Movie & TV News

[Rasputin]

Lady Vengeance (Kind geum-ja) (2006)

Preceded by the films 'Sympathy for Mr. Vengeance' and 'Oldboy', this final installment of director Park Chan-wook's vengeance trilogy finds a woman seeking revenge after she is framed and betrayed by a co-conspriator.

Genres: Drama and Thriller

Release Date: May 5th, 2006 (NY)

MPAA Rating: R for strong violent content - some involving children, and some sexuality.
Cast and Credits

Starring: Lee Yeong-ae, Yeong-ae Lee, Choi Min-Sik, Min-sik Choi, Su-hee Go
Directed by: Park Chan-wook

[Rasputin]

The Lake House (2006)

An independent-minded doctor (Sandra Bullock) who once occupied an unusual lakeside home begins exchanging love letters with its newest resident, a frustrated architect (Keanu Reeves). When they discover that they're actually living two years apart, they must try to unravel the mystery behind their extraordinary romance before it's too late.

Genres: Drama, Romance and Remake

Running Time: 1 hr. 38 min.

Release Date: June 16th, 2006 (wide)

MPAA Rating: PG for some language and a disturbing image.

Distributors: Warner Bros. Pictures Distribution

Cast and Credits

Starring: Sandra Bullock, Keanu Reeves, Dylan Walsh, Shohreh Aghdashloo, Christopher Plummer
Directed by: Alejandro Agresti

[Rasputin]

Lemming (2006)

Alain Getty, a brilliant young home automation engineer, and his wife Benedicte having recently arrived in a new town, invite Alain's boss Richard Pollock and his wife Alice to dinner. The encounter does not leave the young couple's harmony unscathed. The discovery of a mysterious rodent's corpse blocking the waste pipe of their kitchen sink does nothing to help and portends the bursting of irrationality...

Genres: Art/Foreign and Thriller

Running Time: 129 min.

Release Date: May 19th, 2006 (NY)

MPAA Rating: Not Rated
Cast and Credits

Starring: Charlotte Gainsbourg, Laurent Lucas, Andre Dussollier, Charlotte Rampling, Jacques Bonnaffe
Directed by: Dominik Moll

[Rasputin]

Shaadi Karke Phas Gaya Yaar (2005)

'Shaadi Karke Phas Gaya Yaar' is a family social interspersed with humor and intense romance as a young robust dynamic and handsome man from an upper middle class family falls in love with a beautiful model who belongs to a very liberal and ultra rich family.

Genres: Comedy, Drama and Romance

Running Time: 3 hrs. 00 min.

Release Date: January 1, 2005 Limited

[Rasputin]

Strangers With Candy (2006)

The story of Jerri Blank, a 46 year-old ex-junkie and ex-con who emerges from her long prison stay with a special goodbye prison riot with her cellmates and returns to high school in a bid to start her life over, only to confront the most dangerous gang of all--the cool kids. After a long bus ride, Jerri arrives at her childhood home to find that her father is now in a coma and has re-married and fathered...

Genres: Comedy and Adaptation

Running Time: 1 hr. 27 min.

Release Date: June 28th, 2006 (NY)

MPAA Rating: R for sexual content, language and some drug material.
Cast and Credits

Starring: Amy Sedaris, Stephen Colbert, Paul Dinello, Matthew Broderick, Sarah Jessica Parker
Produced by: David Letterman, Rob Burnett, Fred Nigro

[Rasputin]

Brothers of the Head (2006)

The odyssey of conjoined twins Tom and Barry Howe who were plucked from obscurity by a 1970s music promoter and groomed into a boy band. Grappling with impossible love, artistic rivalry, and a dark inner life, the twins embrace their freakishness and spit it back in the form of searing Punk Rock.

Genres: Art/Foreign and Adaptation

Running Time: 1 hr. 30 min.

Release Date: July 28th, 2006 (limited)

MPAA Rating: R for language, drug use and sexuality.
Cast and Credits

Starring: Luke Treadaway, Harry Treadaway, Bryan Dick, Sean Harris, Jane Horrocks
Directed by: Keith Fulton, Louis Pepe

[Rasputin]

Cavite (2006)

In the town of Cavite, Philippines, people will do just about anything to survive. This is the harsh reality for many Filipinos living in a poverty stricken nation. Adam, an American citizen visiting his home country for his father's funeral, soon realizes this when he arrives at the Philippines Airport and receives a phone call from an anonymous caller letting him know that his mother and sister have...

Running Time: 1 hr. 20 min.

Release Date: May 26th, 2006 (NY/LA)

MPAA Rating: Not Rated
Cast and Credits

Starring: Ian Gamazon, Dominique Gonzalez, Jeffrey Lagda
Produced by: Quynn Ton

[Rasputin]

The Celestine Prophecy (2006)

The spiritual adventure following John Woodson as he tracks down an ancient Peruvian manuscript containing Nine Insights which hold prophecy of the modern emergence into the New Age of spiritualty.

Genres: Action/Adventure, Drama, Science Fiction/Fantasy and Adaptation

Running Time: 1 hr. 40 min.

Release Date: April 21st, 2006 (limited)
Cast and Credits

Starring: Sarah Wayne Callies, Matthew Settle, Thomas Kretschmann, Hector Elizondo, Jurgen Prochnow
Directed by: Armand Mastroianni

[Rasputin]

Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul (2006)

Alexander Hacke, member of the German avant garde band Einsturzende Neubauten, sets out to capture the musical diversity of Istanbul.

Genres: Art/Foreign, Documentary and Musical/Performing Arts

Running Time: 1 hr. 32 min.

