Pope Benedict XVI

[Rasputin]

Pope Benedict XVI Condemns Genetic Engineering, Designer Babies

In a speech to a group of experts on pro-life issues within the Catholic Church, Pope Benedict XVI spoke out against genetic engineering and designer babies. He used the speech to the Pontifical Academy for Life to condemn in vitro fertilization and the use of diagnostic tests to have abortions of babies with disabilities.

"In developed countries, there is a growing interest for the most sophisticated biotechnological research to introduce subtle and extensive eugenics methods in the obsessive search for the 'perfect child'," the Pope said.
He opposed "the spread of artificial insemination and of various forms of diagnosis that tend to ensure its selection."

The pontiff also said the right to life was under attack in countries around the world and pointed to the weakening of pro-life laws in South American countries and promoting euthanasia in Europe and other industrialized nations.

Pope Benedict said people are promoting euthanasia and assisted suicide claiming to favor the "presumed well-being of people."

He complained about how outside forces want the pro-life nations to "liberalize new forms of chemical abortion using the pretext of reproductive health."

The Catholic leader said that pro-life people should do more to organize against these threats.

"Christians are constantly called to mobilize to resist the many attacks against the right to life," he told the conference participants.

He called on pro-life advocates to do more to talk about pro-life issues with doctors in order to raise their conscience against abortion and to object to being involved in immoral practices such as ending the lives of the elderly or disabled.

He called on governments to "guarantee the right to the life to all and in equal way for all"

[Rasputin]

Prayer is a matter of life and death says Pope

Taking his cue from the Transfiguration, Benedict XVI said prayer was not a flight from reality but the full union of our will with that of God. Next Saturday, the pope will lead a vigil that will see the participation of students from Europe and Asia thanks to radio and television links.

Prayer, for the Christian, “is not an optional but a matter of life and death. Only those who pray, that is, those who entrust themselves to God with filial love, can enter into eternal life, which is God himself.”


Taking his cue from the Transfiguration, Benedict XVI chose to talk about prayer during the first Angelus following his Spiritual Exercises. He was addressing 30,000 people in St Peter’s Square on a day reminiscent of spring.


From the gospel passage from Luke, the pope noted how on Mount Tabor, “during the conversation of Jesus with Moses and Elijah, they appeared alongside Him transfigured. They ‘were speaking of his departure, which he was about to accomplish at Jerusalem’ (9:31).

Thus, Jesus listens to the Law and the prophets who talk to him about his death and resurrection. In his intimate dialogue with the Father, he does not exit from history; he does not escape the mission for which he came to the world, although he knows that to reach glory he will have to pass through the Cross. Rather, Christ enters more deeply into this mission, adhering with all his heart to the will of the Father and he shows us that true prayer consists precisely of uniting our will with that of God.”


“Consequently, for a Christian, praying is not evading reality and the responsibilities this entails, but taking them on completely, trusting in the faithful and endless love of the Lord. Thus, the verification of the transfiguration is, paradoxically, the agony of Gethsemane (cfr Lk 22:39-46).” From here comes the affirmation that prayer for the Christian “is not an optional but a matter of life and death. Only those who pray, that is, those who entrust themselves to God with filial love, can enter into eternal life, which is God himself.”


Benedict XVI added: “During this time of Lent, let us ask Mary, Mother of the Word Incarnate and Teacher of Spiritual Life, to teach us to pray as her Son did, so that our existence may be transformed by the light of his presence.”


After the recital of the Marian prayer, the Pope mentioned a Marian vigil which he will lead next Saturday 10 March. The meeting is for young university students of Rome but thanks to radio and television links, students from other countries of Europe and Asia will also be able to take part.

Benedict XVI said: “Let us invoke the intercession of Mary, Sedes Sapientiae, so that the Lord may send witnesses of the truth of the gospel to build a civilization of love in these two continents and the rest of the world.”

[donsaeid]

پاپ جديد و روابط ميان اديان


در سال گذشته كاردينال رايتسنگر نامه*اي براي اسقف*هاي كاتوليك سراسر جهان نوشت و در آن از ايشان خواست از حمايت و پشتيباني از سياست*مداراني كه حامي سقط*جنين و هم*جنسي*بازي هستند، دست بكشند و اين اعمال را اعمالي شيطاني به شمار آورد.


راديو رسمي شيكاگو در حال انجام گفت*وگويي زنده در يكي از استوديوهايش كه مشرف بر درياچه ميشيگان پيرامون برخي ازمسائل در ميانه و روابط اسلامي ـ مسيحي با من بود، وقتي يكي از كارمندان از پس شيشه اتاق استوديو، در حالي كه برگه*اي به دست داشت، وارد شد و بر روي آن با خطي درشت فقط يك كلمه را نوشته بود: «رايتسنگر». در آن لحظه دريافتم، كاردينال آلماني به عنوان جانشين يوحنا پولس دوم انتخاب شده است كه جهان او را به عنوان مردي روشنفكر و مدعي گفت*وگو و تفاهم ميان پيروان اديان و عقايد مختلف از دست داد. مجري آمريكايي از گفت*وگوي خويش پيرامون مسائل خاورميانه باز ماند و فوراً به ايراد سؤالاتي پيرامون پاپ جديد روي آورد...

دكتر محمد سماك، نويسنده و تحليلگر معروف لبناني، در مقاله اي در نشريه «الحوار بين الأديان» نوشت، راديو رسمي شيكاگو در حال انجام گفت*وگويي زنده در يكي از استوديوهايش كه مشرف بر درياچه ميشيگان پيرامون برخي ازمسائل در ميانه و روابط اسلامي ـ مسيحي با من بود، وقتي يكي از كارمندان از پس شيشه اتاق استوديو، در حالي كه برگه*اي به دست داشت، وارد شد و بر روي آن با خطي درشت فقط يك كلمه را نوشته بود: «رايتسنگر». در آن لحظه دريافتم، كاردينال آلماني به عنوان جانشين يوحنا پولس دوم انتخاب شده است كه جهان او را به عنوان مردي روشنفكر و مدعي گفت*وگو و تفاهم ميان پيروان اديان و عقايد مختلف از دست داد. مجري آمريكايي از گفت*وگوي خويش پيرامون مسائل خاورميانه باز ماند و فوراً به ايراد سؤالاتي پيرامون پاپ جديد روي آورد:*

چگونه از وي در جهان استقبال مي*شود، به ويژه در جهان اسلام؟
آيا او پيشينه*ي برقراري روابط با مراجع مذهبي خاورميانه را داشته است؟
ديدگاه و موضع كليساهاي عربي پيرامون امور و مسائل مربوط به مسيحيت چيست؟

طبيعي بود كه دستگاه*هاي تبليغاتي و اطلاع*رساني آمريكا توجه بسيار زيادي جهت پوشش دادن وقايع و حوادث انتخاب پاپ چه از بُعد تلويزيوني و يا راديويي و يا مطبوعاتي نمايند و در زندگي پاپ جديد به دنبال هر چيزي باشند كه بتوانند از آن به عنوان اهرم فشار جهت بهره*برداري سياسي يا مذهبي استفاده نمايند. هم*چنين طبيعي بود كه دست*اندركاران اين امر بر صفحه*اي از ايام جنگ جهاني دوم دست يابند، هنگامي كه ژوزف رايتسنگر در آن زمان جوان بالغ و برنايي بود. در آن هنگام او به همراه برادرش به سازمان جوانان هيتلري در سال 1941 پيوست، كه پيوستن به آن امري لازم و اجباري براي هر جوان آلماني بود. هم*چنين پدرش در دوره*ي نازيسم به عنوان پليس مشغول به كار بود.

