M Ahmadinejad

[Rasputin]

تماشای تصاویر محمود احمدی نژاد در لباس های گوناگون به هیآت اقوام مختلف ایرانی دیگر تعجب چندانی بر نمی انگیزد. رئیس جمهور ایران بر تن کردن لباس های محلی را هم به مانند سفرهای پرشمارش به چهارگوشه ایران آرام آرام به سنتی جا افتاده - دستکم در دوران زمامداری خودش - بدل می کند. و چه جای شگفتی اگر 'مردی از جنس مردم' لباس مردم به تن کند؟ و چه جای شگفتی اگر این لباس ها همانقدر که طعنه می آفریند، تحسین مردمانی را نیز برانگیزد. شاید سودای این دومی است که تحمل آن اولی را هم ممکن می کند. حرف من اما از انگیزه و هدف آقای احمدی نژاد نیست. که نه می دانم نه در پی کشفش هستم. خلوص و صفا یا عوامفریبی و ریا، هر کسی هر چه بخواهد در آن می بیند. حرف من اینجا تنها اشاره به یک نکته است که آنرا خالی از لطف نمی دانم. محمود احمدی نژاد (جدای از ابوالحسن بنی صدر و محمدعلی رجایی که فرصت چندانی برای این کارها نیافتند) تنها رئیس جمهور غیر روحانی جمهوری اسلامی است و به تن نداشتن لباس روحانیت این فرصت را به وی داده تا به هر لباسی که بخواهد درآید. چه کسی می داند، شاید پیشینیان آقای احمدی نژاد هم اگر مجالی بود بدشان نمی آمد عکسی چند به هیأت کرد و بلوچ و عرب و بختیاری برای خود دست و پا کنند..

[Rasputin]

ایشان بعد از انقلاب رویش یافته!

سوسنگرد در این فصل سال گرم نیست و باد توام با شن هم نمی وزد که نیازی به چنین شالی برای پوشاندن سرو صورت باشد. ایشان هم آخوند و نیازمند عبا و لباده نیست. احمدی نژاد نه در حرف و عمل، که در لباس پوشیدن نیز می خواهد با افکار عمومی مردم بازی کند و برای عوامفریبی هر روز به رنگی در می آید و یک ادعائی دارد. رئیس جمهور مردمی و امام زمانی( به تعبیر رهبر و رئیس مجلس خبرگان) گاه در کاپشن زرد و کوتاه می رود، گاه در کت و شلوار و لباس ترکمنی و حالا در لباس آخوندی و عربی. گاهی زیر هاله نور ظاهر می شود و گاه زیر روسری عربی. او از نسلی است که رهبر مدعی است پس از انقلاب، نیروهای انقلابی ریزش می کنند و نیروهای انقلابی تازه ای رویش می کنند. ایشان از نسل رویشی بعد از انقلاب است!

[abadani69]

در حالي که محمود احمدي نژاد درسفر به خوزستان از هسته اي شدن ايران سخن گفته و آغاز توليد سوخت در مقياس صنعتي را نويد داده است، علي لاريجاني درسفر خود به چين و ديدار با رييس جمهوري اين کشور با برخورد سرد مقامات پکن در خصوص پرونده هسته اي مواجه شد. مذاکره کننده اصلي هسته اي ايران که پيام محمود احمدي نژاد را براي رييس چمهوري چين برده بود با تاکيد جدي چيني ها بر لزوم واکنش مثبت ايران به قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل روبه رو شد.

روزجمعه درحالي لاريجاني وارد کاخ رياست جمهوري درپکن شد که هوجين تائو رييس جمهور چين از وي خواست که ايران "پاسخي جدي" را براي قعطنامه شوراي امنيت سازمان ملل آماده کند. قعطنامه اي که ازايران خواسته است تا ظرف دوماه، فعاليت هاي غني سازي اورانيوم را متوقف کند. علي لاريجاني درجلسه خود پس ازمواجه شدن با برخورد سردمقامات بلند پايه چيني تهديد کرد که اگر کشورمورد تهديد قرار بگيرد ايران درتعهد به استفاده صلح آميزاز فن آوري هسته اي تجديد نظر خواهد کرد. اگر ايران تا سيزدهم فوريه فعاليت هاي غني سازي را متوقف نکند با تحريم هاي گسترده تري مواجه خواهد شد. لاريجاني البته همچنين اظهار کرد که تصميم گيري چين به حمايت از قعطنامه به روابط طولاني وباسابقه دوکشور صدمه اي نزده است" ما مي دانيم چه کسي پشت قطعنامه است وچه کسي مسئول آن است وبه همين خاطر کس ديگري را به خاطر آن سرزنش نمي کنيم."

وخيم ترشدن وضعيت پرونده هسته اي ايران بعد ازصدور قعطنامه شوراي امنيت همراه با هشدار ساير رهبران جهان نيز بوده است. ژاک شيراک رييس*جمهور فرانسه نيز در موضعي مشابه همتاي چيني خود، روز جمعه در نخستين سخنراني مفصل خود در سال جديد ميلادي، گفت که "ايران با فعاليت*هاي اشاعه و بيانات غيرقابل پذيرش و تحريك كننده* برخي مقاماتش باعث نگراني جهان است. احياي اعتماد با انجام اقدامي موثر بر عهده*ي اين كشور است." او از مقامات ايراني خواسته است که "فعاليت*هاي مربوط به غني*سازي اورانيوم را تعليق كنند و مذاكرات با جامعه*ي بين*المللي درباره*ي برنامه*ي هسته*يي*اش را ازسرگيرند."

همزمان با اين هشدارها، تلويزيون دولتي ايران محمود احمدي نژاد را درجمع مردم خوزستان نشان داد که ازاينکه تحريم نمي تواند موجب توقف برنامه غني سازي ايران شود سخن گفت: "ايران جلوي تحميل وتهديد خواهد ايستان... همه ايرانيان به صورت متحد ازحقوق هسته اي خود دفاع خواهند کرد."

