Iran:The Next War

[Rasputin]

يك مقام امنيتي اسرائيل: ممكن است تابستان با ايران درگير شويم

سرلشكر"عاموس يدلين" رئيس بخش اطلاعات و امنيت نظامي اسرائيل گفت كه در تابستان امسال امكان وقوع جنگ با اسرائيل وجود دارد.

راديو ارتش اسرائيل گزارش داد كه يدلين همچنين گفته است كه هم اكنون پنچ گزينه" ايران،*حماس،*حزب الله لبنان، سوريه و *القاعده "در زمينه نظامي عليه اسرائيل فعال هستند.



وي اضافه كرد:"با هريك از اين پنج گزينه امكان رويارويي نظامي در تابستان سال جاري وجود دارد."


اين مقام نظامي همچنين درباره روند فعاليت هاي حماس هم گفت كه اين جنبش تنها به سيطره بر نوار غزه اكتفا نمي كند بلكه به دنبال تصرف كرانه باختري و حتي بيشتر از آن يعني سيطره بر سازمان آزاديبخش فلسطين است.

[Rasputin]

خبرگزاری «نووستی» از مسکو گزارش زیر را منتشر کرد:

ایران اطمینان یافته

جنگ با امریکا قطعی است

اعلام شتابزده سهمیه بندی بنزین یکی از نشانه های این آمادگی است

ایران نگران اشغال مناطق نفتی جنوب کشور توسط پیاده نظام نیروی دریائی امریکاست!




مسکو- نووستی: از اوایل این هفته تهران استقرار نیروهای فدایی سپاه پاسداران را در مرز با عراق و جنوب کشور آغاز کرد.

طبق اطلاعات سایت DEBKA که نزدیک به منابع نیروهای امنیتی اسرائیل است، مقامات ایرانی نگران استقرار پیاده نظام نیروی دریایی آمریکا در سواحل کشور هستند که می توانند معادن نفت در استان خوزستان را تحت اشغال در آورند.

پیش بینی می شود که در صورت آغاز حمله گسترده نظامی، نیروهای سپاه مانع پیشرفت نیروهای آمریکا و انگلیس در ایران شوند. علاوه بر این اطلاع داده شده که طی روزهای 24 و 25 ژوئن گروهی از پیشگامان سپاه از هلیکوپتر با چتر در مناطق جنوب عراق فرود آمدند.

یگ منبع آگاه در وزارت دفاع انگلیس اطلاع داد که نیروهای سپاه پاسداران ایران وارد عراق شده اند تا در آنجا به نظامیان انگلیسی در این کشور حمله کنند. روز 6 تیر نیز در ایران سهمیه بندی بنزین به اجرا در آمد.

بعقیده کارشناسان DEBKA، این تدابیر، یعنی استقرارپیشگامان سپاه در جنوب کشور و محدودیت خرید بنزین حاکی از اطمینان مقامات ایرانی از این است که جنگ با آمریکا ناگزیر خواهد بود.

[Rasputin]

سردار عيسی شريفی که خبرگزاری ايسنا از وی به عنوان "معاونت پشتيبانى مهندسى و تحقيقات ستاد مشترك سپاه پاسداران" نام برد در جمع گردان های سرکوبگر ضد شورش شهری "عاشورا و الزهرا" در خوی از آمادگی بسيج برای مقابله با آنچه که "توطئه و خيال خام دشمنان" در "مناطق مرزی ايران" ناميد خبر داد و گفت:"امروز دشمن با توطئه*هاى مختلف در تلاش است تا با ناامن جلوه دادن مناطق مرزى ايران اسلامى ثبات و آرامش را از اين مردم دور سازد ،اما بايد بداند كه نيروهاى مردمى بسيج با تمام توان خود آماده*ى مقابله با هرگونه توطئه و خيال خام دشمنان است."

به گزارش ايسنا وى آمريکا را "به توطئه*ى تفرقه*افكنانه*ى مناطق مرزى آذربايجان غربى" متهم کرد و مدعی شد که:"اقوام مختلف آذربايجان با سابقه*ى درخشان در دفاع از آرمان*هاى اصيل انقلاب اسلامى و حريم ولايت، شهداى والامقامى را تقديم اسلام و انقلاب كرده*اند و اجازه نمي*دهند تعدادى خودفروخته، اتحاد و اتفاق مردم اين منطقه را به هم بزنند."

گفتنی است برخورد شديد سرکوبگرانه رژيم با مطالبات ملی مردم در استان های مرزی, و از جمله دستگيری های گسترده و صدور احکام اعدام, همچنين نظامی و امنيتی کردن فضای اين مناطق, شرايط مناسبی برای گسترش نفوذ گروههای تروريستی مسلح مورد حمايت آمريکا فراهم کرده است.

