Announcement

Collapse
No announcement yet.

Saddam Hussein Executed

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • ba inke aslan sympati ba mardike nadaram! ama ye video emroz didam ke delam behalesh sookht! vaghean in che tarze rafdar bod! mogheye edam yekseri gosale onja jam shode bodan dado havar mikardan! khejalat dasht! hameye in karai ke ina kardan ba saddam az gonahaye saddam kam mikone! chon zajr ro dar in donya keshid!
    نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


    صادق هدايت؛ بوف کور

    Comment


    • Originally posted by donsaeid View Post
      ba inke aslan sympati ba mardike nadaram! ama ye video emroz didam ke delam behalesh sookht! vaghean in che tarze rafdar bod! mogheye edam yekseri gosale onja jam shode bodan dado havar mikardan! khejalat dasht! hameye in karai ke ina kardan ba saddam az gonahaye saddam kam mikone! chon zajr ro dar in donya keshid!
      wtf u r talkin about!! ooni ke dastesh to atishe mesle ooni ke dastesh to aabe nisss!!! age jaye oon bad bakhta boodi bavar kon bishtar az innam mikardiii... ye khorde manteghi harf bezanid, hala shanse ma hammme hassass shodano eshgho mohabbat azeshoon par parrr mizane

      Comment


      • Leaked Saddam Being Hung Video

        نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


        صادق هدايت؛ بوف کور

        Comment


        • Originally posted by Cop View Post
          wtf u r talkin about!! ooni ke dastesh to atishe mesle ooni ke dastesh to aabe nisss!!! age jaye oon bad bakhta boodi bavar kon bishtar az innam mikardiii... ye khorde manteghi harf bezanid, hala shanse ma hammme hassass shodano eshgho mohabbat azeshoon par parrr mizane
          ensani ke hamontor ke raftar mikone ke ensanhaye bad bahash raftar mikonan farghi ba ona nadaran! ensaniat yek hadiyeye! bad doste aziz shoma mano nemishnasi va nemidoni ke aya man va khanevadam az daste in namard va jangi ke shoro kard che balahi saremon omade! ama in dalil nemishe ke yek shakhs ensaniate khodesho faramosh kone!

          va vaghti yek ensan zajre amalesho to in donya mibine dar donyaye digar morede bakhshesh gharar migire!

          bas bejaye inke mano va to behesh zajr bedim behtare ke khoda behesh zajr bede jon zajre khodavand ye chize digeast va yavare saddam ro ostad mikone

          daste khanevadaye man beghadre kafi to zamane jang to atish bode! bishtar az kasai ke az iran dar raftan! ma mondim to iran va jangidim ba in basihaye namard!
          نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


          صادق هدايت؛ بوف کور

          Comment


          • Mantegh is Respect, Tolerance, Peacefullness and meaningfullness! and none of that was "hazer" under execution! even some guys there said pleas guys for gods sake he is getting executed! stop shouting! does guys rose them self over that killer who were hanged! they didnt came at same level as saddam! they had "mantegh" not does "gosaleha" ke dado havar mikardan!

            to Quran omade az khoda kheir baraye doshmanet bekhah va ono be daste khoda bespar chon khoda ghadere motlagh, danaye tamame razha va asrar, ghaziye adel va sahebol zamane! na mano toe noei!
            نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


            صادق هدايت؛ بوف کور

            Comment




            • After the 1979 Iranian Islamic revolution, Iran-Iraq ties declined, and war began. Despite UN attempts to resolve the war, it continued for eight years. Saddam Hussein is seen here in a propaganda picture of the time, manning an RPG.
              نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


              صادق هدايت؛ بوف کور

              Comment


              • Comment


                • Angry Sunnis march, Saddam video inquiry promised

                  BAGHDAD (Reuters) - Hundreds of Sunni Arabs gathered to show their anger and grief for Saddam Hussein on Tuesday as the Iraqi government promised an investigation into illicitly filmed footage of Shi'ite officials taunting him on the gallows.

                  The sectarian passions that have pushed Iraq toward civil war could be further inflamed by the video of the execution, apparently shot on a mobile phone, showing people chanting the name of Shi'ite cleric and militia leader Moqtada al-Sadr.

                  As President Bush pondered a new strategy for the unpopular war, new figures from the Iraqi Interior Ministry showed the number of civilians killed in political violence reached a record high in December.

                  Hailed by Washington as a milestone for Iraqi democracy, Saddam's execution seems to have deepened sectarian divisions.

                  A leading member of the Sunni Arab's largest parliamentary bloc said on Tuesday footage showing Shi'ite officials mocking Saddam as he was about to he hanged had damaged Shi'ite Prime Minister Nuri al-Maliki's attempts at national reconciliation.

                  "The big question now is how serious is the government in calling for national reconciliation. It now has to prove it," Saleem al-Jibouri of the Iraqi Accordance Front told Reuters.

                  Saddam's grave in his native village, Awja, drew hundreds more mourners on Tuesday, as it has each day since he was buried in the dead of night early on Sunday.
                  Several hundred people marched through the northern city of Mosul carrying portraits of Saddam and banners proclaiming him a martyr and a hero. Sunni neighborhoods in Baghdad and other towns have seen similar demonstrations since Saturday.

                  The rapid execution, just four days after the failure of an appeal, boosted Maliki's fragile authority among his fractious Shi'ite supporters but angered many Sunnis. The timing, on the first day of the Eid al-Adha holiday, has caused particular outrage, along with the video.

                  INVESTIGATION PROMISED

                  An aide to the prime minister said the government was investigating how people filmed and taunted Saddam on the gallows, turning his execution into a televised spectacle.

                  Khudayer al-Khuzai, deputizing for the justice minister who was abroad, said it appeared some guards violated instructions not to bring mobile phones or cameras.

                  "The Iraqi government is going to have an investigation into what happened," he said. "This operation should be done with the highest standards of discipline and with respect for the condemned man, both when he's alive and once he's dead.