احمدي نژاد، تصويب قطعنامه وخطراتي را که ازاين بابت متوجه کشور مي شود را "جنگ رواني دشمنان" نظام خوانده واضافه کرده است که اين دشمنان شکست خواهند خورد. همزمان با اظهار نظر هاي ياد شده، غلامرضا آفازاده که رييس سازمان انرژي اتمي است اعلام کرد که ايران داراي 250 تن گازهگزافلورايد است. گازي که براي غني سازي مورد استفاده قرار مي گيرد. اين گاز درتونل هاي زيرزميني انبار مي شود و در تاسيسات هسته اي اصفهان مورد استفاده قرار مي گيرد تا از هرگونه حمله نظامي در امان بماند. آقازاده گفته است که تونل هاي ساخته شده به اين منظور در نوع خودشان درجهان بي نظيرهستند. دوشهر اصفهان ونطنز قلب تاسيسات هسته اي ايران به شمار مي روند.

طي هفته هاي گذشته ايران حرکت خود به سمت تهيه سوخت هسته اي با نصب 3000 دستگاه سانتريفوژ که قرار است بعدا به 54 هزار دستگاه برسد، آغاز کرده ويا حداقل از آن سخن گفته است. به اين ترتيب امکان توليد سوخت هسته اي درمقياس صنعتي امکان پذير خواهد بود. آقا زاده آوريل سال جاري ميلادي اعلام کرده بود که ايران 110 تن گاز هگزافلورايد دارد. آسوشيتدپرس به نقل از برخي کارشناسان مدعي شده است که چنين مقداري از گاز براي ساختن بيست بمب اتمي کافي است، اگر ايران بخواهد برنامه غيرنظامي خود رابه توليد سلاح اتمي تغيير جهت دهد.

در واکنش به مواضع مقامات دولتي، حزب مشارکت اسلامي، از رييس جمهوري ودولت خواسته است که اجازه بدهند مردم در خصوص برنامه هسته اي آزادانه اظهار نظر کنند. طي ماه هاي گذشته بنابر يکي ازمصوبات شوراي امنيت ملي، رسانه ها وجامعه مدني ازاينکه بتوانند آزادانه به نقد سياست هاي هسته اي دولت بپردازند منع شده اند.

جبهه مشارکت در بيانيه خود آورده است: "آنگونه كه در گذشته متذكر شده*ايم، ما چگونگي روند پرونده هسته*يي را با سرنوشت آحاد ملت ايران مرتبط مي*دانيم و از اين*رو ضروري مي*دانيم كه فضاي بحث در اين*باره در عرصه عمومي باز باشد و به ويژه رسانه*ها بتوانند با بهره*گيري از مشاركت فعال صاحب*نظران به كالبد شكافي اين موضوع در همه*ي *ابعاد و جهات بپردازند. مردم بايد به خوبي از دامنه دانش هسته*اي و هزينه*ها و فايده*هاي آن آگاه شوند. مشاركت دادن همه جريان*هاي فعال فكري و سياسي ملي و كارشناسان زبده فني و اقتصادي با ديدگاه*هاي مختلف در روند تصميم*گيري*ها، كمك شاياني به حفظ وحدت ملي خواهد كرد. اين روش امكان انحراف از منافع ملي را به حداقل خواهد رساند و به درستي اراده ملي را چنان سمت و سو خواهد داد كه مقاومت در برابر آن براي قدرت*هاي خارجي بسيار مشكل خواهد بود."

دراين بيانيه بار ديگر سياست هاي هسته اي دولت به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است: "هر چند در گذشته هشدار داده*ايم، نبايد راهي پيموده مي*شد كه به اين نقطه، يعني صدور قطعنامه*هاي شوراي امنيت در مورد پرونده هسته*يي ايران برسد، ولي به نظر مي*رسد عليرغم تأخير و زيان*هاي مترتب بر آن هنوز فرصت براي بازنگري در سياست*ها وجود دارد."

نويسندگان بيانيه جبهه مشاركت ازدولت خواسته اند با بازگشت به سياست*هاي قبلي براي شكستن اجماع بين*المللي استفاده از همه امكانات و ظرفيت*هاي ملي موجود در مسير مذاكره و اعتماد سازي، استفاده از همه توان و نيروهاي كارشناسي درگير با اين موضوع و مقامات گذشته وهمچنين گفت*و*گو با همه كشورهاي عضو شوراي امنيت و صاحب نفوذ ازجمله آمريكا را براي برون رفت ازوضعيت موجود دردستور کارقرار دهد.

[Rasputin]