با اينكه رايتسنگر در خاطرات شخصي و خصوصي*اش كه آن را در سال 1987 مننتشر كرد، نوشت كه او در آن زمان همگام و همراه نازيسم نبوده و پيوستنش به سازمان چندان دوام نياورده، چون براي تحصيل لاهوت از اين سازمان خارج شد، اما مقامات نازي از او دست برنداشتند و او را ملزم به پيوستن به نيروهاي نظامي در اواخر جنگ نمودند. به همين دليل او وارد خدمت در يگان پدافند هوايي شد كه موظف به مراقبت از كارخانه*ي بي.ام.دبليو بود و از كارخانه*ي سازنده و توليدكننده*ي ماشين به كارخانه توليد موتورهاي هواپيماهاي جنگي تبديل شد. هم*چنين از وي در حفر كانال*هاي نظامي استفاده شده.

هنگامي كه آلمان هيتلري شكست خورد، رايتسنگر يكي از نظاميان آلماني بود كه نيروهاي آمريكايي از آنها عكس*هايي «سمبليك» گرفت تا انتقال دهنده وقايع و حوادث شكست آلمان نازي و پيروزي آمريكايي*ها به ايالات متحده باشد! اما رايتسنگر در خاطرات خويش تأكيد مي*كندف او از ارتش آلمان فرار كرد و در زندگي خويش از اين اقوام خود در هراس بود. ولي چه بسا نكته قابل توجه*تر اين كه نيروهاي نظامي آمريكا، پايگاهي نظامي در مزرعه پدرش داير كردند و هنگامي كه سربازان آمريكايي با او آشنا شدند و دريافتند، او يكي از سربازان ارتش آلمان بوده است، او را بازداشت كرده و براي چند هفته زنداني و سپس آزاد كردند. از زندان موقت آمريكايي*ها رايتسنگر به مونيخ منتقل شد تا تحصيل لاهوت خويش را دنبال نمايد و پس از آن توانست، مدرك دكتراي خويش را در رشته لاهوت از روم به دست آورد، موضوع تزاو: كليسا و ملت و خانه خدا در عقيده*ي سنت وگوستين بود.

چه بسا فرهنگ آدمي در لاهوت كاتوليكي ريشه دارد، در پس افراط و تعصب معروفش در قبال اجتهادها و تلاش*هاي لاهوتي كه كليساهاي ديگر بيانگر آن هستند، باعث شود تا برخي از اين كليساها را از خصوصيت و ويژگي كليسايي*اشان تجريد نمايند و آنها را صرفاً حركت*ها و جنبش*هاي غيركليسايي قلمداد كند، چنانكه پيشين نيز كرده بود، به ويژه در وثيقه*ي معروفش كه آن را به پاپ راحل يوحنا پولس دوم در سال 1992 ارائه و تقديم كرد و در آن زمان به شدت در جهان طنين افكن شد. اما نكته قابل توجه اينكه وي در جشن انتصاب خويش به اين سمت در واتيكان از تعدادي از رهبران كليساهاي انجيلي آمريكا از جمله كشيش رابرت شولر، رئيس «كريستال كاتيدرال» لس*آنجلس دعوت كرد كه يكي از كليساهاي سيار معروف انجيلي و آمريكايي در جهان است و به وسيله ماهواره برنامه*هايي تلويزيوني براي سراسر جهان پخش مي*كند. وي دليل اين دعوت را اينگونه عنوان مي*كند، چون رهبران كليساهاي انجيلي آمريكا به ديدگاه*ها و مواضع پاپ جديد در قبال امور و مسائلي چون سقط*جنين كنترل و محدوديت زاد و ولد، از مواج هم*جنس*بازان و انتخاب كاهنان زن براي كليساها توجه دارند و با آن همراه و همگام هستند و اين*ها از جمله مسائل و اموري بود كه پاپ راحل در رود آنها را تأكيد بسيار داشت و شك نيست كه پاپ جديد در اين زمينه متعصب*تر باشد.

در سال گذشته كاردينال رايتسنگر نامه*اي براي اسقف*هاي كاتوليك سراسر جهان نوشت و در آن از ايشان خواست از حمايت و پشتيباني از سياست*مداراني كه حامي سقط*جنين و هم*جنسي*بازي هستند، دست بكشند و اين اعمال را اعمالي شيطاني به شمار آورد. هم*چنين در نامه*ي خويش درخواست انتصاب زنان در مجالس كاهنانه را توطئه*اي عليه كليسا تلقي كرد و كاتوليك*ها را از آنچه آن را «راديكاليسم زنانه» ناميده بود، برحذر داشت، چرا كه باعث ايجاد اختلاف ميان زنان و مردان شده و به ستون و پايه و اساس خانواده به عنوان واحدي استوار بر تكامل و تعالي زن و مرد ضربه وارد كرد. غير از آن از جمله مسائل اخلاقي ديگر، ديدگاه او در قبال تحقيقات علمي ـ پزشكي بود كه با سلول*هاي بنيادي و كاشت اعضا و غيره ارتباط پيدا كرد.

اما موضوع مهم*تر و حساس*تر كه مورد توجه كاردينال بود، مسئله تبليغ و تبشير مذهبي بود. كليساهاي انجيلي به سرعت در كشورهاي آمريكاي جنوبي و مركزي در حال گسترش هستند و اين*ها كشورهايي به شمار مي*آيند كه گنجينه بشري كاتوليك در جهان تلقي مي*شوند. آمارها نشان مي*دهد، روزانه هشت هزار كاتوليك به تنهايي در آمريكاي جنوبي انجيلي مي*شوند و كاتوليك*ها با رقابت شديد و فشرده انجيلي*ها در آسيا و آفريقا مواجه هستند. اين در حالي است كه اسلام نيز در كنار مسيحيت در اين دو قاره در حال انتشار و پراكندگي است. از اين بُعد علامت سؤالي در قبال مواضع و ديدگاه*هاي پاپ جديد، بنديكت شانزدهم در قبال اسلام و روابط با مسلمانان به وجود مي*آيد. وي در سخنراني انتصاب خويش با محبت و مهر از يهود و از مسيحيان كليساهاي ديگر با گشاده*رويي سخن گفت. اما اشاره*اي به اسلام يا مسلمانان نكرد، برخلاف پاپ راحل و فقط به عبارت كلي مؤمنان به عقايد ديگر، بدون مشخص كردن اين عقايد، اكتفا كرد.

