Zartosht Va Zartoshtian

[Rasputin]

[Rasputin]

ولي مقررات و تشريفاتي هم وجود دارد كه از لحاظ بقا و همبستگي زرتشتيان ، نهايت اهميت را دارد و بي اعتنايي به آن ها متضمن تضعيف يگانگي در جامعه مي شود . از آن جمله است ، مراسم سدره پوشي ، حفظ گهنبار ، و برپا داشتن جشن هاي مذهبي وملي . اين مراسم زيباي شادي آفرين قسمتي از هويت ملي و مذهبي زرتشتيان است . حفظ گاهنماي ملي و ديني در كشورهای مقيم ، پيروی از تقويم و تاريخ دولتي و در عين حال به ياد داشتن تقويم ملي ، امكان پذير است . همچنين ، آموزش زبان و ادب فارسي به جوانان تا آنجا كه امكانات اجازه دهد ، از اسرار بقا و پايداري جامعه زرتشتي خواهد بود .

باشد كه نسل جوان زرتشتی ، وارث فرهنگ كهن و ارزشمند مذهبی ايرانی بتواند مشعل پر فروغ دين را نگهداری كند و روشن تر به نسل آينده بسپارد .

باشد كه با رايزنی منش نيك ( وهومن ) ، پيمودن راستی و داد ( اشا ) ، به كار بردن مهر و ايثار ( آرميتی ) ، از چنان نيروی اهورايی ( خشترا ) ، برخوردار شوند كه به رسايی ( هَائروَتات ) رسند و جاودان ( اَمرتات ) دست يابند .

[veesta]

Zoroastrian Association of Norway

Initiation Ceremony in Almay city, Kazakhstan.
(Conversion into Zoroastrianism)

baraye didane aksha be site beravid.

Report in Persian... Gozaresh be zabane Parsi:

http://www.bozorgbazgasht.com/sedreh-pooshi-almaty.doc

Anjuman-e Bozorg Bazgasht (Zoroastrian Association of Norway-Det Norske Zoroastriske Trosamfunn) and Zoroastrian Community of Sweden joined together once again to make a new historical event in the world of Zoroastrianisim in Almaty former capital city of Republic of Kazakhstan in central Asia. A group of New Behdins travelled all the way from Tashkent, the capital city of Republic of Uzbekistan (700 kilometers away from Almaty) to Almaty to attend a group Sedreh Pooshi (Navjote) -initiation ceremoney- to become followers of Asho Zarathushtra. Iranian citizens participated in this cremoney too.They had travelled from Iran to Kazakhstan to revert to their roots and become formally Zartoshti. The ceremoney took place at The Regent Ankara Hotel on Monday 7th of August 2006.

Three days earlier on Friday 4th of August we held another group Sedreh Pooshi in Oslo, the capital city of Norway where a group of Iranian New Behdins from Austria and Norway joined Zarathushti Religion.
Please contact us if you want to learn about Zoroastrianism.
May Ahura Mazda bless all.

به نام خداوند جان و خرد
گزارشی از جشن سدره پوشی ( آیین زرتشتی شدن) در شهر آلماتی قزاقستان.
از آن به دیر مغانم عزیز می دارند که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست. (حافظ)
در نیمه ی نخست ماه اوت ( ورهرام روز از امرداد ماه سال 3744 مزدیسنی برابر با دوشنبه هفتم ماه اوت سال 2006 ) جشن سدره پوشی باشکوهی با همیاری کانون زرتشتیان سوید و انجمن بزرگ بازگشت (نروژ) درشهر آلماتی در کشور قزاقستان برای گروهی از شهروندان ازبکستان وایران برگزار شد. این خوبان از راه دور از ازبکستان واز ایران آمده بودند که کیش زرتشتی را چون نیاکان خود برگزینند و زرتشتی شوند.
مردم و دولت ازبکستان دلبستگی ویژه ای به دین زرتشتی پس از فروپاشی شوروی پیدا کرده اند و تا آنجا پیش رفته اند که دولت به همه ی آموزگاران دبستانهای سرتاسر کشور دستور داده است که اوستا را فرا بگیرند و در باره ی دین زرتشتی آموزش بیابند تا کودکان را بتوانند در باره ی آیین نیاکانشان آموزش دهند و آگاه سازند که ریشه ی خود را باز یابند و خودشناس شوند.
چند روز پیش از برگزاری جشن سدره پوشی در قزاقستان آیین سدره پوشی دیگری برای گروهی ایرانی تبار که دراتریش و نروژ زندگی می کنند درشهر اسلو در کشور نروژ برگزار شد.
انجمن بزرگ بازگشت می کوشد که با همیاری انجمن ها و همدینان دیگر راه بازگشت را برای کسانی که در دل زرتشتی شده اند فراهم سازد که در برون هم خود را زرتشتی بدانند.
برای فراگیری بیشتر در باره ی کیش نیاکان خود با تارنماهای همسوی ما پیوند داشته باشید.
www.webzc.com سوید
www.gatha.orgبلژیک
www.zoroastrian.orgامریکا
www.farhangiran.comاسترالیا

بس کس که ز زرتشت بگردید دگربار ناچار کند رو به سوی قبله زرتشت
(دقیقی توسی)
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش
(مولوی)
انجمن بزرگ بازگشت
(Society for reversion to our roots)
www.bozorgbazgasht.com

[donsaeid]

[donsaeid]

[veesta]

[Rasputin]

Zoroastrians in Iran

1. A cycle of life
Zoroastrianism is one of the oldest but perhaps most
misunderstood religions still practised today. Its
spiritual doctrines on heaven, hell and resurrection
heavily influenced Islam and Christianity. But emigration,
conversion to Islam and centuries of oppression mean their
numbers in Iran have dwindled to around 45,000.



