Important Political News

[Rasputin]

دولت عراق از کشورهای همسايه از جمله ايران دعوت کرده است که در کنفرانسی برای کمک به برقراری امنيت در آن کشور شرکت کنند.
يکی از مقامات وزارت خارجه عراق گفته است که دعوت نامه هايی برای کشورهای ايران، اردن، کويت، عربستان سعودی، سوريه و ترکيه فرستاده شده است تا در کنفرانسی در ماه مارس در بغداد شرکت کنند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه از کشورهای مصر و بحرين و همچنين اتحاديه کشورهای عرب و سازمان کنفرانس اسلامی نيز دعوت به عمل آمده است.

پيش از اين ايران و سوريه تشکيل چنين کنفرانسی را خواستار شده بودند.

دولت سوريه بار ديگر آمادگی اين کشور را برای همکاری در برقراری امنيت در عراق اعلام کرده است.

معاون رئيس جمهور سوريه گفته است که کشورش از تمام مردم عراق دعوت می کند که در روند سياسی برقراری آشتی ملی شرکت کنند.

ادامه خشونت ها

روز چهارشنبه خشونت در عراق ادامه داشت و ارتش آمريکا مرگ چهار تن از سربازان خود را اطلاع داد.

سربازی به خاطر زخمی که در نبردی در استان صلاح الدين برداشته بود، روز چهارشنبه جان سپرد. سه سرباز ديگر آمريکايی در درگيری هايی در استان انبار کشته شدند که بيشتر ساکنان آن سنی مذهب هستند.

در بغداد و نواحی ديگر 11 نفر جان خود را از دست دادند.

از جمله اجساد سه استاد دانشگاه و يک دانشجوی دانشگاه نهرين شهر کاظمين که روز يکشنبه از دانشکده حقوق ربوده شده بودند، مرده يافته شد.

[Rasputin]

کارآگاهان در بريتانيا سرگرم بازجويی از 9 مرد هستند که به گفته منابع ارشد امنيتی در ارتباط با آنچه ادعا می شود توطئه ای برای ربودن يک مامور مسلمان نيروهای مسلح بوده است بازداشت شده اند.
هشت نفر در پی يک رشته يورش های پليس در سپيده دم روز چهارشنبه در بيرمنگام بازداشت شدند و نفر نهم بعد از ظهر چهارشنبه همان نزديکی ها در يک بزرگراه دستگير شد.

پليس گفت که تحقيقات حداقل "چند روز يا شايد چند هفته" طول خواهد کشيد.

افسران امنيتی جاده های سراسر شهر بيرمنگام را بسته اند و جستجوی خانه ها و دفاتر تجاری ادامه دارد.

کليه اين افراد براساس قانون تروريسم دستگير شده اند که بدان معنی است پليس می تواند آنها را برای حداکثر 28 روز بدون اجازه دادگاه در بازداشت نگاه دارد.

بازداشت شدگان در ايستگاه های پليس در "وست ميدلندز" نگاهداری می شوند.

در طول روز چهارشنبه به تدريج مشخص شد که عمليات مشترک پليس و نيروهای امنيتی در پی چندين ماه فعاليت انجام شد.

لختی پس از ساعت چهار صبح به وقت گرينويچ، افسران به دوازده آدرس مختلف در اسپارکهيل، آلوم راک، کينگ استندينگ و اجباستون يورش بردند و هشت نفر را دستگير کردند.

کمتر از 12 ساعت بعد پليس اعلام کرد که شخص ديگری را در ناحيه بيرمنگام دستگير کرده است.

ديويد شا از مقام های پليس "وست ميدلندز" در يک کنفرانس خبری گفت: "فکر می کنم اين به شما نشان می دهد که اين عمليات، همچنان يک عمليات پويا و جاری است و به هيچ وجه تمام شده نيست."

وی گفت پليس تازه در "آغاز راه" يک "تحقيقات خيلی عمده قرار دارد."

دانيل سندفورد، خبرنگار بی بی سی، گفت که منابع نزديک به تحقيقات گفته اند که براساس توطئه ای که ادعا می شود در جريان بوده، قرار بوده يک عضو نيروهای مسلح احتمالا در جريان مرخصی گروگان گرفته شود.

وی تاکيد می کند که اين بازداشت ها با اتکا به اطلاعات امنيتی که ممکن است غلط از آب درآيد انجام شده است.

وزارت دفاع وجود چنين توطئه ای را تاييد يا تکذيب نکرده است.

محمد باربر از ساکنان منطقه گفت که يکی از اقوامش در اين عمليات دستگير شده است و وی را بی گناه دانست.

اين عمليات در ميان ساکنان محل که قبلا نيز شاهد هدف گرفته شدن محله خود بوده اند بدون آنکه رسما اتهامی به افراد مظنون وارد شود، ناراحتی هايی ايجاد کرده است.

اما شبير حسين، رهبر مسلمانان محل گفت که مردم بايد با پليس همکاری کنند و نسبت به فعاليت های غيرعادی در محيط خود هوشيار باشند.

[Rasputin]

هوگو چاوز، رئيس جمهور ونزوئلا، در پی يک رای گيری فوق العاده مجلس در ميدان اصلی شهر کاراکاس، پايتخت، از اختيارات قانونی ويژه و تازه ای برخوردار شده است.
آقای چاوز اکنون قادر خواهد بود طی 18 ماه آينده با تکيه بر صدور "فرمان های حکومتی" فرمانروايی کند.

براساس اين سيستم، حاکم اجازه ايجاد قدرت های خارق العاده و بلامنازع قانونی برای خود را دارد.

وی در اين مدت قصد اعمال اصلاحات عمده ای که از جمله بخش های انرژی، ارتباطات، اقتصاد و امور دفاعی را شامل می شود دارد.

آقای چاوز گفته است که با اين مصوبه می تواند دگرگونی های لازم برای بدل کردن ونزوئلا به يک جامعه سوسياليستی را انجام دهد. مخالفان آقای چاوز اين قانون تازه را وسيله ای برای سوءاستفاده از قدرت می دانند.

قانونگذاران طی مراسمی در فضای باز در ميدان اصلی شهر به اتفاق آرا اعطای اين اختيارات به هوگو چاوز را تصويب کردند درحالی که شعار می دادند: "زنده باد سوسياليسم."

روبرتور هرناندز، معاون کنگره ای رئيس جمهور، گفت که مجلس قانون را گذرانده تا آقای چاوز بتواند "فورا چارچوب لازم برای حل مسائل ناگواری که داريم را برپا کند."

