Eye On Turkey

[Rasputin]

Turkish authorities on Tuesday detained a man who threatened to blow up a passenger plane to divert it to Iran, officials said.

The man, identified as Mehmet Goksen Gol, entered the cockpit and threatened to blow up the plane, claiming to have an explosive device on board, Ankara Deputy Governor Hayati Soylu said. The man was not armed and did not have explosives.

He was detained at Ankara's Esenboga airport where pilots landed the Pegasus airline flight, which going from Diyarba*** to Istanbul.

There were 178 passengers on board, including three babies, the airline said. None of the passengers were hurt.

There was no information as to why the man wanted to divert the plane to Iran.

Firat Keles, a passenger on board, told CNN-Turk television that the man could be seen reading the Quran during the flight. There was no panic on board, he said.

[Rasputin]

Turkish police quiz hijacking suspect

Authorities at Ankara's airport are questioning a man they believe tried to hijack a Turkish airliner -- possibly to Iran -- transport officials and passengers told CNN Turk Tuesday.

The suspect, Mehmed Goksin Gol, was not armed and all 178 passengers and crew aboard the Pegasus Airlines flight are safe, Transport Minister Binali Yildirim said.

"We hope to find out what his goal was," Yildirim said at a news conference.

He said Turkish security forces are investigating reports in the Turkish media that Gol had an extensive criminal record.

Turkey's Interior Minister Abdulkadir Aksu said no explosives were found on the plane, and the suspect was taken to the terrorism investigation unit in Ankara.

"All passengers are off the plane," Aksu said.

The flight was heading from southeastern Turkish city of Diyarba*** to Istanbul, but landed at Ankara's airport, where the suspect was detained.

One passenger, Firat Keles, told CNN Turk that the suspect tried to approach the cockpit, and told the flight crew he had something in his belt and wanted to fly to Iran. Keles said the man, who was in his 30s, did not look suspicious and did not appear to be threatening anyone.

Pegasus airlines president Ali Sabanci said there was no threat to the cockpit, which was locked, and there was no contact between the hijacker and the pilots.

The incident came six months after a Turkish man hijacked a Turkish jetliner to Italy, apparently in an attempt to avoid service in the Turkish army. All 113 crew and passengers were released unharmed at a military airfield in Brindisi, Italy.

[Rasputin]

Iraqi Kurd official blasts Turk general's war talk

ARBIL, Iraq, April 13 (Reuters) - The speaker of Iraqi Kurdistan's parliament on Friday described as a "dangerous escalation" the call by Turkey's top general for a military operation in northern Iraq.

General Yasar Buyukanit, head of Turkey's powerful military General Staff, said on Thursday the military operation would be to crush Turkish and Kurdish rebels hiding in Kurdistan. He said he had not asked parliament to authorise any such operation.

"The threats by (Buyukanit) are a dangerous escalation that we take very seriously," Adnan al-Mufti told a news conference.

"We in Kurdistan region's parliament will relay our rejection of these threats to different parties in Baghdad, the United States and other countries," Mufti said.

Turkey has repeatedly urged the Baghdad government and U.S. forces in Iraq to crack down on an estimated 4,000 rebels from the outlawed Kurdistan Workers Party (PKK) who use northern Iraq as a springboard to attack targets inside Turkey.

Ankara has said it reserves the right under international law to send troops into northern Iraq to tackle the rebels if Iraq and Washington continue to disregard its calls for action.

The United States reacted coolly to Buyukanit's comments.

The escalation in rhetoric came after Iraqi Kurdish leader Massoud Barzani said in a television interview last week that Iraqi Kurds would interfere in Turkey's mainly Kurdish cities if Ankara interfered in northern Iraq.

Prime Minister Nuri al-Maliki sought to calm Turkey after Barzani's comments, making clear that Iraq's foreign policy was decided by the government in Baghdad.

Turkish and Iraqi Kurdish leaders have since been verbally sparring, but Buyukanit's comments marked a sharp escalation.

"The existence of PKK elements is ... an internal Turkish problem which they have to solve in a political manner not militarily," said Mufti who is also an aide to Iraqi President Jalal Talabani, also a Kurd.

Ankara is also worried by what it sees as moves by Iraqi Kurds to build an independent state in northern Iraq, fearing this could reignite separatism among its own Kurdish population.

[Rasputin]

Turkey 'must have secular leader'

Turkish Foreign Minister Abdullah Gul has pledged to adhere to secular principles if, as expected, he is elected president.
PM Recep Tayyip Erdogan announced on Tuesday that Mr Gul had been named the governing AK party's candidate.

The decision came after thousands had taken to the streets to urge Mr Erdogan not to stand.

Secularists fear that a president from the AK - a party with Islamist roots - could undermine Turkey's secular order.

Mr Gul insisted that "the president must be loyal to secular principles", adding: "If I am elected I will act accordingly".

Both Mr Erdogan and Mr Gul have wives who wear the Islamic headscarf - a highly divisive issue in Turkey.

Mr Gul defended the headscarf choice on Tuesday, saying "these are individual preferences and everybody should respect them".

Parliament will hold the first round of voting on Friday and the AK's majority means its candidate is likely to win.

Turkey has been a republic since 1923, with a strict separation of religion and the state.


The AK party has its roots in political Islam.

But correspondents say that Mr Gul is seen as less confrontational than Mr Erdogan.

Establishment pressure

Turkey's chief of staff, Gen Yasar Buyukanit, and outgoing President Ahmet Necdet Sezer have urged the new president to defend Turkey's secular values.

Speaking to the AK group in parliament, Mr Erdogan said Mr Gul was "the person who emerged at the end of our evaluations as the candidate to become Turkey's 11th president".

There will be several rounds of voting in the 550-member parliament before the new head of state takes office on 16 May.

Mr Gul, 56, has steered Turkey's European Union accession talks since becoming foreign minister in 2003.

He had a brief spell as prime minister after the AK party's election victory in November 2002.

Educated in England as well as Turkey, he is an English speaker and is regarded as a moderate, the BBC's Pam O'Toole reports.