Release Date: June 9th, 2006 (NY)

MPAA Rating: Not Rated
Cast and Credits

Starring: Alexander Hacke, Baba Zula, Erkin Koray, Mercan Dede, Selim Sesler
Produced by: Klaus Maeck (II), Andreas Thiel, Sandra Harzer-Kux

[Rasputin]

The Devil and Daniel Johnston (2006)

Portrait of a manic-depressive genius singer, songwriter and artist, Daniel Johnston. As a reclusive teenager, Johnston began showing signs of unusual artistic ability. He created intuitive Super 8 films and expressive comic book-style drawings in the basement of his family's home. In the eyes of his fundamentalist Christian family, however, he simply wasn't contributing to society in a useful or productive...

Running Time: 1 hr. 49 min.

Release Date: March 31st, 2006 (limited)

MPAA Rating: PG-13 for thematic elements, drug content, and language including a sexual reference.
Cast and Credits

Starring: Daniel Johnston, Mabel Johnston, Bill Johnston, Kathy McCarty, Jeff Tartakov
Produced by: Ted Hope, Henry S. Rosenthal

[Rasputin]

District B13 (2006)

Paris, 2013. Damien is a member of an elite police squadron, a special unit highly trained in martial arts and the precise physical skills necessary to navigate the treacherous urban landscape of Paris' future. He is now tasked with the most vital and dangerous mission of his career: a weapon of mass destruction has been concealed by the most powerful gang of the suburbs of District B13, a walled off...

Genres: Action/Adventure and Art/Foreign

Running Time: 85 min.

Release Date: June 2nd, 2006 (limited)

MPAA Rating: R for strong violence, some drug content and language.
Cast and Credits

Starring: David Belle, Cyril Raffaelli, Tony D'Amario, Dany Verissimo, Francois Chattot
Directed by: Pierre Morel

[Rasputin]

Down in the Valley (2006)

When Harlan Carruthers (Norton), a charismatic cowboy who seems as if he would be much more at home in Monument Valley than in the San Fernando Valley, has a chance encounter with Tobe (Wood), a bored and restless suburban teenager, both of their lives are turned upside down. To Harlan, Tobe embodies all the purity and innocence impossible to find on the means streets of contemporary L.A., while Tobe...

Running Time: 1 hr. 54 min.

Release Date: May 5th, 2006 (limited)

MPAA Rating: R for violence, sexual content, language and drug use.
Cast and Credits

Starring: Edward Norton, Evan Rachel Wood, Bruce Dern, Rory Culkin, David Morse
Produced by: Sam Nazarian, Stavros Merjos, Edward Norton

[Rasputin]

گفتگو با مجيد صالحي بازيگر نقش عزت در سريال خوش ركاب





نقشهايي كه گل مي كند، حتي به اندازه يك صحنه از يك فيلم و نقش هايي كه در حافظه آدم ها جا مي گيرد، نقش هايي معمولي نيست. از همان مجيد دلبندم تا حسن كچل و رابين هود سريال قطار ابدي و نقش هاي ديگر و ديگر تا نقش عزت در سريال خوش ركاب مي شود به تفاوت هاي بازي مجيد صالحي پي برد.

بازيگر 28 ساله اي كه الان مشغول كارگرداني يك سريال طنز 36 قسمتي براي شبكه سوم سيماست. با او در استوديو فرهنگ قرار گذاشتيم. تا در همان فرصت هاي كوتاه 5 دقيقه اي كه وسط ضبط برنامه پيش مي آمد با او به گفتگو بنشينيم:

متولد كي و كجا؟

سال 1354 به دنيا آمدم . در همين تهران بزرگ.

آرزوي سال هاي بچگي؟

مي خواستم خلبان شوم. عاشق لباس خلباني بودم.

چرا خلبان نشدي؟

شايد به همان دليلي كه 99 درصد پسرها هيچ وقت خلبان نمي شوند. آرزوهاي بچگي هيچ وقت بزرگ نمي شود.

بچگي هم كردي ؟

بهترين دوران زندگي ام همان دوران كودكي ام بود. به خاطر رابطه ي عاطفي خاصي كه ما بچه ها با پدرم داشتيم و جو گرم و صميمي خانه مان.

اين جاي زخمها مربوط به همان سالهاست؟

تقريبا نصف اين زخمها به خاطر شر بودنم در آن سالهاست. اما نصفي از اين زخمها به خاطر تصادف چند ماه قبل است.

كدام تصادف؟

خبرش را روزنامه ها زدند. من و يوسف تيموري با ماشين رفتيم ته دره! دستم شكست و دنده ام و يك عالمه زخم و بخيه!

درس و مدرسه؟

تا كلاس دوم راهنمايي فكر مي كردم نابغه ترين آدم جهانم . هميشه شاگرد اول مدرسه بودم و براي تمام مسابقات علمي، مدرسه مرا مي فرستاد. دوم راهنمايي بودم كه پدرم فوت كرد و به خاطر وابستگي شديدي كه به پدرم داشتم، ضربه روحي بزرگي به من وارد شد و بعد هم افت شديد درسي!

چقدر!

آنقدر كه فكر مي كردم خنگ ترين آدم روي زمينم. توي رودربايستي رشته رياضي فيزيك هم رفته بودم و با چنگ و دندون و لوس بازي و نمك ريختن بالاخره ديپلم گرفتم .



شروع بازيگري؟

به توصيه دوستانم رفتم كلاسهاي بازيگري، به خاطر شوخي هايم يا به خاطر داستانهايي كه تعريف مي كردم، يا شايد نحوه گفتنم، مي گفتند استعداد بازيگري داري.

خيلي اتفاقي در كلاسهاي بازيگري آقاي افشار شركت كردم اما شروع جدي كارم سال 72 بود با كلاس هاي بازيگري حميد سمندريان.

اين كلاس ها چقدر طول كشيد؟

آن كلاس ها يك سال طول كشيد من بودم و يوسف تيموري و نگار فروزنده و پارسا پيروزفر و جماعت ديگري كه الان تمامشان به طور جدي وارد اين حرفه شده اند.

