Palestine and the Great Middle east

[donsaeid]

فقط اینو بگویم که فلسطینیها آدمهای کثیف و پست فطرتی هستند
یک مشت عرب گشنه که کاری غیر از ترور و وحشت و کشتن بچه های دبستانی بیگناه اسرائیل ندارند
سالی هم نزدیک یک میایارد دلار از اروپا و امریکا گدایی می کنند که این پولها بیشتر در راه عربهاست
این بی شرفها یک زمانی زمینهای خود را به یهودیان فروختند و با پولش در اروپا به عیاشی مشغول بودند گه حالا میخواهند زمینهاشون را پس بگیرند
مردم ایران هم در فقر مالی و معیشت بد اقتصادی هستند آنوقت در این شرایط ایران به این عربهای سوسمارخوار 50 میلیون دلار کمک می کند

khahesh mikonam enteghadetono besorate fosh va sokhanane bad nazanid...

Man taraf nemigiram ama hamon Israelia bachehaye kochake felestiniro har roz mikoshan va terror az tarafe grouphaye felestini dar dakhele israel ghabl az 1994 etefagh nayoftade bod va hich vaght hamle be Civil population darone israel nakarde bodan... vali hamon mogheaham Arteshe Israel javonha va nojavonha va hatta bachehaye felestini ro mikosht...

in bahse shomaham dar morede komak be felestin... doroste to iran kheili ehtiaj be komak daran... in yek amre dolatie va masalan to amrica millionha faghir hast vali ona be israel har sal 700 million dollar komak mikonan va gheire...

behtarin chiz yek solution 2 keshvare hast....

dameton garm

va baz khahesh mikonam fahashi nakonid...


age mikhain edame bedin va az afale rakik estefaade konid to in thread post nadid... khahesh mikonam...

[donsaeid]

Facts About Gaza and Westbank (from CIA world Fact book)



GAZA



The Israel-PLO Declaration of Principles on Interim Self-Government Arrangements (the DOP), signed in Washington on 13 September 1993, provided for a transitional period not exceeding five years of Palestinian interim self-government in the Gaza Strip and the West Bank. Under the DOP, Israel agreed to transfer certain powers and responsibilities to the Palestinian Authority (PA) as part of the interim self-governing arrangements in the West Bank and Gaza Strip. A transfer of powers and responsibilities for the Gaza Strip and Jericho took place pursuant to the Israel-PLO 4 May 1994 Cairo Agreement on the Gaza Strip and the Jericho Area and in additional areas of the West Bank pursuant to the Israel-PLO 28 September 1995 Interim Agreement, the Israel-PLO 15 January 1997 Protocol Concerning Redeployment in Hebron, the Israel-PLO 23 October 1998 Wye River Memorandum, and the 4 September 1999 Sharm el-Sheikh Agreement. The DOP provides that Israel will retain responsibility during the transitional period for external and internal security and for public order of settlements and Israeli citizens. Direct negotiations to determine the permanent status of Gaza and West Bank began in September 1999 after a three-year hiatus, but were derailed by a second intifadah that broke out in September 2000. In April 2003 the Quartet (US, EU, UN, and Russia) presented a roadmap to a final settlement of the conflict by 2005 based on reciprocal steps by the two parties leading to two states, Israel and a democratic Palestine. The proposed date for a permanent status agreement has been postponed indefinitely due to violence and accusations that both sides have not followed through on their commitments. Longtime Palestinian leader Yasir ARAFAT died in November 2004 and Mahmud ABBAS was elected PA president in January 2005, bringing hope of a turning point in the conflict. In February 2005 Israel and the PA agreed to the Sharm el-Sheikh Commitments, focused on security issues, in an effort to move the peace process forward. Progress has been slow because of different interpretations of the verbal agreement by the two sides. In September 2005, Israel withdrew all its settlers and soldiers and dismantled its military facilities in the Gaza Strip and four northern West Bank settlements. Nonetheless, Israel controls maritime, airspace, and most access to the Gaza Strip. An agreement signed by the PA and Israel in November 2005 authorized the reopening of the Rafah border crossing between the Gaza Strip and Egypt under joint PA and Egyptian control, with monitoring provided by the EU.


West Bank



The Israel-PLO Declaration of Principles on Interim Self-Government Arrangements (the DOP), signed in Washington on 13 September 1993, provided for a transitional period not exceeding five years of Palestinian interim self-government in the Gaza Strip and the West Bank. Under the DOP, Israel agreed to transfer certain powers and responsibilities to the Palestinian Authority (PA) as part of the interim self-governing arrangements in the West Bank and Gaza Strip. A transfer of powers and responsibilities for the Gaza Strip and Jericho took place pursuant to the Israel-PLO 4 May 1994 Cairo Agreement on the Gaza Strip and the Jericho Area and in additional areas of the West Bank pursuant to the Israel-PLO 28 September 1995 Interim Agreement, the Israel-PLO 15 January 1997 Protocol Concerning Redeployment in Hebron, the Israel-PLO 23 October 1998 Wye River Memorandum, and the 4 September 1999 Sharm el-Sheikh Agreement. The DOP provided that Israel would retain responsibility during the transitional period for external and internal security and for public order of settlements and Israeli citizens. Direct negotiations to determine the permanent status of Gaza and West Bank began in September 1999 after a three-year hiatus, but were derailed by a second intifada that broke out in September 2000. In April 2003 the Quartet (US, EU, UN, and Russia) presented a roadmap to a final settlement of the conflict by 2005 based on reciprocal steps by the two parties leading to two states, Israel and a democratic Palestine. The proposed date for a permanent status agreement has been postponed indefinitely due to violence and accusations that both sides have not followed through on their commitments. Longtime Palestinian leader Yasir ARAFAT died in November 2004 and Mahmud ABBAS was elected PA President in January 2005, bringing hope of a turning point in the conflict. Israel and the PA agreed in February 2005 to the Sharm el-Sheikh Commitments, focused on security issues, in an effort to move the peace process forward. Progress has been slow because of different interpretations of the verbal agreement by the two sides.

[donsaeid]

سومين كنفرانس بينالمللي حمايت از فلسطين با عنوان "كنفرانس بين المللي قدس و حمايت از حقوق مردم فلسطين " كه به دعوت و ميزباني مجلس شوراي اسلامي در روزهاي ۲۵ - ۲۷فروردين ماه سال جاري و با حضور علما، انديشمندان و شخصيتهاي علمي ، فرهنگي ، سياسي كشورهاي مختلف جهان با هدف حمايت از حقوق مردم فلسطين در تهران برگزار شد دستاوردهاي گستردهاي دربر داشت.

در اين نشست ۶۰۰ميهمان خارجي از جمله ۲۰رييس و ۱۱نايب رييس مجلس از جمله نايب رييس پارلمان فلسطين، در آن شركت داشتند.

نمايندگان پارلمانهاي برخي ديگر از كشورها از جمله آفريقاي جنوبي، روسيه، سومالي، بنين و ارمنستان نيز در اين گردهمايي حضور داشتند.

ازمهمترين نتايج اين كنفرانس، توجه به جلب كمكها و گسترش همكاري كشورهاي مسلمان با دولت فلسطيني به رهبري "حماس" بود.

معمولا در بيشتر كنفرانسهاي بينالمللي كه در سالهاي گذشته برپا شده چه در مورد مساله فلسطين و چه در بازسازي افغانستان و عراق در عمل بيشتر خلف وعده شده و به تعهداتي كه دادهشده بود كمتر عمل شده ،امااين بار با وجود اينكه جمهوري اسلامي ايران در مورد پرونده هستهاي با فشارهاي فزايندهاي روبهروست اما از حمايت مبارزان فلسطيني دست برنداشته واز دستاوردهاي مهم اين كنفرانس كمك مالي ايران و اختصاص ۵۰ميليون دلار به مردم فلسطين است.

اين در حالي است كه آمريكا و اتحاديه اروپا اعلام كردند كه از ميزان كمكهاي خود به دولت فلسطيني حماس خواهند كاست.

اتحاديه اروپا با اعطاي ساليانه ۶۰۰ميليون دلار، بزرگترين حامي مالي حكومت خودگردان فلسطيني از زمان تاسيس آن در سال ۱۹۹۴ميلادي بوده است.

آمريكا نيز به عنوان دومين كشور كمككننده به حكومت خودگردان فلسطين، سالانه ۴۰۰ميليون دلار در اختيار فلسطينيها ميگذاشت.قطع كمكها عمدتا به اين دليل صورت گرفت كه حماس از به رسميت شناختن اسراييل سر باز زد.

اتحاديه اروپا و آمريكا ادامه كمكهاي خود را مشروط به شناسايي اسراييل و محكوميت خشونت از سوي حماس كردهاند.

دولت خودگردان فلسطيني كه از سوي حماس تشكيل شده، قطع اين كمكها را عجولانه خواند و تاكيد كرد كه خزانه دولت براي پرداخت حقوق كاركنانش كاملا خالي است.

