Tweet
والدين بيش*تر كودكان خيابانى از هم جدا و يا دچار اعتياد هستند.
براساس پژوهشى كه احمد رحيمى مددكار اجتماعى در بررسى وضعيت كودكان خيابان انجام داده است، والدين 40 درصد از كودكان، خيابان از هم طلاق گرفته و 30 درصد اين كودكان، والدينى معتاد دارند.
در حالى كه براساس برآورد كارشناسان سازمان يونيسف، تعداد كودكان كار خيابانى در ايران از 400 هزار تا يك ميليون نفر تخمين زده مي*شود مقامات رسمى كشور تعداد اين كودكان را در تهران 20 هزار و در كل كشور 200 هزار نفر برآورده كرده*اند.
كودكان كار خيابان كودكانى هستند كه براى كمك به اقتصاد خانواده روزها را در خيابان به تكدي*گرى و شغل*هاى كاذب چون گل و روزنامه*و فال*فروشى و گاه بزهكارى مي*گذرانند.
پنج درصد از كودكان كار را كودكان خيابانى تشكيل مي*دهند كه در خيابان*ها ساكن هستند چرا كه يا از منزل رانده يا متوارى شده*اند و يا خانواده*اى ندارند تعدادى از اين كودكان ابتدا به دلايل پيش پا افتاده جزو كودكان كار خيابانى شده و سپس براى تامين معاش به بزه*هايى چون سرقت از فروشگاه*ها، سوپرماركت*ها، سرقت راديوضبط از اتومبيل*ها و پس از آن*ها زورگيرى و كيف*زنى و در نهايت سرقت از منازل روى مي*آورند و به اين ترتيب تبديل به بزهكاران حرفه*اى و مجرمان سابقه*دار مي*شوند.
در اين پژوهش خصوصيات و خرده*فرهنگ*هاى اين كودكان ساكن خيابان بررسى شده است.
براساس اين پژوهش، كودكان خيابان به دليل سوءتغذيه و فشارهاى مختلف محيطى و خانوادگى و عدم رشد فيزيكى چند سال كوچك*تر از سن واقعى خود به نظر مي*رسند و به دليل اقامت در مكان*هاى آلوده، سرد و نمناك، نبود غذاهاى پرانرژى و ويتامينه و آلوده بودن محيط*زيست چهره*هاى زردگونه و لاغر دارند.
اين كودكان به دليل تعاملات متعدد روزانه، هوش اجتماعى بالايى دارند اما اعتماد به نفس آن*ها كم است و دچار درونگرايي، روان پريشى و روان رنجورى بيش*ترى نسبت به كودكان عادى هستند.
يافته*هاى اين پژوهش نشان مي*دهند كه 90 درصد كودكان 14 تا 18 سالهء خيابان دچار مشكلات فراوانى در زمينهء رشد جسمي، ذهني، عاطفى و اجتماعى هستند. به طورى كه 85 درصد احساس ناامنى و ترس،_80 درصد دچار پرخاشگرى و خشونت و بي*اعتمادى به ديگران، 75 درصد دچار بحران هويت، 60 درصد انتقام*جويى و خصومت، 55 درصد اضطراب و 45 درصد افسردگى دارند.
وضعيت سلامت جسمانى اين كودكان، از موارد ديگرى است كه در اين پژوهش مورد بررسى قرار گرفته است. 86 درصد دچار كاهش وزن، 80 درصد كاهش قد، 82 درصد بيماري*هاى پوستى و 80 درصد دچار كم*خونى هستند. اختلالات شنوايي، بيماري*هاى گوش و حلق و بينى نيز در 70 درصد آن*ها مشاهده مي*شود.
بيش*تر اين كودكان يا ساكن تهران هستند و يا ازكرمانشاه، كردستان، خراسان، همدان و افغانستان به تهران آمده*اند.
براساس نتايج اين تحقيق 54 درصد كودكان خيابان در مقطع راهنمايى ترك تحصيل كرده و 30 درصد آن*ها بي*سواد هستند.
بالا بودن گرايش به مصرف مواد مخدر در بين كودكان خيابان يكى ديگر از يافته*هاى اين تحقيق است. به طورى كه بيش*تر كودكان خيابان سيگار مي*كشند و برخى از آن*ها به حشيش و ترياك آلوده*اند و درصد كمى نيز به هروئين معتادند.