علاقه هم داشتي يا فقط به خاطر توصيه دوستانت رفتي؟

تا 18 سالگي حتي يك تئاتر هم نديده بودم. وقتي تئاتر «معركه در معركه» را به كارگرداني آقاي سياوش تهمورث ديدم، احساس كردم دوست دارم بازي كنم.

بهترين نقشهايي كه داشتي؟

در تئاتر، بازي ام را در «آنتيگونه» دوست داشتم. در تلويزيون هم از نقشم در سريال پليس جوان خوشم مي آيد. نقش جوان آواره اي كه از زندان بيرون آمده بود. يكي دو صحنه بازي ام را هم در سريال خوش ركاب دوست دارم.

ولي با بازي در «سيب خنده» و «قطار ابدي» شناخته شدي؟

سيب خنده و قطار ابدي براي من تجربه بازيگري نبود. يك جور مشق بود. البته هنوز هم دارم مشق مي كنم. اما آنها خيلي بد خط بود.

در انتخاب نقش ها وسواس هم داري؟

خيلي زياد! حاضرم مدتها بيكار بمانم، ولي هر نقشي را قبول نكنم.

بازيگري سخت است يا راحت؟

اوايل به رضا عطاران مي گفتم كي گفته بازيگري دنياي پيچيده اي است و به اين حرف كلي مي خنديديم؛ اما هر چه مي گذرد و هر چقدر بازيگري برايمان جدي تر مي شود، كار سخت تر مي شود مهم اين است كه ما نسل جوان درستش را كم انجام مي دهيم .

بازيگري درست يعني چه؟

بازيگر بايد آگاه باشد. موسيقي را بشناسد. چون بايد ريتم را رعايت كند. نقاشي را بشناسد چون بايد با بافت آشنا باشد. تفاوت كار يك بازيگر حرفه اي با يك بازيگر آماتور در همين چيزهاست.

دانشگاه هم رفتي؟

در رشته بازيگري دانشكده هنر و معماري دانشگاه آزاد قبول شدم .

درسهاي دانشگاه چقدر به دردت خورد؟

در حقيقت اين محيط و شرايط نيست كه به آدم ياد چيزي مي دهد. بستگي به خود آدم دارد كه چقدر مي تواند از محيط ياد بگيرد. تحصيلات تجربي و آكادميك هم خوب است، ولي هر چيزي به خود آدم بستگي دارد.

فكر مي كني ضعف دانشكده هاي بازيگري در چيست؟

تعداد دانشگاه ها زياد شده، قديم 2 تا دانشكده بازيگري بيشتر نبود. اما الان يك عالمه دانشكده داريم كه هر كدام 40- 30 تا دانشجو دارند. در صورتي كه كلاسهاي بازيگري نبايد بيشتر از 7-6 نفر باشد.

دانشجوي بازيگري اين وسط چه نقشي دارد؟

اينها باعث مي شود دانشجو درگير مسائل حاشيه اي شود. درگير بوفه و اكسپرسيونيسم و رئاليسم. بعد از 4 سال وقتي درسش تمام مي شود مي بيند كه در اين مدت بايد لنز دوربين را مي شناخت، جلوي دوربين مي رفت و ترسش مي ريخت... اما فقط درگير مسائل حاشيه اي بود.

از سريال خوش ركاب بگو.

به خاطر بازي ام در فيلم "زير گنبد كبود" و كار ايرج طهماسب و حميد جبلي به جشنواره فيلم كودك و نوجوان اصفهان رفته بودم. فيلم "تركش هاي صلح" آقاي شاه حاتمي را در جشنواره ديدم و خوشم آمد. با آقاي شاه حاتمي هم در همان جشنواره آشنا شدم .

تيپ عزت از كجا آمد؟

اولش نقش عزت در فيلمنامه نبود. قرار بود آتقي تنهايي با خوش ركاب برود. بعد فكر كرديم صحبتهاي داخل كابين مصنوعي مي شود. بنا شد آدمي را كنار آتقي بگذارند كه كنارش باشد و مكمل نقش آتقي باشد، يكي دوست دارد برود جبهه و يكي دوست ندارد برود.

نقش عزت را تعريف كن!

حوالي سال 1363، يك تيپ لمپنيسم، جوجه لات كه به خاطر شرايط محيطي اين طور تربيت شده.

ويژگي سريال خوش ركاب؟

بعضي كارگردان ها فقط به قاب قشنگ و تصوير و نور اهميت مي دهند و بعضي ها هم به بازيگري و نمايش درام. اما شاه حاتمي هم تصوير را مي شناسد، هم حس صحنه را مي داند. داستان خوبي داشت. علاوه بر اينها شاه حاتمي ديالوگها را خيلي روان در آورده بود. ديالوگهايي كه مختص خود آدمها بود.

ديالوگ مختص آدمها يعني چه؟

ديالوگ آتقي را عزت نمي توانست بگويد. اين ويژگي در سريال زير آسمان شهر 1 هم بود كه ديالوگ فولاد (يوسف تيموري) را حميد لولايي (خشايار) نمي توانست بگويد. در واقع ديالوگها هويت دارند.

سختي هاي كار كجا بود؟

بازي در كنار بازيگر بزرگي مثل محمد كاسبي؛ با وجود اين كه خيلي هم كمرو نيستم، اما مقابل كاسبي جو مرا مي گيرد. به هر حال مثل او در سينما و تلويزيون ايران كم است. يواش يواش يخم آب شد و هر چه گذشت نقشم پخته تر شد.

كدام صحنه هاي سريال را بيشتر دوست داري؟

صحنه اي كه بعدا اضافه شد، آنجا كه عزت جنازه حاج احمد را مي آورد يا صحنه آموزش تيراندازي كه اول اصلا در فيلمنامه نبود.

اين سريال چه مدت طول كشيد؟

دو ماه! با وجود اين كه يك سريال جنگي بود، لوكيشن هاي متعدد و جلوه هاي ويژه داشت؛ اما جمع و جور كردن كاري در اين حجم آن هم در 13 قسمت و در مدت 2 ماه و نيم، كار بزرگي بود.

