-
iran
-
-
Iran restored access to Facebook on Tuesday, two days after the government's efforts to block the social networking site became an issue in the June 12 presidential election. Candidates opposing incumbent President Mahmoud Ahmadinejad had earlier condemned the government, charging that blocking the site was meant to interfere with their campaigns by confining news to government-controlled outlets.
"The government wants to prevent all free discussions on the elections," said Mohammad Ali Abtahi, a former vice president and adviser to Mehdi Karrubi - one of two reformist candidates running against Mr. Ahmadinejad.
The Islamic government already controls five national TV channels, state radio and a dozen local TV channels. State broadcasting has concentrated on the Ahmadinejad campaign while largely ignoring his rivals.
Iran's constitution bans private ownership of TV and radio stations, and in absence of independent newspapers, Mr. Ahmadinejad's opponents have turned to Facebook to spread their campaign messages.
When asked about the ban at a news conference Monday, Mr. Ahmadinejad said he was "unaware and would investigate" the matter, Agence France-Presse reported.
The authorities have not given any reason for initially banning access to the site Sunday and then restoring it Tuesday. They closely monitor access to the Internet, especially political and pornographic sites.
Iran is among the most wired nations in the Middle East, with more than 23 million users in a population of about 70 million, according to the International Telecommunications Union.
However, most of the users are concentrated in major cities, not in the rural and provincial areas that appear to be Mr. Ahmadinejad's base.
The president's opponents are focusing on his poor economic performance - inflation and unemployment in double digits - to argue that he does not deserve a second five-year term.
Mohammad Khatami, a popular former president and ally of Mir Hossein Mousavi, the top reformist candidate, has predicted that Mr. Mousavi will win by a large margin in a shocking upset similar to Mr. Khatami's own landslide victory in 1997.
Large turnout at rallies for Mr. Mousavi in recent days in his native province of Azerbaijan would appear to support this prediction, but much depends on turnout. A low turnout in the cities, especially among young people, would benefit Mr. Ahmadinejad, experts say.
A recent poll among Islamic Association of Tehran University students showed that Mr. Mousavi is ahead with 72.1 percent compared with 16.2 percent for Mr. Ahmadinejad.
"But the whole country does not think as students do," said a political analyst in Tehran who asked not to be named to avoid retribution from the government. "In spite of Mr. Ahmadinejad's shortcomings, there is good will for him in rural areas."
The incumbent also appears to have the backing of Iran's supreme leader Ayatollah Ali Khamenei. He recently asked Iranians to "elect those who live a simple and modest life, who are acquainted with the problems and sufferings of other people and who have avoided extravagance," which many interpreted as referring to Mr. Ahmadinejad.
However, Mr. Mousavi, a former prime minister who has been absent from politics for two decades, is also known for a modest lifestyle.
Meanwhile, Mr. Ahmadinejad won the endorsement Tuesday of the largest bloc in Iran's parliament. Two hundred members of Iran's Principlist Front, a coalition of religious conservatives, signed a letter pledging to vote for Mr. Ahmadinejad on June 12.
The president has defended his handling of the economy, insisting on a 30-minute television show last week that "Iran's economy is stable, despite the global economic crisis."
However, a third candidate for president, conservative pragmatist and former Revolutionary Guard commander Mohsen Rezaei, has criticized Mr. Ahmadinejad for handing out money and free potatoes on campaign stops across the country.
Mr. Rezaei, campaigning in northern Iran, said, if elected, he would form a coalition government which includes "efficient people who abide by the law."
First published in Washington Times.
iran
Comment
-
تفاوتی معنا دار بین تحریم، مشارکت و طرح مطالبات نیست
مهم ترین مولفه دموکراسی«حق حضور،فعالیت و مشارکت اقلیت»،راه را بر شرکت روشنفکر منتقد،منفرد و مستقلی که از مصلحت اندیشی های سازمان های سیاسی رها است،در انتخابات حذفی ایران می بندد اما غیبت فرهنگ و چشم انداز دموکراسی در ایران،محرومیت سازمان های سیاسی غیرحکومتی از حمایت بالفعل لایه هائی از جامعه و غیبت مفهوم و برنامه سیاسی نزد آنان و البته امکان حضور محدود حمایتی در انتخابات می تواند سازمان ها و گرایش های سیاسی غیر حکومتی را به انگیزه و امید تاثیر گذاری بر جامعه و یاری به نامزدی «بهتر» از رئیس جمهور کنونی به شرکت در انتخابات به سود این یا آن جناح حکومتی ترغیب کند.