مصرف مواد مخدر در اين كودكان گاه براى فرار از سرما، افسردگى و تنش*هاى روانى و خستگي*هاى جسمانى و يا به*خاطر لذت*جويى و يا كسب شخصيت و خودنمايى است.
استنشاق چسب، بنزين و تينر به اين كودكان جرات و جسارت خاص مي*دهد و آن*ها را به كارهاى خلاف وا مي*دارد. به*طورى كه طبق يك بررسى بيش*تر كودكان خيابان كه دست به سرقت از منازل يا ساير اعمال بزهكارانه زده*اند قبلاً ظروف محتوى اين مواد را *بوييده*اند.
طبق بررسى اين محقق، پاتوق*هاى اين كودكان بيش*تر در پارك*ها، خرابه*ها، زير پل*ها و ميادين است و او در اين تحقيق از علاقهء خاص اين كودكان به بازي*هاى رايانه*اى و حضور در گيم*نت*ها مي*گويد او معتقد است كه به دليل فقدان اين*گونه وسايل در منزل كودكان خيابان، بازيهاى كامپيوتر جذابيت*هاى خاصى براى آنها دارد و مي*تواند حس برابرى جويانه با كودكان ديگر به آن*ها بدهد. از طرف ديگر چون اين كودكان علاقهء زيادى به ايفاى نقش افراد بزرگسال دارند از رفتن به سينما و ديدن فيلم نيز بسيار لذت مي*برند.
در بخش ديگرى از اين پژوهش، اشاره شده به اين*كه اين كودكان شنا كردن در نهرها و قنوات را بسيار دوست دارند اما در اين اماكن معمولاً از آن*ها سوءاستفاده مي*شود.
اين محقق به بررسى رفتارهاى ونداليستى نيز پرداخته است. اين كودكان به دليل عقده*هاى خاص روانى و سركوب*هاى محيطى و خشم*هاى فروخورده و براى سرگرمى اقدام به تخريب اموال عمومى كرده و شكستن لامپ*هاى روشنايى پارك*ها، تخريب*تلفن*هاى عمومي، سرقت از صندوق*هاى صدقات و پاره*كردن صندلى اتوبوس*ها از رفتارهاى شايع اين كودكان_به ويژه پس از مصرف الكل و مواد مخدر توهم*زا است.
براساس يافته*هاى اين پژوهش، كودكان خيابان آستانهء تحمل فيزيكى بالا و در مقابل آستانهء تحريك روانى پايينى دارند چرا كه در كشاكش زندگى در خيابان، ساختار عصبى آن*ها بارها و بارها آزار ديده است. از سوى ديگر احساسات ناخوشايندى چون احساس حقارت، ضعف شخصيت و كمبود محبت آن*ها را رنج مي*دهد و به همين دلايل سريعاً به اقدامات ضداجتماعى چون پرخاشگري، خودزني، فحاشي، تهديد و سرقت روى مي*آورند.
در بررسى درآمد اين كودكان محقق به اين نتيجه مي*رسد كه غير از 10 درصد درآمد ماهيانه كم*تر از 45 هزار تومان است مابقى درآمدهايى از 70 تا 100 تومان، 100 تا 1300 تومان و بالاتر دارند به طورى كه حداكثر درآمد آن*ها 450 هزارتومان است.
در اين تحقيق از لوازمى كه كودكان خيابان با خود حمل مي*كنند به پتو، پيچ*گوشتي، پنجه بوكس، زنجير، چاقو، سيگار، كبريت، فندك، نوار كاست، راديو ضبط كوچك دستبند و گردنبند اشاره مي*شود. و اين*كه اين كودكان معمولا به دور باقالى فروش*ها، سيگار فروش*ها و لبوفروش*ها جمع شده و با عجله غذاهاى سرد و پرهيدراته را مي*خورند.
از محل خواب آن*ها نيز به امامزاده*ها، اتوبوس خواب*ها، پارك خواب*ها، ساختمان*هاى نيمه*كاره، امامزاده*ها، مساجد و شمشادهاى بلوارها و حتى روى درختان اشاره شده است. به*طورى كه در حرم امام خمينى به*طور متوسط حداقل 200 كودك خيابانى و فرارى به سر مي*برند. در عين حال در برخى از سينماهاى جنوب شهر تهران نيز در هر سانس از پخش فيلم حداقل ده*ها نفر از اين كودكان در خواب ديده مي*شوند.
