دريافتی با ای - ميل
به گزارش خبرگزارى دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين بيانيه ابراز عقيده شده است: دانشگاه علامه در آستانه امتحانات نيم سال اول شاهد موج جديدى از فعاليت*هاى كميته انضباطى است. بنابر اخبار رسيده در طول چند هفته گذشته بيش از 10 حكم انضباطى شامل تعليق دو و يك ترم از تحصيل، اخراج از خوابگاه و توبيخ كتبى و . . . براى دانشجويان دانشگاه علامه به خصوص دانشكده صادر شده، مي*تواند هشدارى براى ديگر دانشجويان باشد كه مي*خواهند از حقوق اوليه و صنفى خود دفاع كنند. به خصوص اين*كه روند بررسى پرونده*ها و برگزارى جلسات كميته انضباطى و صدور احكام شكلى قانونى به خود نگرفته است و از هيچ منطقى پيروى نمي*كند، احكامى كه تا به حال نمونه آنها حتى براى دانشجويانى كه دانشگاه ايشان را سياسى مي*خواند، ديده نشده است. لذا با توجه به اين گفته*هاى فوق، امضاءكنندگان زير به نمايندگى از دانشجويان خواهان؛ شفاف*سازى كميته انضباطى در خصوص اتهام*هاى داده *شده به دانشجويان و اسناد مربوط به آن است، با توجه به آغاز فصل امتحانات و لزوم برهم نزدن آرامش و امنيت فكرى دانشجويان، خواستار جلوگيرى قاطع از پيش آمدن هرگونه مشكل آموزشى براى ايشان هستند و بررسى عادلانه پرونده دانشجويان در يك فضاى برابر در صورت ثبوت و احراز احكام را خواستار هستند., در اين بيانيه آمده است: ,بديهى است در صورت عدم پاسخگويى مسوولان دانشگاه، دانشجويان حق اعتراضات ديگر را براى خود مسلم مي*شمارند.,
http://isna****/Main/NewsView.aspx?ID=News-854606
کميته انظباطی دانشگاه علامه طباطبائی شلوغ ترين روزهای خود را پشت سر می گذارد . صدور احکام تعليق و اخراج از خوابگاه ، توبيخ کتبی با درج در پرونده دانشجويان ، احضارها و ارعاب ها و تهديدها در حالی در دانشگاه علامه به اوج خود می رسد که خانه فرهنگ دانشگاه بی شک در حال گذراندن آرام ترين روزهای فعاليتش است .
بزرگترين دانشگاه علوم انسانی خاورميانه ، دانشجويی را به جرم پيگيری وضعيت اينترنت دانشکده علوم ارتباطات به دو ترم تعليق ار تحصيل با احتساب در سنوات محکوم کرده است . چنين حکم عجيب و غريبی در يک جلسه بی حضور اعضای قانونی کميته انضباطی صورت گرفته است . بی مشخص بودن شاکی ، و بی ارائه هيچ سند و مدرکی به دانشجوی متهم . دانشجو در چنين جلسه ای حق دانستن شاکی خود ، حق ديدن اسناد و مدارک مربوط به اتهام انتصابی و حق پرسيدن هيج سوالی را نداشته است .
چند دانشجوی دختر نيز در رابطه با تحصن چند ماه پيش خوابگاه دختران با حکم کميته انضباطی مواجه شده اند ؛ 2 نفر حکم تعليق يک ترم از تحصيل خورده اند و حکم اخراج از خوابگاه دريافت کرده اند و دو نفر به دو اخطار کتبی با درج در پرونده محکوم شده اند.
به عقيده مسئولين دانشکده اين تحصن از خارج خوابگاه هدايت می شده است و شعارهای دانشجويان از جمله شعار "نور، فضا،اکسيژن" يا چيزی شبيه به اين شعارهای کمونيستی بوده اند !!