                  "Anything that did not meet those standards should be accounted for."

                  Washington has identified the Mehdi Army, a militia loyal to Sadr, as the biggest threat to Iraq and has urged Maliki to crack down on its illegal activities.
                  Maliki relies on the support of Sadr's political movement in parliament and government -- an uneasy relationship illustrated by the presence of Sadr supporters at Saddam's execution.

                  There has been no significant repeat of a series of car bombings that killed more than 70 people in Shi'ite neighborhoods on Saturday within hours of the dawn execution, but the government and U.S. forces are on alert.

                  Iraqi Interior Ministry figures, almost certain to be an underestimate, showed 12,320 civilians were killed in 2006 in what officials term "terrorist" violence.

                  The figures are generally viewed as a guide to trends but give only a partial sampling of deaths.
                  The ministry figure of 1,930 civilian deaths in December is three-and-a-half times the equivalent of 548 last January, before last year's surge in sectarian killing which followed the destruction of a major Shi'ite shrine in February.

                  The figures also showed 1,231 policemen were killed in 2006 and 602 Iraqi soldiers.

                  All such statistics are controversial in Iraq. A figure of 3,700 civilian deaths in October, the latest tally by the United Nations based on data from the Health Ministry and the Baghdad morgue, was described as exaggerated by the Iraqi government.

                  The U.N. figure shows about 120 civilians died each day.

                  Bush plans to unveil a new strategy this month after the 3,000th soldier to die in Iraq since the March 2003 invasion was killed just before New Year. At least 112 Americans died in December, the deadliest month for them in more than two years.

                  Comment


                  • Even though I am an Iranian who grew up with this guy's Qadessiyeh madness and witnessed the destruction of my generation at his and mullah's hands, I cannot say I am happy about this. Exactly for this reason : the way it was handled.

                    If this changes anything, it is certainly not for the better. His victims will never get their "day in court". All indications are that it was not even close to a fair trial by international standards.

                    First I thought he will go down in history as simply another mad tyrant bloodthirsty thug like Stalin, Hitler, and Pol Pot. But today, it is clear to me he will go down in history as something more: all of the above, *as well as* supported and enabled by other powers, and brought down by those same powers when he outlived his usefulness, IN A WAY WHICH HAD JUST AS MUCH DISREGARD FOR HIS PEOPLE/VICTIMS AS HE HIMSELF DID. Not unlike Noriega or even Bin Laden himself.

                    I can't help but think that one of the reasons he was so quickly executed was that had he been allowed to continue to stand trial and answer for his actions, he woud have implicated some who "were not supposed to be impicated". Note that the next trial was going to be the Anfal campaign against the Kurds, and therefore the chemical weapons issue. Guess who his accomplices were? And guess who would have felt very awkward if and when the Iran-Iraq war questions came up? This way is just so much "cleaner" I guess...

                    In short, this was not justice, it was anticlimactic and self serving.

                    Comment


                    • How Saddam died on the gallows

                      Camera footage of the final minutes of Saddam Hussein released yesterday shows him being taunted by Shia hangmen and witnesses, a scene that risks increasing sectarian tension in Iraq.
                      As he stood at the gallows, he was tormented by the hooded executioners or witnesses shouting at him to "Go to hell" and chanting the name "Moqtada", the radical Shia Muslim cleric and leader of the Mahdi army militia, Moqtada al-Sadr, and his family.

                      The grainy images, which appeared to have been taken on a mobile phone, disclose exchanges between Saddam and his tormentors, the moment when his body drops through the trapdoor, and his body swinging, eyes partly open and neck bent out of shape. In what Sunni Muslims will perceive as a further insult, the executioners released the trapdoor while the former dictator was in the middle of his prayers.

                      Sunni Muslims, who were dominant under Saddam, but are now the victims of sectarian death squads, will see the shambolic nature of the execution as further evidence of the bias of the Shia-led government. They have repeatedly claimed that the Iraqi government, helped by the US and British, conducted a show trial, based on revenge rather than justice.

                      Saddam's team of defence lawyers claimed that the hanging had been simply "victors' justice".

                      The unruly scenes will also dismay the US and British governments, that are also privately alarmed at the sectarian bias of the government, led by the prime minister, Nouri al-Maliki. The US and Britain believe at least some members of the Iraqi government are complicit in sectarian killings, particularly by members of the police force.

                      The Iraqi government last night denied the execution had been sectarian or designed for revenge. Hiwa Osman, an adviser to the Iraqi president, Jalal Talabani, told the BBC: "This whole execution is about justice."

                      As Saddam was buried in this home village, Awja, outside Tikrit, yesterday morning, the leaked footage appeared on the internet and on Arabic television stations. While Saddam was professing Muhammad as God's prophet, he was interrupted by shouts. One of the people observing the execution chants "Moqtada, Moqtada, Moqtada". Saddam dismissively repeats the name Moqtada. The noose around his neck, he appears to smile and shoots back: "Do you consider this bravery?"

                      Another voice shouts at him to "Go to hell". Saddam, seemingly accusing his enemies of destroying the country he once led, replies: "The hell that is Iraq?"

                      A Shia shouts "Long live Mohammed Baqir al-Sadr," a member of Moqtada's family thought to have been assassinated by Saddam's security services. Another onlooker pleads for dignity: "Please don't, the man is facing execution. Please don't. I beg you, no!"

                      As Saddam continues with his prayers, saying "I profess that there is no God but God and that Muhammad ...", the executioners release the trapdoor. There is a shout: "The tyrant has fallen."

                      Although many Sunni Muslims also suffered under him and were glad to see him go, the manner in which the execution was carried out will have created some sympathy for Saddam. The fact that the execution took place at the start of the main Muslim religious holiday will further inflame Sunni opinion.