2. Tending the flames
Zoroastrians are often incorrectly labelled as fire-worshippers
and have at times suffered persecution as a result. For Zoroastrians,
fire represents a pure creation and is a symbol of their religion,
much like a cross is to Christians. The fire in this temple has,
according to one of the priests, been kept alight constantly for
more than 70 years.



3. Women's worship
The temple and its shrine in Kerman are sacred to Muslims as well
as Zoroastrians. Aged Muslim passers-by often pay homage to the
shrine by kissing the door while passing. The woman with the
green headscarf [centre] comes to the shrine every morning at
6am to pray, regardless of the weather.



4. A Zoroastrian couple
This couple, in a photo dating to the early years of the 20th
Century, were well known in Kerman for their generosity. They
often donated large sums to the local Zoroastrian community.



5. Reviving history
This photo, thought to date from the 1920s, shows the many young
children of Kerman's Zoroastrian community. Today, the community
is building a new temple in which it hopes to have a museum
displaying its photos and sacred books.



6. The new generation
Here local man Zendeh is shown cradling his newborn grandchild at
the shrine. The young girl, Shakiba, comes frequently with her mother
to pray and light candles for the prophet Zoroaster. Historians generally
agree Zoroaster was born in north-eastern Iran, possibly around 1,000 BC, although some date his birth much earlier.



7. The old tower
One of the most ancient - and unusual - elements of the Zoroastrian
faith is their treatment of the dead. Traditionally, Zoroastrians
did not bury their dead in the conventional sense but left the
bodies exposed to the elements - and vultures - in pits in open-topped
towers. The old tower in Kerman dates back many hundreds of years and
the bones of the dead can still be seen in the pit. These days, the
community bury their dead underground in a nearby cemetery.



8. Caring for the dead
In the basement of Kerman's shrine the custodian keeps this iron bed
that was used to carry the bodies of the dead up to the tower. The
pitchfork was used to tamp down bones from earlier bodies in the pit
in order to make room for the new body.



9. Untainted earth
The metal frames used to envelop the corpse are buried with the body
to keep it away from the soil. Zoroastrians believe the earth should
not be tainted by human remains.



10. Final goodbye
This is the funeral of a beloved local woman called Azer, who came
originally from the town of Yazd but married a rich local man in Kerman.
In the days of mourning following her death and prior to her burial,
many local Muslims also came to pay their respects in ceremonies crossing
Iran's often fractious religious divides.

[mahsaak]

ma iraniha hame az dam zardoshti hastim, che bekhaym che nakhaym, doroste ke man khodam mosalmanam, am be inke dine avale ma hame zardoshti boodeh eftekhar mikonam,

[Rasputin]

[Rasputin]

Ancient religions clash in modern Iran

It's one of the world's oldest religions, but Zoroastrianism is treated with suspicion by Iran's Islamic state, writes Robert Tait



The boisterous scenes of wine, unveiled women and song confounded the popular stereotype of religious worship in contemporary Iran. In an isolated and awe-inspiring mountain setting, followers of an ancient faith were communing with God in festive and time-honoured fashion.
But when the government VIPs arrived, normal order - as defined by the country's stringent Islamic laws - was restored. The merriment ended, women were ordered to cover up - and grumbles of discontent (albeit muted and discreet) began.

"This is the only time during the year when we are allowed to do what we want, but even here they don't leave us alone," said Giti, 55, reluctantly putting on her headscarf.

She was one of thousands of Zoroastrians gathered at Chak-Chak in the central Iranian desert for a five-day pilgrimage that is the biggest annual event in the religion's calendar.

Pilgrims had climbed to the shrine where Nikbanou, daughter of the country's last Zoroastrian monarch, King Yazdgerd III, is said to have sought refuge in 652AD from the Arab conquerors who brought Islam to Iran. Lighting candles in line with the Zoroastrian belief that fire symbolises God's light, they worshipped the credo of "good thoughts, good speech, good deeds" which the faith's founding prophet, Zoroaster - also known as Zarathustra - propounded at least 3,000 years ago. They also conversed noisily in a pre-Islamic form of Persian stripped of the modern Arabic loan words used by their Muslim compatriots.
But the sense of refuge worshippers traditionally enjoy was tested by the unprecedented government attention paid to this year's event, in the form of a visiting delegation sent by President Mahmoud Ahmadinejad, along with interior and culture ministry officials.

By requiring worshippers to observe Islamic dress in their own sacred place, the high-level visit illustrated the second-class status of Zoroastrianism - believed to be the world's oldest monotheistic faith - in its land of origin.

