Announcement

Collapse
No announcement yet.

Bahai'at

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • #61
    Iran steps up secret monitoring of Baha'is

    NEW YORK, 2 November 2006 (BWNS) -- In an ominous move, Iran's Ministry of Interior has ordered officials throughout the country to step up the surveillance of Iranian Baha'is focusing in particular on their community activities.

    The Ministry has requested provincial officials to complete a detailed questionnaire about the circumstances and activities of local Baha'is, including their "financial status," "social interactions," and "association with foreign assemblies," among other things.

    The Ministry's order came in a letter dated 19 August 2006 and addressed to provincial deputies of the Department of Politics and Security in Offices of the Governors' General throughout Iran.



    The 19 August letter, which was recently obtained by the Baha'i International Community, asks these deputies to order "relevant offices to cautiously and sensitively monitor and supervise" all Baha'i social activities.

    The letter is the latest in a series of threatening documents that outline a secret national effort to identify and monitor Baha'is in Iran.

    "The emergence of this new letter highlights the gravity of the situation facing Iranian Baha'is," said Bani Dugal, the principal representative of the Baha'i International Community to the United Nations.

    "This letter further confirms that Iran's government has targeted the Baha'is for covert surveillance," said Ms. Dugal. "It also reveals for the first time the type of information the government strives to collect on both individuals and the Baha'i community as a whole -- information that in most societies would be considered private and highly sensitive.

    "The letter also contains elements of misinformation. For example, the letter asks for information on the 'socio-political activities' of Baha'is -- even though it is well known to authorities that Baha'is are entirely non-political in their activities, inasmuch as the Baha'i sacred writings stress the importance of non-involvement in politics, as well as non-violence.[MB1]

    The 19 August letter follows the release earlier this year of a secret 29 October 2005 letter from the Iranian military headquarters to various Revolutionary Guard and police forces instructing them to "identify" and "monitor" Baha'is around the country.

    News of the 29 October letter, first publicized by Asma Jahangir, the UN Special Rapporteur on freedom of religion or belief in March 2006, stirred alarm among international human rights groups. Ms. Jahangir herself expressed concern that "the information gained as a result of such monitoring will be used as a basis for the increased persecution of, and discrimination against, members of the Baha'i Faith."

    Another letter, dated 2 May 2006, showed the degree to which the government has sought to implement such surveillance at the local level. That letter, from the Trades, Production, and Technical Services Society of Kermanshah to the Iranian Union of Battery Manufacturers, asked the Union to provide a list of members of "the Baha'i sect" in their membership.

    Some observers have compared the government's effort to identify and monitor Baha'is to the situation facing Jews at the beginning of the Nazi era. In April, for example, the Anti-Defamation League said the orders issued in the 29 October letter were "reminiscent of the steps taken against Jews in Europe and a dangerous step toward the institution of Nuremberg-type laws."

    Throughout the country, Iranian authorities have continued to arrest and detain Baha'is throughout Iran in recent months, subjecting them to a "revolving door" sequence of imprisonment and release that is apparently designed to harass and oppress the Baha'i community.

    Over the last two years, at least 129 Baha'is have been arrested, released on bail, and are now awaiting trial throughout the country. The bail demands have been high, in most cases requiring the Baha'is to hand over considerable sums of money, deeds to property, business or work licenses.

    Comment


    • #62
      Thatz quite intresting.. cheerz


      Comment


      • #63
        just read some quick stuff about the bahai religon what a beutiful faith
        best thing about it is
        it is the most basic idea very simple which is of human unity that for some reason it is to complex for other relligions to grasp.

        and it originated in persian props ohyeaaaaa


        G-d determines who walks into your life....It is up to you to decide who you let walk away, who you let stay, and who you refuse to let go.


        Comment


        • #64
          redwine, u have some very good information posted up here, my farsi reading is not the best, but the english stuff was good.

          the letter makes me worried, as i have family in Iran, and I hope one day the Islamic regime will stop being threatened by the Bahai's and just let them be.

          I suppose they see the 'pen' as the greatest weapon, and therefore fear most an ideology based on writing alone, and no violence.

          Comment


          • #65
            I have one friend , she is living in Shiraz , she is Bahaie.
            Bahaies are so kind, they are great .but unfortunatly I have heard that they disregard in iran. for example I have heard that if somebody kick them i don't know punch them , they can not complain is that right ?



            Comment


            • #66
              The Baha'i Faith in Australia


              Established in this country in 1920, today's Baha'i community embraces the diversity of modern Australia. We are striving to build a community that demonstrates practical solutions to meet the challenges of modern society. We believe that our experience is a source of optimism for all who share our vision of humanity as one global family, and the earth as one homeland.


              The Baha'i Faith was brought to Australia by Clara and Hyde Dunn, an English-Irish couple who arrived in Sydney from America on 10 April 1920.


              Hyde Dunn gave talks about the Baha'i Faith as he worked his way around the Australian continent as a travelling salesman. Gradually a small Baha'i community grew up in different centres around the country.


              The first Australians to become Baha'is, late in 1922, were Oswald Whitaker, a Sydney optometrist, and Effie Baker, a Melbourne photographer.


