Iran:The Next War

[Rasputin]

مصاحبه فرمانده سپاه پاسداران

مقابله با ناآرامی های داخلی

هنگام حمله احتمالی به ایران







مانور ادامه دار و جنگی سپاه پاسداران، همزمان با مانور نظامی گسترده امریکا و متحدان منطقه ای آن در خلیج فارس، عملا به آغاز جنگ - بدون رویاروئی مستقیم- تبدیل شده است. پرتاب موشک های شهاب 3 با ظرفیت حمل کلاهک های اتمی که در دهانه کویر ایران (در حوض سلطان قم) و تمرین مقاومت زمینی در برابر مهاجمان هنگام ورود به ایران. دیگر از مرحله احتمال و اشاره در روزهای اخیر گذشت. موشک های شلیک شده از 200 تا 2 هزار کیلومتر بُرد داشته اند و فیلم آن چندین بار از تلویزیون جمهوری اسلامی بصورت نمایش قدرت ایران پخش شد. مانور ادامه دار نظامی که از صبح چهارشنبه شروع شده تنها اختصاص به پرتاب موشک ندارد، اما این پرتاب نمایشی ترین و مهم ترین بخش این مانور بوده است.

فرمانده کل سپاه پاسدار "رحيمی صفوی" در یک مصاحبه خبری عملا گفت که مانور نظامی ایران، در پاسخ به مانور نظامی امریکا درخلیج فارس است. او گفت:

دراین مانور عمليات شناسايی (دشمن مهاجم) به کمک چندين فروند هواپيماهای با سرنشين و بدون سرنشين در منطقه خليج فارس و دريای عمان اجرا می شود.

در بخش دیگری از همین مصاحبه، فرمانده سپاه به گونه ای درباره بخش زمینی مانور جاری سخن گفت که از خلال آن کاملا می توان متوجه پیش بینی فرود و ورود نیروهای مهاجم شد. رحیم صفوی گفت:

عمليات تخریبی و بازپس گيری، مقابله با فرود نيروهای دشمن فرضی، مقابله با نا آرامی احتمالی و عمليات نجات و امداد بخش هائی از مانور است که بسیج در بخش تخریبی و مقابله با ناآرامی های احتمالی آن فعال است.

رحیم صفوی با اشاره به مانور نظامی امریکا در خلیج فارس و با شرکت دو ناو "انترپرایز" و "آیزنهاور" گفت: "اين رزمايش در برنامه بود اما کمی زمان آن را جلوتر آورديم."

[Rasputin]

گفتگوی سیمورهرش و اسکات رایتر پیرامون

حمله تغییر رژیم ایران

حمله دو مرحله ای امریکا

تاکتیک جنگی ایران

ترجمه و تنظیم افسانه نگاهی و جواد شیرزاد



احمدی نژاد پسر بچه شلوغی است که نباید او را جدی گرفت. قدرت در دست علی خامنه ای، شورای نگهبان و فرماندهان نظامی است.

نتیجه انتخابات کنگره امریکا، تاثیری روی استراتژی حمله به ایران نخواهد داشت

و کاخ سفید روی سکوت تائید آمیز اعراب درجریان حمله به ایران حساب کرده است.

65 درصد افکار عمومی امریکا با جنگ عراق به آن دلیل مخالف نیست که با جنگ مخالف است، بلکه منتقد دولت است که چرا سریعا یک پیروزی برای امریکا نیآورده است! دستگاه تبلیغاتی کاخ سفید نه تنها با انعکاس اخبار این انتقادها مخالف نیست، بلکه آن را سکوی پرش برای حمله به ایران و آوردن یک پیروزی برق آسا به خانه کرده است. ایران استراتژی شکست خورده صدام حسین را برای مقابله و مقاومت با حمله امریکا دنبال نخواهد کرد، بلکه طرح ضربه ای حمله به مناطق نفتی را بعنوان تاکتیک جنگی خود تنظیم کرده و امریکا نیز با اطلاع از این تاکتیک، حمله به ایران را دو مرحله ای تنظیم کرد. در مرحله اول بمباران عادی مراکز اتمی و نظامی ایران و در مرحله دوم که ایران به مناطق نفتی حمله می کند و افکار عمومی نگران قطع نفت می شود، حمله هولناک اتمی با استفاده از نسل سوم سلاح های اتمی به ایران را شروع می کند. برای این حمله از خاک جمهوری آذربایجان نیز استفاده خواهد شد.

----

از یک نشست مشترک که به بهانه انتشار کتاب جدید "اسکات رایتر" با عنوان "هدف ایران" در امریکا تشکیل شده بود، یک برنامه یکساعته شنیداری روی سایت "گلوبال" منتشر شده است. دراین نشست، که اسکات رایتر بارزس سازمان ملل در امور سلاح های اتمی در زمان کلینتون- رئیس جمهور سابق امریکا در حزب دمکرات- ، سیمور هرش خبرنگار مشهور امریکائی، یک ژنرال امریکائی و تعدادی سئوال کننده حاضر در سالن حضور داشته اند، مسائل مهمی را در ارتباط با حمله به ایران طرح شده است. این نشست در جامعه نیویورک برای اخلاق فرهنگی- 16 اکتبر- انجام شده است.



برخی سایت های خبری ایران، گزیده هائی از این برنامه یکساعته و نیمه را درج کرده اند که کاملا درجهت سیاست عمومی حاکمیت کنونی برای نفی امکان حمله به ایران و یا بخش هائی از سخنان "اسکات رایتر" در تائید سفر بی دردسری به ایران و یا حتی دمکراسی حاکم درایران است! بی شک این خلاصه گزین شده از فیلتر سانسور جنگی حاکم در جمهوری اسلامی گذشته است، والا یکی دوتا از این سایت ها اگر می توانستند قطعا آن بخش های اساسی این نشست را نیز منتشر می کردند.

دو مترجم و همکار پیک نت،- در ایران و امریکا- در دو روز گذشته این برنامه را شنیده و گزارش مشترکی را از آن استخراج کرده اند که تفاوت بسیار با آنچه که سایت ایران منتشر کرده اند دارد. این گزارش را می خوانید:

سیمون هرش: موساد ( سازمان جاسوسی اسرائیل) در سال 2002 موفق به کسب اطلاعاتی از تونل های اتمی ایران در منطقه نطنز شد. آنها خود این گزارش را منتشر نکردند (تا عمق نفوذ جاسوسی شان در حساس ترین ارگان های جمهوری اسلامی مانند تشکیلات اتمی مشخص نشود) بلکه آن را در اختیار سازمان مجاهدین خلق گذاشتند تا بعنوان افشاگری یک سازمان اپوزیسیون ایرانی پخش شود. این گزارش و افشاگری، سرآغاز آماده سازی افکار عمومی امریکا برای حمله به این کشور بود.



اسکات رایتر: اسرانیل مشکل خود با فلسطینی ها و حزب الله لبنان را به ایران وصل کرده و به این ترتیب، جمهوری اسلامی را خطر اصلی و دشمن خود و امریکا در منطقه تبلیغ می کند. اسرائیلی ها چنان مسئله اتمی ایران را بزرگ کرده اند که مسئله فلسطین بتدریج به حاشیه رانده شده است. در خود امریکا نیز، طرح جدید قرن امریکا، توسط نئومحافظه کاران پیش از روی کار آمدن کلینتون تهیه شده بود. دراین طرح تغییرات مهمی برای خاورمیانه پیش بینی شده بود. بنابراین، آنچه امروز شاهدش هستیم، پیشینه ای 12 ساله دارد. اگر کلینتون و دمکرات ها روی کار نیآمده بودند، همان 12 سال پیش طرحی که امروز بوش دنبال می کند به اجرا گذاشته شده بود. 11سپتامبر برای همراه کردن افکار عمومی با این طرح نئومحافظه کاران بود.