به رغم سلطه ساختار و فرهنگ استبدادی بر جامعه ما، در برخی موقعیت ها، از جمله آن گاه که جناح های حکومتی برای رقابت با یک دیگر به رای مردم نیازمند می شوند،راه بر حضور محدود روشنفکران منتقد و مستقل غیرحکومتی در عرصه سیاست عملی باز می شود و روشنفکران امکان می یابند تا در چارچوب رقابت جناح های حکومتی نقش منفعل حامی بی پاداش را بازی یا ایفاء کنند.
من و انتخابات: مطالب نویسندگان دیگر
تحریم انتخابات تاکتیکی است منفعل و منفی و در انتخابات کنونی به احتمال به سود رئیس جمهوری منجر می شد که اغلب هواداران او رای خود را به او خواهند داد. اما امکان حضور حمایتی منفعل در رقابت جناح های حکومتی، آرزوی ناممکن تاثیرگذاری در سیاست عملی و احتمال یاری به رقبای احمدی نژاد به امید چشم اندازی «کمی تا قسمتی بهتر» از ۴ ساله گذشته، در موقعیتی که محورهای اصلی سیاست داخلی و خارجی، با هر رئیس جمهوری، برآمده از برآیند تضادها و وفاق های نهادها و جناح های حکومتی و موقعیت بین المللی است و نه اراده و خواست روسای جمهور به تنهائی، برای من چندان جذاب نیست که با شرکت بی تاثیر و منفعل در انتخابات، حذف اقلیت ها را فراموش کرده، با نفی هویت خود به هوادار جناحی از حکومت بدل شده و بر این ادعا صحه بگذارم، و مردم را نیز متقاعد کنم، که راهی جز آن چه هست، نیست و چشم انداز دیگری را، حتا در خیال و آرزو، نفی کرده و در انتخاباتی که مهم ترین شاخص فرهنگی آن غیبت حافظه دور و نزدیک است، شرکت کنم.
سازمان های سیاسی اما محق اند تا هر موقعیتی را نه با معیار روشنفکر منفرد و مستقل، که با معیار مصلحت اندیشی و استراتژی و تاکیتک های خود و از منظر این پرسش بسنجند که کدام جهت گیری به تحقق اهداف آنان یاری می کند؟
وجه مشترک همه گرایش ها و سازمان های سیاسی غیر حکومتی ادعای هواداری از دموکراسی است. همه آنان می کوشند تا شرکت در یا تحریم انتخابات،و یا تاکتیک هائی چون «طرح مطالبات»، «هر کس جز احمدی نژاد» «بهره گیری از انتخابات برای ارتقاء فرهنگ دموکراتیک»، «انتخاب بین بد و بدتر» را بر این وجه مشترک توضح داده یا توجیه کنند.
کار فرهنگی فعالیتی فردی است و سیاست عملی امری است جمعی. سیاست ورزی جز با بهره مند بودن از حمایت بالفعل لایه یا لایه هائی از جامعه، طرح مفاهیم و برنامه های موثر و شناساندن خود چون گرایشی متمایز،اگر چه نه آلترناتیو، ممکن نیست اما همه شخصیت ها،گروه ها، گرایش ها و سازمان های غیر حکومتی ایران از تاثیر، برد و نفوذ بالفعل بر یک یا چند لایه جامعه محروم اند و همه آنان به غیبت مفهوم و برنامه مبتلا .
در بن بستی از این دست تاثیرگذاری بر جامعه سودائی است خام و سیاست ورزی، و از جمله شیوه هائی چون تحریم یا شرکت یا طرح مطالبات و..، به کاریکاتوری بی شباهت تقلیل می یابد.
جناح های حکومتی، که از محرومیت غیرحکومتیان سیاسی از برد و نفوذ بر لایه های جامعه و از غیبت مفهوم و برنامه نزد آنان آگاه اند و سیاست عملی را در انحصار دارند، نقشی بیش تر از حمایت منعفل برای غیرحکومتیان قائل نیستند و گامی در جهت گنجاندن خواست های آنان در برنامه های واقعی خود بر نمی دارند
فرج سرکوهی
فراخوان تحریم به دلیل محدود بودن به وجه منفی، و البته ناشنیده ماندن آن، در عرصه سیاست عملی، به واکنشی روان شناسانه و منفعل تقلیل یافته و شرکت منفعل در انتخابات یا طرح مطالبات نیز تمایز مدعیان اپوزیسیون را با جناح ها حکومتی مخدوش و مدعیان اپوزیسیون را به هواداران منفعل جناح های حکومتی بدل کرده و البته چون فراخوان تحریم ناشنیده می ماند.
