**Nice Statements**

[Parinaz_M]

Forth with- I engage

The hunger is felt

Hence- raise my hands of – entreat

Thereupon the angelic sun sat on my pinky

I close my eyes on his presence

We shall remain silent

And withhold our essence

Every now and then

Lasting site shall be sufficient love

And-without asking-I shall pound

My knee on the ground with my living sun

Repeating your name to the extent of time

Till-the heavenly body –shall tumble down

[Parinaz_M]

Ta shaghayegh hast zendegi bayad kard!!

Adam be aib khodast,,,,,

hameh chi az khoodemoon ast keh bar khoodemoon lanat,,

nemmmmmmmidoni cheghadr sakhteh khalafeh jaryan aab shena kardan.........

[Parinaz_M]

بی تو هر شب غمتو به خلوت خودم می بردم

خبری از تو نبود و لحظه ها رو می شمردم

وقتی شب سحر میشد به بیقراری

خودمو به دست گریه می سپردم

گله و شکایتی از تو به لب نمی آوردم

تو به یاد من نبودی اما من واسه ات می مردم

یه شبی بی تو تو دفترچه قلبم

اونجا که آخر عشق و سر گذشته

زیر اسم خودمون واسه ات نوشتم

راست میگی که اون گذشته ها گذشته

تو منو با دریا دریا اشک چشمام نمی خواستی

آخه تو بیشتر از اون گریه ی من گریه می خواستی

تو منو مثل یه بازیچه میخواستی

اما من واسه ات می مردم

[Parinaz_M]

نگاه کن که غم درون ديده ام
چگونه قطره قطره آب می شود
چگونه سایهء سیاه سرکشم
اسیر دست آفتاب می شود
نگاه کن

تمام هستیم خراب می شود
شراره ای مرا به کام می کشد
مرا به اوج می برد
مرا به دام می کشد
نگاه کن
تمام آسمان من
پر از شهاب می شود

تو آمدی ز دورها و دورها
ز سرزمین عطرها و نورها
نشانده ای مرا کنون به زورقی
ز عاجها، ز ابرها، بلورها
مرا ببر امید دلنواز من
ببر به شهر شعرها و شورها

به راه پرستاره می کشانی ام
فراتر از ستاره می نشانی ام
نگاه کن
من از ستاره سوختم
لبالب از ستارگان تب شدم
چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل
ستاره چین برکه های شب شدم
چه دور بود پیش از این زمین ما
به این کبود غرفه های آسمان
کنون به گوش من دوباره می رسد
صدای تو
صدای بال برفی فرشتگان
نگاه کن که من کجا رسیده ام
به کهکشان، به بیکران، به جاودان

کنون که آمدیم تا به اوجها
مرا بشوی با شراب موجها
مرا بپیچ در حریر بوسه ات
مرا بخواه در شبان دیرپا
مرا دگر رها مکن
مرا از این ستاره ها جدا مکن

نگاه کن که موم شب براه ما
چگونه قطره قطره آب می شود
صراحی دیدگان من
به لای لای گرم تو
لبالب از شراب خواب می شود

[Parinaz_M]

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

طلب عشق ز هر بی سر و پايی نکنيم

پر پروانه شکستن هنر انسان نيست

گر شکستيم ز غفلت ، من و مايی نکنيم

[Parinaz_M]

چه غريب ماندي اي دل ! نه غمي, نه غمگساري
نه به انتظار ياري, نه ز يار انتظاري

غم اگر به كوه گويم بگريزد و بريزد
كه دگر بدين گراني نتوان كشيد باري

چه چراغ چشم دارد دلم از شبان و روزان
كه به هفت آسمانش نه ستارهاي است باري

دل من ! چه حيف بودي كه چنين زكار ماندي
چه هنر به كار بندم كه نماند وقت كاري

نرسيد آن كه ماهي به تو پرتوي رساند
دل آبگينه بشكن كه نماند جز غباري

همه عمر چشم بودم كه مگر گلي بخندد
دگر اي اميد خون شو كه فرو خليد خاري

سحرم كشيده خنجر كه: چرا شبت نكشتهست
تو بكش كه تا نيفتد دگرم به شب گذاري

به سرشك همچو باران ز برت چه برخورم من؟
كه چو سنگ تيره ماندي همه عمر بر مزاري

چو به زندگان نبخشي تو گناه زندگاني
بگذار تا بميرد به بر تو زنده واري

نه چنان شكست پشتم كه دوباره سر برآرم
منم آن درخت پيري كه نداشت برگ و باري

سر بى پناه پيري به كنار گير و بگذر
كه به غير مرگ ديگر نگشايدت كناري

به غروب اين بيابان بنشين غريب و تنها
بنگر وفاي ياران كه رها كنند ياري

[Parinaz_M]

هیچکس در دل تاریکی شب
با چراغی بسراغم نرسید

هیچکس موقع پژمردن فصل
با گلی تازه بباغم نرسید

هیچکس

هیچکس بازو ببازویم نداد ای روزگار
گل پریشان شد زمستان شد بهار

از جوانی نیست چیزی یادگار

هیچکس اینروزها همدرد و همرازم نشد
آگه از درد من و دلسردی سازم نشد

باد زیر بال پروازم نشد

هیچکس

هیچکس در دل تاریکی شب
با چراغی بسراغم نرسید

هیچکس موقع پژمردن فصل
با گلی تازه بباغم نرسید

هیچکس .. هیچکس .. هیچکس

[Parinaz_M]