Kourash Niknam, the sole Zoroastrian MP in Iran's parliament, insisted the gesture was voluntary. "We just wanted to show respect because it is they who rule and we are living in their community," he said.

Yet it highlighted the difficult plight of Iran's estimated 25,000 Zoroastrians under the country's Shia Islamic governing system.

Officially, Zoroastrians - along with Jews and Armenian and Assyrian Christians - are a constitutionally protected religious minority with guaranteed parliamentary representation.

In practice, complaints of discrimination are widespread. Access to high-level posts in the government and armed forces is blocked. Some Zoroastrians say they are pressured to change their religion. A law awarding Zoroastrians who convert to Islam their entire families' inheritance at the expense of non-converted relatives has caused misery and bitter resentment. Despite legislation decreeing that all religions are entitled to equal blood money (compensation) awards, Zoroastrians say that in reality, they still receive only half the sums given to Muslims.

Nor do they feel wholly free in a land where their faith was the majority denomination until the forced mass conversions to Islam that followed the seventh century Arab invasion.

"We don't have the right to make programmes about our religion," complained Mr Niknam. "I have no platform on radio or television to go and speak about Zoroastrianism. We cannot get any budget for building a new fire temple when mosques are being built one after another."

Yet many Zoroastrians say they feel better treated by their Muslim fellow-countrymen than under the last shah, Mohammed Reza Pahlavi. Paradoxically, they attribute this to the uniform dress code imposed by the 1979 Islamic revolution, combined with a decline in religious prejudice among younger Muslims.

"Before the revolution, all Muslim women in my home town of Yazd wore chadors and only we Zoroastrians didn't," said Goharbanoo, 40. "The Friday prayer leader ruled that on Fridays, Zoroastrian men had to wear white and women traditional clothes. It meant people could recognise us easily and they would be very rude to us. When we went into a grocer's shop, we wouldn't be allowed to touch the fruit. We even sat on separate benches at school and had separate drinking water.

"Thanks to the revolution, everyone dresses the same now. People back then were more religious. Today's generation is ashamed of the prejudice of their ancestors."

Some Zoroastrians have sought refugee status in America under an officially backed programme to help Iranian religious minorities. But Behzad, 31, an unemployed computer graduate who complained of being denied a gun during his national military service, rejected that option. "Why should we leave? This is our mother country," he said. "Iranian culture is wonderful. Western culture is stress, stress, stress."

[Rasputin]

گزارش تصويری: جشن مهرگان در ايران

زرتشتيان ايران جشن مهرگان را روز دوشنبه (دوم اکتبر) جشن گرفتند. در مجموعه عکس های زير، زنان زرتشتی در يکی از مراکز فرهنگی تهران اين جشن را برگزار می کنند.
جامعه 40 هزار نفری زرتشتيان توانسته طی قرون متمادی با وجود فشارهای زياد، مذهب 3200 ساله خود را همچنان حفظ کند. هرچند در سال های اخير روند فزاينده مهاجرت اين جامعه را به شدت تهديد می کند. برآوردها حاکی از مهاجرت سالانه صدها زرتشتی جوان به آمريکا کاناداست.

[Rasputin]

Iran's last Zoroastrians worried by youth exodus

TEHRAN (AFP) - Flicking through photographs of immigrant Zoroastrian friends in sunny California, 40-year-old Farzad Dehnavizadeh sighs and wishes the young people of his faith stopped leaving Iran for the West.

His 40,000-strong Zoroastrian community has survived centuries of conquest, oppression and forced conversion to keep their 3,200-year-old monotheistic faith alive and guard ancient traditions in Shiite Muslim majority Iran.

But having withstood the ravages of history, the community is now threatened by emigration, which is robbing the Zoroastrians of their precious youth day-by-day.

Precise figures of the scale of the exodus are not available but sources in the community estimate that at the very least hundreds of young Zoroastrians are leaving Iran for the United States or Canada every year.

Some of the resettlement has also been encouraged by a US program for religious minorities -- the HIAS (Hebrew Immigrant Aid Society) -- which originally facilitated the immigration of Jews.

"I am very sad that they are leaving, their second generation will have no idea of Iran and Zoroastrian culture," said Dehnavizadeh, a successful Zoroastrian engineer and an active member of his community.

"I do not like the term 'religious minority' for us. Iran can be home to all world Zoroastrians," he said of some 200,000 followers of the Zoroastrian prophet Zarathustra.

Following the Arab invasion in the seventh century AD a large number of Zoroastrians fled Iran, where the faith had been national religion, and settled in India, where they were tolerated and became known as "Parsis".

Ever since, Zoroastrians have had "lots of ups and down, but managed to preserve their religion," said Dehnavizadeh, who takes young educated fellow believers under his wings at the private company where he works.

Throughout history they have had to fight off stereotypes wrongly labeling them as fire-worshippers -- although fire appears in their rituals and temples symbolizing life, growth and purity.

Iran's Zoroastrians are given the same rights in the constitution as Christians and Jews. They have their own representative to the parliament, can freely practice their religion, go to college, own businesses and property.