[Rasputin]

Secularists to rally in Istanbul

Supporters of Turkey's secular system are to hold a rally in Istanbul amid a growing political crisis over the future of the country's presidency.
Tensions have risen over the ruling Islamist-rooted AK party's nomination of Foreign Minister Abdullah Gul.

The demonstration follows a threat by the army to defend the secular system, - intervention criticised by the AK.

Two weeks ago a similar rally in Ankara attracted hundreds of thousands of secular supporters.

Sunday's "Republican Meeting", planned by dozens of non-governmental organisations, will take place in Caglayan Square in Istanbul.

'Test case'

Earlier, Cemil Cicek, spokesman for the AK (Justice and Development) party, responded to an unusual statement by the army vowing to defend the secular system.

The military, which led coups in the past, said it was concerned by the party's choice of presidential candidate.

Mr Cicek said any intervention was "inconceivable in a democratic state".

"The chief of the general staff is answerable to the prime minister," said Mr Cicek, who is also justice minister. TURKISH ARMY INTERVENTIONS
Coups in 1960, 1971 and 1980
Forced out first Islamist prime minister in 1997

The European Union warned the army not to interfere in politics, saying the controversy was a test case for the military to respect democracy.

The BBC's Sarah Rainsford says the army is sending a signal that it will not accept the candidate of the AK, Mr Gul, as the country's next president.

The foreign minister narrowly lost in the first round of the presidential election, which was held by parliament, on Friday.

Mr Cicek told reporters that the government had the "primary duty in protecting the basic tenets of the state".

Prime Minister Tayyip Erdogan has been meeting his cabinet to discuss the situation.

According to Mr Cicek, the prime minister had a "useful and productive" telephone conversation with army chief Gen Yasar Buyukanit on Saturday afternoon.

Turkey is an EU candidate but entry negotiations have been partially frozen because of a dispute over Cyprus, and the EU is also concerned that Turkey's commitment to political reform is weakening.

EU Enlargement Commissioner Olli Rehn said the row was "a clear test case whether the Turkish armed forces respect democratic secularization and democratic values".

History of coups

Our correspondent in Istanbul says the army statement late on Friday night caused a real stir in Turkey.

Many also believe that it is also a message to the judges in the constitutional court to declare the vote invalid and dissolve parliament, she adds.

The army has carried out three coups in the last 50 years - in 1960, 1971 and 1980 - and in 1997 it intervened to force Turkey's first Islamist Prime Minister, Necmettin Erbakan, from power.

The AK is an offshoot of Mr Erbakan's Welfare Party, which was banned in 1998.

The secularist Republican People's Party (CHP), which boycotted Friday's vote, said it would challenge the election in court because a quorum of MPs had not been obtained - a charge the AK denies.

A second round of voting is due on Wednesday and the court has said it will try to rule on the appeal before the vote.

[Rasputin]

[Rasputin]

Pardon my French but where the f**k does EU get off thinking they can dictate to the Turkish Army and how do they allow themselves to interfere in their affairs? What business is it of theirs to tell the Turkish Army not to interfere in politics?

It seems that the collation of the past colonialists cannot help but maintain its idiotic attitude towards developing countries. It is patronizing and the Turkish Army is treating it with the contempt it deserves.

The Army has made it clear that secularism in Turkey is not up for negotiation. To me EU has been slapped in the face for their interference by demonstrations in Tukey in favour of secularism and against creeping Islamification.

The conspiracy theorist in me says there is no logical conclusion to EU's attitude other than the fact that the collective wants to keep developing countries and its own non-white populace in its place by keeping it in the dark ages, promoting Islam under the guise of democracy and multiculturalism.

Islam is a fascist movement and under the guise of democracy it has managed to gain power in countries like Iran and trample on human rights. It is tragic that democracy has become rule of majority instead of protection of human rights and the rights of minorities in particular. This point seems lost on all those who wonder why rapid democratisation sees to fail in developing countries.

One of the reasons for this failure is that you need people who are willing to make sacrifices and the Turks are lucky to have an Army that is prepared to take action to stop creeping Islamic Fascism. Wonder if EU would have objected to German Army removing the democratically elected Hitler from power?

As we say in Persian, darigh as yek jo gheirat. While we have to watch the subjugation of women in our country, the Turks are making a stand.

I leave you with an excerpt from the Turkish Army on reasons for their stand:

"Developments in our region give numerous examples that playing on religion and manipulating the faith into a political discourse can cause disasters. There are accounts in our country and abroad that a political discourse or an ideology can destroy the faith itself and turn it into something else when it is imposed on faith... Doubtlessly, the sole condition for the Republic of Turkey to live in peace and stability as a contemporary democracy is through defending the basic characteristics of our state which are defined in the Constitution."

[Rasputin]

A Journey to Defend Turkey's Secular Ideals

Turkey, May 5 It was dawn Saturday, and a still ascendant full moon shared the sky with a pale light. Young and old, students and retirees -- together, defenders of Turkey's eight decades of resolute secularism -- had already arrived for the trip. There were posters and portraits of the country's founder, Mustafa Kemal Ataturk, signs quoting his aphorisms, pins intoning his principles.

Their messages were the same. "Turkey is secular and will remain secular," one of the placards read.

Through the morning, hundreds, perhaps thousands, flocked from Istanbul and other Turkish cities to the seaside town of Canakkale, along the Dardanelles, one of a series of demonstrations every week or so to rally the ranks of secularists defending their ideology with the fervor of faith. The journey was part homage, part pilgrimage and part mobilization, as contestants in a mounting struggle over Turkey's identity seek to draw the lines ahead of a July 22 election, one of the country's most important ballots in years.

Since it was founded in 1923, this republic of 74 million has been the most avowedly secular and modern of Muslim countries. Even today, at least publicly, no party questions those principles decreed by Ataturk in the devastating aftermath of World War I -- neither secularists from across the spectrum nor the religiously rooted Justice and Development Party of Prime Minister Recep Tayyip Erdogan, which captured a majority in parliament in 2002.

Rather, the debate is often propelled by suspicions and fears, talk of hidden religious agendas, complaints of reflexive secular intolerance and questions that boil down to "what if," namely what if Erdogan's party fully controls a state whose institutions -- the military, courts and civil service -- deeply distrust his intentions?