[Rasputin]

3500 مدير دولتی برای توجيه شرايط، به تهران فراخوانده شدند
مطبوعات و خبرگزاری های جهان:
حاکميت ايران آماده
اعلام شرايط جنگی می شود
سهميه بندی بنزين، هيچ ارتباطی با تفسيرهای اقتصادی و محيط زيستی سعيد ليلاز،
عباس عبدی، معصومه ابتکار و عوامفريبی های احمد جنتی ندارد.





حمايت سريع و همآهنگ رئيس مجلس، دبير شورای نگهبان و رهبر (گزارش وزير کشور در جلسه غير علنی مجلس) از طرح کودتائی سهميه بندی بنزين و متعاقب آن احضار فوق العاده مديران نيمه نظامی- نيمه امنيتی دولت احمدی نژاد درتهران برای شرکت در يک جلسه توجيهی، تمام شک و ترديدها پيرامون انگيزه های سهميه بندی بنزين را برطرف کرد. اين شواهد و اخبار نشان داد که تصميم در شورای نظامی- امنيتی در حضور رهبر و با شرکت شماری از اعضای شورای عالی امنيت ملی و گروهی از فرماندهان نظامی گرفته شده و اجرای آن ابلاغ شده است.

انتشار اخبار مربوط به تصميمات جديد کنگره امريکا عليه ايران و حتی اعلام صريح ضرورت جلوگيری از ورود بنزين به ايران و يا محدود کردن صادرات نفت ايران نشان داد، که تنش تحريمی- نظامی عليرغم مانورهائی که روی "مذاکرات اتمی" می شود همچنان سرعت می گيرد و سهميه بندی بنزين تنها اقدام نشانگر اين روند نيست و در آينده نزديک بايد شاهد اعلام تصميمات ديگری بود.

روز گذشته 3500 تن از مديران دولتی سراسر كشور به تهران فراخوانده شدند و در حضور سران سه قوه در تالار بزرگ وزارت كشور برای آنها يک جلسه توجيهی تشکيل شد. گرداننده اين جلسه هاشمی ثمره معاون سپاهی- امنيتی و چهره مرموز و پشت پرده احمدی نژاد بود که درعين حال معاون وزارت کشور هم اعلام شده است!

(از جمله پيامدهای حضور او در وزارت کشور و درکنار پورمحمدی و سردار ذوالقدر سرکوب های اخير و طرح هائی نظير مقابله با بدحجابی و اوباش گيری است.)

هاشمی ثمره در جمع بندی سخنان احمدی نژاد و دو ديگر سران قوا در توجيه مديران اجرائی کشور نسبت به شرايطی که به سمت آن می رويم، ضرورت های اعلام سهميه بندی بنزين را تشريح کردند. هاشمی ثمره سپس در يک مصاحبه بسيار کوتاه گفت: سهميه بندی بنزين اجرايی شده و اوضاع هم به صورت عادی است.

نه تنها سهيمه بندی بنزين، نه فقط جلسه فوق العاده مديران کشور، بلکه اخبار و تفسيرهائی که مطبوعات مهم جهان(از جمله اکونوميست) نيز در باره ايران منتشر کرده اند همگی تائيد و تاکيد بر اين نکته دارند که "ايران به سمت اعلام شرايط جنگی می رود و حکومت خود را آماده شرايط جنگی می کند".

(جدا از سخنان عوامفريبانه احمدجنتی در نماز جمعه ديروز تهران، کسانی که در زير عنوان بالا از آنها نام برده شده هر يک حمايت خويش از سهميه بندی بنزين را مشروط به ديدگاه های خود در عرصه اقتصادی و حفظ محيط زيست کرده و به سابقه اين طرح در دولت خاتمی نيز پرداخته اند که از نظر ما اين اشارات و سوابق ارتباطی با انگيزه کنونی برای اعلام سهميه بندی بنزين ندارد. تصميم کنونی صرفا جنبه نظامی دارد و بايد از اين ديدگاه به آن نگاه کرد، زيرا در غير اينصورت نه تنها از مسير پرونده اتمی ايران غافل خواهيم ماند بلکه در ارزيابی تصميمات آينده نيز عقب خواهيم افتاد.)

[Rasputin]

I could have been killed on that day if I hadn't dropped my book. I hadn't thought about the fact that it was an extraordinary moment until I glanced at my morning newspaper. There I saw a picture of an Iraqi home with a big hole in the middle of its living room wall; a sad man, avoiding the camera, stood to the right of that hole. He was hiding a photo against his chest. Until I saw that picture, it never occurred to me that a particular day in my life, so many years ago, wasn't just an ordinary event.

My memory of the moment is blurry. I remember almost nothing from the moments before it happened and definitely nothing from that same day afterward. I do remember it was a cold winter day in 1980; I still lived in Iran. We lived on the third floor of an apartment building. The war with Iraq had started earlier that year. All universities were closed so all I did -- all I had the right to do -- was to stay in my room and read books. I liked philosophy.

