**Read These To Ppl You LOVE**

[abadani69]

Before you speak …..Listen

Before you write ….. Think

Before you spend ….. Earn

Before you criticize ….Wait

Before you pray …. Forgive

Before you quit ….Try

[abadani69]

تو از قلب پاکم خبر نداشتی
تو عالم یه رنگی که مارو کاشتی
نگو که این جدایی کار خدا بود
مشکل فقط همین بود دوستم نداشتی

هر وقت می خواستم بگم یه باوفا باش
تو این همه غریبه یه آشنا باش
هر وقت می خواستم بگم یه باوفا باش
تو این همه غریبه یه آشنا باش
دلم تو سینه داد زد این التماسه
فکر غرور این دل محض خدا باش
دلم تو سینه داد زد این التماسه
فکر غرور این دل محض خدا باش

نه جای قهر گذاشتی نه جای آشتی
گفتی هواتو دارم اما نداشتی
نه جای قهر گذاشتی نه جای آشتی
گفتی هواتو دارم اما نداشتی
نه اینکه تو عشقت من کم آوردم
مشکل فقط همین بود دوستم نداشتی
نه اینکه تو عشقت من کم آوردم
مشکل فقط همین بود دوستم نداشتی

شاید در این بازی قلبت بشه راضی مارو شکستی
حالا که می سوزم درآتش عشقت خاموش نشستی
در غایت خوبی تو چیزی کم نذاشتی
مشکل فقط همین بود دوستم نداشتی

[abadani69]

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش مي کردي
تمامي ذرات وجودت عشق را فرياد مي کرد
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم چشمهايم را مي شستي
و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مي دادي
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من مي دوختي
تا من بر سکوت نگاه تو
رازهاي يک عشق زميني را با خود به عرش خداوند ببرم
اي کاش مي دانستي
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمي شکستي
گر چه خانه ي شيطان شايسته ي ويراني است
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم لحظه اي مرا نمي آزردي
که اين غريبه ي تنها , جز نگاه معصومت پنجره اي
و جز عشقت بهانه اي براي زيستن ندارد
اي کاش مي دانستي
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم همه چيز را فدايم مي کردي
همه آن چيز ها که يک عمر بخاطرش رنج کشيده اي
و سال ها برايش گريسته اي
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم
همه آن چيز ها که در بندت کشيده رها مي کردي
غرورت را ...... قلبت را ...... حرفت را
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم
دوستم مي داشتي
همچون عشق که عاشقانش را دوست مي دارد
کاش مي دانستي که چقدر دوستت دارم
و مرا از اين عذاب رها مي کردي
اي کاش تمام اينها را مي دانستي

[Parinaz_M]

Made up of memories of you
Bound together with love
Sewn with your selfless giving
Threads made of grace
Lined with thoughts of you.

Squares made of days gone by
Days we spent together
Each with a new design
Of the things that we shared.

Blanket stitches of our hearts
Mingle the squares in rows
Nothing can tear it apart
Not fire or flood or anything close.

It’s kept in a place of my keeping
The treasure chest of my heart
Wrapped in tissue of forgiveness
And tied with ribbons of love.

The colors all speak of you
Pinks and Blues and other hues
Sewn tight and fastened together
With hope and faith and truth.

[abadani69]

اگه عشق رو داری مهم نیست که چیز دیگه ای نداشته



باشی ولی اگر عشق رو نداری



هر چقدر هم چیزهای دیگه ای داشته باشی



اهمیت نداره

[abadani69]

دوستت دارم چون تنهاترين ستاره زندگي مني...



دوستت دارم چون تنهاترين مصراع شعرمني...



دوستت دارم چون تنهاترين فکر تنهايي مني...



دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي مني...



دوستت دارم چون زيباترين خاطرات مني...



دوستت دارم چون زيباترين روياي مني...



دوستت دارم به يک نگاه عشق مني...



دوستت دارم چون نیمه ی منی...



دوستت دارم چون عمر منی...



دوستت دارم چون ...

[abadani69]

باز باران بي ترانه***گريه هايم عاشقانه***مي خورد

بر سقف قلبم***ياد ايام تو داشتن***مي زند سيلي به

صورت***باورت شايد نباشد***مرده است قلبم ز

دستت***فكر آنكه با تو بودم***با تو بودم شاد

بودم***توي دشت آن نگاهت***گم شدن در

خاطراتت***

[abadani69]

دلم گرفته است.

دلم گرفته است.

به ايوان مي روم و انگشتانم را

بر پوست كشيده شب مي كشم

چراغ هاي رابطه تاريكند

چراغ هاي رابطه تاريكند

كسي مرا به آفتاب

معرفي نخواهد كرد

كسي مرا به مهماني گنجشك ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردني ست.







بياييد با هم خانه اي بسازيم با پايه ايمان.با سقف پر از مهر و محبت با حياطي پر از شكوفه و گذشت.ديوارهايش به رنگ اعتقادو يكدلي.با حوض آب پر از دوستي و پلهاي از اميد و پنجره اي كه رو به محبت و مهرباني باز شود.شايد اين گونه به دنياي واقعيت نزديك شويم....

در اين دنيا به هر عشقي كه زيباست.

تو بودي لذت دل بستن من

تو رفتي و ميان كوچه پيچيد

صداي تلخي از بشكستن من

تو رفتي و زهر بر مهتاب مي گفت

چه كاووس سياهي است اين حقيقت

من و پائيز و جيغ بال مرغان

كه تعبيري است از رفتن تو

[abadani69]

Yesterday I met a stranger...

Today this stranger is my friend.