خراسان؛قرار* بر* اين* بوده* و* هست* كه* به* مشكلات* روحي* و* رواني* و* جسمي* مردم* نيازمند* درمان* رسيدگي* شود*.* گويا* وظيفه* دولت ها* طبق* قانون* اساسي* ارائه* خدمات* درماني* به* عموم* مردم* و* با* يك* تفسير* پوشش* بيمه* براي* همگان* و* با* تفسيري* ديگر* قابل* تحمل* بودن* هزينه هاي* درمان* براي* اقشار* متوسط* و* ضعيف* جامعه* است*.
اما* هرچه* باشد* مسلم* است* كه* ما* بايد* يكي* از* *٣* گزينه* زير* را* كه* نتيجه* تجربه* جهاني* است* انتخاب* كنيم*:
الف*-* كل* هزينه* درمان* براي* همه* اقشار* جامعه* و* لااقل* براي* كساني* كه* بيمه اند،* رايگان* باشد*.
ب*-* كل* هزينه* درمان* از* مردم* با* نرخ* آزاد* و* كامل* *(بدون* سوبسيد* يا* يارانه*)* دريافت* شود*.
ج*-* مردم* به* صورت* همگاني* بيمه* شوند* و* بخشي* از* هزينه* دارو* و* درمان* را* دولت* و* بخشي* را* بيمه* شونده* پرداخت* كند*.
و* گويا* در* ايران* هيچ* مدلي* به* صورت* كامل* اجرا* نمي* شود،
يعني* نه* بيمه* كامل* رايگان،
نه* هزينه* كامل* درمان* و
نه* بيمه* همگاني* مشترك* با* پوشش* كامل* انواع* بيماري* ها*!
بنابراين* داد* مديركل* درمان* غيرمستقيم* سازمان* تأمين* اجتماعي* درآمده* است* كه* *,براساس* قانون* برنامه* چهارم* توسعه،* ميزان* پرداختي* از* جيب* مردم* در* هزينه هاي* سلامت* بايد* به* *٠٣* درصد* كاهش* يابد* و* اين* درحالي* است* كه* براساس* آمار* رسمي* كشور* اين* رقم* به* *07* درصد* افزايش* يافته* است*.,
به* عبارت* روشن تر* آنچه* مردم* براي* درمان* و* سلامت* مي* پردازند* به* حدود* *٢* برابر* رسيده* است*.* از* ويزيت* پزشكان* متخصص* گرفته* تا* عمل هاي* پزشكي* يا* هزينه* بستري* شدن* در* بيمارستان* و* افزايش* نرخ* دارو* همگي* از* جمله* اقلامي* مي* باشند* كه* در* سبد* دارو* و* درمان* مردم* نقش* مهمي* دارند

[Rasputin]

استیضاح احمدی نژاد

آغاز جمع آوری امضاء در مجلس

قطع گاز در بخش وسیعی از کشور، خاموشی های برق که گفته می شود بزودی همانند کابوسی از راه خواهد رسید، تهدید های امنیتی نمایندگان مجلس، حرف های جنجالی و دردسرآفرین رئیس جمهور در سفرها و یا مجامع و مجالس، گرانی کمر شکنی که می رود تا گران ترین نوروز چند دهه اخیر را به مردم تحمیل کند، کارشکنی دولت در کار شهرداری تهران، خودسری ها و رفتارهای نظامی شماری از وزرای کابینه و استانداران، اعتراضات دانشجوئی رو به تشدید در کلیه دانشگاه های کشور، حرکت دولت، مستقل از برنامه چهارساله و چشم انداز 20 ساله و... همه با هم و بصورت یکجا، سرانجام از زمزمه های انتقاد به طرح عملی فراخواندن احمدی نژاد به مجلس برای استیضاح انجامیده است. شکست سنگین طرفداران دولت در انتخابات اخیر شوراها و بر ملا شدن بی اعتباری رئیس جمهور در افکار عمومی- علیرغم همه تبلیغاتی که برای وی می شود- در تهیه طرح فراخواندن رئیس جمهور به مجلس سهم داشته است. این طرح که بصورت یک نامه در مجلس گرداننده می شود به شمار 70 امضاء نزدیک شده است و این درحالی است که برای تسلیم آن به هیات رئیسه و سپس اعلام رسمی آن و فراخواندن احمدی نژاد به مجلس به 72 امضاء نیاز است.

با آنکه هنوز پیش بینی عدم کفایت رئیس جمهور زودهنگام به نظر می رسد، اما چنانچه روند بحرانی کشور همینگونه ادامه یابد که جریان دارد، بسیار محتمل است رئیس جمهور قبل از پایان دوره 4 ساله ریاست جمهوری اش سقوط کند. این احتمال از آنجا تقویت می شود که از میان طیف باصطلاح اصولگرای مجلس نیز منتقدان دولت همسوئی با فراکسیون اقلیت را آغاز کرده اند، چنان که محمدرضا باهنر نایب رئیس و عملا همه کاره هیات رئیسه مجلس برای گرفتن ضرب انتقادات و اعتراضاتی که نمایندگان مجلس نسبت به سیاست ها و عملکردهای دولت دارند، خود نیز زبان به انتقاد از عملکردهای دولت گشوده است. با آنکه همگان می دانند سیاست اتمی کشور را مانند سیاست خارجه رهبر هدایت می کند، اما بعید نیست که گریبان احمدی نژاد در ارتباط با قطعنامه اخیر شورای امنیت و خواست مجلس برای دانستن نظر رسمی دولت در باره این قطعنامه و پاسخ صریح و رسمی به آن نیز گرفته شود.

در این ارتباط "اکبراعلمی" از نمایندگان فعال مجلس نیز روز گذشته ضمن تائید تهیه طرح استیضاح رئیس جمهور در مجلس گفت: من این مطلب را که جمعی از نمایندگان مجلس بدنبال طرح سئوال از آقای احمدی نژاد هستند را انکار نمی کنم، اما قرار نیست شمار امضاء ها و نام امضاء کنندگان اعلام شود.
نمايندگاني كه طرح سوال از رئيس جمهور را امضاء مي*كنند، اخلاقا موظف هستند كه امضاء خود را پس نگيرند و كساني كه به دنبال اين طرح هستند مكانيزم*ها و سازو كارهاي را در نظر گرفته اند تا از تعداد كساني كه معمولا امضاء مي*كنند و بعد منصرف مي*شوند، كاسته شود.

اگر يك چهارم از نمايندگان مجلس طرح سوال از رئيس جمهور را امضاء كنند، طبق قانون اساسي و آئين نامه داخلي مجلس رئيس جمهور يا معاون وي موظف است در مهلت مقرر در كميسيون تخصصي مجلس حضور يابد و در آنجا به سوال نمايندگان پاسخ دهند. چنانچه پاسخ قانع كننده نباشد خود رئيس جمهور موظف است با حضور در صحنه علني مجلس پاسخ قانع كننده*اي به سوال نمايندگان ارائه كند.