اين در حالی است که انجمن های اسلامی دانشگاه علامه غيرقانونی اعلام شده اند ، انجمن های علمی با مشکلات عديده ای مواجه اند و از برگزاری انتخابات برخی از آنها از جمله انجمن علمی روزنامه نگاری جلوگيری می شود و در ادامه بيم آن می رود که شورای صنفی دانشگاه علامه هم دچار مشکی از جنس مشکلات انجمن اسلامی بشود . به اين موارد حدف کلی چيزی با عنوان " کانون های دانشجويی" در دانشگاه علامه و عدم صدور مجوز برای ده ها نشريات دانشجويي، که ماه هاست درخواست هايشان در خانه فرهنگ دانشگاه علامه مانده است را اضافه کنيد .
حال غلامعلی کارگر ، معاون دانشجويی و فرهنگی دانشگاه علامه در گفتگو با خبرگزاری مهر در توضيح اقدامات بی سابقه کميته انضباطی دانشگاه علامه طباطبائی با ابراز اين نکته که " احکام صادر شده پديده تعجب آوری نيست." چرايی صدور اين احکام را اين چنين توضيح می دهد " موارد اخلاقی و رفتاری که برخی از دانشجويان در دانشکده يا خوابگاه در طول يک ترم داشته اند، جمع شده و حکم بدوی کميته انضباطی برای آنها صادر شده است."
وی در ادامه آورده است که " ترم جاری کمترين احکام از کميته انضباطی دانشگاه علامه طباطبايی صادر شده است و احکام متناسب با تخلفاتی که افراد در دانشکده يا خوابگاه انجام داده اند بر طبق قانون صادر می شوند و افراد اگر توجيهاتی داشته باشند، می توانند در راستای تخفيف احکام صادره يا ملغی شدن حکم به ارائه توجيهات خود بپردازند. "
فارغ از باقی گفته های آقای کارگر، می توان با توسل به همين چند خط توضيح داده شده به خبرگزاری مهر ، در مورد مسئله چگونگی برخورد رسانه های ما با خبرها و گزارش هايی از اين دست به تفصيل سخن گفت .
گفتگو با يک مقام مسئول در مورد مسئله ای مهم ، چون مسئله احکام کميته انضباطی ، بايد واجد سويه هايی از واقعيت باشد که در اخباری که پيرامون آن مسئله منتشر شده اند ، بيان نشده و مورد غفلت واقع شده اند . آنچه که چنين گفتگويی را حائز اهميت می کند، نه توجيه های يک مقام مسئول که به خبرنگار ديکته می کند، که توضيح های مرتبط و مهمی است که خبرنگار از آن مقام مسئول طلب می کند .
اين گفتگو ، نمونه ای است تنها از هزاران هزار متن توليد شده در فضای رسانه ای ما ، که نشانگر آسيب بزرگ اين فضاست . اصحاب رسانه ما ، هنوز که هنوز است تفاوت ميان دو حوزه "روابط عمومی" و "روزنامه نگاری" را درک نکرده اند و اين نه فقط مشکل ساختار سياسی ما، که مشکل ساختار روزنامه نگاری ما است .
رسانه های ما که به واسطه وصل بودنشان به ساختار حاکميت ، و در غياب "روابط عمومی" به عنوان رشته و حرفه ای تخصصی همواره مجبور به کشيدن بار روابط عمومی نيز بوده اند ، همچنان به نقش سنتی شان بيشتر از نقش اصلی شان می پردازند .
آنها همچنان تمايل دارند "بلندگويی" باشند برای "يک ميز" ، تا بتوانند سخنانی را که از پشت يک ميز گفته می شود را به گوش "آحاد ملت" برسانند و اين چنين آنها به وظيفه حرفه ای خود عمل کرده اند . فارغ از آنکه رسانه ديگر اين کارکردش را از دست داده است . که رسانه اگر بخواهد همچنان به اين وظيفه ادامه دهد، ديگر تقاوت بنيادين اش را با "روابط عمومی" از دست می دهد .
سخنان آقای کارگر، برای بی اطلاع ترين افراد هم سوال هايی را بر می انگيزد که پرسيدن برخی از آنها کار خبرنگار مهر و انتشارشان کار خبرگزاری مهر بوده است. حال هر کدام از اين دو در اين راستا کم کاری کرده اند ، تفاوت نمی کند ، خروجی اين خبرگزاری ، لااقل در اين مورد اندک ارزشی ندارد .
