بعضي وقت ها پيشرفت هاي بزرگ کاملا از ديد خارج مي شوند، مورد ايران و آمريکا چنين است. اين دو کشور در دو سال گذشته از انزواي دوجانبه به مرحله جدل هاي جدي ديپلماتيک رسيدند. دولت بوش با لحني پرخاشگر نشان مي دهد که خواستار گفتگو است. اما ايراني ها که متقاعد شده اند که در موضع بالاتري قرار دارند، ناز مي کنند. اما مشخص نيست که آيا منافع مردم ايران در بيشتر شدن عمق مجادله با آمريکاست يا در سياست مدارا کردن با اين کشور.
بحث هايي که رهبران ايران طي هفته هاي آينده درباره استراتژي سياسي شان پيش رو دارند، آينده ايران و خاورميانه را رقم مي زند. اما احتمالا هر تصميمي که گرفته شود، در آغاز از زير آن در مي روند، يعني نه کاملا وارد مذاکره مي شوند و نه کاملا آن را رد مي کنند. درست مثل معامله کردن در بازار تهران، اين مذاکرات نه سريع و نه مستقيم خواهد بود.
اما روند چانه زدن بين ايران و آمريکا در جريان است. اين مسئله اي است که در اين هفته از طريق دو کانال سياسي مختلف، مشخص شد. تغييراتي را که از بعد از تحريم و فضاي ترديد شديد که بين دو کشور از 28 سال پيش که در ايران انقلاب شد بوجود آمده بود، مشخص تر شد.
رئيس جمهور ايران که طرفدار گفتگو با آمريکا است مي گويد که زمينه مذاکره با آمريکا حالا کاملا آماده است. يک مقام ايراني هشدار داد که در ايران و آمريکا دسته بندي هايي وجود دارند که که طرفدار ادامه بن بست هستند، اما اين گروه در اکثريت نيستند. وي گفت: "اکثريت در دو کشور بايد براي دسيدن به راه حل، تصميم بگيرند".
اولين کانال ديپلماتيک برنامه هاي اتمي ايران است. خاوير سولانا، ديپلمات ارشد اتحاديه اروپا، روز چهارشنبه و پنجشنبه در آنکارا با علي لاريجاني، رئيس شوراي امنيت ملي ايران، گفتگو کرد. جزئيات اين گفتگو هنوز مبهم است اما نکته مهم اين است که آنها توافق کردند تا دو هفته ديگر درباره آنچه در واقع از سرگيري مذاکرات بين ايران و سه کشور اروپايي است، درباره مسائل اتمي ايران گفتگو کنند.
پيام سولانا به لاريجاني اين بود که تا قبل از پايان 24 ماه مه که تاريخ تحريم هاي قبلي به سر مي رسد و شوراي امنيت سازمان ملل درباره سومين دور تحريم ها عليه ايران تصميم مي گيرد، ايران بايد بر سر ميز مذاکرات بنشيند. روياي پيچيده سولانا اين است که ايران تا اواسط ماه مه با نمايندگان فرانسه، انگليس و آلمان و احتمالا روسيه و چين گفتگو خواهد کرد. او اميدواراست که اين گفتگو به قول ديپلمات ها، منجر به "تعليق کردن تعليق" بشود. بدين معني که تحريم هاي سازمان ملل در ازاي قول ايران براي به تعليق درآوردن غني سازي اورانيوم در زمان گفتگو ها، متوقف بشود. اگر رقص ديپلماتيک سولانا موفقيت آميز باشد، آمريکا هم به دور گفتگو ها مي پيوندد.
هيچ کس تا بحال نتوانسته است راه حلي پيدا کند که پلي باشد بر اختلاف گستره بين ايران و آمريکا بر سر مسائل اتمي، اما در هر حال معناي مذاکره ديپلماتيک هم همين است. مقامات ايراني به طور خصوصي مي گويند که سولانا براي يافتن راه حلي که براي هر دو طرف قابل قبول باشد، بايد آزادي عمل زيادي در اختيار داشته باشد. يکي از اين مقامات معتقد است که اگر مذاکرات در موضع فعلي انجام شود، با شکست مواجه خواهد شد.
کاندوليزا رايس، براي اطمينان بخشيدن به ايران، طي اقدامي غير معمول اعلام کرد که آمريکا براي تغيير رژيم در ايران برنامه ريزي نکرده است. وي در گفتگوي روز دوشنبه اش با فايننشال تايمز، گفت: "تغيير رژيم جزو سياست هاي دولت آمريکا نيست. سياست آمريکا بوجود آوردن تغيير در رفتار رژيم ايران است".
کانال ديپلماتيک دوم اين است که ايران همزمان با سفر رايس به شرم الشيخ در مصر براي شرکت در نشست با همسايگان عراق که شامل ايران و سوريه هم مي شود، در اين کنفرانس شرکت کند. البته در حالي که انتظار مي رود ايران در اين کنفرانس شرکت کند، مقامات ايراني هشدار مي دهند که ممکن است وزير امور خارجه کشورشان، منوچهر متکي، در اين کنفرانس شرکت نکند، مگر اين که پنج مقام ايراني که در ماه ژانويه در شهر اربيل در شمال عراق دستگير شده اند، آزاد شوند.
رايس خواستار گفتگو دوجانبه با نمايندگان ايران و سوريه در نشست "همسايگان" است. مقامات دولتي آمريکا اميدوارند که اين نشست، نقطه آغازي براي گفتگو هاي منظم با ايران و سوريه درباره چگونگي ايجاد ثبات در عراق، باشد. پس به اين نتيجه مي رسيم که دولت آمريکا آماده است که با آغوش باز پذيراي توصيه هاي گزارش بيکر- هميلتون باشد.