"It's clear what's about to happen," said Kivilcim Kilicarslan, a 41-year-old theater actress, draped in a red Turkish flag.

For Kilicarslan, the rally began on the bus as it headed to Canakkale, its windows adorned with six portraits of Ataturk.

"Long live Ataturk's republic!" she shouted in the aisle.

Passengers joined her in nationalist songs and anthems from Turkey's founding days. She thrust her fist in the air, and others clapped. An elderly woman looked to the quiet back of the bus and grimaced. "Hey, young people, are you sleeping?" she asked.

"Turkey woke up," Kilicarslan shouted to them, "and the imam fainted."

For five hours, the bus passed through the pine forests and rolling hills of Thrace before disgorging its passengers in Eceabat, across the Dardanelles from their destination. They were met by a plethora of hawkers selling resonant paraphernalia: flags with the traditional star and crescent, others emblazoned with Ataturk, and caps offering him fealty: "My father, we are in your footsteps," they read.

"I'm a daughter of the republic, and the republic is in its worst moment," Kilicarslan said as she walked to the ferry.

Labels are notoriously fickle in Turkish politics -- a confused array of sometimes indecipherable right and left. Opponents of Erdogan's party often criticize the United States and Europe in the same breath. A streak of fierce nationalism occasionally courses through their remarks: that Erdogan's economic reforms are selling the country to foreign interests, that political reforms -- allowing broadcasting in Kurdish, for instance -- are empowering the country's minorities and undermining the ideology Ataturk insisted on.

But symbolic gestures -- prayers in public places and proposals to criminalize adultery -- matter. Especially upsetting to Kilicarslan was Erdogan's choice for president, Abdullah Gul, whose candidacy was effectively canceled by Turkey's high court this month. It was less his politics, though those made her suspicious; it was more the idea of his veiled wife becoming the first lady.

"Maybe it's symbolic, but it frightens me," she said. "We aren't against religion, but if the head scarf goes to the presidential palace, then the Turkish republic is over. Secularism is over." She shook her head. "We don't want to become Saudi Arabia."

The contest over religion in politics in Turkey has lasted a generation. The government closed down predecessors of Erdogan's party in 1998 and again in 2001. Many trace the rise of those parties to the 1980s, when they contend that Turkey's late president, Turgut Ozal, created a more permissive environment, allowing Muslim foundations and charities to flourish and making possible Islamic access to broadcasting. In particular, he saw in "moderate Islamism" -- a mix of capitalist norms with religious mores and culture -- a way to appeal beyond Turkey's borders, particularly to Central Asian states emerging from the collapse of the Soviet Union.

"For us, mild Islamists don't exist. It's just a transition to radical Islam," insisted Bedri Baykam, a critic of Ozal's approach and an activist with the Ataturk Thought Association, a group that organized the bus caravan and helped plan the rally.

"People think the destination of our train is Brussels, Paris or Luxembourg," said Baykam, a 50-year-old painter with hair that rivals Beethoven's, woven with shocks of gray, whose inspirations span Ottoman calligraphy and pop icons like James Dean. "In reality, this train is headed full speed toward Iran and Saudi Arabia. Full speed. At this point, we are fighting for our freedoms."

At midday, the ferry carried the protesters to Canakkale, across the Dardanelles. Nearby was the ancient city of Troy. So was Gallipoli, where Ataturk helped create his almost mythical status as a war hero by defeating the Allies at a battle during World War I. A story remains famous. When a soldier complained that a lack of supplies and ammunition was preventing the force from fighting, Ataturk is said to have responded: "I am not ordering you to fight. I am ordering you to die." Tens of thousands did.

"Tayyip," passengers chanted, addressing the prime minister, "look at us. Run away while you have the chance."

"When you look at Iran, they, too, had a modern lifestyle before -- culture and everything else. Suddenly, it changed," Tugrul Ergin, 27, a student, said aboard the ferry. "If we don't hold on to Ataturk's principles, I think we'll face the same future."

Ergin and the others joined the rally, already in full swing. The street was awash in Turkish flags; others draped from balconies, as if marking a parade route. Martial songs evoked Ataturk's era and the war that led to Turkey's founding. "I was shot at Canakkale," one went. A minute of silence was marked for the soldiers who died in that war, observed by all but crying children. Handwritten banners addressed Erdogan's ruling party. "Be the same in both words and practice," one warned.

"We will never accept you who are helping those trying to divide our country," the speaker declared.

"We are here to shout, 'Enough is enough!' "

[Rasputin]

رأی مجلس ترکيه به انتخاب مستقيم رئيس جمهور


رئيس جمهور می تواند از امضای اصلاحات قانون اساسی خودداری کند و طرح را به مجلس پس بفرستد
مجلس ترکيه در شور دوم طرح اصلاح قانون اساسی اين کشور رأی به انتخاب مستقيم رئيس جمهور بر اساس آرای مردم داد.
از 550 نماينده مجلس ترکيه 371 نفر هنگام رأی گيری بر سر انتخاب مستقيم رئيس جمهور حاضر بودند که تنها يک نفر از آنان رأی مخالف داد.

اصلاح قانون اساسی ترکيه به ابتکار حزب حاکم عدالت و توسعه صورت می گيرد که 351 کرسی در مجلس دارد.

برای اصلاح قانون اساسی دو سوم نمايندگان بايد رأی مثبت بدهند و حزب عدالت و توسعه با حمايت يکی از احزاب کوچک توانسته است آرای کافی را در مجلس برای اصلاح قانون اساسی کسب کند.

حزب عدالت و توسعه در طرح اصلاح قانون اساسی که به مجلس داده، همچنين در نظر دارد طول دوران رياست جمهوری را از هفت سال به پنج سال کاهش دهد، اما رئيس جمهور بر خلاف گذشته امکان انتخاب مجدد خواهد داشت.

هر مورد از اين اصلاحات به صورت جداگانه در مجلس به رأی گذاشته می شود.

اصلاحات قانون اساسی پس از تصويب مجلس بايد به امضای رئيس جمهور برسد، رئيس جمهور می تواند از امضای اين اصلاحات خودداری کند و طرح را به مجلس پس بفرستد يا اينکه می تواند اعلام همه پرسی کند و اين اصلاحات را به رأی عمومی بگذارد.