              By 1934 the National Spiritual Assembly of the Baha'is of Australia and New Zealand was established, a national governing council elected by representatives of the Baha'is scattered across Australia and New Zealand. In 1957, with the election of a separate National Spiritual Assembly of the Baha'is of New Zealand, the former body became the National Spiritual Assembly of the Baha'is of Australia.



              In 1957 plans were announced to build a Baha'i House of Worship in Sydney. Officially dedicated in 1961, the Baha'i Temple occupies a prominent position in Mona Vale on Sydney's northern beaches. It has been described by architectural historian Jennifer Taylor as one of four major religious edifices constructed in Sydney during the 20th century. It remains one of only seven Baha'i Houses of Worship in the world.


              The gradual growth of the Baha'i community in Australia was accelerated with the resurgence of persecution of Baha'is in Iran that followed the 1979 revolution in the country of the religion's birth.


              The Australian government was active in its defence of the human rights of the Baha'is in Iran, and in March 1982 established a special humanitarian assistance program under which Iranian Baha'i refugees were eligible to migrate to Australia. Over the succeeding years several thousand Iranian Baha'is came to Australia, enriching the size and diversity of the Australian Baha'i community.


              The Baha'i community has had a long involvement in peace activities at the national and local level. In 1986, the International Year of Peace, the community sponsored a "Peace Expo" in the grounds of the House of Worship that attracted 10,000 visitors. It received a "Peace Messenger" award from the United Nations for activities throughout Australia.


              Since 1994, the community's efforts to promote peace have focussed on four main areas of activity: human rights, the advancement of women, global prosperity and moral development.


              The Australian Baha'i community today comprises people from all backgrounds and walks of life, reflecting the diversity of modern Australia.

              Comment


              • #67

                Comment


                • #68


                  بهائيت، اسرائيل وحكومت پهلوي



                  بهائي*ها با تأسيس اسرائيل، اين سرزمين را پايگاه و مركز اصلي فعاليت خود قرار دادند رژيم صهيونيستي نيز مسلك بهائيت را به عنوان يكي از «مذاهب قانوني!» به رسميت شناخت. شاه نيز از آنان حمايت كرد و وجود هويداي بهائي و نفوذ بهائي*ها در دربار و هيأت حاكمه ايران، قدرت اقتصادي و سياسي قابل ملاحظه*اي براي آنان ايجاد كرد.


                  بهائي*ها با تأسيس اسرائيل، اين سرزمين را پايگاه و مركز اصلي فعاليت خود قرار دادند رژيم صهيونيستي نيز مسلك بهائيت را به عنوان يكي از «مذاهب قانوني!» به رسميت شناخت. شاه نيز از آنان حمايت كرد و وجود هويداي بهائي و نفوذ بهائي*ها در دربار و هيأت حاكمه ايران، قدرت اقتصادي و سياسي قابل ملاحظه*اي براي آنان ايجاد كرد.