That day I heard gunshots coming from outside, so I stopped reading and ran toward the family room. It was the only place in our house with a grand window with a view of Tehran's amazing mountains surrounding the northern borders of the city. It was a bright sunny day, and the mountains were blanketed with snow. My mother was in the kitchen. I looked outside and saw nothing special. The street was crowded as usual. People were not even running. Everybody had heard so many explosions and had seen so much blood in the streets, death was no longer scary.

My best friend had just left Iran. Before her parents forced her to leave, she and I had decided we would kill ourselves on the same night. Day and night we talked about suicide, but we couldn't agree on specifics. And then one night she tried it all by herself; she swallowed a bunch of pills, and I felt betrayed. But my friend's attempt failed, and the next morning her mother asked me to convince her that life was worth living. I didn't have the courage to tell her mother the truth -- that life, the way it was, wasn't worth living.

I was naïve; I am sure now that my friend's mother already knew everything. When, one month later, she left Iran, I started missing my best friend. I had no one else to tell her about all my amazing plans for killing myself in a way that would astonish everyone in my life -- it was going to be unforgettable.

But she left, so I put my plans on hold.

Then came that particular morning when I heard the gunshots and ran into our living room. I kept my book in hand and strained to see what was happening and why people were not running. Then, all of a sudden, my book slid through my fingers and fell to the ground. I bent down to pick it up when suddenly I heard an explosion unlike any I had heard before. It was so close it seemed to cram the room.

Our living room filled up with dust. I threw myself to the ground. It wasn't the first time that I had to plunge to avoid death.

And then I wondered: Was I dead this time?

My mother screamed.

I raised my head and saw the window with a hole in it at the height my head would have been if I hadn't reached down to retrieve my fallen book. And there was another hole on the wall -- a much bigger hole -- still smoking.

At that moment I realized I'd lost the chance of dying a spectacular death, a death much better than all my imaginary plans. I knew I had missed this opportunity to be, for once, the center of attention, to exist in a moment when death becomes something rare, something visible, something that everyone remembers forever, something as unusual as a picture in the morning newspaper that can actually shock and spawn indefinitely the kind of rage that does not go away, even after turning the page.

The hole in the wall of our family room stayed untouched for a long time until, slowly, we all forgot about its existence.

[Rasputin]

نماينده مجلس گفتند برو بگو:
تنگه هرمز را می بنديم
اگر کنگره امريکا پا فراتر بگذارد




مرتضی تمدن از جمله نمايندگان مجلس هفتم است که حتما برای رفتن به مجلس هشتم هم توصيه نامه امام زمان را در جيب خواهد داشت. او را اين بار از شهر کرد به مجلس بردند، شايد برای مجلس هشتم از در ديگری وارد مجلسش کنند.

آقای تمدن، در گرماگرم پرونده سازی برای ايران که محسن امين زاده معاون وزارت خارجه در زمان خاتمی به آن اشاره کرده و دراين شماره پيک نت می خوانيد به خبرگزاری خودی "فارس" گفته و يا به او گفته اند بگويد:



با توجه به اينكه گلوگاه عبور انرژی تنگه هرمز است، اگر آمريكايی*ها بخواهند پا را فراتر بگذارند و برای جريان انرژی برای ما محدوديت و مشکل ايجاد کند و طرح محدوديت را تصويب كنند، مجلس شورای اسلامی نيز برای مقابله با اين طرح با ايجاد محدوديت، در عبور جريان انرژی در تنگه هرمز تجديد نظر خواهد كرد.

مواظب باشند كه بنزين خودروی آقای بوش از تنگه هرمز عبور می*كند.

اگر قرار باشد خليج فارس برای ما ناامن شود بايد برای همه ناامن شود و اگر قرار باشد آمريكايی*ها در مصرف انرژی برای ما محدوديت و مزاحمت ايجاد كنند، ما هم در مجلس تلاش خواهيم كه با ارائه طرحی در جريان عبور انرژی از تنگه هرمز تجديد نظر كنيم و اين موضوع را تحت كنترل بيشتر خودمان در آوريم تا دست آنها برای استفاده از هر حربه*ای عليه ما باز نباشد.

[Rasputin]

Will Israel Strike Iran?

As scary as the idea may sound, the Israelis may not be bluffing. Their defense experts display no doubt whatsoever that Israel's Air Force can cripple Iran's nuclear program if necessary. The trick, they say, is to go after the system's weak spots.

"You need to identify the bottlenecks," says a senior Israeli military source, asking not to be named for security reasons. "There are not very many. If you take them out, then you really undermine the project."

Shlomo Brom, a former Israeli armed forces chief of strategic planning, says the destruction of two or three key facilities would probably suffice. He singles out the Natanz uranium-enrichment complex and the conversion plant at Esfahan as critical.

