Niki Karimi

[mahsaak]

vay sia to dige ki hasti in akse eshghe sabeghe mane, vay mimiram, az bas ke in khoshtipe, muuuuuuuuuuuaaaaaaaaaahhhhhhhhh

[Rasputin]

LooL Mahsa

[Rasputin]

هر روز که به جشن پایانی برلیناله (هجدهم فوریه ۲۰۰۷) نزدیک می*شد، تعداد برنامه*ها، فیلم*ها، مراسم جانبی و مصاحبه*های مطبوعاتی با هنرپیشه*های سرشناسی که به برلین دعوت شده*اند، نیز افزایش می*یافت.
اگر کسی قهرمان دو، تنظیم وقت و هم*چنین صبر و تحمل ایوب*وار هم باشد و بتواند شب و روز، بدون نیازهای اولیه انسانی مثل خواب و خوراک سرپا بماند، بازهم موفق به دیدن تمامی این برنامه*ها و شرکت در آن*ها نمی*شود. به جرأت می*توان گفت که حتی پتر کوسلیک، مدیر برلیناله نیزاز تمام جزئیات جشنواره*اش اطلاع ندارد. وقتی برخی از خبرنگاران پیش او گله کردند که آخر چگونه می*توان از همه این برنامه*ها استفاده کرد، با خونسردی و شوخ طبعی که به آن مشهوراست، جواب داد: "من چیزی مثل رئیس یک باغ وحش هستم. در باغ وحش هم حیوانات زیادی وجود دارند. ولی شما تنها آن حیوانی را می*بینی که مورد علاقه*ات هست! با این حال همه*جور جنسی باید آن*جا باشد".
مسابقه بهترین فیلم اول
یکی از "جنس"هایی که تازه از سال پیش (۲۰۰۶) در برنامه*های برلیناله گنجانده شده، بخشی است با عنوان "مسابقه بهترین فیلم اول". دراین بخش کارگردانانی شرکت داده می*شوند که برای اولین*بار پشت دوربین قرار گرفته*اند و نخستین فیلم سینمایی خود را ساخته*اند. امسال در این بخش ازمسابقه که جایزه*ای بالغ بر۵۰ هزار یورو برای آن درنظر گرفته*اند، ۱۷ فیلم شرکت می*کند.
داوری در مورد گزینش این "بهترین فیلم اول"، به عهده یک هیئت سه نفری گذاشته شده که نیکی کریمی، هنرپیشه ایرانی نیز یکی از اعضای آن است. این فرصت را مغتنم شمردم تا با هنرپیشه پرکارمان که اولین فیلم مستندش را با عنوان "داشتن یا نداشتن" در سال ۲۰۰۱ تهیه کرده، گفت*وگویی داشته باشم. تعیین وقت مصاحبه با خانم کریمی که می*بایست از طریق مسئولان جشنواره صورت گیرد، چندان ساده نبود. با این که تقاضای کتبی گفتگو با او را، چند هفته پیش ازآغاز جشنواره برای "دفتر خبرنگاران" برلیناله فرستاده بودم، تا روزسوم فستیوال خبری از "مسئول برگزاری مصاحبه*ها" مبنی بر رد یا قبول تقاضایم دریافت نکردم. اگر تصادفا یکی از همکارانم را که قرار گفتگویی کوتاه با او گذاشته بود، در راهروهای "مرکز روزنامه*نگاران" جشنواره نمی*دیدم، شاید این "مصاحبه" اصلا صورت نمی*گرفت. آن چه می*خوانید، حاصل گفتگوی دو نفری ما با خانم کریمی است.
مهاجرت
اولین پرسشی که در این گفتگو مطرح شد، به چگونگی شرکت دادن فیلم*های غیراروپایی و غیرآمریکایی مربوط می*شد و این که چرا "به ویژه سینمای آسیا کمتر مورد توجه مسئولین جشنواره قرار گرفته است". نیکی کریمی در پاسخ، این برداشت را تائید نکرد و گفت: «فیلم*هایی که در بخش "رقابت بین*المللی" شرکت داده شده*اند، فقط از میان کشورهای اروپایی انتخاب نشده*اند. این امر در بخش مسابقه فیلم*های اول و دوم هم صدق می*کند.
او اضافه کرد که: "تا به حال من ۸ فیلم دیده*ام که بیشترشان از کشورهای چین، تایوان، مکزیک، آرژانتین و کشورهایی از این دست بوده*اند. گذشته از آن هرجشنواره، سیاست خاص خود را دارد که براساس آن فیلم*هایش را انتخاب می*کند. این که یک فیلم باید ارزش هنری هم داشته باشد، یکی از آن معیارهاست. شاید فیلم*های ارائه شده از آن کشورهایی که منظور شما هستند، از نظرارزش*های هنری در حد رقابت با فیلم*هایی که انتخاب شده*اند، نبوده*اند.»
از نیکی کریمی سئوال شد که درارزش*گذاری بریک فیلم و انتخاب آن به کدام یک از ویژگی*های خود به عنوان زن ایرانی و هنرپیشه*ای که به تازگی به کارگردانی رو آورده، توجه می*کند؟ او ضمن این که گفت «همه این جوانب و هیچ کدام شان!» اضافه کرد، این که او زن است و از آسیا می آید و از راه هنرپیشگی و کارگردانی زندگی می*کند، خصوصیاتی هستند که سعی می*کند، در قضاوتش نسبت به یک فیلم کمتر دخالت بدهد. آن چه که مهم است، این است که آن فیلم از نظر زیبایی*شناسی و هنری چگونه ساخته شده است. در واقع فیلم و قدرت و ضعف*هایش است که باید معیار قضاوت قرار بگیرد و نه برعکس.
خانم کریمی در این گفتگو هم چنین توضیح داد که تا به حال تولیدکنندگان اروپایی و آمریکایی پیشنهادهای متعددی در مورد همکاری و بازی در فیلم*های "تولید خارج از ایران" به او داده*اند. ولی او می*خواهد در ایران، "کشوری که دوست دارد و در آن زندگی می*کند و با فرهنگ و مردمش آشناست"، کار و بازی کند. کریمی به عنوان مثال از کار جدیدی که در انگلستان در دست تهیه دارد، یاد کرد و گفت، در این فیلم مستند نیز به زندگی و روابط ایرانیان مقیم این کشورو مسئله مهاجرت می*پردازد تا مسائل مربوط به انگلستان. او سپس از مشکلات بی*شماری که در ایران به عنوان هنرپیشه و کارگردان با آن*ها دست به گریبان است، یاد کرد و گفت: «اصولا ایران کشوری نیست که هنرمندان و فیلم*سازانش بتوانند از دولت و دست*اندرکاران آن انتظار حمایت و پشتیبانی داشته باشند. تنها کارهایی که آن*ها می*کنند، ایجاد مسئله و مشکل است. من، خودم همیشه به تنهایی ازعهده مشکلات فیلم*سازی و هنرپیشگی*ام بر آمده*ام. تنها کاری که زنان ایرانی باید بکنند، مبارزه است. من هم بدون مبارزه به این جا نرسیده*ام. ما باید تنها روی پای خودمان بایستیم. زن*های ایرانی می*دانند که نباید منتظربمانند تا حق*شان را به آن ها بدهند. بلکه خودشان با کار وتلاش باید آن را بگیرند».
نیکی کریمی که تا به حال دو کار سینمایی اکران نشده را با عنوان*های "یک شب" و "چند روز بعد" به پایان برده، نمی*تواند تصور کند که احتمالا اگر در خارج از کشور زندگی می*کرد، می*توانست به موفقیت*های بیشتری دست یابد. او در این رابطه، خیلی کوتاه گفت: «نمی*دانم. تا به حال در این موقعیت قرار نگرفته*ام.»
نیکی کریمی در حال حاضر مشغول بازی در فیلمی به کارگردانی منیژه حکمت به نام "سه زن" است که به سرگذشت سه زن از سه نسل در ایران امروز می*پردازد. پاسخ به سئوال آخر از تمام جواب*های او کوتاه*تر بود:
آیا فکر می کنید در بازگشت به ایران مشکلاتی برایتان پیش بیاید؟
«نه! چه مشکلی؟»