سیمون هرش: دلم می خواهد سئوال کنم که با وجود آنکه تهاجم امریکا به عراق با ناکامی همراه شده و حتی شکست خورده، هنوز بوش طرح خود را برای خاورمیانه دنبال میکند؟

رایتر: بوش به تنهائی دراین مورد پیش نمی رود. علاوه بر واقعه 11 سپتامبر که نقش مهمی در شکل بخشیدن به افکار عمومی برای سیاست های نئومحافظه کاران داشت، اکثریت کنگره امریکا نیز دراختیار جمهوریخواهان و نئومحافظه کاران قرار گرفت.اسرائیل نیز پشت همین سیاست قرار گرفت. به سخنرانی "المرد" نخست وزیر اسرائیل درکنگره امریکا اگر گوش کنید، شباهت های آن را در مقایسه با سخنان بوش متوجه می شوید. او (با توجه به وزنی که اسرائیل در امریکا دارد) در کنگره امریکا ایران را نه تهدیدی جدی برای اسرائیل، بلکه برای امریکا معرفی کرد.( در واقع تعیین سیاست برای امریکا)

بدین ترتیب است که کنگره دست بوش را برای حمله به ایران بازگذاشت. واقعیت اینست که افکارعمومی امریکا از سال 79 به بعد، نسبت به ایران منفی است. اخبارمنفی درمورد ایران مرتب آنالیز می شود و افکارمنفی در رسانه ها دامن زده می شود. بنابراین، بنظر من تنها یک معجزه می تواند جهت گیری کنونی کنگره امریکا در حمایت از بوش را تغییر دهد. شاید انتخابات ماه نوامبر کنگره چنین موقعیتی را پیش آورد. من می گویم شاید، زیرا بنظر من حتی اگر نئومحافظه کاران هم در انتخابات کنگره امریکا نتوانند اکثریت جمهوریخواه در کنگره را حفظ کنند، تغییرات مهم و دگرگون کننده ای در برنامه حمله به ایران اتفاق نخواهد افتاد، زیرا دراین مورد دمکرات ها و جمهوریخواهان مواضع مشترک دارند.

در این مورد باید ابتدا برخی خوش باوری ها را کنار گذاشته و نفی کرد. از جمله این که وقتی برخی رسانه ها می نویسند 65 در صد امریکائی ها مخالف جنگ عراق اند و یا باجنگ درعراق مخالف اند، آنها همه حقیقت را نمی نویسند. حقیقت اینست که این 65 درصد امریکائی با جنگ در عراق مخالف نیستند، بلکه مخالف شکست امریکا و یا دست نیافتن نیروهای نظامی امریکا در یک جنگ برق آسا در عراق اند. آنها فکر می کنند امریکا بزودی عراق را از دست می دهد. همین 65 در صد، بدنبال یک پیروزی سریع دیگر برای امریکا هستند و در پشت تبلیغاتی که این روزها پیرامون ناکامی بوش و امریکا در عراق شاهدش هستیم نقشه جلب موافقت افکارعمومی برای حمله به ایران نهفته است. بوش نیز خود را آماده به خانه آوردن یک پیروزی برق آساست. پیروزی در حمله به ایران. البته معتقدم که مراحله آماده شدن برای این حمله را می گذرانیم. حمله ای که نتیجه انتخابات کنگره امریکا نیز تاثیر چندانی روی آن ندارد.

مرحله اول جنگ روانی و آماده سازی افکار عمومی که همانا شکست راه حل های سیاسی است اکنون پشت سر گذاشته شده و پایه های آمادگی افکار عمومی برای حمله به ایران فراهم شده است. شرایط در جهت توجیه یک حمله برق آسا و همه جانبه علیه ایران درامریکا فراهم آمده است.

دلیل این تاخیر می تواند آن باشد که دولت بوش هنوز می کوشد خود را دولتی غیر دیکتاتور و تابع کنگره و قوانین نشان بدهد و به همین دلیل هم فکر می کنم برای این حمله سعی خواهد کرد موافقت کنگره را بگیرد. این موافقت البته باید با یک بودجه نظامی همراه شود.

رایتر: نکته مهم اینست که کسب موافقت کنگره برای حمله به ایران کار چندان دشواری نیست. ما دیدیم که پس از 11 سپتامبر، کنگره چگونه دست بوش را برای مبارزه با تروریسم جهانی در اکتبر2002 باز گذاشت. آنها صریحا نگفتند که برای حمله به عراق دست بوش را باز می گذارند، بلکه گفتند برای مبارزه با تروریسم جهانی از بوش حمایت می کنند، اما هدف همان حمله به عراق بود.

[Rasputin]

سیمون هرش: احتمالا قدرت حمله به ایران دو برابر قدرت حمله به عراق خواهد بود. واقعا بعد از چنین حمله ای، شاهد چه اتفاقی خواهیم بود؟.

رایتر: ایران از استراتژی صدام برای دفع حمله، یعنی درگیر کردن امریکا در خاک عراق استفاده نخواهد کرد. آن استراتژی، بهرحال با سقوط رژیم صدام همراه شد. صدام فکر کرده بود جنگ با امریکائی ها طولانی خواهد شد و او خود رهبری این جنگ را بعنوان رئیس جمهور عراق برعهده خواهد داشت. اما این تصورات پوج بود. با چنین نتیجه ایست که تصور نمی کنم ایران آن استراتژی را برای خود در نظر گرفته باشد و بخواهد آن را درجریان حمله امریکا به این کشور دنبال کند. ما باید روی استراتژی ضربه ای و تخریبی ایران حساب کنیم. یعنی اولین واکنش آنها ضربه به مناطق تولید نفت درمنطقه و قطع نفت ایران خواهد بود. در چین شرایطی نه تنها امریکا، بلکه چین و هندوستان هم دچارمشکل خواهند شد. طی دو روز حمله هوائی امریکا به ایران (ریتر اشاره نمی کند که برنامه حمله برق آسا برای دو روز تنظیم شده و یا منظورش دو روز پس از آغاز حملات است) تولید نفت درکشورهای عربی مثل عربستان هم قطع خواهد شد. علیرغم همه این احتمالات ما همچنان برای جنگ به ایران خواهیم رفت. مردم امریکا اطلاعاتشان از وضعیت خاورمیانه و ایران کم است.

هرش: بوش حرفی در باره پاکستان اتمی نمی زند و ظاهرا این کشوررا رها کرده است. ولی بنظر من دولت پاکستان هم به این فکرمی کند که بعد از ایران نوبت آنها خواهد رسید.

رایتر: من گفتم، حقیقتی که در مورد ایران باید بدانیم، این است که ایران در ناحیه ای قرار گرفته که تسلط بر آن از اهداف دولت بوش بوده و تاثیر زیادی بر استراتژی امنیت ملی برنامه ریزی شده از سوی دولت بوش میگذارد. مطالعه نسخه 2006 استراتژی امنیت ملی امریکا که در آن شانزده بار از ایران به عنوان تهدید شماره یک امنیت ملی آمریکا نام برده شده است و از جنگ به عنوان یک ابزار قابل قبول جهت پیشگیری از تهدید امنیت کشور یاد شده است. این تائید مجددی است بر دکترین دولت بوش در مورد تغییرات بنیادین منطقه ای، به ویژه در خاور میانه.

هدف نهایی دولت بوش چه در مورد کره شمالی و چه در مورد ایران، در آخر بازی تغییر این دو رژیم است، ولی در عین حال شرایط این دو برای آمریکا کاملا متفاوت است و به هیچ عنوان با یکدیگر قابل مقایسه نیستند.