درها براي اولين گفتگوي احتمالي بين ايران و آمريکا از بعد از سال 1979، گشوده شده است. هردو طرف بايد تصميم بگيرند که آيا خواستار آن هستند يا نه و بايد صدا هاي قوي که در داخل کشورهايشان آنها را به مجادله تشويق مي کنند، نشنيده بگيرند.
بحث هايي که رهبران ايران طي هفته هاي آينده درباره استراتژي سياسي شان پيش رو دارند، آينده ايران و خاورميانه را رقم مي زند. اما احتمالا هر تصميمي که گرفته شود، در آغاز از زير آن در مي روند، يعني نه کاملا وارد مذاکره مي شوند و نه کاملا آن را رد مي کنند. درست مثل معامله کردن در بازار تهران، اين مذاکرات نه سريع و نه مستقيم خواهد بود.
اما روند چانه زدن بين ايران و آمريکا در جريان است. اين مسئله اي است که در اين هفته از طريق دو کانال سياسي مختلف، مشخص شد. تغييراتي را که از بعد از تحريم و فضاي ترديد شديد که بين دو کشور از 28 سال پيش که در ايران انقلاب شد بوجود آمده بود، مشخص تر شد.
رئيس جمهور ايران که طرفدار گفتگو با آمريکا است مي گويد که زمينه مذاکره با آمريکا حالا کاملا آماده است. يک مقام ايراني هشدار داد که در ايران و آمريکا دسته بندي هايي وجود دارند که که طرفدار ادامه بن بست هستند، اما اين گروه در اکثريت نيستند. وي گفت: "اکثريت در دو کشور بايد براي دسيدن به راه حل، تصميم بگيرند".
اولين کانال ديپلماتيک برنامه هاي اتمي ايران است. خاوير سولانا، ديپلمات ارشد اتحاديه اروپا، روز چهارشنبه و پنجشنبه در آنکارا با علي لاريجاني، رئيس شوراي امنيت ملي ايران، گفتگو کرد. جزئيات اين گفتگو هنوز مبهم است اما نکته مهم اين است که آنها توافق کردند تا دو هفته ديگر درباره آنچه در واقع از سرگيري مذاکرات بين ايران و سه کشور اروپايي است، درباره مسائل اتمي ايران گفتگو کنند.
پيام سولانا به لاريجاني اين بود که تا قبل از پايان 24 ماه مه که تاريخ تحريم هاي قبلي به سر مي رسد و شوراي امنيت سازمان ملل درباره سومين دور تحريم ها عليه ايران تصميم مي گيرد، ايران بايد بر سر ميز مذاکرات بنشيند. روياي پيچيده سولانا اين است که ايران تا اواسط ماه مه با نمايندگان فرانسه، انگليس و آلمان و احتمالا روسيه و چين گفتگو خواهد کرد. او اميدواراست که اين گفتگو به قول ديپلمات ها، منجر به "تعليق کردن تعليق" بشود. بدين معني که تحريم هاي سازمان ملل در ازاي قول ايران براي به تعليق درآوردن غني سازي اورانيوم در زمان گفتگو ها، متوقف بشود. اگر رقص ديپلماتيک سولانا موفقيت آميز باشد، آمريکا هم به دور گفتگو ها مي پيوندد.
هيچ کس تا بحال نتوانسته است راه حلي پيدا کند که پلي باشد بر اختلاف گستره بين ايران و آمريکا بر سر مسائل اتمي، اما در هر حال معناي مذاکره ديپلماتيک هم همين است. مقامات ايراني به طور خصوصي مي گويند که سولانا براي يافتن راه حلي که براي هر دو طرف قابل قبول باشد، بايد آزادي عمل زيادي در اختيار داشته باشد. يکي از اين مقامات معتقد است که اگر مذاکرات در موضع فعلي انجام شود، با شکست مواجه خواهد شد.
کاندوليزا رايس، براي اطمينان بخشيدن به ايران، طي اقدامي غير معمول اعلام کرد که آمريکا براي تغيير رژيم در ايران برنامه ريزي نکرده است. وي در گفتگوي روز دوشنبه اش با فايننشال تايمز، گفت: "تغيير رژيم جزو سياست هاي دولت آمريکا نيست. سياست آمريکا بوجود آوردن تغيير در رفتار رژيم ايران است".
کانال ديپلماتيک دوم اين است که ايران همزمان با سفر رايس به شرم الشيخ در مصر براي شرکت در نشست با همسايگان عراق که شامل ايران و سوريه هم مي شود، در اين کنفرانس شرکت کند. البته در حالي که انتظار مي رود ايران در اين کنفرانس شرکت کند، مقامات ايراني هشدار مي دهند که ممکن است وزير امور خارجه کشورشان، منوچهر متکي، در اين کنفرانس شرکت نکند، مگر اين که پنج مقام ايراني که در ماه ژانويه در شهر اربيل در شمال عراق دستگير شده اند، آزاد شوند.
رايس خواستار گفتگو دوجانبه با نمايندگان ايران و سوريه در نشست "همسايگان" است. مقامات دولتي آمريکا اميدوارند که اين نشست، نقطه آغازي براي گفتگو هاي منظم با ايران و سوريه درباره چگونگي ايجاد ثبات در عراق، باشد. پس به اين نتيجه مي رسيم که دولت آمريکا آماده است که با آغوش باز پذيراي توصيه هاي گزارش بيکر- هميلتون باشد.
درها براي اولين گفتگوي احتمالي بين ايران و آمريکا از بعد از سال 1979، گشوده شده است. هردو طرف بايد تصميم بگيرند که آيا خواستار آن هستند يا نه و بايد صدا هاي قوي که در داخل کشورهايشان آنها را به مجادله تشويق مي کنند، نشنيده بگيرند.

Comment