                      The tit-for-tat killings between the majority Shias, who suffered badly under Saddam, and the previously dominant Sunnis, has created a de facto civil war that could break up the country. Sunni insurgents, particularly a branch of al-Qaida, have sought to fan the civil war by carrying out a series of devastating car bomb attacks on Shia population centres, particularly Sadr City in Baghdad and towns such as Hilla and Najaf.

                      The response among Sunnis to the hanging and the video was to swear revenge. A man from Mosul, a mixed city in the north, told Reuters: "The Persians have killed him. I can't believe it. By God, we will take revenge." He was referring to Iraq's new leaders' ties to Shia Iran, and the Shia in general.

                      Accusations that the government had mishandled the execution were not confined to Sunni regions. In the Kurdish region, there was also criticism. "This execution should have been for all of Saddam's victims, and instead they have hijacked it and turned it into a sectarian event," said Anwar Abdullah, a student at the technical institute of Sulaymaniyah.

                      Rebwar Suliman, 21, whose uncle and grandfather were killed by Saddam's secret police in Kurdistan in the 1980s, said: "It does a dishonour to the Kurds."

                      Saddam was buried in the dead of night, prompting an outpouring of grief and anger from fellow members of his tribe and other Sunni Arabs. His body was flown by US military helicopter to Tikrit and then taken to the village where he was born.

                      Hundreds of mourners visited his tomb inside a marble-floored hall built by Saddam. Others attended the Great Saddam Mosque in Tikrit.

                      The funeral came as it was reported that the US death toll in Iraq since the invasion had reached 3,000. The US military had disclosed yesterday that an American soldier had been killed by a roadside bomb in Baghdad on Saturday, the 2,999th death since the invasion in 2003. But the website www.icasualties.org, yesterday also listed the death of Specialist Dustin Donica, 22, on December 28 as previously unreported, bringing the total to 3,000.

                      George Bush is expected to face renewed domestic political pressure following the latest milestone. Although the 3,000 figure is symbolically important for Americans, Iraqis suffer that rate of casualties on a monthly basis.

                      Comment


                      • Saddam hanging taunts evoke ugly past

                        A few hours after Saddam Hussein's execution, the Iraqi government put out a videotape of what had happened.

                        There was no sound on the tape, and it ended at the point where the executioners put the rope around his neck.

                        It all seemed weirdly calm and dignified.

                        Not so. One of the witnesses managed to get a mobile phone into the execution chamber, and recorded the entire event, from the time when Saddam is brought into the chamber, his hands and feet shackled, to the moment when his body is hanging lifeless at the end of the rope.

                        It is shocking, of course. But the most shocking thing about it is the sound.

                        Far from being a quiet and dignified business, the new video shows that several of the witnesses taunted Saddam during the last seconds of his life, chanted the name of one of his many enemies, and told him he was going to hell.

                        Ugly affair

                        Altogether, the execution as we now see it is shown to be an ugly, degrading business, which is more reminiscent of a public hanging in the 18th Century than a considered act of 21st Century official justice.

                        The key passage on the video-tape comes after the official version was cut off.

                        As Saddam stands there on the trapdoor, with the noose being tightened around his neck by one of the four executioners, their faces covered by balaclavas, the shouting starts up among the group of official witnesses.

                        At first you can hear a Shia version of an Islamic prayer being called out.

                        Saddam Hussein was, of course, a Sunni Muslim, and all this was unquestionably intended as a sectarian insult.



                        Then the same voice starts calling out the name of the leading Shia cleric Moqtada al-Sadr. Sadr, the formal leader of the Mehdi Army, was an open enemy of Saddam.

                        Saddam is not intimidated by any of this, and repeats Moqtada Sadr's name disdainfully, as if to say he doesn't count for very much.

                        Then his gruff, rasping voice can be heard saying to the onlookers "Is this manly behaviour?"

                        But someone calls out "You're going to hell."

                        One of the witnesses, concerned about all this, says "Keep quiet - he's just about to die."

                        Shocked


                        Saddam Hussein scarcely has an instant to collect his thoughts. He starts to mutter a prayer, but just as he speaks the name Muhammad, the chief hangman pulls the lever and the trapdoor opens.

                        With terrible, shocking force, Saddam's body plunges into the drop.

                        His death must have been virtually instantaneous.

                        The next image shows him hanging, clearly dead.

                        Even the onlookers sound shocked as they chant their prayers.

                        Walking round in Baghdad this evening, as people hurried home in the black-out to celebrate their New Year's Eve in the security of their own homes, it seemed that everyone knew all about the new video.

                        The people I spoke to, who seemed to be Sunni Muslims, were shocked by it.

                        They also appeared to be distinctly nervous that the video would sharpen the already serious sectarian divide here.

                        Under Saddam Hussein, prisoners were regularly taunted and mistreated in their last hours. For many of them, death must have come as a relief.

                        But the most disturbing thing about the new video of Saddam's execution for crimes precisely like this, is that it is all much too reminiscent of what used to happen here.

                        It is going to be increasingly difficult for the government of Nouri Maliki to convince Sunni Arabs here that Saddam's execution was not merely an act of retaliation.

                        Comment


                        • Video e execution e saddam..

                          View My Video


                          Comment


                          • رژيم جمهوری اسلامی ميگويد به ,هربهايی, برنامه هسته ای اش را پيش مى برد و خوب ميداند چه بهايی از مردم ايران می طلبد. خانم رايس مثل سلفش خانم آلبرايت ميگويد پيشروی در طرح خاورميانه جديد ,به بهايش, می ارزد و خوب ميداند مردم منطقه برای اجرای نقشه های آمريکا در منطقه چه بهايی بايد بپردازند.
                            اما هيچکدام آن ها نمی خواهند مردم ايران بدانند قصاب ها در دو طرف چه بهايی از آن ها طلب ميکنند. يک ميليون در تحريم؟ دو ميليون در جنگ؟ جنگ همه با هم و تمام يک ملت غرق در خون و آتش؟

                            ارتجاع سياسی وجدان ندارد. شبی که جرج بوش، صدام حسين را به دست سلاخ سپرد، مات فری Matt Frei وابسته بی بی سی در واشينگتن گزارشی داشت تحت عنوان:,پايان يک قصه تلخ خانوادگی,. راستی شبی که بوش ,برادر,خود صدام را به دست جلاد ميسپرد، خودش چه ميکرد؟ گزارش بی بی سی از ,خواب آسوده,ی جرج بوش در ويلای تفريحی اش در کرافورد تکزاس خبر ميداد. چکيده ی آن اين است:

                            //در کرافورد ساعت فقط حدود 9 شب بود، ولی درآن موقع در سرزمين قابيل جرج بوش ديگر به بستر رفته و دستور داده بود که کسی او را تا صبح بيدار نکند...