تئاتر را ترجيح مي دهي يا فيلم و سريال را ؟

همان طور كه يك بازيكن فوتبال كه در زمين چمن بازي مي كند براي استحكام بدنش بايد برود توي زمين خاكي بازي كند، يك بازيگر هم لازم است چند وقت يك بار تئاتر بازي كند. چون در تئاتر تجربه جمع مي كند و جلوي دوربين تلويزيون تجربه ها را خرج مي كند.

و اگر برگردي به 10 سال قبل؟

همين راه را مي آيم. ولي زودتر! با سرعت و انرژي بيشتر. چون خيلي از وقتم به بطالت گذشته است. سعي مي كنم در انتخاب هايم دقت كنم و به كساني كه بايد، اعتماد كنم و از بعضي ها كه در ناخودآگاهشان مرا پس مي زنند، مرا مي كشند و يك جاهايي جا مي گذارند، پرهيز كنم و حتما به اين فكر مي كردم كه بايد شغل دومي هم داشته باشم.

چرا شغل دوم ؟

به دليل همان وسواسي كه در انتخاب نقش ها دارم. بازيگري پول خوبي دارد. اما اگر يك بازيگر فقط براي پول در آوردن بازي كند، حتما افت مي كند . يك شغل دومي هم بايد باشدكه نگذارد بازيگر از فرط احتياج هر نقشي را بپذيرد.

ازدواج نكردي؟

نه! چون به بازيگر جماعت به راحتي زن نمي دهند. اگر روزي خودم هم دختري داشته باشم، با ازدواجش با يك بازيگر به راحتي موافقت نمي كنم. چون وقت يك بازيگر در اختيار خودش نيست.

خستگي ها؟

آخرين صحنه فيلمبرداري "خوش ركاب" شب 29 اسفند بود. من تا شب بيست و نهم كار مي كردم و چهارم عيد هم سر كار آمدم. حتي موقع فيلمبرداري خوش ركاب 9 شبانه روز نخوابيدم. يك شب آنقدر خسته بودم كه حتي نمي توانستم كليدهاي برق خانه را بزنم، اما پشت همه اين خستگي ها يك دليل هست و آن هم عشق به كار است.

[Rasputin]

گفتگو با حميد جبلي

اگر بازيگري را اين همه دوست نمي داشتم...




براي بعضي از ما تصوير ثابتي که از حميد جبلي به ياد مانده، نقش او در مجموعه هاي " محله ي برو بيا " و " محله ي بهداشت " است : يعني همان پسر خجول و گوشه گير؛ بعدها هم که با او از نزديک برخورد داشتم، حس کردم اين خجول بودن به صورت نوعي کناره گيري از حواشي سينما بروز کرده، حالا واقعا حميد جبلي اين گونه است؟

واقعيت اين است که من به کاري که مي کنيم بيشتر علاقه مند هستم تا حواشي. چرا که حواشي هم موجب حواس پرتي مي شود و هم اين که کم کم باعث مي شود آدم مطالب درباره ي خودش را که شايد خيلي هم واقعي نباشد، باور کند و اين توهم برايش به وجود بيايد که آدم خيلي مهمي است، در چنين شرايطي کار کردن براي آدم خيلي مشکل مي شود.

پس زماني که حواشي را کنار مي گذاريد با حرفه و کار خود رو به رو مي شويد. يعني روي کار خودتان متمرکز مي شويد و تمام انرژي تان هم صرف آن مي شود؟

دقيقا، به ويژه که من خيلي آدم پر شر و شوري نيستم و علاقه اي هم ندارم که اطرافم جنجال درست شود يا خودم به اين جنجال ها دامن بزنم.

شما در مجامع سينمايي هم کمتر حضور داريد.

اصلا حضور ندارم...

فکر مي کنم جشن خانه ي سينما از معدود مراسمي بود که شما و آقاي طهماسب در آن ديده شديد.

بله چون خيلي اصرار شد که حتما ما هم در جمع برگزار گنندگان باشيم.

پيش از آن که اين حرفه را انتخاب کنيد هم، چنين خصوصيت اخلاقي اي داشتيد؟

من از دوران نوجواني در اين حرفه فعال بودم، آن موقع هم بيشتر تمرکزم روي خود کارها بود تا حواشي ماجرا.

با توجه به اين روحيه چطور شد چنين حرفه اي که اتفاقا حواشي را خيلي نمي توان از آن منفک کرد، انتخاب کرديد؟

من اگر بازيگري را اين همه دوست نمي داشتم، به خاطر وجهه ي شهرت آن، اصلا بازي نمي کردم، اما چه کنم که بازيگري برايم آنقدر جذاب است که نمي توانم آن را ترک کنم.

حميد جبلي سالياني است که در تئاتر، تلويزيون و سينما کار مي کند اما کمتر کسي از زندگي او پيش از اين سالها چيزي مي داند، حالا هرطور که خودتان دوست داريد درباره ي اين که کجا به دنيا آمديد، در چه خانواده اي رشد کرديد، اصلا چرا بازيگري را انتخاب کرديد و... برايمان بگوييد.

من متولد 1337 تهران هستم. ميدان عشرت آباد سابق به دنيا آمده ام، همان جا هم مدرسه رفتم، دوره ي دبيرستان را هم در منطقه ي نارمک گذراندم.




فرزند چندم خانواده هستيد؟

فرزند دوم. خواهر بزرگتري داشتم که فوت کردند، برادر کوچکترم هم پزشک هستند. الان هم خيلي از پدر و مادرم دور نشده ام و هنوز نزديک آنها زندگي مي کنم. علاقه ام به سينما و بازيگري و در مجموع کارهاي هنري هم واقعا يادم نيست چرا و از کجا شروع شد، ولي از زماني که يادم مي آيد يعني حتي قبل از دبستان به شدت به اين حرفه علاقه مند بودم.