حزب عدالت و توسعه پس از آن درصدد تغيير قانون اساسی برآمد که نامزد پيشنهادی اش برای رياست جمهوری با وجود کسب آرای کافی مورد اعتراض احزاب مخالف قرار گرفت و اين اعتراضها که به مداخله دادگاه قانون اساسی ترکيه انجاميد سبب شد حزب عدالت و توسعه، انتخابات دور آتی مجلس را چهار ماه جلو بيندازد تا بدين ترتيب انتخاب رئيس جمهور به دور بعدی مجلس موکول شود.



حزب عدالت و توسعه پس از آن درصدد تغيير قانون اساسی برآمد که نامزد پيشنهادی اش برای رياست جمهوری با وجود کسب آرای کافی مورد اعتراض احزاب مخالف قرار گرفت



تغيير قانون اساسی به نحوی که حزب عدالت و توسعه بتواند با اتکا به آرای حاميانش از ميان مردم، فرد مورد نظر خود را به رياست جمهوری برساند نيز ابتکار ديگری بود که اين حزب پس از رأی به انتخابات زودرس درپيش گرفت.

حزب عدالت و توسعه که ريشه های اسلامگرايانه دارد، عبدالله گل، وزيرخارجه ترکيه را برای رياست جمهوری در نظر گرفته اما اينکه فردی اسلامگرا که همسرش بر خلاف رؤسای جمهور قبلی ترکيه حجاب اسلامی را رعايت می کند به کاخ رياست جمهوری ترکيه راه يابد اعتراض احزابی را که بر جدايی دين از سياست به عنوان ميراث آتاتورک، بنيانگذار جمهوری ترکيه پافشاری می کنند برانگيخت و حتی ارتش را نيز به مداخله کشاند.

احمد نجدت سزر، رئيس جمهور کنونی بارها با حزب عدالت و توسعه دچار اختلاف شده و تحليلگران احتمال می دهند او به نحوی با تغييراتی که اين حزب قصد اعمال آنها را بر قانون اساسی دارد به مخالفت برخيزد.

تغيير ديگری در قانون اساسی که حزب عدالت و توسعه به تصويب مجلس رسانده، اين است که افرادی که به عنوان نامزد مستقل در انتخابات مجلس شرکت می کنند، نامشان در برگه های انتخاباتی همراه با نامزدهای احزاب درج شود، در حالی که پيشتر، اسامی نامزدهای مستقل بر برگه های جداگانه درج می شود تا برای رأی دهندگان قابل تشخيص باشند.

تغييری که حزب عدالت و توسعه بر قانون اساسی اعمال کرده، از اين نظر به زيان نامزدهای کرد تمام می شود.

بنابر قانون اساسی ترکيه، تنها احزابی می توانند به مجلس راه يابند که ده درصد کل آرا را کسب کنند.

به همين دليل نامزدهای احزاب کرد چون حزبشان معمولاً نمی تواند به حد نصاب ده درصدی آرا برسد معمولاً به عنوان نامزد مستقل در انتخابات شرکت می کنند.

با توجه به ميزان بالای بيسوادی و کم سوادی ميان کردهای ترکيه، امکان يافتن نام نامزدهای مستقل در ميان انبوه نمايندگان احزاب در برگه های انتخاباتی دشوار می شود و از اين نظر به زيان نامزدهای مستقل کرد تمام می شود.

[Rasputin]

Five Dead After Bomb Rocks Turkish Capital of Ankara

A bomb ripped through a busy shopping district in the Turkish capital of Ankara today, killing five people, including a Pakistani national, and injuring at least 60.

The blast occurred at a bus stop near the Ulus square in the city center, Prime Minister Recep Tayyip Erdogan told reporters. The explosion was caused by plastic explosives, a police bomb expert said on condition of anonymity.

The metal structure of the bus stop lay twisted and on its side, while all of the windows of an adjacent six-story building were smashed by the blast, witnesses said. Rescue workers were seen collecting body parts and clothing scattered across the street.

The Kurdistan Workers' Party, or PKK, and local groups connected with Osama bin Laden's al-Qaeda have targeted Turkish civilians with bombs. The Kurdistan Freedom Falcons, an offshoot of the PKK, last year claimed responsibility for a bomb attack in the resort town of Antalya that killed three people.

``I am appealing for unity from the Turkish people in the face of terrorism,'' Erdogan said.

The explosion occurred two months before Turkey's national elections, where Erdogan will defend his record on combating terror groups such as the PKK, which has fought the Turkish army for two decades at the cost of almost 40,000 lives. More attacks may be expected, Erdogan said.

Plastic Explosive

The bomb was probably made from the A-4 type plastic explosive, commonly used by the PKK, the police official said. Seven people have been arrested in connection with the bombing, NTV reported.

Turkey must investigate which countries and individuals continue to support the PKK, army chief General Yasar Buyukanit told reporters in Ankara. Turkey accuses Europe and the U.S. of failing to tackle the threat posed by the PKK and says it may attack PKK camps in northern Iraq if the U.S. fails to do so.

Turkish nationals with links to al-Qaeda carried out four suicide attacks in Istanbul three years ago that killed 64 people, including the British Consul General.

[Rasputin]

حمله ای تازه به ارتش ترکيه در استان کردنشين شرناق در جنوب شرق اين کشور فرصتی برای دولت ترکيه برای فشار بيشتر به دولت کرد در شمال عراق فراهم آورده است.
انفجار بمبی که بر سر راه يکی از خودروهای نظامی ترکيه در دشتی همجوار مرز عراق کارگذاشته شده بود به مرگ شش سرباز اين کشور انجاميده و اگرچه نظاميان ترکيه پيوسته در مناطق کردنشين پيوسته مورد حمله قرار می گيرند اما چنين ميزان تلفاتی در ميان حملات اخير کم سابقه است.

دولت ترکيه همواره شکايت داشته که حزب کارگران کرد ترکيه (پ. ک. ک)همچنان در کردستان عراق پايگاههای خود را دارد و نفرات اين حزب هر بار پس از انجام دادن حملات خود در خاک ترکيه به آن سوی مرز می گريزند و در خاک عراق پناه می گيرند.

