Announcement

Collapse
No announcement yet.

Important Political News

Collapse
This is a sticky topic.
X
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • دو هفته پس ازصدور قعطنامه 1737شوراي امنيت سازمان ملل مبني بر الزام توقف فعاليت هاي غني سازي ايران در ظرف يک مهلت شصت روزه و پاسخ متقابل احمدي نژاد مبني بر بي تاثير بودن قعطنامه بر روند تصميم گيري هاي هسته اي درايران، سيد محمد خاتمي وعلي اکبرهاشمي رفسنجاني درمناسبت هاي جداگانه مسئولان را ازاقدامات ناسنجيده برحذر داشتند.

    اظهار نظر خاتمي، انتقادي تلويحي به روش هاي به کار گرفته شده طي سال گذشته در مذاکرات هسته اي توسط دولت محمود احمدي نژاد به شمار مي رود که پرونده ايران را درزمان اندکي ازآژانس بين المللي انرژي اتمي راهي شوراي امنيت سازمان ملل کرد: "در زمان رياست جمهوري بنده، معتقد بوديم كه با كمي تامل و سياست*‏هاي نرم نيز مساله قابل حل است. مصلحت ايران، منطقه و جهان ايجاب مي*كند كه به راه درست كه مذاكره است، بازگرديم. "

    رييس جمهور سابق در حاشيه ديدار با اعضاي ستاد "ربع قرن بادانشگاه آزاد"، با اشاره به قابل پيش بيني بودن صدور قعطنامه گفت: "تصويب اين قطعنامه چيز غير منتظره*‏اي نبود و از قبل هم معلوم بود كه وقتي پرونده به شوراي امنيت برود، مساله به اينجا ختم مي*‏شود." خاتمي اضافه کرده است که "با توجه به شرايط پيش آمده و تصويب قطعنامه در شوراي امنيت درباره پرونده هسته*‏اي ايران، مساله مهم اين است كه چگونه اجماع جهاني را در خصوص اين قطعنامه، عقب بيندازيم. "

    ايران تا 13 فوريه فرصت دارد به تعليق غني سازي اقدام کند دراين صورت است که مذاکره ميان طرف هاي مختلف بارديگر ازسرگرفته خواهد شد. خاتمي توضيح نداده است که براي بازگشتن به پاي ميز مذاکره ايران چه اقداماتي انجام خواهد داد. با اين وجود با توجه به اشاره او به سياست هاي هسته اي درزمان رياست جمهوري وي، بازگشت به "سياست هاي نرم"، توصيه رييس جمهوردوره اصلاحات براي جلوگيري ازشکل گيري اجماع عليه ايران به شمار مي رود. به گفته خاتمي سياست دولت او اين بوده که پرونده هسته اي به شوراي امنيت نرود. اين درحالي است که محمود احمدي نژاد بارها ازاينکه رفتن پرونده ايران به شوراي امنيت وصدور قطعنامه تاثيري برروي روند برنامه هسته اي ندارد سخن گفته بود.

    در وامنشي جداگانه، هاشمي رفسنجاني خطيب نمازجمعه تهران نيز، با اشاره به موضوع قعطنامه شوراي امنيت آن را بسيار خطرناک خواند. او درحالي که برخي مقامات نظامي ومسئولين بلند پايه دولتي اعلام کردند که با تمام قوا تلاش مي کنند برنامه هسته اي را به پيش ببرند واگر فشار سازمان ملل بيشتر شوداز همکاري با بازرسان اين سازمان را محدود خواهند کرد گفت: "قطعنامه تا حدودي تعديل شد، اما باز هم چندين نقطه شوم و خطرناک دارد و پيداست که بهانه*جويي است و براي آينده برنامه دارند."

    هاشمي رفسنجاني در حالي ازبرنامه آينده سخن گفته است که به اعتقاد بسياري ازکارشناسان خارجي با پايان يافتن مهلت شصت روزه عملا آمريکا در موقعيت "ماشه" قرار مي گيرد. موقعيت ماشه موقعيتي است که به ايالات متحده امکان مي دهد که از ابزارهاي مختلف براي متوقف کردن برنامه هسته اي ايران استفاده کند. با توجه به محتويات قعطنامه که ازايران صريحا مي خواهد برنامه غني سازي خود را متوقف کند وبا توجه به پيش بيني تحريم هاي گسترده تر بعد از سرباز زدن ايران از مفاد اين قطعنامه، عملا احتمال گزينه هاي ديگر افزايش پيدا خواهد کرد. پيش ازاين کشورهاي روسيه وچين نگران آن بودند که حتي تحريم هاي ملايم نيز و اجماع روي يک قطعنامه حداقلي نيز به آمريکا اين بهانه را بدهد که خود به اقدامات تک جانبه دست بزند. اسکات ريتر رييس بازرسان سازمان ملل درپيش ازحمله به عراق، در کتاب جنجال برانگيز اخيرخود به نام "حمله ايران"، تصريح کرده است که مقامات کاخ سفيد به دنبال فرصتي براي حمله به ايران مي گردند. او اضافه کرده است که ايران اساسا توانايي تهيه سلاح اتمي را ندارد چرا که صرف نظر از تبليغاتي که ايران براي برنامه هسته اي اش مي کند، امکان غني سازي در سطح صنعتي آن براي ايران درشرايط حاضر به دلايل فني امکان پذير نيست.

    با درنظر گرفتن چنين پيش فرض هايي است که هاشمي با پيچيده خواندن وضعيت موجود ازمسئولين پرونده هسته اي خواستار صبرو حوصله وسعه صدر شده: "ان*شاءالله مسوولانمان نيز با تدبير، حوصله و سعه* صدر با اين مسأله پيچيده*اي که در شرايط فعلي به وجود آمده است، برخورد کنند زيرا اگر در اين مسأله انسان از هر طرف اشتباه کند، جلوي آثار اشتباه را گرفتن ديگر آسان نيست اما اگر هر دو طرف با قدم*هاي درست، مطمئن و حساب*شده جلو بروند ان*شاءالله به نقطه*هاي مطلوبي خواهند رسيد و اميدواريم خواسته*هاي غيرعادلانه* استکبار، منطقه* ما را دچار دشواري جديدي نکند."

    همزمان با اظهارات رفسنجاني يک ژنرال ارتش اسراييل "آددتيرا"گفته است که دولت بوش فاقد قدرت سياسي براي برخورد با ايران است واسراييل بايد با لابي کردن با دموکرات ها ورسانه هاي جمعي آمريکا عملاموضوع ايران راموضوعي بي ربط به شکست عراق تبديل کند که راه برخورد با ايران هموار شود. در مقاله اي که "گلوبال ريسرچ" به چاپ رسيده است ازقول وي آمده است: "با کم شدن قدرت چني- بوش، لابي اسراييل بايد توجه خود را روي هيلاري کلينتون متمرکزکند که کانديداي بالقوه رياست جمهوري ازسوي دموکرات ها براي انتخابات سال 2008 به شمار مي رود." اوهمچنين گفته است که لابي اسراييلي بايد کشورهاي اروپايي را نيز به اين خواسته نزديک کند تا دولت بوش خود رابراي چنين اقدامي درعرصه بين المللي تنها احساس نکند.