                            برخی ممکن است فکر کنند جرج بوش با توجه به کاهش شديد آرای خود و به گل کشيده شدن سياست هايش در عراق اين روزها نمی تواند آسوده بخوابد. ولی وقتی جهان به اظهار نظراين و آن خيره شده بود، غوغای محکوم کردن ها و تحسين کردن ها رسانه هارا از همهمه پر کرده بود، و تلويزيون های ماهواره ای از فرط کار از نفس می افتادند، جرج بوش در خواب آسوده فرو رفته بود.
                            صبح زود در ساعت معمولی اش از خواب برميخيزد...در يک سطح اعدام صدام حسين پايان يک داستان دراماتيک خانوادگی است که بوش از تکزاس و صدام حسين از تکريت بازيگر آن بودند.// "ترجمه آزاد"

                            گزارش وابسته بی بی سی حاکی از کشمکش دو برادر، مهرورزی و کين توزی پر فراز و نشيب آن هاست ک سرانجام صدام در آن اعدام ميشود اما به وعده اش مبنی بر شکست دادن بوش بعد از مرگش عمل ميکند. نتيجه برای مردم عراق چيست:,کاخ سفيد ممکن است از حاکميت نوين قانون لاف بزند، ولی برای بسياری از عراقی های معمولی عدالت در شکل جوخه های مرگ، دستجات شکنجه و بستن جاده ها توسط پليس جلوه گر شده است.,

                            ارتجاع سياسی وجدان ندارد. احتمالا جرج بوش وقتی دستور قتل عام فلوجه و استفاده از بمب فسفری و خوشه ای را ميداد به همين راحتی خوابيد. خمينی هم وقتی دستور قتل عام زندانيان سياسی را ميداد احتمالا آسوده، شب ساعت 9 خوابيد و صبح زود مطابق معمول بيدار شد. جانشينانش هم احتمالا، وقتی بزرگ ترين خدمتکارشان سعيد امامی را کشتنديا دختران جوان را سنگسار کردند، همين طور آسوده خوابيدند. آنها نه فقط ياران و موتلفان سابق خود را با خاطر آسوده به دست سلاخ می سپارند، بلکه ميليونها نفر را با وجدانی آسوده در پای اهداف خود قربانی ميکنند . نوع و تعداد قربانی برای آن ها تفاوت ندارد. يار است يا دشمن. خوب است يا بد، يک نفر است يا يک ميليون نفر است.مهم اين است که کشتن و قتل عام به هدف آن ها خدمت کند.

                            گزارش رابرت فيسک در اينديپندنت شماره 31 دسامبر که گزيده ای از آخرين کتاب اوست، اسناد روشنی برای نشان دادن اين واقعيت به دست ميدهد. اين گزارش تکان دهنده ای است از همکاری آمريکا با صدام در هولناک ترين کشتارهای داخلی و خارجی او.در اين مقاله که به فارسی هم ترجمه شده است* دو نکته برجسته است که بايد روی آن ها متمرکز شد و انديشيد:

                            ائتلاف با نيروهای ارتجاعی و اتکاء به قدرت خارجی برای رسيدن به دمکراسی:
                            در مقاله فيسک آمده است"چکيده ":
                            //صدام بعد از اين که به قدرت رسيد سازمان اطلاعات آمريکا آدرس خانه کمونيست ها در بغداد و ساير شهرها را در اختيار ماموران صدام گذاشت:" استخبارات صدام به تمام اين خانه ها مراجعه کرده و ساکنان آن ها و خانواده های شان را دستگير کرده و تعداد زيادی را قصابی کردند. ,توطئه گران, در مقابل عموم اعدام ميشدند. برای کمونيست ها، همسران و کودکان آن ها برخورد ويژه در نظر گرفته شده بود: شکنجه های سخت قبل از اعدام در ابوغريب"//

                            چنانکه ميدانيم کشتار وحشيانه صدام منحصر به رهبران حزب کمونيست نبود، هزاران فعال عادی حزب، فعالين اتحاديه های کارگري، جنبش های زنان و اجتماعی سلاخی شدند. آن ها حتی به عنوان يک عدد هم در تاريخ خونين عراق شمرده نميشوند. تعداد آن ها هرگز معلوم نشد. حزب کمونيست عراق"شيوعی" اکنون با دولت دست نشانده آمريکا همکاری می کند. نمايندگان آن وقتی در برابر اين سوال قرار ميگيرند که شما چطور هم با ,امپرياليسم, مخالفيد و هم با ,امپرياليسم, همکاری ميکنيد، ميگويند چون آمريکا در عراق "با تروريسم " مبارزه ميکند"!

                            فاجعه بار اين بود که اين حزب قبل ازتهاجم و قتل عام دهه هفتاد به نوعی رسما با صدام ائتلاف داشت. در حاليکه روابط سيا با صدام از آغاز روشن بود و اساسا وقتی در اوايل دهه 60 حزب بعث به قدرت رسيد نخستين کاری که در دستور داشت پاکسازی عناصر چپ از خود حزب بعث و نيز ازتمام جامعه بود و چنانکه در اسناد وشواهد تاريخی مکرر بيان شده است صدام در آن موقع اگرچه خود در راس قدرت نبود، اما در بازجويي، شکنجه و قتل عام آن سال ها مستقيما و حتی به عنوان بازجو و شکنجه گر نقش درجه اول داشت.