کره شمالی بدون هیچ پرده پوشی اعلام کرده که قدرت هسته ای است و هدفش دستیابی به سلاح اتمی است. آنها به هیچ عنوان به قواعد بین المللی تن نداده و این را به دنیا اعلام کرده اند، ضمن اینکه بازرسان سازمان بین المللی انرژی اتمی را نیز از کشورشان اخراج کرده اند. گرچه هنوز بوش مدعی است که آنها بلوف زده اند. در حالی که کره ای ها فریاد می کشند که ما سلاح اتمی داریم. حالا فشارهای غیر مسولانه به کره شمالی را در نظر بگیرید. ما در کره چه می خواهیم؟ حقوق بشر؟ بنظر من خیر، زیرا امریکا درحال حاضر فقط به تغییر رژیم و تحمیل شرایط به همه جهان است. ما میدانیم که هدف آمریکا تغییر رژیم در چین است و کره شمالی یکی از گامهای تحقق چنین برنامه ای است.

حالا بازگردیم به مسئله ایران. در مقابل کره شمالی، ایران کشوری است که اعلام کرده برنامه تولید سلاح هسته ای ندارد. اما در حالی که کره آزمایش اتمی انجام می دهد، ایران محکوم شده است! بنابراین شرایط ایندو به هیچ عنوان شبیه هم نیست.

در عراق، در حالی که ما می دانیم صدام در سال 1991 کلیه سلاح های غیر متعارف خود را نابود کرده بود، دولت بوش به بهانه وجود انواع سلاح های هسته ای، شیمیایی و بیولژیکی و موشک های بالستیک به آن حمله کرد، پس از اشغال عراق معلوم شد همه ادعاهای ما در باره سلاح کشتار جمعی دراین کشور بیخود بوده است.

هرش: احمدی نژاد درمیان مردم مسلمانان منطقه مطرح است. فرد بی نفوذی نمی توان او را تصور کرد.

رایتر: شما به مطبوعات و تلویزیون های امریکا که نگاه کنید متوجه می شود که مردم آمریکا زیر فشارآنها، ایران را با عکس های پسر بچه ای به اسم محمود احمدی نژاد با حرف های احمقانه اش می شناسند. درحالیکه ما باید بدانیم احمدی نژاد عروسکی بیش نیست. بخش عمده قدرت در ایران در دست آقای خامنه ای متمرکز است که از سوی شورای نگهبان پشتیبانی می شود و نیروهای نظامی نیز بخش جداگانه ای از قدرت هستند.

دولت بوش دو سال دیگر بر سر کار است. این دولت برنامه تغییر منطقه خاورمیانه و تغییر رژیِم ها آن را در سر دارد. سیاستی که نتایج هولناک آنرا در عراق دیده ایم. بوش قبلا تاکید کرده که مساله ایران نباید به دولت بعد از وی برسد، ضمن آنکه نباید نقش تحریک کننده اسراییل را فراموش کنیم. اسراییل دستیابی ایران به سلاح اتمی را خط قرمز خود می داند و هرگونه فعالیت اتمی از سوی ایران را تهدیدی برای خود تلقی می کند و آمریکا را مجبور به اعمال فشار بیشتر بر ایران می کند.

پرواز هواپیماهای آمریکایی بر فراز ایران، پرواز هواپیماهای جاسوسی بدون سرنشین در آسمان این کشور، تحریک کردها، آذری ها و حتی تقویت مجاهدین خلق همه از اقدامات سازمان سیا علیه ایران است.

به این ترتیب است که باید گفت، جنگ علیه ایران از مدت ها پیش با اقداماتی نظیر تجاوز به حریم هوایی ایران آغاز شده است و ما با ایران در حال جنگیم و تنها از این پس شاهد آشکارتر شدن این جنگ خواهیم شد. بنظر من دولت بوش می رود تا مرحله بعدی تغییر رژیم در ایران را با استفاده از نیروی نظامی آغاز کند.

درسال 2003 دولت ایران از طریق سفارت سوئیس یک نامه برای کاخ سفید فرستاد که در آن نه تنها تقاضای برقراری روابط سیاسی با امریکا شده بود بلکه برای نشست صلح با اسراییل و حل مسائل اتمی ایران نیز پیشنهاد شده بود. این پیام توسط دولت بوش رد شد. بوش آن را رد کرد زیرا برنامه او نه مذاکره؛ بلکه تغییررژیم ایران است.

هرش: آیا اعراب آنقدراز ایران متنفرند که سکوت خواهند کرد؟ دولت بوش معتقد است که اعراب همانگونه که درجریان حمله به عراق سکوت کردند، در حمله به ایران نیز واکنشی نخواهند داشت، بویژه که رهبران سنی کشورهای عربی از تضعیف یک قدرت شیعه در منطقه استقبال هم می کنند.

هرش: الان دیگر بتدریج صحبت نه درباره حمله، بلکه درباره سلاح هائی است که می خواهند در این حمله بکار ببرند است. از جمله سلاح های اتمی.

رایتر: بهره گیری از نسل جدید سلاح های اتمی برعلیه کشورفاقد سلاح اتمی اکنون مطرح است و دولت بوش از این سلاح ها برای حمله به ایران استفاده خواهد کرد.

همانطور که گفتم ایران در استراتژی نظامی که برای خود در نظر گرفته سقوط نخواهد کرد؛ بلکه با ضربه به مناطق نفتی وارد عمل خواهد شد. از این مرحله به بعد است که خطر بمباران شدیدتر ایران و استفاده از سلاح های اتمی نسل جدید مطرح است. امریکا با این حمله سعی خواهد کرد ستون فقرات دولت ایران را بشکند. دراین مرحله از حملات، از مناطق آذربایجان و شمال ایران نیز عملیات آغاز خواهد شد. هم اکنون یک پایگاه نظامی توسط اسرائیلی ها به کمک یهودیان آذری که به اسرائیل مهاجرت کرده اند درحال ساخته شدن است. این مرحله از حملات اتمی ایران کوچکترین شانسی برای مقاومت نخواهد داشت.

در مورد مخالفت های چین نیز معتقدم رهبران این کشور نقشه های دراز مدت در سر دارند و اساسا طرز تفکر و سیاست چینی ها اینگونه است. آنها در پی دفاع از ایران و یا مخالفت با حمله به ایران نیستند، بلکه به تضعیف رقیب جهانی خود- امریکا- در درازمدت فکر می کنند. در این استراتژی، چینی ها فکر می کنند امریکا با حمله به ایران تضعیف می شود و به این ترتیب رقیب تضعیف می شود و جا برای چین بیشتر باز خواهد شد!

[Rasputin]

در جنوب و شمال شرقی و غربی
آغاز مانور مقابله با حمله
توسط نيروی زمينی سپاه
كنفرانس خبری فرمانده نيروی زمينی سپاه:
با ديدن اين مانور، نبايد كسی هوس حمله به ايران بكند
ما، از هركجا كه عمليات را شروع كنيم
تا عمق 1400 متر می توانيم پيش برويم




نيروی زمينی سپاه پاسداران از روز گذشته مانور عمليات زمينی خود را آغاز كرد. بر اساس مصاحبه ای كه فرمانده نيروی زمينی سپاه كرده و خبرگزاری های داخلی آن را انتشار داده اند، اگر نقاط انتخاب شده برای مانور را منطقه ورود نيروهای خارجی بدانيم، آنوقت مشخص می شود كه جنوب، جنوب شرقی و جنوب غربی و نفت خيز ايران بيش از هر نقطه ديگری در خطر اشغال است. فرمانده نيروی زمينی سپاه شمال غربی و شمال شرقی را نيز منطقه مانور جنگی نيروی زمينی سپاه اعلام داشت. يعنی مرزهای جمهوری آذربايجان و تركيه و همچنين جمهوری تركمنستان.

