ترمز حاکميت
با يک حرکت ملی
بايد کشيده شود
مهران جوادي
حاکميت ظاهرا بدون ترمز و فرمان در سراشيبی می رود. آشوبهای پی در پی در جای جای کشور و تحريم ها و فشارهای فزاينده بين المللی همه گواهی بر شرايط خطير کنونی است . اما نگران کننده ترعدم درک دقيق شرايط از سوی بخشی از نيروهای فعال در صحنه سياست ايران است. آنچه که به نظر می رسد بايد محوری ترين بحث در ميان نيروهای سياسی را تشکيل دهد تلاش برای تمرکز پيدا کردن حول محورهای مشخص با هدف سازماندهی موج نارضايتی عمومی است که از لايه های زيرين جامعه دارد به سطح می رسد و گريزی از آن نيست. هرچند که تجربه سال های هفتاد شش و هفتاد و هشت و انعطاف حاکميت و ورود بخشی از نيروهای مترقی به ساختار حاکميت عاملی است که بخشی از نيروها در مقابل شرايط خطير کنونی دست به عصا حرکت کنند تا بلکه بتوانند از فيلترهای حکومتی برای چند انتخابات پيش رو گذر کنند.
اما اين نکته حتما بايد مورد توجه قرار گيرد که با توجه به انتخابات مجلس گذشته و خلف وعده خاکميت در تائيد صلاحيت ها، علی رغم قول قطعی رهبر به آقای خاتمي(رئيس جمهور وقت)، اين نکته بايد لحاظ گردد که با توجه به اينکه حاکميت کنونی طی دو سال گذشته دست به ساختار شکنی زده و عملا بخش عمده ای از معيارهای پذيرفته شده را در رفتارهای داخلی و بين المللی خود کنار گذاشته است، به نظر می رسد اگر راهی برای نفوذ به اين ساختار متصلب بتوان متصور شد از طريق قرار گرفتن در پيشاپيش مردم و داشتن مرزبندی مشخص و قابل تشخيص برای توده مردم از حاکميتی است که برای بقای خود کشور را به ثمن بخس ميخواهد معامله کند و بقای خود را به بقای کشور گره زده است. گام های بلند حاکميت برای حاکم کردن فضای جنگی بر کشور و تشديد فشارهای اقتصادی که بخش اعظمی از جامعه را تحت فشار قرار داده است و مقابله آشکار با چنين سياست هايی بخشی از آن فاکتورهايی است که اگر از سوی نيروهای سياسی پيشرو به عنوان محور برنامه های آينده شان مورد توجه ويژه قرار نگيرد عملا سيب رسيده نارضايتی عمومی را به دامن آمريکا خواهد انداخت و کشور را در معرض حمله و خطر فروپاشی قرار خواهد داد. بنابراين اتحاد فراگير همه نيروها حول محورهای ذکر شده و محوريت شخصيت هايی شبيه خاتمی با پتانسيل پذيرش از سوی اکثريت جامعه در مرکز اين حرکات بخشی از فعاليت هايی است که به نظر می رسد بايد سرلوحه برنامه ی نيروهای سياسی مترقی قرار گيرد. بی توجه به سخنان افرادی شبيه آقای زيباکلام که با احساس خطر از حضور مجدد خاتمی در عرصه سياسی کشور به دست و پا افتاده اند تا خاک به چشم مردم بپاشند بايد با حفظ اتحاد اين شرايط سرنوشت ساز که سرنوشت و آينده ايران به آن وابسته است را به سلامت پشت سر گذارد.
با يک حرکت ملی
بايد کشيده شود
مهران جوادي
حاکميت ظاهرا بدون ترمز و فرمان در سراشيبی می رود. آشوبهای پی در پی در جای جای کشور و تحريم ها و فشارهای فزاينده بين المللی همه گواهی بر شرايط خطير کنونی است . اما نگران کننده ترعدم درک دقيق شرايط از سوی بخشی از نيروهای فعال در صحنه سياست ايران است. آنچه که به نظر می رسد بايد محوری ترين بحث در ميان نيروهای سياسی را تشکيل دهد تلاش برای تمرکز پيدا کردن حول محورهای مشخص با هدف سازماندهی موج نارضايتی عمومی است که از لايه های زيرين جامعه دارد به سطح می رسد و گريزی از آن نيست. هرچند که تجربه سال های هفتاد شش و هفتاد و هشت و انعطاف حاکميت و ورود بخشی از نيروهای مترقی به ساختار حاکميت عاملی است که بخشی از نيروها در مقابل شرايط خطير کنونی دست به عصا حرکت کنند تا بلکه بتوانند از فيلترهای حکومتی برای چند انتخابات پيش رو گذر کنند.
اما اين نکته حتما بايد مورد توجه قرار گيرد که با توجه به انتخابات مجلس گذشته و خلف وعده خاکميت در تائيد صلاحيت ها، علی رغم قول قطعی رهبر به آقای خاتمي(رئيس جمهور وقت)، اين نکته بايد لحاظ گردد که با توجه به اينکه حاکميت کنونی طی دو سال گذشته دست به ساختار شکنی زده و عملا بخش عمده ای از معيارهای پذيرفته شده را در رفتارهای داخلی و بين المللی خود کنار گذاشته است، به نظر می رسد اگر راهی برای نفوذ به اين ساختار متصلب بتوان متصور شد از طريق قرار گرفتن در پيشاپيش مردم و داشتن مرزبندی مشخص و قابل تشخيص برای توده مردم از حاکميتی است که برای بقای خود کشور را به ثمن بخس ميخواهد معامله کند و بقای خود را به بقای کشور گره زده است. گام های بلند حاکميت برای حاکم کردن فضای جنگی بر کشور و تشديد فشارهای اقتصادی که بخش اعظمی از جامعه را تحت فشار قرار داده است و مقابله آشکار با چنين سياست هايی بخشی از آن فاکتورهايی است که اگر از سوی نيروهای سياسی پيشرو به عنوان محور برنامه های آينده شان مورد توجه ويژه قرار نگيرد عملا سيب رسيده نارضايتی عمومی را به دامن آمريکا خواهد انداخت و کشور را در معرض حمله و خطر فروپاشی قرار خواهد داد. بنابراين اتحاد فراگير همه نيروها حول محورهای ذکر شده و محوريت شخصيت هايی شبيه خاتمی با پتانسيل پذيرش از سوی اکثريت جامعه در مرکز اين حرکات بخشی از فعاليت هايی است که به نظر می رسد بايد سرلوحه برنامه ی نيروهای سياسی مترقی قرار گيرد. بی توجه به سخنان افرادی شبيه آقای زيباکلام که با احساس خطر از حضور مجدد خاتمی در عرصه سياسی کشور به دست و پا افتاده اند تا خاک به چشم مردم بپاشند بايد با حفظ اتحاد اين شرايط سرنوشت ساز که سرنوشت و آينده ايران به آن وابسته است را به سلامت پشت سر گذارد.
Comment