    قطعنامه شوراي امنيت عليه ايران درحالي تصويب شد که کميته اي درکنگره آمريکا اعلام کرده است به بررسي قرارداد گاز شرکت ملي نفت چين (CNOOC) با ايران خواهد پرداخت تا ببيند که اين قرارداد 16 ميليارد دلاري، قوانين تحريم ايران را نقض مي کند يا نه. اگر اين کميته به اين نتيجه برسد که اين شرکت دولتي چيني قوانين مربوط به تحريم ايران را نقض کرده است ممکن است به تحريم اين شرکت بپردازد. دولت آمريکا طي سالهاي گذشته شرکت هايي را که به سرمايه گذاري در صنعت نفت وگاز ايران مي پردازند با تحريم مواجه کرده است.

    Comment


    • Comment


      • همان موقع که آقاي محمود احمدي نژاد با مشت هاي گره کرده، خطاب به "غرب"فرياد مي زد: "بياييد به جاي بازي*هاي سياسي به سمت ملت خود و حل مشكلات آنها برويد"معاون اول وي داشت مي گفت: "دو دهك جمعيت كشور بسيار كم درآمد و نزديك 5/4 ميليون نفر با درآمد روزي كمتر از 1000 تومان زندگي مي*كنند".

        آقاي احمدي نژاد در آن لحظه ديگرسخنان معاون اول خود را نيز نشنيدکه مي گفت: " قدرت خريد دو دهك پائين درآمدي جامعه بسيار پائين است و قوت غالب آنها نان و حداكثر نان و ماست است."

        در واقع او فرصت شنيدن نداشت، زيرادر جمع ديگري از مردمان ايران که "قوت غالب آنها نان و حداکثر نان و ماست است" داشت مي گفت: "ايران امروز ظرفيت تامين نيازمندي*هاي 300 ميليون نفر جمعيت در كشور را دارد، يعني آنكه امروز جمعيت كشور ما 70 ميليون نفر است و ما مي*توانيم سه برابر اين ظرفيت در كشاورزي را صادر كنيم و من شك ندارم كه با همت كشاورزان، مي*توانيم به آن نقطه برسيم".

        پرويز داوودي، معاون اول رئيس جمهورکه "خود رشته اقتصاد" خوانده، و "از نظر تئوري مي*داند قيمت يعني چه "حرف هاي ديگري هم داشت: "دولت كه بر اساس شعار عدالت و توجه به اقشار كم درآمد سركار آمده بايد به آنها توجه كند." حرف هايي که رئيس جمهوري اسلامي نمي شنيد، زيرا در سخنانش به اينجا رسيده بود که: "امروز نظامات استكباري و زورگو در جهان رو به اضمحلال هستند و در حالي كه نمي*توانند مسائل داخلي خود را حل كنند، براي سرپوش گذاشتن بر روند فروپاشي مشكلات خود، مسائل خارجي درست مي*كنند."

        داوودي هم تقريبا به همين جاها رسيده بود. اوبا اشاره به افزايش قيمت حبوبات، مي گفت: "حبوبات غذاي طبقه كم درآمد جامعه است و با افزايش قيمت، اقلامي همچون حبوبات و سيب*زميني از سفره دهك*هاي پائين جامعه رخت مي*بندد."

        همان "دهک هاي پايين جامعه" که آقاي احمدي نژاد، خطاب به آنان ـ نه، از جانب آنان ـ مي گفت: "بعضي از زورگويان تصور مي*كنند كه مي*توانند با هياهو ملت ايران را تسليم كنند. اماملت ايران محكم و قوي تر از قبل در صحنه حاضر مي*شود و جوش ايمان آنها روز به روز بيشتر مي*شود".

        و لابد با اتکاء به همين"دهک هاي پايين" خطاب به "آن كشورهاي غربي" وعده نابودي مي داد و اينکه: "راهي كه شما انتخاب كرده*ايد چيزي جز سقوط و ذلت و هلاك به دنبال نخواهد داشت".

        و با اين لحن مهرورزانه که: "تأسف اين است كه زورگويان عالم از عقل سليم بي*بهره هستند چرا كه اگر عاقل بودند به منافع دراز مدت خود فكر مي*كردند".

        Comment


        • Comment


          • با تصويب نمايندگان مجلس شوراي اسلامي، سن راي دهندگان در انتخابات مجلس و رياست جمهوري که هشت سال قبل پانزده سال تعيين شده بود به 18سال افزايش يافت در حالي که نماينده دولت هم مخالف اين تغيير بود.

            تصميم مجلس در قالب يک طرح دو فوريتي مطرج بود و کيهان نوشته نمايندگان كه پيش از اين سن راي دهندگان در انتخابات شوراها را از 15سال به 18ارتقا داده بودند، اين بار هم با استناد به اينكه با افزايش سن شاهد تعقل بيشتر در انتخابات خواهيم بود با اين طرح موافقت كردند. با اين حساب در سه انتخابات مجلس، رياست جمهوري و شوراها سن راي دهندگان 18سال خواهد بود. البته قوانين انتخابات خبرگان به عهده خود مجلس خبرگان است.


            در ادامه حسن كامران نماينده اصفهان در مخالفت با اين طرح گفت: سن 15سال يك سن معقولي است. امروز بصيرت و دشمن شناسي در دانش آموزان ما بسيار قوي است.

            سپس ايرج نديمي نماينده لاهيجان در موافقت گفت: مجلس براي انتخابات شوراها سن راي دهندگان را از 15سال به 18سال افزايش داد بنابراين اهميت انتخابات مجلس و رياست جمهوري كمتر از شوراها كه نيست.
            وي با طرح اين پرسش كه آيا سن 15سال يك سن مطلوبي است افزود: اين سن حتي در امر معاملات هم ملاك قرار نمي گيرد لذا سن 18سال يك سن معقول و منطقي براي انتخابات است.

            در آخر کار معاون اول رئيس جمهور به عنوان نماينده دولت در مخالفت با طرح افزايش سن راي دهندگان گفت: جوانان ما از سنين بسيار پايين در امور مختلف سياسي و اجتماعي صاحب نظر و حق هستند و در سالهاي گذشته با شركت عظيم خود در انتخابات هم اين امر را به اثبات رسانده اند. بنابراين بايد به جوانان اعتماد كرد.

            وي با بيان اينكه حدود 4ميليون جوان در مقطع سني 15تا 18سال هستند افزود: سن بين 15سال و 18سال سني است كه جوانان مي خواهند متحول شوند و شروع به كامل شدن كنند. اينكه بگوييم نمي توانيد در انتخابات شركت كنيد خطر براي نظام است و مي تواند سرخوردگي، قهر سياسي و يك آسيب پذيري اخلاقي ايجاد كند

            Comment


            • شک و ترديدهايي که در سال 2006 درخصوص برنامه هسته اي ايران و آزمايش اتمي کره شمالي وجود داشت، به نگراني هاي موجود در زمينه گسترش جنگ افزارهاي هسته اي در جهان دامن زده است.