در پي قطع اين كمك ها، دولت حماس اعلام كرد كه براي جبران قطع كمكهاي مالي غرب به جهان اسلام روي خواهد آورد.

درباره تاثير كمك مالي ايران براي دولت فلسطين هرچند كه ممكن است اين ميزان كمك براي پرداخت حقوق كاركنان دولت فلسطين تنها درمدت اندكي كافي باشد اما همين كمكها ميتواند راه را براي كمكهاي ديگر از سوي جهان اسلام و به ويژه كشورهاي عربي بازكند.

با توجه به درك اين ضرورت ، در قطعنامه پاياني كنفرانس بر ايجاد يك "صندوق ويژه " براي كمك به دولت و ملت فلسطين تاكيد شد.

ازديگر نتايج اين كنفرانس بررسي وضعيت فلسطين در پي پيروزي انتخاباتي حماس، موقعيت خاص بيتالمقدس و راهكارههاي مقابله با، "تلاشهاي اسرائيل براي نابودي اماكن مذهبي اسلامي از جمله مسجد الاقصي و شرايط چهار ميليون پناهنده فلسطيني در خارج" بود.

درمجموع آنچه كه دراين كنفرانس از سوي همه كشورهاي اسلامي مورد تاكيد قرار گرفت، حمايت از مردم فلسطين در شرايط حساس كنوني بود و اينكه چنين مسالهاي وظيفه همه كشورهاي اسلامي جهان است.

برگزاري همايش بينالمللي قدس و حمايت از حقوق مردم فلسطين در تهران درعمل نشان داد كه چنين اقداماتي به نفع مردم فلسطين است.

حمايت اقتصادي، اخلاقي و سياسي از ملت فلسطين درحالي كه درعرصه بينالمللي دچار تحريم شده امري لازم و ضروري است و برهمه كشورهاي اسلامي فرض است تا در اين مسير پيشگام باشند و مهم تر اينكه مجازات مردم فلسطين به دليل ابراز اراده خود، نشانگر بداخلاقي سياسي غرب است.

وبالاخره اينكه "كنفرانس بينالمللي قدس و حمايت از حقوق مردم فلسطين" ميتواند مسير آينده انتفاضه را ترسيم كند.


*** دستاوردهاي كنفرانس از نگاه خارجيهاي شركتكننده در آن خارجيان شركتكننده در اين كنفرانس با تقدير از اقدام مهم جمهوري اسلامي ايران در برگزاري اين همايش، آن را گامي موثر در جهت حمايت از آرمان ملت مطلوم فلسطين خواندند.

"موسي ابومرزوق" معاون رهبر سياسي حماس درباره دستاوردهاي اين كنفرانس گفت : اين نخستين كنفرانسي است كه پس از پيروزي دولت جديد در فلسطين برگزار شده و اعلام كرده از مردم فلسطين حمايت ميكند كه بسيار اهميت دارد.

وي افزود: ايران همواره از فلسطين حمايت كرده تا مردم فلسطين راه خود را ادامه دهند، ما به اين حمايتها نيازمنديم.

"آمنه موسوي" : تحليلگر بخش سياسي و اجتماعي در روزنامه "الراي العام" الكويت، گفت : ما خواستار ادامه راههاي عملي براي حل مشكل فلسطين هستيم. ضرورت دارد كه مسلمانان از حماس و دولت جديد فلسطين و آرمان آن حمايت كنند تا به بعضي از زمينههاي اساسي براي تحقق اين هدف كه تشكيل دولت و كشور مستقل فلسطيني است دست يابيم.وحدت همه كشورها در اين زمينه الزامي است و اين كنفرانس ميتواند گامي در اين راه باشد.

من فكر ميكنم وظيفه كشورهاي عربي الان بيشتر از گذشته است از نظر مادي آنها بايد به فلسطين و دولت جديد كمك كنند زيرا شكست اين دولت به معني فاجعه براي مردم فلسطين است. حماس ميتواند ثابت كند كه اسراييل دروغ ميگويد و خواهان دموكراسي و صلح نيست، آمريكا هم خواهان دموكراسي نيست و دروغ ميگويد و گرنه بايد اين دولت را كه با روش دموكراسي و با راي مردم سركار آمده است حمايت كند و اين كنفرانس با تقويت جايگاه دولت جديد فلسطيني به خوبي ميتواند به آرمان ملت فلسطين كمك كند.

"شيخ احمد الزين" رييس هيات امناي تجمع علماي مسلمان لبنان نيز دستاوردهاي اين كنفرانس را اين گونه برشمرد:
از لحاظ فيزيكي ، اين كنفرانس محل تجمع گروه بزرگي ازنمايندگان پارلمان و احزاب و نيروهاي عربي و اسلامي در تهران براي پشتيباني از آرمان فلسطين است.

و از لحاظ معنوي ، ايران با تشكيل اين كنفرانس، مسئوليت بزرگي را پذيرفته و اين دليلي است بر اهميت دادن جمهوري اسلامي به پيروزي فلسطين كه همانا پيروي از اصول انقلاب اسلامي است. يكي از مهمترين اصول انقلاب اسلامي ايران ، ياري دادن به مساله قدس و مسجدالاقصي و رويارويي با دشمن صهيونيستي است. پشتيباني از نيروهاي فلسطيني تا پيروزي نهايي يعني آزادسازي همه سرزمينهاي اشغالي كه آرمان امام خميني است، در اين كنفرانس به خوبي تجلي يافته است.

اين عالم لبناني با اشاره به زمان تشكيل كنفرانس افزود: زمان تشكيل كنفرانس وقتي است كه حماس در انتخابات پيروز شده و درخواست اين جنبش از كنفرانس و جهان اسلام ، پشتيباني از دولت جديد فلسطين است تا مسئوليتهاي خود را بتواند انجام دهد.

هم چنين اين كنفرانس در زماني تشكيل ميشود كه همه جهان شاهد پيروزي ايران در مساله هستهاي براي استفاده صلحاميز و علمي است. اين يك پيروزي براي همه مسلمانها محسوب ميشود تا از وابستگي به غرب نجات يابند.

شيخ احمد الزين افزود: از ديگر دستاوردهاي اين كنفرانس، تحكيم وحدت اسلامي در هفته وحدت و تاكيد بر آن است.

[donsaeid]

ام رضوان" مادر ۴شهيد از شهداي قدس كه دو تن از نوادگان، يك برادر و شوهر خواهر خود را نيز در راه آرمان فلسطين از دست داده است، درباره دستاوردهاي اين كنفرانس گفت : به عنوان مادر ۴شهيد ميگويم كه من ۴شهيد در راه اسلام و براي پيروزي فلسطين تقديم كردم. اين افتخار بزرگي براي من و خانواده من است. من از امت اسلامي ميخواهم كه از مبارزات ملت فلسطين براي آزادي سرزمين خود و قدس شريف حمايت كنند و اين كنفرانس بهترين جايگاهي است كه ميتواند صداي حق طلبي ما را به همه مردم جهان برساند.

"نايف حواتمه" دبير كل جبهه دموكراتيك براي آزادي فلسطين نيز با تاكيد بر حفظ وحدت بين مسلمانان و نيز گروههاي مبارز فلسطيني يكي از مهم ترين دستاوردهاي اين كنفرانس را ايجاد وحدت بين همه گروهها دانست و گفت : شرط پيروزي ما، وحدت فلسطينيان است، آحاد ملت فلسطين بايد يكپارچكي خود را به دست آورد همانگونه كه رمز پيروزي انقلاب اسلامي ايران و نيز پيروزي حزب الله لبنان وحدت كلمه بود، فلسطين نيز بايد وحدت خود را فقط كند و اين كنفرانس ميتواند الگوي خوبي براي همه ما باشد.

"رمضان عبدالله" دبير كل جنبش جهاد اسلامي فلسطين نيز باتاكيد بر ادامه مبارزه و مقاومت د ربرابر اشغالگران صهيونيست،مهمترين دستاورداين كنفرانس را تقويت روحيه مقاومت خواند و گفت: اين كنفرانس بسيار مهمي است براي مردم فلسطين و به ما براي ادامه مقاومت در برابر اشغالگران صهيونيست كه سرزمين ما را غصب كردهاند روحيه ميدهد.

دكتر "لطيف سليمان" رييس مركز پژوهشهاي اسلامي نيجريه، نيز تشكيل اين كنفرانس را بسيار سودمند دانست كه ميتواند گام موثري براي آزادي فلسطين تلقي شود.

وي در ادامه افزود: ولي موثرتر خواهد بود اگر قطعنامههاي صادرشده در كنفرانس اجرا شود. ما بايد پيگير اجراي همه مصوبات قطعنامه باشيم.

همه مسلمانان دنيا ميتوانند با اهداي يك دلار به دولت جديد فلسطين كمك كنند و آن را از كمكهاي خارجي بينياز كنند. چون يك ميليارد مسلمان در جهان وجود دارد. بنابراين ميليونها دلار به فلسطين و دولت جديد كمك خواهد شد.