                  فتنه باب با كشته شدن وي پايان نپذيرفت بلكه با سوء قصدي كه چند تن از پيروان وي به جان ناصرالدين شاه كردند، دشمني حكومت قاجار را نسبت به خود بيشتر گردانيدند، خصوصاً آنكه بابيها به دامان امپراطوري روس پناه بردند و روسها سعي داشتند از اين مسأله حداكثر استفاده را بنمايند؛ پس از مدتي نيز بابيها به انگليس متمايل شده و آلت دست آنها شدند و سپس آمريكا فضاي جديدي پيش روي آنها قرار داد و مراكز بهايي در آمريكا فزوني يافت و با تشكيل رژيم صهيونيستي روابط بهايي*ها و صهيونيست*ها صميميت خاصي را نشان مي*داد.
                  وقتي حكومت قاجار بابيان را از ايران خارج كرد، آنها به قلمرو عثماني رفته و مدت كمي در استانبول بودند. اين در حالي بود كه اختلافات به وجود آمده بر سر جانشيني باب نيز مشكلات جدي بر سر راه ادامه حيات اين فرقه ضاله بوجود آورده بود. ميرزا يحيي و بهاء رهبران اصلي اين فرقه بودند. در نتيجه دولت عثماني تصميم گرفت هر يك ازاين دو و پيروانشان را به جاي دوري بفرستد. ميرزا يحيي با پيروانش به جزيره قبرس و بهاء را به همراه پيروانش به عكا روانه كردند. از همين جا بود كه اين دو از يكديگر جدا شدند. پيروان ميرزا يحيي «ازلي» نام گرفتند و پيروان بهاء نيز «بهايي» معروف شدند. 1
                  ميرزا يحيي كه به قبرس رفت به يكباره گمنام و خاموش شد و پيروانش نيز به تدريج كيش خود را فراموش كردند. اما بهاء در عكا از پاي ننشست و به شيوه*ي سيد باب*، مهملاتي نوشت كه كتاب مقدس بهائيان را تشكيل داد. وي بيست و چند سال در عكا زيست و در 1312 ق درگذشت. پس از مرگ وي پسرش ميرزا عباس يا عباس افندي2 كه به نام عبدالبهاء شناخته شده جاي وي را گرفت. وي نيز كتابهايي نوشت كه نشانه*ي ذهن فلج و كم مايگي اوست و مايه*ي بي*آبرويي پيروانش. 3 عبدالبهاء نيز در سال 1340 ق مرد و شوقي افندي، نوه*ي دختري وي، جايش را گرفت.
                  در دوران رهبري شوقي افندي كه مصادف با تشكيل حكومت اسرائيل بود، براي اولين بار نام «ارض اقدس» و «مشرق*الاذكار» اصلي را از زبان او مي*شنويم. پس از تشكيل حكومت اسرائيل چهارمين پيشواي بهائيت درصدد برآمد تا با استفاده از اختلاف ديرين مسلمانان و يهوديان، سرزمين اسرائيل را به عنوان مركز اصلي و كعبه آمال بهائيان بپذيرد و دولت يهودرا به صورت پناهگاه بلكه تكيه گاه جهاني اين فرقه درآورد. طبعاً يكي از مظاهر دشمني ديرين يهوديان نسبت به مسلمانان اين بود كه هر نيروي ضد اسلامي را مورد حمايت قرار مي*دادند، مخصوصاً كه سرزمين اسرائيل يكي از اولين و مؤثرترين حكومتهايي بود كه همراه با به رسميت شناختن مذاهب و اديان مختلف، مسلك بهايي را نيز به رسميت شناخت و جزء مذاهب رسمي مملكت قرار داد. ضمناً بي*هيچ ترديدي جلب سرمايه*داران بزرگ، كه بهائيان و مخصوصاً رهبران اين فرقه، در رأس آنها قرار داشتند وطبعاً سرمايه*هاي خود را در اين سرزمين نوبنياد به كار مي*انداختند، به سود حكومت جديد*التأسيس اسرائيل بود و چنين بود كه اين دولت جديد به بهائيان روي خوش نشان داد و آنان را به سوي خود و سرمايه*گذاري در سرزمين خود جلب كرد، اگر اين مجموعه عوامل را به تدفين رهبران بهايي در اين سرزمين بيفزائيم، كه خود مركز مقدسي براي بهائيان مي*شود و هر سال بهائيان را با سرمايه*هاي كلان و مخارج گزاف به سوي اين سرزمين سرازير مي*كند، به انگيزه تفاهم فوق*العاده بهائيان و اسرائيليان بيشتر و بهتر واقف مي*شويم. 4
                  تشكيل دولت اسرائيل نه تنها مورد تأييد كامل بهائيان واقع شد، بلكه چهارمين پيشواي بهايي از تأسيس حكومت مذكور استقبال كرد. وي در تلگراف مورخ 9 ژانويه 1951 خود مي*نويسد: «تحقيق به سنواتي كه درباره تأسيس حكومت اسرائيل از فم مطهر شارع امرالهي و مركز ميثاق صادر و حاكي از پيدايش ملت مستقلي در ارض اقدس پس از مضي دو هزار سال مي*باشد...» 5.
                  شوقي رباني پس از اينكه تأسيس دولت اسرائيل را صحيح و پيش*بيني شده مي*داند، به شوراي بين*المللي بهائيان كه خود بوجود آورده بود 3 وظيفه مهم را توصيه مي*كند. اولين وظيفه پس از تأسيس دولت اسرائيل، ايجاد حسن رابطه با آن دولت است: «اول آنكه با اولياء حكومت اسرائيل ايجاد روابط نمايد...». 6 شوقي رباني ايجاد رابطه را با دولت اسرائيل با ايجاد تشكيلات آتيه*ي بهائيت مرتبط دانسته مي*نويسد كه: «ثالثاً با اولياي كشوري در باب مسائل مربوط به احوال شخصيه داخل مذاكره شود و چون اين شوري كه نخستين مؤسسه بين*المللي و اكنون در حال جنين است توسعه يابد، عهده*دار وظايف ديگري خواهدشد و به مرور ايام به عنوان محكمه*ي رسمي بهايي شناخته خواهد شد».7 شوقي رباني براي اينكه محكمه*ي رسمي بهائيت را مورد حمايت اسرائيل قرار دهد، شناخت و حقانيت دولت جديد* التأسيس را اعلام كرد و ايجاد حسن رابطه را با اين دولت توصيه مي*كند. وي همچنين طي نقشه ده ساله خود ضمن هدف بيست و چهارم، حمايت از دولت اسرائيل را به همه دولتهاي جهاني ترجيح داده و به بهائيان توصيه مي*كندكه در تأسيس شعب محافل روحاني و ملي بهايي بر حسب قوانين و مقررات حكومت اسرائيل، اين گونه محافل را تأسيس كنند. 8
                  در باب پيوندهاي ميان بهائيت و صهيونيزم نظرات ديگري نيز وجود دارند كه معتقدند پيوند اين دو به سالهاي سال قبل باز مي**گردد. روزنامه الاتحاد چاپ ابوظبي در 29 بهمن 1354 در مقاله*اي با عنوان «سايه*ي صهيونيزم بر بهائيت» نوشته است: «پس از فوت بهاء در سال 1892 ميلادي واقعه*ي عجيبي رخ داد و آن از اين قرار بود كه صهيونيزم گروه*هايي جهت خدمت و دعوت براي عباس افندي، فرزند بهاء وجانشين وي تشكيل داده و خزانه*هاي خود را براي پشتيباني از اين فرقه گشودند. جهت توسعه و انتشار بهائيت در جهان، صهيونيزم با عباس افندي همكاري نموده و در مناطقي كه اسلام بر آن تسلطي نداشت مانند تركستان شوروي به تبليغ بهائيت پرداخت و سپس آن را به شيكاگو و سانفرانسيسكو منتقل و گروه*هاي صهيونيزم براي تأسيس سازمان (الاذكار بهايي) اعانه*هايي جمع*آوري نموده و محافل ماسوني را براي پيوند به اين ديانت دعوت كردند. در سال 1899 پس از تشكيل كنفرانس صهيونيزم (بال) واقع در سوئيس، شرق*شناسان يهودي علي*الخصوص تومانسكي كتاب مقدس بهاءاله را منتشر نمود و در سومين كنفرانس تاريخ اديان در آكسفورد آن را جزو مجموعه گزارش*هاي اين كنفرانس انتشار دادند. در سال 1909 «هيبولت و رينوس» يهودي كتابي در پاريس تحت عنوان «تاريخ و ارزشهاي اجتماعي بهائيت» منتشر كرد. در زماني كه تبليغ بهائيت در محافل غربي از روسيه تا آمريكا به اوج رسيده بود، برخي از زنان آمريكايي براي حج به كوه كرمل در فلسطين براي تبلغ و به اميد ديدار پيامبر جديد!! فارسي و نيل بركت وي و دست*يابي به احكام هدايت كننده*اي كه بر وي نازل شده است عزيمت كردند.
                  نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                  صادق هدايت؛ بوف کور