آقای چاوز گفته است که برای اجرای تحولات بنيادين سياسی و اجتماعی و اقتصادی به "قوانين انقلابی" نيازمند است.

او گفته است که قصد دارد برخی از رشته های مهم اقتصاد را ملی کند و لازم می داند که دوره های فعاليت رئيس جمهور را گسترش دهد.

آقای چاوز پس از پيروزی در انتخابات ماه دسامبر، دو هفته پيش سومين دوره زمامداری خود را شروع کرد.

'انقلاب بوليواری'

سازمان ها و احزاب مخالف دولت ونزوئلا به خاطر تحريم کردن انتخابات، هيچ نماينده ای در مجلس ملی کشور ندارند.

آقای چاوز قصد دارد شرکت های بزرگ را در بخش انرژی و ارتباطات کشور زير کنترل دولتی در آورد.

او همچنين مايل است به مالکيت شرکت ها و افراد خارجی در پالايشگاه های پرسود نفت در منطقه اورينوکو پايان دهد.

منتقدان آقای چاوز او را متهم می کنند که قصد دارد با به دست گرفتن تمام سررشته های اقتصادی کشور، نظامی خودکامه و تام گرا در ونزوئلا به پا کند.

رئيس مجلس ملی ونزوئلا گفته است که "وقتی هدف شما تعميق انقلاب باشد، همواره مخالفانی وجود دارند."

آقای چاوز گفته است که با ايجاد تحولات عميق سياسی و اقتصادی قصد دارد به "انقلاب بوليواری" خود تحقق بخشد.

سيمون بوليوار قهرمان جنبش استقلال آمريکای لاتين در قرن نوزدهم بود.

[Rasputin]

موسسه بين المللی مطالعات استراتژيک در بریتانیا طی گزارشی اعلام کرد که ایران تا زمان بدست آوردن مواد لازم برای تولید بمب اتمی دو تا سه سال فاصله دارد.
این نهاد تحقیقانی که در لندن مستقر است طی گزارشی با عنوان "موازنه نظامی در سال 2007" ضمن اعلام این نکته می گوید که در صورت غلبه ایران بر مشکلات فنی خود در مسایل هسته ای، احتمال اقدام نظامی برای متوقف کردن برنامه های هسته آن افزایش می یابد.

گزارش موسسه بين المللی مطالعات استراتژيک (IISS) به تنش های روزافزون میان ایران و آمریکا اشاره می کند و خاطرنشان می کند که جهان در حال حاضرتک قطبی و یا چند قطبی نیست ولی آمریکا به دنبال آن است تا اهداف خود را به ثمر برساند.

این موسسه در گزارش خود با اشاره به قطعنامه تحریم شورای امنیت سازمان ملل متحد که در 23 دسامبر 2006 به تصویب رسید به خبر آغاز نصب 3 هزار دستگاه سانتریفوژ در نطنز پرداخته و می گوید که ایران احتمالا در مسیر درستی برای رسیدن به اهداف خود برای غنی سازی اورانیوم قرار دارد.

اگر چه علاالدین بروجردی رئيس كميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس شورای اسلامی خبر داده بود که ايران در حال نصب سه هزار دستگاه سانتريفوژ جديد در تأسيسات غنی سازی اورانيوم در نطنز است اما ساعاتی پس از انتشار این خبر، سازمان انرژی اتمی ايران، این خبر را تکذيب کرد و گفت که "هيچگونه دستگاه جديد سانتريفوژی در تاسيسات نطنز نصب نشده است."

جان چیپمن، رییس موسسه بين المللی مطالعات استراتژيک می گوید نصب و راه اندازی سانتریفوژها با کارکرد موثر آنها تفاوت دارد و به همین خاطر ایران تا زمان دسترسی به مواد لازم برای تولید بمب اتمی دو تا سه سال فاصله دارد.

آقیای چیپمن می گوید که اعلام نصب و راه اندازی این تعداد سانتریفوژ یک اقدام سیاسی است و با هدف نشان دادن دستاوردهای ایران در این زمینه صورت گرفته است.

رییس موسسه بين المللی مطالعات استراتژيک بر این باور است که داشتن این تعداد سانتریفوژ توسط ایران می تواند موقعیت این کشور را در صورت از سرگیری مذاکرات بین المللی تقویت کند.

ایران ادعای کشورهای غربی برای تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای را رد کرده و می گوید که هدف این کشور از برنامه های هسته ای تنها استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای است.

آقای چیپمن می گوید که اگر ایران بر مشکلات فنی در برنامه های هسته ای خود فایق آید، احتمال اقدام نظامی برای متوقف کردن آن افزایش می یابد.

مارک فیتزپاتریک، متخصص مسایل منع گسترش سلاح های هسته ای در این موسسه می گوید که همزمان با وارد شدن ایران به فاز غنی سازی اورانیوم، فشارها بر واشنگتن افزایش می یاید.

آقای فیتزپاتریک در عین حال معتقد است که آمریکا هنوز از استفاده از دیپلماسی برای حل بحران هسته ای ایران ناامید نشده و از ظهور اختلاف در ایران بر سر نحوه پیگیری برنامه هسته ای توسط دولت خشنود خواهد بود.

گزارش "موازنه نظامی در سال 2007" خاطرنشان می کند که آمریکا به حد کافی برای برپا کردن یک دستور کار بین المللی قوی است اما برای به اجرا در آوردن آن بسیار ضعیف است. این در حالی است که هیچ کشوری هم به اندازه کافی قدرتمند نیست تا در برابر اهداف آمریکا مقاومت کند و یا جایگزینی برای آن ارائه کند.

این موسسه می گوید که با تغییرات ایجاد شده در معادله قدرت بین المللی، دست و پنجه نرم کردن برای کسب قدرت به احتمال زیاد به یک قاعده تبدیل می شود.

[Rasputin]

نيروهای نزديک به حزب فتح در غزه به محوطه دانشگاهی که از پايگاه های عمده جناح رقيب آن يعنی حماس محسوب می شود يورش برده اند.
خبرنگار بی بی سی در غزه می گويد هدف اين عمليات عمده ظاهرا جستجو برای يافتن سلاح بود.

پيشتر در روز پنجشنبه شش نفر زمانی که پيکارجويان حماس کاروانی حامل تدارکات برای نيروهای امنيتی وابسته به فتح را ربودند کشته شدند.

اين درحالی است که دو جناح رقيب فلسطينی تنها سه روز پيش با آتش بس موافقت کرده بودند.

در سراسر روز پنجشنبه گزارش ها حاکی از زد و خوردهايی در نقاط مختلف باريکه غزه و بازگشت مردان مسلح به خيابان ها بود.