جناح های حکومتی، که از محرومیت غیرحکومتیان سیاسی از برد و نفوذ بر لایه های جامعه و از غیبت مفهوم و برنامه نزد آنان آگاه اند و سیاست عملی را در انحصار دارند، نقشی بیش تر از حمایت منعفل برای غیرحکومتیان قائل نیستند و گامی در جهت گنجاندن خواست های آنان در برنامه های واقعی خود بر نمی دارند.جامعه نیز حداکثر از مواضع، و نه براهین و اهداف غیر حکومتیان حامی جناح های حکومتی آگاه شده و در آنان نه به چشم گرایش های متمایزی که برنامه های متفاوت مطرح می کنند، که به چشم هواداران جناح های حکومتی می نگرد .
در کار رسانه ای پوشش روی دادها و مسائل روز از معیاری های اصلی است و رسانه ها به انتخابات ایران می پردازند. همه رسانه ها، حتا آن گروه که برای بازتاب ابعاد متفاوت واقعیت مواردی چون حذف شورای نگهبان و غیبت شرایط انتخابات آزاد را نیز مطرح می کنند،در عمل، ناخواسته و به ناچار و به جبر موقعیت،چاره ای جز بازتاب خبرهای نامزدهای تایید شده و جناح های حکومتی ندارند چرا که دیگران از حضور و خبر سازی محروم اند. تنورانتخابات داغ تر و یکی از هدف های مهم حکومت، شرکت هرچه بیش تر مردم،به تحقق نزدیک تر می شود.
در جامعه ای که اپوزیسیون غیر حکومتی در نادیده گرفتن حق حضور، فعالیت و مشارکت اقلیت و حذف آنان، از جناح های حکومتی دست کمی ندارد، شخصیت ها و سازمان های سیاسی و روشنفکران منفرد غیر حکومتی از امکان تاثیر گذاری بر جامعه محروم اند، تحریم یا شرکت یا تاکتیک هائی چون طرح مطالبات هم ارز و در سیاست عملی تفاوتی معنادار بین تحریم، مشارکت و طرح مطالبات نیست، روشنفکر منتقد،منفرد و مستقل می تواند بر همان مولفه اصلی دموکراسی«حق حضور،فعالیت و مشارکت اقلیت» پای بفشارد و ارزشی را که اغلب و به اقتضای فرهنگ استبدادی و جبر موقعیت ناگزیر فراموش می شود، یادآوری کرده و در فضای غیبت حافظه جمعی دور و نزدیک، نمادی، و فقط نمادی، از مقاومت حافظه در برابر فراموشی باشد.
iran
Comment
-
-
مناظره امشب کروبی با رضایی خیلی کم حرارت و سرد بود ، در مقایسه با مناظره های انتخاباتی آمریکا شاید نشه حتی یه ذره هم مقایسش کرد، بیشتر مثل مصاحبه مجری با کاندیداها بود و اصلا دو کاندیدا با هم هیچ بحث و جدل و اختلاف نظری نداشتند و هی حرف همدیگرو تایید می کردند و اصلا اون مناظره ای که در ذهن بینندگان بود رو کسی ندید، اما پیش بینی می شد که این سردی مناظره یک دلیل محکم داشته باشه که کروبی که این روزها طوفان هاش معروف شده خیلی رک بارها لابه لای حرفاش اینو گفت که شما هی می گید همه چی رو نگیم و بزاریم برای بعد، کروبی بارها وسط حرفاش همین داشتن محدودیت رو بهش اشاره می کرد از جمله آخر برنامه ، که مجری گفت بینندگان تماس گرفته اند و گفته اند که مناظره اصلا داغ نبوده و کروبی همین جا بود که گفت خب شما که مجری هستید هم بگید که محدودیت گذاشته اید برای ما ، ضمنا کروبی وسط حرفاش درباره عدم رعایت قانون هم صحبتهای قشنگی می کرد که بهترین دانشجوهای کشور رو از تحصیل محروم کردیم و یا زندانی کرده ایم یا مثلا دانشجوی ستاره دار ساختیم که در هیچ قانونی همچین چیزایی نیومده و ما سلیقه ای این کارها رو کرده ایم ، ضمن اینکه باید بگم که بی نظم ترین برنامه تلویزیونی بود که تو عمرم دیدم ، هی آدم داشت رفت و آمد می کرد یکی کاغذ میاورد پیش مجری یکی به کروبی خودکار می داد که مردم از یک برنامه ای با چنین مخاطب زیادی همچین انتظاری رو نداشتند
iran
Comment
-
[ame]http://www.youtube.com/watch?v=4kVUN3zE_X4[/ame]
iran
Comment
-
-
WTF was that???I would be true, for there are those who trust me;
I would be pure, for there are those who care;
I would be strong, for there is much to suffer;
I would be brave, for there is much to dare.
I would be friend of all—the foe—the friendless;
I would be giving and forget the gift;
I would be humble, for I know my weakness;
I would look up and laugh—and love—and lift.
Howard Walter
Comment
-
-
Comment