                  Comment


                  • #69
                    نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران


                    صادق هدايت؛ بوف کور

                    Comment


                    • #70

                      Comment


                      • #71

                        Comment


                        • #72
                          ربع قرن پيش، پس از استقرار جمهوري اسلامي در ايران در کنار بسياري گروههاي اجتماعي، مذهبي و سياسي، بهاييان که ايران را سرزمين مقدس خود ميشمارند مورد خشم ويژه حکومت نوبنياد قرار گرفتند. اثبات بهايي بودن براي بسياري مساوي با حکم اعدام شد. کشتار و زندان تنها قله کوهي از مظالم بود که در حق اين گروه روا داشته شد. عقده هاي کور مذهبي که به شديدترين شيوه سر گشوده بود توسط حکومت کنندگان شکلي سيستماتيک به خود گرفت و در قوانين ايران نهادينه شد. اگر سني ها از حق دستيابي به مناسب بالاي حکومتي محروم شدند زرتشتيان، ارامنه و يهوديان از حقوق وسيع تري محروم گشتند. انعکاس اين نوع درجه بندي انسانها بر اساس تعلقات مذهبي آنها در قوانين مدني و جزايي ايران همچون ديه و قصاص و ... به روشني هويدا است.

                          در اين ميان اما بي حقوقي بهاييان بي حد و مرز بود. قطع پرداخت حقوق بازنشستگي، اخراج از مشاغل، سلب حق مالکيت آنها بر اموال مشروع و قانوني ايشان گوشه هايي از اين بي حقوقي هستند که بسيار کم در مورد آن گفته و نوشته شده است. کمتر فعال سياسي و يا حقوق بشري ايراني در اين ربع قرن اخير به خود جرات دفاع از حقوق بهاييان را داده است.

                          در عصر اطلاعات سلب حق تحصيل در مدارس و دانشگاه ها از کودکان و جوانان بهايي، شايد بزرگترين جنايتي باشد که در حق يكي از بزرگترين اقليت هاي ديني ايراني روا داشته شده است. گرچه در اولين سالهاي پس از انقلاب کودکان بهايي حق پذيرفته شدن در مدارس را باز يافتند اما اکنون با گذشت ربع قرن از قدرت گيري نظام اسلامي، جوانان بهايي هنوز موفق به کسب اجازه ورود به هيچ يک از دانشگاه هاي دولتي و آزاد کشور نشده اند. در حالي که گروهي وابسته به بسيج و سپاه و ديگر "سهميه" هاي رنگارنگ بدون احراز پيش شرطهاي علمي و گاه بسيار دور از اين پيش شرطها به دانشگاه ها راه مي يابند برخي جوانان با کارنامه هاي علمي درخشان، به دليل تعلقات مذهبي خود از تحصيل در دانشگاه محروم ميشوند.

                          ديان علايي فعال حقوق بشر در 13 سال اخير در راهروهاي سازمان ملل در ژنو و نيويورک به دنبال احقاق حقوق بهاييان بوده است. او در روز جمعه 21 اکتبر در مسير خود از ژنو به نيويورک، به دعوت انجمن دانشجويان بهايي دانشگاه مک گيل در مونترال توقف کرد و طي يک جلسه سخنراني و بحث به معضل ممنوعيت تحصيل بهاييان در ايران پرداخت.