It wouldn't be as easy as it sounds. Tehran, taking obvious lessons from Israel's successful 1981 bombing of Saddam Hussein's reactor at Osirak, has done its best to shield potential targets like Natanz. "They are dispersed, underground, hardened," says the senior Israeli military source. U.S. analysts say each facility would require multiple hits before serious damage was done.

Still, the Israelis—who have an undeclared nuclear arsenal of their own, and refuse international inspections or oversight—insist they have all the firepower they need: more than 100 U.S.-made BLU-109 "bunker buster" earth-penetrating bombs. "I think they could do the job," says the senior Israeli source.

Logistics is a bigger hurdle. Each separate target would require a small fleet of aircraft. Israel's F-15s and F-16s would need advance escorts of "electronic countermeasures" aircraft to jam Iran's air-defense radars, and every one of those planes would need an entourage of fighter aircraft. At short range, Tehran's newly upgraded MiG-29 interceptors are a match for just about anything in the air. "To get there and bomb the facilities, that's the easy part," says Brom.

"The difficult part is how to get back. We're not making kamikaze runs."

To hit Osirak in 1981, Israel's bombers flew in low over Saudi Arabia. In a study published late last year by the U.S. Army War College, Brom suggests that a strike against Iran's facilities could arrive by way of the Indian Ocean—roughly twice the operational radius of Israel's newest strike aircraft under optimal flying conditions. But Israel's fleet of specialized planes for in-flight refueling—five aging KC-130H tankers—doesn't have the capacity to get all those aircraft there and back again. The only way to manage it would be with a covert stopover midway—it's anybody's guess where.

The Israelis admit they can only disable the Iranian program, not destroy it. "The real question is what you achieve if the best you can do is to delay the project for a few years," says a senior U.S. administration official, speaking anonymously because it's a sensitive topic. The cost to the region's stability could be devastating.

Meanwhile, Israel continues to upgrade its own arsenal, acquiring two new German subs that could launch nuclear-armed cruise missiles for a "second-strike" deterrent. Perhaps the threats are only a way of pushing the West to get tough with Tehran before the arms race gets even more heated. But if so, it's one hell of an act.

[Rasputin]

با ادعای سخنگوی ارتش امريکا درعراق
جنگ ايران و امريکا
عملا در عراق آغاز شده
اعلام غير رسمی تفاهم بوش و پوتين
هشدار امين زاده عملا تائيد شد!




انتشار مقاله تحليلی "امين زاده" معاون سابق وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی در دوران رياست جمهوری محمد خاتمی همزمان شد با مصاحبه سخنگوی نيروهای امريکائی درعراق و نمايش سلاح های ساخت ايران که در عراق بدست آمده است.

سخنگوی ارتش امريکا درعراق مدعی شد که درجريان بازجوئی از دستگير شدگان وابسته به مقتدا صدر در دوران اخير به اطلاعاتی دست يافته که بموجب آنها، سپاه قدس مستقيما در کار آموزش نيروهای صدر و انتقال سلاح به عراق و همچنين طراحی عمليات نظامی در اين کشور دست دارد. اگر ادعاهای سخنگوی ارتش امريکا در عراق توسط مراجعی غير از خود امريکائی ها که درعراق يک طرف جنگ اند تائيد شود، آنگاه فصل جديدی آغاز شده است که اهميت و اعتبار مقاله تحليلی امين زاده نيز در اهميت آغاز اين مرحله نهفته است. يعنی جنگ ميان ايران و امريکا عملا درعراق آغاز شده و امريکا می تواند به بهانه همين جنگ ضرباتی نظامی را متوجه ايران کند و از سوی ديگر جهان عرب را به همين بهانه بيش از پيش عليه ايران با خود متحد سازد. گشايش پرونده "تروريسم اتمی" که امين زاده درمقاله خود بدرستی به آن اشاره می کند، در کنار پرونده هائی که باتهام دست داشتن ايران در رويدادهای لبنان و عراق و افغانستان امريکا برای ايران گشوده هر کدام اجزاء آن هيولائی است که امريکا می خواهد مدعی بيرون آوردن آن از شيشه شود و سپس در يک اجماع جهانی به آن يورش ببرد.

مصاحبه روز گذشته سخنگوی ارتش امريکا درعراق را، تمام خبرگزاری های جهان از جهت اتهامات وارده به ايران و استناد به اعترافات دستگيرشدگان بديع و کم نظير ارزيابی كردند. اين مصاحبه فصل ديگری از مقاله امين زاده را نيز تائيد کرد. آن فصل که با هشدار به مقامات حاکم تاکيد می کند که بر خلاف آن خوش بينی ها و خوش خيالی های برآمده از مذاکرات لاريجانی با البرادعی و سولانا - رئيس سازمان جهانی انرژی اتمی و همآهنگ کننده سياست خارجی اتحاديه اروپا - امريکا و نزديک ترين متحدان اروپائی آن، همچنان به مسير سياست استراتژيک خود برای کشاندن ايران به يک صحنه زورآزمائی نظامی و سپس وارد ساختن مرگ آورترين ضربه نظامی به ايران ادامه می دهند.