                            پس چرا حزب شيوعی به نوعی ائتلاف رسمی با آن دست زد و وزير به کابينه صدام فرستاد وتنها در سال 1979 بود که رسما از اين ائتلاف جدا شد، يعنی يک سال بعد از حمام خون و پاکسازی هولناک دوم و کشتار هزاران عضو حزب که هنوز تعداد آن معلوم نشده است؟ چرا اين حزب عليرغم سوابق معلوم رژيم صدام وشواهد متعدد مبنی بر اينکه او در اساس بعد از رفت و آمد به سفارت آمريکا در قاهره به حلقه رهبری بعث بعد از کودتا دست يافت*، بازهم با او ائتلاف کردند؟ زيرا در تمام طول سال های 60 تا هنگام سقوط صدام آمريکا و شوروی - بعد روسيه- برای به دست آوردن نفوذ در عراق با هم رقابت ميکردند و به دست آوردن دل صدام يکی از مهم ترين ابزار آن ها و از محورهای سياست خارجی دو کشور محسوب ميشد. به همين جهت می بينيم جنگ ايران وعراق از جمله جنگ های غريب تاريخ است که در آن سلاح هايی که مردم ايران را می کشد هم آمريکايی است هم روسی هم ميراژفرانسوی هم سلاح های شيميايی که صدام به کمک آمريکا، انگليس و آلمان به دست آورده است و البته به کمک پترودلارهای عربی. [اين نکته دوم مقاله فيسک است که به آن خواهيم پرداخت]. جمهوری اسلامی در ادعاهای خود اين را به ويژه بودن و "تهاجم امپرياليسم به اسلام" نسبت ميدهد. اين درست نيست، ائتلاف ها و سلاح های صدام حسين با شرق و غرب سال ها قبل از بوجود آمدن جمهوری اسلامی و جنبش اسلامی شکل گرفته بود. اين بيشتر به ويژه بودن ديکتاتوری فردی و فاشيستی صدام ارتباط داشت که ميتوانست اشتهای همه طرف های جنگ سرد را نوبه به نوبه تحريک کند. به ياد داشته باشيم صدام برنامه توسعه و مدرنيزاسيون اقتصادی عراق در چارچوب يک اقتصاد متمرکز دولتی تحت اصول "سوسياليسم بعثی" را يک سال بعد از آن آغاز کرد که قرارداد الجزيره را تحت هدايت کی سينجر با شاه بسته بود. در اين زمان او مرد محبوب "جامعه جهانی" بود که بی توجه به تکه شدن بين "شرق" و "غرب" و اصول جنگ سرد، هم از شرق و هم از غرب با او نرد عشق می باختند.

                            و حزب شيوعی البته از سياست "حزب برادر" در شرق تبعيت ميکرد. سياست سازش با يکی ازانواع ارتجاع که در داخل يا خارج کشور در قدرت است برای به دست آوردن "دمکراسی" و "توسعه و عدالت" که زمانی بويژه توسط احزاب نوع حزب شيوعی و توده تبليغ ميشد، اکنون به محور اصلی کارزار تبليغاتی نيروهای وابسته به آمريکا درايران و ساير کشورهای خاورميانه تبديل شده است. "همه با هم با اتکاء به رهبری خمينی" که روزی شعار خمينی بود اکنون به شعار اين ها و "همه باهم با اتکاء به آمريکا" تبديل شده است. از طرف ديگر هنوز هم نيروهايی که از طريق ائتلاف با رژيم ارتجاعی حاکم ميخواهند آن را "اصلاح" کنند به تبليغ خود ادامه ميدهند و جايگاه نسبتا مهمی درساختارهای پايه ای قدرت در جامعه دارند.
                            بی فايده است اگر سرنوشت صدام را به سياست بازان ياور يکی از دو طرف گوشزد کنيم. اينکار بی اثر است. آنها راه خود را انتخاب کرده اند و ميتوانند نمونه های موفق مثل چلبی را هم نشان دهند که کار خود را کرد و بار خود را بست. واقعيت اين است که آن ها شايد مثل صدام قربانی شوند يا شايد هم بتوانند از اين ارتجاع به آن ارتجاع متوسل شوند، يک روز با خمينی و خامنه ای و روز ديگر با بوش يا صدام يا دولتمردان اسرائيل باشند و اگر نه آينده، لااقل رزق روز خود را تامين کنند. ريش و پشم بگذارند يا ريش و پشم خود را بتراشند و جلوی جماعت دويده آی دزد آی دزد کنند و طناب به گردن ,برادر, و ,رفيق, ديروز خود بيندازند.

                            وجدان؟ ندارند. آنها خودشان ديده اند و بهتر از هرکس ميدانند که مردم تا هم اکنون نيز در مقياس ميليونی قربانی اين سياستها شده اند، اما مطمئنا همه آن ها بدون نگرانی از سرزنش وجدان همه مسووليت ها را به گردن برادر سابق خود ميندازند و مثل جرج بوش راحت و آسوده سر بر بالين ميگذارند.