[Rasputin]

در حاليكه كمتر از يك ماه تا آغاز شصتمين دوره*ي برگزاري جشنواره*ي فيلم كن باقي مانده است، مسولين اين جشنواره اسامي فيلمهاي بخش رقابتي و هيات داوران بخش*هاي اصلي*اش را معرفي كردند.

امسال سينماي ايران نماينده*ي در بخش رقابتي اين جشنواره همچون سال گذشته ندارد، اما نيكي كريمي كارگردان و بازيگر سينماي ايران به عنوان يكي از داوران بخش فيلم كوتاه و سينه*فونداسيون ـ يكي از بخشهاي رقابتي و اصلي جشنواره*ي كن كه شركت*كنندگان براي نخل كن رقابت مي*كنند ـ

در شصتمين جشنواره بين*المللي فيلم كن حضور خواهد داشت.

عباس كيارستمي هم با فيلم كوتاهي كه به مناسبت شصتمين سال برپايي كن به سفارش برپا*كنندگان اين جشنواره ساخته است در اين دوره حضور دارد.

اما محمد اطبايي مي*گويد: عدم انتخاب فيلمي از ايران در بخش رسمي جشنواره*ي كن را نبايد به مسائل سياسي مربوط دانست.

اين كارشناس مسائل بين*الملل سينماي ايران ادامه داد: خيلي دوستان مسائل سياسي را مطرح مي*كنند، اما خودم به شخصي اين موضوع را دليل اصلي نمي*دانم بلكه مسئله*ي اصلي كيفيت فيلم*ها و سليقه*ي هيات انتخاب*ها است.

اطبايي درادامه با اشاره به فيلمهايي كه در جشنواره*ي فجر حضور داشتند، گفت: من خودم شخصا برخوردي كه با ميهمانان خارجي جشنواره*ي فجر داشتم، آنها خيلي سال خوبي را براي سينماي ايران تصور نمي*كردند، همينطوري كه مدير مركز فيلم شيكاگو تنها توانست دو فيلم را انتخاب كند.

نخستين* حضور سينماي ايران درجشنواره كن فرانسه به سال *1961 برمي*گردد، كه فيلم «كورش كبير» ساخته مصطفي فرزانه در اين جشنواره شركت كرد.