              مارک فيتزپاتريک از مؤسسه بين المللي مطالعات استراتژيک در لندن در اين خصوص به فرانس پرس اظهار داشت: "از سال 1998 که هند و پاکستان به آزمايش اتمي دست زدند، سال 2006 بدترين سال در زمينه مبارزه با گسترش اتمي بوده است."

              وي همچنين افزود: "امکان دارد مورخين در آينده اينگونه برآورد کنند که سال 2006 سرآغاز تخلف از روند منع گسترش اتمي و NPT است." درواقع اين روند متحمل دو ضربه جدي شد: توليد اورانيوم غني شده در ايران و اعلام کره شمالي مبني بر انجام اولين آزمايش اتمي در تاريخ 9 اکتبر. به علاوه ايالات متحده در زمينه همکاري صلح آميز هسته اي قراردادي را با هندوستان منعقد کرد و اين درحالي است که اين کشور ازقبل به سلاح اتمي دست يافته بود.

              اين پيشروي ها نشان دهنده ناتواني روزافزون جامعه بين الملل در اعتبار بخشيدن به مفاد NPT [مطروحه در سال 1968] است . جرج پرکوويچ، تحليلگر و محقق امريکايي در بنياد صلح جهاني کارنگي اظهار مي دارد: "مفادي که در محدود نمودن دستيابي و استفاده از سلاح هاي اتمي وجود دارد، به هيچ وجه رعايت نمي شوند."

              ازطرف ديگر، ايران همواره نسبت به گوشزدها و تذکرات آژانس اتمي و همچنين قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل که تحريم هايي را براي اين کشور اعمال کرده بي اعتنا بوده است. تهران که همواره ادعا کرده برنامه اش صرفاً اهداف صلح آميز را دنبال مي کند، عليرغم پيشنهادات اروپايي ها براي ازسرگيري مذاکرات، مشوق هاي اقتصادي و ضمانت هاي امنيتي، تاکنون به هيچ وجه تعليق فعاليت هاي غني سازي خود را نپذيرفته است.

              محمود احمدي نژاد، رييس جمهور ايران، نصب و راه اندازي دهها هزار سانتريفوژ را تا يک سال آينده اعلام کرد و اين در حالي بود که کشورهاي بزرگ نيز در زمينه اعمال تحريم عليه ايران در شوراي امنيت به تفاهم نرسيده بودند.

              کره شمالي که در سال 2003 از NPT خارج شد تاکنون موفق شده است يک بمب ابتدايي را منفجر کند و به گفته کارشناسان اتمي، مطمئناً در سال 2007 بمب پيشرفته تري توسط اين کشور مورد آزمايش قرار خواهد گرفت. مارک فيتزپاتريک دراين رابطه مي گويد: "سال 2007 به هيچ وجه بهتر به نظر نمي رسد و آزمايش هسته اي کره شمالي مي تواند به عنوان مشوقي براي ايران باشد و همچنين کشورهاي ديگري را به دستيابي به بمب اتمي تحريک و ترغيب کند."

              وي در ادامه مي گويد: "درعين حال، ايران قادر نخواهد بود که تا چند سال آينده به سلاح دست يابد و تنها يک شانس باقي مي ماند و آن اينکه اين کشور را متقاعد کرد که حتي با داشتن فنآوري لازم از اين آستانه فراتر نرود."

              از ديد فرانسوا هايسبورگ، مدير مؤسسه پژوهش هاي استراتژيک در پاريس، "قبل از کره شمالي هيچ نمونه اي از تلاش براي دستيابي به سلاح هسته اي و مخالفت با جامعه بين الملل وجود نداشته، ولي براي ايران چنين پيش زمينه اي وجود دارد."

              اين کارشناس فرانسوي مي گويد: "برخلاف کره شمالي که حکومتي بسيار منزوي و گوشه گير دارد، حکومت ايران نسبتاً باز است و اين قدرت منطقه اي مي تواند نقشي الگوبخش داشته باشد." او در ادامه مي افزايد: "اگر ايران بتواند روند منع گسترش اتمي را نقض کند، اين بدين معني خواهد بود که NPT به پايان کار خود رسيده و متأسفانه به دنبال آن، شکست سياسي اعضاي دائم شوراي امنيت براي اعتبار بخشيدن به آيين نامه هاي اين پيمان قطعي خواهد بود."

              ازطرف ديگر، اين نهاد هيچ گونه تحريمي عليه دولت پيونگ يانگ اعمال نکرد، درحالي که عليرغم مخالفت هاي چين و روسيه با اعمال هرگونه تحريم عليه تهران، قطعنامه 1737 به تصويب رسيد.

              گري سامور، کارشناس امريکايي، در پاسخ به اين سؤال که آيا امکان تأمين سلاح هاي هسته اي براي گروه هاي تروريست وجود دارد مي گويد: "اين مسأله به واقع مانند يک کابوس است، ولي خوشبختانه غيرمحتمل. ايران فنآوري لازم را دراختيار ندارد و ازطرف ديگر، ايالات متحده اقدامات تلافي جويانه بسيار سختي را به کره شمالي تحميل کرده است."

              Comment


              • از بدترشدن اوضاع خاورميانه تا بدتر شدن اوضاع شاخ آفريقا، از خطر بالقوه حمله آمريکا- اسرائيل به ايران تا هرج و مرج گسترده ناشي از نبود رهبران خردمند و صاحب نفوذ جهاني، پاتريک سيل تصوير ترسناکي از مشکلات سال جديد ارائه مي دهد.

                گرچه خيره شدن به آينده تاريک همواره کار خطرناکي است، اما چندان بيراه نيست اگر بگوييم از ميان تمامي فاجعه هاي انسان ساز سال جديد که ميتواند گريبان جهان را بگيرد، حمله آمريکا/ اسرائيل به ايران از همه ويرانگرتر خواهد بود.

                اما آيا احتمال اتفاق چنين حمله اي، و يا حتي امکان انجام آن وجود دارد؟ متاسفانه بايد بگويم بله.

                در رويارويي کنوني با ايران، هنوز گزينه نظامي در دست بررسي است. در آمريکا و اسرائيل همان برنامه ريزان نظامي، همان صاحب منصبان سياسي و همان مديران نقشه کش که نقشه حمله به عراق را کشيدند، اکنون- به همان دلايل- حمله به ايران را توصيه ميکنند.

                دلايل چنين حمله اي بطور خلاصه عبارتند از نياز به کنترل منابع نفت خاورميانه و محروم کردن رقباي بالقوه، مانند چين، از دسترسي به آن؛ نشان دادن توان منحصر به فرد نظامي آمريکا به دوست و دشمن در سراسر جهان و بالاخره اراده اسرائيل بر حفظ برتري خود بر هر گردنکش منطقه، به ويژه اگر اين گردنکش فرد آشوبگري مانند احمدي نژاد باشد.