به گفته منابع امنيتی حمله به دانشگاه اسلامی در شهر غزه ساعات ديروقت پنجشنبه تحت هدايت گارد رياست جمهوری که در خدمت محمود عباس رئيس تشکيلات خودگردان فلسطينی است آغاز شد.

در تبادل سنگين آتش حداقل دو نفر زخمی شدند و بخشی از ساختمان دانشگاه آتش گرفت.

يک مقام فتح گفت که هفت ايرانی در دانشگاه بازداشت شدند و نفر ديگری در جريان عمليات خود را منفجر کرد.

حماس اين موضوع را که کسی غير از فلسطينی ها در محوطه دانشگاه بوده است رد کرد.

'پيروزی روانی'

الن جانستون، خبرنگار بی بی سی در غزه، می گويد يورش به دانشگاه يک پيروزی عمده روانی برای اردوگاه فتح به حساب می آيد.

وی می گويد اين دانشگاه را شيخ ياسين، پدر معنوی حماس تاسيس کرده بود و تقريبا کليه چهره های مهم حماس از آن فارغ التحصيل شده يا آنجا تدريس می کنند.

الن جانستون می گويد اين موضوع که دانشگاه حداقل در مقطع حاضر در دست فتح قرار گرفته، حماس را تکان خواهد داد.

وی می افزايد اين مساله که اين دانشگاه اصولا هدف گرفته شده نشان دهنده ابعاد درگيری دو گروه نسبت به گذشته است.

پيشتر و در پی حمله حماس به کاروانی که ادعا می کرد حامل سلاح از اسرائيل برای گارد رياست جمهوری است نبردهايی در مرز در گرفت.

سازمان فتح اين موضوع را انکار کرده و گفته است که اين کاروان کوچک حامل چادر و وسايل برقی بوده است.

نبرد ميان پيکارجويان وابسته به گروه حاکم حماس و سازمان فتح که محمود عباس رئيس تشکيلات خودگردان فلسطينی آن را هدايت می کند، هفته پيش باعث مرگ بيش از 30 نفر شده بود.

فتح از ماه ها پيش تلاش می کند با گروه اسلامی حماس که دولت خودگردان فلسطينی را به دست دارد، بر سر تشکيل دولت وحدت ملی به توافق برسد، اما به نظر می رسد اختلاف نظر دو گروه به ويژه در مورد به رسميت شناختن اسرائيل تا کنون مانع به نتيجه رسيدن گفتگوها شده است.

هواداران تشکيل دولت وحدت ملی، دولت ائتلافی با حضور فتح و حماس را در شرايط کنونی تنها راه برون رفت از بحران فعلی در سرزمين های فلسطينی و از سرگيری کمک های مالی خارجی به دولت خودگردان می دانند.

[Rasputin]

'هيات بين المللی بررسی تغييرات آب و هوايی' (IPCC) می گويد تغييرات جوی که در سراسر جهان مشاهده می شود 'به احتمال خيلی زياد' ناشی از عواملی است که بشر در آنها دست دارد.
منظور "آی پی سی سی" از "احتمال خيلی زياد" رقمی بيش از 90 درصد است.

اين نهاد علمی درحال نهايی کردن مواضع خود در مورد برخی مسائل کليدی به خصوص پيش بينی ها درباره بالا آمدن سطح آب ها است که آنها را طی يک گزارش عمده منتشر خواهد کرد.

اما مطالعه تازه ای که شب پيش از انتشار گزارش نهايی فاش شد نشان می دهد که گزارش های قبلی اين گروه احتمالا بيش از حد محافظه کارانه بوده است.

پژوهش های يک گروه بين المللی از دانشمندان نتيجه گيری می کند که افزايش دما و سطح درياها به اندازه حداکثر پيش بينی شده در گزارش سال 2001 "آی پی سی سی" يا بالاتر از آن بوده است.

نخستين بخش گزارش سال 2007 اين گروه روز جمعه در پاريس منتشر خواهد شد.

طبق الگوهای کامپيوتری که ذوب شدن يخ های قطبی در آن محاسبه نشده است، در قرن جاری سطح آبها تا نيم متر بالا خواهد آمد.

محاسبات ديگر احتمال ذوب شدن تدريجی صفحات بزرگ يخی قطب را در بر می گيرد. هنوز در انتخاب ميان اين دو الگو ميان دانشمندان اتفاق نظر وجود ندارد.

درباره ميزان گرمايش نيز هنوز حکمی قطعی صادر نشده، اما دانشمندان بر آنند که تا پايان قرن آب و هوای کره زمين از 2 تا 4.5 درصد افزايش خواهد داشت.

دانشمندانی که در نشستی در اين زمينه در پاريس گرد آمده اند قصد دارند نتيجه داده های هزاران کار پژوهشی را درباره دانش دگرگونی های آب و هوايی منتشر کنند.

کنفرانس پاريس به دگرگونی های جوی، عوامل مؤثر در آنها و شيوه مقابله با آنها و همچنين نحوه کاستن از اثرات گازهای گلخانه ای می پردازد.

دولتمردان و دانشمندان و گروه های مدافع محيط زيست با توجهی فزاينده کنفرانس علمی را دنبال می کنند زيرا انتظار می رود به بسياری پرسش ها و کنجکاوی ها پاسخ بگويد.

گروه برنامه محيط زيست وابسته به سازمان ملل متحد از نايروبی گفته است که گزارش کنفرانس بايد به بسياری گفتگوها درباره عوامل اصلی گرمايش زمين پايان دهد.

برخی از کارشناسان و دانشمندان نظر داده اند که گرمايش زمين در وقوع توفان ها و سيلاب های قوی سال های گذشته دخيل بوده است. در درستی اين نظر همچنان اختلاف نظر وجود دارد، اما احتمال دارد که کنفرانس بررسی تغييرات آب و هوايی پاريس به آن اعتبار بيشتری بدهد.

[Rasputin]

يک مقام ارشد دولت آمريکا به ايران هشدار داده که از کمک به شورشيان عراقی برای حمله به نيروهای آمريکايی در عراق دست بردارد.
نيکلاس برنز، معاون وزير خارجه آمريکا، در مصاحبه ای گفته است که نيروهای اين کشور در عراق چندين شهروند ايرانی را به ظن کمک به گروه های شورشی عراقی در توليد و استفاده از بمب های قوی تربرای کاربرد عليه نيروهای آمريکايی بازداشت کرده اند.