[Rasputin]

نتايج يک نظرسنجی اينترنتی که توسط پايگاه خبری ,آفتاب, در طول دو ماه انجام شده نشان مي*دهد که از ديدگاه کاربران ايرانی اينترنت، ميزان آرای محمود احمدي*نژاد در مقايسه با خرداد 84 شديداً و به ميزان قابل تاملی کاهش يافته است. در اين نظرسنجی تا ساعت 14 روز شنبه 16 ديماه، بيش از 43000 ايرانی (43394 نفر) شرکت کرده*اند که در ميان نظرسنجي*های اينترنتي، رويدادی منحصر به فرد محسوب مي*شود.

آفتاب در اين نظرسنجی پرسيده بود: ,15 ماه از عمر دولت نهم مي*گذرد. فکر مي*کنيد اگر همين الان انتخابات برگزار شود (صرفنظر از حواشی قبلی) احمدي*نژاد بيشتر رای مي*آورد يا کم*تر؟,. در پاسخ به اين سئوال، 76.2 درصد از شرکت* کنندگان يعنی بيش از 33000 نفر گزينه ,خيلی کمتر, و 15 درصد از شرکت کنندگان يعنی 6509 نفر گزينه ,کم*تر, را انتخاب کرده*اند. در مقابل اين عده نيز؛ 5.3 درصد يعنی 2300 نفر گزينه ,خيلی بيشتر, و 2.2 درصد يعنی 955 نفر گزينه ,بيشتر, را کليک کرده*اند. 1.3 درصد نيز معتقد بوده*اند احمدي*نژاد به اندازه قبل رای خواهد آورد.

يک کارشناس متخصص در زمينه پيمايش*های اجتماعی در همين رابطه به آفتاب گفت: با آن که به دليل درصد پايين فراگيری اينترنت در ايران، نتايج نظرسنجي*های اينترنتی قابل تعميم به ,کل جامعه, نيست؛ با اين حال به دليل تعداد زياد شرکت کنندگان در اين نظرسنجی ( بيش از 43000 نفر) که در نوع خود منحصر به فرد و بي*سابقه است و با در نظر گرفتن شاخص*های ديگر مي*توان اين نتايج را به کل جامعه نخبگان و تحصيل کردگان ايران و همچنين طبقه متوسط شهری تعميم داد.

وی در ادامه افزود: با اين فرضيه مي*توان تحليل کرد که به دليل مرجعيت طبقه متوسط شهری و نخبگان، اين نتايج برآيندی از ديدگاه جامعه امروز ايران است و آرای ,بالقوه, و ,بالفعل, افرادی که در تيرماه 84 به دليل ناشناخته بودن و وعده*های جذاب به قدرت رسيدند، به ميزان زيادی ريزش پيدا کرده است.

گفتنی است اين نظرسنجی از شانزدهم آبان*ماه 85 (دو ماه قبل) بر روی سايت آفتاب قرار گرفت و در اين مدت فقط سه روز به دليل تقارن با ايام انتخابات، غير فعال شد. در اين نظرسنجی هيچ*گونه حمله اينترنتی از طرف گروه*های خاص به ثبت نرسيده است. پيشتر يکی از نظرسنجي*های آفتاب مورد حمله اينترنتی گروهی ناشناخته قرار گرفته بود که حمله کنندگان حداقل در دو حمله روباتيک طی نيمه*شب، نتايج آن نظرسنجی را به سود يکی از روحانيون حامی دولت تغيير دادند!

[Rasputin]

سردار ذوالقدر

برای چهار سال دوم هم

احمدی نژاد را رئیس جمهور کرد!

رهبر جمهوری اسلامی بجای نصیحت مردم به درک خطر جنگ شیعه و سنی و تاکید بر دست امریکا در این توطئه، بهتر است نگاهی به اطرافیانی که در حساس ترین مقامات برگمار کرده بیاندازد و سخنرانی ها و مواضع آنها را بررسی کرده و دست امریکا را از جیب آنها بیرون بیآورد.

سردار محمدباقر ذوالقدر قائم مقام سابق فرمانده کل سپاه و قائم مقام کنونی وزارت کشور در مراسم تقدير از برگزاركنندگان انتخابات 24 آذر استان تهران ادعاهائی در باره پیروزی 80 درصدی اصولگرایان در انتخابات( احتمالا خبرگان و شوراها را با هم پیوند زده ایشان!) مسائل دیگری را هم مطرح کرده که اتفاقا آن مسائل بعنوان دیدگاه های وی به حقیقت نزدیک تر است تا ادعاهایش در باره سلامت شمارش آراء و پیروزی اصولگرایان!

ذوالقدر در سخنرانی خود، ظاهرا با آگاهی از گسترش زمزمه استیضاح دولت و بحث کنار گذاشتن احمدی نژاد در انتخابات آینده ریاست جمهوری و تحمل باقی مانده دوره کنونی او، مدعی شد:

«دولت*ها هر 8 سال عوض مي*شوند و به دليل تجربه*اي كه كسب مي*كنند، در سال*هاي آخر خود تجربه و مهارت خاصي در برگزاري انتخابات كسب مي*كنند، اما اين اولين تجربه دولت نهم بود وبا اينكه مجريان از تجربه كافي برخوردار نبودند، انتخاباتي برگزار شد كه مثال*زدني بود.»

در این که انتخابات 24 آذر از نظر غافلگیر شدن امثال خود وی بدلیل حضور ناگهانی مردم در پای صندوق های رای و ماجرا تاریخی شمارش آراء و لیست سازی ها مثال زدنی بود، جای تردید نیست، اما در این که احمدی نژاد برای یک دوره دیگر هم رئیس جمهور شود و 8 سال بر این مسند بماند جای تردید بسیار است. مگر اینکه ایشان تصمیم گرفته باشد احمدی نژاد را از صندوق دوره آینده ریاست جمهوری در آورد، والا انتخابات اخیر و شکست سنگنین لیست رایحه خوش خدمت و خواهر احمدی نژاد و نظرسنجی هائی که خود وی از آن اطلاع دارد، چیز دیگری می گوید!