                براي آنکه حمله آمريکا/ اسرائيل به ايران موثر باشد، بايد هم تاسيسات اتمي و هم تمامي توان نظامي- صنعتي ايران را از ميان برود تا امکان تلافي از ايران گرفته شود. اين حمله بايد چنان کوبنده باشد که تمامي اراده و ابزار تلافي را از ايران بگيرد. اين حملات هوايي و موشکي ميتواند چندين هفته طول بکشد، و به دليل بزرگ بودن ايران و پراکندگي تاسيسات نظامي آن، دستيابي به چنين هدفي دشوار خواهد بود.

                در صورت حمله، به احتمال زياد، ايران عليه نظاميان آمريکايي در عراق، عليه اسرائيل و عليه پايگاههاي نظامي آمريکا و متحدان آن در خليج فارس دست به پاتک خواهد زد.

                از ميان تمامي اين هدفها، کشورهاي عربي خليج فارس- که از ديگر کشورهاي عرب ثروتمندتر، مدرن تر، و پيشروتر هستند- از همه آسيب پذيرتر خواهند بود و طعمه آتش خواهند شد. تاثير اين حمله بر آينده جامعه عرب نامعلوم است.

                اين حمله بر روابط آمريکا ـ اعراب، بر امنيت بلند مدت اسرائيل، بر جريان نفت از خليج، بر قيمت نفت، بر اقتصاد جهان صنعتي و بر وضعيت شکننده دلار اثر فاجعه باري خواهد داشت. و با اين همه، بعضي از عوامل با نفوذ چنين استدلال ميکنند که تنها راه "پيروزي" آمريکا در عراق نابود کردن ايران است.

                قراين حکايت از آن دارد که جرج بوش در بيانيه ابتداي سال جديد، استراتژي خاورميانه خود را اعلام خواهد کرد که مخالف با توصيه هاي گروه تحقيق عراق است. سخن از اين است که نيروي بيشتري به عراق فرستاده شود، تحريم ايران وسوريه سخت تر شود، کشورهاي ميانه روي عرب عليه "افراطي گري" بسيج شوند، فواد سينيوره بر عليه حزب الله و محمود عباس بر عليه حماس مسلح شوند؛و در شاخ آفريقا هم اتيوپي مورد حمايت قرار بگيرد.

                سياست هاي آمريکا در جهت آرام کردن منطقه خاورميانه نيست، بلکه در جهت دامن زدن به جنگ داخلي عراق، راندن ايران و سوريه به حالت دفاعي، تشديد اختلافات در لبنان و فلسطين، و باز کردن جبهه اي جديد در شاخ آفريقاست.

                بوش خطر اصلي را محور تهران- دمشق- حزب الله- حماس مي داند و به دنبال نابودي آن است. و اگر عربستان سعودي، که نگران اوج گيري ايران و شيعيان در لبنان و منطقه خليج است، درکنار آمريکا قرار بگيرد اوضاع خطرناک تر خواهد شد. اسرائيل نيز راه برتري جويي نظامي را بجاي صلح انتخاب کرده و آماده است در صورت عدم حمله آمريکا به ايران خود دست به چنين حمله اي بزند. از همه اينها چنين برمي آيد که سال جديد ممکن است سال پرماجرايي براي منطقه باشد.

                مشکل اصلي در اينجاست که جهان فاقد يک رهبري گسترده است. به سختي ميتوان کسي را پيدا کرد که دورانديشي لازم براي پايان دادن به اين هرج و مرج بين المللي را داشته باشد. پوتين بيشتر به فکر حفظ منابع نفت و گاز روسيه است. اتحاديه اروپا در سياست خارجي از يکپارچگي لازم برخوردار نيست. هم بلر و هم ژاک شيراک امسال کنار مي روند.

                در خاور ميانه بيشترين مسئوليت متوجه سه رهبر است، ملک عبداله بن عبدالعزيز پادشاه عربستان، حسني مبارک رئيس جمهور مصر و رجب طيب اردوغان نخست وزير ترکيه. اگر اين سه رهبر، باوجود مشکلات داخلي اي که با آن روبرو هستند، بتوانند در کنار يکديگر قرار بگيرند و از نفوذ سياسي مشترک خود استفاده کنند، مي توانند منطقه خاور ميانه را از بخشي از خطرات، مصيبت ها و فاجعه ها نجات دهند.

                Comment


                • ديکتاتوري که در تاريخ معاصر جهان نسبت به ديگر ديکتاتورها جنايات بيشتري مرتکب شده بود، به دنبال حکم يک دادگاه سرهم بندي شده بسيار سريع اعدام شد. او که به مانند بقيه ديکتاتورها به بيماري"خودبزرگ بيني" دچار شده بود، در ابتداي و انتهاي دوران حکومتش با مشکلات خاصي دست به گريبان بود.

                  صدام حسين در سال 1975 قدرت خود را استحکام بخشيد. او نه تنها به عنوان رييس حکومت عراق دوران ديکتاتوري خود را آغاز کرد، بلکه به لطف هزينه هاي سرمايه گذاري شده در ملي کردن صنعت نفت و افزايش قيمت آن به "سازنده دولت" کشورش تبديل شد. ازطرف ديگر، او با مهارت خاص خود توانست امتيازاتي به شاه ايران اعطا کند و در ازاي آنها امتيازات ديگري به دست آورد: او در عوض انصراف از حاکميت شط العرب و مناطق عرب زبان و نفت خيز خوزستان ايران، از شاه خواست که هرگونه کمک لجستيکي به جنبش هاي کرد [به سرکردگي مسعود بارزاني] را که از سال 1961 ادامه داشت متوقف کند. اين توافق به انجام رسيد و نهضت کردها ازهم فروپاشيد.

                  پس از آن صدام حسين با کمک فرانسه به تقويت عراق [از نظر اقتصادي] پرداخت و توان نظامي خود را افزايش داد. او درواقع از زماني که انور سادات، رييس جمهور مصر، صلح با اسراييل [سال 1978] را برقرار کرد، همواره اين نيت را در سر مي پروراند که خود را به عنوان وارث بابل و آشور تثبيت کند.

                  زماني که شاه ايران توسط انقلاب خميني سرنگون شد، صدام حسين تصور کرد اکنون وقت عمل رسيده است. او توان همسايه خود را بسيار کمتر از ارزش واقعي آن ارزيابي کرد و غناي فرهنگي و جمعيت فعال اين امپراطوري سابق را ناديده گرفت. او درواقع تصور مي کرد مي تواند حمله اعراب به ايران باستان [در قرن هفتم ميلادي] را که طي آن امپراطوري پارس به زانو در آمد، بازسازي کند. جدا از اسراييل و رقيب بعثي سوري، تقريباً تمامي دولت ها از اتحاد جماهير شوروي گرفته تا غرب از تلاش هاي عراق در جنگ حمايت مي کردند. اين جنگ که 8 سال به طول انجاميد، به واقع جنگ بيرحمانه اي بود؛ سلاح هاي شيميايي براي عراق تأمين و از آن عليه نيروهاي ايراني استفاده شد. يکي از اهداف تأمين کنندگان اين سلاح ها اين بود که توان اين دو رقيب به تدريج تحليل رود.