آقای برنز گفت که افراد بازداشت شده عوامل نيروی قدس سپاه پاسداران بودند و در جنگ فرقه ای دست داشتند و افزود که از آنجا که آنان جان نظاميان آمريکايی را مورد تهديد قرار می دادند، ايالات متحده حق و وظيفه خود می دانست که از نيروهای خود در برابر خطر دفاع کند.

معاون وزير خارجه آمريکا گفته است که کمک ايران به شورشيان عراقی که زمانی به بصره در جنوب عراق محدود بود اخيرا به بغداد نيز گسترش يافته و عاملی در افزايش تلفات نيروهای ائتلاف به رهبری آمريکا بوده است.

[Rasputin]

گروهی از سفيران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد قرار است امروز، شنبه 14 بهمن (3 فوريه) از تاسيسات هسته ای ايران بازديد کنند.
اين افراد شامل سفيران تروئيکای جنبش عدم تعهد- کوبا، مصر، مالزی- رييس گروه 77 و نماينده اتحاديه عرب در آژانس بين المللی انرژی اتمی هستند و علی اصغر سلطانيه، نماينده ايران در سازمان های بين المللی در وين آنها را همراهی می کند.

ايران می گويد اين بازديد نشان دهنده شفافيت اين کشور نسبت به فعاليت های هسته ای است.

از ماه دسامبر که سازمان ملل ايران را به دليل امتناع از تعليق غنی سازی اورانيوم تحت تحريم قرار داد، اين اولين بار است که چنين هياتی از تاسيسات هسته ای ايران بازديد می کند.

تصور بر اين است که اين سفيران از يک مرکز فرآوری اورانيوم در اصفهان که ايران می گويد بخشی از برنامه صلح آميز هسته ای اين کشور است، بازديد کنند.

خبرگزاری جمهوری اسلامی، ايرنا، گزارش داده است که آنها همچنين قرار است با غلامرضا آقازاده، رييس سازمان انرژی اتمی و منوچهر متكی، وزير امور خارجه ايران ديدار كنند.

ايران گفته است همچنان به همکاری خود با آژانس بين المللی انرژی اتمی ادامه خواهد داد.

پيشتر، يک مقام بلندپايه هسته ای ايران گفت آژانس بين المللی انرژی اتمی طی روزهای اخير برای نظارت بر فعاليت های تاسيسات اتمی نطنز دوربين های مدار بسته نصب کرده است.

اين مقام ايرانی که حاضر نشد نامش فاش شود گزارش های قبلی در اين مورد را که ايران مانع از نصب اين دوربين ها شده بود، تکذيب کرد.

وی همچنين گفت کار برای آماده سازی محل سه هزار سانتريفوژ جديد جهت غنی سازی برای توليد سوخت هسته ای در حال انجام است.

شورای امنيت سازمان ملل متحد در روز 22 دسامبر سال گذشته با صدور قطعنامه ای ايران را به دليل بی اعتنايی به خواست های قبلی اين شورا و شورای حکام آژانس بين المللی انرژی اتمی برای توقف بخشی از برنامه های هسته ای اين کشور، به خصوص غنی سازی اورانيوم، مشمول تحريم هايی قرار داد.

ايران اين قطعنامه را غيرقانونی دانسته و آن را نپذيرفته است.

کشورهای غربی ايران را متهم کرده اند که می کوشد در پوشش برنامه های صلح آميز هسته ای به توليد اسلحه اتمی دست بزند.

جمهوری اسلامی اين اتهام را تکذيب کرده و می گويد هدف از برنامه هسته ای اين کشور، توليد انرژی است. ايران همچنين غنی سازی اورانيوم را به عنوان حق قانونی اين کشور در چارچوب پيمان منع گسترش جنگ افزارهای هسته ای مورد تاکيد قرار داده است.

[Rasputin]

سازمان های اطلاعاتی آمريکا در سندی تازه، شرايط بحرانی عراق از جمله درگيری های روزافزون فرقه ای، را حاوی جوانبی از "جنگ داخلی" برآورد کرده اند.
اما آنها افزوده اند که شرايط چنان بغرنج است که اصطلاح "جنگ داخلی" تمام واقعيت را بيان نمی کند.

در اين گزارش پيش بينی شده است که چنانچه راهی برای کاهش اختلافات فرقه ای و نيز افزايش کارآيی پليس عراق پيدا نشود، اوضاع امنيتی اين کشور طی ۱۲ تا ۱۸ ماه آينده وخيم تر خواهد شد.

در اين سند آمده است که در شرايط ضعف دولت مرکزی و نيروی امنيتی، قطب بندی ميان شيعيان و سنی ها در جامعه تشديد می شود و شرايط را هرچه بيشتر به سوی خشونت سوق می دهد.

اين سند هشدار می دهد که اگر برای مقابله با خشونت گام های جدی و فوری برداشته نشود، شرايط از وضع فعلی نيز وخيم تر خواهد شد.

در اين سند همچنين آمده است که بيرون رفتن نيروهای آمريکايی در شرايط فعلی خشونت را به شدت افزايش خواهد داد.

اين سند که زير نظر شورای امنيت ملی آمريکا تهيه شده است، با اشاره به اينکه ايران و سوريه از گروه های افراطی در عراق حمايت می کنند می افزايد: با اين وجود اين حمايت ها منشا اصلی خشونتها در عراق نيست زيرا اين درگيری ها منبع داخلی دارد و از درون اين کشور سرچشمه می گيرد.

برآورد اطلاعات ملی آمريکا از اوضاع عراق زير نظر کاخ سفيد نبوده و به طور مستقل انجام شده است.

اما استفن هدلی مشاور امنيت ملی کاخ سفيد گفت که يافته های اين گزارش با استراتژی دولت جورج بوش تناقضی ندارد:

"اين راه دشواری است. برآورد اطلاعات ملی اين را می گويد. رئيس جمهور هم اين را گفته است. اما آنها هر دو بر اين توافق دارند که عواقب شکست در عراق ما را بر می انگيزد که دست به هر کاری برای پيروزی بزنيم."

اين گزارش که با همکاری ۱۶ سازمان اطلاعاتی و جاسوسی آمريکا نوشته شده خاطرنشان می کند که اوضاع عراق آنقدر پيچيده است که حتی نمی توان آن را جنگ داخلی ناميد، زيرا جبهه بندی های مذهبی در داخل عراق به صورتی روشن انجام نگرفته است. بسياری از خشونتها توسط باندهای جنايتکار صورت می گيرد.

با اين وجود شورای اطلاعات ملی آمريکا می افزايد با توجه به افزايش اختلافات فرقه ای در عراق "جنگ داخلی" بدرستی عناصر کليدی کشمکش ها در اين کشور را توصيف می کند.