در سال*هاي قبل از انقلاب اسلامي، تنها جايزه*اي كه از كن نصيب سينما ايران شد، جايزه شوراي عالي تكنيك بود كه مرحوم احمد فاروقي براي فيلم ” طلوع جدي” دريافت كرد.

نخستين حضور سينماي ايران پس از انقلاب در جشنواره كن *1979 با فيلمي از بهمن فرمان*آرا با عنوان « سايه*هاي بلند باد» بود.

تاكنون *40 سينماگر ايراني شاهد حضور آثار خود در جشنواره كن بوده*اند كه عباس كيارستمي با *7 حضور، محسن مخملباف با *5 حضور و داريوش مهرجويي ، جعفر پناهي ، نورالدين زرين*كلك و سميرا مخملباف با *3 حضور ، بهمن فرمان آرا، بهمن قبادي، پرويز نادري و علي*اكبر صادقي هر يك با دو حضور در راس جدول حضور سينماي ايران در كن بوده*اند.

همچنين سينماگران ايراني تاكنون*16 جايزه از جشنواره كن دريافت كرده*اند، كه مهمترين آن نخل طلاي جشنواره كن *97 براي «طعم گيلاس»، دوربين طلايي *99 براي «بادكنك سفيد» و دوربين طلائي *2000 به طور مشترك براي «زماني براي مستي اسب*ها»(قبادي)*و «جمعه*»(يكتا پناه) اهدا شده است.

و *«گاو» 1971 در بخش پانزده روز كارگردانان، «پستچي» داريوش مهرجويي بخش پانزده روز كارگردان*ها، *1973«شهر خاكستري» فرشيد مثقالي بخش پانزده روز كارگردان*ها، *1975 «شازده احتجاب» بهمن فرمان*آرا، «تداعي» نورالدين زرين كلك، بخش پانزده روز كارگردان*ها، *1979 «سايه*هاي بلند باد» بهمن فرمان*آرا، مسابقه هفته منتقدين *1980 «چريكه تارا» بهرام بيضايي، مسابقه نوعي نگاه *1980، «نظم» سهراب شهيد ثالث مسابقه بخش پانزده روز كارگردان*ها *1981 «دفاع از خلق، وافق پويا»،مسابقه پانزده روز كارگردان*ها *1991 «در كوچه*هاي عشق» خسرو سينايي، مسابقه نوعي نگاه *1992«زندگي و ديگر هيچ» عباس كيارستمي، مسابقه نوعي نگاه *1992، «بدوك» مجيد مجيدي، مسابقه پانزده روز كارگردان*ها *1992، «قلب» سعيد مجاوري، مسابقه كوتاه و سينما هميشه *1992، «آنكه خيال بافت و آنكه عمل كرد» مرتضي مميز، سينما هميشه *1992، «گلباران» علي اكبر صادقي بخش سينما هميشه، *1992 «رخ» علي اكبر صادقي، بخش سينما هميشه *1992 «مرد و ابر» پرويز نادري، بخش سينما هميشه *1992 رنگين كمان، نفيسه رياحي، بخش سينما هميشه *1992 بهاري كه داشتم، رضا شبيدي، سينما هميشه *1992 ،« ابرقدرتها» نورالدين زرين كلك، سينما هميشه *1992، «چشم تنگ دنيادار» نورالدين زرين كلك، سينما هميشه *1994 «زير درختان زيتون» عباس كيارستمي، بخش مسابقه *1994، «زينت» ابراهيم مختاري، بخش هفته منتقدان *1995 «نوبت عاشقي»، محسن مخملباف،* بخش نوعي نگاه *1995، «بادكنك سفيد» جعفر پناهي، پانزده روز كارگردان*ها *1996، «گبه»، محسن مخملباف، بخش نوعي نگاه *1997، «طعم گيلاس»* عباس كيارستمي، بخش مسابقه *1997، «منهتن از روي شماره»*امير نادري، بخش نوعي نگاه *1999 سميرا مخملباف، نوعي نگاه، *1999 «قصه*هاي كيش» ناصر تقوايي، محسن مخملباف و ابوالفضل جليلي بخش مسابقه *1999 «دايره» محمد شيرواني، بخش هفته منتقدان *2000 ،« تخته سياه» سميرا مخملباف بخش مسابقه *2000،« زماني براي مستي اسب*ها»، بهمن قبادي، پانزده روز كارگردان*ها *2000 «جمعه» حسن يكتاپناه، نوعي نگاه، ايران/ فرانسه، *2001 «سفر قندهار»، محسن مخملباف، بخش مسابقه *2001 «ABC آفريقا»، عباس كيارستمي، خارج از مسابقه *2001، «زير نور ماه» رضا ميركريمي، هفته منتقدين، *2001 «بيگانه و بومي» علي محمد قاسمي هفته منتقدين *2002 «ده» عباس كيارستمي، بخش مسابقه *2002 «بماني» داريوش مهرجويي، بخش نوعي نگاه *2002، «آوازهاي سرزمين مادري*ام»، بهمن قبادي، نوعي نگاه *2002، «ملاقات شيطان» رضا پارسا، هفته منتقدين از سوئد *2002 «گيوتين» بهرام عظيم*پور، پانزده روز كارگردان*ها *2002، «چت» شادمهر راستين، پانزده روز كارگردان*ها، *2003 «طلاي سرخ» جعفر پناهي، بخش نوعي نگاه *2003، «پنج عصر» سميرا مخملباف، بخش مسابقه *2004 «خواب تلخ»، محسن اميريوسفي، دو هفته كارگردان*ها *2004، «گاوخوني» بهروز افخمي، دو هفته كارگردان*ها، *2004 «پنج» عباس كيارستمي، نوعي نگاه *2004 و «ده روي ده» عباس كيارستمي در بخش جنبي.