                            قربانيان جنگ فاميلی
                            اطلاعاتی که رابرت فيسک در اين مقاله و در کتاب خود در رابطه با همکاری دولت های آمريکا و انگليس با صدام برای تسخير جنوب ايران و استفاده از سلاح های شيميايی داده است، دل ايرانيان و همه انسان های دمکرات جهان را به شدت به درد می آورد، هرقدر از سوابق جنگ های آمريکا در مکزيک يا ويتنام يا آمريکای لاتين مطلع باشيم و هر قدر در باره همکاری جهانی با صدام در جنايتی که فيسک آن را بزرگ ترين جنايت بعد از جنگ جهانی دوم خوانده است بدانيم، بازخوانی دوباره ی صحنه ای که او توصيف ميکند، استخوان سوزاست.
                            اين است چکيده ی آنچه فيسک نوشته است:
                            //دلال آلماني، نخستين رابط آمريکا و صدام در حوزه برنامه حمايت از صدام برای حمله به ايران شخصا به رابرت فيسک ميگويد که او را به پنتاگون برده اند، هزاران نسخه از آخرين تصاوير ساتليتی از آبادان، خرمشهرو شرق کارون و طول مرز خوزستان تا کردستان را در اختيارش ميگذارند و او آن ها را از مسير فرودگاه فرانکفورت با هواپيمايی عراق به بغداد ميبرد و آن ها را به افسران صدام ميدهد که به کمک اين تصاوير ساتليتی مناطق بی دفاع را تشخيص داده و زير آتشبار شديد به ايران حمله کرده و از رود کارون عبور ميکنند. همکاری به همينجا ختم نمی شود بلکه اوج فاجعه و موحش ترين بخش قضيه همکاری با صدام برای به کارگيری سلاح های شيميايی در جبهه های ايران است. يکی از ميدان های فتح شده به کمک سلاح های کشتار جمعی را خبرنگار آسوشيتد پرس به اين شرح توصيف ميکند: "ما شروع کرديم به شمردن.مايل ها و مايل ها در آن بيابان لعنتی مير فتيم و فقط می شمرديم. رسيديم به 700 و بعد قاطی کرديم و مجبور شديم شمارش را از نو آغاز کنيم... عراقی ها برای نخستين بار از سلاح شيميايی استفاده کرده بودند - ترکيبی بود از گاز عصبی که بدن آن ها را فلج ميکرد... و گاز خردل که به ريه ها فرو ميرفت. به اين دليل بود که آن ها خون سرفه ميکردند"//
                            اين سال ها قبل از فاجعه حلبچه- مارس 1988 است. آنطور که رژيم اسلامی ميگويد حمله صدام با سلاح شيميايی به ايران از 1981 شروع شد، شايد از شلمچه يا يک جای ديگر*.


                            Comment


                            • رابرت فيسک از نقش انگلستان هم نام برده است که بطور جداگانه کمک های نظامی مخفيانه در اختيار صدام قرار ميداد. از جمله در 1989 مبلغ 250 ميليون پوند به عراق پرداخت کرد. اين اندکی بعد از آن بود که فرزاد بازوفت خبرنگار ايرانی تبار انگليسی و وابسته هفته نامه آبزور"گاردين هفتگی"، توسط رژيم صدام دستگير شده بود. فيسک يادآوری ميکند يک ماه بعد از دستگيری بازوفت، ويليام والدر گريو از وزارت امور خارجه انگلستان در رابطه با دستگيری بازوف درباره اهميت و عظميت بازار سلاح عراق و مناسب بودن آن برای انگلستان ميگويد که به شرطی برای انگلستان قابل استفاده است که ديپلماسی درست اداره شود. او يادآوری ميکند اگر چند مورد ديگر مثل بازوف اتفاق بيفتد و يا يک دور ديگر از سرکوب داخلي، کار را بسيار دشوار ميکند.
                              صدام کار را برای دولت فخيمه راحت کرد و بازوف را اعدام نمود: به جرم جاسوسی برای اسرائيل. در اين زمان مارگارت تاچر نخست وزير انگليس بود و صدام با او نامه نگاری ميکرد. صدام به کويت حمله نکرده بود و روابط هنوز آنقدر ها خراب نبود و مفيد نبود بازوفت را به اتهام جاسوسی برای انگليس اعدام کنند. بازوفت در مورد انفجاری در کارخانه شيميايی تحقيق ميکرد که همان سلاح شيمايی را که آمريکا به صدام داده بود مورد استفاده قرار ميداد.دريک چشم انداز بزرگ قتل زهرا کاظمی ها و فرهاد بازوفت نشان ميدهد سران جمهوری اسلامی و سران"جامعه جهانی" در جنگ خانوادگی خود چقدر برای حقوق بشر، دموکراسي، استقلال و جان مردم خود "وجدان" دارند.

                              رابرت فيسک در مقاله خود ميگويد وقتی صدام را کشتند و تمامی حقايقی را که نزد خود داشت باخود به گور برد، بسياری در واشينگتن و لندن نفسی به راحتی کشيدند که پيرمرد برای هميشه ساکت شد.

                              اما "قابيل" خدمتی به برادر خود کرد که پيرمرد در طول حيات ننگين اش هرگز به خواب نمی ديد.به صدام فرصت ندادند تا رازهای خود را برملا کند - اما مگر آرزوی او اين بود؟- در عوض به او هديه ای دادند که آن همه کاخ ها و مساجد بطرز غير عادی بزرگ و حکاکی نام خود در دانه دانه ی هزارها آجر بنای بابيلون نتوانست به او بدهد.او را به قهرمان ,عرب واقعی, يعنی سنی در جنگ با اشغال و ياران,عجم کافر و خائن, يعنی شيعه تبديل کردند و صدام اين نقش را تا آخرين لحظه بازی کرد. هم اين بود که به او تا لحظه ی آخر شجاعت داد. اين واقعيت زيبا و با شکوه طبيعت انسانی است که در جنايتکاران تاريخ به صورت يک هزل تلخ و ريشخند آميز بازتاب می يابد که حتی سبع ترين آن ها هم آرزو دارند از مردم برای عزت نداشته ی خود تصديق بگيرند. نه آل کاپون از اين واقعيت مستثنی بود نه پينوشه نه هيتلر و نه خامنه ای.