                          خانم علايي سخنراني خود را با توضيحي کوتاه درباره تاريخ سرکوب بهاييان آغاز کرد. وي با اشاره به اينکه نه تنها بهاييان ايراني بلکه ديگر بهاييان جهان نيز ايران را سرزمين مقدس ميشمارند گفت که پيروان اين دين از ابتداي ظهورشان در ايران دچار سرکوب بوده اند. او افزود که پس از انقلاب اسلامي سرکوب هاي متفرق گذشته شکلي سيستماتيک به خود گرفت که به اعدام و کشتار 200 تن از معتقدان به اين مذهب انجاميد. تمامي شوراي رهبري جامعه بهايي در ايران که به صورت انتخابي برگزيده ميشوند در ميان کشته شدگان بودند. ديان علايي اشاره کرد که اين ادعاهاي او در گزارشهاي گالين دوپل گزارشگر ويژه سازمان ملل براي ايران نيز منعکس شده است.

                          خانم علايي ضمن به دست دادن آماري براي مبناي مقايسه گفت که در ايران سيصدهزار بهايي زندگي ميکنند و بزرگترين اقليت مذهبي را تشکيل ميدهند. اين تعداد از مجموعه متعلقان به سه اقليت مذهبي به رسميت شناخته شده (زرتشتي، مسيحي و يهودي) بيشتر است.

                          ديان علايي درباره وضعيت تحصيل بهاييان در ايران گفت: اساس "قانوني" برخورد با جوانان طالب تحصيل در ايران به "ابلاغيه آيت الله گلپايگاني" باز ميگردد. اين ابلاغيه که به تاييد آقاي خامنه اي نيز رسيده است رسما پذيرش بهاييان در دانشگاهها را ممنوع اعلام کرده است.

                          وي درباره چگونگي عملکرد "فرمان" آقاي گلپايگاني گفت: تا دو سال پيش در فرم هاي ثبت نام کنکور هر متقاضي ميباست در چارخانه هاي تعيين شده با ضربدر زدن مشخص کند که به کدام دين به رسميت شناخته شده در قوانين ايران تعلق دارد و از آنجايي که بهاييت به عنوان دين رسمي در اين فرم ها وارد نشده بود، جوانان بهايي با افزودن آن به فرم و يا خالي گذاشتن خانه هاي تعيين شده از اين قسمت فرم ميگذشتند. به اين ترتيب نيز از امکان حضور در دانشگاه ها محروم ميشدند. ديان علايي در اين رابطه تاکيد کرد که: "از يک سو ما بهاييان حق نداريم در مورد دين خود دروغ بگوييم و از سوي ديگر خود را به قوانين ايران ملزم ميدانيم و ارائه آگاهانه اطلاعات غلط در يک فرم دولتي طبيعتا کاري مجرمانه است."

                          اين فعال حقوق بشر در ادامه گفت: پس از ايراد فشارهاي بين المللي سرانجام در سال تحصيلي 1384 ــ 1383 دولت ايران پذيرفت که قسمت تعيين مذهب را از فرم هاي ثبت نام کنکور حذف کند. به اين ترتيب بيش از هزار جوان بهايي، براي اولين بار پس از انقلاب توانستند در امتحانات کنکور شرکت کنند و بيش از 80 درصد نيز به طور موفقيت آميزي امتحانات را پشت سر گذاشتند اما داستان به همين جا خاتمه نيافت. مسئولان کنکور قسمت ديگري را در فرم سئوالات گنجانده بودند و دانشجو ميبايست معين کند که واحد درسي ديني را در کدام دين ميگذراند. جوانان بهايي نيز با توجه به آشنايي بيشتر با اسلام در محل مربوط به اسلام ضربدر زده بودند. پس وقتي که جوابهاي قبولي کنکور آمد همه اينها به عنوان مسلمان ثبت شده بودند. اين متقاضيان نيز به دانشگاه ها مراجعه کرده و اشتباه روي داده را گوشزد کردند و به اين ترتيب دوباره از حق تحصيل محروم شدند. در نتيجه پيگيري ها از هشتصد متقاضي قبول شده در کنکور تنها 10 نفر اجازه ثبت نام يافتند که البته اين دسته نيز براي اعلام همبستگي با 790 نفر ديگر از ثبت نام خودداري کردند."

                          ديان علايي با توضيح اينکه در سال جاري تحصيلي نيز متقاضيان بهايي توسط ايجاد پيچيدگي هاي مشابه از ورود به آموزش عالي محروم شدند به موضوع ايجاد سيستم آموزش عالي ويژه توسط بهاييان در ايران پرداخت. او با اشاره به اهميتي که آيين بهايي براي آموزش و تحصيل علم قائل ميشود گفت: به دليل موانع مذکور بر سر راه تحصيل در مراکز آموزشي عمومي چند سال پيش جامعه بهايي به ايجاد يک سيستم آموزش عالي اهتمام کرد. کلاسها و آزمايشگاه هاي اين "دانشگاه ها" در منازل برقرار ميشد اما استادان در سطوح بين المللي شناخته شده بودند. ما به مذاکره با چندين دانشگاه معتبر پرداخته و آنها نيز پس از حصول اطمينان از استاندارد بالاي مرکز آموزش عالي بهايي در ايران، طي قراردادهايي پذيرفتند که مدارک صادرشده از اين مراکز را به رسميت بشناسند. اما مدتي بعد نيروهاي حکومتي به اين مراکز حمله برده استادان را دستگير و زنداني نمودند. دستگاه فتوکپي را که براي تکثير جزوات تحصيلي حياتي بود به يغما بردند و محل هاي تدريس را که غالبا منازل مسکوني افراد خير بود مصادره کردند.