پاپ راحل، يوحنا پولس دوم، جايگاه مهمي در سر دادن شعاري داشت كه پس از يازده سپتامبر 2001 و در نتيجه جنايت تجاوز به نيويورك و واشنگتن سرداده شد و اسلام و تروريسم را دو روي يك سكه به شمار آورد. وي با اين اقوام خويش خدمت گرانقدري به روابط اسلامي ـ مسيحي نه فقط در جهان اسلام، بلكه در اروپا نيز نمود. كه واتيكان آن*ها را در شهر اسيزي،* شمال روم، داير كرد. اما آيا پاپ جديد، بنديكت شانزدهم اين راسلت را ادامه مي*دهد؟

رايتسنگر نام پاپي خويش را بنديكت (به زبان لاتين قديس) انتخاب كرد تا نام پاپ بنديكت پانزدهم را زنده نگه دارد كه بين سال*هاي 1914 تا 1922 تلاش كرد، به هر قيمت شده مانع وقوع جنگ جهاني اول شود. اما آنچه مورد توجه پاپ جديد است احياي هويت مسيحي اروپاست كه برخلاف ميل پاپ راحل بود و در مثل قانون اساسي اروپاي يك*پارچه مخالف ذكر هويت مسيحي براي اتحاديه اروپا بود. با انتشار و گسترش لامذهبي در اروپا و كاهش رفتن به كليساها پاپ جديد تلاش بسياري دارد كه روح مسيحيت را در جوامع اروپايي بدمد. در حالي كه اين مانعي است كه آن را در مقابل جنبش*هاي ليبرالي ـ كاتوليكي نه تنها در اروپا كه در ايالات متحده مي*سازد. كاتوليك*هاي آمريكا منبع اصلي حمايت مالي واتيكان را تشكيل مي*دهند و پس از رسوايي تجاوزهاي جنسي كه برخي از كاهنان آنجا به آن متهم شدند، صداهايي به گوش رسيد كه خواهان رسميت بخشيدن به ازدواج كاهنان بود. اما آن صداها گوش شنوايي در واتيكان يوحنا پولس دوم نيافتند و انتظار مي*رود، در واتيكان بنديكت شانزدهم نيز نيابند. اين مرد با توجه به فرهنگ لاهوتي و التزام و تعهد مذهبي*اش به نظر نمي*رسد از اصول ثابت و اعتقادي خويش عقب*نشيني كند يا در آنها تجديد نظر نمايد و چه بسا از جمله اين اصول ثابت و غيرقابل تجديد نظر اعتقادات و اديان ديگر باشد. جهان با توجه بسيار پاپ را زير نظر دارد و از او انتظارات بسياري دارد، با اين كه يك تير هم در تركش ندارد.

[Rasputin]

Pope Benedict XVI leads Easter Vigil

Pope Benedict XVI lead the traditional Easter Vigil late Saturday in Rome's Basilica of St Peter, describing the resurrection of Christ as the triumph of love over death.


'This is the joy of the Easter Vigil: we are free. In the resurrection of Jesus, love has been shown to be stronger than death, stronger than evil,' Benedict said.


During the evening ceremony, the 79-year-old pontiff also administered the sacraments to six converts, all women, and baptized two children.


Benedict will celebrate the second Easter Mass of his pontificate Sunday in St Peter's Square and will impart his traditional Urbi et Orbi blessing 'to the city and the world.'

[Rasputin]

Text of Pope Benedict XVI's 'Urbi et Orbi' Easter Sunday address

Nothing positive is coming from the continual slaughter caused by the war in Iraq, said Pope Benedict XVI, pointing to some of the world’s wounds and much suffering on the day that celebrates the joyful news for Christians that Christ is risen.

In his April 8 address “Urbi et Orbi” – to the City and the World – Pope Benedict marked the second Easter of his pontificate by appealing “to brothers and sisters in faith who are listening to me from every part of the world” to unite to be “apostles of peace” and to witness with renewed conviction to those wracked by doubts, fears and pain.

He also decried unrest in Afghanistan and denounced violence in the name of religion.

“How many wounds, how much suffering there is in the world,” the pope told tens of thousands of pilgrims, tourists and Romans gathered in St. Peter’s Square here. “Natural calamities and human tragedies that cause innumerable victims and enormous material destruction are not lacking.”

“Peace is sorely needed,” Pope Benedict said, dressed in gold vestments that he wore for the Easter Mass that had just concluded.

He contrasted the Easter celebration of the Resurrection as “the great mystery, the foundation of Christian faith and hope” with a cataloguing of some of world current tragedies.

He said that he was thinking of “the scourge of hunger, of incurable diseases, of terrorism and kidnapping of people, of the thousand faces of violence which some people attempt to justify in the name of religion, of contempt for life, of the violation of human rights and the exploitation of persons.”

The following is the Vatican English text of the “Urbi et Orbi” Easter 2007 message of Pope Benedict XVI delivered April 8, Easter Sunday:

Dear Brothers and Sisters throughout the world, Men and women of good will!

Christ is risen! Peace to you! Today we celebrate the great mystery, the foundation of Christian faith and hope: Jesus of Nazareth, the crucified one, has risen from the dead on the third day according to the scriptures. We listen today with renewed emotion to the announcement proclaimed by the angels on the dawn of the first day after the sabbath, to Mary of Magdala and to the women at the sepulcher. “Why do you search among the dead for one who is alive? He is not here, he is risen!” (Lk 24:5-6).

It is not difficult to imagine the feelings of these women at that moment: feelings of sadness and dismay at the death of their Lord, feelings of disbelief and amazement before a fact too astonishing to be true. But the tomb was open and empty: the body was no longer there. Peter and John, having been informed of this by the women, ran to the sepulcher and found that they were right. The faith of the apostles in Jesus, the expected messiah, had been submitted to a severe trial by the scandal of the cross. At his arrest, his condemnation and death, they were dispersed. Now they are together again, perplexed and bewildered. But the risen one himself comes in response to their thirst for greater certainty. This encounter was not a dream or an illusion or a subjective imagination; it was a real experience, even if unexpected, and all the more striking for that reason. “Jesus came and stood among them and said to them, ‘peace be with you!’” (Jn 20:19).

At these words their faith, which was almost spent within them, was rekindled. The apostles told Thomas who had been absent from that first extraordinary encounter: Yes, the Lord has fulfilled all that he foretold; he is truly risen and we have seen and touched him! Thomas however remained doubtful and perplexed. When Jesus came for a second time, eight days later in the upper room, he said to him: “put your finger here and see my hands; and put out your hand and place it in my side; do not be faithless, but believing!” The apostle’s response is a moving profession of faith: “My Lord and my God!” (Jn 20:27-28

“My Lord and my God!” We too renew that profession of faith of Thomas. I have chosen these words for my Easter greetings this year, because humanity today expects from Christians a renewed witness to the resurrection of Christ; it needs to encounter him and to know him as true God and true man. If we can recognize in this apostle the doubts and uncertainties of so many Christians today, the fears and disappointments of many of our contemporaries, with him we can also rediscover with renewed conviction, faith in Christ dead and risen for us. This faith, handed down through the centuries by the successors of the Apostles, continues on because the risen Lord dies no more. He lives in the church and guides it firmly towards the fulfillment of his eternal design of salvation.

We may all be tempted by the disbelief of Thomas. Suffering, evil, injustice, death, especially when it strikes the innocent such as children who are victims of war and terrorism, of sickness and hunger, does not all of this put our faith to the test? Paradoxically the disbelief of Thomas is most valuable to us in these cases because it helps to purify all false concepts of God and leads us to discover his true face: the face of a God who, in Christ, has taken upon ...

himself the wounds of injured humanity. Thomas has received from the Lord, and has in turn transmitted to the church, the gift of a faith put to the test by the passion and death of Jesus and confirmed by meeting him risen. His faith was almost dead but was born again thanks to his touching the wounds of Christ, those wounds that the risen one did not hide but showed, and continues to point out to us in the trials and sufferings of every human being.