                              آنچه گزارشگر بی بی سی در مورد "شکست " دادن بوش توسط صدام نوشته نيز فقط يک روی واقعيت است. صدام نيز در عوض هديه ای که از دولت آمريکا و يارانش گرفت، به برادران خود خدمتی کرد که چلبی و علاوی و مالکی و طالبانی و بقيه "فاميل" تاکنون از آن عاجز مانده اند. او جنگ سنی و شيعه و دولت های ميانه روی عرب در خدمت آمريکا برای خاورميانه جديد را از ورای گور هدايت ميکند و رسانه های درجه اول و دوم هم اين نقش را در بوق ميدمند و در جهان پخش ميکنند. چرا احزاب مرتجع شيعه عراق اين نقش را که کسی زيرکانه ترين طرح برنارد لوئيس خوانده است، پذيرفته اند؟ آيا در دام افتاده اند؟ بعيد به نظر ميرسد. از يک طرف دولت شيعه تابع دستور آمريکاست و هردو ميخواهند مشت محکم قدرت برگمارده اشغال را به نمايش بگذارند. ثانيا در جنگ درون فاميل، نيروی شيعه هادر خيابان است. آن ها جنگ خود را برای کسب سهم بيشتری از قدرت به کمک تحميق توده ای پيش ميبرند، نه با افکار عمومی غرب يا دمکراسی. هردو طرف از سلاح تحميق و آتش زدن به نفرت و کينه توده ای استفاده ميکنند. اين جنگ آنهاست نه جنگ مردم و با قواعد و معيارهای عقلانی و دمکراتيک اداره نمی شود. مردم ، همه مردم اعم از ايرانی وعرب، قربانيان اين جنگ محسوب ميشود.
                              به اين دليل است که هم رژيم اسلامی و هم آمريکا گوششان را در برابر هر استدلال عقلانی بسته اند. "تجربه عراق" برای آن ها"عبرت" نيست، اين تجربه فقط و فقط يک معنا دارد: اهميت رقابت در توحش.

                              ايران، جمهوری اسلامی ايران نيست
                              اعدام صدام هم نه فقط به شيوه وحشيانه و به امر وحشی های مرکز و به دست عوامل وحشی محلی به اجرا در آمد، نه فقط فيلم و صحنه های فجيع يک اعدام را هدفمندانه در تمام جهان به نمايش گذاشتند و رسانه های بزرگ غربی در اين مورد قواعد شناخته شده ی مطبوعاتی را زير پا گذاشتند، نه فقط کيهان رژيم و واشينگتن تايمز نومحافظه کاران برای آن هلهله به راه انداختند ودولت های شان مراتب رضايت خاطر خود را اعلام کردند، بلکه حتی دولت های بسيار دمکرات غربی هم "رسما" يک گام بازگشت خود به توحش را اعلام کردند. کافی است به موضع گيری دولت های فخيم انگليس و فرانسه و بسياری ديگراز کشورها نگاه کنيد: با اعدام بطور کلی مخالفيم و ميخواهيم در همه جا از جمله درعراق لغو شود، اما به تصميم دولت مستقل عراق احترام ميگذاريم. عجبا. به فرض محال که اين يک دولت مستقل بود نه دولت اشغال، آيا به بهانه استقلال ميتوان اعدام کرد،آن هم در دادگاهی که ديده بان حقوق بشر در يک جزوه 97 صفحه ای مورد به مورد مخدوش بودن محاکمه را نشان داده است؟ اين که همان ادعای جمهوری اسلامی است. حق اعدام به بهانه استقلال؟

                              اين اولين بار نيست. اکنون 60 سال است که خواست محاکمه واقعی و عادلانه جنايتکاران جنگي، به سطح درخواست عمومی و مصرانه بشر تبديل شده است. محاکمه واقعي، نه به قصد انتقام جويی و قصاص، بلکه به قصد روشن شدن حقيقت، دست يابی به شناخت و دريافت علل وقوع جرايم و کمک به بازگشت کم درد تر جوامعی که قربانی اين ديکتاتورها هستند به روند سالم زندگی. و بارها و بارها قدرت ها، به اين يا آن شکل مانع برگزاری چنين دادگاهی شده اند. اعدام صدام، در حاليکه انبوه قربانيان با حسرت دادخواهی از او به ژست های ديکتاتور ساديست در دادگاه مخدوش و نمايشی زل زده بودند، وهن دوباره اين خواست است. اين همه تکرار و تاکيد بر وقايع گذشته و کتاب ها و مقالات هم جايگزين محاکمه ای است که صورت نگرفت. آزاديخواهان جهان نخواهند گذاشت حسرت محاکمه واقعی صدام و يارانش در دل های قربانيان بماند.

                              آنها که پيام صدام مبنی بر مخالفت با "ايرانی" را پرچم کرده و در بوق ميدمند، و عجيب نيست که در اين مورد رژيمی ها و بلندگوهای آمريکايی هم زبانند، آن ها که مردم را به تاييد حکم اعدام جلاد پير و از کارافتاده عراق ميخوانند...
                              آنها که در بازی خطرناک رژيم و آمريکا در مساله هسته ای جانب يکی از طرفين را ميگيرند، آنها که به دست آوردن "حق هسته ای" ايران توسط رژيم اسلامی را طلب ميکنند، آنها که با تحريم ايران موافقت ميکنند، آن ها که نشانی سايت های ايران را برای بمباران در اختيار آمريکا ميگذارند، در يک جرم شريک اند: آنها عملا ايران و جمهوری اسلامی ايران را يکی ميکنند. مهم نيست که برای توجيه اين جرم چه می نويسند و چه ميگويند. خودشان ميدانند جرم شان چيست. به آن هايی هم که از سرخستگی و رنج از مصيبتی که از رژيم می برند دنبال آن ها ميروند، بايد "جريمه" داد که روزی هزار بار بنويسند: ايران، جمهوری اسلامی ايران نيست، ايران، جمهوری اسلامی ايران نيست...

                              ايران نبايد در آتش جمهوری اسلامی بسوزد. جمهوری اسلامی نبايد مثل صدام و ياران آمريکايی و انگليسی و فرانسوی و روسی و عرب و همه کسان ديگری که به او سلاح و پول دادند از يک محاکمه عادلانه بگريزد.