همچنين در سال 2005 «جزيره* آهني» در بخش دو هفته*ي كارگردانان و «يك*شب» نيكي كريمي در بخش نوعي نگاه كن به نمايش درآمدند.

[Rasputin]

The last decade issue of Cannes in 1997 introduced Iranian New Wave Cinema to the World by conferring Abbas Kiarostami with the Palme D’Or .

The 60th Cannes Film Festival this year has selected Iranian actress and director Niki Karimi to be on the jury of the Cinéfondation and the short films section of the event, which will take place from May 16 to 27.

Chinese director Jia Zhang ke will preside over the jury, which includes Deborah Nadoolman Landis (costume designer, USA), J.M.G. Le Clezio (writer, France), and Dominik Moll (director, France).



Karimi, 36, was also among the jury members for the debut features section of the 57th Berlin International Film Festival, which took place last February.



In addition, she was chosen to be on the jury of the international Thessaloniki film festival(Greece, 2002), and on the juries of many other film events, including Rennes (France 2003), Damascus (Syria 2004), Switzerland (2005), Delhi 'Osian' (India 2006), Reykjavik (Iceland 2006), and Izmir (Turkey, 2006).

Karimi has been widely acclaimed for her roles in many popular Iranian films, and has won numerous awards in international and Iranian events. She has also directed several short films and the two feature length movies 'A Few Days Later' (2006), and 'One Night' (2005).

She appears in Sirus Alvand's film 'The Second Wife', which is currently at the postproduction stage.



The Official Jury of the Cinéfondation and Short and Films is an international jury comprised of a President and four film personalities. It awards the Short Film Palme d'Or ( different from the more famous Feature Film Palme D’Or Prize ) as well as the prizes for the three best films of the Cinéfondation.



As for the films in Competition for the Feature Palme D’Or, it should be noticed that Marjane Satrapi’s French Production Persepolis has been nominated.

[Rasputin]

نيكي كريمي نامزد نمايندگي مجلس

ارگان رسمي انصار حزب الله در خبري مدعي شد كه "نيكي كريمي" بازيگر وكارگردان زن سينماي ايران كه هم اكنون در جشنواره كن به سر مي برد، قصد دارد نامزد نمايندگي مجلس شوراي اسلامي شود.

به گزارش ايلنا، هفته نامه "يالثارات" در ادامه خبر خود با اشاره به انتقاد هاي اخير "نيكي كريمي" از اكران نشدن فيلم "يك شب" كه بازتاب فراواني در رسانه ها داشت، اين انتقادات را تبليعاتي خواند و در راستاي نامزد شدن براي نمايندگي مجلس عنوان كرد.

"نيكي كريمي" بازيگر و كارگردان مطرح ايراني امسال به عنوان داور بخش سينه فونداسيون شصتمين دوره فستيوال فيلم كن در اين جشنواره حاضر است.

[Rasputin]

According to Iranian New Agency ISNA Multi award winning Iranian actress and newly director, Niki Karimi has written an open letter to the cinematic deputy of Iran's ministry of culture and Islamic guidance. Karimi has written the letter about the undefined situation of screening her first feature film 'One Night' (2004) in Iran.

The movie was represented in more than 8 international film festivals, including the international Fajr film festival here, the 2005 Cannes film festival, Munich and Toronto film festival and the Osian's Connoisseur film festival.



The letter goes as follows:

'To the respected cinematic deputy of ministry of culture and Islamic guidance: calling for public justice and opinion in order to resolve a professional question is the last option for an artist. This is the option I choose in hope to resolve the question concerning my film that has not yet been screened even after three years of its production date.

According to all the existing documents and evidence 'One Night' has been through all the legal procedures and has no ambiguous points. The film has also been represented at the Fajr film festival and other prestigious international festivals. Under such clear circumstances, the supervision and evaluation general office still refuses to ensure a screening license for the film. This movie is not to unbalance the sales record of other movies nor is it in contrast with the cinematic standards of today. The film was made three years ago based upon an idea that was formed then, but if the social standards and criterions have changed today, it would not be too hard to clearly announce the impossibility of screening the movie.

It is not too great an honor for me to make banned films, and I don't gather that announcing a permanent disqualification on the film would mean the defeat and incapability of your managers. Though I know 'One Night' is neither the first nor the last film of this bulky profile.


'One Night' will finally be screened one day and I am pretty sure about that. What accumulates in between is the ambiguity in the artist-people relationship. Clearing up these dark points is what seems to be your first responsibility.

This letter was written solely for people's judgment and historical remembrance, nothing less or more.