اين ارزيابی را، اگر درکنار سفر و مذاکرات در پشت پرده مانده پوتين و بوش در امريکا قرار دهيم و اشاراتی را که خبرگزاری ها به محور اصلی اين ديدار و مذاکره، يعنی رسيدن به نظر واحد برای مقابله با ايران كردند جدی تلقی کنيم، آنگاه به آسانی نمی توان از کنار هشدار امين زاده عبور کرد و نوشته او را در قد و قامت نوشته هائی که به قلم دولتمردان زمان خاتمی در ايران منتشر می شود ارزيابی کرد.

[Rasputin]

توصيه سناتور ليبرمن برای
بمباران سه پايگاه سپاه در تهران






سناتور جوزف ليبرمن از جمله نمايندگان طرفدار حمله نظامی به ايران در سنای آمريکا، در بررسی کنفرانس خبری سخنگوی نظامی امريکا درعراق و ادعاهائی که در ارتباط با نقش سپاه پاسداران در حوادث انفجاری عراق دارد گفت:

هيچ*کس اشتياقی برای آغاز درگيری نظامی با ايران ندارد، ولی واقعيت اين است که دولت ايران با اقدامات خود به ما اعلام جنگ داده*است. شايد چاره*ای جز اقدام نظامی عليه اردوگاه*هايی که ايران از آنها برای تجهيز و آموزش شورشيان ضد*ائتلاف در عراق استفاده می*کند وجود نداشته*باشد.

[Rasputin]

مقامات بلاروس اعلام كردند وزير دفاع ايران روز چهارشنبه به منظور ارتقاى روابط دوجانبه وارد اين كشور شده است. به گزارش خبرگزارى آسوشيتدپرس، اين سفر گمانه*زني*ها درباره احتمال توافقنامه تسليحاتى بين دو كشور را افزايش داده است.
مقامات بلاروسى درباره هدف از سفر مصطفى محمد نجار اطلاعات زيادى را فاش نكردند.
اين سفر كمتر از دو ماه پس از ديدار محمود احمدي*نژاد، رئيس جمهورى ايران از بلاروس صورت مي*گيرد كه در آن وى به وحدت دو كشور در مقابل فشار خارجى تاكيد كرد.
بخش اطلاعات وزارت دفاع بلاروس اعلام كرد مقامات درباره "چشم*انداز همكارى" بحث خواهند كرد.
بنا بر اين گزارش، هيئت ايرانى "از سيستم آموزش" در نيروهاى مسلح بلاروس آگاهى يافته و "به برخى مسائل مورد علاقه دو طرف مي*پردازد."
"الكساندر آلسين"، يك تحليل*گر نظامى مستقل گفت گمان مي*كند ايران به مدرنيزه كردن سيستم*هاى موشك ضدهوايى شوروى سابق و وسايل الكترونيك دفاعى علاقه*مند است.

[Rasputin]

Is the US Going to Attack Iran?

Is the United States going to attack Iran? This question is being asked around the world.

The big American military build-up in the Persian Gulf has gone on for some time, and there is every reason to believe that Washington is setting the stage for a major offensive against Iran. In fact, the Bush administration has followed a carefully orchestrated strategy with a view to paving the way for a major conflict with Iran. The clearest signal comes from US Vice President Dick Cheney’s latest comments on February 23. At a joint news conference with Australian Prime Minister John Howard, Cheney said that ‘all options’ are on the table if Iran continues to defy UN- led efforts to get Tehran to abandon its nuclear program. The news conference was held amidst tight security because thousands of protesters were voicing their anger at his visit. They called the main architect of invasion and occupation of Iraq a ‘war criminal’ and they called for the withdrawal of Australian soldiers from Iraq.

Cheney said that the United States remained ‘deeply concerned’ about Iran’s activities, including the ‘aggressive’ sponsoring of terrorist group of Hezbollah and ‘inflammatory statements’ by President Ahmadinejad: ‘We worked with European community and the United Nations to put together a set of policies to persuade the Iranians to give up their aspirations and to resolve the matter peacefully, and that is still our preference.’ ‘But I have also made the point, and the president has also made the point, that all options are on the table,’ said Cheney.

Even though Iran says its nuclear program is for only peaceful purposes, to generate energy, the United States and some of its allies suspect this could lead to Iran producing nuclear weapons that could challenge the nuclear power and political hegemony of the US and Israel in the Middle East. Only the United States of America and Israel have some kind of ‘God-given’ right to have nuclear and other destructive weapons of mass destruction and to use them whenever they decide to do so. The whole world knows that the US occupation forces used internationally banned weapons during their deadly assault on Fallujah. They also used prohibited substances including mustard gas, nerve gas and other burning chemicals in their attacks. Fallujah residents reported that they saw ‘melted’ bodies in the city, which suggests that US military used napalm gas that makes the human body melt. Last summer, Israeli army littered the whole of south Lebanon with cluster bombs provided by the United States.