سردار سرتيپ زاهدی فرمانده نيروی زمينی سپاه دراين مصاحبه خبری گفت:« 10 تيپ مكانيزه، پياده و زرهی نيروی زمينی سپاه در جنوب، جنوب غربی، جنوب شرقی و همچنين غرب، شمال غربی و شمال شرقی عمليات می كند. »



فرمانده نيروی زمينی سپاه همچنين تاكيد كرد كه پيام اين مانور برای دشمن اين است كه ما آمادگی كامل برای دفاع داريم و آن را به نمايش می*گذاريم تا كسی نتواند قصد شومی عليه ما داشته باشد.



توان رزمی ما نسبت به زمان جنگ افزايش بسيار زيادی داشته، بطوری كه اصلا قابل مقايسه نيست و من اعلام می*كنم؛ نيروی زمينی از هر كجا كه شروع كند توان رفتن تا عمق 1400 كيلومتر را دارد.

[Rasputin]

روزنامه چپ گرای "يونگه ولت" چاپ آلمان
خريد 30 جنگنده اف 16
تركيه آماده شرايط جنگی می شود




بنا به گزارش رسيده در روز16 اكتبر گذشته قراردادی جهت خريد 30 فروند جنگنده هواپيمای اف 16، بين تركيه و آمريكا به امضاء رسيد. مبلغ پرداختی از طرف تركيه 2ميليارد 90 ميليون دلار اعلام شده است. شكاری بمب افكن های مذكور دراولين فرصت ممكن بايد به ارتش تركيه تحويل داده شود. ارتش تركيه مدعی است كه از اين جنگنده ها از مرز های خاكی تركيه مراقبت خواهند كرد. اين اصطلاح معمولا زمانی به كار می رود كه ژنرال های تركيه از ارتش جهت سركوبی كرد های ساكن منطقه آناتولی استفاده می كنند.

اگر ادعا های ارتش تركيه در رابطه با خريد اين جنگنده بمب افكن ها صحت داشته باشد وهيچ هدف جنگی ديگری در منطقه از جمله احتمال همكاری ارتش تر كيه با آمريكا در حمله نظامی آمريكا به جمهوری اسلامی مطرح نباشد، می توان تصور كرد كه در آينده نزديك حملات جديد به مواضع مبارزان كرد ساكن منطقه آناتولی آغاز شود. در فاصله زمانی سال های 1990 تا كنون تعداد 3000 روستای كردنشين منطقه هم مرز ايران و عراق توسط انواع بمب افكن های دريافتی تر كيه از پنتاگون، با خاك يكسان و تعداد 40000 كرد منطقه كشته شدند.

ارتش تركيه پس از كودتا های سال های 1960 و 1980 ، همچنان نفوذ سياسی خود را بركليه امور بويژه مسائل سياسی تركيه اعمال می كند. ژنرال ياشاربيوك آنت روزجمعه در ديدار خود از آتن، توصيه اتحاديه اروپا را مبنی بر كاهش نفوذ ارتش تركيه در امور سياسی كشور رد كرد.

[Sepideh_UK]

Thanx ppl...

[Rasputin]

با استفاده از گزارش های مجلات اشپيگل و اشترن
اروپای تاريک
پس از حمله نظامی به ايران
ترجمه و تدوين "عسگرداودی"






قطع جريان برق شب شنبه گذشته بخشی از غرب اروپا را در خاموشی، وحشت و ناامنی فرو برد. بين ساعات22 تا 23 شب به طور ناگهانی بخش گسترده ای از مناطق مسکونی کشورهای آلمان، فرانسه، بلژيک، اسپانيا، اتريش و حتی بخشی از مناطق کشور مراکش در خاموشی مطلق فرو رفت. برای مردم ساکن اروپا که شايد درطول عمر خود يک بار هم خاموشی و قطع جريان برق را به ياد ندارند، اين اتفاق با شوک، نارضايتی و احساس نا امنی همراه شد. البته ناراحتی آن ها نيز چندان بی دليل نبود، زيرا در چنين مواقع نادری اتفاقات نادری نيز به وقوع می پيوندد. گير کردن در آسانسور تا حد خفگی، معلق ماندن در بين زمين و هوا برای کسانی که در مراکز تفريحی بر روی اسباب بازی های متحرک سوارند و يا بر روی تله سيژهائی که آن ها را به ارتفاعات مراکز تفريحی و کوهستانی منتقل می کند. موارد ذکر شده از جمله مواردی بود که در جريان قطع برق در بخش غربی اروپا به وقوع پيوست. در ساعات قطع جريان برق و در تاريکی شب به مغازه ها حمله و دستبرد زده شد، کارخانه ها از حرکت ايستادند و کارگران مقابل دستگاه هائی که با برق کار می کنند فلج شدند. عدم کارکرد چراغ های راهنمائی در سر چهار راه ها بويژه در تاريکی شب به تصادفات متعددی منجر شد. تلويزيون ها و ديگر وسائل صوتی تصويری ساکت شدند، تلفن ها از کار افتادند، دستگاه های اعلام خطر عمل نکردند، مراکز آتش نشانی در جريان آتش سوزی ها قرار نگرفتند، فقط در يک مورد درشهر کلن آلمان چهار جوان در حمله به يک فروشگاه مرکز فروش تلفن دستی شمار زيادی تلفن دستی و ديگر لوازم ميکرو صوتی - تصويری را به سرقت بردند و حدود 70 تن از مردم شهر کلن از جمله زنان و کودکان بر روی کابينت های تفريحی در حال عبور از روی رود خانه راين متوقف و در تاريکی شب درآسمان و بربالای رود خانه تاريک وحشتزده و سرگردان ماندند. دير رسيدن به محل کار نيز باعث در هم ريختگی های کاری شد. موارد مشابه و متعدد ديگری در ديگر شهر های آلمان، بلژيک، اسپانيا، اتريش، ايتاليا، فرانسه و مراکش بوقع پيوست . در مجموع 10ميليون نفر از مردم اروپا با اين خاموشی گسترده مواجه شدند. عامل قطع جريان برق، عبور يک کشتی تفريحی مسير کوتاه بر روی رود خانه امس (واقع در شمال آلمان و منتهی به دريای شمال) بود که در برخورد با کابل های عبور دهنده جريان الکتريسيته از روی رود خانه مذکورباعث قطع جريان برق شد. البته اين دليلی است که اعلام شده و معلوم نيست دليل اصلی همين حادثه باشد. حادثه قطع برق با عکس العمل های شديد وزرای اقتصاد آلمان از ايالت بايرن و وزير محيط زيست مواجه شد. رومانو پرودی نخست وزيرايتاليا نيز در اين رابطه مستقيما اعتراض خود را اعلام کرد. البته مخاطب تمامی اعتراض ها کنسرن توليد کننده انرژی «ااون» بود که با اتهام صرفه جوئی و عدم اختصاص بودجه ضروری عامل اين مشکل شناخته شده است.