سينما زياد مي رفتيد ؟

بله. پدر من از مطبوعاتي هاي قديم است. الان با اين که هفتاد و يکي دوسال دارد هم چنان فعالانه با چند نشريه همکاري مي کند ؛ با عنوان نويسنده و محقق، سالهاي سال است که شعر مي گويد. به همين خاطر من در يک فضاي فرهنگي بزرگ شده ام. از همان دوران دبستان هم تئاترهاي دبستاني کار مي کرديم.

شما از همان زماني که عروسک گرداني مي کرديد کار صداي آنها را هم انجام مي داديد؟

بازي عروسکي يعني مجموعه ي حرکت و صدا، حالا وقتي حرفه اي تر بشويد، مي توانيد اين دو وجه را از هم تفکيک کنيد، به طوري که گوينده يک نفر باشد و حرکت دهنده شخص ديگر.

آن سال ها با تئاتر حرفه اي همکاري کرديد؟

تئاتر حرفه اي را با داريوش فرهنگ و با نمايش دايره ي گچي قفقازي آغاز کردم.

در تئاتر حرفه اي بر خلاف کانون خيلي کار کودک نکرده ايد؟

به خاطر اينکه خارج از کانون، نمايشي براي کودکان اجرا نمي شد.

طالب نداشت يا اين که...

آدم هايي که کار کودک مي کردند و يا حتي امروز مي کنند، اغلب همان دوستان کانوني هستند.

و به جز آدم هايي که بر شمرديد کمتر کسي براي کودکان کار مي کند.

بله، داخل مجموعه اي که براي کودک کار مي کرد ، فقط ما بوديم.

فکر مي کنيد چرا چنين اتفاقي افتاده و کار براي کودکان فقط به اشخاص ويژه محدود شده است؟

هميشه همين طور است چون همواره وابسته به آدم ها هستيم، ببينيد وقتي کامبيز صميمي مفخم درمي گذرد ، بخشي از کارهاي عروسکي متوقف مي شود. چون بنيانگذار آن نمايش ها ايشان بوده و با رفتنشان ديگر تداوم پيدا نمي کند. اگر امروز اردشير کشاورز کار عروسکي نمي کند، براي صحنه هم ما نمايش کمتر داريم و جاي خالي ايشان حس مي شود. حتي ممکن است که يک مجموعه ي 30 نفره کار عروسکي و کودک انجام ندهند، اين بخش هم کاملا متوقف شود. کما اين که مي بينيد در تئاتر عروسکي و کودکان اين اتفاق افتاده است.

صداي شما روي بسياري از عروسک ها به ويژه " کپل " و " کلاه قرمزي " خيلي ماندگار است و پرطرفدار، مي شود کمي جزيي تر و با زباني ساده از چگونگي شخصيت پردازي اين عروسک ها و پرورش صداي آنها برايمان بگوييد؟

من فکر مي کنم جنس صدا مهم نيست،شايد اگر من با همين صداي خودم هم به جاي کلاه قرمزي صحبت مي کردم بعد از مدتي اين صدا براي تماشاگر جا مي افتاد. در مورد کلاه قرمزي بايد بگويم او کلمات را اشتباه تلفظ مي کرد و در مجموع نوع شخصيت پردازي او براي همين جذاب است. صدايش هم هماهنگ با ظاهرش بود و اصلا بعد از آشنايي با اين عروسک است که صدايش هم جذاب مي شود. پس جذابيت کلاه قرمزي در شخصيت اوست که البته توسط ما ساخته شده. صداي پسرخاله با صداي اصلي من خيلي تفاوت نمي کند. حتي در " خواب سفيد " خيلي ها مي گويند چرا "رضا" شبيه " پسر خاله " حرف مي زند. پس لحن پسرخاله دليل اصلي جذابيت او نيست، شخصيت اين عروسک جذاب است، مثل کسي مي ماند که ما دوستش داريم؛ حالا بامزه هم حرف مي زند. کلاه قرمزي در سريال تلويزيوني، در خيلي از لحظات، بد و نامفهوم صحبت مي کرد و اين نامفهومي خيلي وقت ها در زندگي روزمره ما کلافه کننده است. ولي چون شخصيت جذابي داشت، نوع گويش، با شخصيت و حرکت او با هم ترکيب و وارد يک موقعيت مي شوند که آن موقعيت مهم است ؛ حالا اگر بخواهيم به آدمها هم بپردازيم اين عروسک با همکاري من، خانم دنيا فني زاده و آقاي طهماسب به وجود آمده، حالا نمي توانيم در اين ترکيب ميزان سهم هر کدام از ما را در شکل گيري و محبوبيت اين عروسک تعيين کنيم. البته ما چون با هم هماهنگ هستيم، مي توانيم اين شخصيت را اين گونه به وجود بياوريم.

در خونه ي مادربزرگه هم حضور داشتيد؟

به عنوان عروسک گردان، نه گوينده.

در هادي و هدي هم ؟

بله، باز عروسک گردان بودم.

شما در بين عروسک هايي که به جاي آنها صحبت کرده ايد، کدام يک را دوست داريد و نگران احوالاتش هستيد؟

واقعيت اين است که من هم مثل همه کلاه قرمزي را خيلي دوست دارم. کلاه قرمزي براي خودش تبديل به يک شخصيت شده، تصوير بيروني اش از دست ما هم خارج شده و گاهي وقت ها خود ما هم احساس مي کنيم زندگي مستقلي براي خودش دارد. در واقع ما هم مثل بينندگان وقتي مدتي او را نمي بينيم،دلمان برايش تنگ مي شود، و دوست داريم بيايد و حضور داشته باشد.