                          ديان علايي در ادامه گفت که اين کوشش يک بار ديگر تکرار شد و به نتيجه اي کم و بيش مشابه انجاميد.

                          پس از پايان سخنراني که در آن ده ها شرکت کننده، غالبا استادان و دانشجويان دانشگاه مک گيل حضور داشتند، خانم علايي به پرسش هاي حاضران پاسخ داد.

                          پس از اين جلسه فرصتي دست داد تا با خانم علايي گفت وگويي اختصاصي براي شهروند داشته باشيم. از اين بابت از ايشان سپاسگزار هستيم.

                          خانم علايي لطفا اندكي درباره نوع فعاليت هايي که در سازمان ملل به آنها مشغول هستيد توضيح دهيد.
                          ــ من از سال 1992 در کميسيون حقوق بشر سازمان ملل در ژنو و همچنين در کميسيون حقوق بشر مجمع عمومي سازمان ملل مشغول هستم. دفاع از حقوق بشر به طور عام و دفاع از حقوق پايه اي بهاييان در ايران به طور خاص، حوزه فعاليت من هستند. به طور مشخص من با گزارشگران ويژه سازمان ملل براي ايران همکاري داشته ام. اطلاعاتي که ما به گزارشگران ميرسانيم در تهيه گزارش نهايي که به ارگانهاي سازمان ملل تقديم ميشود تاثير ميگذارند. اين فعاليتها سبب شدند که نقض حقوق بشر در ايران بويژه در رابطه با بهاييان به طور وسيعتري مطرح بشوند. طبيعتا بدون آشکار شدن اين موارد برخوردهاي مشخص در سطح بين المللي ممکن نمي بود.

                          به نظر مي آيد امسال کانادا دوباره قطعنامه اي در محکوميت نقض حقوق بشر در ايران ارايه کند.
                          ــ بله. اين سومين سال است که کانادا به طور پي درپي قطعنامه اي در اين جهت ارائه ميکند. البته حتما ميدانيد که پيش از اين اروپا در اين راه پيش قدم بود و ايران 19 سال پي درپي نه تنها توسط مجمع عمومي بلکه در کميسيون حقوق بشر سازمان ملل نيز محکوم ميشد. اما با شروع گفت وگو هاي انتقادي ميان ايران و اروپا، اتحاديه اروپا ديگر خود راسا قطعنامه اي را پيشنهاد نکرده است اما پس از قتل زهرا کاظمي در ايران و پيشقدم شدن کانادا در ارائه قطعنامه، اروپا همواره از آن حمايت کرده است. حمايت به اين شکل است که وقتي قطعنامه اي براي ارائه به يکي از ارگانهاي سازمان ملل تهيه ميشود برخي کشورها قبل از طرح آن در ارگان مربوطه آن را امضا ميکنند. در اين مورد خاص گرچه اروپا خود باني امر نبوده است اما همواره با حمايت از قطعنامه هاي ارائه شده اعتراض خود به نقض حقوق بشر در ايران را آشکار ساخته است.

                          طرح پيشنهادي کانادا با طرح سال گذشته که به تصويب مجمع عمومي سازمان ملل رسيد چه تفاوتهايي دارد؟
                          ــ طرح هنوز علني نشده است و من از متن آن اطلاعي ندارم. نميدانم به چه مسائل مشخصي ميپردازد و آيا از طرح سال گذشته تندتر است يا ملايمتر.

                          آيا در اين همه سالهايي که در راهروهاي سازمان ملل در نيويورک و ژنو درگير حقوق بشر هستيد تفاوتي در ديدگاه ها مشاهده ميکنيد؟
                          ــ متاسفانه بعضي کشورها از قبيل چين، سودان و غيره اخيرا اين مسائل را مطرح ميکنند که مثلا کشورهاي اروپايي، کانادا و غيره چه حقي دارند که درباره نقض حقوق بشر در کشور آنها تصميم بگيرند. بر خلاف گذشته که اين کشورها در موضعي تدافعي بودند، ديدگاه مذکور نشان از يک تهاجم در مقابل حقوق بشر دارد. البته من در اين برخوردها همواره تکرار ميکنم که بفرماييد اين گوي و اين ميدان، شما از امکانات برخوردار هستيد و ميتوانيد به موارد نقض حقوق بشر در کشورهاي اروپايي، کانادا و يا ديگران بپردازيد. اگر ميخواهيد ميتوانيد قطعنامه پيشنهاد کنيد. خلاصه مطلب، نکته اينجاست که امروز جامعه بشري به آنجا رسيده است که نميتواند اجازه بدهد که کشوري در خاموشي و سکوت به نقض ابتدايي ترين حقوق شهروندان خود بپردازد.