“By his wounds you have been healed” (1 Pt 2:24). This is the message Peter addressed to the early converts. Those wounds that, in the beginning were an obstacle for Thomas’ faith, being a sign of Jesus’ apparent failure, those same wounds have become in his encounter with the risen one, signs of a victorious love. These wounds that Christ has received for love of us help us to understand who God is and to repeat: “My Lord and my God!” Only a God who loves us to the extent of taking upon himself our wounds and our pain, especially innocent suffering, is worthy of faith.

How many wounds, how much suffering there is in the world! Natural calamities and human tragedies that cause innumerable victims and enormous material destruction are not lacking. My thoughts go to recent events in Madagascar, in the Solomon Islands, in Latin America and in other regions of the world. I am thinking of the scourge of hunger, of incurable diseases, of terrorism and kidnapping of people, of the thousand faces of violence which some people attempt to justify in the name of religion, of contempt for life, of the violation of human rights and the exploitation of persons. I look with apprehension at the conditions prevailing in several regions of Africa. In Darfur and in the neighboring countries there is a catastrophic, and sadly to say underestimated, humanitarian situation. In Kinshasa in the Democratic Republic of the Congo the violence and looting of the past weeks raises fears for the future of the Congolese democratic process and the reconstruction of the country. In Somalia the renewed fighting has driven away the prospect of peace and worsened a regional crisis, especially with regard to the displacement of populations and the traffic of arms. Zimbabwe is in the grip of a grievous crisis and for this reason the Bishops of that country in a recent document indicated prayer and a shared commitment for the common good as the only way forward.

Likewise the population of East Timor stands in need of reconciliation and peace as it prepares to hold important elections. Elsewhere too, peace is sorely needed: in Sri Lanka only a negotiated solution can put an end to the conflict that causes so much bloodshed; Afghanistan is marked by growing unrest and instability. In the Middle East, besides some signs of hope in the dialogue between Israel and the Palestinian authority, nothing positive comes from Iraq, torn apart by continual slaughter as the civil population flees. In Lebanon the paralysis of the country’s political institutions threatens the role that the country is called to play in the Middle East and puts its future seriously in jeopardy. Finally, I cannot forget the difficulties faced daily by the Christian communities and the exodus of Christians from that blessed Land which is the cradle of our faith. I affectionately renew to these populations the expression of my spiritual closeness.

Dear brothers and sisters, through the wounds of the risen Christ we can see the evils which afflict humanity with the eyes of hope. In fact, by his rising the Lord has not taken away suffering and evil from the world but has vanquished them at their roots by the superabundance of his grace. He has countered the arrogance of evil with the supremacy of his love. He has left us the love that does not fear death, as the way to peace and joy. “Even as I have loved you – he said to his disciples before his death – so you must also love one another” (cf. Jn 13:34).

Brothers and sisters in faith, who are listening to me from every part of the world! Christ is risen and he is alive among us. It is he who is the hope of a better future. As we say with Thomas “My Lord and my God!” may we hear again in our hearts the beautiful yet demanding words of the Lord “If any one serves me, he must follow me; and where I am, there shall my servant be also; if any one serves me, the father will honor him” (Jn 12:26). United to him and ready to offer our lives for our brothers (cf. 1 Jn 3:16), let us become apostles of peace, messengers of a joy that does not fear pain – the joy of the Resurrection. May Mary, mother of the rRisen Christ, obtain for us this Easter gift. Happy Easter to you all.

[Rasputin]

Benedict's backs "theistic evolution"

In remarks published in a new book yesterday, Pope Benedict refused to endorse "intelligent design" theories, instead backing "theistic evolution" which considers that God created life through evolution with no clash between religion and science.

The Sydney Morning Herald reports that Pope Benedict says science has narrowed the way life's origins are understood and Christians should take a broader approach to the question.

The Pope also says the Darwinist theory of evolution is not completely provable because mutations over hundreds of thousands of years cannot be reproduced in a laboratory.

But Benedict, whose remarks were published yesterday in Germany in the book Schoepfung und Evolution (Creation and Evolution), praised scientific progress and did not endorse creationist or "intelligent design" views about life's origins, the Herald says.

"Science has opened up large dimensions of reason ... and thus brought us new insights," Benedict, a former theology professor, said at the closed-door seminar with his former doctoral students last September that the book documents.

"But in the joy at the extent of its discoveries, it tends to take away from us dimensions of reason that we still need. Its results lead to questions that go beyond its methodical canon and cannot be answered within it," he said.

"The issue is reclaiming a dimension of reason we have lost," he said, adding that the evolution debate was actually about "the great fundamental questions of philosophy - where man and the world came from and where they are going".

"Both popular and scientific texts about evolution often say that nature or evolution has done this or that," Benedict said in the book, which included lectures from theologian Schoenborn, two philosophers and a chemistry professor.

"Just who is this nature or evolution as (an active) subject? It doesn't exist at all!" the Pope said.

Benedict argued that evolution had a rationality that the theory of purely random selection could not explain.

"The process itself is rational despite the mistakes and confusion as it goes through a narrow corridor choosing a few positive mutations and using low probability," he said.

"This ... inevitably leads to a question that goes beyond science ... where did this rationality come from?" he asked. Answering his own question, he said it came from the "creative reason" of God.

Speculation about Benedict's views on evolution have been rife ever since a former student and close adviser, Vienna Cardinal Christoph Schoenborn, published an article in 2005 that seemed to align the Church with the intelligent design view.

[Rasputin]

Stop wearing fur, activists tell Pope

Animal rights activists in Italy have asked Pope Benedict to stop wearing fur in a sign of respect for the "sacredness of all living species".

The Pope, who turns 80 on Monday, has been seen over the past winter donning a red velvet hat trimmed with white ermine fur, known as "camauro".

The hat was commonly worn by popes in the medieval period to keep their heads warm on cold days and it featured on many paintings at the time.

On special occasions, such as official audiences with heads of state, Pope Benedict also wears a red cape trimmed with white fur.

The Anti-Vivisection league (LAV) made its appeal ahead of an April 22 visit by Benedict to Pavia, a northern town where Italy's best-known fur makers are based.

"We call on the Holy Father to make a choice of high religious and ethical significance by not wearing fur on this occasion, nor in the future," the LAV said in a statement on Friday.

[Rasputin]

Pope Benedict XVI celebrated his 80th birthday on Monday with a lunch at the Vatican in the company of about 50 cardinals and a VIP concert in his honour in the afternoon.

In an interview with Vatican Radio, Benedict's personal secretary, Father Georg Gaenswein, said the pope had received a variety of gifts, including music cds, books, flowers and a large teddy bear.

Ordinary Catholics were able to wish him well during a Mass in St Peter's Square on Sunday attended by an estimated 50,000 people.

In an unusually personal homily, the pope referred to the conclusion of a large part of his life and thanked his family and friends.

"I thank God to have been able to experience the meaning of family ... I thank God to have experienced deeply what maternal love means ... I thank God for my brothers and sisters, who have stood by side and helped me throughout my life," German-born Joseph Ratzinger said, speaking in Italian.

His birthday was also celebrated in Marktl am Inn, the Bavarian town where the future pope was born on April 16, 1927.

Vatican employees were to share in the celebrations with a day off plus a gratuity of 500 euros (650 dollars) each. Monday is also the day in which Jesus of Nazareth: From Baptism to the Transfiguration, Ratzinger's first book as pope, is published.

Ratzinger was elected as the spiritual leader of the Roman Catholic Church on April 19, 2005, just three days after his 78th birthday.