Niki Karimi May 2007’





SUMMARY & COMMENTS ON KARIMI’s Film



Tehran by night. Things start badly for Negar (Hanieh Tavassoli). She is adamant to greet her lover but her mother kicks her out of her flat. Not knowing where to go, Negar wanders in the streets all night long. The sleepless night makes her meet different men each in a different and unique circumstances. Three encounters with three different men who will each deliver their views on Love and Women and secretly try to seduce her …

According to some French critics Niki Karimi’s directorial debut is a brilliant one. One finds in her film all the ingredients for which Iranian Cinema has gained fame for as well as references to Abbas Kiarostami style: A political understatement disguised in the form of a road movie. Karimi however does not entirely copy Ten, one of the Great Maestro of Iranian Cinema masterpieces. One Night is not only brilliant but also troubling in that we are not just drawn towards the character of Negar, but are also introduced to aspects of amorous relationships that are more somber: revelations on adultery, disillusionment and passional crimes seem to punctuate the private conversations of Negar and her male protagonists. The anecdotic seduction scenes gradually create a poetic yet dark atmosphere. Karimi’s directorial wit is to shift away from a purely sociological analysis on the situation of women in Iran to illustrating a dramatic theatrical situation. One Night is a masterpiece where Iran’s capital, Tehran, very much like in the final scenes of the movie suggest is a city where light and darkness, and the notion of Good and Bad are confused and more complex than first sight as the film advances.

[abadani69]

نيكي كريمي با دومين حضور سينمايي اش در سال 1369 و با فيلم" عروس " خود را به عنوان يك بازيگر توانا معرفي كرد. او اين قدرت را دو سال پس از " عروس" با بازي خيره كننده اش در فيلم "سارا" 1371 و " پري" به اثبات رساند. همين دو فيلم كافي بود تا او بتواند از ميان فيلمنامه هاي پيشنهادي با خيال راحت فيلمنامه دلخواهش را انتخاب كند. تا سه سال پس از "پري" - منهاي نيم ساعت انتهايي فيلم "بوي پيرهن يوسف " - نتوانست هنرنمايي چشم گيري ارائه دهد. بازي او در "رواني" هم موافق و مخالفاني پيدا كرد. اما در سال 1377 و با بازي معركه اش در فيلم "دوزن" بار ديگر به عنوان چهره سال نامش سر زبانها افتاد. پس از آن كريمي در دو فيلم "نسل سوخته" و "نيمه پنهان" بازيهاي جالب توجهي ارائه كرد. نيكي كريمي هيچگاه در دهه هفتاد نتوانست سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر را بدست آورد. او زماني اين جايزه را بدست آورد كه شايد ديگر رغبتي براي گرفتنش نداشت.

با او همچنان يكي از بهترينهاي دنياي بازيگري در سينماي ايران است د رتهران گفت و گوئي کرده ايم که مي خوانيد.
پاي حرف هاي بازيگر شاخص سينماي ايران
نيکي کر يمي: نماينده مجلس؟
قرار نيست* فيلم* ديگري* را كارگرداني* كنيد؟ علاوه بربازيگري مشغول فيلمسازي هم شده ايد.
چرا، فيلم* نامه*اي* جديد نوشتم* كه* اميدوارم* بتوانم* امسال* آن* را جلوي* دوربين*ببرم.

اسم اين فيلمنامه چيست؟
فعلا درمرحله بازنويسي قرار دارد. اگر به نتيجه رسيدم آن را اعلام مي کنم.
شما به* طور معمول*در نقش* هايتان*، يك* كاراكتري داشتيد كه*جستجوگر بوده*، گونه نقش ها از علت خاصي دارد؟
علت* خاصي* به* آن* صورت* نداشت*، مثل* اينكه* آدم* از يكسري* نقش*ها خوشش مي*آيد. بنابراين* سعي* مي*كند كه* انتخاب* كند.
يعني* مي*خواهيد بگوييد به* نوعي* اتفاقي*بوده* و نقش* هايي* را كه* شما دوست داشتيد به صورت اتفاقي نقاط اشتراک داشتند؟
نه*، اتفاقي* نبوده*، خودم* شخصاكاراكتراهايي* را انتخاب* مي*كردم* كه* به دنبال*چيزي* باشند.
روزي* كه* در سينما شروع* به* كار كرديد ووارد عرصه* بازيگري* شديد، بيشتر چه* انگيزه*اي* شما را به*سمت* بازيگري* كشاند؟
فكر مي*كنم* احتمالا جذابيت* اين*حرفه* مرابه* سوي* بازيگري* و سينما سوق* داد.
خوب* عوامل* زيادي* باعث* جذابيت* اين*حرفه* مي*شوند، مثل* شهرت* و محبوبيت*، ارضاي*احساسات *و... كدام* يك* ازاين* عوامل* براي* شما جذابيت* داشت*؟
بخش* يادگيري* و همينطور تخيل*قدرتمندي* كه* در اين* حرفه* وجود دارد و آدم*مي*تواند جاي* آدمهاي* مختلفي* قرار بگيرد وازقالب خود جدا شود، اما سينما از نظرمن آموختني هاي فراواني دارد واينها باعث شد که من براي آموختن از 19 سالگي بازيگري را شروع کنم.
به* آن* چيزي* كه* مي*خواستيد، رسيده*ايد؟ يعني* آموختن* بسيار؟
بله*، تا حدود زيادي* رسيده*ام*.
اين* اواخر خيلي* كم* كار به* نظر مي*رسيد، ماجرا چيست*؟
نه. اتفاقا اين اواخر بسيار پرکار هم شده پارسال يک فيلم کارگرداني کردم وچند مورد بازي درسال گذشته وامسال هم دارم.
چقدر به* طراحي* لباس* و گريمتان* در بخش *بازيگري* اهميت* و وسواس* به* خرج مي دهيد.
خيلي برايم مهم است. نمي گذارم هراتفاقي برايم دراين زمينه بيفتد. خودم هم قدرت اظهارنظر نداشته باشم با اين حال آگاهانه رفتار مي کنم.