                  توان مالي عراق در اين جنگ بسيار کاهش يافت. کردهاي اين کشور که تحت حمايت ايران بودند سرکوب بسيار شديدي را تجربه کردند. حلبچه مورد حمله سلاح هاي شيميايي قرار گرفت و اين درحالي بود که هيچ گونه اعتراض بين المللي نيز دراين مورد شنيده نشد؛ ولي پس از اينکه صدام حسين خود به يک رقيب تبديل شد، تمامي دولت ها جنايات او را بخاطر آوردند و آن را در محافل بين المللي عنوان کردند.

                  کشورهاي خليج، ازجمله کويت، که عراق را ازنظر مالي حمايت مي کردند، فشار زيادي براي بازپرداخت و تسويه اين کمک ها وارد آوردند. صدام حسين نيز تصميم گرفت کشور کويت را به خاک خود اضافه کند. دورنماي ظهور دولتي با چنين توان عظيمي از ذخاير نفتي براي ايالات متحده غيرقابل قبول بود. درحالي که شوروي سابق در بحبوحه فروپاشي بود، اولين جنگ خليج با حمايت سازمان ملل آغاز شد. چهار کشور بزرگ عربي در اين ائتلاف حضور داشتند: عربستان سعودي، سوريه، اردن و مصر.

                  پيروزي اين ائتلاف بسيار آسان بود اما ازطرف ديگر هيچ تلاشي براي سرنگوني رژيم بعثي انجام نگرفت؛ ضمن اينکه نظراتي هم که به ويژه از جانب سعودي ها به واشنگتن ارائه شد عواقب سرنگوني رژيمي را که اکثريت قريب به اتفاق آن سني هستند بسيار وخيم ارزيابي کرده بود. پس از آن، کردها و شيعياني که ازسوي ايالات متحده به شورش دعوت مي شدند [درحالي که امريکا از آنها حمايت نمي کرد]، توسط گارد جمهوريخواه صدام حسين قتل عام شدند.

                  کردهاي اين کشور به لطف تصاويري که توسط تلويزيون هاي غربي گرفته شده بود، به حمايت و ضمانت کشورهايي مانند فرانسه و انگلستان در خصوص تأمين امنيت خود در منطقه دست يافتند. به دنبال آن، شيعيان جنوب اين کشور نيز تحت حمايت بين المللي قرار گرفتند و بقيه داستان روشن است. پس از حملات تروريستي 11 سپتامبر، پل ولفوويتس، شخصيت نومحافظه کاري که بيش از ديگران در صحنه ظاهر مي شد اعلام کرد که عراق به عنوان يک رقيب و دشمن بزرگ محسوب مي شود و بايد مورد حمله قرار گيرد. اين موقعيت براي راه انداختن يک جنگ، عليرغم توان عراق در ايجاد اغتشاش و ناامني در سطح منطقه و جهان و احتمالاً داشتن رابطه با تروريسم اسلامي، بسيار مناسب و مساعد تلقي شد.

                  دومين جنگ خليج اين بار بدون توافق سازمان ملل و عليرغم مخالفت چند کشور آغاز شد. سرنگوني ديکتاتور ازسوي شيعيان و کردها که 80 درصد جمعيت عراق را تشکيل مي دهند مورد استقبال قرار گرفت؛ جمعيتي که همواره تحت سلطه و سرکوب قرار گرفته بود. ولي پايان سياسي پروژه دولت بوش با شکست مواجه شد و ديکتاتور سابق به اندازه کافي عمر کرد تا حداقل شاهد روزي باشد که ببيند قاضيان پرونده اش پيروز از اين معرکه خارج نخواهند شد.

                  اعدام صدام حسين مورد استقبال ايران، اسراييل، ايالات متحده، شيعيان و کردها قرار گرفت. ولي نبايد فراموش کرد که براي سني هاي عراق و ديگر کشورهاي عربي، صدام حسين شخصيتي بود که ايالات متحده را به جدال طلبيد و همواره به دنبال تغيير کليشه ها و درنهايت مطرح شدن به عنوان "قهرمان عرب" بود. مرگ او به سرنوشتي که او براي خود رقم زده بود پايان داد؛ تبديل شدن به قهرماني پرآوازه در ميان اطرافيانش و تبديل شدن به جلادي خونخوار در ميان قربانيانش.

                  Comment


                  • محمود احمدی نژاد، رئيس جمهور ايران، در اولين سفر خود به استان نفت خيز خوزستان از لغو ممنوعيت سرمايه گذاری های عمده در غرب اين استان خبر داده و همچنين گفته است که دولت در نظر دارد دو درصد از درآمد صادرات نفت را به اين استان و ساير استان های محروم کشور اختصاص دهد.
                    برنامه يک سال قبل آقای احمدی نژاد برای سفر به اين استان در بحبوحه نا آرامی ها و بمبگذاری ها در شهر اهواز، مرکز استان، لغو شده بود. البته مقام های جمهوری اسلامی در آن زمان لغو سفر را به هوای بد نسبت دادند.

                    بنابه گزارش ها آقای احمدی نژاد در اين سفر از لغو ممنوعيت سرمايه گذاری های بزرگ در غرب استان خوزستان خبر داده است.

                    به نوشته رسانه های ايران وی گفت: "مصوبه ای که به واسطه آن در غرب استان خوزستان که در معرض تهاجم دشمن بود، براساس تصميم شورای عالی امنيت ملی نبايد در آن سرمايه گذاری های بزرگ می شد، با کسب موافقت از مقام معظم رهبری لغو شده و بر مبنای آن محدوديت سرمايه گذاری های بزرگ در خوزستان برداشته شده است."

                    وی روز سه شنبه در شهر اهواز همچنين گفت دولت و مجلس در نظر دارند "دو درصد از درآمد نفت را به استان های نفتخيز و محروم" اختصاص دهند.

                    وی افزود: "علاوه بر سهمی که خوزستان از بودجه عمومی خواهد گرفت سالانه 500 ميليارد تومان برای مردم خوزستان اختصاص پيدا خواهد کرد."

                    Comment


                    • *مجلس شورای اسلامی ايران حداقل سن برای رأی دهندگان در انتخابات مجلس و رياست جمهوری اين کشور را از پانزده سال به هيجده سال تمام افزايش داد.
                      مجلس پيشتر نيز تصميم مشابهی در مورد انتخابات شوراها گرفته بود اما در مورد مجلس خبرگان و همچنين همه پرسيها، هنوز تصميمی در مورد تغيير حداقل سن رأی دهندگان نگرفته است.

                      قانونگذاران ايرانی در حالی افزايش حداقل سن رأی دهندگان را تصويب کرده اند که دولت با اين تصميم ابراز مخالفت کرده و معاون اول رئيس جمهور در صحن مجلس گفته که چنين تصميمی* موجب سرخوردگی و آسيب *پذيری جوانان می شود.

                      اما موافقان اين مصوبه بر اين باورند که سن تکليف دينی و سياسی را بايد از هم جدا دانست و می گويند در صورتی که اين طرح به قانون تبديل شود در انتخابات آينده رأی دهندگان دارای بلوغ سياسی بيشتر به پای صندوقهای رأی خواهند رفت.