[Rasputin]

Vatican marks anniversary of pope's election with a holiday

Vatican City - The world's smallest state, the Holy See, celebrated the second anniversary of the election of Pope Benedict XVI on Thursday with a public holiday.

Most of the staff and the approximately 820 official residents of Vatican City were able to enjoy a day off while Benedict did not hold any public meetings and limited his official workday to the nomination of a new archbishop in Guatemala.

Joseph Ratzinger, who celebrated his 80th birthday on Monday, was elected the spiritual leader of the world's 1 billion plus Catholics on April 19, 2005. He replaced the immensely popular John Paul II at the end of one of the shortest conclaves in history.

'Dear brothers and sisters, after the great Pope John Paul II, the cardinals have elected me, a simple, humble labourer in the vineyard of the Lord,' Benedict told a crowd gathered under the main balcony of St Peter's Basilica in his first public address as pope.

A widely respected theologian who acted as one of John Paul's top advisors, Benedict attracted record crowds to St Peter's Square during his first year as pope.

Latest Vatican figures, however, suggest the novelty factor may be beginning to wane.

A total of 3.37 million people have attended his mid-week general audiences, Sunday Angelus and other special audiences since April 2006. The figure represents a drop of 700,000 when compared to the April 2005-2006 period.

Moreover, his highly conservative views and his frequent attacks on the growing secularism of Italian society have also irked many left-wingers and supporters of the centre-left Romano Prodi government.

Anti-pope writings appeared on a wall in Vigevano on Wednesday, just three days before Benedict was due to visit the Italian town.

Benedict, who was invited by the new UN Secretary General, Ban Ki-moon, to visit the agency's headquarters in New York during talks at the Vatican on Wednesday, is due to travel to Brazil in May.

[Rasputin]

اين دومين بار در طول شش ماه گذشته است که پاپ بنديکت شانزدهم، رهبر کاتوليک*های جهان در کانون توجه*ی رسانه*ها قرار می*گيرد. نخستين بار ماجرايی در ميان بود که مطرح شدن نام و سخنان پاپ اعظم چندان مايه خرسندی او را فراهم نياورد: اظهارات بحث*انگيز او در سخنرانی*اش در جمع دانشجويان دانشگاه رِگنزبورگ آلمان و بازگو کردن گفتگويی تاريخی که با داوری درباره*ی اسلام و شخصيت پيامبر اسلام همراه بود، نه تنها موجب آزردن خاطر مسلمانان گرديد و اعتراض آنان را در گوشه و کنار جهان برانگيخت، بلکه باعث شگفتی مسيحيان نيز شد و سرانجام با ابراز تأسف پاپ و دعوت از جهان اسلام به*گفتگويی صادقانه، ماجرا پايان گرفت.

اما توجه رسانه*ها به*پاپ اين*بار با دو رويداد خشنودکننده همراه بود: انتشار کتابی از پاپ و جشن تولد او. از اين*رو اتفاقی نبود که کتاب "عيسی ناصری"، نوشته*ی يوزف راتسينگر، پاپ بنديکت شانزدهم، درست در روز دوشنبه ۱۶ آوريل ۲۰۰۶ ميلادی که مصادف با هشتادمين سال تولد رهبر مسيحيان کاتوليک جهان بود انتشار يافت. هر چند که پاپ خود تأکيد دارد که تأليف و انتشار اين کتاب نبايد به*عنوان اقدام رسمی رهبر کليسای کاتوليک تلقی شود، بلکه کوششی است شخصی در راه جستجو برای يافتن چهره واقعی عيسی مسيح. کتابی که نويسنده در همان سطور اول احساس خود را با اين جمله ابراز می*کند: "من با کتاب "عيسای ناصری" که اينک بخش نخست آن را در اختيار عموم قرار می*دهم، سال*هاست که در درون خود در راه بوده*ام".

اين نخستين*بار در تاريخ چند صد ساله*ی کليسای کاتوليک است که يکی از رهبران واتيکان اقدام به*نگارش کتابی درباره زندگی عيسی مسيح می*کند. کتاب "عيسای ناصری - از تعميد تا تجلی" که راتسينگر بيش از سه سال، ميان سال*های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ ميلادی، در دست تأليف داشته است، در شمارگان چند صد هزارو همزمان به*زبان*های آلمانی، ايتاليايی و لهستانی منتشر شده و ترجمه*ی آن به ۳۰ زبان ديگر در دست انجام است که بسياری از آنها نيز احتمالاً در سال جاری ميلادی منتشر خواهد شد.



راتسينگر در پيشگفتار کتابش اشاره*ای دارد به علاقه*ی وافر خود به*کتاب*هايی که درباره زندگی عيسی مسيح نوشته شده و او در دوران جوانی با اشتياق بسيار اغلب آنها را مطالعه کرده است. از آنجمله کتاب*های "کارل آدم" متکلم شهير آلمانی و آثار ديگر متکلمان مسيحی چون "رومانو گوئاردينی"، "فرانتس ميشائل ويلام" و "جووانی پاپينی" که در دهه**های آغازين سده بيستم ميلادی درباره*ی عيسی مسيح منتشر شده است.

در تمام اين کتاب*ها چهره*ی مسيح بر اساس انجيل*های چهارگانه، به*عنوان انسان – تماماً انسان - به*تصوير کشيده شده است. اما عيسی همزمان انسانی است که خدا را نيز در خود حمل می*کند و برای انسان*ها به*ارمغان می*آورد. بر اساس تعاليم مسيح، از طريق عيسای زمينی است که خدا و از طريق خدا، انسان راستين قابل رؤيت می*شود. راتسينگر، اما معتقد است که در دهه*های گذشته، در تصويری که مورخان و برخی از متکلمان از عيسی مسيح به*دست می*دهند، شکاف ميان "عيسای تاريخی" و "مسيح ايمانی" عميق*تر شده است. کوشش يوزف راتسينگر در اين کتاب پُر کردن اين شکاف و نزديک کردن چهره*ی تاريخی و ايمانی عيسی مسيح است بر اساس متون کتاب عهد جديد. راتسينگر در اين کتاب کوشيده است به پرسش*هایی از اين دست پاسخ گويد: "عيسای ناصری کيست؟ ما درباره*ی او چه می*توانيم بدانيم؟ آيا او فقط يک انسان است؟ آيا او پسر خداست؟ حقيقت زندگی عيسی چه بوده است؟". او بر اين باور است که در اساس با پاسخ به*اين پرسش*هاست که ايمان مسيحی شکل می*گيرد و يا از ميان برداشته می*شود.

در واقع "مسيح*شناسی" به*مجموعه*ی مطالعاتی اطلاق می*شود که شخص عيسی و به*ويژه پيوند سرشت انسانی و الهی او را مدّ نظر دارد. در ميان اديان ابراهيمی، يعنی يهوديت، مسحيت و دين اسلام، تنها مسيحيت است که پيامبر آن عيسی مسيح در کانون و مرکز ثقل ايمان مسيحی، مسيحيان و کليسا قرار دارد. موسی و محمد انسان*های برگزيده*ی خدا برای رساندن پيام او به آدميانند، در حالی که در ايمان مسيحی، عيسی مسيح "تجسد خداوند" و "پسر خدا" است.