در برآورد اطلاعات ملی آمريکا آمده است حتی اگر خشونتها در عراق کاهش يابد، رهبری اين کشور راه بسيار دشواری برای برقراری يک مصالحه سياسی بين گروه های مختلف در پيش دارد.

مشاور امنيت ملی آمريکا تصديق کرد که اين گزارش تصوير تاريکی از آينده عراق ترسيم می کند:

او گفت: "ما با اين براورد موافقيم اما فکر می کنيم که هيچ راه ديگری جز اعمال فشار بر عراقی ها برای آشتی ملی نداريم. مالکی هم با ما موافق است. او مشغول کار بر برنامه هايی نظير نياز به تجديد نظر در بعثی زدايی و نيز نحوه تقسيم درآمد نفت است."

گزارش ياد شده هشدار می دهد که خروج سريع نيروهای ائتلاف از عراق به افزايش خشونتها در عراق منجر می شود و گروه القاعده احتمالا از بخش هايی نظير استان انبار برای حملات تروريستی در خارج از اين کشور استفاده می کند.

در پايان اين گزارش آمده است اگر خشونتها در عراق از کنترل خارج شود، يکی از اين سناريو در کشور پيش خواهد آمد:

عراق عملا به سه منطقه سنی و شيعه و کردنشين تقسيم می شود؛
يک حکومت قدرتمند شيعه کنترل سراسر کشور را بدست می گيرد؛
درگيری های بين فرقه ای و درون فرقه ای عراق را در آشوب و هرج و مرج غرق می کند.

[abadani69]

در حالي که مهلت پنجاه روزه ايران براي پاسخ به قطعنامه شوراي امنيت کمتر از دوهفته ديگر به پايان مي رسد، محمود احمدي نژاد از کسب قله هاي هسته اي ومعرفي دستاوردهاي دانشمندان ايراني تا سالگرد 22 بهمن خبرداد.

محمود احمدي نژاد درپاسخ به تهديدات روزافزوني که متوجه کشور است، درمراسم افتتاح سدجگين بشاگرد گفت: "امروز دنيا بايد بداند ملت توانمند ايران متكي به دانشمندان و جوانان خود به قله*هاي دانش جهاني دست پيدا كرده و فتنه*هاي آن*ها عليه ملت ايران محكوم به شكست است و از اين فتنه*ها هيچ نتيجه*اي كسب نمي*كنند. به ما مي*گويند مي*خواهيم تحريم*تان كنيم و تجهيزات هسته*يي در اختيارتان قرار ندهيم. اين كار را شما بيش از 300 سال است كه انجام مي*دهيد و هرجا حضور داشتيد جز فقر چيزي از شما عايد ملت*ها نشده است."

احمدي*نژادهمچنین این اقدامات آمريکا را شکست خورده دانست و گفت: "ديديد كه آن*ها همه* تبليغات و توان خود را بسيج كرده*اند تا از پيشرفت ما جلوگيري كنند، ولي در همه* آن*ها شكست خوردند. آن*ها تصور كردند مي*توانند در صفوف به هم پيوسته* ملت ايران خللي ايجاد كنند و با تبليغات دروغين فضاي ياس و دو دستگي در كشور ايجاد كنند در حاليكه مي*دانند قادر نيستند هيچ آسيبي به ملت ما وارد كنند."

احمدی نژاد البته بدون اشاره به اينکه چطور "دشمن در همه برنامه هايش شکست خورده" از توضيح درمورد دستگير شدگان ايراني دراربيل وپاسخ احتمالي ايران به قطعنامه خودداری کرد.

ازسوي ديگر علي لاريجاني رييس پرونده هسته اي ايران به خبرنگاران گفته است که مساله هسته اي کاملا با سرنوشت کشور عجين شده است: "از وقتي كه بحث هسته*اي مطرح شده است پيگيري منافع ملي جزو اساسي*ترين هدفهاي كشورمان قرار گرفته است، هسته*يي*شدن كشورمان مساله*اي تفنني نيست و مساله*اي است كه كاملا با سرنوشت و توسعه كشور عجين شده است. اگر ايران آينده بخواهد پيشرفت كند بايد به تكنولوژي*هاي نو دست يابد كه هسته*يي نيز از آن جمله است كه كسي نمي*تواند مانع آن شود."

لاريجاني اگرچه تاکيد کرده که ايران خواستار مذاکره است، اما او نیز اشاره ای به این نکته نکرده که ایران براي مذاکره بايد ابتدادست ازتعليق اورانيوم بکشد. لاريجاني گفته است: "جمهوري اسلامي ايران از ابتدا بحث مذاكره را دنبال كرد، اما برخي از كشورها از ادامه آن امتناع كردند. كشور ما نظامي دارد كه مسووليت پذير است و اين راه* را براي كشور ضروري مي*دانيم. جمهوري اسلامي ايران از هر گونه اقدام مسالمت*آميز در اين راستا حمايت مي*كند. ما همواره خواستار مذاكره هستيم، اين ديگران بودند كه ميز مذاكره را ترك كردند. در تماس با البرادعي و دوستان ديگر تاكيد كرديم كه موضوع ايران بايد از طريق مذاكره حل شود و آنها هم از اين مساله استقبال كردند".


مسئولين ايراني پيش از اين اعلام کرده بودند مصادف با 22 بهمن، خبرخوش هسته اي را به اطلاع مردم خواهند رساند. تا پیش از این هم گمان مي رفت خبر راه اندازي تاسيسات 3000 سانتريفوژي همان خبر خوش هسته اي باشد. به ویژه آنکه روز هشتم بهمن ماه، علاء الدين بروجردي با اعلام اينکه ايران در حال نصب سانتريفوژ هاي جديد است، شوکي به محافل خبري جهان وارد کرد. اما اين خبربا اندکي تاخير توسط روابط عمومي سازمان انرژي اتمي کشور تکذيب شد.

و درست در زمانی که احمدي نژاد ازشکست دشمنان خبرمي دهد ولاريجاني سرنوشت کل کشور را با مساله هسته اي يکي مي داند، رحيم صفوي فرمانده كل سپاه، به مقامات آمريکايي هشدار می دهد که به فکر رويارويي با ايران نباشند: " هرگونه برخورد با ايران اسلامي شكست ابهت آمريكا را در جهان در پي خواهد داشت. قدرت*هاي فرامنطقه*اي از چهار سال پيش با اهدافي همچون تسلط بر منابع انرژي منطقه و عراق، حفظ رژيم نامشروع صهيونيستي به عنوان مجري سياست*هاي آمريكا در منطقه، تشكيل خاورميانه جديد، برخورد با قدرت*هاي مستقل منطقه و با اشغال افغانستان و عراق حضور پررنگ*تري در منطقه پيدا كردند، اما امروز حقيقت اين است كه آمريكايي*ها در رسيدن به اهداف خود با شكست مواجه شده*اند و نه تنها خاورميانه جديد شكل نگرفته بلكه خاورميانه اسلامي در حال شكل*گيري است".