                      Comment


                      • کشتی ها و هواپيماهای نظامی اندونزی جستجو برای يافتن يک هواپيمای مسافربری که روز دوشنبه ناپديد شد را از سر گرفته اند.
                        اين هواپيما روز دوشنبه با 102 سرنشين - 96 مسافر و شش خدمه - از جزيره جاوا راهی دماغه شمالی جزيره سولاوِسی بود که از صفحه رادار ناپديد شد.

                        بستگان سرنشينان هواپيما با اضطراب منتظر با خبر شدن از سرنوشت عزيزان خود هستند و نسبت به انتشار اطلاعات ضد و نقيض ابراز خشم کرده اند.

                        مقام های اندونزی روز سه شنبه گفتند که لاشه هواپيما و همچنين 12 بازمانده حادثه را پيدا کرده اند، اما وزير راه و ترابری بعدا اين خبر را تکذيب کرد.

                        هاتا راجاسا گفت که گزارش ها در مورد پيدا شدن محل سقوط، اجساد و بازماندگان مبتنی بر شايعات نادرستی بود که روستاييان محلی ارائه کرده بودند.

                        ادی سویانتو، يک فرمانده نیروی هوایی اندونزی نيز از این اشتباه پوزش طلبید.

                        بامبانگ کارنيودو از سازمان ملی جستجو و نجات به خبرگزاری آسوشيتدپرس گفت هم اکنون سه کشتی نيروی دريايی و پنج هواپيمای نظامی درحال جستجوی ناحيه جنوب و غرب جزيره سولاوِسی هستند.

                        'اميد کاذب'

                        اين هواپيمای 17 ساله از نوع بوئيگ 400-737 در اختيار شرکت خصوصی "آدام اير" بود.

                        مقام ها گفتند هواپيما هنوز يک ساعت از مقصد فاصله داشت که دو علامت درخواست کمک ارسال کرد. اين ناحيه در چند روز گذشته دستخوش بادهای تند و طوفان های شديد بوده است.

                        مقام های ارشد نظامی و پليس روز سه شنبه گفتند که لاشه هواپیما و اجساد 90 سرنشین آن در یک ناحيه کوهستانی دور افتاده در جزیره سولاوِسی یافت شده و حتی به تشريح صحنه های حادثه پرداختند.

                        اما بعدا معلوم شد اين اطلاعات نادرست بوده و مقام ها به خاطر آن از مردم پوزش خواستند.

                        بستگان سرنشينان که در فرودگاه های جاوا و سولاوسی تجمع کرده اند با ناراحتی شديد به اين اطلاعات ضد و نقيض واکنش نشان دادند.

                        ايما کولاتا، که در انتظار خبری درباره بستگانش است به خبرگزاری آسوشيتدپرس گفت: "من نمی فهمم چطور مقامات می توانند اينقدر سنگدل باشند که شايعات را منتشر کنند بی آنکه به فکر درد و رنج مردمی باشند که منتظر شنيدن خبری از عزيزانشان هستند."

                        دورسی ساندالانگی که دخترش مسافر هواپيما بوده است گفت: "آنها به ما اميد ديدار عزيزانمان را دادند، اما اين اميدی کاذب بود."

                        آدام اير، يک شرکت خصوصی ارزان قيمت در جاکارتا است که در سال 2003 آغاز به کار کرد.

                        Comment


                        • کشتی های نيروی دريايی آمريکا به منظور جلوگيری از رهبران گروه اسلامگرای اتحاديه محاکم اسلامی در آبهای ساحلی سومالی مستقر شده اند.
                          پيش از اين، با عقب نشينی شبه نظاميان اسلامگرا از برابر نيروهای مشترک دولت انتقالی سومالی و واحدهای اعزامی ارتش اتيوپی، دولت کنيا نيز مرز مشترک خود با سومالی را به درخواست دولت انتقالی مسدود کرده بود تا مانع از ورود رهبران اتحاديه محاکم اسلامی به اين کشور شود.

                          سازمان های امدادرسانی گفته اند دولت کنيا همچنين مانع از ورود آوارگان جنگی به اين کشور شده و نگرانی در مورد وضعيت آوارگان واقعی را در پی داشته هرچند مقامات کنيايی اين گزارش را نادرست خوانده اند.

                          عمليات مشترک نيروهای دولتی و اتيوپی از حدود دو هفته پيش آغاز شد و هدف از آن بيرون راندن اتحاديه محاکم اسلامی از مناطقی از جمله موگاديشو، پايتخت سومالی بود که به مدت شش ماه تحت تسلط اسلامگرايان قرار داشت.

                          گرچه نيروهای اتحاديه محاکم اسلامی به سرعت به سوی شهر بايدوآ، مقر دولت موقت پيشروی کرده بودند، اما ظاهرا توان مقابله با واحدهای ارتش منظم اتيوپی را نداشتند و ناگزير به عقب نشينی شدند.

                          اتيوپی اين اتحاديه را به ارتباط با شبکه القاعده متهم کرده بود.

                          سخنگوی اتحاديه محاکم اسلامی تخليه مواضع شبه نظاميان اين گروه را اقدامی تاکتيکی توصيف کرده و گفته است که مبارزه آنان ادامه خواهد يافت.

                          با آغاز عقب نشينی نيروهای اسلامگرا از مواضع آنان، برخی از ناظران اين احتمال را مطرح کرده بودند که ممکن است اين افراد، که تعدادی از شهروندان خارجی نيز در ميان آنان هستند، در نظر داشته باشند به عمليات چريکی و خرابکاری روی آورند.

                          اعزام ناوهای آمريکايی

                          شون مک کورمک، سخنگوی وزارت خارجه آمريکا، اعزام ناوهای اين کشور به سواحل سومالی را تاييد کرده است.

                          اجرای طرح خلع سلاح عمومی با موفقيت نسبی اجرا شده است

                          آقای مک کورمک هدف از اين اقدام را جلوگيری از فرار رهبران اتحاديه محاکم اسلامی خوانده که، به گفته وی، دارای ارتباط با گروه های تروريستی و از جمله شبکه القاعده هستند.

                          روز چهارشنبه، 3 ژانويه، نيروهای دولت انتقالی سومالی و اتيوپی با تصرف شهر دوبله، اسلامگرايان را از آخرين منطقه تحت تسلط آنان بيرون راندند.

                          گفته می شود که بين ششصد تا هفتصد تن از شبه نظاميان اسلامگرا در اين شهر مستقر شده بودند که با ورود نيروهای طرف مقابل، از مواضع خود گريختند.

                          علی محمد غيدی، نخست وزير سومالی، گفته است که به اعتقاد وی، شکست نيروهای اسلامگرا تقريبا تکميل شده و اينک لازم است روند استقرار ثبات و امنيت در کشور آغاز شود.

                          مهمترين اقدامی که در برابر دولت انتقالی قرار دارد قانع کردن رهبران طايفه ای و جنگ سالاران رقيب برای دست برداشتن از جنگی است که در خلال شانزده سال گذشته سومالی را به هرج و مرج کشانده و عملا مانع از اداره کشور توسط يک حکومت واحد شده است.