وي افزود: هم چنين اين كنفرانس ميتواند اين ندا را به همه جهان برساند كه مردم فلسطين كه براي آزادي سرزمين خود ميجنگند تروريست نيستند.

"شيخ مصطفي ديراني " از علماي برجسته لبنان كه سالها در بند رژيم صهيونيستي اسراييل بود، از مهمترين دستاوردهاي اين اجلاس را گردهمايي شخصيتها، علما و مقامهاي سياسي و انديشمندان از كشورهاي عربي و اسلامي و مجالس ملي كشورها دانست و گفت همينطور كه آنها همه اينجا زير يك سقف گرد آمدهاند در امور ديگر نيز باهم متحد شوند،بسيار خوب است و ميتواند به حل مشكل فلسطين كمك كند.

سناتور دكتر "ميربت خان منگل " نماينده مجلس ملي افغانستان مهم ترين دستاورد اين كنفرانس را كمك به مردم فلسطين و احقاق حقوق فلسطينيان خواند.

"سيد محمد بحرالعلوم" از علما و روحانيون برجسته عراق ، فلسطين را "قلب عالم اسلام " خواند و گفت : فلسطين قرباني مطامع برخي رهبران كشورهاي اسلامي و عربي شده است و در زمان حاضر نياز به كمكهاي مردم جهان دارد.

وي افزود : برگزاري اين قبيل كنفرانسها باعث ميشود كه ديگر كشورها و مسئولان آنهابه خودشان بياييد و به مسئوليتي كه در قبال قدس و فلسطين دارند بينديشيد.

دكتر "محمد منذر لطفي" رييس اتحاديه نويسندگان سوري در "حماه" نيز با تقدير از برگزاري اين كنفرانس ، تشكيل چنين همايشهايي را از ضرروت هاي جهان اسلام و دنياي عرب خواند و افزود: ما به گردهماييهايي مانند اين در هر مساله براي متحد كردن مسلمانان جهان بخصوص در مورد امور مهمي مانند قدس نيازمنديم .

خانم "مروه حلاوه" شاعر سوري نيز برگزاري اين كنفرانس را گام مهمي خواند.

وي گفت : اين اجلاس مهم است زيرا همه در آن فقط درباره "فلسطين" صحبت ميكنند، درباره بيتالمقدس و ظلمي كه اسراييل نسبت به مردم فلسطين انجام مي دهد.اين كنفرانس فرصت خوبي است تا فلسطينيها درباره سرزمينشان و حقوق از دست رفتهشان صحبت كنند و فرياد مظلوميت خود را به گوش جهانيان برسانند.

وي افزود:اين كنفرانس كمك ميكند به مردم فلسطين براي دست يابي به حقوق غصب شدهشان و به دولتهاي اسلامي يادآوري ميكند كه براي پيروزي مردم فلسطين بايد با يكديگر متحد شوند
مروه حلاوه هم چنين خاطر نشان كرد: اين كنفرانس نمونهاي از "وحدت اسلامي " در سطح كوچك است و نشان ميدهد كه مسلمانان ميتوانند با يك ديگر در همه امور متحد شوند و خداوند كمك كند تا مسلمانان همواره با يكديگر متحد بوده و پشتيبان يكديگر باشند

[donsaeid]

فلسطين، جهاد حق باوران و خيزش در برابر جور &#1

PART ONE


برگزاري سومين نشست بينالمللي حمايت از مردم فلسطين در تهران بار ديگر توجه آزادانديشان و حق باوران جهان را به مهمترين مساله شش دهه گذشته در خاورميانه و پرسابقهترين مناقشه منطقهاي در جهان پرتلاطم قرنهاي بيستم و بيست ويكم معطوف ساخته است.

مساله فلسطين تحت عناوين مختلفي چون بحران خاورميانه، مناقشه اعراب و اسراييل و بحران در سرزمينهاي اشغالي به عنوان يكي از مسايل مهم عرصه روابط بينالملل در شش دهه گذشته مطرح بوده است.

نگرش به اين مساله از همان اوان مطرح شدن آن در سرزمين مقدس فلسطين، با گذر از مرزهاي اين سرزمين به مناقشهاي منطقهاي و به دليل حضور قدرتهاي بزرگ جهاني در آن به مسالهاي بينالمللي مبدل گشته است.

از هنگام اشغال رسمي سرزمين فلسطين و برپايي نخستين جنگ اعراب واسراييل در سال ۱۹۴۸ميلادي، بازيگران متعددي در بحران خاورميانه به نقش آفريني مشغولبوده و هريك بهگونهاي در معادلات سياسي و نظامي منطقه تاثيرداشتهاند.

ازجمله اين قدرتها ميتوان به دو ابرقدرت وقت جهان يعني آمريكا و اتحاد جماهير شوروي، انگليس، فرانسه، اتحاديه اروپا، و همچنين كشورهاي عربي و اسلامي منطقه اشاره كرد.

با وجود گذر جهان از چندين دوره متفاوت و همچنين بروز تغييرات بنيادين و اساسي در روابط بينالملل در شش دهه گذشته،مساله فلسطين همواره در كانون مسايل مهم مورد توجه قدرتهاي جهاني و منطقهاي قرار داشته است.

به هنگام تاسيس رژيم صهيونيستي در بخشي از سرزمين فلسطين به سال ۱۹۴۸ ميلادي، انگليس قدرت مهم نقشآفرين منطقه خاورميانه بود كه از زمان پايان جنگ جهاني اول در سال ۱۹۱۸ميلادي بخشهاي وسيعي از منطقه را تحت اشغال خود داشت.

پير فرتوت استعمار پساز بنانهادن رژيم صهيونيستي در منطقه جاي خود را به ابرقدرتي قدارتر در منطقه سپرد و بدين سان آمريكا براي نخستين بار خود را به عنوان قدرتي مسلط در خاورميانه تحميل كرد. قدرتي كه در سازمان تازه تاسيس ملل متحد راي به تاسيس اسراييل در سرزمين فلسطين داده بود و از اين تاريخ به بعد به عنوان متحد شماره يك و بيبديل صهيونيستها حضوري شوم در منطقه خاورميانه يافت.

اتحاد جماهير شوروي كه رهبران آن با سرنگوني حكومت تزاري رومانف در روسيه در سال ۱۹۱۷ميلادي وعده حمايت از مظلومان جهان را مطرح كرده بودند، با به رسميت شناختن رژيم صهيونيستي و مشروعيت بخشيدن به تاسيس اين حكومت خونريز و غيرقانوني در سازمان ملل متحد، نقاب از چهره پرفريب خود را در عمل به كناري نهاد.

مسكو در دوران شوروي سابق تنها به منظور يافتن جاي پايي در منطقه خاورميانه و از سر سوداي تسلط بر اين منطقه مهم، به همراهي سياسي و نظامي برخي دولتهاي عربي پرداخت.

شوروي سابق در دوران جنگ سرد و رويارويي با جهان غرب در مناقشه اعراب و اسراييل و در برابر هم پيماني راهبردي آمريكا و رژيم صهيونيستي، به ظاهر در كنار اعراب قرار داشت.

مسكو نخستين كشور عضو سازمان ملل بود كه تل آويو را به رسميت شناخت، با اين همه به هنگام حمايت همه جانبه سياسي و نظامي و اقتصادي واشنگتن از صهيونيستهاي اشغالگر فلسطين و به منظور ايجاد توازن قوا در منطقه حساس خاورميانه، به تقويت پيوندهاي خود با اعراب منطقه پرداخت.

اتحاد جماهير شوروي نخستين تامينكننده سلاح و تجهيزات نظامي كشورهايي چون مصر، سوريه و عراق بود، حمايتي كه صدها ميليارد دلار درآمد براي مسكو به همراه داشت ولي در عمل و به هنگام بروز جنگهاي اعراب و اسراييل كمترين كارايي ممكن را در قبال محور آمريكا و غرب و رژيم صهيونيستي به همراه داشت.

شكستهاي خفت بار نظامي جهان عرب از رژيم صهيونيستي اگر چه دلايل متعددي داشتهاست اما ضعف ساختار نظامي ارتشهاي عرب در برابر ارتش اسراييل بدون ترديد از جمله عواملي است كه نميتوان آن را ناديده گرفت.

مسكو بر خلاف متحدان غربي تل آويو چون واشنگتن، لندن و پاريس كه علاوه بر تجهيز صهيونيستها به پيچيدهترين ادوات نظامي آنان را به فناوري هستهاي نيز مسلح ساختند، هيچگاه قايل به ايفاي نقشي مشابه در حمايت از كشورهاي عربي در برابر اسراييل نبود.

نتيجه چنين رهيافتي به مسايل منطقه ازسوي شوروي سابق حفظ برتري نظامي ملموس رژيم صهيونيستي در برابر كشورهاي عربي منطقه و استمرار اشغال سرزمينهاي اشغالي عربي و اسلامي ازجمله قدس شريف بود.