در مقابل مجلس که به دولت اختيار داده تا متناسب با منافع ملي درخصوص پرونده هسته اي اقدام کند، اطمينان چنداني به گزينه هاي محتمل براي ايران ندارد. براي مثال کاظم جلالي، مخبر كميسيون امنیت ملي و سياست خارجي پيشنهاد اخير محمد البرادعي، رييس آژانس بين المللي انرژي اتمي را مورد توجه قرار مي دهد که از ايران خواسته است غني سازي را متوقف کند وبه جاي آن مذاکرات هسته اي بارديگر آغاز شود. جلالي در این مورد می گوید : "در مقطع كنوني تعليق فعاليت*هاي هسته*يي نمي*تواند كارگشا باشد؛ چون غربي*ها اساسا به دنبال باخت ايران و برد خودشان هستند، ولي جمهوري اسلامي ايران معتقد است تنها مي*توان در يك پروسه* برد ـ برد به نتيجه رسيد. متأسفانه آمريكايي*ها تمام تلاش خود را به*كار برده*اند كه پرونده* ايران را از مسير غيرحقوقي و غيردپلماتيك حل كنند، به همين جهت پرونده* هسته*يي ايران را به شوراي امنيت سازمان ملل ارجاع داده*اند."


در راستای همین سیاست است که روز گذشته دولت خبرنگاران خارجي را به بازديد از تاسيسات هسته اي دعوت کرد. ازجمله اين خبرنگاران کريستين امانپور خبرنگار شبکه CNN است که این روزها درتهران به سر مي برد. سفراي کشورهاي غيرمتعهد ونمايندگان کشورهاي عربي نیز ازديگرميهماناني هستند که تاسيسات هسته اي ايران بازديد مي کنند.

ازسوي ديگر ودرحالي که ايران هفته گذشته اعلام کرد از ورود 38 بازرس آژانس به یاران جلوگیری خواهد کرد، علي اصغر سلطانيه، نماينده دايم ايران در آژانس بين*المللي انرژي اتمي از نصب دو دوربين آژانس در مرحله توليد UF6 خبرداده است: " از لحاظ فني هيچ ضرورتي به نصب اين دوربين*ها نيست و از طرف ايران همكاري*هاي اضافي با آژانس قلمداد مي*شود. سيستم UCF اصفهان مشخص و سيستمي بسته است و هيچ لزومي بر نصب اين دوربين*ها وجود ندارد. ايران حتي كپسول*هاي UF6 را به بدنه* انبار پلمب كرده است و دوربين*هاي آژانس بر آنها نظارت دارند.... "

[abadani69]

طبق آمارهاي رسمي تلويزيون دولتي، محبوبيت رئيس جمهور ايران، محمود احمدي نژاد، به اندازه محبوبيت دشمنش جورج بوش در آمريکا است: 35 درصد [؟] توجيه اين مسئله در مورد جورج بوش آسان است، اما افول ستاره محبوبيت رئيس جمهور کشوري که دموکراسي در آن به کالايي بدل شده است که فقط ملاها مي توانند قيمتش را تعيين کنند و فقط به شکلي که قادر الهي با آنها ارتباط برقرار مي کند شکل مي گيرد، غير منتظره است.

مساله اينجا است که هم درآمريکا و هم در ايران، نومحافظه کاران در حال افول هستند. مقايسه کارل روور و تئوريسين هاي دوران اوج جورج بوش، با آيت الله مصباح يزدي و گروهي که با عنوان "حلقه حقاني" شهرت دارد و دور و بر احمدي نژاد را گرفته اند، ممکن است به نظر افراط در چارچوب هاي تعيين شده سياسي باشد، اما هر دو گروه با توجه به تفاوت سيستم حکومتي، نشان داده اند که از مفهوم قدرت برداشتي يکسان دارند.

حمله اعتراض آميز دانشجويان در يک جلسه عمومي به رئيس جمهور ايران، باعث تعجب افراد زيادي شد؛ نه به اين دليل که نمي دانستند که جوانان خشمشان را به راحتي ابراز مي کنند، بلکه به اين دليل که به نظر مي رسيد که پيروزي انتخاباتي احمدي نژاد ثابت کرده بود که اصلاح طلبان تنبل و خاموش، از هم پاشيده شده اند. اما با توجه به تحولات دانشگاه ها، تحليلگران به اين نتيجه رسيده اند که بايد متوجه بقاي جنبش هاي اصلاح طلبانه، حتي در ساختار هايي که به شدت کنترل مي شوند، بود.

البته، احمدي نژاد از حمله "جناح چپ" آنقدر ها غافلگير نشد که از حمله " جناح راست". مسلما در ايران، لابي هايي مثل لابي جمهوريخواهان آمريکا که منتقد جورج بوش هستند، وجود ندارد؛ با اين حال نامه اي به امضاي 150 نفر از 290 نماينده مجلس رسيده است که تعداد زيادي از آنها شبيه به همان جمهوري خواهان منتقد بوش هستند که جزو متحدان اسمي رئيس جمهور ايران محسوب مي شوند، اما او را به دليل سياست هاي اقتصادي اش، بالا رفتن تورم، و ناتواني اش در کاهش دادن نرخ بيکاري بخصوص در مورد جوانان، بي کفايت مي دانند.

اما سيستم سياسي ايران پيچيده تر از يک دموکراسي لائيک است، زيرا بايد توجه داشت که ساختارهاي مذهبي وجود دارند که برعملکرد هاي سيستم، نظارت سختگيرانه اي مي کند. در راس اين ساختار رهبر، آيت الله علي خامنه اي و وارث خميني، قرار گرفته است که ولي فقيه و تنها مفسر مشروع خواست پيامبر و الله است. خامنه اي خود "قدرت" است و قانون اساسي که او را به رسميت مي شناسد، قدرت عظيمي نسبت به رئيس جمهوري دارد که در نهايت خود رهبر او را انتخاب کرده است. رهبر يک محافظه کار سنتي است و نه يک نو محافظه کار. خامنه اي از احمدي نژاد، از تندروي هايش در سخنراني ها و از خطراتي که براي سياست کشور ايجاد کرده است، ناراضي است. تا آنجايي که روزنامه "اعتماد ملي" با ياد آوري اين موضوع که "چاوز و رفقايش براي صحبت کردن در کافه خوب اند و به درد همفکري درباره امنيت کشور و ارجحيت هاي اقتصادي و راهکار هاي سياسي، نمي خورند"، به خودش اجازه مي دهد که به او طعنه بزند.