However, they are not allowed to be army officers -- despite being required to do the two-year military service -- or run for president and say they face obstacles for promotion in the state sector.

But these are not "as bad as the shrinking of our community," said 44-year-old Susan Afshari, attending the Mehregan, a pre-Zoroastrian pagan festival in early October, marking the autumn equinox and honoring the ancient Persian angel of love, Mithra.

"We are the guardians of such traditions and feasts, if we leave, who is going to keep them going in Iran?" said Afshari, who has a sister living in the United States.

Watching a group of young girls dancing to ethnic Azeri music on the stage, she hopes they grow up to "be proud Iranians and be as attached as we are to this land."

But according to 30-year-old Babak Mostaqni "many leave for more freedom and better employment and education opportunities. If my Muslim friends had the chance, many of them would go too".

Although not banned under their religion, inter-faith marriages are frowned upon among Zoroastrians, who have stuck to their own kind "for the sake of survival and keeping the culture pure".

Under Iranian law, people of other faiths cannot marry Muslims unless they convert, and when a Zoroastrian converts "he becomes a leper, an outcast, and even his family becomes isolated".

On the other hand when Muslims leave Islam for another religion, they become apostates and punishable by death.

"But the heart tells you who to marry and it has nothing to do with religion or race," said Mostaqni, who would not mind marrying a non-Zoroastrian if he were not in Iran.

The hall is packed with more than a thousand Zoroastrians with their signature olive skins and jet black hair. Muslims can attend the feast too, provided a friend vouches for them and their names are listed.

But 28-year-old Shabnam, who would only give her first name, has negotiated her way through and is filming a table decorated with fruit, grains, pumpkins, sweets and scales that symbolize equality of classes and genders.

"I am a practicing Muslim but I am keen on our ancient culture too and Mehregan should be a national feast, like Noruz (the Iranian New Year). It has nothing to do with religion," she said.

A self-described nationalist, she thinks Mehregan "could perfectly replace Valentine's Day that young people have ignorantly adopted in the past years".

"I am going to show this film to my friends; they would have liked to be here," she said, turning her attention to an academic talking about ancient Persian influences on world culture.

[Rasputin]

به مناسبت هفتم مهر زادروز فرزانه حکيم ايرانی مولانا جلاالدين بلخی

عرفان و شناخت بنیاد هستی در شکل گیری و گسترش اندیشه ایرانی از آغاز تا به امروز نقشی کلیدی و محوری ایفا نموده است وبه جرات می توان گفت راز جاودانگی و مانایی فرهنگ کهن ایران زمین جز این نمی تواند باشد .شش فروزه اهورایی که بر خواسته از اندیشه و گفتار اشو زرتشت می باشد به همراه اهورامزدا هفت امشاسپند را می سازند که بنیاد هستی شناسی ایرانی را تشکیل می دهند .به باور ایرانی کسی می تواند راه شناخت و کامل شدن را طی نماید و در هستی و خداوند که از یکدیگر جدایی ندارند فنا شود که این شش فروزه اهورایی را از آن خود کند .نخستین گام وهومنا یا بهمن ناب خرد و اندیشه است در پرتو اندیشه نیک است که انسان می تواند راه درست را از نادرست تشخیص داده و به فراگیری و شناخت صحیح بپردازد و انسان خردمند در گام دوم بر اشاوهیشتا یا اردیبهشت گام می نهد این فروزه بیانگر هنجارها و قانون های حاکم بر جهان هستی است و هر کس بايد با انديشه نيک راه درست زيستن را انتخاب کرده و بر طبق راستی رفتار نماید و کردار نیک را پیشه خود ساخته و گام در سومین فروزه اهورایی که خشاتراوایریا یا شهریور نامیده می شود نهد انسان نیک اندیش نیک کردار با دست یافتن به این فروزه اهورایی به نیرو و توانایی تسلط بر خویش دست یافته و از کج اندیشی و کجروی پرهیز می نماید و چهارمین فروزه را که سپنتا آرمایتی یا اسفند است بر می گزیند چنین انسان نیک اندیش و نیک کردارو پرهیزکار با فروتنی ایمان و مهر خویش را به خداوند عرضه می دارد و شیفته و عاشق می شود و فرمانبردار اهورامزدا می گردد و انديشه نيک خود را هرگز از اهورا مزدا منحرف نمی کند.چنین انسانی به پنجمین فروزه که هوروتات یا خرداد نامیده می شود دست می یابد این فروزه بیانگر رسا شدن و کامل شدن انسان در پنجمین گام است و آنگاه است که خود نامیرنده و جاودان خواهد شد و این ششمین فروزه اهورایی که امرتات یا امرداد نام دارد می باشد و چنین شخصی همان پیر یا مرشد کامل نامیده می شود.نخستین فرزانه ای که درباره اهورامزدا و شش فروزه اهورایی پس از اسلام سخن گفته مولانا جلا الدین بلخی است .او این نکته را بخوبی آشکار کرده که این هفت امشاسپند یگانه اند..یک بودن و هفت شدن یا نمایانی و نمایش یک در بسیار (وحدت در کثرت)که ویژگی برجسته عرفان زرتشتی است از زبان مولانا در دفتر سوم مثنوی و در داستان دقوقی چنین آمده است:

سالها رفته سفر از عشق ماه/بی خبر از راه و حیران در اله

گفت روزی می شدم مشتاق وار/تا ببینم در بشر انوار یار

چون رسیدم سوی یک ساحل به کام /بود بی گه گشته روز و وقت شام

هفت شمع از دور دیدم ناگهان /اندر آن ساحل شتابیدم به آن

نور و شعله هر یکی شمعی از آن/بر شده خوش تا عنان آسمان

خیره گشتم خیرگی هم خیره گشت /موج حیرت عقل را از سر گذشت

کاین چگونه شمع ها افروخته است /وین دو دیده خلق از آنها دوخته است

باز می دیدم که می شد هفت یک/نور او بشکافتی جیب فلک

باز آن یک بار دیگر هفت شد/مستی و حیرانی من زفت شد

اتصالاتی میان شمع ها /که نیاید بر زبان و گفت ما

آن که یک دیدن کند ادراک آن؟سال ها نتوان نمودن از زبان

پیش تر رفتم دوان کان شمع ها/تا چه چیز است از نشان کبریا

می شدم مدهوش و بی خویش و خراب/تا بیافتادم ز تعجیل و شتاب

ساعتی بی عقل و بی هوش اندر این /اوفتادم بر سر خاک زمین

باز با هوش آمدم بر خواستم/در روش گویی نه سر نه پاستم

هفت شمع اندر نظر شد هفت مرد/نورشان می شد به سقف لاجورد

پیش آن انوار نور روز درد/ از صلابت نورها را می سترد

باز حیران گشتم اندر صنع رب/کاین چنین چون شد چگونه است ای عجب

پیش تر رفتم که نیکو بنگرم /تا چه حال است اینکه می گردد سرم

باز هر یک مرد شد شکل درخت/چشم از سبزی ایشان نیکبخت

هر درختی شاخ بر سدره زده/سدره چه بود از خلائ بیرون شده

بیخ هر یک رفته تا قعر زمین /زیرتر از گاو و ماهی بدیقین

میوه ای که بر شکافیدی عیان /همچو آب از میوه جستی نور آن

گفت :راندم پیش تر من نیکبخت /باز شد آن هفت جمله یک درخت

هفت می شد فرد می شد هر دمی/من چنان می گشتم از حیرت همی

بعد از آن دیدم درختان در نماز صف کشیده چون جماعت کرده ساز

یک درخت از پیش مانند امام /دیگران اندر پس او در قیام

همچنان که اهورامزدا سرور آن شش فروزه است میان هفت درخت یا هفت مرد یا هفت شمعی که دقوقی در حالت خلسه دیده یکی والاتر از آن شش دیگر است.پس برای دیدن پاک ترین که خداست آدمی باید خود را پاک گرداند . راه اشا که از آن زرتشت سخن می گوید چنین آغاز می شود که دل و جان آدمی از دروغ و کاستی و بد اندیشی در معنای گسترده آن پاک شود.مولانا این نکته را چنین بیان می کند:

آینه دل چون شود صافی و پاک/نقش ها بینی برون از آب و خاک

هم ببینی نقش و هم نقاش را/فرش دولت را و هم فراش را

در اندیشه زرتشت بجز از حواسهای پنجگانه شنوایی بویایی بینایی چشایی و لامسه که درجهان مادی به کار انسان می آید و وی را در شناخت و دریافت پیرامون خویش توانا می سازد از حواسهای پنجگانه روان نام برده می شود که وی را در شناخت جان و جهان مینوی یاری می رساند.گویایی (گفتار) کنایی(کردار) غریزه و هوش و یاد(حافظه).زرتشت در گات ها به زبانی نمادین این حواسهای ده گانه را به ده مادیان تشبیه کرده که در پی اسب اندیشه دوانند و از این رو این حواسها به مادیان (اسب های مادینه) تشبیه شده است چون گیرنده و دریابنده هستند و اندیشه چون دهنده و تراونده است به اسب تازان همانند گردیده که دوان بودن مادیان به دنبال اسب تازان برابر است با چیرگی اندیشه بر حواسهای ده گانه .تنها اسب نیرومند اندیشه است که می تواند مادیان حواس را مهار کرده و بر آنتها تسلط یابد و به روشنایی و حقیقت رهنمون سازد:

((چگونه در پرتو اشا (راستی و پاکی)پاداش دلخواه را که عبارت از تسلط بر ده مادیان حواس با نیروی اسب اندیشه است به دست خواهم آورد و به روشنایی حقیقی و سر مدی خواهم رسید)) بند 18 هات44

مولانا در دفتر دوم مثنوی درباره سهش های جان سخن گفته و یاد آور شده است که حواسهای پنجگانه تن آدمی را بسوی تاریکی وحواسهای پنجگانه جان آدمی را بسوی روشنایی رهنمون می سازند و اگر آدمی برخوردار از حواس جان نبود هرگز به والایی و رسایی نمی رسید:

آمدند از رغم عقل پند توز /در شب تاریکی برگشته ز روز

اندر آن قلعه خوش ذات الصور /پنج در در بحر و پنج از سوی بر

پنج از آن چون حس ظاهر رنگ و بوی /پنج از آن چون حس باطن راز جوی

حس خفاشت سوی مغرب دوان /حس در پاشت سوی مشرق روان

راه حس راه خران است ای سوار/ای خران را تو مزاحمک شرم دار

پنج حسی هست جز این پنج حس/ آن چو زر سرخ است و این حس ها چو مس

پرتوی عقل است آن بر حس تو/عاریت می دان ذهب بر مس تو

پرتوی خورشید بر دیوار تافت /تابش عاریتی دیوار یافت

اندر آن بازار کاهل محشرند/حس مس را چون حس زر کی خرند؟

حس ابدان قوت ظلمت می خورد/حس جان در آفتابی می چرد

گر بدیدی حس حیوان شاه را/پس بدیدی گاو و خر الله را

پسگر نبودی حس دیگر مر تو را /جز حس حیوان ز بیرون هوا

بنی آدم مکرم کی بدی؟/کی به حس مشترک محرم شدی

اشوزرتشت در فلسفه ي پيام خود به دو گوهر همزاد ولي متضاد اشاره دارد كه در نظم هستي نقش دارند . اثر اين دو گوهر ، نيرويي است كه حتی در كوچكترين ذره ها به صورت مثبت و منفي در پروتون و الكترون وجود دارد و در همه جاي هستي حتي كهكشان هم به گونه ي كشش و رانش و يا دو نيروي ناهمگون اثر مي گذارد . بنا به تعاليم آيين مزديسنا، در انديشه ي هر كس از هنگام تولد دو نيروي متضاد بوجود مي آيد كه پايه و اساس آفرينش انديشه ي انسان بر آن ها قرار گرفته . اين دو نيرو سپَنتامَينو و اَنگرَه مَينو هستند.اين دو گوهر يا پديده در انديشه اند و ناسازگاري و وارونگي ، راستي و ناراستي ، پديدآرندگي و تباهكاري ، افزايندگي و كاهندگي ، روشني و تيرگي ، دوستداري و دشمني ، هستي و نيستي ، سامان و بي سامان ، دل آزردگي و دلگرمي در این جهان به نام این دو شناسانده شده است.پس در اندیشه زرتشت بن همه چیز در جهان بر دو است سپنتا که برابر است با افزاینده و انگره برابر است با کاهنده .گوهر کاهنده که نمایش آن در جهان دروغ کج اندیشی و بدکاری است می تواند گوهر افزاینده را که نمایش آن در جهان نیکی که خود در بردارنده زیبایی و نظم و راستی است را از پیشرفت و گسترش باز دارد و یا دست کم از توان آن بکاهد .وجنبش زندگی برابر است با پدیده این گیرو دار افزایش و کاهش.

((اين دو پديده ي همزادي كه در آغاز آفرينش به صورت دو نيروي متضاد در انديشه و گفتار و كردار ظهور نمودند يك نيكي است و ديگري بدي . انسان دانا از ميان اين دو ، نيكي را بر گزيند ولي شخص نادان چنين نخواهد كرد .)) گاتها 30 بند3

[Rasputin]

به گفته مولانا در دفتر یکم مثنوی:

زندگانی آشتی ضده هاست/مرگ آن کاندر میانشان جنگ خاست

صلح اضداد است این عمر جهان /جنگ اضداد است عمر جاودان

زندگانی آشتی دشمنان/مرگ وا رفتن به اصل خویش دان

در اندیشه زرتشت خداوند دادگر است و دادگری او با سرنوشت سازی برای آدمیان نا سازگار است.یک زرتشتی استوار پشت گرداندن به کار و کوشش راگردن نهادن به انگره مینو یعنی گوهر کاهنده می داند.

((آن نیک اندیش که با توانایی و کوشش در راه پیشرفت خانه و شهر و کشور و استواری راستی و درستی گام بر دارد از پیوستن با پروردگار برخوردار خواهد شد)) هات31بند 16

در این اندیشه گزینش در هر خواست را از ویپگی های آدمی می شناسد .و با توکل در تصوف اسلامی مخالف است.در داستان نخجیران که مولانا جلاالدین آن را زمینه رویارویی توکل و کوشش و جهد می داند .شیر که همواره نماد کوشندگی و دلیری است هواخواه و پشتیبان کوشش است:

گفت شیر آری ولی رب العباد/نردبانی پیش پای ما نهاد

پایه پایه رفت باید سوی بام/هست جبری بودن اینجا طمع خام

پای داری چون کنی خود را تو لنگ /دست داری چون کنی پنهان تو چنگ

خواجه چون بیلی به دست بنده داد /بی زبان معلوم شد او را مراد

گر توکل می کنی در کار کن/کسب کن پس تکیه بر جبار کن

و درباره توانایی گزینش مولانا گفته است:

چون گویی این کنم یا آن کنم /خود نشان اختیار است ای صنم

آتش به چشم پیروان زرتشت نماد پاکی و روشنایی است و از نیایشهای ویژه زرتشتیان آتش نیایش می باشد در خرده اوستا آتش از آن رو نیایش می شود که برترین دهش سزاوار ستایش اهورامزداست.آتش در هستی شناسی زرتشتی تنها توانایی خداوندی است که در جهان مادی با حسهای تن ادمی قابل درک است چشم آنرا می بیند و بدن گرمایش را حس می کند.زرتشت در بند 73 از یسنای 31 آشکار کرده است که قانون خداوندی و فرهی که در پیرامون راه راستی و درستی به آدمی می رسد از راه آتش درونی مزدا بر ما آشکار شده است در بند 7 یسنا 46 زرتشت یاد آور می شود که مزدا آتش خویش و مهر خویش را به پشتیبانی او خواهد فرستاد که برابر کینه توزان و دشمنان نا راستی ایستادگی کند.