به عبارت ديگر، نتيجه نقش آفريني ابرقدرتهاي جهان در بحران خاورميانه حتي در دوران جنگ سرد و رويارويي دو قدرت وقت جهان، آمريكا و شوروي سابق، استمرار فتنهگري صهيونيستها در منطقه خاورميانه بود.

از اين روي ميتوان گفت در دوران جنگ سرد و به ظاهر همراهي و نزديكي شوروي با كشورهاي عربي در برابر محور واشنگتن و تل آويو و ديگر متحدان غربي آن، حفظ وضعيت موجود در توازن منطقهاي خاورميانه و برتري نظامي اسراييل و ادامه اشغال فلسطين به رسميت شناخته شده بود.

ازجمله قدرتهاي بزرگ خارجي ديگري كه نقشي قابل تامل در رويدادهاي خاورميانه از زمان تاسيس رژيم صهيونيستي و اشغال رسمي سرزمين فلسطين داشتند، ميتوان به انگليس و فرانسه اشاره كرد.

انگليسيها كه از زمان " اعلاميه بالفور" وزير امور خارجه اين كشور در سالهاي نخستين سده بيستم ميلادي وعده تاسيس دولت يهود در سرزمين مقدس فلسطين را مطرح ساخته بودند، به عنوان پدران معنوي اشغال فلسطين و تاسيس رژيم سرتا پا جنايت صهيونيستي شاخته شدهاند.

امپراتوري بريتانيا كه در زمان اقتدار خود و به عنوان بزرگترين قدرت جهاني، نقشه كاشتن شجره خبيثه صهيونيسم را در قلب سرزمينهاي اسلامي طرح ريزي كرده بود، هنگام افول قدرت جهاني خود در سالهاي پس از جنگ جهاني دوم نيز همچنان از حاميان اين رژيم بوده است.

[donsaeid]

PART TWO


حمايتي كه گاه به همراهي مستقيم انگليس در شعلهور ساختن آتش جنگ از سوي تل آويو در منطقه همراه بود. اوج همساني و همآوايي لندن با صهيونيست ها در حمله به كشورهاي عربي و اسلامي را ميتوان در تجاوز مشترك فرانسه، انگليس و رژيم صهيونيستي به كانال سوئز و اشغال اين آبراه حياتي در سال ۱۹۵۷مشاهده كرد.

در اين جنگ واحدهاي نظامي دو كشور فرانسه و انگليس به طور مستقيم در تهاجم نظامي صهيونيستها بر ضد نيروهاي مصري در كانال سوئز مشاركت داشتند و جنگندههاي اين دو كشور اروپايي در حمايت از رژيم صهيونيستي به بمباران مواضع ارتش مصر پرداختند.

علاوه بر انگليس و ديگر كشورهاي اروپايي نيز از ديگر بازيگران خارجي نقش آفرين در تحولات منطقه و از نزديكترين متحدان غربي رژيم صهيونيستي در طول شش دهه حيات اين رژيم بوده است.

"شيمون پرز" نخست وزير پيشين اسراييل در خاطرات خود به مذاكرات محرمانهاي كه از سال ۱۹۶۲با مقامهاي فرانسوي براي دراختيار نهادن فناوري هستهاي به اين رژيم انجام داده بود اشاره ميكند، مذاكراتي كه در نهايت به دستيابي صهونيستها به دانش توليد سلاحهاي مرگبار اتمي در دهه ۱۹۷۰ميلادي منجر شد.

فرانسه با در اختيار داشتن پرشمارترين جامعه يهوديان مقيم يك كشور اروپايي علاوه بر فراهم آوردن تسهيلاتي ويژه براي مهاجرت يهوديان اين كشور به فلسطين اشغالي، روابطي بسيار نزديك و صميمانه در عرصههاي مختلف سياسي، اقتصادي، نظامي و فرهنگي با اشغالگران قدس پيشه كرده است.

با اين همه و پس از تجاوز اسراييل به كشورهاي عربي در ماه اكتبر سال ۱۹۶۷ميلادي و مخالفت ژنرال "دوگل" رهبر وقت فرانسه با توسعهطلبي روزافزون صهيونيستها در منطقه، پاريس ضمن حفظ روابط سنتي نزديك خود با رژيم صهيونيستي، سعي در ايجاد تعادل و توازن در سياست خاورميانهاي خود نمود و خواستار اجراي قطعنامههاي سازمان ملل متحد درخصوص وضعيت سرزمينهاي اشغالي شد.

چنين نگرشي كه از سوي ژنرال دوگل اساس سياست وقت خاورميانهاي پاريس را تشكيل ميداد و به مدت سه دهه از سوي ديگر رهبران فرانسه مورد توجه قرار گرفت، با اين همه نكته اساسي اولويت امنيت رژيم صهيونيستي و ضرورت احترام به حفظ موجوديت آن به عنوان يكي از اصول اساسي سياست خارجي فرانسه از زمان پيدايش رژيم صهيونيستي تا كنون بوده است.

با نگاهي گذرا به نقش قدرتهاي خارجي در تحولات منطقه خاورميانه در طول شش دهه گذشته ميتوان آشكارا دريافت كه چنين نقشي در همه حال تداوم اشغالگري صهيونيستها بر سرزمين فلسطين را به رسميت شناخته و عامل اصلي ادامه حيات ناميمون اسراييل، تثبيت و تقويت آن در منطقه بوده است.

آنچه در اين ميان كمتر توجهي را برانگيخته اشغال يك سرزمين، كشتار و آواره ساختن اهالي آن و تجاوز به ديگر كشورهاي منطقه بوده كه از شش دهه پيش همواره از سوي اشغالگران فلسطين دنبال شده است.

علاوه بر قدرتهاي خارجي، كشورهاي منطقه نيز كه با پديدهاي شوم در كنار خانه و كاشانه خود روبرو هستند و همگي به گونهاي مستقيم و غيرمستقيم از آتش افروزي رژيم صهيونيستي متاثر بودهاند، تاكنون دستكم چهار جنگ مستقيم و دهها درگيري و بحران منطقهاي را با صهيونيستها تجربه كردهاند.

بسياري از كارشناسان منطقه معتقدند، كشورهاي عربي كه خود را در خط مقدم سلطهطلبي و تجاوزگري صهيونيستها يافته بودند در رويارويي و كارزار نظامي با اشغالگران قدس به دليل تكيه بر قدرتهاي خارجي در عمل راه به جايي نبردند. همچنين تكيه بر مفاهيمي چون قوميتگرايي عربي در ابعاد سياسي و نظامي از جمله دلايل اصلي ناكامي اعراب در مقابله با صهيونيستها در منطقه است.

از سالهاي پاياني دهه ۱۹۷۰ميلادي اعراب كه به دليل فقدان همبستگي و يكپارچگي و همچنين سياستهاي وابسته برخي سران اين كشورها به قدرتهاي غربي عملا در احقاق حقوق خود و مردم مسلمان فلسطين از اشغالگران قدس به بن بست رسيدند.

انعقاد پيمان "كمپ ديويد" و به رسميت شناختن موجوديت رژيم صهيونيستي از سوي يكي از بزرگترين كشورهاي عربي، ميتوانست رهگشاي طريق سقوط و تسليم كامل اعراب در برابر اشغالگران فلسطين تلقي شود.

با اين همه وقوع رويدادي بينظير در جهان اسلام و به قدرت رسيدن حكومتي مردمي در ايران در بهمن ماه ۱۳۵۷مصادف با فوريه ۱۹۷۹فصلي نوين در تاريخ تحولات منقطه گشود كه توازن نيروها به سود اشغالگران فلسطين را به گونهاي جديد دگرگون ساخت.

ايران به عنوان بزرگترين قدرت منطقهاي در خليج فارس و خاورميانه و متحد اصلي واشنگتن در منطقه، با ظهور انقلاب اسلامي نقشي نوين در هدايت، بيداري و خيزش اسلامي منطقه بر عهده گرفت.

[donsaeid]

PART THREE (END)


ابعاد گسترده پيروزي انقلاب اسلامي ايران كه نويد بخش حركتهاي مردمي و با تكيه بر ارزشهاي اعتقادي در كشورهاي اسلامي بوده است، به گونهاي موثر و از دو بعد اساسي پديده اشغال فلسطين و رويارويي با اشغالگران نخستين قبله مسلمانان جهان را تحت تاثير قرار داده است.

نخستين بعد نقشآفريني مثبت انقلاب اسلامي، ايجاد حس خودباوري در ميان مسلمانان فلسطيني و به صحنه آوردن توده مردم در برابر اشغالگران صهيونيست بوده است.

بسياري از كارشناسان مسايل منطقه خيزش مردمي انتفاضه را كه الهام گرفته از تظاهرات ميليوني مسلمانان ايراني در روزهاي انقلاب و همچنين حركتهاي برائت از مشركين حجاج ايراني در موسم حج بوده است، نقطه عطفي در تاريخ مبارزات مردم فلسطين در سرزمينهاي اشغالي ميدانند.