Let us recall the similar scenarios in 2002 and early 2003 when Iraq was accused by the United States of possessing weapons of mass destruction. Of course, the Bush administration knew that no such weapons existed in Iraq. But the pretext was used to justify the invasion and occupation of Iraq in 2003. It was in furtherance of the grand strategy to bring the Middle East under America’s political hegemony and to control its oil resources. Now the US administration is using the same methods in the case of Iran.

The BBC recently revealed some clear indications of the US-planned attack on Iran. According to the BBC, the US contingency plans for air strikes on Iran extend beyond nuclear sites and include most of the country’s military infrastructure. Any such attack would target Iranian air bases, naval bases, missile facilities and command-and-control centres.

Iran is within an hour’s flying time from some American base or aircraft carrier. In case of war, America, most probably America and Israel together, will have no difficulty in destroying Iranian army, its military bases and the economic infrastructure of Iran.

Seymour Hersh, an American Pulitzer Prize winning investigating journalist, reported that American Special Operation Forces were already operating inside Iran in preparation for a possible air ground attack (New Yorker, 24 January 2005). He also later reported that current and former officials told him that one of the options being considered by the Bush administration against Iran called ‘for the use of a bunker-buster tactical nuclear weapon, such as B61-11, against underground nuclear sites’ (New Yorker, 17 April 2005).

Hersh pointed out last year how the Bush administration had increased the secret activities inside Iran with a view to pave the way for a major air attack. He writes: ‘Current and former American military and intelligence officials said that Air Force planning groups are drawing up lists of targets, and teams of American combat troops have been ordered into Iran, under cover, to collect targeting data and to establish contact with anti-government ethnic-minority groups’ (New Yorker, 17 April 2006).

The United States has been deeply involved in the affairs and politics of Iran since the Second World War. The Shah of Iran who had inherited the throne from his father in 1941 was forced into exile in 1951 by the popular government headed by the Iranian leader Dr Mohammad Mossadegh. He nationalized the Anglo-Iranian Oil Company. US intervened in 1953 and installed the Shah in power again. He established a dictatorship. In 1957 Washington helped the Shah create SAVAK, the notorious secret police, which silenced all those who criticised the policies of the Shah. The brutal regime of the Shah came to an end in 1979 and Ayatollah Khomeini established the Islamic Republic. America cut off all diplomatic relations and imposed tight economic sanctions against Iran. During the Iran-Iraq War (1980-198 Washington provided seed stock for biological weapons, weapons and financial backing to Iraq.

Iran continues to be a major concern to the US for a number of reasons. Iran, like Iraq, is a big country. It has oil wealth, water resources and a large population. After having occupied Iraq and its oils resources under control, in Washington’s calculation, Iran is the only country in the region that can challenge its domination of the Middle East. As the US controls the political developments throughout the Middle East, the only major country that has not capitulated to Washington is Iran. The stage is set for a new war of aggression and the Bush administration has been busy preparing for a massive attack on Iran.

Bush in his January 10, 2007 speech not only announced sending further US troops to Iraq; he also signalled his determination to reshape the entire Middle East under the domination of the United States. ‘Succeeding in Iraq requires defending its territorial integrity and stabilizing the region in the face of the extremist challenge,’ Bush declared. ‘This begins with addressing Iran and Syria.’ What he meant by ‘defending Iraq’s integrity’ and ‘stabilizing the region’ was to safeguard the military occupation of Iraq without any complaint from any quarter and extending the US domination over Iran and Syria, who have not been brought to their knees yet. In his speech, Bush also declared: ‘We are taking steps to bolster the security of Iraq and protect American interests in the Middle East.’

[Rasputin]

Second Part

In fact, a huge military build-up in the Persian Gulf had been gaining momentum. The World Net Daily staff writer Dr Jerome Corsi has pointed out that by the end of February, an American armada of 50 warships was scheduled to be stationed in the area. The USS John C. Stennis (CVN 74) aircraft carrier battle group has gone to join the USS Dwight D. Eisenhower (CVN 69) aircraft carrier battle group already stationed there. Besides, the USS Boxer (LDH 4) amphibious assault ship is stationed in the Persian Gulf. The USS Bataan (LHD 5) was also sent to the area in January. A fleet of 12 ships supports each carrier attack group, including two guided missile-cruisers, two guided missile destroyers, and an attack submarine.

American military domination of the Middle East is maintained by a vast network of military bases throughout the region. The US military in case of war has the capacity to crush Iran by round-the-clock bombing using cruise missiles and hundreds of warplanes. Batteries of Patriot anti-missile systems are at present being installed in the Gulf states to protect vital US military assets.