بخش دیگری از سخنرانی سردار ذوالقدر پس از تعریف و تمجیدی که از خودش بخاطر برگزاری انتخابات اخیر شوراها و خبرگان کرد، مربوط به عید غدیر بود. یعنی یکی از مهم ترین سوژه های روز در جهان اسلام. سردار ذوالقدر که ظاهرا هنوز سخنرانی رهبر را نشنیده بود و یا گوشش به این سخنرانی بدهکار نیست و نبضش با نبض آیت الله راستی کاشانی و آیت الله مصباح یزدی می زند و خون حجتیه در رگ هایش روان است، درباره غدیر گفت:


« گزاف نيست اگر بگوئيم همه مشكلات اسلام ناشي از عدم درك درست پيام غدير است. (به تعبیری یعنی اگر همه سنی ها شیعه شده و یا بشوند مشکل حل است!) امروزه به دليل فاصله گرفتن از ارزش*ها و اساس پيام ولايت و غدير جهان اسلام زير پيكره غرب قرار دارد و مسلمانان به دليل فاصله گرفتن از رهبري اصيل ديني هزينه مي*پردازند. به *رغم اهميت غدير متاسفانه در وطن غدير، یعنی ايران اسلامي، آنچنان كه بايد به اين عيد توجه نمي*شود. در مقايسه با ساير اعياد از جمله عيد نوروز, جايگاه عيد غدير كجاست؟»

این وطن غدیری که سردار ذوالقدر از روی سر همه آیت الله های قبلی و فعلی بالای منبر رفته و در باره آن در بدترین و حساس ترین شرایط ( توطئه جنگ سنی و شیعه در منطقه) سخن گفته، در واقع تاریخش از دوره پادشاهی صفویه آغاز می شود

[Rasputin]

روزنامه جمهوری اسلامی سخنگوی رهبر رژيم در سرمقاله خود در رابطه با پرونده هسته ای ضمن تمجيد از شيوه برخورد رفسنجانی و حمله به اصلاح طلبان و روش کار تيم هسته ای گذشته, در عين حال از برخوردهای احمدی نژاد نيز انتقاد کرد و سخنان او را در اين زمينه "بدون پشتوانه فکری و تدبير لازم", "مستمسكى براى زورگويان" در افزايش فشار بر رژيم و استفاده از پرونده هسته ای "برای سرپوش نهادن به برخى كاستي*هاى دولت" دانست. محورهای اين مقاله در رابطه با انتقاد از مواضع احمدی نژاد به شرح زير است:



از طرفى سخنى با رييس* جمهور محترم آقاى احمدى *نژاد داريم . ما همت شما را در احقاق حقوق هسته اى ايران پاس مي*داريم و از زحمات شما تشكر مي*كنيم اما چند ملاحظه در مطالب و روش كار شما داريم كه لازم مي*دانيم با صراحت بيان كنيم:

(الف ) اين مطلب درستى است كه پرونده ملى بايد در قلب ملت جاى پيدا كند و همين طور هم هست. شما به حق در سخنان خود علي*العموم به آن مي*پردازيد تا اراده ملى پشتوانه اين پرونده قرار گيرد، اما توجه به حد امور نيز لازم است . هر چيزى كه بيش از حد تكرار شود به جاى اين كه اراده ها را تحريك كند موجب بى اعتنايى مي*شود. اين كه جنابعالى در تمام سخنراني*ها در همه شهرها لازم مي*دانيد راجع به انرژى هسته اى سخن بگوييد به نظر مي*رسد استراتژى تبليغى درستى نيست .

(ب ) مخصوصا برخى تصميمات مهم در پرونده هسته*اى را شما در سخنرانى در شهرى بيان مي*داريد كه به ذهن القا مي*كند بدون پشتوانه فكرى و تدبير لازم تصميم*گيرى مي*شود و اصولا چه نيازى است رييس جمهور سياست*هاى مرحله*اى اتمى را در سخنراني*ها بيان دارد. يك روز 3000 دستگاه غني*سازى را اعلام مي*كنيد، چند روز بعد 60000 دستگاه غني*سازى . ما از كم و كيف روش رسيدن به اين مراحل مطلع نيستيم و شايد نياز هم نباشد مطلع باشيم ولى با توجه به ضرورت سنجيده بودن كار به ذهن ما كه از بيرون به مساله مي*نگريم چنين القا مي*شود كه سخنان سنجيده*اى نيست و محاسبه دقيق پشت سر آن وجود ندارد و اگر طراحى هم شده است، نوع بيان شما القا مي*كند پشتوانه كارشناسى ندارد.

(ج ) نوع بيان در مسائل اتمى آن قدر تهاجمى و با كلمات نه چندان زيباست كه در مخاطب القا مي*كند يك حالت لجبازى در بحث اتمى راه افتاده است، در حالى كه نفس حركت هسته*اى كشور با تدبير رهبر معظم انقلاب، داهيانه و با طمانيه است. سوال اينست كه چه نيازى به اين گونه بيان است كه هم مستمسكى براى زورگويان شود تا فشار را زيادتر كنند و هم در داخل عده*اى آن را دستمايه راست*نمايى روش*هاى غلط گذشته خود كنند و هم در ذهن مردم القا كنند كه رييس*جمهور به هر دليل در مساله هسته*اى تندروى مى كند. اتفاقا در شرايطى كه آنان دنبال عمليات روانى داخلى كشور هستند، رييس*جمهور بايد با آرامش و منطق درست راه و رسم هسته*اى كشور را در حد نياز بيان دارد و در بسيارى از موارد ديگران بايد سخن بگويند نه جنابعالى .