براساس پژوهشى كه احمد رحيمى مددكار اجتماعى در بررسى وضعيت كودكان خيابان انجام داده است، والدين 40 درصد از كودكان، خيابان از هم طلاق گرفته و 30 درصد اين كودكان، والدينى معتاد دارند.
در حالى كه براساس برآورد كارشناسان سازمان يونيسف، تعداد كودكان كار خيابانى در ايران از 400 هزار تا يك ميليون نفر تخمين زده مي*شود مقامات رسمى كشور تعداد اين كودكان را در تهران 20 هزار و در كل كشور 200 هزار نفر برآورده كرده*اند.
كودكان كار خيابان كودكانى هستند كه براى كمك به اقتصاد خانواده روزها را در خيابان به تكدي*گرى و شغل*هاى كاذب چون گل و روزنامه*و فال*فروشى و گاه بزهكارى مي*گذرانند.
پنج درصد از كودكان كار را كودكان خيابانى تشكيل مي*دهند كه در خيابان*ها ساكن هستند چرا كه يا از منزل رانده يا متوارى شده*اند و يا خانواده*اى ندارند تعدادى از اين كودكان ابتدا به دلايل پيش پا افتاده جزو كودكان كار خيابانى شده و سپس براى تامين معاش به بزه*هايى چون سرقت از فروشگاه*ها، سوپرماركت*ها، سرقت راديوضبط از اتومبيل*ها و پس از آن*ها زورگيرى و كيف*زنى و در نهايت سرقت از منازل روى مي*آورند و به اين ترتيب تبديل به بزهكاران حرفه*اى و مجرمان سابقه*دار مي*شوند.
در اين پژوهش خصوصيات و خرده*فرهنگ*هاى اين كودكان ساكن خيابان بررسى شده است.
براساس اين پژوهش، كودكان خيابان به دليل سوءتغذيه و فشارهاى مختلف محيطى و خانوادگى و عدم رشد فيزيكى چند سال كوچك*تر از سن واقعى خود به نظر مي*رسند و به دليل اقامت در مكان*هاى آلوده، سرد و نمناك، نبود غذاهاى پرانرژى و ويتامينه و آلوده بودن محيط*زيست چهره*هاى زردگونه و لاغر دارند.
اين كودكان به دليل تعاملات متعدد روزانه، هوش اجتماعى بالايى دارند اما اعتماد به نفس آن*ها كم است و دچار درونگرايي، روان پريشى و روان رنجورى بيش*ترى نسبت به كودكان عادى هستند.
يافته*هاى اين پژوهش نشان مي*دهند كه 90 درصد كودكان 14 تا 18 سالهء خيابان دچار مشكلات فراوانى در زمينهء رشد جسمي، ذهني، عاطفى و اجتماعى هستند. به طورى كه 85 درصد احساس ناامنى و ترس،_80 درصد دچار پرخاشگرى و خشونت و بي*اعتمادى به ديگران، 75 درصد دچار بحران هويت، 60 درصد انتقام*جويى و خصومت، 55 درصد اضطراب و 45 درصد افسردگى دارند.
وضعيت سلامت جسمانى اين كودكان، از موارد ديگرى است كه در اين پژوهش مورد بررسى قرار گرفته است. 86 درصد دچار كاهش وزن، 80 درصد كاهش قد، 82 درصد بيماري*هاى پوستى و 80 درصد دچار كم*خونى هستند. اختلالات شنوايي، بيماري*هاى گوش و حلق و بينى نيز در 70 درصد آن*ها مشاهده مي*شود.
بيش*تر اين كودكان يا ساكن تهران هستند و يا ازكرمانشاه، كردستان، خراسان، همدان و افغانستان به تهران آمده*اند.
براساس نتايج اين تحقيق 54 درصد كودكان خيابان در مقطع راهنمايى ترك تحصيل كرده و 30 درصد آن*ها بي*سواد هستند.
بالا بودن گرايش به مصرف مواد مخدر در بين كودكان خيابان يكى ديگر از يافته*هاى اين تحقيق است. به طورى كه بيش*تر كودكان خيابان سيگار مي*كشند و برخى از آن*ها به حشيش و ترياك آلوده*اند و درصد كمى نيز به هروئين معتادند.
