکره با ايران دفاع کردند، اما در فاصله کوتاهی تلاش های وی توسط بوش و ديک چينی خنثی شد. آنچه بار ديگر بر سياست خارجی کاخ سفيد غلبه يافته حمله به ايران است که گام های آن سرعت نيز گرفته است.

ناو آيزنهاور که تاکنون در دريای عرب بود و دارای 800 موشک کروز است و مجهز به باند هوايی برای بمب افکن های امريکايی است در خليج فارس است. دومين ناوگان "يواس اس استنيز" به سمت خليج فارس در حرکت است. 3 ناوگان نظامی امريکا آماده اشغال ساحل ايران در خليج فارس اند.

نيويورک تاميز در20 دسامبر و با استفاده از منابع خود در پنتاگون درست نوشت که امريکا و انگلستان هردو نيروهای دريای بيشتری را برای حمله به ايران به خليج فارس فرستاده اند. حمله نظامی به ايران بدنبال تحريم اين کشور، با فشار کاخ سفيد شروع خواهد شد.

حمله ای که تنها برای بوش و چينی قابل توجيه است، کسانی که نه به امريکا بلکه به موقعيت تاريخی خود می انديشند. آنها نمی خواهند با شکست در عراق و در پائين ترين سطح موقعيت تاريخی- سياسی صحنه را ترک کنند. آن ها می خواهند بنام فاتحان امپراطوری امريکا در تاريخ ثبت شوند.

قطعا بمب افکن های ارتش امريکا( بی . 52 ، بی .1 و بی .2 ) قادرند تمامی مراکز هسته ای ، ساختارهای اصلی کشور، پايگاه نظامی ايران را از بين ببرند. اما برای اشغال خاک ايران تنها روی تصرف تنگه هرمز متمرکز شده اند.

با اين حمله نه مردم ايران عليه حکومت اين کشور شورش خواهند کرد و نه حاکميت روحانيون سقوط خواهد کرد. اين حمله تنها باعث نابودی اميدهای اصلاح طلبان خواهد شد که انتخبات هفته گذشته اين کشور نشان داد مردم به آنها روی آورده اند.

اين پيش بينی دشوار نيست که مردم ايران که هزاران سال دراين سرزمين زيسته اند در مقابل حمله خارجی به دفاع از سرزمين خود برخواهند خاست.

توانانی نظامی ايران قابل مقايسه با توان نظامی امريکا نيست، ولی جنگجويان اين کشور تا پای جان خواهند جنگيد.

نيروهای شيعه عراقی و سپاه بدر عراق می توانند به نيروهای امريکا که درعراق مستقرند حمله کنند و حتی نيروهای عراق و گروه های شيعه کشورهای ديگری عربی منطقه مثل عربستان سعودی نيز می توانند به پايگاه های اقتصادی و نظامی امريکا در اين کشورها حمله کنند.

حمله به ايران می تواند قيمت نفت را به بشکه ای 200 دلار برساند. خطوط لوله های نفت که به پالايشگاه ها می رود نيز می تواند طعمه حمله شود.

مردم امريکا بايد با سناتورها و نمايندگان خود تماس بگيرند و از آنان بخواهند که در برابر حمله به ايران بايستند.

در تقويم خود تاريخ 27 ژانويه را برای تظاهر بزرگ عليه جنگ و استيضاح کاخ سفيد در واشنگتن دی سی علامت بزنيد. تنها مردم امريکا هستند که می توانند جلوی اين ديوانگی را بگيرند.

[Rasputin]

بودجه ای، با پيش بينی شرايط جنگی در خليج فارس
عربستان خود را آماده
توقف صدور نفت كرده است




دو كشور عربستان سعودی و كويت بيش از هر كشور نفت خيز منطقه خليج فارس با آگاهی از حوادث ناگهانی، به استقبال آينده رفته اند. استقبالی كه با كشيدن دو ديوار مجهز به ديده بانی الكترونيك مرزی در طول مرزهای مشرف به عراق آغاز شده و اكنون با محاسبات دقيق روی ميزان توليد نفت و قيمت آن كامل تر شده است.

درحاليكه دولت احمدی نژاد در خواب خوش قميت بالای و بالاتر رفتن آن بسر می برد، گلف نيوز نوشت:

عربستان سعودی بودجه سال 2007 خود را كه بزرگ*ترين بودجه تنظيمی عربستان در تاريخ اين كشور است با پيش بينی نوسان های ناگهانی قيمت نفت تنظيم شده است.