                              جنگ رژيم و آمريکا، جنگ ما نيست. اگر مانعی بر سر راه شان قرار نگيرد, آنها با معيارهای وحشيانه به جنگ وحشيانه خود ادامه خواهند داد. وقتی برای خود مفيد بدانند هزاران بلکه ميليون ها و باز ميليون ها نفر را در اين جنگ موحش قربانی خواهند کرد و آسوده و بی خيال در کومه خود خواهند خفت.
                              مهم آسوده نخوابيدن آن دسته از روشنفکرانی است که وجدان دارند و ميفهمند نزاع اين دو نيروی وحشی و بيرحم که هردو بطور کامل لجام را گسيخته اند، هيچ ربطی به دمکراسی ندارد و بار کردن اين نزاع بر مبارزات مردم ايران با يک رژيم سبع مثل جمهوری اسلامی چه عواقب خطرناکی ميتواند برای مردم ايران داشته باشد. مهم بيدار کردن و بيدار نگه داشتن مردم ايران است.

                              --------------------------------------------------------------------------------

                              *گزارش خبرنگار بی بی سی در مورد نزاع فاميلی
                              BBC, News, BBC News, news online, world, uk, international, foreign, british, online, service

                              *ترجمه مقاله رابرت فيسک در ايسنا

                              *برای اطلاع از سوابق صدام و ماموريت او برای کمونيست کشی و سرکوب جنبش های چپ عراق در ميان انبوه اسناد ميتوانيد به مروری کوتاه که در نشانی زير آمده مراجعه کنيد :

                              *گزارش کوتاهی که خبرگزاری رژيم از تاريخ استفاده از سلاح های شيميايی در جنگ 8 ساله داده است:
                              http://www****ib****/occasions/Halab...CHalabcheh.HTM
                              * اصل مقاله رابرت فيسک در اينديپندنت


                              Comment


                              • اعدام صدام حسين خشم بسيارى را در مناطق سنى نشين عراق برانگيخته است. بخصوص از هنگام انتشار فيلمى كه بطور مخفيانه از مراسم اعدام تهيه شده است. در سامرا تظاهركنندگان تابوتى را با تصوير صدام حسين در ميان خرابه*هاى مسجد عسكريه حمل كردند. در شمال بغداد نيز صدها نفر به نشانه اعتراض به اعدام صدام حسين به خيابانها ريختند.

                                صدام حسين روز شبنه*ی گذشته تنها چهار روز پس از تاييد حكم اعدام به دار آويخته شد و پس از آن بر شدت حملات انتحارى و اقدامات خرابكارانه در عراق به طرز بى*سابقه*اى افزوده شده است.

                                از جمله عواملى كه به موج خشونت دامن زده، فيلمى است كه از مراسم اعدام صدام حسين توسط تلفن همراه يكى از ماموران امنيتى گرفته و درعراق پخش شده است. در اين فيلم ديده مي*شود كه صدام حسين تا آخرين لحظه مورد حملات لفظى ماموران قرار مي*گيرد.

                                سامى العسكرى يكى از مشاوران نخست وزير نورى المالكى گفته است كه پيش از ورود به محل اعدام به اين مساله اشاره شده كه هيچ كس حق داشتن تلفن همراه را ندارد. او براى فرونشاندن خشم طرفداران صدام گفته است كه پاره*اى از ماموران دست به دادن شعارهايى زده*اند كه مناسب نبوده است. شعارها نوعی طرفداری از مقتدا صدر رهبر گروه شبه نظامی شيعه بود كه آمريكا وى را مسئول بزرگترين بخش جنايت*هاى صورت گرفته در عراق مي*داند.

                                اعدام صدام حسين درست در آستانه عيد قربان اگرچه وجه نورى المالكى نخست وزير عراق را در ميان شيعيان بالا برد، اما خشم سنى*ها را بيش از هر زمان برانگيخت. به گفته يكى از نمايندگان دولت عراق آمريكايى*ها قصد داشتند اعدام صدام حسين را ۱۵ روز به تعويق بياندازند اما نورى المالكى با سرسختى با اين كار مخالفت كرده است.

                                بنابرگزارش پليس از روز شنبه تاكنون دست كم هفتاد تن از شيعيان عراق قربانى حملات تلافى جويانه و بمب گذارى*هاى متعدد شده*اند.

                                بنا بر آمار منابع رسمى در سال گذشته ۱۶۲۷۳ عراقى هدف اقدامات خرابكارانه قرار گرفته*اند كه از اين عده ۱۴۲۹۸ نفرشان كشته شده*اند. ۱۳۴۸ نفر از كشته شدگان از افراد پليس بوده*اند و ۶۲۷ نفر آنها سربازان عراقى.

                                اين آمار كه از مجموع گزارشات منتشره در روزنامه*هاى عراقی برگرفته شده توسط وزارت بهداشت، كشور و دفاع عراق ارائه شده است.

                                در هفته*هاى اخير آنچنان بر شدت بمب گذارى*ها افزوده شده كه بنابر گزارش سازمان ملل روزانه حدود صد عراقى جان خود را از دست مي*دهند.

                                روز گذشته سربازان آمريكايى به دفتر يكى از سياستمداران سنى در بغداد حمله كردند و شش عراقى را به گلوله بستند. گمان مي*رفت كه اين دفتر محل اختفاى اعضاى القاعده باشد. صالح مطلق از جمله سياستمداران برجسته سنى*هاى عراق است كه يازده كرسى مجلس عراق را كسب كرده*اند.

                                تعداد سربازان آمريكايى كشته شده از زمان شروع جنگ عراق بيش از سه هزار نفر است.

                                تونى بلر نخست وزير انگلستان بارديگر تاكيد كرده كه به استقرار نيروهاى بريتانيا در عراق و در افغانستان ادامه خواهد داد. او در دهمين و احتمالا آخرين سخنانش به مناسبت سال نو ميلادى گفت تهديدهاى تروريسم جهانى امكان انتخاب ديگرى باقى نمي*گذارد.

                                Comment

                                Working...
                                X