مولانا شیفتگی و عشق را به آتشکده همانند کرده است:

ای عشق چون آتشکده در نقش و صورت آمده /بر کاروان دل زده یک دم امان ده یافتی

مولانا آتش را ابزاری برای شستشوی مینوی آدمی دانسته است:

داد جاروبی به دستم آن نگار /گفت کز دریا برانگیزان غبار

باز آن جاروب را بآتش بسوخت/گفت کز آتش تو جاروبی برآر

مغان شاگرد مغان موبدان و دستور و مغ زادگان فرمانبردار پیر مغانند آنچه بر مهمان می نوشانند آتش سوزان یا روشنایی است که با در کشیدن آن خرد و دین و باور و ناباوری از میان بر می خیزد و روشن شده به هست ناب می پیوندد در نیایشگاه پیر مغان که کسی جز زرتشت نیست سخن از خداوند یگانه است و دین زرتشت دین روشنایی و شادی است و در دیر مغان همه روشنایی است و شادی زیرا که خداوند شادی را برای آدمی بیافرید((تو زمین را پدید آوردی که شادی را به ما ارزانی داری)) یسنا 47 بند 3 ساقی که آتش در ساغر نوشندگان می ریزد همان پیر راهنما و راهبر است (زرتشت) و آتش سخن اوست.

ساغری آورد و بوسید و نهاد او بر کفم/پر می رخشنده چون چهره رخشان خویش

سجده کردم پیش او و در کشیدم جام را/آتشی افکند در من وی ز آتشدان خویش

دوستان عزیز گویند شراب هرچه از زمانش بگذرد و کهنه ترشود شرابی ناب تر است و این شراب کهنه که امروز در دست من و شما آماده نوشیدن است شرابیست به قدمت فرهنگ کهن و اهورایی ایران زمین. باشد که ما نیز همچون فرزانگان سرزمینمان چون مولانا چون عطار و چون حافظ و....از این جام گوهر بار بنوشیم و به حقیقت دست یابیم

هله ساقی قدحی ده ز می رنگینم /تا که در دیر مغان روی حقیقت بینم (مولانا)

[Rasputin]

در حاشيه نمايشگاه بين المللی عکس و تصوير فتوکينا، نمايشگاه های عکس نيز در شهر کلن آلمان تحت عنوان "صحنه عکاسی بين المللی" برگزار می شود. اهميت اين مجموعه نمايشگاه ها که امسال برای هجدهمين بار در حال برگزاری است سبب شده که شهر کلن لقب پايتخت عکس جهان را به خود اختصاص دهد.
در بين هفتاد نمايشگاه که امسال در گالری های مختلف اين شهر در حال برگزاری است، گالری شوپنهاور در نمایشگاهی با عنوان "در پشت ديوارها" به معرفی آثار مريم محمدی، عکاس ايرانی و کلمنس اورت ماير، عکاس آلمانی می پردازد

محمدی و اورت ماير با انجام يک پروژه مشترک، معماری، زندگی و رسو م مردم يزد و بخصوص زرتشتيان ساکن اين شهر را به زبان تصوير بيان کرده اند.

همکاری اين دو هنرمند از سپتامبر سال گذشته و با شرکت آنها در سميناری که از طرف موسسه اتريشی X-Change با هدف تبادل فرهنگی از طريق هنر عکاسی برگزار شد، آغاز شد.

مريم محمدی می گويد که آنها در همين سمينار تصميم گرفتند که به معنی واقعی X-Change بپردازند: " يک تبادل فرهنگی، يک نگاه دوجانبه، يک تبادل ديدگاه از طريق عکاسی و عکس."

بافت تاريخی شهر يزد و جاذبه های عکاسی آن، هر دو هنرمند را مجذوب خود می کند و این شهر به موضوع پروژه مشترک آنها تبدیل می شود.

معماری يزد، کوچه های تنگ، طاق ضربی ها و ديوارهای زردرنگ آن به قول اين دو عکاس چشم هر تازه واردی را خيره می کند. علاوه بر آن، دوربين آنها به ثبت گوشه هايی از زندگی مردم يزد می پردازد.

مريم محمدی می گويد: "ما تصميم گرفتيم به جای زندگی روزمره، وارد لايه های پيچيده زندگی مردم يزد شويم. از زيبائيهای ظاهری دور شديم و به زير پوست شهر رفتيم."