آنچه که اتفاق افتاداست اکنون در اروپا عينيت بررسی اين موضوع را فراهم می کند که اگر زمانی اروپا صنعتی به هر دليلی با مشکلات مشابهی مواجه شود و در عين حال نيز نتواند انرژی فسيلی (نفت و گاز) را جانشين - حتی موقت- چنين شرايط بحرانی کند، چه اتفاقی می تواند بوقوع بپيوندد. تصور يک اروپای بدون انرژی هسته ای که در تامين انرژی فسيلی نيز به دلايلی از جمله( مثلا حمله نظامی آمريکا به ايران) نا توان است، جز يک کابوس بزرگ چه چيزی می تواند باشد؟ چنين کابوسی دولت مردان اروپا را به تعمق بيشتری وا می دارد. اين دولت مردان حق دارند که در همراهی با آمريکا جهت تهاجم گسترده بر عليه ايران و گسترش جنگ در منطقه نفت خيز خليج فارس، با ترديد و دو دلی بيشتری عمل کنند. تاريخ نشان خواهد داد که دولت مردان اروپائی تا چه اندازه واقع بين هستند.

[Rasputin]

حسين شريعتمداری: تنگه هرمز را می بنديم!
اهرم های فشار ديگری هم داريم که بموقع رو خواهيم کرد

حسين شريعتمداری، مدير مسئول روزنامه كيهان، کشورهای آمريکا، روسيه، بريتانيا، فرانسه، چين و آلمان را تهديد کرد، درصورت تحريم ايران بيشترين ضرر را به لحاظ اقتصادی و سياسی متقبل خواهند شد. شريعتمداری بستن تنگه هرمز را يكی از واكنش*های متقابل ايران معرفی کرده و تاكيد كرد: اگر قرار بر اين باشد كه ما در تحريم قرار بگيريم، طبيعی است كه از برخی اهرم*ها استفاده كنيم؛ از جمله اين اهرم*ها می*تواند بستن تنگه هرمز باشد. با بسته شدن تنگه هرمز جريان نفت برای كشورهای صنعتی در سطح بسيار گسترده*ای بسته خواهد شد كه اين مسئله برای بسياری از كشورهای صنعتی قابل تحمل نيست؛ البته اهرم*های فراوان ديگر هم هست كه به موقع خودش به كار گرفته می*شود.

دربرخی محافل پيرامون بخش دوم تهديد شريعتمداری گفته می شود که اشاره او به استفاده از گروه های تجديد سازمان يافته القاعده در برخی روستاهای جنوب غربی تهران – حوالی شهريار- است.

[Rasputin]

War on Iran: Unleashing

In mid 1970s the American Power Elite drew a “Grand Plan” to control and to monopolize global oil and nuclear energy resources, for he who controls energy resources determines the fate of nations. The base of this “Grand Plan” is the invasion of energy rich countries to directly control their resources, and to create subservient governments that would exploit their own people as cheap labor to harvest energy for the United States.

The collapse of the Soviet Union had created a window of opportunity for the United States to ensure and to affirm its global superiority through expansion and controlling energy resources without any real opposition. The attacks of 911 were necessary requirements for the Bush administration to wage a “global war against terror” that would serve as a cover up for American hegemony. President Bush borrowed Mussolini’s fascist motto of “If you are not with me, you are against me” and turned it into “You are either with us or with the terrorist” to terrorize weaker nations into accepting American expansions.

Part of the “Grand Plan”, which deals with the Arab World (Middle East) and South East Asia, was handed down to the Bush/Cheney administration for execution. The invasions and destructions of Afghanistan and Iraq are just the beginning. Iran, Syria, and Lebanon are next. Controlling Iran is very important to the American administration. Iran sits on a lake of oil and has large deposits of uranium that, when mined and refined, could make Iran a super global power. Controlling Iran leads to the containment of China (America’s greatest competitor), who depends heavily on Iranian oil to satisfy its growing hunger for energy. Geographically Iran makes the shortest and the most economical route for Kazakhstan’s oil pipeline from the Caspian Sea ,north, to the Persian Gulf south with all the oil-tankers traffic. Iran also fits perfectly within the line of American hegemony in South East Asia. Listening to Bush’s speeches – especially his speech to the United Nation last September 2006- one can detect his “enthusiasm” for “spreading democracy and freedom” into the “despotic Middle East” with Iraq as an example.

The Bush/Cheney administration started its overt aggression against Iran immediately after 911 attacks. Bush described Iran as one of the “axis of evil” sponsoring “terrorist” groups such as the Lebanese Hezbollah and the Palestinian Hamas, who are in reality defending themselves against Israeli aggression. After the American invasion of Iraq the American administration accused Iran of instigating a civil war in Iraq by supporting Shiites against Sunnis, and of opening its borders wide for terrorists to enter Iraq. The administration is accusing Iran of building a nuclear bomb, and is continuously threatening its government to abandon its nuclear “ambitions” or else face dire consequences including nuclear strikes (a paradox of using nuclear weapon to stop the proliferation of nuclear weapons). Condoleezza Rice, the Secretary of State described Iran as a “central bank for world terrorism” that is threatening the stability of the Middle East.

American media had joined the administration into demonizing Iran and its government. Iran is described as a fundamentalist theocracy, who seeks to revive the glory of ancient Persian Empire by establishing an Islamic “Caliphate” in the Middle East. Iran’s leaders are portrayed as extremists, who hate Americans for their freedom, and want to build nuclear bomb to attack the US. Iran’s President Mahmoud Ahmadinejad is described as an irrational, violent, mad Hitler-like anti-Semite, who hates Jews, denies the Holocaust, and wants to wipe Israel off the map. Ahmadinejad’s visit to the US last September (2006) to give a speech at the UN was received with a cold shoulder by the US. American officials in the UN and the American media boycotted his speech, while NBC’s Brian Williams and Newsweek’s Lally Weymouth interviewed him only to corner him about the Holocaust and wiping Israel off the map.

Bush/Cheney administration had rebuffed all Iranian attempts to negotiate, and refused to give Iran any guarantees that the US will not attack Iran if it stops its uranium enrichment. President Bush totally ignored President Ahmadinejad’s personal letter, and his call for a debate. The Washington Post, in June 18th 2006, reported Richard Hass, head of policy planning at the State Department at the time, as saying that at the wake of the US invasion of Iraq Iranian leaders offered the administration a proposal for a broad dialogue that included full cooperation on its nuclear programs, acceptance of the state of Israel, and halting support to Palestinian militants. The administration rejected this proposal since they already have plans for a regime change in Iran.

The administration’s attack plan started immediately after the invasion of Iraq. Spy stations were erected at the Iraqi/Iranian borders. The Congress had authorized the expenditure of $75 million to support Iranian opposition and to finance an anti-Iranian political campaign. Scott Ritter, former UN weapons inspector, reported in June 2005 and in his book “Target Iran” that the US has been using terrorist organizations (Mujahedeen el-Khalq, MEK), under the supervision of the CIA, to conduct covert terrorist operations in Iran. MEK has been officially designated as a terrorist organization by the US. Yet in 2004 Bush/Cheney administration pardoned the MEK making it the first terrorist organization to receive a “protected” status. The MEK terrorists were trained by the CIA in an American compound northeast of Baghdad, and then moved to Basra and established their base in Camp Habib, from which they launch their terrorists raids against the southern region of Iran.

Israel, on the other hand, criticized Iran’s nuclear program refusing to “live under the threat” of nuclear Iran. Israeli officials point to Ahmadinejad’s alleged threat to wipe Israel off the map as threat to their own existence, and a possible justification for a pre-emptive strike as a measure of self-defense. They continually threaten to strike Iran’s nuclear facilities the same way Israel did to Iraq’s nuclear reactor. Israel warned that Iran’s uranium enrichment is the red line that Israel will react to. Israel had sent its military operatives into the Kurdish region north of Iraq to establish training camps for the Kurds. The Kurds want to establish their free Kurdistan that extends from north Iran to east Turkey. Considering it their patriotic duty, and encouraged, financed and armed by the Israelis, the Kurds send their militants to conduct military operations into northern Iran.