احمدي نژاد به ايفاي نقش منجي اسلام گرا ادامه مي دهد، اما اگرتهديد تحريم به دليل برنامه هاي اتمي او به نتايج وخيمي برسد و درنتيجه نامه محرمانه مجلس، ثبت شود، آن رقم ناچيز 35 درصد، به خطر بحران اجتماعي دامن مي زند که مسلما آيت الله خامنه اي خواهان آن نيست.

[abadani69]

آيا جنگ بين ايران و آمريکا آغاز شده است؟ به يک معنا و دستکم در دو ميدان نبرد، آري، آغاز شده است. يکي از آنها در عراق است و آنجا "ميدان نبرد" به مفهوم واقعي اش است. در طي هفته هاي گذشته شاهد اين بوديم که نيروهاي آمريکايي، ديپلمات ها (ماموران) ايراني را در عراق دستگير کردند و بعد رئيس جمهور آمريکا، جورج بوش، به ارتش آمريکا دستور داد تا از هر شيوه اي براي مقابله با ماموران ايراني استفاده کند. زلماي خليل زاد، سفير آمريکا در عراق هم گفت که در روزهاي آتي، پرونده اي را نشان خواهد داد که حاکي از دست داشتن ايران در وقايع خشونت آميز عراق است (اتهامي که از سوي آمريکا زده شده و تا کنون ثابت نشده است).

با وجود اينکه نيکلاس برنز، معاون وزارت امور خارجه آمريکا، اعلام کرد که تا زماني که همه راه حل ها ي ديپلماتيک هنوز وجود دارند، به فکر حمله نظامي به ايران نيستيم، اما پيش فرض هاي يک جنگ قريب الوقوع، به قوت خود باقي است. اختلاف عقيده درباره رويارويي با ايران بين آمريکا و اروپا، هويدا شده است: قضيه ژاک شيراک؛ رئيس جمهور فرانسه، در مصاحبه با نيويورک تايمز و اينترنشنال هرالد تريبون و نوول ابزرواتوار در روز دوشنبه، علائمي را از اين اختلافات، نشان داد. او در جريان مصاحبه اش گفت: "يکي دو بمب اتمي ايران، خطرناک نيست" (خطر واقعي توسعه توليد آن است). بعد ژاک شيراک مجبور شد گفته اش را اصلاح کند و گفت: "گمان مي کردم صحبت هايم ضبط نمي شوند".

"ميدان نبرد" ديگر، حوزه اقتصاد است: که شامل بستن قراردادهاي نفتي و تحريم و شرکت هاي چندمليتي مي شود. مثلا مورد رويال داچ شل و رپسول که براي توسعه ميدان گاز طبيعي پارس جنوبي، تفاهم نامه مقدماتي را با وزير نفت، امضا کرده اند. به گفته ايران، پروژه "پرسيا ال ان جي"، يک سرمايه گذاري ده ميليارد دلاري است.

با اين حال آمريکا در حال فشار آوردن به متحدانش است تا در ايران سرمايه گذاري نکنند و از روز پيش هم رسانه هاي خبري گزارش هايي مبني بر تهديد شدن دو شرکت اروپايي به تحريم، توسط مقامات آمريکايي، منتشر کردند. آمريکا از سال 1995، تحريم هايي را براي شرکت هايي که بيش از 20 ميليون دلار در سال در ايران و در بخش انرژي، سرمايه گذاري مي کنند، درنظر گرفته است. در دهه اخير بسياري از شرکت هاي اروپايي، چنين سرمايه گذاري در ايران داشته اند: شل، توتال فرانسه، اني ايتاليا، تنها شرکتي که ار سرمايه گذاري در ايران خودداري کرده است، بي پي (بريتيش پتروليوم) است که جان براون، مدير عامل اين شرکت به آژانس خبري رويترز گفت که سرمايه گذاري در ايران به دليل ترس از برهم خوردن رابطه شان با آمريکا، جايي ندارد.

با اين حال فشار بيشتر شده است. سال گذشته شرکت ژاپوني اينپکس هولدينگز، قرارداد دوميليارد دلاري اش را در پروژه حوزه نفتي آزادگان، به دليل "مشکلات عملياتي" لغو کرد، اما همه حدس مي زنند که مشکلات، در واقع سياسي بوده است. روز گذشته، غلامحسين نوذري، رئيس شرکت ملي نفت ايران، که براي ارائه پيشنهاد بستن قرارداد در مورد 17 سايت نفت و گاز به وين رفته بود، اعلام کرد که پاسخ شرکت هاي بين المللي خوب بوده است. ايران اميدوار است که توليد فعلي 4، 2 بشکه در روز را تا سال 2015، به روزي 5، 3 بشکه برساند. مقامات مهم شرکت هاي نفتي از شل و لوک اويل روسيه گرفته تا استات اويل، آنجا بودند: همه به دنبال منابع جديد.

اما همگي محتاط بودند: يرون واندر وير، مدير اجرايي شل، توضيح داد که براي گرفتن تصميم نهايي، بايد جوانب سياسي را هم درنظر گرفت.

[abadani69]

[abadani69]

سفر رييس جمهور احمدي نژاد به ونزوئلا، اکوادور و نيکاراگوئه را نمي توان صرفاً يک سفر ديپلماتيک به حساب آورد. مطمئناً هدف آن نزديک شدن دو اردوگاه اصولگراي سياسي به عنوان دو پايگاه ضدامريکايي بوده است: از يک سو اردوگاه شيعه رييس جمهور ايران و از سوي ديگر "اردوگاه پوپوليست بوليواري" رييس دولت ونزوئلا که در واقع از تندروترين کشورهاي سازمان اوپک هستند.

ولي پيامدهاي قريب الوقوع سفر رييس جمهور ايران در"دنياي جديد" را بايد در جاي ديگري جستجو کرد: اين مسأله مي تواند امريکاي جنوبي را به درگيري هاي خاورميانه و ديگر مشکلات پيچيده آن وارد کند، درحاليکه اين قاره هميشه از مناطق پرتنش کره خاکي و ماجراجويي هاي ستيزه جويانه آن به دور بوده است.