Despite the clear war preparations that are going on, President Bush continues to declare that the US has no immediate plans to attack Iran. The fact remains that his objective is to have an Iran closely allied with the US as under the Shah and the rest of the Arab rulers. Such an objective will not be achieved by negotiations to end the nuclear standoff but by changing the present rulers of Iran. As no clandestine operations have succeeded so far in bringing the clerics to capitulation, the Bush administration thinks that a major blitzkrieg will do the job and protect the American interests in the Middle East. But we all know what those interests are.

The dangerous course followed by Washington has not been the focus of only informed media, but also of some important American public figures. At the end of last year, the Baker-Hamilton report, written by a bipartisan commission of Republicans and Democrats, suggested opening talks with Iran and Syria to resolve the Iraqi crisis. However, President Bush has taken a total opposite direction and blames Iran and Syria for the US military losses in Iraq!

Perhaps the most realistic warning of the dangerous policies followed by the Bush administration came in the February 1, 2007 testimony of the former US national security adviser Zbigniew Brzezinski to the Senate Foreign relations Committee. Deeply critical of the disastrous policies followed by Bush, Brzezinski said:

‘The war in Iraq is a historic, strategic, and moral calamity. Undertaken under false assumptions, it is undermining America’s global legitimacy. Its collateral civilian casualties as well as abuses are tarnishing America’s moral credentials. Driven by Manichean impulses and imperial hubris, it is intensifying regional instability.’

Brzezinski, fully aware of the policy of the use of overwhelming military power , predicted that ‘if the United States continues to be bogged down in a protracted bloody involvement in Iraq, the final destination on this downhill track is likely to be a head-on conflict with Iran and much of the world of Islam.’

In a sharp critique of Bush’s so-called ‘war on terror,’ Brzezinski described as ‘a mythical historical narrative’ where the attempts are being made to equate Islamic extremism and Al Qaeda with the threat posed to the US by Nazi Germany and the Soviet Russia: ‘This simplistic and demagogic narrative overlooks the fact that Nazism was based on the military power of the industrially most advanced European state; and Stalinism was able to mobilise not only the resources of the victorious and militarily powerful Soviet Union but also had worldwide appeal through its Marxist doctrine.’

He warned that ‘to argue that America is already at war in the region with a wider Islamic threat, of which Iran is the epicentre, is to promote a self-fulfilling prophecy.’ He saw the danger of the White House manufacturing ‘some provocation in Iraq or a terrorist act in the United States’ to blame Iran and using it as a pretext to unleash a ‘defensive’ military action against Iran.

According to the Kuwait-based Arab Times (January14, 2007), an attack on Iran can come anytime. This information was obtained from a reliable source, which said that President Bush had held a meeting with Vice President Cheney, Defense Secretary Robert Gates, Secretary of State Condoleezza Rice and other assistants in the White House to discuss the plan for an attack in minute detail. While Gates and Rice seem to have suggested postponing the attack, President Bush and Dick Cheney wanted to go ahead with the attack in the near future.

But there is also opposition to the plans of Bush and Cheney in the military and navy. Some generals and admirals have recently said that they would resign if Bush orders an attack on Iran.

Despite all the military build-up in and around the Middle East war is not a foregone conclusion. Bush and Cheney have also an alternative course by which they can continue to further the interests of American imperialism short of war. They can engage in a meaningful dialogue with Iran and Syria in order to avoid another war and spare the life and livelihood of millions of people.

[Rasputin]

مقامات بلاروس اعلام كردند وزير دفاع ايران روز چهارشنبه به منظور ارتقاى روابط دوجانبه وارد اين كشور شده است. به گزارش خبرگزارى آسوشيتدپرس، اين سفر گمانه*زني*ها درباره احتمال توافقنامه تسليحاتى بين دو كشور را افزايش داده است.
مقامات بلاروسى درباره هدف از سفر مصطفى محمد نجار اطلاعات زيادى را فاش نكردند.
اين سفر كمتر از دو ماه پس از ديدار محمود احمدي*نژاد، رئيس جمهورى ايران از بلاروس صورت مي*گيرد كه در آن وى به وحدت دو كشور در مقابل فشار خارجى تاكيد كرد.
بخش اطلاعات وزارت دفاع بلاروس اعلام كرد مقامات درباره "چشم*انداز همكارى" بحث خواهند كرد.
بنا بر اين گزارش، هيئت ايرانى "از سيستم آموزش" در نيروهاى مسلح بلاروس آگاهى يافته و "به برخى مسائل مورد علاقه دو طرف مي*پردازد."
"الكساندر آلسين"، يك تحليل*گر نظامى مستقل گفت گمان مي*كند ايران به مدرنيزه كردن سيستم*هاى موشك ضدهوايى شوروى سابق و وسايل الكترونيك دفاعى علاقه*مند است.