اين حركت مردمي درشرايطي سرزمينهاي اشغالي فلسطين را فراگرفتكه گروههاي مسلح و فداييان فلسطيني كه به مدت بيش از دو دهه همه گونه رويارويي با صهيونيستها را تجربه كرده بودند، عملا در آشفتگي و بن بست بسر ميبردند و تمايل آنان به مكاتب مليگرايانه و يا الهام يافته از حركتهاي چپ سياسي متاثر از قدرتهاي خارجي در عمل گرهي از مشكلات عديده فلسطينيان نگشوده بود.

حركت پر شور انقلاب اسلامي ايران از سوي ديگر با گشودن فصلي جديد از خودباوري در ميان مسلمانان و گسستن بندهاي نفوذ خارجي در تحولات منطقه موفق شد براي نخستينبار راهگشاي قاطعترين پيروزي مسلمانان منطقه بر رژيم صهيونيستي در جنوب لبنان شود.

رژيم صهيونيستي كه بيش از يك ربع قرن بخشهايي از سرزمين لبنان را در جنوب اين كشور در اشغال خود داشت در برابر ضربات بيامان جنبش انقلابي حزب- الله و پس از تحمل تلفات و خسارات فراوان ناگزير به عقب نشيني از اين مناطق شد. به ديگر سخن آنكه اين جنبش انقلابي متاثر و ملهم از انقلاب اسلامي با تكيه بر توان خود و قطع نظر از هرگونه كمك خارجي براي نخستين بار شكستي خفتبار به صهيونيستها وارد آورد و آنچه ارتشهاي عرب و گروههاي مختلف چريكي ملي و يا چپ گرا از دستيابي بدان عاجر بودند به اشغالگران قدس تحميل كرد.

گشوده شدن جبهه جديد مقابله با اسراييل كه توازن قوا را از برتري مطلق تلآويو در برابر كشورهاي عربي و اسلامي خارج ساخته بود، رژيم صهيونيستي و حامي اصلي آن يعني كاخ سفيد را ناگزير به در پيش گرفتن رويهاي جديدي كرد كه در حقيقت همان ادامه طرح كمپ ديويد در به سازش كشاندن كشورهاي منطقه و تثبيت موجوديت رژيم صهيونيستي در سرزمينهاي اشغالي فلسطين بوده است.

اين رويه با توافق سران سازمان آزاديبخش فلسطين "ساف" به رهبري ياسر عرفات و رهبران رژيم صهيونيستي درخصوص پايان بخشيدن به درگيري در منطقه و در سال ۱۹۹۱در "اسلو" پايتخت نروژ رقم خورد. روند سازش با پيمان صلح جداگانه اردن و اسراييل گستره بيشتري به خود گرفت و توافق "ياسر عرفات"، "شيمون پرز" و "ايهود باراك" در كاخ سفيد در سال ۱۹۹۳ميلادي ميرفت تا دگرباره با به رسميت شناختن كامل رژيم صهيونيستي، توازن هميشگي قوا را در منطقه به سود اشغالگران فلسطين رقم بزند.

با اين همه خيزش دوباره مردمي در سرزمينهاي اشغالي فلسطين و شعلهور شدن انتفاضه دوم بر سوداي باطل صهيونيستها موج بطلان زد و نقش حركتهاي تودهاي و مردمي را در مساله فلسطين به اثبات رساند.

آغاز انتفاضه دوم در سال ۲۰۰۰ميلادي و آزادي جنوب لبنان از اشغال صهيونيستها كه با فاصله زماني اندكي از يكديگر به وقوع پيوست، استمرار روندي بوده است كه با روشهاي پيشين تقابل با اشغالگران تفاوتي ماهوي دارد و آن حركتي متاثر از انقلاب اسلامي است كه در آن تكيه بر ارزشهاي اعتقادي، پايگاه مردمي و قطع هرگونه نظر به قدرتهاي خارجي كاملا جلب نظر ميكند.

در شرايط نوين منطقه و به ويژه از زمان روي كارآمدن "آريل شارون" نخست وزير پيشين رژيم صهيونيستي در سال ۱۹۹۹ميلادي رويارويي مردممسلمان فلسطين با اشغالگران قبلهگاه نخست مسلمانان روندي كاملا متمايز و جديد را شاهد بوده است.

صهيونيستها كه خود را در برابر پيروزيهاي اخير مسلمانان فلسطيني و لبناني زخم خورده و تحقير شده يافته بودند رويكرد شيطنتآميز ديگري را از زمان شارون پيشه كردهاند كه همچنان در برابر مردم فلسطينيان نظر به اجراي آن دارند.

شارون با ناديده گرفتن تعهدات پيشين رژيم صهيونيستي از جمله پيمان اسلو با فلسطينيان كه در آن بر عقب نشيني از بخشهايي از سرزمين فلسطين تاكيد شده بود، خاطر نشان كرده بود كه" ما هنوز در مرحلهاي هستيم كه اسراييل به مرزهاي پايدار و شناخته شده دست نيافته است و به بيان ديگر جنگ ۱۹۴۸ ميلادي كه در آن اسراييل رسميت يافت پايان نيافته است".

سياست مورد حمايت شارون كه بزودي از سوي ديگر رهبرانرژيم صهيونيستي و حتي حزب كارگر به رهبري پرز نيز مورد حمايت قرار گرفت به "اقدامات يك جانبه" شهرت يافته است و همانگونه كه از نام آن پيداست نظر به تحميل يك سويه سياستهاي اشغالگران فلسطين در منطقه دارد.

طرحهاي صهيونيستي چون بناي ديوار حايل و احداث شهركهاي جديد در سرزمين- هاي اشغالي كه هرگونه پيوند ميان فلسطينيان را با يكديگر در اين مناطق غيرممكن ميسازد در اجراي روندي است كه بر پايه "اقدامات يكجانبه" استوار بوده است.

درست در چنين شرايطي است كه برگزاري انتخابات مجلس قانونگذاري فلسطين و پيروزي مسلمانان انقلابي جنبش حماس در اين انتخابات بسان ضربه ديگري بر آمال و آرزوهاي اشغالگران در هميشگي ساختن اشغال سرزمين مقدس فلسطين وارد آمده است و صهيونيستها را با خيزشي مردمي كه در قالب انتخاباتي دمكراتيك و آزاد تجلي يافته قرار داده است.

انتخابات بهمن ماه گذشته سرزمينهاي اشغالي همچنين براي چندمين بار نقاب از چهره مدعيان حمايت از مردمسالاري به زير كشيد و آنان را كه در همه حال به جانبداري از صهيونيستهاي اشغالگر شهره بودهاند، به مخالفت با نتايج انتخاباتي آزاد و دمكراتيك واداشت.

اقدام جهان غرب در ابراز مخالفت با نتايج انتخابات پارلماني آزاد و دولت منتخب فلسطين و قطع كمكهاي مادي وعده داده شده به مردم فلسطين هيچ توجيهي جز عيان شدن خصومت كاخ سفيد و اتحاديه اروپا با ساكنان اصلي سرزمين فلسطين نخواهد داشت.

در شرايطي كه آمريكا به عنوان مهمترين حامي رژيم صهيونيستي از هنگام فروپاشي ابر قدرت سابق شرق همواره با مطرح ساختن شعارهايي در خصوص ضرورت برپايي دمكراسي در جهان از تحقق نظمي نوين در جهان سخن گفته است، ساكنان منطقه و به ويژه مسلمانان فلسطيني حق دارند با درنظرداشتن عملكرد واشنگتن در منطقه چنين مواضعي را به سخره بگيرند.

حمايت از اشغالگران سرزميني كه ساكنان آن از اديان مختلف در طول قرنها با آرامش در كنار يكديگر زيستهاند و به آشوب كشاندن منطقه و شعلهور ساختن جنگهاي خونين و بحرانهاي گسترده در كشورهاي خاورميانه ثمره ناميمون و شوم بناي دولت اسراييل در با حمايت قدرتهاي غربي و در راس آن آمريكا بوده است.

مسلمانان فلسطيني امروزه مناديان رويارويي حقطلبانه اياند كه علاوه بر خيزش مردمي بر ضد اشغالگران خانه و كاشانه شان، رسواكننده مناديان دروغين حمايت از حقوق انسانها و دمكراسي در جهاناند.

خيزش فلسطينيان كه به كابوس اشغالگران قدس مبدل شده است حركتي عدالت- جويانه است كه ظلم و ستم نوين جهاني متحدان صهيونيستها را نزد افكار عمومي حق باوران و آزاد انديشان بيش از پيش آشكار ساخته است.

[donsaeid]

جمهوري اسلامي ايران موضوع ضرورت ارائه كمك مالي فوري كشورهاي اسلامي به دولت منتخب فلسطين رابراي درج در دستور كار نشست آينده وزراي خارجه كشورهاي اسلامي پيشنهاد نمود.