در خلوت خودتان به سراغش مي رويد؟

تنهايي بله، ولي هيچ وقت با او بيرون از محيط کار بازي نمي کنيم. هميشه به هر اتفاق و موضوعي که بر مي خورم، فکر مي کنم اگر کلاه قرمزي بود در برابر اين اتفاق چه برخوردي از خودنشان مي داد و نظرش چه بود. در واقع ما به کلاه قرمزي جدا از وجود خودمان نگاه مي کنيم، واقعا هم از ما جدا شده است.

از بين فيلم هاي ديگرتان چطور، نقشي بوده که خيلي به خاطرتان مانده باشد؟

شايد همين "رضا"ي خواب سفيد، چون جديدتر است بيشتر در خاطرم مانده است.




به جز خواب سفيد؟

از بازي در برخي فيلم ها ناراحت هستم، چرا که بعد از ساخته شدن، با تصور اوليه ي من از نقش خودم و فيلم چندان همخواني نداشت. ولي بيشتر نقش هايم را دوست دارم و هماني بودند که فکر مي کردم. به خاطر همين از بازي اغلب نقش هايم راضي هستم، واقعا هم فيلم بد خيلي کم دارم. حتي گاهي يکي، دو سال فيلمي بازي نکردم و منتظر کار خوب ماندم، شايد هم بعد از دو سال هيچ نقش خوبي پيشنهاد نشده باشد، اما تلاش خودم را کرده ام.

اگر قرار باشد براي شما يک نقش کاملا متفاوت را بنويسند، دوست داريد چگونه نقشي باشد؟

جواب به اين سوال کمي مشکل است. هر چند من هر تيپي که تا به حال بازي نکرده ام را دوست دارم؛ اما تا به حال به اين نکته که دلم مي خواهد چه نقش تازه اي را بازي کنم، فکر نکرده ام.

يعني تا به حال پيش نيامده در فيلمي نقشي باشد که شما دوست داشته باشيد مشابه آن را بازي کنيد؟

نه چنين فکري نکرده ام.

يعني آنچه هست برايتان راضي کننده است ؟

راضي کننده که نه؛ ولي به نقش خاصي هم فکر نکرده ام.

اغلب آدمها يا بگويم عمده ي آدمهاي جامعه در فيلم هاي شما آدمهاي بدي نيستند، همه به هم کمک مي کنند. اين جامعه ي ايده آل شماست؟

شايد. در "پسر مريم" هم نقش منفي و آدم بد نداريم، در "خواب سفيد" هم حتي شوهر اين خانم آدم خوبي است و آن سوء تفاهم است که مشکل ساز مي شود.

دوست نداريد فضاي ديگري را نيز تجربه کنيد؟

نمي دانم، حالا فعلا مشغول نوشتن يکي، دوقصه هستم.

در همين فضا؟

يکي از آن ها خيلي متفاوت است.

در آخر از شما تشکر مي کنيم و اميدواريم مثل گذشته در کارهاي جديدتان نيز موفق باشيد.

[Rasputin]

ديرآموزي ميانسال که هنوز در پي شاگردي است؛ گفتگو با خسرو شکيبايي

وقتي که نقشهاي ماندگار خلق مي شوند




اواخر سال 87 در حال بازي در فيلم ميکس بودم. روزي احمدجو با من تماس گرفت تا ديداري با هم داشته باشيم. چند قرار نصفه و نيمه گذاشتيم که متاسفانه به دلايلي، به نتيجه نرسيد. براي آن فيلم از دم غروب تا 9- 8 صبح کار مي کرديم. بالاخره يکي از روزها، نزديک صبح، سکانس مورد نظر کارگردان، گرفته شد و پس از آن براي عذر خواهي با احمدجو تماس گرفتم. گفتم الان کارم تمام شده و مي خواهم به ديدنت بيايم. او هم گفت: همين الان هم بيايي خوب است...

آنچه خوانديد شروع گفتگويي است که با خسرو شکيبايي درباره تفنگ سرپر و حال و هواي آن دوران با او انجام شده ،. وي در اين گفتگو از احمدجو، رابطه دوستانه اش با او، حال و روز بيمار خودش در آن ايام، زندگي دوساله در روستا ميمه که لوکيشن تفنگ سرپر بود و خاطرات ديگر سخن به ميان آورده است.



چه موقع سراغ احمدجو رفتيد؟ وقتي شما را ديد چه گفت؟

از محل فيلمبرداري با شتاب رفتم سراغ "خانه دوست" ( احمدجو ).او وقتي مرا ديد نگاهم کرد و گفت : چرا صورتت اين قدر شکسته شده ؟

مگر از آخرين ديدار شما چند سال گذشته بود؟

حدود 10 سال؛ البته در آن لحظه، 48 ساعت بود که به خاطر کارم - فيلم ميکس- بيدار بودم.

وقتي اين جمله را از احمدجو شنيدم ، طبق معمول دنبال واژه و کلمه اي گشتم که جوابش را بدهم، ديدم خنديد و گفت : اتفاقاً خيلي هم خوب است.

نپرسيديد چرا؟

پرسيدم. گفت : چون نقشي که برايت نوشته ام (آقا سيد) ازنظر سن و سال، کهنسال است و فکر مي کردم براي نزديک کردن چهره ات به نقش، بايد گريم زيادي روي صورتت انجام شود. بعد پرسيدم حالا اين " آقاسيد" کي هست؟ گفت: مردي با خدا ، اهل روستا و خاک و آبادي که اهل مبارزه و بحث و جدل هم هست. ريش سپيد است و اهل علم و مکتب داري و در ضمن چابک سوار هم مي باشد.

يعني اين نقش از همان ابتدا براي شما نوشته شده بود؟

بله. احمدجو اين طور مي گفت؛ البته مي دانستم که با زواياي مختلف روح وجسم من آشنا است و اگرمي پذيرم اين نقش را بازي کنم " آقا سيد" همان مي شود که او مي خواهد.