                          تا چه حد به تاثير اين گونه محکوميت ها، در بهبود وضع حقوق بشر در ايران باور داريد؟

                          Comment


                          • #73
                            نظري وجود دارد که "برخورد" هايي از قبيل محکوميت را سازنده نميداند و بر گفت وگو تکيه ميکند. در اينجا چند نکته قابل ذکر است. اولا من منکر نميشوم که گفت وگو نيز موثر است و بايد انجام شود. اما آنها که ميگويند گفت وگو تاثير دارد ولي طرح شدن نقض حقوق بشر در کشورهاي خاطي ــ که شديدترين شکل آن محکوميت است ــ تاثير ندارد بايد توضيح دهند از راه گفت وگو ها به کجا رسيده اند وچه پيشرفتي نشانگر آن است که آنها بدون طرح مساله در سطح بين المللي در کار خود موفق بوده اند.
                            ديگر اينکه در مورد خاص بهاييان، جمهوري اسلامي هرگز نپذيرفته است درباره نقض حقوق ايشان وارد مذاکره شود. خوب در اين رابطه چه ميتوان کرد؟

                            شما تاکيد ميکنيد که گفت و گو به تنهايي کافي نيست اما به طور مشخص نگفتيد چرا مثلا محکوم کردن ايران در سازمان ملل در بهبود وضعيت حقوق بشر تاثير مثبت ميگذارد.
                            ــ شايد نتوان گفت که اين نوع برخورد به طور مستقيم تاثير مثبت ميگذارد اما ما شاهد هستيم که طرح مساله نقض حقوق بشر در ايران به طور تعيين کننده اي در جلوگيري از وخامت بيشتر اوضاع تاثير داشته است. در ضمن چطور ميتوان اجازه داد که يک کشور هر گونه برخوردي را با شهروندان خود مجاز بشمارد بدون اينکه دست کم جامعه جهاني به تقبيح آن بپردازد؟

                            شما اشاره کرديد ديدگاهي وجود دارد که محکوميت را کارساز نميشمارد و به گمان من بر اين اساس در سه سال گذشته در کميسيون حقوق بشر سازمان ملل قطعنامه اي در محکوميت ايران ارائه نشده است. آيا شما شاهد هيچگونه بهبود و يا نشانه اي از آن در رابطه با بهاييان ايران هستيد؟
                            ــ خير. موکدا ميگويم خير. از ماه مارس گذشته که 61 مين نشست کميسيون موضوع نقض حقوق بشر در ايران را عملا با سکوت برگزار کرد، بيش از پنجاه بهايي دستگير و بدون تفهيم اتهام زنداني شده اند. بيشتر آنها اکنون به قيد وثيقه آزاد هستند اما هيچيک نميدانند چرا بايد با وثيقه هاي ميليوني آزاد شوند. هيچ کس نميگويد جرم آنها چيست. بي هيچ دليلي دستگير شده اند و بدون محاکمه و با قيد وثيقه هاي سنگين آزاد هستند. تازه اين بخش مثبت قضيه است. هنوز تقريبا 10 نفر در زندان به سر ميبرند که در مورد آنها نيز نه تفهيم اتهام وجود دارد و نه تاريخ محاکمه.

                            آيا از بهاييان ايران براي شرکت در موسسه گفتگوي اديان که آقاي محمد علي ابطحي از افراد شاخص آن است و آقاي خاتمي پدر فکري آن است دعوت شده است؟
                            ــ خير.

                            چرا؟
                            ــ اين را از آن آقايان بپرسيد. در ضمن به ايشان يادآوري کنيد که بهاييان بزرگترين اقليت ديني ايران هستند.

                            Comment


                            • #74
                              ديوان عالی اداری مصر، به رسميت شناختن بهائيان به عنوان اقليت مذهبی رسمی در اين کشور را رد کرد.
                              بهائيان اين کشور از اين ديوان خواسته بودند با صدور حکمی دولت را ملزم سازد که در شناسنامه پيروان کيش بهائی، مذهب آنان درج شود اما پس از حدود نه ماه، کشاکش حقوقی، سرانجام ديوان عدالت اداری مصر رأی داد که قانون اساسی مصر تنها مسيحيان و يهوديان را به عنوان اقليت مذهبی به رسميت می شناسد و بدين ترتيب خواسته بهائيان رد شد.

                              در رأی ديوان عالی اداری مصر آمده که کيش بهائيت مذهبی آسمانی نيست و مسلمانانی که پيرو اين آيين شده اند مرتد به شمار می روند چراکه اصول بهائيت با اساس دين اسلام و ديگر اديان آسمانی تناقض دارد.

                              ديوان عالی اداری مصر همچنين در حکم خود بهائيان را مرتبط با قوای استعماری در گذشته و حال توصيف کرده و آورده که هدف اصلی جنبش بهائی برپايی حکومتی جهانی است و پيروان اين کيش، مسلک خود را با کلامی شيرين تبليغ می کنند.

                              در شناسنامه مردم مصر، بخشی وجود دارد که در آن نوشته شده که دارنده شناسنامه پيرو يکی از اديان اسلام، مسيحيت يا يهود است اما در مورد بهائيان که جمعيتشان در مصر تا حدود دوهزار نفر برآورد می شود، در اين بخش از شناسنامه تنها خطی تيره کشيده می شود.