بودجه 66/106ميليارد دلار عربستان با پيش بينی مازاد بودجه*ای معادل 5/3 ميليارد دلار تنظيم شده است، اما به دليل قطعی نبودن پيش بينی قيمت های نفت، درآمدها كمتر از حد واقعی در نظر گرفته شده*اند. اين كشور قيمت هر بشكه نفت را در بودجه سال جديد خود حدود 35 دلار در نظر گرفته است. ( يعنی تقريبا نصف قيمت كنونی و درست خلاف پيش بينی ها و وعده های احمدی نژاد كه تا 48 ساعت پيش و بدنبال انفجار در لوله های نفت نيچريه با خوشحالی اعلام كرده بود نفت گران خواهد شد! در حقيقت و بنا بر آنچه گلف نيوز درباره بودجه عربستان و پيش بينی قيمت نفت دراين كشور منتشر كرده، عربستان بودجه ای جنگی و برمبناي سقوط بهای نفت تنظيم كرده است! نه جنگ دراين كشور، بلكه جنگ در منطقه.)

[Rasputin]

سايت antiwar - نوشته ژورژ هيرش. ترجمه و تلخيص افسانه نگاهی
بوش گام به گام
ايران را به ميدان جنگ می كشد




بعد از ظهر 23 دسامبر شورای امنيت در يك رای گيری مخفی قطعنامه تحريم ايران را برای متوقف كردن غنی سازی اورانيوم تصويب كرد. اما چرا چين و روسيه با اين قطعنامه همراه شدند؟

براساس اسناد سازمان انرژی اتمی و براساس موافقت عدم گسترش سلاح ها كشتارجمعی ، اسنادی مبنی براينكه ايران از اين قوانين سر زده باشد وجود ندارد و ايران كاملا حق قانونی و بين المللی خود می داند كه به فعاليت هسته اش ادامه بدهد. در اين ميان مرتبا رسانه غربی می گويند كه چين و روسيه روابط گسترده اقتصادی با ايران دارند و برخلاف منافع آنان است كه ايران در محاصره و تحريم اقتصادی قرارگيرد.

شورای امنيت رای خود را مخفی داد، زيرا بوش می توانست سخنرانی ماه مارچ 2003 خود را كه درهنگاه حمله به عراق ايراد كرد، برای قطعنامه شورای امنيت كپی برداری كرده و تنها به جای حرف " ق" حرف " ن" را بكار ببرد.

ايران از روش سياسی برای بدست آوردن زمان و امتياز بهره می گرفت و درمقابل قطعنامه های شورای امنيت رامقاومت ميكند.

ايران تاكنون به گروه های تروريست كه شامل القاعده می شود كمك كرده است. ( مراجعه به گزارش كميسيون 11 سپتامبربكنيد)

ما اين تهديد را برای كشورخود تشخيص داده و كنگره ايالت متحده بطورقاطع رژيم ايران را مسئول رفتارهای تهديدآميزش شناسايی كرد.

امريكا تلاش كرد كه ازطريق سازمان ملل تهديدات اين كشور را بطور صلح جويانه دفع كند.

درظرف 4 ماه گذشته ايالات متحده امريكا ومتحدينش با همكاری با شورای امنيت دراين جهت تلاش كردند ولی بعضی ازاعضای دائم شورای امنيت، اعلام كردند كه هرقطعنامه ای كه در آن ايران را از داشتن تكنولوژی اتمی محروم كند را وتو خواهند كرد. آنها نيز در ارزيابی های خود با نگرانی های ما همراهی می كردند اما راه حل امريكا را مناسب نمی دانستند.



ازانجا كه شورای امنيت معمولا و بموقع نمی تواند به وظائف خود عمل كند، ما (امريكا) مجبوريم خود قدم پيش بگذاريم.

چنانچه دولت ايران راه مقابله را انتخاب كند، آنگاه مردم امريكا می دانند كه تمامی موانع محدود كننده جنگ می تواند زيرپا گذاشته شود.

دراين صورت امريكا برای كاهش خسارت بايد با تمام امكانات ارتش خود وارد عمل شود. شايد رای گيری مخفيانه درباره قطعنامه برای فاش نشدن سيگنالی است كه برای استفاده محدود از سلاح های اتمی عليه ايران مطرح است. يعنی همان چيزی كه تاكنون بوش چندين بار در مصاحبه هايش از تائيد آن خودداری كرده است.