حمله اخير در شرايطی رخ داده که رجب طيب اردوغان نخست وزير ترکيه گفته است اگر ارتش ترکيه تصميم بگيرد برای سرکوب پ. ک. ک مواضعی در خاک عراق را هدف حمله قرار دهد، از تصميم ارتش پشتيبانی خواهد کرد.

ايران نيز که با شاخه ايرانی پ. ک. ک، موسوم به پژاک درگير است، تاکنون بارها در تعقيب اين گروه دست به حمله به نقاطی در داخل خاک عراق زده و اين حملات اعتراضی جدی از جانب مقامات دولت خودگردان کرد در شمال عراق يا دولت مرکزی عراق برنينگيخته است.

يک روز پيش از آنکه شش سرباز ترکيه در دشت شرناق قربانی حمله شوند، مقامات کرد عراق از حمله ايران به بخشهايی از کوهستان قنديل خبر دادند که در خاک عراق قرار دارد.

هواپيماهای نظامی ترکيه نيز هر از گاهی مناطق مرزی اين کشور با عراق را بمباران می کنند اما گزارشهايی که تاکنون از اين بمبارانها مخابره شده نشان می دهد که اولاً اينکه بخشهايی از داخل خاک عراق هم هدف بمباران قرار گرفته شده باشد تأکيد نشده و دوم اينکه حجم اين بمبارانها بسيار محدودتر از حملات نظامی در خاک عراق است که به ايران نسبت داده می شود.

شايد ترکها با خود می انديشند که اگر ايران آزادانه دست به عمليات نظامی در داخل خاک عراق می زند، چرا آنها اين کار را نکنند.


واکنش خشم آلود عبدالله گل به اظهارات مسعود بارزانی در گفتگوی تلفنی او با کاندوليزا رايس، وزيرخارجه آمريکا تيتر نخست روزنامه های ترکيه شد: "اگر اين مرد را ساکت نکنيد، خودمان ساکتش می کنيم".



اما تفاوتی که از اين جهت ميان ايران و ترکيه وجود دارد روابط اين دو کشور با دولت خودگردان کرد عراق است.

گروههای حاکم کرد در شمال عراق، بويژه اتحاد ميهنی کردستان عراق پيوند ديرينه با ايران دارند و از زمانی که به جنگ چريکی در کوهستانها مشغول بودند تا زمانی که بر مناطق کردنشين عراق تسلط کامل يافتند در سايه حمايت جمهوری اسلامی به سر برده اند.

دولت مرکزی عراق نيز روابط نزديکی با ايران دارد و می کوشد ايران را از خود راضی نگاه دارد.

نقش پيوندهای تاريخی، فرهنگی و قومی ميان کردهای عراق و ايران نيز در اين زمينه کم اثر نيست.

اين در حالی است که کردهای عراق نه تنهارابطه درخشانی با ترکيه نداشته و ندارند، سالهای سال با همزبانان شمالی خود ابراز همدردی کرده اند که با اينکه جمعيتشان شايد با مجموع کردهای ايران و عراق برابری کند، تا همين چند سال پيش در سايه حکومت نظامی و محدوديتهای سخت زيسته اند، سالهای سال حتی از حق سخن گفتن به زبان مادری شان محروم بوده اند و نگارندگان رسمی تاريخ و فرهنگ ترکيه هويتی برايشان قائل نيستند.

از سوی ديگر، دولت ترکيه نسبت به منابع نفت عراق در استان کرکوک که خارج از تسلط دولت خودگردان کرد است ادعا دارد و بارها تهديد کرده که با مداخله نظامی هم که شده اجازه نخواهد داد اين منابع در اختيار کردها قرار گيرد.

مقامات کرد عراقی بارها نسبت به احتمال مداخله نظامی ترکيه در عراق ابراز نگرانی کرده و هشدار داده اند.

چند هفته پيش، مسعود بارزانی که اداره کردستان عراق را در دست دارد در مصاحبه ای به ترکيه هشدار داده بود که اگر به مداخله نظامی در مناطق کردنشين عراق دست بزند و نسبت به منابع نفتی اين مناطق ادعاهايی مطرح کند، دولت کرد هم مدعی دياربکر، بزرگترين شهر کردنشين ترکيه خواهد شد.


هشدار دولت ترکيه در مورد مداخله نظامی در کردستان عراق، آثاری هم در امور داخلی ترکيه دارد



واکنش خشم آلود عبدالله گل به اين اظهارات در گفتگوی تلفنی او با کاندوليزا رايس، وزيرخارجه آمريکا تيتر نخست روزنامه های ترکيه شد: "اگر اين مرد را ساکت نکنيد، خودمان ساکتش می کنيم".

اگر اين گمانه درست باشد که عمليات نظامی گهگاه ايران در کردستان عراق با چراغ سبز مقامات کرد انجام می گيرد، با در نظر گرفتن لحنی که مقامات ترک و کرد نسبت به هم دارند، بسيار بعيد به نظر می رسد که اين چراغ برای عبور ارتش ترکيه هم سبز باقی بماند.

آمريکا هم به نوبه خود بارها به ترکيه نسبت به مداخله نظامی در خاک عراق هشدار داده است.

هشدار دولت ترکيه در مورد مداخله نظامی در کردستان عراق، آثاری هم در امور داخلی ترکيه دارد.

اين هشدار در شرايطی صورت می گيرد که دولت اسلامگرای رجب طيب اردوغان چشم اميد به پيروزی در انتخاباتی دوخته که چند هفته بيشتر با آن فاصله ندارد.

ابراز همبستگی آقای اردوغان با ژنرالهای ترک که خواهان حمله به کردستان عراقند را شايد بتوان نوعی همدلی آشتی جويانه با نظاميانی تلقی کرد که به دليل مخالفت با رياست جمهوری عبدالله گل، وزيرخارجه دولت آقای اردوغان هدف انتقد سخت او گرفتند.

از سوی ديگر، اين هشدار شايد بتواند نظر ملی گرايان ترک و پای بستگان به ميراث آتاتورک را جلب کند که برای بسيج مردم عليه رياست جمهوری نامزد مورد نظر اسلامگرايان تلاش کردند و دست به تظاهرات گسترده خيابانی زدند.