کتاب عهد جديد به*ظاهر دو تصوير متقاوت از عيسی به*نمايش می*گذارد؛ و درست وحدت بخشيدن به*اين دو تصوير، هدفی است که راتسينگر در کتاب "عيسی ناصری" در نظر دارد. زندگی زمينی عيسی و حيات روحانی و معنوی او در نظر راتسينگر جدا و متمايز از هم نيست. او تفاوتی ميان عيسای پيش از عيد پاک و مسيح مصلوب قائل نيست؛ يعنی آنچه بعدها "عيسای تاريخی" و "مسيح ايمانی" نام گرفت.

اين تفاوت*گذاری در اصل به "پولس رسول" باز می*گردد. او که يکی از تأثيرگذارترين شخصيت*ها در ايمان مسيحی است و در شکل*گيری اوليه مسيحيت نقشی مهم داشت، همواره تأکيد می*کرد که او عيسی را هرگز در طول زندگی زمينی*اش نديده و نخستين ديدار او با مسيح بعد از رستاخيز و ظهور جسمانی او بوده است. طرفه آنکه پولس در ابتدا عالمی مرتاض و حافظ قوی و متعصب دين يهود و دشمن تلخ و سخت دين مسيحی بود. اما در راه دمشق مسيح به *او مکشوف شد و از هيبت اين ديدار، کوتاه زمانی نابينا شد و، به*گونه*ای معجزه*آسا، به دين مسيح گرويد و دل و جان و انديشه قوّت و قدرت خود را به*مسيح و ترويج آئين او سپرد.

در اناجيل هم*نظر (انجيل متّی، انجيل مَرقس و انجيل لوقا) مسيح بی*ترديد يک انسان است که در همان آغاز انجيل متّی نسب*نامه*ی او، عيسی مسيح بن*داود بن*ابراهيم که در ايام هيروديسِ پادشاه در بيت*لحم يهوديه تولديافت، نشان از زمينی بودن او دارد. در مقابل در انجيل يوحنا، او به*صورت موجودی آسمانی که به*زمين آمده به*تصوير کشيده شده است. باب اول انجيل يوحنا چنين آغاز می*شود: "در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود. همان در ابتدا نزد خدا بود. همه چيز به*واسطه*ی او آفريده شد و به*غير از او چيزی از موجودات وجود نيافت... و کلمه جسم گرديد و ميان ما ساکن شد، پُر از فيض و راستی و جلال او را ديديم، جلالی شايسته*ی پسر يگانه*ی پدر". تا آنجا که در باب هفدهم آيات چهارم و پنجم، عيسی می*گويد: "من بر روی زمين ترا جلال دادم و کاری را که به*من سپردی تا به*انجام برسانم، به*کمال رسانيدم. و اينک تو ای پدر مرا نزد خود جلال ده، به*همان جلالی که قبل از آفرينش جهان نزد تو داشتم".

"کريستوفر استيد"، استاد الهيات در دانشگاه کمبريج، در کتاب "فلسفه در مسيحيت باستان" معتقد است که مفسران "تجسد" عيسی مسيح را به*ورود او به*جهان واقعی ما تفسير می*کنند و نه به*صورت تغيير شکل خدايی به*بشری، يا آغازی دوباره. پرسش اساسی استيد اين است که چگونه اين ديدگاه با واقعيت پذيرفته شده*ی تولد و نسب انسانی او که در اناجيل هم*نظر بر آن تأکيد شده است، می*تواند تطبيق پيدا کند؟

کتاب "مسيح ناصری" راتسينگر در واقع به**قصد پاسخگويی به*اين شبهات کهن و هماهنگ*سازی ديدگاه*های متفاوت در الهيات مسيحی نگاشته شده است. آنچه مسلم است، راتسينگر در همان آغاز کتابش تأکيد می*کند که هر کس آزاد است با تفسيرها و استنباط*های او مخالفت کند. پيداست که او با اين اشاره، استنباط خود را از عيسی مسيح به*صورت دُگم و «اصل مسلم ايمانی» بيان نمی*کند. بيان اين امر از سوی پاپ دارای اهميت بسيار است. او فقط از خوانندگان کتابش درخواست می*کند که پيشاپيش با نگاهی مساعد و با اندکی همدلی کتاب را مطالعه کنند.

به*باور راسينگر عيسايی که در کتاب عهد جديد تصوير شده است به*مراتب منطقی*تر و قابل فهم*تر از تمام تصويرسازی*های دهه*های اخير است. او فراافکنی*های نويسندگانی را نمی*پذيرد که عيسی مسيح را گاه به*عنوان "چهره*ای انقلابی و مخالف امپراتوری رُم"، گاه در کسوت "شخصيتی ليبرال" و يا "معشوق مريم مجدليه" معرفی می*کنند. يوزف راتسينگر معتقد است چهره*ای که از عيسی مسيح در اناجيل چهارگانه توصيف شده است در تضاد با يکديگر قرار ندارد و همان مسيح واقعی و تاريخی است. راسينگر اما همزمان تأکيد می*کند که کتاب او تفسيرهای مدرن از متن انجيل و يافته*های آنها را نشانه نگرفته است؛ ولی او خود قصد دارد از چنين تفسيرهایی فراتر رود.

کتاب "عيسای ناصری" در ۱۰ فصل تنظيم شده است. راتسينگر در فصل اول به*توصيف و تفسير تعميد يافتن عيسی در رود اردن به*دست يحيی تعميد*دهنده می*پردازد. نويسنده به*گونه*ای آغاز حيات عيسی را نه با تولد او بلکه با تعميد يافتن او می*داند. "وسوسه*های مسيح"، "بشارت ملکوت خدا"، "موعظه برفراز کوه"، "نيايش به*درگاه خداوند"، "حواريون مسيح"، "پيام تمثيل*ها"، "تصاوير پُراُبُهت انجيل يوحنا"، "تشهد پطروس حواری و تجلی مسيح" و "حديث نفس عيسی" عناوين فصل*های ديگر کتابند. چنان که از پيشگفتار کتاب پيداست، ظاهراً راتسينگر جلد دوم کتاب را نيز در دست تأليف دارد و آنچه اينک با عنوان "عيسای ناصری - از تعميد تا تجلی" منتشر شده تنها جلد اول آن است.

با مطالعه*ی کتاب آشکارا می*بينيم که از ميان اين ۱۰ فصل، دو فصل برای يوزف راتسينگر دارای اهميت بيشتری*اند؛ آنهم نه تنها به*اين خاطر که صفحات بيشتری را در اين کتاب ۴۵۰ صفحه*ای به*خود اختصاص داده*اند: "موعظه برفراز کوه" و " تصاوير پُراُبُهت انجيل يوحنا ". يکی به*دليل اهميتی که موعظه*های مسيح بر فراز کوه به انسان و چگونگی شکل*گيری اخلاقی انسان قائل است و ديگری به*خاطر ابعاد معنوی و روحانی متن انجيل يوحنا. در واقع يوزف راتسينگر که اينک در جايگاه پاپ اعظم، رهبر مسيحيان کاتوليک جهان قرار دارد، با پيوند وجوه انسانی و معنوی عيسی مسيح و وحدت بخشيدن به انجيل*های چهارگانه، در پی پيوند انسان با معنويت است و تأکيد او بيشتر بر جنبه*های اخلاقی ايمان است و نه حاشيه*های جزم*گرايانه*ی آن.