خوب می دانم که در هر خبرگزاری جهت گيری خاصی دارد، و انتظار نقادی داشتن از يک خبرگزاری حکومتی انتظار گزافی است ، اما به نظرم می رسد می توان با حفظ اين جهت گيری ها، در چارچوب های "حرفه ای" حرکت کرد. ديگر هر کسی می داند که می توان بعد از گرفتن چنين گفتگويی پيگير ماجرا شد و صحت گفته های آن مقام مسئول را جويا شد و يا به سراغ دانشجويانی رفت که اصل خبر در مورد آنهاست .
آنچه در خبرگزاری های ما منتشر می شود نه صحبت هايی است که ارتباطی با واقعيت دارند ، نه گفته هايی است که ارزش انتشار داشته باشند . در اين شهر ساختمان های زيادی است که اتاق های زيادی دارد ، از قضا در بسياری از اين اتاق ها ميزهايی يافت می شود و در پشت آن ميزها افرادی با مناصب دهن پر کن "معاون فلان" و "رئيس بهمان"، و راحت ترين شکل پر کردن صفحه های روزنامه ها و فضای خالی خبرگزاری ها يک تماس يا يک ملاقات حضوری است با افرادی که در پشت اين ميزها نشسته اند .
فارغ از آنکه اين افراد حرفی برای گفتن دارند که ارزش انتشار داشته باشد ، آن ميز و آن "منصب دهن پرکن" کافی است برای يک خبرنگار و يک خبرگزاری و نمی دانم با چنين رويه ای چطور انتظار تغييری در وضع موجود داريم . تغيير در ساختار اطلاع رسانی و به کار گيری رسانه به عنوان وسيله ای برای اطلاع "واقعيت" به مردم با وجود رسانه هايی از اين دست بی شک امری است غير ممکن و بدون شک هرگونه تغييری در اين زمينه بسته به رسانه های آلترناتيوی است که وظيفه خود را چيزی بيش از "اطلاع دادن هر آنچه در دست داريم" می دانند
نوشته شده توسط امير يعقوبعلی
به گزارش خبرگزارى دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين بيانيه ابراز عقيده شده است: دانشگاه علامه در آستانه امتحانات نيم سال اول شاهد موج جديدى از فعاليت*هاى كميته انضباطى است. بنابر اخبار رسيده در طول چند هفته گذشته بيش از 10 حكم انضباطى شامل تعليق دو و يك ترم از تحصيل، اخراج از خوابگاه و توبيخ كتبى و . . . براى دانشجويان دانشگاه علامه به خصوص دانشكده صادر شده، مي*تواند هشدارى براى ديگر دانشجويان باشد كه مي*خواهند از حقوق اوليه و صنفى خود دفاع كنند. به خصوص اين*كه روند بررسى پرونده*ها و برگزارى جلسات كميته انضباطى و صدور احكام شكلى قانونى به خود نگرفته است و از هيچ منطقى پيروى نمي*كند، احكامى كه تا به حال نمونه آنها حتى براى دانشجويانى كه دانشگاه ايشان را سياسى مي*خواند، ديده نشده است. لذا با توجه به اين گفته*هاى فوق، امضاءكنندگان زير به نمايندگى از دانشجويان خواهان؛ شفاف*سازى كميته انضباطى در خصوص اتهام*هاى داده *شده به دانشجويان و اسناد مربوط به آن است، با توجه به آغاز فصل امتحانات و لزوم برهم نزدن آرامش و امنيت فكرى دانشجويان، خواستار جلوگيرى قاطع از پيش آمدن هرگونه مشكل آموزشى براى ايشان هستند و بررسى عادلانه پرونده دانشجويان در يك فضاى برابر در صورت ثبوت و احراز احكام را خواستار هستند., در اين بيانيه آمده است: ,بديهى است در صورت عدم پاسخگويى مسوولان دانشگاه، دانشجويان حق اعتراضات ديگر را براى خود مسلم مي*شمارند.,
http://isna****/Main/NewsView.aspx?ID=News-854606
کميته انظباطی دانشگاه علامه طباطبائی شلوغ ترين روزهای خود را پشت سر می گذارد . صدور احکام تعليق و اخراج از خوابگاه ، توبيخ کتبی با درج در پرونده دانشجويان ، احضارها و ارعاب ها و تهديدها در حالی در دانشگاه علامه به اوج خود می رسد که خانه فرهنگ دانشگاه بی شک در حال گذراندن آرام ترين روزهای فعاليتش است .