اين را نيز بايد در نظر داشت که تهديد کردهای عراق به مداخله نظامی، کردهای ترکيه را که از بخشی از اصلاحات اخير دولت اردوغان به قانون اساسی ترکيه دلخورند ناخشنودتر می کند.

بخشی از اصلاحاتی که به ابتکار حزب حاکم عدالت و توسعه بر قانون اساسی ترکيه اعمال شده، ورود نمايندگان کرد به مجلس ملی ترکيه را دشوارتر از پيش کرده و عمده ترين حزب کرد ترکيه به نشانه اعتراض از معرفی نامزد در انتخابات صرف نظر کرده است.

اين امر می تواند در ميان جمعيت کثير رأی دهندگان کرد در ترکيه به زيان اسلامگرايان ترک تمام شود اما کردها ممکن است هنگام رفتن پای صندوق رأی اين را هم در نظر داشته باشند که هرچه باشد انگشت شمار حقوق فرهنگی که پس از ساليان سال از آن برخوردار شده اند در سايه دولت اردوغان برايشان فراهم آمده و تضمينی وجود ندارد که رقبای آقای اردوغان با تعصبات ملی گرايانه شان گامی بسوی برآورده کردن خواسته های آنان بردارند.

[Rasputin]

انتخاب مستقيم رئيس جمهور ترکيه وتو شد


سزر حقوقدان است و پيش از آنکه به رياست جمهوری برسد، رياست دادگاه قانون اساسی ترکيه را بر عهده داشت
رئيس جمهور ترکيه بخشی از اصلاحاتی را که مجلس اين کشور به ابتکار حزب حاکم به قانون اساسی اعمال کرده است وتو کرد و بدين ترتيب مخالفت خود را با انتخاب جانشين خود از طريق رأی مستقيم مردم ابراز داشت.
انتخاب رئيس جمهور را که مقامی عمدتاً نمادين و فاقد قدرت اجرائی است، مجلس ترکيه انجام می دهد اما هشت روز پيش، مجلس ملی ترکيه رأی داد که با اصلاح قانون اساسی، انتخاب رئيس جمهور با رأی مستقيم مردم انجام گيرد.

اصلاح قانون اساسی ترکيه، ابتکار حزب حاکم عدالت و توسعه است که نامزد مورد نظرش برای رياست جمهوری با وجود آنکه از حمايت اکثر نمايندگان مجلس برخوردار بود به دليل مخالفت دادگاه قانون اساسی و اعتراض گسترده احزاب مخالف و ارتش، ناچار شد کناره گيری خود را از روند دستيابی به مقام رياست جمهوری اعلام کند.

احمد نجدت سزر، رئيس جمهور ترکيه دليل وتوی اين اصلاحيه را مغايرات آن با نظام دموکراتيک سياسی ترکيه خوانده و گفته که رئيس جمهوری که با رأی مستقيم مردم انتخاب شود، همچون نمايندگان مجلس، نماينده اراده ملت خواهد بود و از اين رو می تواند به مخالفت و تعارض با مجلس برخيزد که در نتيجه کشور دچار بی ثباتی خواهد شد.

آقای سزر حقوقدان است و پيش از آنکه به رياست جمهوری برسد، رياست دادگاه قانون اساسی ترکيه را بر عهده داشت که وظيفه اش تطبيق مصوبات مجلس با قانون اساسی است.

احمد نجدت سزر همچنين گفته که انتخاب رئيس جمهور از طريق مراجعه به آرای عمومی بی طرفی رئيس جمهور را نيز زير سؤال خواهد بود.

مخالفت رئيس جمهور ترکيه ای با اصلاحاتی که حزب اسلامگرای عدالت و توسعه قصد اعمال آنها را به قانون اساسی داشت رخدادی قابل انتظار و پيش بينی شده بود و رجب طيب اردوغان، نخست وزير و رهبر حزب عدالت و توسعه گفته بود که در صورت وتوی رئيس جمهور، مجلس بار ديگر به اين اصلاحيه رأی خواهد داد.



حزب عدالت و توسعه پس از آن درصدد تغيير قانون اساسی برآمد که نامزد پيشنهادی اش برای رياست جمهوری با وجود کسب آرای کافی مورد اعتراض احزاب مخالف قرار گرفت



رئيس جمهور برای بار دوم نمی تواند مصوبه مجلس را وتو کند اما می تواند اعلام همه پرسی کند و اين مصوبه را به رأی مردم بگذارد.

حزب عدالت و توسعه ابراز اطمينان کرده که مردم در همه پرسی حمايت خود را از خواست اين حزب اعلام خواهند کرد.

اصلاحات مورد نظر حزب عدالت و توسعه به قانون اساسی شامل سه بند می شود که جداگانه به تصويب مجلس رسيدند و رئيس جمهور نيز جداگانه آنها را بررسی می کند.

در بند ديگری از اين اصلاحات، طول دوران رياست جمهوری از هفت سال به پنج سال کاهش می يابد و رئيس جمهور بر خلاف گذشته امکان انتخاب مجدد خواهد داشت.

احمد نجدت سزر که دوران هفت ساله رياست جمهوری اش به پايان رسيده اما به دليل انتخاب نشدن جانشينش همچنان سمت خود را عهده دار است، هنوز نظر خود را در مورد اين بند از اصلاحات قانون اساسی ابراز نکرده است.

از ميان سه بند اصلاحات تنها يکی از آنها تاکنون به تأييد رئيس جمهور رسيده است که می تواند ورود نمايندگان کرد را به مجلس دشوارتر از گذشته کند.

بنابر قانون اساسی ترکيه، تنها احزابی می توانند به مجلس راه يابند که ده درصد کل آرا را کسب کنند و نامزدهای احزاب کرد چون حزبشان معمولاً نمی تواند به حد نصاب ده درصدی آرا برسد معمولاً به عنوان نامزد مستقل در انتخابات شرکت می کنند.