در پايان اين بررسی کوتاه نکته*ای را نيز خاطر نشان کنم. يوزف راتسينگر، پيش از آنکه در واتيکان بر جايگاه رهبر کاتوليک*های جهان تکيه زند و هنگامی که مردِ قدرتمند و با نفوذ کليسای کاتوليک بود و بدون نظر و خواست او تصميمی درباره سياست*های کلان کليسا اتخاذ نمی*شد، همواره خود را با اشتياق و افتخار بسيار "دستيار حقيقت" می*خواند. انتخاب او که در شمار محافظه*کارترين روحانيان کاتوليک محسوب می*شود، در ابتدا با نگرانی*هايی همراه بود؛ به*خصوص منتقدان سرشناس کليسای کاتوليک، کسانی چون «هانس کونگ»، مدرس و متکلم مسيحی سوئيسی و «اُيگين دِرِوِمان»، عارف و عالم الهی و متکلم آلمانی، بی*پرده نگرانی خود را از انتخاب او بيان می*کردند. اما ظاهراً پس از دو سال که از انتخاب راتسينگر در جايگاه پاپ می*گذرد، هنوز نشانه*هايی از تغييراتی نگران*کننده در راه و روش واتيکان به*چشم نمی*خورد. البته اگر به*رويداد تأسف*باری که در آغاز اين نوشته به*آن اشاره کردم، به*ديده*ی اغماض نگريست و برای آن اهميت زيادی قائل نشد.

به*هر حال، يوزف راتسينگر ساعتی پس از انتخابش به مقام پاپ اعظم، با تواضع خطاب به*مؤمنان مسيحی و طرفدارانش که در ميدان بزرگ واتيکان گرد آمده بودند، در توصيف وظيفه*ای که به*عهده گرفته است، گفت: "من فقط خدمتکاری ساده و خاضع در تاکستان الهی*ام". در آن غروب روز ۱۹ آوريل سال ۲۰۰۵ ميلادی، در کلام پاپ بنديکت شانزدهم کمتر نشانه*ای از اقتدار و منش سختگيرانه*ی کاردينال محافظه*کار، يوزف راتسينگر يافت می*شد.

[Rasputin]

Pope Benedict Says Medical Advances Must Respect Pro-Life Concerns

Pope Benedict XVI over the weekend said that advances in medicine must be tempered by a respect for the sanctity and value of human life. The pope made the comments during a visit at a hospital on the second day of a weekend visit to the tomb of St. Augustine, whose writings have influenced him.
The Catholic leader said that advances in medicine were greatly benefiting people.

But he added that scientists engaging in practices like cloning and embryonic stem cell research need to be concerned about respecting human life.

"It is my true hope that the necessary scientific and technological progress are constantly accompanied by the conscience to also promote ... those fundamental values like the respect of human life in each of its phases," he said, according to an AP report.

The pontiff called for a respect for human life from conception to natural death -- a longtime Catholic phrase requesting a respect for human life including the unborn and the elderly and disabled.

The comment came during a visit at St. Matthew's Hospital in Pavia, a northern Italian city.

"Here, you try to alleviate people's suffering, looking at the same time for their full recovery and often -- thanks to modern scientific discoveries -- with very satisfactory results," the Pontiff said, addressing the hospital's staff.

"The hospital is a place we could, in a sense, call 'sacred,' where the fragility of human nature is experienced, but also the enormous potential and the resources of human ingenuity and technology in the service of life," he added.

"Suffering repulses the human being," he concluded.

"But when it is welcomed with love because of faith, it becomes a precious occasion to be united in a mysterious way with Christ the redeemer, who, on the cross, took on the death and all of the pain of humanity."

[Rasputin]

پاپ بندیکت شانزدهم برای دیداری پنج روزه از برزیل، پرجمعیت ترین کشور کاتولیک جهان، وارد سائوپائولو شده است.
این نخستین سفر او به آمریکای لاتین از زمان انتخاب به عنوان پاپ در آوریل 2005 است.

وی قرار است پیش از سفر به آپارسیدا برای شرکت در یک کنفرانس بزرگ اسقف های اعظم آمریکای لاتین که اوج سفر پاپ خواهد بود، یک رشته مراسم عشاء ربانی را هدایت کند.

در آپارسیدا انتظار می رود پاپ به چالش فزاینده ای که کلیسای کاتولیک رومی از سوی گروه های اِوَنجلیکی روبروست بپردازد.

پاپ در جریان پرواز به برزیل به خبرنگاران گفت که بزرگترین نگرانی او در منطقه گرویدن میلیون ها نفر از اعضای کلیسای کاتولیک رومی به کلیساهای "اِوَنجلیکال" است.

براساس یک مطالعه تازه در حدود 64 درصد برزیلی ها کاتولیک هستند اما این رقم نشانگر افتی 10 درصدی نسبت به ده سال قبل است که همزمان شده است با افزایش شمار پیروان کلیساهای اِوَنجلیکی.

اِوَنجلیک به یک کلیسای مسیحی گفته می شود که به حاکمیت و معصومیت مطلق کتاب مقدس، رستگاری تنها از طریق باز زایی و یک زندگی شخصی منقلب شده از طریق معنویات ایمان دارد.

بحث سقط جنین

پاپ بندیکت قرار است کنفرانس اسقف های اعظم را که نخستین ملاقات در نوع خود طی 15 سال گذشته خواهد بود روز یکشنبه افتتاح کند.

این مجمع که کار آن برای 15 روز ادامه خواهد داشت تقریبا 200 اسقف اعظم و کاردینال را از سراسر آمریکای لاتین و منطقه کارائیب گرد هم خواهد آورد.


انتظار می رود پاپ با استقبال گسترده روبرو شود

انتظار می رود در جریان آن، دستور کار و سیاست های کلیسا در منطقه برای سال های آینده رقم بخورد.

این کنفرانس تنها چندین هفته پس از آنکه قانونگذاران در مکزیکو سیتی، پایتخت مکزیک، به قانونی کردن سقط جنین در سه ماهه نخست حاملگی رای دادند برگزار می شود.

پاپ بندیکت در هواپیما به خبرنگاران گفت که از موضع کلیسای مکزیکو سیتی در مورد قضیه حمایت می کند. آن کلیسا گفته بود عضویت مقام هایی که از این قانون حمایت کرده اند و مددیارانی که آن را اجرا می کنند را منفصل خواهد کرد.

این موضوع در برزیل نیز مورد بحث قرار خواهد گرفت. وزیر بهداشت برزیل اخیرا گفت که مایل است شاهد مناظره در مورد سقط جنین باشد که با واکنش شدید روحانیون ارشد کلیسا روبرو شد. سقط جنین هم اکنون در برزیل فقط در شرایط خاص آزاد است.

رویگردانی

اما پاپ گفت "بزرگترین نگرانی ما" مساله مربوط به گرویدن کاتولیک ها به کلیساهای اونجلیکی است و موضوع در کنفرانس آپارسیدا مورد بحث قرار خواهد گرفت.

وی گفت: "باید پاسخی قانع کننده پیدا کنیم."

سایمون واتس خبرنگار بی بی سی در برزیل می گوید شکی نیست که پاپ بندیکت از سوی مومنان کلیسای کاتولیک به گرمی استقبال خواهد شد.

اما به گفته خبرنگار بی بی سی مشکل او این است که هم او و هم سلسله مراتب محلی کلیسای کاتولیک در برزیل محافظه کارتر از اکثر برزیلی ها هستند.