Bush/Cheney administration is adamant on invading Iran. Invasion was originally planned to take place sometime during the end of April 2006 immediately after the end of the grace period UN gave to Iran to stop its nuclear program. The plan consisted of 5 days continuous aerial bombardment by joint air planes of Israel, UK, and US that might include tactical nuclear bunker buster bombs. Land invasion would follow from west (Iraq), from east (Afghanistan) and from sea (Persian Gulf from west and Gulf of Oman from south). The plan was to heavily bombard the Iranians into overthrowing their government.

[Rasputin]

In an attempt to stop this attack Iran flexed its military muscles in war games conducted in April 2006. Iran effectively demonstrated its capability of waging war on land, sea, and air with sophisticated weapons. Iran also conducted other war games in August 2006 in coordination with China and Russia on all of Iran’s geo-strategic borders giving a warning signal that any possible invasion of its territory would be very costly. The American administration discovered that it had underestimated Iran’s military power, and that Iran is a larger and a stronger country than the embargo-weakened Iraq. Therefore the administration decided to adjust its war plans and to bring in more allies such as EU and some Arab states.

Contrary to the misleading American propaganda about the threat of irrational extremist Iranian government Iranian leaders have been very pragmatic politicians, who seek peace, stability, and nuclear-free Middle East. There is no doubt that Iran has supported Palestinian families (victims of Israeli terror), Shiite Lebanese south of Lebanon, and Shiite Iraqis in an attempt to protect its own interests and to counter balance warring Israel, UK, and US. Israel had invaded all its neighboring countries while the UK and US had sent their troops across the globe to invade Afghanistan and Iraq to protect its own interests in the region. For many generations Iran was never involved in a colonial war and had never threatened other countries. Iran was defending itself during the eight years Iraq/Iran war of attrition that had been instigated by the US. Unlike the Israeli and American military threatening rhetoric Iranian leaders had always declared that they do not pose any threat to any other country, and that Iran is only seeking peace and prosperity for its own citizens. Iranian officials recognized that war is knocking on their doors when American troops invaded Iraq. They attempted to approach Bush/Cheney administration with dialogue and cooperation, but they were rebuffed violently.

The Iranian President Mahmoud Ahmadinejad does not conform “..to the picture of a madman” the American administration and media portray him to be, wrote Fareed Zakaria in his Newsweek (10/2/2006) article “What Iranians Least Expect”. “He was smug, even arrogant, sometimes offensive, but always calm and intelligent” continued Zakaria. Ahmadinejad is not the Jew-hater, Holocaust denier, intent on wiping Israel off the map as Bush keeps describing him. Ahmadinejad pointed to the Iranian Jewish community, who are living peacefully within Iran as any other Iranian citizens. Iran is the home for the largest Jewish community (25 thousands) in the Middle East outside Israel, who lived there for the last 3 thousand years since the rule of Cyrus the Great. Iranian government recognizes the Jews as a religious minority to be protected and represented by a PM, Maurice Mohtamed, in Iranian parliament. Iranians make a distinction between Jews and Zionists.

When Newsweek’s Lally Weymouth (October 2nd 2006) asked Ahmadinejad about the Holocaust he acknowledged it as a historical event by stating “We know this was a historical event that happened. But why is it that people who question it are persecuted and attacked?” He also questions the reasons why the Palestinians have to pay their country and their lives for what the Europeans had done. He questions the exploitation of the Holocaust to justify the usurpation of Palestinian land, their evacuation from their homeland and the destruction of their civilian homes, the targeted assassination of their freedom fighters, and the abduction and jailing of their democratically elected officials. “The Palestinian people, their lives are being destroyed today under the pretext of the Holocaust. Their lands have been occupied, usurped. What is their fault? What are they to be blamed for? Are they not human beings? Do they have no rights? What role did they play in the Holocaust?” Ahmadinejad answered NBC’s Brian Williams, who asked him about the Holocaust during an interview in September 20th, 2006. His acceptance of the Holocaust as a reality could not be any clearer than in his statement reported by the Washington Post December 9th 2005 “Is the killing of innocent Jewish people by Hitler, the reason for their (the Europeans’) support to the occupiers of Jerusalem?”

Ahmadinejad’s plans to build a nuclear bomb and use it to incinerate and “to wipe Israel off the map” as Tzipi Linvi – the Israeli Foreign Affairs Minister and Vice Prime Minister- likes to keep reminding the world of, is totally baseless. It is an intentional misinterpretation and distortion of Ahmadinejad’s speech. In the New York Times of June 11th, 2006 Juan Cole, a Middle East specialist at the University of Michigan, stated that “Ahmadinejad did not say he was going to wipe Israel off the map, because no such idiom exists in Persian. He did say he hoped its regime i.e. a Jewish-Zionist state occupying Jerusalem, would collapse.” Ahmadinejad was not threatening Israel; rather he was calling for the end of Zionist occupation of the city of Jerusalem. He – and the Iranian government- are intelligent politicians, who understand that striking Israel with one atomic bomb would lead Israel to shower Iran with its 200, or more, nuclear bombs, some of which are ready to be launched from submarines.

To avoid the seemingly inevitable war Iran had followed the diplomatic path with no avail. It opened all its nuclear facilities to the strictest and most detailed inspections by the IAEA, who stated that there was no evidence that Iran is pursuing a nuclear weapon. Iran proposed to halt its nuclear program if the US halts its threatening postures and gives guarantees that it would not attack Iran. The Bush/Cheney administration refused to give Iran any guarantees insisting that all options, including nuclear, are on the table. Ahmadinejad also called for peaceful negotiations and a nuclear-free Middle East in his speech to the UN in his September visit. Yet his speech was boycotted by the American officials and ignored by the American media. Lately Iran proposed to have an international consortium to supervise uranium enrichment in Iran to guarantee that its nuclear program is really for peaceful purposes only. This proposal was rejected by the EU for they all are aware of the American plans to invade Iran.

Iran had also turned to the international community – mainly anti-American countries- for political support through economical trade and common political interests. In 2004 Iran struck an oil deal with China Petrochemical Corp. (SINOPEC Group) to sell it 51% stake in Iran’s Yadavaran oil field near the border of Iraq. Iran also became Russia’s most important weapons customer. Iran had also gained the political support of at least 118 countries during the summit of the Nonaligned Movement (NAM) in Cuba in mid September 2006.

Iranian government, like any other prudent government in its place, has no alternative but to seriously consider the Israeli and American continuous military threats to its security and to prepare for the inevitable coming war. In a deterrent attempt Iran had conducted war games in April and August 2006 hoping that the American administration would reconsider its plans. It also positioned its weapons strategically on its borders and sea. Iranian arsenals include Iranian and Russian made submarines carrying their own mini submarines and submarine-to-ship missiles. Iranian naval forces had been updated with the latest military equipment and weaponry with its naval airborne forces including helicopters, minesweepers and the sophisticated fast Chinese “Silkworm” and “Sunburn” anti-ship missiles with the speed of 225 miles per hour. Iranian Patrol Torpedo Boats (PT) – such as the “Jashan PT”- are small boats designed to attack larger warships and are equipped with latest electronic systems and missiles with a range of 100km. Iran’s navy also has the largest hovercraft fleet in the world. On the land Iran has long range missiles (Shehab) and land-to-sea missiles (Kowsar) that can evade electronic jamming systems. Some of Iranian missiles are reported to be invisible to radar and can have multiple warheads with multiple payloads to hit multiple targets simultaneously.