يعني در واقع دراين زمينه در کار گريمور و طراح لباس هم اظهار نظر مي کنيد؟
بله. به هرحال سينما يک کار گروهي است و نمي تواند يک طرفه پيش برود.
تا به حال پيش آمده که پيشنهادي را نپذيريد وبعد پشيمان شويد؟
نه خوشبختانه.
</STRONG>از بازي درفيلمي پشيمان شده ايد؟
بله. چند مورد بوده که واقعا باعث کدورت وپريشان خاطري ام شده است. مثلا سناريو را که خواندم خوب بوده، عوامل توليد هم همه حرفه اي وحتي قرار است همه چيز خوب پيش برود اما نتيجه کار برعکس شده وبه حيثيت کاري همه لطمه وارد ساخته است. اجازه بدهيد بيشتر از اين توضيح ندهم. </STRONG>
اگربازيگر نمي شديد مي توانستيد يک مترجم خوب شويد. چراروي مترجمي کار نکرديد؟
خودم نخواستم متمرکز شوم. درهمين حد برايم کافي بود.
خيلي ها معتقدند که شما جزو معدود بازيگراني هستيد که بيش از يک دهه ماندگار شديد. رمز ماندگاري اتان را چه مي بينيد؟
ماجرا اين است که يک انسان نبايد بيش از هرچيز روي يک مساله کارکند. هر انساني رنگ ولعابهاي متفاوتي دروجود خود دارد که پرورش هريک از آنها براي خوداو شيرين و ماندگار است.
ولي خيلي از پيشکسوتان معتقدند که بايد برروي يک چيز متمرکر بود تا موفق شد.
خير. نظرمن دقيقا برعکس است. به نظرم همه هنرها به يکديگر وابسته اند. هنرمند بايد درهمه زمينه ها خودرا مورد آزمايش قرار دهد تا کشفي بزرگ درتوانايي هاي خود داشته باشد.
شما در ترجمه*، بازيگري*، كارگرداني* وبخشهاي* مختلف* هنر فعاليت* مي*كنيد و موفق*هستيد و مسئله* جالب* توجه* و قابل بحث در فعاليتهايتان* اين است که، خوشبختانه* هيچگاه* شخصيت* هنري* تان* موردسوال* قرار نگرفته* است.
من* اصلا به* اين* چيزها فكر نمي*كنم* وبرايم* مهم* اين* است* كه* بتوانم* هر روز ياد بگيرم* وبتوانم* مفيد باشم*. من* براي* خودم* كار مي*كنم* وتوجهي* به* ديگر مسايل* و حرف* و حديث* هاندارم.
بزرگترين* آموخته* شما از هنر و مهم*ترين*تاثير آن* در زندگي* شخصي* تان* چه* بوده است؟
من فکر مي کنم کسي که کار هنري مي کند هيچگاه زندگي عادي ندارد. بنابراين خيلي لذت آوراست که هيچ چيز رنگ کهنگي به خود نمي گيرد. دائم به اين قضايا فکرمي کنيم که کار بعدي چيست؟ يا اينکه وقتي سرصحنه فيلمبرداري هستيم دائم درحال يادگيري هستيم وچيزي کسالت اور نيست.
*شما وقتي* فيلمي* بازي* مي*كنيد يا كاري* را *انجام* مي*دهيد، نظر مردم* چقدر برايتان* مهم* و درچه* درجه*اي* از اولويت*قرار دارد؟
قطعا برايم* مهم* است* كه* مردم* چه*فكري* مي*كنند و به* نظرشان* اهميت مي*دهم* واحترام* مي*گذارم.
بزرگترين* انتقادي* كه* از شما مي*شود چيست*؟
نمي دانم. خيلي ها مي گويند که خيلي زود عصباني مي شوم يا اينکه دير با کسي ارتباط برقرار مي کنم اما انسان وفادار و با اراده اي هستم و سعي مي کنم که کارهايم را به نحو احسنت انجام بدهم.
بازيگري* چه* كمكي* در كارگرداني* به* شمامي*كند؟
كمكهاي* زيادي* مي*كند هر كس* كه*تجربه*اي* در سينما داشته* باشد و بخواهد در زمينه*ديگري* ازسينما تجربه اي جديد داشته باشد تجارب*قبلي* بسيار مي*تواند كار آمد و مفيد و موثر باشد.
تا چه* زماني* مي*خواهيد به* بازيگري* ادامه*دهيد؟
نمي دانم. فعلا که هر دو کار بازيگري و کارگرداني را انجام مي دهم وهيچ مشکلي راهم ندارم که بخواهم خداحافظي کنم.
اما خيلي*ها مي*گويند عمر بازيگري* نيكي*كريمي* به* انتهاي* خود نزديك* است*.
من اصلا به اين نظرها اهميتي نمي دهم. اگر کسي توانست هم سطح وشان من حرکت کند نظرش قابل تامل است ولي من فقط براي خودم کار مي کنم اينها برايم مهم نيست. برايم تنها نظر بزرگان سينما اهميت دارد.
درنقش هايتان، نقش مادرراهم بازي کرده ايد. فکر مي کنيد مي توانيد مادر خوبي هم باشيد؟
بله. قطعا.
در مورد داوري هايتان درجشنواره کن برايمان مي گوييد؟
ببينيد بحث داوري چيزي است که درآن مورد نمي تواني صحبت خاصي کني. همين قدر بدانيد که جشنواره بزرگ ومعتبري بود وبرايم افتخار زيادي داشت تا به عنوان داور چنين جشنواره اي انتخاب شوم.
</STRONG>درمورد فيلم پرسپوليس برايمان مي گوييد.
به هرحال آن نيز درنوع خود فيلمي بود با انديشه خاص خود. به لحاظ تکنيکي اثر برجسته اي نبود اما ارزش گذاري ها دراين نوع از جشنواره ها به دلايلي غير از مساله تکنيک هم بازمي گردد، وآن نوع سياستگذاري وراه انداري چنين فستيوالهايي است. پرسپوليس از منظر محتوايي مسائلي را مطرح مي کرد که به ذائقه بسياري خوش آمدوبه مزاج خيلي ها بد. </STRONG>
درمحافل بسياري شنيده مي شد که نيکي کريمي از شهرت خودبراي استفاده هاي سياسي بهره مي برد. حتي حرف وحديثي پيرامون نمايندگي شما درمجلس شنيده مي شود.
اينها همه شايعات بي ارزش وکذبي است که کاملا روند عوام فريبانه اي به خود گرفته اند. پيشنهاد مي کنم گوش شما هم به اين حرفها بدهکار نباشد.