مصرف مواد مخدر در اين كودكان گاه براى فرار از سرما، افسردگى و تنش*هاى روانى و خستگي*هاى جسمانى و يا به*خاطر لذت*جويى و يا كسب شخصيت و خودنمايى است.
استنشاق چسب، بنزين و تينر به اين كودكان جرات و جسارت خاص مي*دهد و آن*ها را به كارهاى خلاف وا مي*دارد. به*طورى كه طبق يك بررسى بيش*تر كودكان خيابان كه دست به سرقت از منازل يا ساير اعمال بزهكارانه زده*اند قبلاً ظروف محتوى اين مواد را *بوييده*اند.
طبق بررسى اين محقق، پاتوق*هاى اين كودكان بيش*تر در پارك*ها، خرابه*ها، زير پل*ها و ميادين است و او در اين تحقيق از علاقهء خاص اين كودكان به بازي*هاى رايانه*اى و حضور در گيم*نت*ها مي*گويد او معتقد است كه به دليل فقدان اين*گونه وسايل در منزل كودكان خيابان، بازيهاى كامپيوتر جذابيت*هاى خاصى براى آنها دارد و مي*تواند حس برابرى جويانه با كودكان ديگر به آن*ها بدهد. از طرف ديگر چون اين كودكان علاقهء زيادى به ايفاى نقش افراد بزرگسال دارند از رفتن به سينما و ديدن فيلم نيز بسيار لذت مي*برند.
در بخش ديگرى از اين پژوهش، اشاره شده به اين*كه اين كودكان شنا كردن در نهرها و قنوات را بسيار دوست دارند اما در اين اماكن معمولاً از آن*ها سوءاستفاده مي*شود.
اين محقق به بررسى رفتارهاى ونداليستى نيز پرداخته است. اين كودكان به دليل عقده*هاى خاص روانى و سركوب*هاى محيطى و خشم*هاى فروخورده و براى سرگرمى اقدام به تخريب اموال عمومى كرده و شكستن لامپ*هاى روشنايى پارك*ها، تخريب*تلفن*هاى عمومي، سرقت از صندوق*هاى صدقات و پاره*كردن صندلى اتوبوس*ها از رفتارهاى شايع اين كودكان_به ويژه پس از مصرف الكل و مواد مخدر توهم*زا است.
براساس يافته*هاى اين پژوهش، كودكان خيابان آستانهء تحمل فيزيكى بالا و در مقابل آستانهء تحريك روانى پايينى دارند چرا كه در كشاكش زندگى در خيابان، ساختار عصبى آن*ها بارها و بارها آزار ديده است. از سوى ديگر احساسات ناخوشايندى چون احساس حقارت، ضعف شخصيت و كمبود محبت آن*ها را رنج مي*دهد و به همين دلايل سريعاً به اقدامات ضداجتماعى چون پرخاشگري، خودزني، فحاشي، تهديد و سرقت روى مي*آورند.
در بررسى درآمد اين كودكان محقق به اين نتيجه مي*رسد كه غير از 10 درصد درآمد ماهيانه كم*تر از 45 هزار تومان است مابقى درآمدهايى از 70 تا 100 تومان، 100 تا 1300 تومان و بالاتر دارند به طورى كه حداكثر درآمد آن*ها 450 هزارتومان است.
در اين تحقيق از لوازمى كه كودكان خيابان با خود حمل مي*كنند به پتو، پيچ*گوشتي، پنجه بوكس، زنجير، چاقو، سيگار، كبريت، فندك، نوار كاست، راديو ضبط كوچك دستبند و گردنبند اشاره مي*شود. و اين*كه اين كودكان معمولا به دور باقالى فروش*ها، سيگار فروش*ها و لبوفروش*ها جمع شده و با عجله غذاهاى سرد و پرهيدراته را مي*خورند.
از محل خواب آن*ها نيز به امامزاده*ها، اتوبوس خواب*ها، پارك خواب*ها، ساختمان*هاى نيمه*كاره، امامزاده*ها، مساجد و شمشادهاى بلوارها و حتى روى درختان اشاره شده است. به*طورى كه در حرم امام خمينى به*طور متوسط حداقل 200 كودك خيابانى و فرارى به سر مي*برند. در عين حال در برخى از سينماهاى جنوب شهر تهران نيز در هر سانس از پخش فيلم حداقل ده*ها نفر از اين كودكان در خواب ديده مي*شوند.
Comment