به گزارش سهشنبه شب نمايندگي دائم ايران در سازمان كنفرانس اسلامي ، حجتالاسلام خوانساري ، سفير و نماينده دائم كشورمان در اين سازمان در جده، در ديدار با دكتر"اكملالدين احسان اوغلو" دبيركل سازمان كنفرانس اسلامي، يادداشت رسمي و پيش نويس قطعنامه پيشنهادي ايران دراين زمينه را به وي تسليم كرد.

در اين ديدار، سفير جمهوري اسلامي ايران بااشاره به اقدامات وحشيانه رژيم صهيونيستي در سركوب و محاصره اقتصادي مردم فلسطين ، اعلام كرد: امروز وضعيت مردم فلسطين بيش از گذشته دردناك ، تاسف بار و وخيم است و ضرورت دارد همه مسلمانان و كشورهاي اسلامي ، بلادرنگ به ياري برادران فلسطيني خود شتافته و اندكي از آلام و رنجهاي آنان را كاهش دهند.

وي همچنين با تقبيح اقدام مشترك آمريكا،اتحاديه اروپايي و كانادا در قطع كمكهاي مالي خود به حكومت منتخب فلسطين،اين اقدامات رايك نفاق سياسي ازسوي آنان ناميد واعلام كرد: آنها در حالي مدعي حمايت از مردم سالاري و حقوق بشر در جهان هستند كه با سرباززدن از پذيرش نتايج انتخابات مردم فلسطين كه به صورت آزادانه، بامشاركت گسترده مردم و تحت نظارت ناظران بينالمللي برگزار شده است، در اقدامي غيرانساني، به مجازات جمعي مردم آن كشور به خاطر اين انتخاب، مبادرت كردهاند.

سفير و نماينده دائم كشورمان همچنين بااشاره به كمك مالي ۵۰ميليون دلاري جمهوري اسلامي ايران به حكومت فلسطين و تاكيد بر تداوم مساعدتهاي كشورمان از مبارزات برحق مردم آن كشور عليه اشغالگري و ظلم ،ضرورت مساعدت مالي فوري ساير كشورهاي اسلامي رايادآور شد وابراز اميدواري كرد كه تصويب قطعنامه پيشنهادي ايران ، موجب تسريع در ارائه مساعدت مالي گستردهكشورهاي اسلامي به دولت و ملت فلسطين گردد.

احسان اوغلو دبيركل سازمان كنفرانس اسلامي نيز ضمن تمجيد از كمك مالي اخير ايران به حكومت فلسطين و ستايش از برگزاري اجلاش مهم كنفرانس حمايت از فلسطين و قدس شريف در تهران ، مواضع مسئولان و عملكرد سياست خارجي كشورمان درحمايت از آرمانهاي جهان اسلام و دفاع از مصالح امت اسلامي را ستود.

وي ضمن تقدير فراوان از پيشنهاد ايران براي درج موضوع ضرورت كمك فوري به دولت فلسطين در دستور كار اجلاس وزراي خارجه كشورهاي اسلامي ،اعلام كرد اين موضوع پس از بررسي در نشست كارشناسان ارشد سازمان ، دردستور كار اجلاس وزراي خارجه قرار خواهد گرفت .

دبيركل سازمان كنفرانس اسلامي همچنين اقدام آمريكا، اتحاديه اروپايي و كانادا در قطع كمك مالي به دولت فلسطين را رد كرد و آن را برخوردي كاملا دوگانه دانست .

وي بااشاره به وضعيت اسفبار مردم فلسطين اشغالي، ضرورت ارائه كمكهاي فوري كشورهاي اسلامي به دولت و مردم آن كشور را مورد تاكيد قرارداد و اعلام كرد كه كشورهاي اسلامي نبايد بگذارند به خاطر قطع كمكهاي ناچيز آمريكا و اتحاديه اروپايي به دولت فلسطين ، آن كشور بامشكلات جديد مواجه شود.

وي همچنين از تلاش برخي كشورهاي اسلامي براي ارائه مساعدت مالي فوري به دولت فلسطين خبر داد.

نشست آينده وزراي خارجه كشورهاي اسلامي در دهه آخر خرداد ماه ۱۳۸۵در جمهوري آذربايجان برگزار خواهد شد .

[ramin2999]

[me_89]

who cares don joon

[donsaeid]

cares about what? about peace in middle east? every free human with free mind...
cares about killing of palestininan children in way to school by israeli rackets?
cares about killing of israeli civil in buses?

i care and many others... maybe you should read some of this facts and start to care... that is what makes us human...

[donsaeid]

hello dear friend... in this part of forum is a part for Iran - Israel relation... search the forum and put the article up for all to read... thank you

[donsaeid]

صندوق ذخيره و سرمايه گذاري اتحاديهي عرب اعلام كرد كه حدود ٥٠ ميليون دلار براي كاهش مشكلات پيش روي فلسطينيان اختصاص داده است، اما اين پول به حساب دولت حماس واريز نخواهد شد.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) به نقل از خبرگزاري رويتر،جاسم المنائي، مدير كل صندوق پول اتحاديهي عرب در گفتوگو با رويتر اظهار داشت: ما با اختصاص ١٠ در صد از سود خالص صندوق براي كمك به فلسطينيان موافقت كرديم.

صندوق بينالملي پول و صندوق اعراب نشست دوروزهاي در رباط جهت تصميم گيري برسر جبران خسارتهاي وارده به فلسطينيان در نتيجهي قطع كمكهاي آمريكا و اتحاديهي اروپا برگزار كرد.

دولت فلسطيني حماس وارث ٣/١ ميليارد دلار بدهي است. اسراييل نيز پرداخت ماهانه ٥٥ ميليون دلار ماليات جمع آوري شده را قطع كرده است.

المنائي گفت: كمك مالي صندوق از طريق كانالهاي دولت فلسطين نخواهد بود. منافع اين پول مستقيما براي مردم در نظر گرفته شده و صرف امور بهداشتي و پروژههاي آموزشي و رفع نيازهاي اساسي مردم خواهد شد.

در اطلاعيهي صندوق اعراب براي توسعهي اقتصادي و اجتماعي آمده است: شوراي حكام با اختصاص ١٠ درصد از سود خالص سال ٢٠٠٥ به نفع مردم فسطين موافقت كرد.

منائي گفت كه صندوق تلاشهاي امدادرساني را براي ممانعت از تداخل و تضمين تاثير آنها هماهنگ خواهد كرد.

وي افزود: اين پول رنج و تعب مردم فلسطين را برطرف نمي كند، اما به كم شدن سختيها كمك خواهد كرد.

وزراي امور اقتصاد و سران بانكهاي مركزي كشورهاي عربي در نشست سالانهي خود در بارهي سرمايهها و دورنماي اقتصاد منطقه و همكاريها بحث و تبادل نظر ميكنند









سازمان ملل متحد در رابطه با وقوع فاجعهي انساني در فلسطين با توجه به قطع کمک اقتصادي کشورهاي غربي به تشکيلات خودگردان فلسطين هشدار داد.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) به نقل از شبكهي خبري بيبيسي، در گزارش سازمان ملل متحد در رابطه با اوضاع ساكنان سرزمينهاي فلسطيني آمده است: کاهش کمکهاي خارجي باعث خواهد شد تا ساکنان مناطق فلسطيني با وضعيتي دشوار مواجه شوند و قطع تمامي دريافتهاي خارجي تشکيلات خودگردان ميتواند به وخامت شرايط امنيتي منطقه منجر شود.
با آغاز به کار دولت جديد فلسطين به رهبري حماس، اسراييل پرداخت درآمدهاي گمرکي و ساير عوارضي که ازسوي تشکيلات خودگردان گردآوري ميکند، متوقف کرده است.
آمريكا و اتحاديهي اروپا نيز به دليل اينکه حماس حاضر به به رسميت شناختن اسراييل نشده، از ارايهي ادامهي کمکهاي اقتصادي به دولت فلسطين خودداري ورزيدهاند.
کمکهاي آمريکا و اروپا به تشکيلات خودگردان در سال گذشته به حدود يک ميليارد دلار رسيد که بخش اعظم درآمدهاي تشکيلات خودگردان را تشکيل ميداد.
با قطع بخش عمدهاي از کمک کشورهاي غربي، تشکيلات خودگردان با مشکل جدي در مورد تامين هزينههاي ضروري از جمله پرداخت حقوق کارمندان مواجه شده است.
در واکنش نسبت به شرايط اقتصادي فلسطينيان، جک استرا، وزير خارجهي انگليس، از دولت فلسطيني خواست تا اقداماتي را صورت دهد که راه را براي از سرگيري کمکهاي ملي خارجي هموار سازد.
استرا، که از عربستان سعودي ديدن ميکند، پس از ديدار با سعود الفيصل، وزير خارجهي اين کشورگفت:جنبش حماس بايد، دست از حمايت از تروريسم بردارد، موجوديت اسراييل را به رسميت بشناسد و به توافق هاي صلح که دولتهاي قبلي فلسطين امضا کردهاند، احترام گذارد.
ميزان کمک مالي اتحاديهي اروپا به فلسطينيان در سال گذشته به حدود 600 ميليون دلار رسيد که نيمي از آن، که از طريق نهادهاي سازمان ملل و ساير سازمان هاي خيريه هزينه ميشود، قطع نشده است

[donsaeid]

ريشههاي فكري و اعتقادي جنبش صهيونيسم

ريشههاي فكري و اعتقادي جنبش صهيونيسم




تعريف



جنبش صهيونيسم جديد با يك يهودي اتريشي الاصل به نام هرتزل مرتبط است. كسي كه اولين مبلغ و بنيانگذار انديشه صهيونيسم جديد و معاصر است و اين جنبش در جهان بر پايه افكار و انديشههاي وي بنا گذاشته شد.