Had I not taken the time to say Hello,

or return a smile,

or shake a hand,

or listen,


I would not have known this person.


Yesterday would have turned into today

and our chance meeting would be gone.


Yesterday I hugged someone very dear to me.

Today they are gone...

and tomorrow will not bring them back.


Wouldn't it be nice if we all knew

tomorrow would be here?

But this is not to be,


so take the time TODAY

to give a hug, a smile,

an "I LOVE YOU.

[abadani69]

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتمهمه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتمشوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودمشدم آن عاشق ديوانه كه بودمدر نهانخانهء جانم گل ياد تو درخشيدباغ صد خاطره خنديد عطر صد خاطره پيچيديادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيمپر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيمساعتي بر لب آن جوي نشستيمتو همه راز خهاب ريخته در چشم سياهتمن همه محو تماشاي نگاهتآسمان صاف و شب آرامبخت خندان و زمان رامخوشهء ماه فروريخته در آب شاخه*ها دست برآورده به مهتابشب و صحرا وگل و سنگهمه دل داده به آواز شباهنگيادم آمد تو به من گفتي:از اين عشق حذر كنلحظه*اي چند بر اين آب نظر كنآب ، آيينهء عشق گذران استتو كه امروز دلت با دگران استباش فردا كه دلت با دگران استتا فراموش كني ، چندي از اين شهر سفر كنبا تو گفتم حذر از عشق ندانم:حذر از عشق؟ ندانمسفر از پيش از تو؟ هرگز نتوانمروز اوّل كه دل من به تمنّاي تو پر زد چون كبوتر لب بام تو نشستمتو به من سنگ زدي، من نه رميدم ، نه گسستمباز گفتم كه: تو صيّادي و من آهوي دشتمتا به دام تو در افتم ، همه جا گشتم و گشتمحذر از عشق ندانمسفر از پيش تو هرگز نتوانم...»اشكي از شاخه فروريخت مرغ شب ناله تلخي زد و بگريختاشك در چشم تو لرزيدماه بر عشق تو خنديديادم آيد كه دگر از تو جوابي نشنيدمپاي در دامن اندوه كشيدمنه گسستم نه رميدمرفت در ظلمت شب آن شب و شب*هاي دگر همنه گرفتي دگر از آن عاشق آزرده خبر همنه كني ديگر از آن كوچه گذر همبي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

[abadani69]

خدا حافظ...دگر تا کی نمیدانم!!

نمی دانم که می آیم... و یا هرگز نمی آیم

همیشه قصه رفتن حزین است

ولی من رو به شادی پا نهادم

نمی خواهم که در یادم بمانی

همانگونه که من یادت نماندم...

[abadani69]

عصرِ ما عصر فريبه

عصرِ اسماي غريبه

عصرِ پژمردن گلدون

چتراي سياه تو بارون

شهرِ ما سرش شلوغه

وعده هاش همه دروغه

آسموناش پُرِ دوده

قلبِ عاشقاش كبوده

كاش تو قحطيِ شقايق

بشينيم تويِ يه قايق

بزنيم دل و به دريا

من و تو تـنهايِ تـنها

خونه هامون پُرِ نرده

پشت هر پنجره پرده

قفسا پُرِ پرنده

لباي بدون خنده

چشما خونه ي سئواله

مهربون شدن محاله

نه براي عشق ميلي

نه كسي به فكر ليلي

كاش تو قحطيِ شقايق

بشينيم تويِ يه قايق

بزنيم دل و به دريا

من و تو تنهايِ تنها

[abadani69]

بهار ديگر نشاني از تو ندارم

اما نشانيم را برايت مينويسم

كلبه غريبي ام را كنار بيد مجنون خزان زده و در كنار مرداب

آرزوهاي رنگي ام مي تواني پيدا كني!

درون كلبه ي تنهائيم چيزي نيست جز بغض خيس پنچره كه حرير
غمش نشان آن است!
مرا خواهي ديد
با بغضي از جنس كوير كه غرق عصاره ي انتظار توست
و تو آيا صداي محزون مرا مي شنوي؟
آه را در سينه ام نگه داشته ام
بغضي كه از گلوي من بزرگتر است
واي به آن روز كه به فرياد بدل گردد
آري !گوئي بايد بروم و روان منتظرت باشم
جائي كه گوشي نباشد.جائي كه فريادم سكوت كوير هيچ دلي را نشكند
جائي كه ديگر كوير هم نباشد
آري !بايد رفت !

[abadani69]

اولش فكر نمي كردم كه دلم رو برده باشه

ياد لب ،گول چشاي روشنش رو برده باشه

اما نه گذشته ديدم دل من ديونه تر شد

به تو گفتم و دلت از قصه ي من با خبر شد

آخ كه چه لذتي داره ناز چشماتو كشيدن

رفتن يه راه دشوار واسه هرگز نرسيدن

ميدونم دوسم نداري مثل روزاي گذشته

من خودم خوندم تو چشمات يه كسي اونو نوشته

ميدونم فرقي نداره واست عاشق بودن من

ميدونم واست يكي شد بودن و نبودن من

اما روح من يه دريا پره از موج و تلاطم

ساحلش تويي و موجاش خنجراي حرف مردم

[abadani69]

اگه يه روز بغض گلوت رو فشرد ؛

خبرم کن

بهت قول نميدم که

ميخندونمت

ولی می تونم باهات گريه کنم



اگه يه روز خواستی در بری

حتماً خبرم کن

،قول نميدم که ازت بخوام وايسی

اما می تونم باهات بيام



اما

اگه يه روز سراغم رو گرفتی

و خبری نشد

سريع به ديدنم بيا

احتمالاً بهت احتياج دارم