در يک کلام گفت : نقش مال تو است، براي تو نوشته ام و اگر تو بازي نکني، نمي دانم چه کسي بايد جاي تو را بگيرد.

با توجه به شناختي که از احمدجو داشتيد در ابتدا تا چه اندازه اين پيشنهاد را جدي تلقي کرديد؟

وقتي در اولين مکالمه تلفني، پيشنهاد همکاري داد، اولين جمله اي که دردل داشتم و به زبان آوردم، اين بود: چه خوب! باز هم مدرسه و فراگيري.

اين حس را معمولاً چه هنگامي داريد؟

داريوش مهرجويي هم وقتي زنگ مي زند و مي گويد بيا با هم کار کنيم، همين حس را پيدا مي کنم... بگذريم. فيلمنامه را گرفتم. يک خروار بود؛ به نظر مي رسيد ارتفاعش در حدود نيم متر باشد.

نقش سيد در اين فيلمنامه حجيم چقدر بود؟

موقع خواندن فيلمنامه معمولاً عادت ندارم نقش را متر کنم. براي من چيزهاي ديگري مهم است. نقش سيد برايم از خروار، مشتي و از نيم متر، سانتي بود؛ البته اين نقش کم حجم، بسيار محوري و کليدي بود. واقعاً نقش زيبايي بود، البته همانطور که گفتم، کم بودن نقش برايم مهم نيست، بلکه مهم اين است که اين نقش سرچشمه بود و شاخه هاي زلال ديگري از آن سرازير مي شد.

ظاهراً در آن زمان وضع جسمي نامساعدي داشتيد؟

زماني که در فيلم ميکس بازي مي کردم، به بيماري سختي مبتلا بودم که فشردگي کار فيلم ميکس نيز آن را تشديد کرد. تصميم داشتم بعد از پايان فيلمبرداري ميکس، درمان آن بيماري را شروع کنم که اين پيشنهاد مطرح شد؛ البته بعد از پايان فيلمبرداري ميکس راهي بيمارستان شدم و بدنم را به تيغ جراحان سپردم و پس از بازگشت به خانه، دوران نقاهت را سپري مي کردم.



يعني در زمان شروع فيلمبرداري تفنگ سرپر سر صحنه نبوديد؟

در آن زمان از سويي در خانه درد مي کشيدم و از سوي ديگر گروه توليد تفنگ سرپر مکرر تماس مي گرفتند ، اين مساله باعث شد ماجرا در تخيل آن ها به شکل ديگري نمود پيدا کند و پيش خودشان بگويند: شکيبايي به قول و قرارداد وفادار نبود و در حال حاضر در سريال يا فيلم ديگري مشغول بازي شده است. دست آخر احمدجو خود به تهران آمد و در حالتي زار و نزار ، در بستر بيماري از من عيادت کرد. پس از آن پيشنهاد کرد به ميمه بروم و دوران نقاهت را در آن جا بگذرانم .

پس با همان وضعيت پذيرفتيد که بازي کنيد؟

بله.

وضعيت جسمي شما، تغييري در فيلمنامه به وجود نياورد؟

بخشهايي که " آقاسيد" به صورت شخصيتي چابک، چالاک و بسيارتند و تيز به تصوير کشيده شده بود از نقش حذف شد.

به توصيه خود شما اين اتفاق افتاد؟

نه! پزشک معالجم قدغن کرده بود که بدوم، سوار اسب شوم و يا حتي تحرک بدني زيادي داشته باشم. در طول فيلمبرداري، بيشتر اوقات آماده کار نبوده و بيشتر روزها و شبها، با تني زخمي در بستر افتاده بودم.

فيلمبرداري سريال تفنگ سر پر چقدر زمان برد؟

نزديک به دو سال.

با توجه به تجربه حضور در آثاري که مدت زمان فيلمبرداري آن ها طولاني است، فکر مي کنيد اين مساله چه تبعاتي مي تواند داشته باشد؟

طولاني شدن زمان فيلمبرداري، به دليل اين که عوامل را بي حوصله و انگيزه ها را کمرنگ مي کند، نگران کننده است، اما برخلاف همه واهمه ها و دلواپسي ها ، در طول دو سال فيلمبرداري تفنگ سرپر اين اتفاق نيفتاد.

در طول اين دو سال، با چه کسي زندگي مي کرديد؟

با تورج منصوري، فيلمبردار سريال. او هر روز از صبح زود تا غروب سر صحنه بود و وقتي به خانه مي آمد، با روحيه اي خوب اتفاقات را برايم تعريف مي کرد.

حضور شما درسريال تفنگ سرپر با توجه به نام شما در عنوان بندي و نيز توانايي هاي ديگر شما نسبت به فيلمها و سريال هاي ديگري که در آن ايفاي نقش مي کنيد، بسيار کمرنگ است. به نظر مي رسد شخصيت " آقا سيد" تا حدود زيادي در سايه شخصيت هاي ديگر قرار گرفته، اين مساله تا چه حد ناشي از ضرورت هاي داستان است؟

"درام" هميشه يک شخصيت محوري دارد و شخصيت هاي ديگر، براي درخشان تر شدن شخصيت اول حرکت مي کنند. در اين سريال "آقاسيد" شخصيت اول نيست، او شخصيت مکمل است، البته به جا و موجز. ماموريت من در اين سريال همان بوده ، اما اين که چگونه اجرا شده، مهم است. ضمناً سريال تا اين جا در پي شخصيت پردازي است و فعلاً بسترسازي مي کند. در قسمتهاي بعدي است که آدمها به هم نزديکتر مي شوند و حضور آقا سيد هم اندکي پررنگتر مي گردد.

بيماري شما هم تاثيري در کم شدن نقش داشت؟

به دليل بيماري جسمي من، بسياري از صحنه هاي مربوط به کارهاي بيروني، آمد و شدها و تحرکات بدني نقش آقا سيد حذف شد.

اين مساله چه تاثيري در کار شما داشت؟

باعث شد نقش را دروني کنم.