کلمنس اورت ماير فارغ التحصيل رشته معماری از دانشگاه براونشوايک آلمان است و تصاویرش در نمایشگاه های متعددی به نمایش در آمده است

يافتن موضوع مشترک و نگاه عکاسی به آن، برای دو هنرمند با دو فرهنگ متفاوت در ابتدا آسان نبود اما مريم محمدی و کلمنس اورت ماير با گذشت زمان به يک زبان مشترک برای بيان تصوير دست يافتند و دوربينِ عکاس آلمانی با کمک عکاس ايرانی کم کم به پشت ديوارهای زرد رنگ شهر يزد راه يافت.

هر دو هنرمند بر گفتگو و پذيرش نظر ديگری برای کار مشترک تاکيد می کنند.

کلمنس اورت ماير می گوید :""در موقع کار هردوی ما متوجه شديم که برای انجام يک پروژه مشترک بايد باهم گفتگو و تبادل نظر داشته باشيم. اما اين مشکل بزرگی نبود؛ در واقع هردو ما بايد کمی کوتاه می آمديم و هريک از ما گاهی عکاسی و گاهی کارگردانی می کرد."


یزد
کوچه های تو در تو، بادگيرها و آب انبارهای پر رمز و راز، دکان های رنگارنگ و لباس های رنگين زرتشتيان دربين هزاران عکس به نمايش گذاشته شده در کلن، جای خود را در صحنه بين المللی ۲۰۰۶ اين شهر پيدا کرده اند

مريم محمدی نیز می گوید که "در ابتدا مشکلات زيادی برای همکاری مشترک داشتيم و اين بيشتر به علت تفاوت فرهنگی ريشه ای بين ما بود. چيزی که کلمنس از يزد می ديد با چيزی که من می ديدم خيلی متفاوت بود و در بسياری موارد، عکس های او اصلا برای من منطقی نبود و نگاه او را خيلی ساده انگارانه احساس می کردم اما سرانجام به اين نتيجه رسيديم که می توانيم نظرياتمان را با هم تلفيق کنيم. "

کوچه های تو در تو، بادگيرها و آب انبارهای پر رمز و راز، دکان های رنگارنگ و لباس های رنگين زرتشتيان دربين هزاران عکس به نمايش گذاشته شده در کلن، جای خود را در صحنه بين المللی ۲۰۰۶ اين شهر پيدا کردند.


حضور پررنگ زرتشتی ها در شهريزد کاملا مشخص است و در واقع تاريخ يزد با تاريخ آنها گره خورده است


کلمنس اورت مایر

بخش بزرگی از عکس های اين دو هنرمند به آداب و رسوم و زندگی زرتشتيان يزد تعلق دارد.

کلمنس اورت ماير که برای اولين بار یزد را ديده وبا آيين زرتشت وزرتشتيان آشنا شده، می گويد" اگر چه آنها در محله کوچک و مختص به خودشان زندگی می کنند و اقليت بودن آنها بخوبی پيداست، اما با اين حال حضور پررنگ زرتشتی ها در شهريزد کاملا مشخص است و در واقع بهتر است بگوئيم تاريخ يزد با تاريخ آنها گره خورده است. "

عکس های نمايشگاه "در پشت ديوارها" با استقبال بازديد کنندگان آلمانی و بازدیدکنندگان خارجی روبرو شده است.

مريم محمدی و کلمنس اورت ماير از اين که توانسته اند عکس هايی از يک شهر کوچک ايران را به نمايش بگذارند، اظهار رضايت می کنند.

مريم محمدی که در مجموعه نمايشگاه های جنبی فتوکينا که در سپتامبر و اکتبر در شهر کلن آلمان برگزار می شود، به عنوان تنها ايرانی شرکت کننده به معرفی آثار خود پرداخته می گويد :"فکر می کنم به عنوان يک عنصر خيلی کوچک توانستم عده ای را از ايران، از يزد، از فرهنگ ايرانی، از راه و رسم زندگی ايرانی مطلع کنم و باعث افتخار من است که همزمان با نمايشگاه فتو کينا عکس هائی از ايران روی ديوارهای يک گالری در اين شهر هست و اين عکس ها، تعداد زيادی را جذب کرد."

نمايشگاه "در پشت ديوارها" که قبل از کلن در شهر براونشوايک آلمان برگزار شده پس از کلن به شهرهای برلين و پاريس نيز دعوت شده است.

مريم محمدی که تا کنون در ۱۵ نمايشگاه بين المللی شرکت کرده و تصميم دارد در آينده ای نزديک نمايشگاه هايی با موضوع زنان و جوانان در داخل و خارج از ايران برگزار کند.

خانم محمدی، فارغ التحصيل کارشناسی رشته عکاسی و کارشناس ارشد پژوهش هنر از دانشگاه تهران است و از سال ۱۳۷۷ حرفه عکاسی را شروع کرده است.

کلمنس اورت ماير نيز تا چند ماه ديگر برای انجام پروژه های مشابهی به شيراز و اصفهان سفر خواهد کرد.

آقای اورت ماير هم فارغ التحصيل رشته معماری از دانشگاه براونشوايک آلمان است و تصاویر ایشان در نمایشگاه های متعددی به نمایش در آمده است.