(د) نوع برخورد شما در بحث هسته*اى در سخنراني*ها به نحوى است كه مساله هسته*اى را نماد و شعار دولت خود كرده*ايد. اولا اين حق نيست. اين كار نظام است و همه دولت*هاى گذشته به نحوى در آن مشاركت داشتند. ثانيا به همان ميزان كه حزبى برخورد كردن با مساله هسته*اى در اردوگاه دوم خرداد تقبيح مي*شد تبديل شدن آن به شعار توسط شما هم ايراد دارد. چون مساله هسته*اى وراى همه دولتها و سلايق است و مساله ملى است . دولت*ها مي*آيند و مي*روند اما مساله ملى مي*ماند. همان*طور كه تماميت ارضى ايران يا زبان فارسى و يا اسلاميت ربطى به اين يا آن دولت ندارند، موضوع هسته*اى هم اين گونه است .

(هـ) دوستانه به جنابعالى كه فرد خدومى هستيد تاكيد مي*كنيم كه نوع تبليغاتى كردن مساله هسته*اى در سخنراني*هايتان به گونه*ايست كه به مخاطب القا مي*كند شما خداى ناكرده براى سرپوش نهادن به برخى كاستي*هاى دولت مساله هسته*اى را چنان برجسته مي*سازيد كه اشكالات دولت ديده نشود. به داورى در اين مبحث نمي*پردازيم كه نيات را خدا مي*داند. فقط برداشت بيرونى را روايت مي*كنيم . اين موضوع براى دولت شما و شخص شما مضر است . دولت بايد پاسخگوى نيازهاى كشور در ابعاد مختلف باشد. تورم، گرانى اشتغال و صدها امر ديگر. شما هم اهتمام داريد مساله هسته*اى هم موضوع مهمى است كه رييس*جمهور درحد خود بايد بدان بپردازد. اگر به ذهن مردم متبادر شود كه دولت براى انحراف ايجادكردن در مطالبات مساله هسته*اى را برجسته مي*كند، عملا شما پشتوانه ملى را در پي*گيرى هسته*اى از دست خواهيد داد.

(ز) مساله هسته*اى ابعاد متنوعى دارد. مهمترين آن پيشرفت فنى آنست كه در دوره شما بدان اهتمام خوبى شد و جاى قدردانى دارد، ولى بخشى از پرونده هسته*اى ديپلماسى است كه ساز و كار خود را مي*طلبد. گاه مذاكره نياز دارد، گاه مقاومت، گاه تاكتيكهايى براى آرام*سازي، گاه شدت و گاه انعطاف. به هر تقدير پرونده به اين مهمى در بعد ديپلماتيك روش معقول خود را مي*خواهد. بخش ديگرى از كار هم كار رسانه*اى براى مردم است. به نظر مي*رسد نوع كار شما توجه به ابعاد همه*جانبه آن ندارد و تصور نموده*ايد صرفا با سخنراني*ها و كار رسانه*اى موضوع را مي*توانيد حل كنيد. اين امر به معناى محروم*كردن كشور از ظرفيت ديپلماسى است و اين حق نيست كه رييس* جمهور طورى عمل كند كه ظرفيتى از كشور كم*خاصيت شود، ضمن اين كه با اين روش هزينه كار را بالا مي*بريد. اتمي*شدن و استقامت در كار امرى لازم و ضرورى است، اما نبايد رييس* جمهور هزينه ملى را براى تحقق اين كار بالا ببرد. در واقع از كيسه ملت نمي*توان راحت به خاطر سلايق هزينه كرد.

(ح ) نكته ديگر اينست كه مردم بايد احساس كنند رييس* جمهور با واقع*بينى درصدد حل مساله است. اين كه چه قطعنامه صادر شود و چه نشود، آن را مهم نمي*دانيد. به نظر راه و رسم درستى نيست. مردم قوه تحليل دارند و قدرت تحمل هم دارند. قطعا قطعنامه فعلى به ضرر كشور بوده است، حالا عده*اى آن را به دليل اعتراض خود خيلى بزرگ مي*كنند كه افراط است، تفريط آن هم اينست كه بگوييم كاغذپاره!

به هرحال اين قطعنامه مشكلاتى ايجاد مي*كند. خوبست رييس *جمهور به اندازه و حد آن با مردم سخن بگويند. مردم ايران مردم آگاهى هستند و از مسوولان هميشه جلوترند. فكر نكنيد اگر واقعيت را بگوييد مردم حمايت نمى كنند. بدانيد اگر سرپوش بگذاريد حمايت خود را از شما مي*گيرند. اين قطعنامه ناحق است و در ابعاد محدودى مضايق ايجاد مي*كند؛ بنابراين نه صفر است و نه صد. چه نيكوتر كه مردم از زبان رييس *جمهور اعتدال و تدبير استشمام كنند.

(ط ) با توجه به مسائل فوق پيشنهاد به رييس*جمهور محترم اينست كه جز در مراسم بزرگ ملى كه اقتضاى زمان است به مساله هسته*اى نپردازند و در سخنراني*هاى استانى خود اين همه از آن نگويند حتى در برابر قلدرمآبي*هاى آمريكا و غربي*ها بگذاريد مسوولان پرونده در حد نياز موضع*گيرى كنند. هر مساله*اى در كشور مسوولى دارد. ورود روزانه شما به مساله هسته*اى مثل اينست كه به تمام مسائل مهم بهداشتى كشاورزى و دامپرورى كشور نيز شما بپردازيد. مگر شما راجع به آنفلوانزاى مرغى در شهرها سخنرانى مى كنيد يا راجع به ايدز يا سرطان و ...!

[Rasputin]

TEHRAN (AFP) - Just weeks after scoring success in elections, moderate conservatives have joined reformers in publicly criticising President Mahmoud Ahmadinejad's confrontational handling of the standoff over Iran's nuclear programme.

While all Iranian political forces remain committed to the nuclear programme as a national right, voices of discomfort have become louder, particularly over the president's angry tirades against Western countries in his public speeches.