وضعيت جسمي شما تا چه اندازه وخيم بود؟

آنقدر که حتي نمي توانستم قدمهاي بلند و سنگين بردارم يا از روي نهر آبي بپرم. يک بار قرار بود سوار اسب شوم و بتازم. قرار بود بدل به جاي من حرکت کند؛ اما براي پلاني که از نزديک ديده مي شد، بايد خودم سوار اسب مي شدم. گفتم اسب را بياورند. کارگردان ناباورانه نگاهم کرد و پرسيد: مي خواهي سوار شوي؟ گفتم : حالا ببينم چه مي شود. اين نکته را داخل پرانتز بگويم که اسب سواري شيوه دارد. رفاقت سوار کار و اسب و هم نفسي اين دو با هم حکايتي است شنيدني. بايد سوار کار باشي و بداني هر نفس اسب بايد با دل و جان سوار کار جفت شود.

اسب را آوردند و شما...؟

نگاهش کردم. هر دو با هم غريبه بوديم. سوار شدم. وقتي کارگردان گفت : صدا، دوربين، حرکت... تا آمدم به اسب هي بزنم، اسب به سبب حرکت طبيعي اش ضربه اي به بدنم زد که ناگهان احساس کردم تمام بخيه هايم در حال پاره شدن است. آن درد نفس گير و سوزش عجيب، تمام درونم را به هم زد و تکان داد. طاقت آوردم و بعد از گرفتن پلان از اسب پياده شدم. رفتم در تاريکي هشتي خانه و زار زار گريه کردم و گفتم : خدايا ببين چگونه خوار شدم و به قول سهراب «چگونه از هجوم حقيقت به خاک افتادم». احمدجو و ديگران به سراغم آمدند و گفتند: ديگر از اين کارها نکن. کارگردان گفت : من درد را در چهره ات ديدم، اما غيرتت را هم ديدم که دردت را پنهان مي کرد. عجب سرمايه اي داري خسرو!

و از همين جا به بعد قرار شد شخصيت "آقا سيد" به صورت فردي درون گرا، با پختگي و کمال ديده شود.

احمدجو، آدمي است که با سنتها بزرگ شده، تا چه حد اين سنتها در کارش دخيل بودند؟

روح کار احمدجو همين چيزهاست. او همين چيزها را مي سازد و از آن ها ايده و طرح مي گيرد و آنقدر به اين موضوع ها نزديک مي شود که ما هم آن ها را باور مي کنيم.

در طول کار، با احمدجو اختلاف نظري هم پيدا کرديد؟

اختلاف سليقه هميشه هست و نمي شود کاري کرد.

آيا اين اختلاف سليقه ها، کار را به جاهاي باريک هم مي کشاند؟

يادم هست شبي با احمدجو و منصوري "راش" مي ديديم. نکته اي به نظرم رسيد و با اصرار به احمدجو گفتم. او برخورد تند و تيزي با من کرد که انتظارش را نداشتم. يکه خودم و آرام و بي صدا از جمع فاصله گرفتم ، به اتاقم رفتم و خودم را سرزنش کردم که چرا ايراد گرفتم، ناراحت شدم که چرا احمدجو چنين برخوردي کرد.

حتماً به انتقام فکر کرديد؟

نه (باخنده). لباسم را عوض کردم و آرام از اتاقم خارج شدم. تصميم گرفتم که ميمه را ترک کنم. به خيابان رفتم و انگار که گريختم و شبانه به سمت تهران حرکت کردم. تمام طول راه به فضاي کار احمدجو و زيبايي هاي اين سريال فکر کردم و به تهران که رسيدم ، تقريبا پشيمان شده بودم. همسرم علت آمدنم را پرسيد. ترسيده بود. ماجرا را برايش تعريف کردم ، او هم نصيحتم کرد. خوابيدم و از خواب که بيدار شدم، با ماشين خودم حرکت کردم به سمت ميمه.

لابد با غيبت يک روزه شما و تعطيل شدن کار، کارگردان هم به سزاي عملش رسيد، اين طور نيست.

فرداي آن روزي که ميمه را ترک کردم، بازي نداشتم اين نکته را به اين دليل عرض کردم که هرگز چنين کاري از من سر نزده و نمي زند. روز بعد هم که برگشتم، در پاسخ عوامل و کارگردان، گفتم؛ رفتم بودم تا با ماشين خودم برگردم.



به عنوان تماشاگر، چه نگاهي به اين سريال داريد؟

دل مي دهم به سريال، خوب نگاه مي کنم و بيشتر حوصله به خرج مي دهم.

بازتاب هايي که از اين سريال به شما منتقل شده، چگونه بوده است؟

در گذشته، در هر فيلم يا سريالي که بازي مي کردم، مخاطبان تلفني يا حضوري حرفي براي گفتن داشتند، اما اين بار اين مساله پيش نيامد، البته مدتي بسيار طولاني مشغول بازي در سريال "آواز مه" بودم و همين مساله باعث شد که از احساس مخاطبان بي اطلاع باشم، البته از بينندگان تقاضا مي کنم که اندکي صبوري کنند شما که اين کارگردان را يک بار امتحان کرده ايد و مي دانيد هنرمند قابلي است. احمد جو تا اين جاي کار شخصيت پردازي کرده ولي قصه هنوز به اوج خود نرسيده است. شما ديده ايد و مي دانيد که آدمهاي قصه چقدر زياد هستند؛ پس اندکي امانش بدهيد.

شما از معدود بازيگراني هستيد که در طيف متنوعي از فيلمها و سريال هاي سينمايي و تلويزيوني ايفاي نقش کرده ايد. اين تنوع تا چه حد ناشي از وسواس در نوع انتخاب هايي است که انجام داده ايد؟

همه چيز بر مي گردد به همان انتخاب، من هم انتخاب کردم و سعي کرده ام متنوع باشم.