                          دولت انتقالی تا روز پنجشنبه، 4 ژانويه، به افراد مسلح در پايتخت مهلت داده بود تا به طور داوطلبانه اسلحه خود را تحويل دهند و گزارش می شود که دست کم برخی از شهروندان مسلح از
                          اين دستور اطاعت کرده اند.

                          در حاليکه نخست وزير اتيوپی گفته است در نظر دارد نيروهای اعزامی خود را در خلال چند هفته آينده از سومالی خارج کند، مقامات دولت انتقالی خواستار اعزام صلحبانان بين المللی برای کمک به حفظ امنيت اين کشور شده اند.

                          Comment


                          • امکان دارد سال 2007 گرمترين سال از زمان آغاز ثبت گزارش تغييرات دمای جهان در بيش از نود سال گذشته باشد.
                            سازمان هواشناسی بريتانيا در گزارشی هشدار داده است که گرمای بخشی از اقيانوس آرام به دليل طولانی شدن پديده گرمايشی "ال نينو" در اين اقيانوس همراه با تاثير گازهای گلخانه ای می تواند باعث افزايش بی سابقه دمای هوای کره زمين در سال جاری شود.

                            از زمان شروع ثبت تغييرات دمای جهان در سال 1914، بيشترين درجه حرارت جهان در سال 1998 - نه سال پيش - ثبت شد.

                            به گفته کارشناسان، احتمال شصت درصد وجود دارد که دمای متوسط سطح کره زمين در سال جاری به حد آن در سال 1998 برسد يا از آن بيشتر باشد.

                            گرمای هوا در سال گذشته در بريتانيا به بالاترين ميزان از سال 1914 رسيد اما انتظار می رود سال 2007 شاهد گرمای بی سابقه در بسياری ديگر از نقاط جهان باشد.

                            متوسط دمای کره زمين در سال 14 درجه سانتيگراد است و به گفته سازمان هواشناسی بريتانيا، احتمال دارد متوسط گرمای زمين در سال جاری 54/0 درجه از اين حد بيشتر شود.

                            در سال 1998، دمای زمين 52/0 درجه سانتيگراد بيش از حد متوسط بود.

                            گزارش پيش بينی بلند سالانه وضعيت هوا توسط مرکز مطالعاتی هدلی، وابسته به سازمان هواشناسی بريتانيا، با همکاری دانشگاه ايست انگليا تهيه شده است.

                            پديده 'ال نينو'

                            به گفته رييس مرکز هدلی، افزايش بی سابقه گرما در سال 2007 از دو عامل ناشی می شود: نخست روند گرمايش کره زمين در اثر افزايش گازهای گلخانه ای و دوم طولانی شدن زمان پديده ال نينو El Nino.

                            طولانی شدن غيرعادی ال نينو در سال 2007 عامل اصلی گرمای هواست

                            گازهای گلخانه ای عمدتا حاصل استفاده بشر از سوخت های فسيلی است اما پديده ال نينو به طور طبيعی روی می دهد.

                            اين پديده هر سال حوالی کريسمس - عيد ميلاد مسيح - در آب های اقيانوس آرام در سواحل غربی آمريکای جنوبی بروز می کند و به همين دليل نيز ال نينو نام گرفته که به زبان اسپانيولی به معنی نوزاد است.

                            با وقوع ال نينو، گرمای سطح اقيانوس افزايش می يابد و انتقال گرما به هوای گرم مجاور آن، باعث گرم شدن نسبی هوا می شود.

                            در برخی سال ها، افزايش دمای آب سطحی در منطقه ای گسترده ای تر و برای مدتی طولانی تر روی می دهد که نتيجه آن افزايش غير متعارف مناطق نزديک به آن به خصوص در نيمکره جنوبی است.

                            تغييرات هوا در اين مناطق به نوبه خود بر دمای هوا در ساير نقاط زمين نيز تاثير می گذارد.

                            به گفته پرفسور کريس فولاند، رييس مرکز مطالعاتی هدلی، معمولا بين زمان وقوع غيرعادی پديده ال نينو و گرم شدن هوای کره زمين حدود چهار ماه يا بيشتر فاصله است.

                            علاوه بر گرم شدن نسبی هوا، تاثيرات ديگر طولانی شدن ال نينو شامل افزايش بارندگی و جاری شدن سيل در برخی نقاط و کاهش بارندگی و گاه آتش سوزی جنگل ها در نقاط ديگر کره زمين است.

                            Comment


                            • درحالی که هنوز دو هفته از تصويب قطعنامه شماره 1737 عليه ايران در شورای امنيت نگذشته است، همان شکاف هايی که باعث تاخير در تصويب قطعنامه شده بود بار ديگر درحال ظهور است.
                              دولت روسيه ظاهرا در واکنش به فشارهای آمريکا بر کشورهايی که با ايران معامله دارند، هر گونه اقدام مستقل از اين قطعنامه برای تنبيه ايران به خاطر خودداری از تعليق بخش های حساس برنامه اتمی اش را غيرسازنده توصيف کرده است.

                              به گزارش خبرگزاری رويتر ويتالی چورکين، نماينده روسيه در سازمان ملل، بهترين رويکرد برای قانع کردن ايران به تعليق غنی سازی اورانيوم را حرکت جمعی در قالب قطعنامه 1737 دانسته است.

                              وی گفت: "اگر خارج از چارچوب آن اقدامات جمعی، شروع به انجام کارهای يکجانبه کنيم، به نظر ما اين کار مفيد نخواهد بود."

                              اعضای شورای امنيت سازمان ملل متحد روز شنبه 23 دسامبر به اتفاق آرا قطعنامه ای را تصويب کردند که به موجب آن صدور مواد و تجهيزاتی به ايران که مستقيما با فعاليتهای اتمی اين کشور ارتباط داشته باشد، ممنوع می شود. بر اساس اين قطعنامه دارايی های برخی موسسات و افراد مرتبط با برنامه های هسته ای ايران در خارج از اين کشور نيز مسدود می شود.

                              اما نويسندگان پيش نويس آن قطعنامه يعنی بريتانيا، فرانسه و آلمان، برای قانع کردن روسيه به امضای آن، بسياری از بندهای آن را حذف و از شدت آن کاستند.

                              با اين حال آن وضع باعث نارضايتی آمريکا شد.

                              نيکلاس برنز ارشدترين دستيار وزير خارجه آمريکا بلافاصله پس از تصويب قطعنامه علنا گفت که تحريم های در نظر گرفته شده به تنهايی برای تغيير سياست هسته ای ايران کافی نيست و خواستار وضع تحريم های يک جانبه شديدتر اقتصادی و نظامی عليه ايران از سوی ساير کشورها شد.

                              'ايران در آستانه توليد صنعتی سوخت هسته ای'

                              مقام های ايرانی در اظهاراتی درباره قطعنامه که غيرمستقيما مويد موضع آمريکاست گفته اند که اين قطعنامه نمی تواند آن کشور را از دستيابی به چرخه سوخت هسته ای (که غنی سازی اورانيوم مهمترين مرحله آن است) منصرف کند.