ايران با رد اين قطعنامه عملا"جنگ" را انتخاب كرده است، گرچه باور كردنی به نظر نمی رسد. هم امريكا و هم چين و روسيه ميدانند كه ايران تن به قبول پيش شرط متوقف سازی غنی سازی نخواهد داد. بنابراين اگر بوش واقعا قصد رسيدن به توافق با ايران را داشت باندازه كافی وقت داشت. انتظار بوش برای تصويب قطعنامه شورای امنيت- عليرغم همه نرمش مندرج در آن- در واقع رد آن از سوی ايران و باز شدن راه برای حمله به ايران است.

برای حمله به ايران بوش نياز به اين قطعنامه داشت و اكنون با رد آن از طرف ايران، بوش انتظار دارد كه جهان خواستار يك راه كار عملی برای متوقف ساختن ايران است. همانگونه كه با استناد بند 1441 شورای امنيت اين كار در ارتباط با عراق انجام شد. عليرغم هر وعده ای كه در پشت صحنه امريكا به چين و روسيه داده باشد، ما نمی توانيم مدعی شويم كه اين دو كشور نيز خواهان متوقف شدن غنی سازی درايران نيستند و به همين دليل نيز با شورای امنيت برای تصويب قطعنامه اخير همگامی كردند.

آيا بوش در گفتگوهای خصوصی خود با چين وروسيه مسئله بكار بردن نيروی نظامی عليه ايران را طرح كرده است؟

بوش به روسيه وچين اطمينان داده است كه حمله نظامی به ايران بدون گرفتن موافقت شورای امنيت صورت نمی گيرد اما اين گفتگوهای خصوصی نبايد علنی شود زيرا از ميزان فشار به ايران می كاهد و در صورت فاش شدن آن ديگر پای بند تعهدات و گفتگوهای خود باقی نخواهد ماند.

اين گفتگوهای خصوصی را می توان از لابلای گفته های منتشر شده پوتين و بوش بيرون كشيد. آيا اين تعهدات خصوصی بوش قابل باوراست؟

شواهد گذشته نشان ميدهد كه اين اطمينان ها تنها برای جلب همراهی چين و روسيه برای رای به قطعنامه شورای امنيت بوده است. او به وعده هايی كه به اسرائيلی ها داده وفادارتر خواهد بود.

مراحل هموارسازی حمله نظامی به ايران را مرور كنيم:

19 دسامبر ناوگان هواپيمابرامريكا راهی خليج فارس شد .

20 دسامبر بلر اعلام كرد كه ايران مانع صلح خاورميانه است .

23 دسامبرقطعنامه شورای امنيت تصويب شد.



چطورجنگ شروع ميشود؟

بايك واقعه شبيه " خليج تونگن " و يا حمله اسرائيل و يا يك واقعه مهم درعراق كه ايران به خاطران آن مسئول شناخته خواهد شد. و يا هرعملی كه ايران را تحريك به پاسخگوئی دفاعی كند

آيا ميتوان جلوی اين پيشامد راگرفت؟

حمله به ايران نمی تواند بدون بكارگيری سلاح اتمی صورت گيرد. اين تنها راه حل پيروزی سريع امريكا است. بدون داشتن امكان حمله اتمی به ايران ، احتمال موفق بودن حمله امريكا به ايران منتفی است. اما اين بايد برای تمامی مردم منطقی روشن باشد كه بكارگيری هرگونه سلاح اتمی عليه ايران، برای دنيا و آينده بشريت نتايج وخيمی به همراه خواهد داشت. تنها راه جلوگيری ازاين جنگ ، كمك كردن به پيش برد راه حل های سياسی است.

چين و روسيه درگفتگوهای خصوصی خود گفته اند كه بكارگيری سلاح اتمی عليه ايران برای انان قابل قبول نيست و به بوش هشدارداده اند كه امريكا چنين كند پاسخ های اقتصادی و سياسی به بوش خواهند داد. چين و روسيه می توانند از بوش بخواهند كه طرح حمله اتمی به ايران را از روی ميز خود بردارد و اين را علنا اعلام كند. كنگره امريكا نيز براساس اختيارات قانونی خود می تواند همين خواست را مطرح كند.

