در جامعه پيامبر نه حجاب وجود داشت و نه جداسازی مکانی و محيطی ميان زن و مرد؛ به آن صورت که بنيادگرايان اسلامی امروزه خواهان آن هستند. حاصل آنکه* در قرون اوليه اسلام، زندگی جنسی بسيار آزادانه*تر و روابط ميان زن و مرد بسيار بازتر از ادعای امروز بنيادگرايان بوده است. سبب آن نه آزادی*خواهی اسلام که طبيعت مهارناپذير جوامع انسانی آن دوران بوده است. از اين گذشته بيان مسائل جنسی برای پيامبر و امامان و گفت*وگو با آن*ها در اين باره بسيار آسان و عادی بوده است. کسی از امام صادق پرسيده است که آيا مرد می*تواند فرج (عضو جنسی) زن خود را ببوسد؟ امام صادق پاسخ داده چه لذتی از اين بالاتر! روی همين بنياد، ادبيات اروتيک نيرومندی در جهان و تاريخ اسلام شکل گرفت که بی*گمان با مسيحيت قابل مقايسه نيست. امروزه مردم مسلمان و حتا نخبه*گانشان آگاهی چندانی از اين گنجينه اروتيک ندارند و بنيادگرايانی که اين ادبيات را می*شناسند، هم، به انواع شيوه*ها از جمله حذف و سانسور و تحريف می*کوشند تا سنت اسلامی را پيراسته از آن فرانمايند.
ادبيات اروتيک اسلامی، به واقع، شگفت*انگيز است. نوشته*های اروتيک اسلامی واقعاً قابل مقايسه با ادبيات اروتيک قديم اروپا و نيز کشورهايی مانند چين قديم است. تنها هم نوشته نيست. آن*ها که در غرب زندگی می*کنند کافی است به بخش شرقی موزه*های اروتيک بروند و ببينند چه تخيل فعال جنسی در مينياتورهای اروتيک اسلامی به کار رفته است.
ماه پيش در کپنهاک به يکی از اين موزه*ها رفتم. بسياری از آن*چه ما گمان می*بريم که ابداع غربی*های امروزی است، در واقع در تخيل مسلمانان قديم وجود داشته؛ از سکس گروهی گرفته تا سکس لزبين*ها، سکس هموسکسوئل*ها و انواع و اقسام حالت*های مختلف آميزش. همه اين مينياتورهای اسلامی که به دست هنرمندان مسلمان پديدآمده، سراسر نظام گفتار بنيادگرايان را نقض می*کند. آن هنرمندان ميناتوريست در باورشان به اسلام کمتر از بنيادگرايان صادق نبوده*اند. در لايدن که بودم، توجهم به نسخه خطی کتابی جلب شد به فارسی که در کتابخانه ثروتمند دانشگاه نگهداری میشود: لذةالنساء؛ لذتی که زنان از سکس می*برند و لذتی که از سکس با زنان می*توان برد. اين نسخه مربوط به سال ۱۷۳۱ است، يعنی قرن هجدهم ميلادی. چيزی نيست که در اين کتاب يافت نشود. کتاب، متن و تصوير است؛ شبيه شاهنامه*های قديم. انواع و اقسام آميزش*های جنسی مرد و مرد، مرد و زن و زن و زن در اين کتاب با تصوير و شرح جزييات دقيق آمده است. من عکس چند صفحه از کتاب را خريدم. از همه جالب*تر برای من آن بخشی بود که درباره علل گرايش زنان به سکس با همديگر (زنان لزبين) توضيح می*داد:
« از زنی پرسيدند که زنان را در سُحق (آميزش جنسی با زن ديگر) چه لذت حاصل میشود؟ گفت: زنان را شهوت بسيار است و اکثر آن است که زن را هنوز شهوت (ارگاسم) حاصل نشده باشد، مرد فارغ می*شود؛ زن بی ميل مقصود برمی*خيزد. به اين سبب زنان سُحق را بر جماع (آميزش با مردان) ترجيح می*دهند».