مسلماً امريکاي جنوبي به اندازه کافي در اغتشاشات و رويارويي هاي محلي خود [به ويژه در قرن نوزدهم ميلادي] درگير بوده است: جنگ اتحاد سه گانه برزيل، آرژانتين و اروگوئه عليه پاراگوئه؛ جنگ اقيانوس آرام بين پرو، بوليوي و شيلي؛ جنگ چاکو که در سال هاي 1930 بين بوليوي و پاراگوئه درگرفت. با اين حال، اين منطقه اگر چه همواره درگير خشونت هاي اجتماعي بوده، ولي مي توان گفت معمولا نبردهاي مسلحانه بين دولت هاي آن به ندرت روي داده و مقوله صلح نيز هميشه به عنوان قاعده روابط موجود در اين منطقه بوده است.

اگر برخي از کشورهاي امريکاي جنوبي، به ويژه برزيل، با اعزام گروه هاي کوچک [و البته به صورت جانبي] به دو جنگ جهاني قرن بيستم سهمي از اين نبردها را به خود اختصاص داده باشند، ولي باز مي توان گفت اولين درگيري ژئوپليتيکي با ملحق شدن کوبا به شوروي در خلال جنگ سرد روي داد. امريکاي جنوبي به مدت دو دهه گروگان رويارويي بين کمونيسم شوروي و دموکراسي هاي ليبرال غربي بود. هر يک از اين دو جناح طرفدارهاي محلي خاص خود را داشتند. البته غرب نيز هيچ گاه در پشتيباني از دولت هاي ديکتاتور نظامي، مانند شيلي، باز نماند.

با اين حال، تخريب ديوار برلين باعث شد تا فضاي بيان و عمل براي تندروهاي ايدئولوژيک چپ گرا و رويکردهاي خشونت بار راست ها تا حد بسيار زيادي کاهش يابد. تا قبل از به قدرت رسيدن سرهنگ هوگو چاوز در ونزوئلا، اين منطقه که همواره از کابوس وقوع يک جنگ سرد بيمناک بود، به سوي ايجاد صلح، دموکراسي و گرايش به ميانه روي گام برمي داشت.

ولي اين "ناجي جديد بوليواري" نه تنها به ارزش هاي دموکراتيک بهاي چنداني نمي دهد، بلکه قصد کرده اين منطقه را به هراسناک ترين باتلاق ژئوپليتيک جهان وارد کند: خاورميانه. پذيرا شدن ايران آيت الله ها و نزديک شدن به ديگر کشورهاي منطقه به همراه حکومت احمدي نژاد، آن هم در بحبوحه کشمکش هاي هسته اي با واشنگتن و اروپايي ها، صرفاً به تنش با کل جهان دموکراتيک دامن خواهد زد. ولي بزرگ ترين خطر آن به راه افتادن همين تنش ها در بين مردم امريکاي جنوبي و در نزد دولت هاي اکثر کشورهاي اين منطقه خواهد بود.

دولت احمدي نژاد که به طور مرتب اعلام مي کند اسراييل بايد از صحنه روزگار محو شود و هولوکاست را افسانه مي خواند، همواره از گروه هاي افراطي لبناني و فلسطيني [حزب الله و حماس] به عنوان اهرمي براي پيشبرد سياست هاي خارجي خود بهره برده و مي برد. حال آنکه تقريباً تمامي کشورهاي امريکاي جنوبي داراي جمعيت هايي با اصليت سوري، لبناني [ماروني، شيعه و سني] و يهودي هستند که هميشه در صلح و آرامش با يکديگر زندگي کرده اند. وارد شدن ايران به اين منطقه به معني تأثيرگذاري اين کشور بر امريکاي جنوبي و ورود مشکلات خاورنزديک به اين منطقه خواهد بود: جوانه هاي اختلاف و ناسازگاري بين جوامع مورد بحث به تدريج ريشه خواهد گرفت و بي شک به خشونت خواهد انجاميد.

درواقع مي توان گفت هر چه بيشتر در امريکاي جنوبي به احمدي نژاد بها داده شود، جوامع يهودي، مسيحيان لبناني يا سني هاي مخالف با حماس نيز بيشتر احساس خواهند کرد که مورد تهديد قرار گرفته اند. حتي مي توان اذعان داشت که وارد کردن غيرمستقيم درگيري هاي خاورميانه به جنوب قاره امريکا، پيامدهاي وخيمي در ارتباط با تعادل و امنيت داخلي کشورهاي اين منطقه خواهد داشت.

خوشبختانه هنوز با وقوع چنين رويدادهايي فاصله زيادي داريم [حتي اگر حضور شبکه هاي حامي حزب الله در سرحدات سه گانه برزيل، پاراگوئه و آرژانتين احساس شود]، ولي مسأله حضور نيافتن نستور کريشنر [رييس جمهور آرژانتين] در مراسم انتصاب رافائل کوره آ [رييس جمهور اکوادور] به اين قصد که با محمود احمدي نژاد روبرو نشود، بسيار معني دار است. درواقع آرژانتين دولت تهران را مسؤول عمليات تروريستي عليه مؤسسات يهودي [در سال 1994] در بوئنوس آيرس مي داند. ازطرف ديگر جامعه يهوديان ونزوئلا، از هم اکنون مسأله نزديک شدن کاراکاس و تهران را محکوم کرده است.

خلق چنين تنش هاي داخلي به واقع بسيار وخيم است، به ويژه اگر مشکلات جديدي را با ديگر کشورهاي دموکراتيک به وجود آورد. مطمئناً موضع جديد امريکاي جنوبي، به ويژه برخي از کشورهاي مرکوسور [برزيل، آرژانتين، اروگوئه، پاراگوئه و ونزوئلا]، در دفاع از تحريک ها و جاه طلبي هاي ايران، ايالات متحده و اتحاديه اروپا را بيش از پيش نگران کرده است. به علاوه، کشورهاي عربي نيز که با ديده مثبتي به افزايش قدرت ايران نمي نگرند و برخي نيز روابط بازرگاني قابل توجهي با امريکاي جنوبي دارند، بيش از پيش در برابر حکومت احمدي نژاد موضع گيري مي کنند.

از اين پس، وارد شدن در مسايل خاورميانه و آشفتگي هاي خونين آن به اسم مبارزه عليه "امپرياليسم"، همان گونه که هوگو چاوز درحال انجام آن است، به هيچ وجه گزينه اي منطقي نيست، نه براي منافع امريکاي جنوبي در جهان و نه براي تضمين صلح در آن و در نزد مردم آن.

بي شک ايران و ونزوئلاي "انقلابي" در خصوص دخالت در امور داخلي همسايگان خود، نيازي به درس گرفتن از ديگران ندارند.

[abadani69]