و حتی تهديد كند كه در صورت حمله اتمی به ايران بوش از فرمانده نيروی نظامی بركنار خواهد شد. درحال حاضرسناتور جمهوری خواه دنيس كوچينچ خواستاراين شده است كه امريكا اولين كشورحمله كننده اتمی به كشورها نباشد.

اين وظيفه اعضای كنگره است كه ازتمای امكان خود برای جلوگيری اين امكان حمله استفاده كنند.

[Rasputin]

پیش بینی شرایط جنگی

توزیع کارت های هوشمند

جیره بندی بنزین آغاز شد



توزیع کارت هاي هوشمند بنزين، با هدف آماده شدن برای بحران ناشی از تحریم اقتصادی ایران آغاز شد. هنوز مشخص نشده که هر اتومبیل از روی این کارت ها چقدر بنزین می تواند در ماه بسوزاند. قرار است در روزهای آینده سهمیه بنزین این کارت ها مطابق شرایط اعلام شود. این کارت ها یاد آور دوران جنگ با عراق است و همه می دانند که نام واقعی آن کارت جیره بندی بنزین است که برای فرار از اعلام نام آن، اسم آن را گذاشته اند "کارت هوشمند بنزین"!

از روی این کارت ها به هر اتومبیل در ماه سهمیه معینی بنزین ارزان قیمت داده می شود. با آنکه هدف از توزیع این کارت ها را صرفه جويي در سوخت اعلام کرده اند، اما همه می دانند که هدف پیش بینی شرایط جنگی است! و از هم اکنون خرید و فروش آن در بازار سیاه آغاز شده است.

[Rasputin]

با هدایت شبکه های تلویزیونی و بویژه "الجزیره"

پیامدهای اعدام صدام و تائید و ابراز خوشحالی نابخردانه مقامات ج.ا

اعراب سنی مذهب آماده

انتقام ازفارس ها میشوند

دو مصاحبه تلویزیون الجزیره با خواهر و پسرعموی صدام حسین که در اردن و لندن بسر می برند، آتش خشم و کینه علیه ایران و فارس ها را دامن زد و امریکا و انگلیس می روند تا از فضای بوجود آمده جبهه اعراب علیه ایران را که تونی بلر برضرورت آن در سفر اخیر به دوبی تاکید کرده بود تشکیل دهند.



درحالیکه درایران جدال بر سر آنست که چه کسی زودتر و بیشتر از اعدام صدام استقبال و یا ابراز خوشحالی کرده و چه کسی دیرتر، در تمام کشورهای عربی فضای تبلیغاتی به شدت علیه ایران در حال گسترش است. در ایران گلوی مطبوعات، تلویزیوهای خارج از کشور و اینترنت را چنان گرفته اند که مردم نمی دانند چه بلائی را حاکمیت برایشان تدارک می بیند. کافی است به اولین کشور عربی- حتی شیخ نشین های کوچک خلیج فارس- وارد شوید تا حال وهوای بشدت ضد ایرانی و بقول خواهر صدام حسین "فارس" ها دستتان بیآید.

فیلم مراسم اعدام صدام حسین بارها و بارها از تلویزیون های کشورهای عربی و بویژه از سوی تلویزیون پر نفوذ الجزیره پخش شده و به بهانه های مختلف تکرار می شود. این فیلم که بوسیله موبویل ضبط شده امروز از مهمترین خبررسانه های جمعی سرسر دنیا بوده است. در این فیلم افرادی در گروه اعدام صدام وجود دارند که شعارهایی به سبک صلوات های جمهوری اسلامی میدهند که پسوندهایش از خود صلوات هم طولانی تراست. آنها صراحتا فریاد مقتدا مقتدا سر میدهند و جهنم را برای صدام خواستار میشوند. آنها حتی یادی از محمد باقر صدر میکنند تا گروه ملایم تر شیعه نیز با خود همراه کرده باشند. صدام در چند ثانیه با خشم به سوی آنها بازگشته و می گوید: این اراجیف چیست می گوئید؟ او حتی موفق نشد که اشهد خود را به پایان برساند و صدای اشهد صدام – صلوات اعدام کنندگان و کشیدن سکوی اعدام از زیر پای صدام در هم آمیخت.

این تبلیغات هدایت شده به گونه ای در کشورهای مسلمان پیش برده می شود که گوئی "فارس" های شیعه صدام حسین ضد اسرائیلی را اعدام کرده اند!

دو مصاحبه تلویزیون الجزیره با خواهر و پسر عموی صدام حسین بر این حریق نفت پاشیده است.