بنابر بندی از اصلاحيه قاون اساسی که به تأييد رئيس جمهور رسيده، افرادی که به عنوان نامزد مستقل در انتخابات مجلس شرکت می کنند، بايد نامشان در برگه های انتخاباتی همراه با نامزدهای احزاب درج شود، در حالی که پيشتر، اسامی نامزدهای مستقل بر برگه های جداگانه درج می شد تا برای رأی دهندگان قابل تشخيص باشند.

با توجه به ميزان بالای بيسوادی و کم سوادی ميان کردهای ترکيه، امکان يافتن نام نامزدهای مستقل در ميان انبوه نمايندگان احزاب در برگه های انتخاباتی دشوار می شود و از اين نظر به زيان نامزدهای مستقل کرد تمام می شود.

عمده ترين حزب منطقه کردنشين ترکيه در پی تأييد اين بخش از اصلاحات قانون اساسی از جانب رئيس جمهور، از شرکت در انتخابات آتی مجلس ترکيه کناره گيری کرد.

انتخابات ترکيه به صورت پيش از موعد 22 ژوئيه آينده برگزار می شود.

[Rasputin]

بخش مطبوعاتى سفارت جمهورى اسلامى ايران در تركيه ادعاهاى "وجود مهمات در يك قطار بارى در شرق تركيه و تعلق آن به ايران " را تكذيب كرد و جاعل و ناشر آن را "بدخواهان روابط در حال گسترش دو كشور" خواند.

در اطلاعيه بخش مطبوعاتى سفارت جمهورى اسلامى ايران كه روز چهارشنبه منتشر شد ، تاكيد شده كه "جعل و انتشار چنين اخبار بي*اساسي، تاثيرى در اراده سياسى كلان رهبران ايران و تركيه براى گسترش همكارى دو كشور در سطوح دو جانبه و منطقه*اى نخواهد داشت."
برخى رسانه*هاى تركيه روز سه*شنبه مدعى "كشف تجهيزات نظامى متعلق به ايران در يك قطار در تركيه كه به سوريه حمل مي*شد"، شدند.

در اطلاعيه بخش مطبوعاتى سفارت جمهورى اسلامى ايران در تركيه آمده است:
"ضمن تكذيب ادعاى پيدا شدن مهمات در يكى از كانتينرهاى قطار بارى در شرق تركيه و انتساب آن به جمهورى اسلامى ايران، براى روشنگرى افكار عمومى جمهورى تركيه اعلام مي*شود كه اين نوع خبرهاى بي*اساس را معمولا هر چند گاه، محافل مساله*دار منطقه*اى كه خارج از كنترل دولت*ها عمل مي*كنند، با هدف تاثيرگذارى بر حسن روابط دو كشور ايران و تركيه منتشر مي*سازند." اطلاعيه تصريح كرده "اين در حالى است كه همكارى دو كشور در سطوح دو جانبه و منطقه*اى در حال گسترش بوده و اين نوع جريان*سازى و حاشيه پردازى هاى خام، توان تاثيرگذارى بر اين سطح از همكاري*ها و اراده سياسى كلان رهبران دو كشور ندارد."
در اطلاعيه آمده است: "نكته جالب اين است كه جمهورى اسلامى ايران به دليل نزديك به ۳۰سال قطع روابط نظامى با ايالات متحده آمريكا، مهماتى از آن كشور دريافت نكرده تا به صدور آن اقدام كند."
اطلاعيه تاكيد كرده است "همان گونه كه عاملان حمله به اين قطار هم، تروريست*ها و دشمنان مشترك مردم ايران و تركيه بوده*اند، جاعل و ناشر چنين اخبارى نيز گروه*هاى ديگرى از بدخواهان دو ملت بزرگ منطقه هستند كه صلح و ثبات منطقه ما را به ضرر منافع خودشان مي*دانند."

[Rasputin]

همراهی ايران با ترکيه در حمله به شورشيان کرد


در ترکيه از عمليات ارتش ترکيه در مرز عراق به عنوان نوعی قدرتنمايی سياسی تعبير می شود
گزارشها از کردستان عراق حاکی از اين است که در حالی که ارتش ترکيه در حال عملياتی در مرز خود با عراق عليه حزب کارگران کرد (پ. ک. ک) است، ايران نيز در تعقيب شاخه ايرانی اين حزب، موسوم به پژاک، مناطقی در شمال عراق را هدف آتش توپخانه قرار داده است.
پايگاه اطلاع رسانی اتحاديه مينهی کردستان عراق که يکی از دو حزب حاکم بر اين منطقه است خبر داده که در طول شب مناطقی در حوالی شهر سيديکان در شهرتان سوران در استان اربيل که در نزديکی محل تلاقی مرزهای ايران، عراق و ترکيه قرار دارد زير آتش توپحانه از هر دو جانب ايران و ترکيه قرار گرفته، تا آنجا که سه روستا بکلی در آتش سوخته اند و مردم اين روستاها و شش روستای ديگر خانه های خود را رها کرده و به مناطق امن پناه برده اند.

هفده روز پيشتر نيز حمله توپخانه سپاه پاسداران ايران به کوهستان قنديل در شهرستان پشدر در استان سليمانيه عراق گزارش شده بود اما تلفات و خسارات آن هنوز اعلام نشده است.

اين حملات در شرايطی رخ می دهد که طی هفته های اخير درگيريهای شورشيان کرد با و سپاه پاسداران ايران و ارتش ترکيه شدت گرفته و نظاميان هر دو کشور ايران و ترکيه عملياتی را برای سرکوب اين شورشيان در دست اجرا دارند.

ارتش ترکيه طی روزهای اخير هزاران تن از نفرات خود را در مرز با عراق گردآورده و اعلام کرده که "عزمی تزلزل ناپذير در نبرد با تروريسم" دارد.

چهارشنبه شب گذشته گزارشهايی مخابره شد حاکی از اينکه گروه ششصد نفره از ارتش ترکيه وارد کردستان عراق شده و پس از حمله به پايگاههای حزب کارگران کرد به کشورشان بازگشته اند.