[Rasputin]

مخالفت آمريکا با پيشنهاد روسيه برای استفاده از پايگاه رادار آذربايجان


پايگاه گابالا در آذربايجان توسط اتحاد جماهير شوروی سابق برای نظارت بر تحرکات نظامی آمريکا در منطقه اقيانوس هند استفاده می شد
يک مقام ارشد وزارت خارجه آمريکا خبر از مخالفت کشورش با طرح روسيه برای استفاده از پايگاه نظامی آذربايجان به جای استقرار پروژه سپر دفاع موشکی در چک و لهستان داد.
استفن مول سرپرست امور نظامی-سياسی وزارت خارجه آمريکا در گفتگو با خبرنگاران در واشنگتن گفت: "ما حاضر نيستيم گابالا را جايگزين طرح هايمان با متحدان چک و لهستانی کنيم."

وی افزود: "ما معتقديم اين پروژه ها برای امنيت منافع ما در اروپا ضروری هستند."

طرح سپر دفاع موشکی شامل استقرار ايستگاه ها رادار در چک و راکت های ضد موشک در لهستان می شود.

استفن مول که در يک کنفرانس خبری مشترک با ارز عظيمف معاون وزارت خارجه آذربايجان سخن می گفت تاکيد کرد هر دو کشور چک و لهستان و پيمان ناتو نيز با آمريکا در اين زمينه موافق هستند.

مول گفت: "بنابراين ما گمان نمی کنيم که پيشنهاد گابالا می تواند جايگزين اين (سپر دفاع موشکی) شود. ما به اجرای اين پروژه در اين کشورها ادامه می دهيم."

مسکو و واشنگتن بر سر پروژه سپر دفاع موشکی اختلاف دارند.

آمريکا اعلام کرده که هدف از اين طرح مقابله با تهديدهای موشکی ايران و کره شمالی است.

اما روسيه که اين پروژه را تهديدی عليه خود تلقی می کند پيشنهاد کرده آمريکا و ناتو در عوض از ايستگاه رادار گابالا در آذربايجان در نزديکی مرز ايران استفاده کنند.

ولاديمير پوتين رئيس جمهور روسيه در ملاقات اخير خود با جورج بوش در ايالت مين اين پيشنهاد را مطرح کرد.

آقای بوش پيشنهاد آقای پوتين را "بسيار سازنده" توصيف کرد اما افزود چک و لهستان بايد اجزای اصلی پروژه دفاع موشکی باشند.

پايگاه گابالا در آذربايجان در زمان جنگ سرد توسط اتحاد جماهير شوروی سابق برای نظارت بر تحرکات نظامی آمريکا در منطقه اقيانوس هند استفاده می شد.

[Rasputin]

حضور سومين ناو هواپيمابرامريکا درخليج فارس
تکميل لشکر کشی
و آرايش جنگی امريکا درخليج فارس
نيروی دريائی امريکا بهانه تقويت حضور نظامی درخليج فارس را نا امنی دراين منطقه اعلام داشت. همزمان با اين اعلاميه شريعتمداری در کيهان و در تائيد سياست خارجی مهاجم و طلبکارانه ای که رهبر اعلام کرده، بحرين را يک استان ايرانی اعلام و تلويحا تهديد به اشغال آن کرد.





ناو هواپيما بر"USS اينترپرايز" سرانجام به ناوهای هواپيمابر استينتس و آبراهام لينکلن امريکا در خليج فارس پيوست. استينتس و آبراهام لينکلن پيش از اين همراه کشتی*های جنگی و لجستيکی خود در خليج فارس مستقر بودند. در اين مجموعه نظامی 15 هزار نيروی نظامی امريکا مستقرند.

نيروی دريائی امريکا در اعلاميه ای که به اين مناسبت صادر کرد نوشت: "اينترپرايز اين امکان را ايجاد می*کند تا نيروی دريايی از توان لازم برای مقابله با رفتارهای تحريک*آميز، تهديد*کننده و غيرقابل پيش*بينی برخی کشورها برخوردار باشد.عمليات جاری نيروی دريايی در خليج فارس مشخصا ايران را هدف قرار نداده*است. ما نگران افزايش بی*ثباتی و ناامنی در سراسر خاورميانه هستيم."

پيک نت:

اين تقويت حضور نظامی در خليج فارس و اشارات مندرج در بيانيه نيروی دريائی امريکا پيرامون نا امنی در خليج فارس همزمان شد با توصيه رهبر به ديپلماسی مهاجم و طلبکارانه، سرمقاله تحريک آميز شريعتمداری در کيهان و تهديد ضمنی بحرين به اشغال آن و همچنين مصاحبه معاون منطقه عربی وزارت خارجه جمهوری اسلامی که دراين شماره پيک نت می خوانيد.

توصيه، سرمقاله و مصاحبه ای که همگی در يک جهت قرار دارند: تحريک و تشنج آفرينی در خارج و سرکوب در داخل!