[Rasputin]

Iran has also recently modified its air defense shield in order to shoot down incoming missiles and invading warplanes. Iran has about 20 Russian “Tor” and “S300” antiaircraft systems. Besides Russian warplanes Iran has manufactured its own warplanes with laser-guided missiles and whose capabilities are still unknown and could surprise any invading enemy. Iran also has its own fleet of unmanned militarized drones.

The eight-year Iraq/Iran desert war had given Iranian army the longest experience in ground and desert warfare far exceeding any other army. The Iranians learned to manufacture their own weapons such as tanks, missiles, torpedoes, helicopters, submarines and warplanes. This gave them independence and strength.

Attacking Iran will disrupt oil traffic in the Persian Gulf. In an obvious and expected move Iran will close the Straits of Hermuz blocking all military and supply in-traffic and all oil out-traffic. American military bases in the Gulf States will be targeted, and there is the possibility of also targeting oil wells. To exacerbate the ensuing oil crises Syria and Iran may also target the Baku-Tblisi-Ceyhan oil pipeline carrying oil from the Caspian Sea to Europe through Turkey. Venezuela, an Iranian ally, would stop the flow of its oil to the US. The president of Venezuela, Hugo Chavez, has warned that Venezuela would not sit idle if Iran and Syria were attacked. An energy crisis might devastate Western countries. China might also enter the conflict to protect its own oil assets in Khuzestan province that the Iranian had armed heavily to protect its oil resources and to assure the supply of crude oil to its own allies.

Recognizing that Iran, unlike Afghanistan and Iraq, is a big country with a military power including strong aerial defense that is well ready for the anticipated heavy Western aerial strike, and that it has a military outreach towards the whole region that might disrupt the flow of oil, the American administration decided to postpone its attacks until it creates a “war oil reserve”, forms a large alliance of “willing countries”, and sends a military armada to the region to guarantee victory.

The American administration influence on the UN and NATO can be seen clearly by the types of resolutions the UN adopts, and by the NATO troops becoming an American proxy occupier of Afghanistan. To avoid internal political crisis the administration needs to spare the lives of the American troops as much as possible by convincing more countries that it is in their own economic interest to send their own troops to the Middle East to “keep” the oil flow to their countries. UN resolution 1701 was the best cover to send military personnel and equipment to the region. 15 thousand armed UNIFEL troops are stationed on the Lebanese southern borders to protect Israel from any Hezbollah’s attacks. An armada of NATO battleships is crowding the eastern shores of the Mediterranean allegedly to stop arm shipments to Hezbollah. The real purpose of this armada is to protect the Baku-Tbilisi-Ceyhan Oil Terminal during the war against Iran and Syrian, and to guarantee the flow of oil to Europe.

The cooperation of Gulf Arabian States was also needed. Condoleezza Rice traveled to Egypt early October and met with foreign ministers from the six-nation Gulf Cooperation Council, which includes Saudi Arabia, Kuwait, Bahrain, Oman, Qatar and the United Arab Emirates. Rice followed the usual American tactics of dandling the resolution of the Palestinian/Israeli issue in order to gain cooperation from these Arab leaders. To put more pressure on these leaders President Bush divided them into “moderate vs extremists”. Israel had also courted these “moderate” Arab leaders during September United Nations meeting in New York, where Israeli officials held some private meetings with officials from Persian Gulf Countries (The Wall Street Journal, October 3rd). There was also a rumor about an Israeli/Saudi secret private meeting in Jordan’s King Abdullah’s palace at the end of September. The talks aimed to form some kind of secret intelligence and military alliance between Israel and the US on one side and the “moderate” Arabic regimes on the other hand against the Iranian nuclear threat and the so called “Shiite Crescent” –Iran, Syria and Lebanon- in the north. After all, these Sunni Gulf rulers had supported and financed Iraqi Saddam Hussein during his eight years war against Iran. They had sent Moslem fighters as an American proxy army to fight the Russians in Afghanistan. They had, for fifty eight years, stood silent about the Israeli terror against Palestinians, and finally had criticized Hamas and Hezbollah resistance as foolish and uncalculated useless adventures. Some of these Gulf States had joined actively into the American war games off the Iranian coastline in October 31st while others joined as observers only.

The US and NATO countries had amassed the largest military armada in the Middle East. The US armada consists of Carrier Strike Group 12 led by nuclear powered aircraft carrier USS Enterprise, Eisenhower Strike Group – another nuclear powered aircraft carrier with accompanied military vessels and submarines, Expeditionary Strike Group 5 with multiple attack vessels led by aircraft carrier USS Boxer, the Iowa Jima Expeditionary Strike Group, and the US Coast Guard. Canada has sent its anti-submarine HMCS Ottawa frigate to join the American Armada in the Persian Gulf. On October 1st the USS Enterprise Striking Group had crossed the Suez Canal to Join NATO armada at the eastern shores of the Mediterranean Sea.

The NATO force is composed of troops and naval vessels from several countries and is lead by Germany. It includes Garman command naval forces, Italian navy, 2 Spanish warships, 3 Danish warships, 10 Greek Warships, 2 Netherlands warships, and French, Belgium, Turkish and Bulgarian troops in South Lebanon.

This is the largest amass ever of military power in the region, and it is gathering for a reason.

The US had started its military provocation on October 30th with its “Leading Edge” war game across the Iranian shores. Iran responded with a 10 days military maneuvers “Great Prophet” taking place in Gulf, Sea of Oman, and several provinces of the country test-firing dozens of its long-range missiles capable of reaching Israel and American military bases in Gulf States. The powder keg is ready and all it needs is a match to ignite it. This could come in the form of an “arranged” terrorist act in Lebanon – e.g. another political assassination or toppling of government- to be blamed against Syria and Iran. American warnings of such an act are already in the media.

The present American administration is an extremist theocratic apocalyptic neoconservative Christian-Zionist war mongering law-breaking power hungry administration with a bragging “war president” adopting the doctrines of “pre-emptive” strikes and perpetual war against “global terror”. This war will take place far away from the American home-land, and will generate large profits for the American military corporations. The war against Iran will engulf the whole Middle East and may overflow to its neighboring countries. Controlling Iran is a very important strategic move to assure American global hegemony. This war is scheduled to start between February and April of 2007, and it seems that there is nothing to stop it.

[Rasputin]

Three Countries Foresee War in Iran, North Korea

- Many adults in three countries believe the United States will eventually become involved in armed conflict in either of two new fronts, according to a poll published in The Guardian. 68 per cent of respondents in Mexico believe the U.S is likely to intervene militarily in Iran or North Korea in the next two years.

In Israel and Canada, 60 per cent and 57 per cent of respondents believe the U.S. will ultimately be at war against either Iran or North Korea.

After being branded as part of an "axis of evil" by U.S. president George W. Bush in January 2002, Iran has contended that its nuclear program aims to produce energy, not weapons. In July, the five permanent members of the United Nations (UN) Security Council agreed on a resolution which calls for Iran to suspend uranium enrichment before the end of August, or face the threat of sanctions. Iran ignored the deadline.

Kim Jong-il has been the de-facto leader of North Korea since the death of his father, Kim Il Song, in 1994. On Oct. 9, North Korea—which was also branded as part of an "axis of evil" by Bush—announced it had successfully carried out a test detonation of a nuclear weapon.

On Oct. 25, Bush discussed his policies on Iran, saying, "Iran has a chance to come to the table with the United States to discuss a variety of issues. And the way forward is one that I had made clear at previous press conferences, and that is, if they would verifiably stop their enrichment, the United States will be at the table with them."

Polling Data

As you may be aware, the United States objects strongly to the development of nuclear technology in Iran and North Korea. Do you think the United States is likely to intervene militarily in one of these countries in the next two years?