دولت ترکيه اين گزارشها را تکذيب کرده و با اينکه نخست وزير ترکيه پيشتر گفته بود که در صورتی که ارتش بخواهد در تعقيب شورشيان کرد وارد خاک عراق شود از چنين اقدامی حمايت خواهد کرد اين بار که گزارشهايی از چنين مداخله ای مخابره شده، وی علاوه بر تکذيب اين گزارشها تأکيد کرده که چنين عملياتی بايد با تصويب مجلس انجام گيرد، مجلسی که اکثريت کرسيهای آن را نمايندگان حزب حاکم عدالت و توسعه در دست دارند.

در حالی که در عراق بيم آن می رود که ارتش ترکيه به مداخله نظامی در شمال اين کشور بزند و مقابله کردهای محلی با ارتش ترکيه، بر نا امنی و بی ثباتی در عراق بيفزايد، در ترکيه از عمليات ارتش ترکيه در مرز عراق به عنوان نوعی قدرتنمايی سياسی تعبير می شود.

ارتش ترکيه که خود را پاسدار جدايی دين از سياست در ترکيه می داند بر سر تعيين رئيس جمهور آينده با دولت رودررو شده که در دست سياستمداران اسلامگرا قرار دارد.

از سوی ديگر، آمريکا نيز مخالفت خود را با مداخله نظامی ترکيه در عراق ابراز کرده و به دولت ترکيه در اين ارتباط هشدار داده است.

[Rasputin]

نويسنده اسلام گراي تركيه : در ايران از اسلام خبري نيست

ربيعه* اوزدن از زنان اسلامگراي تركيه*، پس از سفر به* ايران مشاهدات خود را در چارچوب كتابي به* رشته* تحرير در آورده* است. او در كتاب خود نوشته است كه در ايران از اسلام خبري نيست، بلكه* اصول و قواعدي حكومتي در جريان است كه* به نام اسلام اعمال مي شود.ربيعه* اوزدن*، در كتاب خود نوشته است در ايران، به رغم آنچه در ظاهر به چشم مي خورد، «از اسلام خبري نيست»

كتاب «ملكه* هاي تهران»، حاصل سفر ماه* رمضان سال ۲۰۰۶ ربيعه* اوزدن كازان به* ايران است. ربيعه* اوزدن كازان نامزد سابق محمد علي آغجا است كه* در ۱۳ مه*ي ۱۹۸۱در جريان سوء قصد تروريستي نافرجام به* جان پاپ ژان پل دوم، در رم دستگير شد و به* شهرتي جهاني دست يافت.

«الگوي سراب»

خانم اوزدن كازان كه* خود از اسلامگرايان ترك محسوب مي شود، دليل سفر به* ايران را در مقدمه* كتاب «ملكه*هاي تهران» اين گونه* بيان مي كند: «ايران در پي انقلاب ۱۹۷۹ براي اسلامگرايان جهان به* الگويي تبديل شده* و اكنون بسياري از زنان مسلمان خارج از ايران، در حسرت زندگي در ايران هستند. به همين دليل تصميم گرفتم به* ايران بروم.»

شوق و علاقه* وافر اين زن مسلمان براي زندگي در كشوري كه* كه* اينك آن را «الگوي سراب» مي خواند، تنها ۲۰ شبانه* روز دوام آورد.

كتاب «ملكه*هاي تهران» كه* به* زبان هاي انگليسي و تركي نوشته* شده*، در ماه* ميلادي آينده*، ماه* ژوئيه*، ابتدا در ايتاليا و سپس در آمريكا و تركيه* منتشر مي شود.
ربيعه* اوزدن كازان مشاهدات خود را كه* با گفت و گو با زنان صيغه*اي و مقايسه* اوضاع زنان ايران با زنان مسلمان در تركيه همراه* است،* چراغي مي داند كه* مي تواند افرادي مثل او را روشن سازد تا نسبت به* تصوير ذهني خود از ايران بيش از اين دچار اشتباه* نشوند.

خانم اوزدن كازان در بخشي از كتاب خود مي نويسد: «جوانان ايراني در پارتي ها و مناسبت هاي مختلف، مشروبات الكي را مثل آب مصرف مي كنند». او مي نويسد شخصا مشاهده كرده* است كه* زنان و مردان ايراني در اين پارتي ها به شيوه هاليوودي، عشق بازي كرده*اند.

پيشنهاد صيغه به تويسنده ترك

اوزدن كازان يك شب پس از افطار ديده* است كه مردي سالخورده* دربرابر ۵۰۰ دلار خواستار صيغه* كردن او شده*، يا آن طور كه او مي نويسد «يك شب همبستري در برابر پول و خواندن جملاتي عربي كه* اين عمل خرد كننده* را به* لحاظ قانوني توجيه* مي كند»، توسط پيرمردي به* او پيشنهاد شده* است.

ربيعه* اوزدن كازان در بخش ديگري از كتاب ملكه* هاي تهران مي نويسد: «مي خواهم ظلم و زورگويي هاي رژيم اسلامي ايران را افشاء كنم. اما دقت كنيد زورگويي اسلام را نمي گويم. آنچه* من از اسلام آموخته*ام، اسلام مولانا است، اسلامي كه* عشق، صداقت، دوستي با همه* مردم جهان و آزادي را ارائه* مي دهد، نه* اسلام رژيم ايران.»

او مي نويسد: «در اسلام همبستري يك شبه* زنان براي پول با مردان بيگانه*، وجود ندارد.»

ربيعه* اوزدن مي افزايد: «اينجا (ايران) پر از تضاد و درام است.»

چرا زنان ايراني براي نحوه* زندگي خود تصميم نمي گيرند و هيچ اختياري ندارند؟ او مي نويسد: «من اينجا در تركيه* هر جايي بخواهم زندگي مي كنم، اما در ايران حتي به* زنان مي گويند چرا اينجا نشسته*اي.»

اين نويسنده* اسلامگراي ترك در پايان كتاب خود مي نويسد: «در آنجا (ايران) اسلامي وجود ندارد، بلكه* آنچه* من ديدم اصول و قواعد سياسي احمد نژادها بود.»

به* گزارش رسانه*هاي تركيه* كتاب «ملكه*هاي تهران» كه* به* زبان هاي انگليسي و تركي نوشته* شده*، در ماه* ميلادي آينده*، ماه* ژوئيه*، ابتدا در ايتاليا و سپس در آمريكا و تركيه* منتشر مي شود.