اعدام صدام حسین بمب گذاری های گسترده اخیر درمناطق شیعه نشین را چنان در حاشیه قرار داده که اکنون سنی های عراق با افتخارعهد انتقام از اعدام کنندگان صدام می بندند. در میان اعراب سنی عراق بر سر زبان هاست که طرح نجات صدام و به قدرت بازگرداندن او در چند قدمی اجرای موفقیت آمیز بود که فارس ها به کمک امریکا او را با عجله در شب عید قربان اعدام کردند تا از به قدرت بازگشتن سنی ها در عراق جلوگیری کنند.

خواهرصدام حسین که از اردن با تلویزیون الجزیره مصاحبه می کرد با غرور از برادرش یاد کرده و او را صدام قهرمان لقب داد و این لقب اکنون در دهان مردم افتاده است. شرایط و فضا در میان اعراب مسلمان به گونه ایست که حتی حماس در فلسطین و حزب الله در لبنان جرات نکردند اعدام صدام حسین را تائید کنند!

پسر عموهای صدام از لندن با الجزیره مصاحبه کرد. او با نفرت تمام "فارس" ها را در اعدام صدام مقصر اعلام کرد و در پایان مصاحبه اش نیز مدعی شد: ملت عراق با کشتار فارس ها و امریکائی ها جوی خون در عراق راه خواهد انداخت.

همه کشورهای عرب برای باز کردن این توپخانه تبلیغاتی منتظر اعلام موضع عربستان سعودی در برابر اعدام صدام حسین بودند. وقتی عربستان تلویحا این اعدام را محکوم کرد، توپخانه های تلویزیونی به سمت ایران آغاز به کار کردند.

روزنامه گلف نیوز روزگذشته در صفحه اول خود عکس بزرگی از دختر صدام در حال سخنرانی در "امان" پایتخت اردن هاشمی منتشر کرده و در زیر آن جمله ای را از قول وی ازمردم عراق و عرب در محکوم کردن اعدام صدام تشکر کرد و قول داد که انتقام اعدام پدرش را بگیرد.

دولت عراق که اعدام صدام را نقطه عطفی در قطع امید کردن سنی ها از او و همراه شدن آنها با دولت انتقالی میدانست چنان با مشکل بزرگتری روبرو شده است که دستور داده است تا تهیه کنندگان فیلم موبایل شناسایی و مجازات شوند.

تا کنون هیچگاه بحث سنی و شیعه اینقدر صریح و در تقابل همدیگر ذکر نشده بود که امروز پس از اعدام صدام و درپی فاش شدن حضور و دخالت شیعیان در اعدام صدام مطرح میشود.

تلویزیون "الحره" که دست پخت امریکاست و وزارت دفاع امریکا آن را راه انداخته است، بعنوان گزارش های خبری خود، در ارتباط با اعدام صدام حسین عمدتا فیلم هائی را پخش می کند که مربوط به دوران جنگ با ایران است. از جمله نکاتی که به کرات روی آن تاکید می شود دستور صدام برای بریدن گوش سربازانی است که از جبهه جنگ با ایران فرار کرده بودند. تصاویری از این سربازان گوش بریده را نیز همین تلویزیون بارها پخش کرده است.

[Rasputin]

گلوبال میلیتاری:

امریکا توان بمباران 24 ساعته ایران را دارد؟

گلوبال میلیتاری : آرایش نیروهای هوایی و دریایی ایران در خلیج فارس به گونه ایست که نیروی هوایی امریکا می تواند بشکل منظم و بی وقفه بمدت 24 ساعت نقاط مختلف دور و نزدیک ایران را بمباران کند.

با تقویت توانائی نیروی ویژه سی تی اف ، و تناوب پروازها، این نیرو قادرخواهد بود که 24 ساعته در آسمان ایران پرواز کرده و اهداف مورد نظر را بمباران کند. هواپیماهای سی وی دبلیو 2 ، بیش 12 ساعت نمی توانند پرواز ممتد داشته باشند اما وقتی این دو نیرو بصورت ترکیبی مورد استفاده قرار گیرند بمباران ها می تواند بصورت شبانه روزی ادامه یابند. ناوگان انترپرایز که اولین ناوگان هواپیمابر اتمی دنیاست، درهمکاری با یواس اس کارل وینسون ( سی وی ان 70) توان حملات بی وقفه 24 ساعته را ممکن می سازد.