[Rasputin]

در کنفرانس مطبوعاتی که من هم حاضر بودم،* خب درباره*ی اوضاع سیاسی امروز، درباره*ی اوضاع و احوال و سینمای ایران خیلی صحبت شد و شما تاکید داشتید که فرقی بین سینمای مرد و زن نمی*گذارید و برایتان سینمای ایران مطرح است. اما خود این مسئله که به*هرحال ۱۶تا از فیلمهای کارگردانان زن امروز ایران را در یک جشنواره نشان بدهند، برایتان واقعا چه احساسی را ایجاد می*کند؟

ببینید، وقتی ما صحبت از این می*کنیم که بهتر است فرقی گذاشته نشود یا اینکه مثلا ترجیح می*دهیم توی این دسته*بندی*هایی که حالا مثلا زنان فیلمساز ایرانی و اینها، شرکت نکنیم. بخاطر اینکه اینجوری حتا خیلی زیباتر است، وقتی آدم توی بخش یک جشنواره*ی خیلی معتبر هست و میان اینهمه مرد و بعد یکدفعه فیلم ما هم هست و بارها بوده، خب این خیلی لذتبخش است و همیشه بوده. ولی این هم ارزشمند است که آمدن به اینجا... حالا من نمی*دانم بانی این قضیه چه کسی بوده و چه کسی پیگیری کرده است که خیلی از کارهایی که در طول این سالها تا الان ساخته شده را از خانمهای فیلمساز ایرانی یکجا به نمایش بگذارند و این هم خیلی جالب است.

شاید به*خاطر اینکه زنان در ایران فعالیت خیلی زیادی می*کنند و واقعا مطرح*اند در روزنامه*ها، رادیو و تلویزیون و مرتب راجع* بهشان می*نویسند، از مسائلی که برآنها می*گذرد، از تبعیض و تمام آن مسائلی که به*هرحال هست و اینجا بلافاصله توی تلویزیونها مطرح می*شود. به این جهت من فکر می*کنم که کسانی که این بخش از فستیوال را انتخاب کرده*اند، با توجه به اهمیت نقش زنان در ایران امروز این کار را کرده*اند.

دقیقا همینطور هست. به نظر من بخاطر تمام مشکلاتی که وجود دارد و تمام... خیلی از زنهای ایرانی در سالهای اخیر سعی کردند که بهر نحوی که شده است خودشان را ثابت کنند، حالا در رشته*های مختلف یا توی سینما و ادبیات و به*خاطر همین این همه نویسنده*ی زن می*بینیم و این همه سینماگر یا در رشته*های دیگر می*بینیم که دارند کار می*کنند و خب جهان هم شاهد این اتفاق هست.

درباره*ی فیلم*تان می*خواهم بپرسم. چرا فیلم*تان در ایران الان نشان داده نمی*شود و در واقع توقیف است؟

نمی*دانم... شاید سه سال پیش بود... دقیقا نمی*دانم. سه، چهار سال پیش در جشنواره*ی کن بود که فیلم را ما خواستیم نشان بدهیم،* یعنی خواست اکران بشود. ولی صحنه*هایی* از آن به*هرحال سانسور شده و یک*سال*ونیم پیش من و پخش*کننده*ی فیلم واقعا تمام انرژی*مان را گذاشتیم که این فیلم اکران بشود. ولی خب اتفاق*های زیادی افتاد و به آنجا رسید که من ماه پیش باز من یک نامه*ای چاپ کردم و در تمام مطبوعات ایران چاپ شد که در آن خواسته بودم به من بگویند، چون هیچ چیزی هم نمی*گفتند که این فیلم قرار است به نمایش دربیاید یا نه. و این نامه که چاپ شد ما بلافاصله واکنش دیدم که خیلی خوب بیایید و برای ما نشان بدهید. البته من رفتم و ما صحبت کردیم و با توجه به صحنه*هایی که از فیلم حذف شده است، من خودم الان ترجیح می*دهم که فیلم را اکران نکنم.