With Iran now under its first UN Security Council sanctions for defying the West, two prominent conservative newspapers on Tuesday printed editorials unusually critical of the president's style in handling the issue.

"One day you announce that we are installing 3,000 centrifuges, the next day you say 60,000. This gives the impression that what you say has not been well thought out," said the daily Jomhuri Eslami.

"At the very moment that the nuclear issue was about to move away from the UN Security Council, the fiery speeches of the president have resulted in the adoption of two resolutions (against Iran)," said Hamshahri.

The editorials by the two newspapers -- proudly conservative but not linked to the even more hardline factions close to Ahmadinejad -- came after the president's allies suffered their first defeat in December elections.

In a twin vote, an ultra-conservative cleric was trounced by former president Akbar Hashemi Rafsanjani in the election for a clerical assembly, and moderate conservatives and reformists won the most seats on local councils.

"There is a direct link between these articles and the results of the elections on December 15," said a leading conservative journalist, who asked not to be named.

"These two articles, which appeared in two important conservative newspapers linked to decision-making centres, show that the authorities prefer a rational approach based on negotiations and cooperation," added the journalist.

"These intemperate declarations (by the president) do not bring any help to solving the nuclear issue."

The daily Jomhuri Eslami likes to style itself as the mouthpiece of Iran's Islamic leaders but is also seen as close to Rafsanjani, a pragmatic conservative.

Hamshahri is directed by Hossein Entezami, an important member of the team of chief nuclear negotiator Ali Larijani at the Supreme National Security Council.

The paper expressed regret that negotiations between Larijani and EU foreign policy chief Javier Solana to find a way out of the nuclear crisis in 2006 ended in failure.

While the two men were negotiating, Ahmadinejad said Iran would refuse to suspend uranium enrichment "even for an hour".

Iran's reformists, led by their main faction the Participation Front, have already condemned Ahmadinejad's rhetoric on the nuclear issue.

Meanwhile, other moderate ex-officials who led negotiations on the nuclear standoff during the presidency of the reformist Mohammad Khatami up to 2005 have criticised government policy.

Rafsanjani's brother Mohammad Hashemi has called for a more moderate policy "to save the country from crisis".

"The foreign policy of the government ended in the adoption of two resolutions against Iran. These two articles show that officials have learned the lessons of failure and want to avoid a more serious crisis," said Mohammad Atrianfar, a former executive of the now banned paper Shargh.

"They want to exert more control on the president in order to prevent an aggravation of the situation," he said.

However Ahmadinejad, defiant as ever, lashed out at his critics by saying they were falling into a trap laid by Iran's enemies.

"The resolution voted by the enemies aims at allowing certain internal elements to weaken the will of the people and create a climate of fear and intimidation," he said in a speech on Tuesday.

[abadani69]

[Rasputin]

سقوط ادامه دار قیمت نفت

دولت درمانده احمدی نژاد

سال آینده درمانده تر می شود

درحالیکه دولت در تدوین برنامه بودجه سال آینده ناتوان اعلام شده و نمایندگان مجلس هفتم از فراکسیون ها و کمیسیون های مختلف دهان به انتقاد گشوده اند، بحث توام با نگرانی نسبت به کاهش قیمت نفت نیز آغاز شده است. همچنان که انتقادها نسبت به برباد رفتن ذخیره ارزشی به ارث رسیده از دولت خاتمی به دولت احمدی نژاد. ارثی که گفته می شود 40 میلیارد دلار بوده و احمدی نژاد آن را برباد داده است. دولت که تصور کرده بود قیمت نفت به 100 دلار در هر بشکه خواهد رسید و نفت بشکه ای 60 دلار را تخته پرش وعده های سر خرمن به مردم کرده و گفته بود آن را سر سفره ها خواهد آورد، حالا باید خود را آماده نفت بشکه ای 40 و 45 دلار کند. این البته در خوشبینانه ترین حالت است، زیرا عربستان که حرف اول را در اوپک می زند و کارشناسانی بمراتب ورزیده تر از جمهوری اسلامی نفت آن را هدایت می کنند، بودجه سال جدید خود را با نفت بشکه ای 35 دلار تنظیم کرده است!

حتی محمدبن دائن*الحملي وزير نفت امارات متحده و رئيس جديد اوپك نیز گفته است: اوپك نگران كاهش قيمت* نفت است.

اوپک برای جلوگیری از سقوط قیمت نفت توليد خود را سريعا كاهش خواهد داد و عربستان قصد دارد با كاهش فوري توليد، مانع كاهش بيشتر بهاي نفت شود. سقوط قیمت نفت از ابتدای سال 2007 سرعت گرفته است. طي 12 روز نخست سال 2007، كاهش بهاي نفت به 15 درصد و به نظر می رسد قيمت*ها طي روزهاي آ*ينده نيز كاهش خواهد یافت.

بدین ترتیب است که دولت، در تنظیم برنامه سال آینده در مانده است و برای نخستین بار در طی 28 سال گذشته امکان دارد بودجه سال آینده در سال آینده به مجلس برده شود و بنا به تمایل رئیس دولت، مملکت بدون برنامه اداره شود و رئیس جمهور از سر صندوق پول تقسیم کند!

[Rasputin]

[Rasputin]

محمود احمدي*نژاد، رييس*جمهورى اسلامى ايران قانون الزام دولت به تجديد نظر در روابط با آژانس بين*المللى انرژى اتمى را براى اجرا ابلاغ كرد.