صهيونيسم جهاني داراي ريشههاي تاريخي, فكري و سياسي است كه به برخي مقاطع تاريخي و گروههاي وابسته به اين جريان اشاره ميشود:

1ـ كلمه صهيون براي اولين بار در عهد قديم در هنگام حكومت حضرت داوود از سال 1000 تا 960 قبل از ميلاد به كار رفت.
2ـ اولين اهداف جنبش مكابيها كه پس از آزادي آنها از بابل ( 586 تا 538 ميلادي) تشكيل شد, بازگشت به صهيون و احداث معبد سليمان بود.
3ـ جنبش باكوخيا باني )118ـ 138 ميلادي(
اين جنبش روح حماسي را در دل و جان يهوديان زنده كرد و آنها را به تجمع در فلسطين و تشكيل دولت يهودي در آن تشويق ميكرد.
4ـ تشكيل جنبش موزس الكريتي كه شبيه جنبش باكوخيا بود و خواهان تشكيل دولت يهودي در فلسطين شد.
5 مرحله ركود و توقف فعاليتهاي يهوديان به علت اختلافات ميان آنها. با اين وجود احساس ملي گرايي نزد يهوديان همچنان آتشين ماند و ضعيف نشد.
6ـ تاسيس جنبش ديويد روبين



7ـ جنبش منشه بن اسرائيل 1604ـ 1657م.

اين جنبش هسته اصلي صهيونيسم را تشكيل ميداد و طرحهاي صهيونيسم را تهيه و به پيش ميبرد و با هدف اجراي اين طرحها و توطئهها و تحقق اهداف صهيونيسم از بريتانيا كمك گرفت.

8ـ جنبش سبتاي زيفي (1626ـ 1676م.)

زيفي مدعي بود كه حضرت مسيح يك يهودي مخلص است و يهوديان همراه با او خود را براي بازگشت به فلسطين آماده ميكردند, اما مسيح مخلص! از دنيا رفت.

9ـ جنبش بازرگانان كه روچلد و موسي مونتفيوري رهبري آن را بر عهده داشتند. هدف از اين جنبش احداث شهركهاي يهودي در فلسطين به عنوان اولين گام جهت مصادره زمين و پس از آن برپايي دولت يهود بود.





12ـ ناثان برنباوم نويسنده آلماني در سال 1893م. اصطلاح صهيونيست را به كار برد.



14ـ صهيونيسم جديد جنبشي منسوب به تئودور هرتزل روزنامه نگار يهودي است كه در تاريخ 2/5/1860م. در بودابست به دنيا آمد. وي در سال 1878م. در دانشگاه فينا ليسانس حقوق گرفت و هدف اصلي و آشكار وي رهبري يهود و حكومت بر جهان بود كه ابتدا با تشكيل دولتي براي يهوديان در فلسطين شروع ميشد. هرتزل در اين خصوص دو بار با سلطان عبدالحميد امپراتور عثماني مذاكره كرد، اما به نتيجهاي نرسيد. به دنبال مخالفت سلطان عبدالحميد، يهوديان جهان به تلاش خود براي براندازي امپراتوري عثماني و نابودي خلافت اسلامي شدت بخشيد.





از اين زمان به بعد يهوديان سازمانهاي خود را قويتر ساختند و به دقت و مخفيانه براي تحقق اهداف توسعه طلبانه و سركوبگرانهشان كه هماكنون نتايج آن براي همگان روشن است, به فعاليت پرداختند.

افكار و اعتقادات



ـ صهيونيسم تمامي يهوديان جهان را داراي يك تابعيت و آن هم تابعيت اسرائيلي ميداند.

ـ هدف صهيونيسم سيطره يهوديان بر جهان بر اساس وعده يهوه خداي آنهاست. يهوديان نقطه آغازين اين امر را برپايي حكومت خود در سرزمين موعود از نيل تا فرات ميدانند.

ـ صهيونيستها معتقدند كه يهود تنها نژاد برتر است كه بايد رهبر و آقاي جهانيان باشد و ديگر ملتها خادم آنها باشند. آنها معتقدند كه بهترين راه و شيوه براي حكمراني بر جهان تشكيل حكومت بر پايه خشونت و ارعاب ديگران است.



ـ آنها سياست را نقطه مقابل اخلاق ميدانند كه بايد در آن از حربههايي چون مكر و ريا استفاده كرد, اما فضائل و راستگويي در عرف سياسي صهيونيسم جزو رذايل و ناپسنديها به شمار ميآيند.

صهيونيستها معتقدند:

ـ بايد ديگر ملتها را در رذايل و فساد اخلاقي و ... غرق كنيم.

ـ بايد از رشوه, نيرنگ و خيانت بدون هيچ ترديدي تا زماني كه اهداف ما را محقق ميگرداند, بهره برد.

ـ بايد نگراني و وحشت ايجاد كنيم تا فرمانبرداري كوركورانه ديگران را براي ما تضمين كند. همين كه ما به انسانهاي نيرومند و قوي مشهور شويم, براي سركوب هر گونه شورش و عصيان كفايت ميكند. شعارهاي آزادي و مساوات و برادري سر ميدهيم تا مردم فريب آنها را بخورند و اين شعارها را سردهند و ما نيز در پس پرده به اهداف خود برسيم.

ـ بايد نوعي اشرافيگري متكي بر مال و ثروتي كه در دستان ما باشد و علمي كه خاص دانشمندان ما باشد, را ترويج دهيم.

ـ بر رسانهها (اين قدرت فعال جهاني) براي هدايت جهان به سمت و سوي تحقق اهداف خود سيطره پيدا خواهيم كرد.

ـ حتما بايد ميان حكام و ملتها شكاف و اختلاف ايجاد كرد تا هر حاكمي چون نابينايي كه عصايش را گم كرده براي حفظ قدرتش به ما پناه آورد.

[donsaeid]

PART TWO


ـ بايد آتش خصومت و كينهتوزي را ميان تمامي گروهها و طيفها برافروخت تا با هم درگير شوند. بايد قدرت را به هدف مقدسي تبديل كرد تا اين كه همه اين گروهها بر سر آن با هم رقابت كننند و اينگونه حكومتها فروپاشند و حكومت جهاني ما بر روي خرابهها و آوارهاي آن برپا شود.

ـ ملتهاي فقير و مظلوم را از ظلم حكومتها نجات ميدهيم, آن وقت از اين ملتها ميخواهيم كه به صفوف سربازان ما يعني سوسياليستها, آنارشيستها, كمونيستها و .. بپيوندند. با استفاده از حربه فقر و فلاكت بر همه اين ملتها و مردم حكومت خواهيم كرد و بازوهاي آنها را براي نابودي و سركوب هر كسي كه سد راهمان ميشود, به كار ميگيريم.

ـ اكنون ما به بركت وجود وسايل سري در وضعيت دفاعي خوبي هستيم و اگر كشوري به ما حمله كند, كشور ديگري به دفاع از ما بر ميخيزد.

ـ بايد ايمان را از دل و جان ملتها بزداييم و انديشه وجود خداي يكتا را از عقل و اذهان آنها بيرون كنيم و به جاي آن قوانين ورزشي مادي قرار دهيم ؛ چرا كه ملتها وقتي كه تحت نظر دولتي اسلامي و ديني قرار گيرند, احساس آرامش و سعادت ميكنند. به خاطر اينكه به مردم اين فرصت را ندهيم كه كارها و اعمال خود را مورد بازبيني قرار دهند, بايد آنها را به امور مختلف مشغول كنيم تا بدين وسيله براي دشمن اصلي خود در نبرد جهاني دسيسهچيني نكنند.

ـ بايد از هر شيوهاي براي انتقال اموال ملتها به خزانهها و بانكهاي خود بهره ببريم.

ـ براي ايجاد جوامعي به دور از انسانيت و اخلاق تلاش خواهيم كرد. جوامعي كه متحجر و فاقد حس انساني و به شدت بيزار از دين و سياست باشند و تنها آرزوي آنها ماديات و لذات دنيوي باشد. در اين هنگام از هرگونه مقاومتي عاجز و ناتوان و گوش به فرمان ما هستند و ذليلوار تسليم قدرت ما خواهند شد.