بزرگترين دانشگاه علوم انسانی خاورميانه ، دانشجويی را به جرم پيگيری وضعيت اينترنت دانشکده علوم ارتباطات به دو ترم تعليق ار تحصيل با احتساب در سنوات محکوم کرده است . چنين حکم عجيب و غريبی در يک جلسه بی حضور اعضای قانونی کميته انضباطی صورت گرفته است . بی مشخص بودن شاکی ، و بی ارائه هيچ سند و مدرکی به دانشجوی متهم . دانشجو در چنين جلسه ای حق دانستن شاکی خود ، حق ديدن اسناد و مدارک مربوط به اتهام انتصابی و حق پرسيدن هيج سوالی را نداشته است .
چند دانشجوی دختر نيز در رابطه با تحصن چند ماه پيش خوابگاه دختران با حکم کميته انضباطی مواجه شده اند ؛ 2 نفر حکم تعليق يک ترم از تحصيل خورده اند و حکم اخراج از خوابگاه دريافت کرده اند و دو نفر به دو اخطار کتبی با درج در پرونده محکوم شده اند.
به عقيده مسئولين دانشکده اين تحصن از خارج خوابگاه هدايت می شده است و شعارهای دانشجويان از جمله شعار "نور، فضا،اکسيژن" يا چيزی شبيه به اين شعارهای کمونيستی بوده اند !!
اين در حالی است که انجمن های اسلامی دانشگاه علامه غيرقانونی اعلام شده اند ، انجمن های علمی با مشکلات عديده ای مواجه اند و از برگزاری انتخابات برخی از آنها از جمله انجمن علمی روزنامه نگاری جلوگيری می شود و در ادامه بيم آن می رود که شورای صنفی دانشگاه علامه هم دچار مشکی از جنس مشکلات انجمن اسلامی بشود . به اين موارد حدف کلی چيزی با عنوان " کانون های دانشجويی" در دانشگاه علامه و عدم صدور مجوز برای ده ها نشريات دانشجويي، که ماه هاست درخواست هايشان در خانه فرهنگ دانشگاه علامه مانده است را اضافه کنيد .
حال غلامعلی کارگر ، معاون دانشجويی و فرهنگی دانشگاه علامه در گفتگو با خبرگزاری مهر در توضيح اقدامات بی سابقه کميته انضباطی دانشگاه علامه طباطبائی با ابراز اين نکته که " احکام صادر شده پديده تعجب آوری نيست." چرايی صدور اين احکام را اين چنين توضيح می دهد " موارد اخلاقی و رفتاری که برخی از دانشجويان در دانشکده يا خوابگاه در طول يک ترم داشته اند، جمع شده و حکم بدوی کميته انضباطی برای آنها صادر شده است."
وی در ادامه آورده است که " ترم جاری کمترين احکام از کميته انضباطی دانشگاه علامه طباطبايی صادر شده است و احکام متناسب با تخلفاتی که افراد در دانشکده يا خوابگاه انجام داده اند بر طبق قانون صادر می شوند و افراد اگر توجيهاتی داشته باشند، می توانند در راستای تخفيف احکام صادره يا ملغی شدن حکم به ارائه توجيهات خود بپردازند. "
فارغ از باقی گفته های آقای کارگر، می توان با توسل به همين چند خط توضيح داده شده به خبرگزاری مهر ، در مورد مسئله چگونگی برخورد رسانه های ما با خبرها و گزارش هايی از اين دست به تفصيل سخن گفت .