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

دایم گل این بستان شاداب نمیماند
دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

دیشب گله زلفش با باد همیکردم
گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودایی

صد باد صبا این جا با سلسله میرقصند
این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد
کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم
رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی

ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست
شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی

ای درد توام درمان در بستر ناکامی
و ای یاد توام مونس در گوشه تنهایی

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم
لطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرمایی

فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست
کفر است در این مذهب خودبینی و خودرایی

زین دایره مینا خونین جگرم می ده
تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی

حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد
شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی

[Parinaz_M]

راز زندگی


در افسانه ها آمده روزی که خداوند جهان را آفرید

فرشتگان مغرب را به بارگاه خود فراخواند

و از آنها خواست تا برای پنهان کردن راز زندگی پیشنهاد بدهند

یکی از فرشتگان به پروردگار گفت: آن را در زمین مدفون کن

فرشته دیگری گفت آن را در زیر دریاها قرار بده

سومی گفت راز زندگی را در کوهها قرار بده

ولی خداوند فرمود اگر من بخواهم به گفته های شما عمل کنم

فقط تعداد کمی از بندگانم قادر خواهند بود آن را بیابند

در حال که من می خواهم راز زندگی در دستر س همه بندگانم باشد

در این هنگام یکی از فرشتگان گفت فهمیدم کجا ای خدای کهربان

راز زندگی را در قلب بندگانت قرار بده

زیرا هیچکس به این فکر نمی افتد که برای پیدا کردن آن باید به قلب

و درون خودش نگاه کند و خداوند این فکر را پسندید

[Parinaz_M]

عاشق بمان


مهم این نیست که هستی آن چه اهمیت دارد این است که همیشه

عشق بورزی و آن چه تو را باید شادمان کند این است که روزت

را با عشق آغاز کنی و شب هنگام با یاد عشق سر به بالین بنهی

محبت و صداقت باید هسته مرکزی همه کارهای تو باشد و از درون

و برون یکی شوی مثل نفس کشیدن که همه اعضا با هم به اتحاد

می رسند در رساندن دم به بازدم

عشق گوهری است بس زیبا و فریبا و هنرمند واقعی در زندگی

کسی است که با تراش محبت و صداقت آن را چونگینی برانگشت

عشق روح خود کند .

کسی که موهبت عشق را باور دارد و به خاطر آن به تمنای نفس

پشت می کند در واقع خدا را شناخته و با توسل به عشق الهی

خود را از هر رویدادی نا خوشایندی دور می کند

در گنجینه روزگار رازی با ارزش تر از مهر ورزیدن نخواهی یافت

و هیچ چیز درد دنیا بر مسندی بالا تر از نوز محبت بر قلب کسی

نمی نشیند خدا خود مظهر عشق و بخشش است و فقط با یک زبان

باید بااو سخن گفت زبان دل مهربان زبان دل بخشنده و بی کینه

[Parinaz_M]

هیچ به این اندیشیده ای که به نام خدا چه کارها را نمی توان کرد

آری تو نمی توانی بگویی به نام خدا اما کینه دوست را به دل بگیری

تو نمی توانی بگویی به نام خدا اما به وفاداری دوست توجه نکنی

تو نمی توانی بگویی به نام خدا اما آبروی دوست را بر باد دهی و ویرانش کنی

[Parinaz_M]

Between the two zeros of what you possess at your birth and death, you have only one thing with you — the adventure of playing the game of life with utmost enthusiasm, adventure, and with a progressively bigger and still bigger heart till there is nothing left outside it. The heart cracks only when it resists becoming bigger

[Parinaz_M]

زندگي با تو چه زيباست نمي داني تو

شوق ديدار تو در باغ دلم مي شکفد

بلبل مست تو تنهاست نمي داني تو

جز تو کس نيست که من منتظر او باشم

دل به سوداي تو هر شب به سحر مي بندم

بي تو هر شب شب يلداست نمي داني تو

آشيان تو همين جاست نمي داني تو

خيره بر موج شوم تا که تو ساحل هستي

دل من عاشق درياست نمي داني تو

همه جا ورد زبان است مرا نام تو گر

در دلم عکس تو زيباست نمي داني تو

باز کن پنجره را اي مه خورشيد نگار

کوچه مشتاق تماشاست نمي داني تو

تا تو دنياي مني شعر زمن مي بارد

دفترم پر زغزل هاست نمي داني تو

[Parinaz_M]

آسمان هست

من هستم

مثل يک پرستوي مهاجر با حسي غريب

اما نه براي تو و نه براي هيچکس

در کنار اين مردم

شايد حضور صدايي نتواند نگاههايي چنين سنگين را جا به جا کند

شايد براي باور وجودم اثباتي لازم باشد

اما من وجود دارم

براي تنهايي ديوارهاي اتاق

براي انتظار قلبهاي بدون عکس

براي ترک خوردگي روح باغچه

من هستم با قلبي شکسته اما در حال تپيدن جدا از همه بودنها

همانطور که آسمان هست

[donsaeid]

تا تو دنياي مني شعر زمن مي بارد

دفترم پر زغزل هاست نمي داني تو


vaghean ziba bod.
thanx parie man.