ـ كليه عناصر قدرت و توانمندي را در اختيار خود قرار خواهيم داد و بر تمامي منابع، صنايع و تكنولوژي دست مييازيم و سياست در كنترل دستپروردههاي ما قرار ميگيرد و اينچنين در هر زماني با قدرت فوقالعاده خود ميتوانيم هرگونه مخالفت و شورشي را با استمداد از نيروهايي از همين ملتها خاموش كنيم و از بين ببريم.

ـ بذر فتنه و اختلاف را در هر جايي و مكاني پاشيدهايم، به نحوي كه ديگر نميتوان آن را از بين برد. ميان مصالح مادي و ملي ملتها نوعي تضاد ايجاد كرديم و آتش فتنههاي مذهبي و قومي را در جوامع مختلف برافروختيم و از 20 قرن گذشته تاكنون از هيچ تلاشي براي شعلهور ساختن آن فروگذار نبودهايم. به اين علت محال است كه حكومت و كشوري بتواند حامي و پشتيباني براي ضربه زدن به ما بيابد. كشورها بدون موافقت ما حتي نميتوانند يك توافقنامه ناچيزي را منعقد كنند ؛ چرا كه موتور محركه كشورها در دستان ما قرار دارد.

ـ خداوند ما را براي حكومت بر جهان آفريده و ويژگيها و خصايصي به ما داده است كه ديگر ملتها از آن بي بهرهاند و اگر در ميان آنها انسانهاي نابغه و خلاقي وجود داشت, به مقاومت با ما بر ميخواستند.

ـ بايد از عواطف و احساسات ديگران به نفع خود بهره ببريم و اين احساسات را تحريك كنيم تا به اهداف خود برسيم. بايد بر افكار و انديشههاي ديگران سلطه يافت و به جاي نابود كردن آنها به گونهاي اين افكار را در راستاي خدمت به مصالح و منافع خود هدايت كنيم.

ـ توجه خاصي به افكار عمومي خواهيم داشت تا اين كه قدرت و فكر و انديشه سالم را از آن بگيريم و به گونهاي آن را به كار گيريم تا مردم فكر كنند شايعات ما همگي حقيقت دارد. كاري ميكنيم كه ديگر تشخيص ندهند كه كدام وعدهها واقعي و كدامها دروغين است. بايد كميتهها و هيأتهايي تشكيل دهيم كه اعضاي آن با ايراد سخناني آتشين مدام وعده و وعيد سر دهند. بايد به گونهاي در ميان ملتها اين انديشه را كه آنها سياست را درك نميكنند و بهتر است كه آن را براي اهل خود رها كنند, ترويج دهيم.

ـ هر چه بيشتر تناقضات و تضادها را ترويج و شهوت را تحريك و عواطف و احساسات را بر ميانگيزيم.

ـ مديريت عالي حكمراني تشكيل خواهيم داد كه داراي ايادي زيادي در تمام نقاط اين كره خاكي باشد و كليه حكام تحت امر آن باشند.

ـ بايد بر صنعت و تجارت سلطه يابيم و مردم را به بيبند و باري و خوشگذراني و انحطاط عادت دهيم تا در اينوقت ملتها در مقابل ما به سجده افتند و تحت امر ما باشند.

ـ بايد بر خلاف باطن خود تظاهر كنيم و ظلم و ستم را تقبيح و فرياد آزادي سر دهيم و طغيان و سركشي را محكوم كنيم.

ـ همه رسانههاي مهم در قبضه قدرت ما هستند، مگر چند رسانهاي كه زياد مهم نيستند. اين رسانهها را براي ترويج شايعات به كار ميگيريم تا اينكه به حقايقي راستين بدل گردند. از اين طريق ملتها را به مسائل جانبي مشغول ميكنيم و آنها را از آنچه برايشان منفعتي در بردارد, باز ميداريم و كاري ميكنيم كه به دنبال شهوت و خوشگذراني بيافتند.

ـ حاكمان عاجزتر از آنند كه نافرماني ما را كنند ؛ چرا كه ميدانند زندان و نيستي و نابودي سرنوشت هر شورشي است. بنابراين مطيع و فرمانبردار ما و بر حفظ منافع و مصالح ما حريصتر خواهند بود.

ـ تلاش ميكنيم كه طرحهايمان قبل از زمان خاص خود فاش نشود.

ـ اين ما بوديم كه شيوه انتخابات و نظام حاكميت اكثريت مطلق را بنا نهاديم, تا بدين وسيله شخص مورد نظر ما پس از اين كه افكار عمومي را براي رأي دادن به وي مهيا ميكنيم, به قدرت برسد.

ـ بنيان خانواده را از هم ميپاشيم و خودخواهي و خودكامگي را در انسانها تقويت ميكنيم تا طغيان كنند. اينگونه از رسيدن آنها به مراتب عالي جلوگيري ميكنيم.

ـ تنها كساني كه داراي كارنامه سياه و پنهاني هستند, به قدرت ميرسند. اين افراد امين ما هستند و از ترس اين كه رسوا و كارنامه سياهشان برملا نشود, اوامر ما را اجرا ميكنند. همچنين رهبران و مقاماتي را تربيت ميكنيم و آنها را نزد مردم بزرگ و قهرمان جلوه ميدهيم.

ـ نيروهايي مخفي را براي رسيدن به اهداف خود تشكيل دادهايم. اين ملتها نسبت به اسرار و اهداف ما غافلند، بنابراين به اين نيروها اعتماد ميكنند و در محافل آنها رفت و آمد ميكنند, كه در نتيجه بر آنها سيطره مييابيم و آنها را به خدمت ميگيرند.

ـ همه انتشارات در دستان ما خواهد بود و اين ما هستيم كه به مردم خط ميدهيم و هر انتشاراتي كه مخالف انديشه و برنامههاي ما باشد با حربه قانون از ادامه فعاليت آن جلوگيري ميكنيم.

ـ مجلات و روزنامههاي زياد و مختلف و در همه زمينهها خواهيم داشت و همه اينها ما را به اهدافمان نزديك ميگرداند.

ـ بايد ديگران را به چيزهاي جذاب مانند كازينوها, رقاصخانهها، سرگرميها و گردهماييها و مخدرات و فساد مشغول كنيم تا آنها را از مخالفت با خود و سنگاندازي در اجراي طرحهايمان باز داريم.

ـ هر جماعت و گروهي را محو و نابود ميكنيم و اين كار را با تغيير برنامههاي دانشگاهها و بازبيني و بازسازي آنها بر اساس طرحهاي خاص خود شروع ميكنيم.

ـ با خشونت و سنگدلي با هر كه سد راهمان شود, برخورد ميكنيم.

ـ وقتي قدرت را به دست ميگيريم غير از دين خود كليه اديان را از بين ميبريم و اجازه نميدهيم هيچ ديني ترويج و گسترش يابد.

ريشه فكري صهيونيسم

ـ صهيونيسم به اندازه تورات قدمت دارد. اين جريان در همان روزهاي نخستين حس مليگرايي را در ميان يهوديان برانگيخت و جنبش هرتزل تنها صهيونيسم قديم را تجديد و سازماندهي كرد.

ـ صهيونيسم بر پايه آموزههاي تحريف شده تورات و تلمود بنيان نهاده شده است. نبايد فراموش كرد كه رهبران صهيونيسم ملحد و بيدين هستند و دين يهود تنها پوششي براي رسيدن آنها به مطامع سياسي و اقتصاديشان است.

ـ اكثريت يهود آنچه رل مع اصطلاحا تلمود معروف است يك نوع قانون اساسي ديني ميدانند. تلمود عبارت است از پژوهشها و نظريات خاخامها و احبار يهود كه در آنها تمامي جوانب خصوصي و عمومي زندگي مشخص شده است. در آنها احكام و تعليماتي آمده است كه در دل آنها و نسلهاي بعدي بذر كينه، عداوت، حس انتقامجويي از جامعه بشري، خوردن مال مردم و قتل و كشتار و هتك حرمت ناموس ديگران را ميكارد. براي خوشگذراني از خون انسان در برخي مناسبات ديني استفاده ميشود و قطراتي از آن بر روي كلوچههاي خاصي كه در ايام عيد و ديگر ايام پخته ميشود, ريخته ميشود.

پراكندگي و مراكز نفوذ

ـ صهيونيسم چهره سياسي يهود در جهان است و همچنان كه خود يهوديان توصيف كردهاند, مانند فشنو خداي هندوهاست كه صد تا دست دارد. صهيونيسم در ميان قدرتهاي جهاني ايادي خاص خود را دارد كه در راستاي منافع آن گام بر ميدارند.



ـ صدها جمعيت و انجمن در اروپا و آمريكا در زمينههاي مختلف كه به ظاهر متناقض هستند, فعاليت ميكنند ولي در اصل همه آنها براي خدمت به منافع و مصالح صهيونيسم جهاني كار و تلاش ميكنند