بیشتر چه چیزهایی در فیلم*تان باعث شد که آنها تصمیم به حذف بعضی صحنه*ها بگیرند؟

توی این مصاحبه*ای که خانم بنی*اعتماد الان داشت، به یک چیزی اشاره کرد که خیلی درست است. توی ایران سانسور مسائل خیلی خاص نیست که حالا یک صحنه*ی عجیب و غریبی باشد و آن صحنه را دربیاورند و اینها. فرمولی ندارد. هیچ یک، دو، سه و چهاری ندارد. بلکه یک گروهی هستند که این گروه فیلم را می*بینند و می*گویند حالا ترجیح می*دهیم که این جمله نباشد توی فیلم یا این صحنه نباشد. چون حس می*کنند این فیلم دارد یک صحبتی را می*گوید که مورد علاقه نیست. به*هرحال به این صورت هست و شاید من به*عنوان یک فیلمساز متوجه نشوم چرا، یعنی برای خود من هم جای سؤال دارد، ولی صحنه*هایی هست که حذف می*شوند.

حتا من،* البته شنیدم، زمانی هم شما دور از سینما بودید بعنوان بازیگر و اجازه نمی*دادند در فیلم*ها بازی کنید که البته من جایی خواندم که گفته بودند به*خاطر اینکه خیلی زیبا هستید. تا چه حد این واقعا درست است؟
نه این درست نیست.

بیشتر دوست دارید بازی کنید یا کارگردانی کنید؟
حتما دلم می*خواهد فیلم بسازم، یعنی غیرقابل مقایسه است برایم. اگر آن موقعی که بازی می*کردم متوجه*ی این قضیه بودم که دلم می*خواست فیلم بسازم،* که تجربه*اش را به*دست آوردم و ساختم در طول این چندساله، دیگر الان صرفا مگر اینکه یک فیلم خیلی خاصی باشد، یک فیلمنامه*ای داشته باشد که بخواهم بازی کنم. بنابه دلیلی و یا اینکه بخواهم پول دربیاروم، مثلا به مشکل مالی بربخورم. بهرحال چون از فیلمسازی که پول درنمی*آيد. و این است ماجرا.

آیا برای فیلم آینده*تان شما تدارک دیده*اید یا به*هرحال توی فکرش هستید؟

فیلم جدیدی که می*خواهم بسازم توی لندن می*گذرد. راجع به مهاجرین ایرانی توی لندن هست.

فیلم داستانی*ست یا مستند؟

داستانی*ست.

چون من الان در پاریس هم دیدم که یک گروهی آمده*اند و فیلم مستند البته درباره*ی مهاجرین کل فرانسه می*سازند!
نه،* راجع به مهاجرین ایرانی*ست.

آن وقت درباره*ی همین فیلم*تان هم که به*هرحال الان در «لا روشل» نشان داده می*شود، درباره*ی همین هم اگر ممکن است کمی توضیح بدهید.

من دو فیلمی که ساختم اینجا هست، «یک شب»* و «چند روز بعد». «یک شب» که ماجرای یک شب تا صبحی هست که یک دختری مجبور می*شود توی تهران بگذراند و با سه مرد آشنا می*شود. «چند روز بعد» هم باز راجع به زنی هست که ۴ـ۳ روز از زندگی*اش را می*بینیم. زندگی روزمره و عادی ۴ـ ۳ روزه*ی یک زن است.
به*هرحال چیز آنچنان حادی نیست که بخواهند جلوی فیلم را بگیرند.

«چند روز بعد» هنوز به ارشاد داده نشده. آن فیلمی که فعلا یک*مقداری مشکل پیدا کرده است «یک شب» هست.

به*عنوان آخرین پرسش، خود شما درباره*ی نیکی کریمی چه می*گویید؟

سعی می*کند از طریق سینما حرف خودش را بزند. وای این از آن سوالهای خیلی سخت است. خیلی سوال سختی*ست. چی بگویم واقعا. فکر می*کنم که... ببینید، هیچ روزی برایم بدون جست*وجو و تحقیق نمی*گذرد، یعنی... می*توانید اسمش را بگذارید یک آدم جست*وجوگر، یک آدمی که دنبال این است که خودش و دنیا را بهتر بفهمد. دنبال آگاهی*ست.

زمانی که توی کار سینما نیستید، به چه کاری مشغولید؟

کتاب خواندن،* فیلم دیدن که کارهای هرروزه هست. عکاسی و ترجمه*کردن رمان از انگلیسی. کتاب ترجمه می*کنم و گاهی هم نقاشی می*کنم.

یعنی پس همیشه یک*جوری با دنیای فرهنگ و هنر سروکار دارید!
بله. همین*طور است.