ببار
سلام ِ صبح ِ علفزار را
به شاخه ی من.
هلا ...!
دل ِ عاشق!
به کهکشان ِ درخت
مدار ِ هلهله ی سبز را تماشا کن!
و از میان ِ هیاهوی ِ جشنواره ی برگ
مرا به سرخی ی گیلاسهای تازه ببر!
به عطر ِ عاطفه ی سیب
مرا به آبی ی رخسار ِ یک ترانه ببر!
زمین ِ فروردین!
زلال ِ گمشده ی عشق
برگ و بار ِ من است
و هر غزل
که به گیسوی خاک بنشیند
همان
بهار ِ من است
Comment