به گزارش "ايلنا" به نقل از دبيرخانه شوراى اطلاع*رسانى دولت، بر اساس ماده واحده اين قانون كه با شماره 129545 به وزارت امور خارجه ابلاغ شده است، دولت موظف است با توجه به قطعنامه شوراى امنيت سازمان ملل متحد، مورخ دوم دى ماه سال 1385 به برنامه هسته*اى صلح*آميز كشور سرعت بخشيده و در همكاري*هاى خود با آژانس بين*المللى انرژى اتمى بر اساس منافع ملت ايران تجديدنظر كند.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علنى روز چهارشنبه مورخ ششم دى ماه 1385مجلس شوراى اسلامى تصويب و در تاريخ 6/10/1385 به تأييد شوراى نگهبان رسيد

[Rasputin]

No power behind Iranian president's nuclear threat

Americans too often swallow enemy propaganda at face value, subjecting us to knee-jerking manipulation by fiery orators. Iranian president Mahmoud Ahmadinejad, with a few choice phrases, successfully elevates himself to the status of a Muslim "Hitler." But this populist windbag is already losing his grip in Tehran, giving Washington a strategic opportunity we don't yet appreciate.

While American neocons and Israeli hawks would bomb Iran today lest it continue enriching uranium, try viewing the situation less emotionally.

First, credible estimates say Iran won't field any nuclear missiles for several years. If and when such a time comes, Tehran will be no more difficult to deter with the threat of massive retaliation - as in, "wiping off the map" than anybody else in history. Nuclear-armed Israel, backed up by ever-present America, faces no more strategic risk than Western Europe did during the Cold War.

Extrapolating suicidal nations from suicide bombers is compelling rhetoric, but unsupported by history, which says two-sided nuclear standoffs are inherently more stable than one-sided superiority (Israel's current advantage). As for sharing technology with bad actors, that's far more likely if Iran remains an unrecognized nuclear power - like Pakistan.

Second, Ahmadinejad is no fuhrer. Iran's president doesn't control the military (the Grand Ayatollah does) and has no say over Tehran's nuclear program (ditto).

When reformer Mohammad Khatami previously served as president, American hardliners dismissed calls to engage Iran, arguing the Grand Ayatollah held all the marbles. Now, despite the Iraq Study Group's call for dialogue, these same hawks vociferously denounce the notion by citing Ahmadinejad's fiery threats.

But recent events prove Ahmadinejad already has lost favor among the ruling mullahs, thanks to outrageous stunts like hosting an international conference of Holocaust deniers.

Last month the Majlis (Iran's parliament), which has clashed with Ahmadinejad more than once, voted overwhelmingly to shorten his presidential term by 18 months, citing budgetary savings.

Also last month, Ahmandinejad's cronies took a beating in local elections, including the influential Tehran city council race, where his successor as mayor, Mohammad Ghalibaf, won big. Iranian political analysts pick Ghalibaf to be Ahmadinejad's main competition for re-election in 2009.

Most importantly, Ahmadinejad's religious allies fared badly in the vote for the Assembly of Experts, a College of Cardinals-like entity that selects the next Grand Ayatollah once Ali Khamenei, currently under a deathwatch, passes from the scene.

That fix was in: Khamenei himself pre-emptively struck several Ahmadinejad allies from the ballot. Former president Ali Rafsanjani, whom Ahmadinejad beat to become president in 2005, was overwhelmingly elected the Assembly's new chief, making him a credible candidate to succeed Khamenei.

As George Bush might say, that was a "thumping defeat."

Want more evidence?

How about a surly mob of Tehran's college students forcing Ahmadinejad to cut short a speech last month?

Their chant? "Death to the dictator!"

Ring a few bells?

Even more telling is that Iran's state-controlled TV reported the stunning protest.

Suffering the world's worst brain drain and a birth rate that's dropped through the floor, Iranian society is imploding before the world's eyes, triggering a resurgent domestic reform movement that's now aligned with pragmatic conservatives determined to arrest the nation's downward spiral.

Externally, however, Iran is peddling influence across the region, quietly executing regime-building investment strategies in Afghanistan, Iraq, Syria and southern Lebanon. Iran's oil revenue is creating development all right, just not back home where increasingly angry Iranians want it.

Slap these dichotomous images together and you can't help but wonder at the similarities between today's Iran and the Soviet Union in the late Brezhnevian period: the blustery facade of regional domination covering a system rotten to its spiritual core.

Sooner than we think, Iran's Gorbachev-like figures will reveal themselves, not because we desire it, but because Iran's rate of internal decay - so visible in its oil industry - will demand it. Remember, Gorby wanted to fix - not dismantle - the USSR. America's approach to this looming transition should mirror Ronald Reagan's with the Soviets: talk and act tough publicly, but privately seek out pragmatic opportunities for detente-like cooperation. This "soft kill" strategy has worked before.

Our dialogue with Iran should begin now, if for no other reason than any planned "surge" effort in Iraq is doomed to fail unless Tehran's obvious countering efforts are somehow neutralized.

Larger strategic opportunities await, but only if we learn to see through the propaganda.

[Rasputin]

There are signs of growing opposition in Iran to the policies of hardline President Mahmoud Ahmadinejad.
A group of reformist and moderate members of parliament have now started collecting signatures to summon him to answer questions about his policies.

Editorials in normally uncritical hardline newspapers have been criticising him for being too aggressive towards the west.

But such criticisms are unlikely to cost Mr Ahmadinejad his job.

UN sanctions

After the UN passed a resolution sanctioning Iran's nuclear programme, more criticism has been voiced inside the country of Mr Ahmadinejad.

It is thought about 50 MPs have signed a document calling for the president to come to parliament and answer questions, but to take effect at least 75 signatures are needed.

If this challenge succeeds, it would be unprecedented, but even Mr Ahmadinejad's opponents recognise it is unlikely they could ever impeach him given the support he enjoys from the supreme leader Ayatollah Ali Khamenei.

Surprisingly some hard-line newspapers have started criticising the president in recent days, asking why he has spent so much of Iran's foreign exchange and complaining about the confrontational language he uses on the nuclear issue.

There has also been criticism of the conference the president organised last month questioning the World War II holocaust which lost Iran much sympathy internationally.

Separately, 150 MPs have signed a letter urging the president to base his next budget on realistic assumptions - for example, about future oil prices which are key to Iran's economic forecasts.