                              محمود احمدی نژاد، رئيس جمهور ايران، روز چهارشنبه بار ديگر با عبارات تندی به آمريکا و غرب حمله کرد و گفت: "ايران امروز يک ايران هسته *ای است و چرخه سوخت هسته* ای را در اختيار دارد و به زودی كليد توليد صنعتی سوخت را خواهد زد و مطلقاً به فريادهای بوش و قدرت* طلبان و قدرت*های فاسد اعتنايی نخواهد كرد."


                              توليد صنعتی سوخت هسته ای

                              ايران امروز يک ايران هسته *ای است و چرخه سوخت هسته* ای را در اختيار دارد و به زودی كليد توليد صنعتی سوخت را خواهد زد و مطلقاً به فريادهای بوش و قدرت* طلبان و قدرت*های فاسد اعتنايی نخواهد كرد


                              محمود احمدی نژاد

                              ويتالی چورکين در پاسخ به سوال خبرنگاران درباره اظهارات آقای احمدی نژاد گفت که کشورهای عضو شورای امنيت نبايد با شنيدن اين سخنان مايوس شوند.

                              وی گفت: "گاهی اوقات همه جور اظهاراتی می شود. اما ما بايد راه ديپلماتيک و سياسی خود را دنبال کنيم، و معتقديم که هنوز جای اميدواری هست."

                              ايران قبلا اعلام کرده است که توانسته اورانيوم را در حدود 4 درصد غنی کند که درصد لازم برای تامين سوخت نيروگاه های اتمی است.

                              تولید صنعتی سوخت هسته ایی از این جهت اهمیت دارد که مراحل تولید آزمایشگاهی سوخت هسته ایی را چندین قدم جلوتر خواهد برد و توانایی هسته ایی ایران را به نحو قابل توجهی افزایش خواهد داد.

                              اما برخی کارشناسان در مورد میزان توانایی ایران برای تولید صنعتی سوخت هسته ایی تردید دارند.

                              اعضای شورای امنيت به خصوص آمريکا، بريتانيا و فرانسه به شدت مظنون هستند ايران در پوشش اين برنامه قصد ساخت سلاح اتمی را دارد، اتهامی که ايران با قوت رد می کند.

                              پيام برای دولت چين

                              به گزارش خبرگزاری ايرنا همزمان علی لاريجانی، دبير شورای عالی امنيت ملی ايران، روز پنجشنبه به چين خواهد رفت تا پيام رئيس جمهور ايران را تسليم مقام های چينی کند.


                              استراتژی تازه؟
                              آمريکا و متحدان آن در اروپا، در اذعانی ضمنی به اين مساله که تحريم های تحميل شده توسط شورای امنيت در اواخر دسامبر ضعيف تر از آن است که ايران را وادار به بلندپروازی های اتمی اش کند، استراتژی تازه ای را برای افزايش فشار مالی و روانی بر ايران در پيش گرفته اند


                              نيويورک تايمز

                              وی قرار است پيام کتبی محمود احمدی نژاد را شخصا در اختيار هو جينتائو، رئيس جمهور چين، قرار دهد و همچنين با ساير مقام های بلند پايه کميته مرکزی حزب کمونيست چين ملاقات کند.

                              محتوای اين پيام فاش نشده است.

                              چين که از اعضای دائم و دارای حق وتو در شورای امنيت است در کنار روسيه بيشتر با موضع ايران در مورد برنامه اتمی اش همدردی نشان می دهد و تلاش اين دو کشور باعث شد از شدت پيش نويس اوليه عليه ايران کاسته شود. با اين حال پکن نيز به قعطنامه 1737 عليه ايران رای مثبت داد.

                              مقام های روسيه در حالی با اقدامات مستقل و خارج از چارچوب قطعنامه عليه ايران مخالفت کرده اند که روزنامه نيويورک تايمز از همکاری آمريکا و اروپا برای در پيش گرفتن ترفندی تازه برای مسدود کردن برنامه اتمی ايران خبر داده است.

                              اين روزنامه در گزارشی به تاريخ دوم ژانويه نوشت: "آمريکا و متحدان آن در اروپا، در اذعانی ضمنی به اين مساله که تحريم های تحميل شده توسط شورای امنيت در اواخر دسامبر ضعيف تر از آن است که ايران را وادار به دست کشيدن از بلندپروازی های اتمی اش کند، استراتژی تازه ای را برای افزايش فشار مالی و روانی بر ايران در پيش گرفته اند."

                              به نوشته نيويورک تايمز استوارت ليوی، معاون وزارت خزانه داری آمريکا گفت هدف آمريکا استفاده از زبان قطعنامه برای قانع کردن دولت های خارجی و موسسات مالی به قطع روابط با شرکت های ايرانی، دست اندرکاران برنامه های اتمی و موشکی آن کشور و به تعميم آن، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.

                              مقام های آمريکا به اين روزنامه گفتند که سپاه پاسداران ايران در دوران احمدی نژاد به طور فزاينده ای درگير امور تجاری شده و نفوذش را در بخش هايی شامل انعقاد قراردادهای بزرگ دولتی - از جمله ساختن فرودگاه ها و ساير تاسيسات زيربنايی، توليد نفت و ارائه خدمات تلفن همراه - گسترش داده است.

                              Comment


                              • سه فلسطينی که از اعضای جناح فتح محمود عباس رئيس حکومت خودگردان فلسطينيان بودند در جريان دو حمله جداگانه در نوار غره به قتل رسيده اند.
                                دو مقام امنيتی جنبش فتح در اثر تيراندازی مردان مسلح ناشناس در خان يونس کشته شدند.

                                يک عضو گروهی که با جنبش فتح مرتبط است نيز در شهر غزه به ضرب گلوله به قتل رسيد.

                                منابع جناح فتح، طرفداران جنبش حاکم حماس را که رقيب فتح است مسبب قتل ها معرفی می کننند ولی جنبش حماس هرگونه دخالتی در اين قتل ها را تکذيب کرده است.

                                روابط دو جناح فلسطینی همواره خصومت آمیز بوده است ولی در ماه های اخیر با توجه به اختلافات سیاسی فتح و حماس، این روابط به نحو قابل توجهی بدتر شده است.

                                افزایش تنش ها به چندین روز جنگ های خیابانی در ماه دسامبر انجامید ولی حدود دو هفته قبل طرفین درگیر با برقراری آتش بس متزلزلی موافقت کردند.

                                روز دوشنبه اول ژانويه ۲۰۰۷ درگيری ها بين دو جناح رقيب فلسطينی از سر گرفته شد.

                                اين زد و خورد ها عليرغم آتش بسی بود که سبب شده بود درگيری ها به ميزان زيادی کاهش يابد.

                                در تحول دیگری، یک عکاس تبعه پرو که برای خبرگزاری فرانسه کار می کرد در اول ژانویه سال 2007 توسط مردان مسلح در نوار غزه ربوده شده و هنوز خبری از سرنوشت او در دست نیست.

                                Comment

                                Working...
                                X