کلیساهای اونجلیکی به کسانی که به آن می گروند شانس استخلاص در زمان حاضر و در این جهان را می دهد درحالی که کلیسای کاتولیک آن را به آخرت موکول می کند. این کلیساها همچنین یک شبکه اجتماعی هستند و به کسانی که به مواد مخدر و الکل اعتیاد دارند کمک می کنند.

خبرنگار ما می افزاید در مقابل، مراسم کاتولیکی می تواند خشک و ثقیل و دور از واقعیات زندگی روزمره اکثر برزیلی ها جلوه کند.

[Rasputin]

Pope: God will punish drug dealers

Pope Benedict XVI warned drug traffickers Saturday that they would face divine justice for the scourge of illegal narcotics across Latin America, telling them that, "God will call you to account for your deeds."

Brazil is the second-largest consumer of cocaine after the United States, according to the U.S. State Department, and big cities across Latin America‘s largest nation are plagued by drug violence.

"Human dignity cannot be trampled upon in this way," the pope said.

It is just a short distance away from the shrine city of Aparecida, where Benedict on Sunday will open a conference of Latin American and Caribbean bishops aimed at finding ways to reverse the erosion of the church in the region.

"We are excluded from society, but we are the ones the pope is coming to see," said Diego Cleto, a 19-year-old who started taking drugs at age 13.

Before traveling from Sao Paulo Friday night to the hallowed Catholic religious site of Aparecida, Benedict lamented "difficult times for the church" in Brazil amid "aggressive proselytizing" by born-again Protestant congregations.

The backdrop to the bishops‘ conference is Aparecida, 100 miles east of Sao Paulo, and home to the mammoth Basilica of Aparecida — as well as the three-foot-tall statue of a black Virgin Mary, called "Our Lady Who Appeared," the patron saint of Brazil.

On Friday, the pope canonized Brazil‘s first native-born saint in a Mass before about a million people. He held up 18th century Friar Antonio de Sant‘Anna Galvao as a model of rectitude and humility "in an age so full of hedonism."

Benedict also called on Catholics to "oppose those elements of the media that ridicule the sanctity of marriage and virginity before marriage," picking a tough crowd to confront about hedonism and permissiveness.

Scantily clad actresses are the norm on hugely popular TV soap operas, and women on the beaches wear bikinis that leave little to the imagination. Plastic surgery to reshape breasts and buttocks is nearly as popular as orthodontia.

The pope may be popular among Brazilian Catholics but most probably will not heed his call when it comes to sex, said David Gibson, author of "The Rule of Benedict: Pope Benedict XVI and His Battle with the Modern World."

"This is enormously frustrating to Benedict or any pope; they want to have more impact," Gibson added. But "how do you go against a culture like that? It‘s tough."

While polls show Brazilians oppose expanding access to abortion, they overwhelmingly support using condoms to prevent pregnancy and sexually transmitted diseases — in firm opposition to church doctrine. The government, in fact, hands out millions of condoms for free every year, especially ahead of the debauchery that is an integral part of Brazil‘s pre-Lent carnival.

"Nothing could be more countercultural than his message in Brazil, the land of the thong," said Gibson, a former Vatican Radio reporter.

[Rasputin]

به عنوان بخشی از برنامه گفتگوی میان ادیان که از سوی شورای پاپی فرهنگ و سفارت ترکیه در واتیکان برگزار می شود روز 5 ژوئن (15 خرداد) رقص سماع مولوی در واتیکان برگزار شده و پاپ بندیکت شانزدهم به همراه کاردینالها و مقامات عالی رتبه واتیکان و ایتالیا در این مراسم شرکت خواهند کرد.

به نقل از ترکیش دیلی نیوز، عمر فاروق بلویرانلی مدیر دسته اجرا کنندگان موسیقی صوفی قونیه اظهار داشت: این فعالیتها از سوی وزارت فرهنگ و توریسم ترکیه به مناسبت نامگذاری امسال به عنوان سال مولانا برگزار می شود.

پاکستان، هلند، بوسنی و هرزگوین به عنوان بخشی از برنامه های خود در سال مولانا رقص سماع را اجرا می کنند. در روز 5 ژوئن(15 خرداد) علاوه بر رقص سماع یک نسخه ایتالیایی از مثنوی به عنوان شاهکار این فیلسوف مسلمان قرن سیزدهمی به پاپ بندیکت شانزدهم اهدا می شود.

وی افزود: اعتقاد داریم این رویداد گامی انضامی در زمانی محسوب می شود که گفتگوی بین ادیان در آن در کانون توجه قرار دارد.

دنیس کلیچر از سفارت ترکیه در واتیکان گفت: گروه اجراکنندگان موسیقی صوفیسم قونیه پس از رقص سماع کنسرت صوفی برگزار می کنند و این رقص سماع نخستین بار است که در واتیکان اجرا می شود. این برنامه با حمایت وزارت فرهنگ و توریسم ترکیه و همچنین وزارت امور خارجه با هدف گرامی داشت مولانا در سال 2007 به مناسبت تولد هشتصدمین سالگرد وی برگزار می شود.

وی همچنین تصریح کرد: اعتقاد دارم پاپ بندیکت شانزهم پس از خواندن نسخه ایتالیای مثنوی تحت تأثیر قرار خواهد گرفت

[Rasputin]

Pope in about-face over Muslim dialogue office

In an unexpected about-face, Pope Benedict will restore power and prestige to the Vatican department that oversees dialogue with Islam a year after he controversially downgraded it.

The move to restore the department to its former higher status comes as Catholic-Muslim dialogue is still feeling the negative effects of Benedict's speech last September in which he appeared to equate Islam with violence.

Cardinal Tarcisio Bertone said in an interview at the weekend with La Stampa newspaper that the Pontifical Council for Inter-religious Dialogue would again become "a separate department".

In March, 2006, Benedict downgraded the office by putting it under joint presidency with the Vatican's culture ministry and removing its president, Archbishop Michael Fitzgerald, a Briton.

Both Catholics and Muslims in inter-faith dialogue criticized the move, with many saying it sent a negative signal to the Islamic world.

Vatican sources said on Monday Bertone's comments meant the department would soon get its own head again.

"This would be a very positive thing for Muslims," said one senior Muslim official, long active in inter-faith dialogue.

The official, who asked not to be named, said Muslims had interpreted the merger of the department with the Vatican's culture ministry as a sign that Benedict wanted to focus inter-faith work on relations with other Christian churches.

In his September speech in Regensburg, Germany, the Pope quoted a 14th century Byzantine emperor as saying Islam had only brought evil to the world and that it was spread by the sword, a method that was unreasonable and contrary to God's nature.

He later said he regretted any misunderstanding it caused among Muslims, after protests including attacks on churches in the Middle East and the killing of a nun in Somalia.

But as late as this month, the Regensburg speech was still having repercussions on Catholic-Islam dialogue.

When former Iranian president Mohammad Khatami met the Pope on May 4 he said wounds between Christians and Muslims were still "very deep" as a result of the Regensburg speech.

Some observers saw the Regensburg issue as a direct consequence of the Pope's downgrading of the Muslim dialogue office and the removal of Fitzgerald since the Vatican no longer had a world-class expert on Islam to advise the Pope.

"I think it's a great idea," said Father Tom Reese, senior fellow at Georgetown University's Woodstock Theological Center and a world-renowned Vatican expert.

"I just hope they get the right man. In the 21st century inter-religious dialogue is too important not to have experts advising the Pope so that we don't have the kind of disaster that we had in Regensburg," Reese told Reuters.