CAN
ISR
MEX

Yes
57%
60%
68%

No
36%
32%
25%

Not sure
6%
8%
7%



Source: The Guardian / Ekos Research Associates / La Presse / Toronto Star (CAN) / Dialog / Haaretz (ISR) / Reforma (MEX)
Methodology: Interviews with 1,007 Canadian adults, 1,078 Israeli adults and 1,010 Mexican adults, conducted from Oct. 23 to Oct. 30, 2006. Margin of error is 3.1 per cent.

[Rasputin]

زنگ خطر برای نیکاراگوا

وزیردفاع جدید امریکا

آشنای قدیمی جمهوری اسلامی



بدنبال اعلام نتایج انتخابات میان دوره ای مجلسین سنا و دمکرات امریکا و شکست کاندیداهای حزب جمهوریخواه دراین انتخابات، رامسفلد وزیر دفاع جنگ طلب کابینه بوش کنار گذاشته شد. رئیس سابق سیا "رابرت گتز"- ازسال 91 تا 93- بلافاصله از سوی بوش بعنوان وزیر دفاع جدید امریکا اعلام شد. او در سالهای اخیر رهبری یک گروه مطالعاتی در باره عراق را برعهده داشته و از جمله کارشناسان استراتژی امریکا درعراق است. "گتز" از جمله کسانی است که نام او در ماجرای "ایران کنترا" مطرح شد. در آن ماجرا امریکا و اسرائیل بصورت غیر مستقیم و از طریق شبکه های بین المللی اسلحه برای جنگ با عراق به ایران فروختند و سود حاصل از این فروش سلاح را در نیکاراگوا علیه دولت انقلابی ساندنیست ها و کمک به ضد انقلابیونی که با این دولت می جنگیدند خرج کردند. بدنبال افشای همین مسئله، "گتز" در کنگره امریکا استیضاح و برکنار شد.

بدین ترتیب، انتخاب وزیر جدید دفاع امریکا دو هدف را بدنبال می تواند داشته باشد:

1- آشنائی او با افراد و شبکه های خرید اسلحه برای ایران و حتی برخی نظامی ها و غیر نظامی های داخل سپاه و حاکمیت ایران.

2- روی کار آمدن دوباره ساندنیست ها در نیکاراگوا و آغاز دور جدیدی از کارشکنی ها علیه دولت اورتگا و مقابله با جنبش جدید انقلابی درامریکای لاتین.

گتز،پیش از ورود به کابینه بوش و جانشینی رامسفلد، در یک مصاحبه تلویزیونی از مذاکرات مستقیم امریکا و ایران حمایت کرده بود.

[Rasputin]

ماهواره ترکيه

در خدمت امریکا، علیه ایران




روزنامه "صباح" (چاپ ترکيه) خبر داد که سازمان سیای آمریکا به کمک يک ماهواره متعلق به ترکیه که توسط شرکتی پوشش دهنده به اجاره درآمده بود، بر ایران نظارت داشته است.

طبق اطلاعات منتشر شده در این روزنامه به نقل از منابع موثق، جاسوسان آمریکایی از شبکه ماهواره ای ترکیه برای کنترل ای میل و وسایل مختلف ارتباطی در ایران استفاده و همچنین موانع الکترونی ایجاد کرده و از طریق پخش برنامه هایی ویژه ،عملیات روانی انجام داده اند. در اين گزارش،اشاره اي به مدت زماني اين عمليات سازمان سيا نشده است.

روزنامه صباح همچنين نوشت:حکومت ایران ،پیش از همه، استفاده سازمان سيا از ماهواره مزبور را کشف کردواز طریق کانال های دیپلماسی، یادداشت اعتراضی به آنکارا ارسال نمود و خواستار متوقف نمودن فوری اين عملیات سری آمریکا شد. پس از اعتراض تهران،ا به دستور شخصی "عبدالله گل" معاون نخست وزیر و وزیر امور خارجه ترکیه، این شبکه بسته شد و بررسی کدهای امنیتی تمامی ماهواره ها از لحاظ مورد استفاده قرار گرفتن آنها توسط سازمان سیا آغاز شد.

[Rasputin]

Iran to reply 'destructively' to any Israeli attack

TEHRAN (AFP) - Iran has vowed it would deliver a "destructive" response to any Israeli military attack on its atomic sites and said it would continue trying to boost its capacity for sensitive nuclear work.

Foreign ministry spokesman Mohammad Ali Hosseini said Iran was still seeking to install 3,000 centrifuges by March 2007 at an atomic plant to enrich uranium, a process the West fears could be diverted to make nuclear weapons.

His comments came after a top Israeli official refused to rule out a strike on the Islamic republic to halt the progress of its atomic programme, with the United Nations still unable to agree on sanctions against Tehran.

"Israel does not have the means and the capability to dare threaten Iran... if it commits such a stupidity the Islamic republic and its defenders will give a destructive response within a second," Hosseini said Sunday.

Israel -- widely considered to be the Middle East's sole nuclear power -- is within the range of Iran's ballistic missiles and sees Tehran as its chief enemy, after President Mahmoud Ahmadinejad called for the Jewish state to be "wiped off the map".

"I am not advocating an Israeli preemptive military action against Iran... I consider it a last resort. But even the last resort is sometimes the only resort," Israeli Deputy Defense Minister Ephraim Sneh said in comments published Friday.

Israeli Prime Minister Ehud Olmert in an interview published Sunday branded Ahmadinejad a "dangerous man", saying "Iran must start to fear" and understand it will "pay dearly" if it does not compromise.

Despite the looming threat of sanctions, Hosseini indicated that Iran intended to press on apace with its nuclear drive.

"Iranian officials and experts are seeking" to install 3,000 centrifuges -- reaffirming a target which would allow Iran to enrich uranium on an industrial scale.

He added that the work would take place under the supervision of the UN's nuclear watchdog, the International Atomic Energy Agency (IAEA).

Enriched uranium lies at the center of the dispute over Iran's nuclear program, as it can be used both to make nuclear fuel and the core of a nuclear bomb.

Tehran vehemently rejects US allegations that its nuclear program is aimed at making nuclear weapons, saying the drive is solely aimed at providing energy for civilians.

At present Iran has two cascades of 164 centrifuges on a research level enriching uranium to levels up to five percent -- rich enough for nuclear fuel but way off the 90 percent levels required for a nuclear bomb.

Major powers at the UN Security Council are mulling a resolution that would impose sanctions on Iran after it refused to suspend enrichment in return for an international offer of incentives.

The Security Council's five permanent members -- Britain, China, France, Russia and the United States -- plus Germany will resume talks Monday on how to censure a defiant Iran.

Iran's chief nuclear negotatior Ali Larijani, on his return from talks in Moscow, said adopting a resolution against Iran would show a change of direction and that world powers had no desire for negotiations with Iran.

"If the Westerners show another behavior regarding Iran's nuclear issue, it should be made clear who is renouncing on their commitments," the IRNA agency quoted him as saying.

"The passing of a resolution of the nature that is being discussed means a disruption of talks and it is the Westerners who have disrupted the talks. This means saying 'no' to the talks."

Ahmadinejad on Sunday called the United Nations Security Council "incompetent, and pressured by domineering powers".

"It is disgraceful that the UN Security Council, which must defend countries' rights and interests, threatens and makes a dossier against the states that are legally seeking nuclear fuel," he said on state television.

World powers will be discussing a European-proposed draft resolution mandating nuclear industry and ballistic missile-related sanctions against Iran.

But Russia and China, which have major energy and trade ties with Tehran, view the European draft as too tough and unlikely to bring about Iranian cooperation.