گفتگو با يک مقام مسئول در مورد مسئله ای مهم ، چون مسئله احکام کميته انضباطی ، بايد واجد سويه هايی از واقعيت باشد که در اخباری که پيرامون آن مسئله منتشر شده اند ، بيان نشده و مورد غفلت واقع شده اند . آنچه که چنين گفتگويی را حائز اهميت می کند، نه توجيه های يک مقام مسئول که به خبرنگار ديکته می کند، که توضيح های مرتبط و مهمی است که خبرنگار از آن مقام مسئول طلب می کند .
اين گفتگو ، نمونه ای است تنها از هزاران هزار متن توليد شده در فضای رسانه ای ما ، که نشانگر آسيب بزرگ اين فضاست . اصحاب رسانه ما ، هنوز که هنوز است تفاوت ميان دو حوزه "روابط عمومی" و "روزنامه نگاری" را درک نکرده اند و اين نه فقط مشکل ساختار سياسی ما، که مشکل ساختار روزنامه نگاری ما است .
رسانه های ما که به واسطه وصل بودنشان به ساختار حاکميت ، و در غياب "روابط عمومی" به عنوان رشته و حرفه ای تخصصی همواره مجبور به کشيدن بار روابط عمومی نيز بوده اند ، همچنان به نقش سنتی شان بيشتر از نقش اصلی شان می پردازند .
آنها همچنان تمايل دارند "بلندگويی" باشند برای "يک ميز" ، تا بتوانند سخنانی را که از پشت يک ميز گفته می شود را به گوش "آحاد ملت" برسانند و اين چنين آنها به وظيفه حرفه ای خود عمل کرده اند . فارغ از آنکه رسانه ديگر اين کارکردش را از دست داده است . که رسانه اگر بخواهد همچنان به اين وظيفه ادامه دهد، ديگر تقاوت بنيادين اش را با "روابط عمومی" از دست می دهد .
سخنان آقای کارگر، برای بی اطلاع ترين افراد هم سوال هايی را بر می انگيزد که پرسيدن برخی از آنها کار خبرنگار مهر و انتشارشان کار خبرگزاری مهر بوده است. حال هر کدام از اين دو در اين راستا کم کاری کرده اند ، تفاوت نمی کند ، خروجی اين خبرگزاری ، لااقل در اين مورد اندک ارزشی ندارد .
خوب می دانم که در هر خبرگزاری جهت گيری خاصی دارد، و انتظار نقادی داشتن از يک خبرگزاری حکومتی انتظار گزافی است ، اما به نظرم می رسد می توان با حفظ اين جهت گيری ها، در چارچوب های "حرفه ای" حرکت کرد. ديگر هر کسی می داند که می توان بعد از گرفتن چنين گفتگويی پيگير ماجرا شد و صحت گفته های آن مقام مسئول را جويا شد و يا به سراغ دانشجويانی رفت که اصل خبر در مورد آنهاست .
آنچه در خبرگزاری های ما منتشر می شود نه صحبت هايی است که ارتباطی با واقعيت دارند ، نه گفته هايی است که ارزش انتشار داشته باشند . در اين شهر ساختمان های زيادی است که اتاق های زيادی دارد ، از قضا در بسياری از اين اتاق ها ميزهايی يافت می شود و در پشت آن ميزها افرادی با مناصب دهن پر کن "معاون فلان" و "رئيس بهمان"، و راحت ترين شکل پر کردن صفحه های روزنامه ها و فضای خالی خبرگزاری ها يک تماس يا يک ملاقات حضوری است با افرادی که در پشت اين ميزها نشسته اند .
فارغ از آنکه اين افراد حرفی برای گفتن دارند که ارزش انتشار داشته باشد ، آن ميز و آن "منصب دهن پرکن" کافی است برای يک خبرنگار و يک خبرگزاری و نمی دانم با چنين رويه ای چطور انتظار تغييری در وضع موجود داريم . تغيير در ساختار اطلاع رسانی و به کار گيری رسانه به عنوان وسيله ای برای اطلاع "واقعيت" به مردم با وجود رسانه هايی از اين دست بی شک امری است غير ممکن و بدون شک هرگونه تغييری در اين زمينه بسته به رسانه های آلترناتيوی است که وظيفه خود را چيزی بيش از "اطلاع دادن هر آنچه در دست داريم" می دانند
نوشته شده توسط امير يعقوبعلی

Comment