                              جدل بر سر درج مذهب بهائيت در شناسنامه پيروان آن در مصر در ماه آوريل گذشته آغاز شد که دادگاهی در شهر اسکندريه مصر به نفع خانواده ای بهائی رأی داد که خواهان ذکر مذهبشان در شناسنامه و گذرنامه خود بودند.

                              اين رأی مخالفت گسترده ای برانگيخت و وزارت کشور مصر بلافاصله به آن اعتراض کرد که در نتيجه، رأی دادگاه اسکندريه در مرحله تجديدنظر نقض شد و سرانجام صدور رأی نهائی به ديوان عالی اداری واگذار گرديد که اين دادگاه نيز رأی دادگاه اسکندريه را باطل کرد.

                              شيخ اعظم دانشگاه الازهر که مرجع مذهبی مصر و بخش عمده ای از جهان اسلام به شمار می رود نيز کيش بهائيت را فرقه ای منحرف و کفرآميز اعلام کرده است.

                              جمال عبدالناصر رهبر مصر در دهه شصت ميلادی بر اساس فتوای شيخ الازهر، مذهب بهائيت را غيرقانونی اعلام کرد و اين قانون هنوز در مصر پابرجاست.

                              کيش بهائيت در قرن نوزدهم ميلادی در ايران پايه گذاری شد اما دامنه آن به خارج از مرزهای اين کشور گسترش يافت و اکنون در سراسر جهان پيرو دارد.

                              در ايران که خاستگاه اين مذهب است، بهائيت علاوه بر اينکه از سوی دولت به رسميت شناخته نمی شود، پيروانش نيز با محدوديتهايی مواجهند و از برخی حقوق اجتماعی محرومند.

                              Comment


                              • #75
                                Egypt's Bahais denied citizenship rights

                                CAIRO -- A case that was to grant a religious minority full citizenship rights in Egypt ended last week with yet another blow to the Bahais of Egypt. The supreme authoritative court of Egypt ruled against allowing Bahais religious identification on their official personal documents.

                                The case, which was closely watched by human rights groups here and abroad, effectively discriminates against the 2,000-strong Bahai community in the country. The court's decision upholds government policy to deny Bahais the right to receive identification cards, birth certificates, education, and even medical care, unless they lie about their religious beliefs.

                                "Today's regrettable decision throws the ball in the government's court," said Hossam Bahgat, director of the Egyptian Initiative for Personal Rights (EIPR), which represented the Bahais in the case.

                                "The government must find a solution now for the hundreds of citizens who used to be able to obtain official documents recognizing their faith for more than five decades, until the government decided recently to change its policy and force them to choose between Islam and Christianity," Bahgat added.

                                In Egypt, religious affiliation is required in order to obtain state identification cards and other documents. By denying the small community the Bahai identification, the government is stripping them of full citizenship rights in the country.

                                The almost yearlong lawsuit against the government was filed by a married couple, Hussam Izzat Moussa and Ranya Enayat Rushdy, who wanted to add their daughters to their passports, which had listed the Bahai faith as their religion.

                                In April of this year, the couple re-opened the debate on whether the small community in Egypt should be given full citizenship rights. The couple won the initial case against the government, which granted them the ability to register their children in schools, receive marriage licenses, birth certificates, and proclaim their faith on state identification cards.

                                "We were ecstatic about the case that allowed our community to be fully accepted as Egyptians," said one married Bahai man, after the initial court victory. "But now our community is once again ostracized from our own society and country. We had hoped the government would fulfill its duty toward all Egyptians," he added.

                                The Bahai faith, of which there are approximately 2,000 adherents in Egypt, is the most recent, established in 1863, monotheistic religion. It originates from Iran and believes in the progressive revelations of God. Bahais believe that all religions are true and from God, but that at different times throughout human history, a new manifestation (prophet) is needed in order to adapt to the changing times and cultural traditions.

                                The main conflict between Muslims and Bahais is in the idea that Mohammed is not the final prophet of god, which has led to Muslims distrusting Bahais.

                                In December 2003, Al Azhar University, the most authoritative Sunni institution in the world, issued a fatwa against the Bahai faith. It stated that Islam does not recognize any religion other than those that the Holy Koran has asked to be respected. The fatwa specified the Bahai faith, stating that the "Bahai creed and its likes are intellectual epidemics that should be fought and eliminated by the state."

                                This most recent decision reverses a 1983 decision by the same court, which had stated that Bahais have a right to be identified by their religion under the constitution. Under the constitution, freedom of religion is explicitly granted, however, most officers that issue official documents are unwilling to recognize a faith other than Judaism, Christianity, and Islam.

                                "Our hope now is that the public debate over this issue will cause the Egyptian government to rectify its discriminatory policies, Bani Dugal, the principle representative of the Bahai community to the United Nations, argued.

                                "This could be accomplished either by allowing Bahais to be listed on government documents, by abolishing the religious affiliation listing entirely, or, simply, by allowing the word 'other' to be legally included on state identification forms."

                                As the eight-panel judiciary announced the decision Saturday, the crowd of watchers shouted, "God is great." A majority of Egyptians have no interest in recognizing a faith they view as an apostate of Islam.

                                Comment

                                Working...
                                X