گمان نکنيد که نويسندگان کتاب*های اروتيک در اسلام مشتی اديب از خدابرگشته ملحد بوده*اند. مهم*ترين کتاب*های اروتيک به زبان فارسی و عربی به دست فقيهان نوشته شده است؛ از لذة النفوس و متعة العروس تفرشی گرفته که در حقيقت يک Lovers Guide بی*کم و کاست است تا دائرةالمعارف اروتيک ارزشمند شيخ نفزاوی، از فقيهان سده دهم هجری با عنوان رَوح العاطر و نزهة الخاطر که در قرن نوزدهم به فرانسه ترجمه شده و همين چند ماه پيش هم در قطع رحلی و با تصاويری بديع (که اصل برخی از آن*ها در موزه لوور پاريس است) در پاريس دوباره منتشر شد: Cheikh Nefzaoui Le Jardin Parfumé, Manuel d’Erotologie Arabe, Edition Méditerranée, Paris, 2003
سيد نعمت الله جزائری، شاگرد برجسته علامه مجلسی در حديث و فقه، کتابی دارد با عنوان زُهَر الربيع (شکوفه*های بهار). چه کسی باور می*کند که محدث و فقيهی درباره نوزده شيوه آميزش از پشت با زن شرح دقيق و موبه مويی بدهد؟ يا چگونگی لذت بردن از آميزش با مردان و امردان؟ يا استفاده زنان از آلت جنسی مصنوعی مردان در تاريخ اسلام سابقه*ای طولانی داشته باشد؟ يا آميزش زنان با يکديگر چنين سنت نيرومندی پشت سر داشته باشد؟ در اين کتاب*ها روايت از پيامبر و امامان در کنار تجربه شخصی آدم*های معروف و نيز تجربه*های نويسنده کنار هم آمده است، با قصه و حکايت و طنز و مطايبت. واقعاً بنيادگرايان اسلامی در برابر اين نوشته*های تاريخی برای گفتن چه دارند؟
فقيهان قم و نجف که اين کتاب*ها را بر سر بالين خود می*گذارند و شب به شب می*خوانند، آيا می*دانند که وقت فتوا از کدام اسلام سخن می*گويند؟ فقيهان قديم البته می*دانستند. کتب فقهی قديم را باز کنيد. چقدر احکام فقهی می*يابيد درباره آميزش با حيوانات، آميزش با مرد با زن و استمنای (Masturbation) زن يا مرد. اينها نشان*دهنده چيست؟
ادبيات اروتيک اسلامی، به واقع، شگفت*انگيز است. نوشته*های اروتيک اسلامی واقعاً قابل مقايسه با ادبيات اروتيک قديم اروپا و نيز کشورهايی مانند چين قديم است. تنها هم نوشته نيست. آن*ها که در غرب زندگی می*کنند کافی است به بخش شرقی موزه*های اروتيک بروند و ببينند چه تخيل فعال جنسی در مينياتورهای اروتيک اسلامی به کار رفته است.
ماه پيش در کپنهاک به يکی از اين موزه*ها رفتم. بسياری از آن*چه ما گمان می*بريم که ابداع غربی*های امروزی است، در واقع در تخيل مسلمانان قديم وجود داشته؛ از سکس گروهی گرفته تا سکس لزبين*ها، سکس هموسکسوئل*ها و انواع و اقسام حالت*های مختلف آميزش. همه اين مينياتورهای اسلامی که به دست هنرمندان مسلمان پديدآمده، سراسر نظام گفتار بنيادگرايان را نقض می*کند. آن هنرمندان ميناتوريست در باورشان به اسلام کمتر از بنيادگرايان صادق نبوده*اند. در لايدن که بودم، توجهم به نسخه خطی کتابی جلب شد به فارسی که در کتابخانه ثروتمند دانشگاه نگهداری میشود: لذةالنساء؛ لذتی که زنان از سکس می*برند و لذتی که از سکس با زنان می*توان برد. اين نسخه مربوط به سال ۱۷۳۱ است، يعنی قرن هجدهم ميلادی. چيزی نيست که در اين کتاب يافت نشود. کتاب، متن و تصوير است؛ شبيه شاهنامه*های قديم. انواع و اقسام آميزش*های جنسی مرد و مرد، مرد و زن و زن و زن در اين کتاب با تصوير و شرح جزييات دقيق آمده است. من عکس چند صفحه از کتاب را خريدم. از همه جالب*تر برای من آن بخشی بود که درباره علل گرايش زنان به سکس با همديگر (زنان لزبين) توضيح می*داد:
« از زنی پرسيدند که زنان را در سُحق (آميزش جنسی با زن ديگر) چه لذت حاصل میشود؟ گفت: زنان را شهوت بسيار است و اکثر آن است که زن را هنوز شهوت (ارگاسم) حاصل نشده باشد، مرد فارغ می*شود؛ زن بی ميل مقصود برمی*خيزد. به اين سبب زنان سُحق را بر جماع (آميزش با مردان) ترجيح می*دهند».
گمان نکنيد که نويسندگان کتاب*های اروتيک در اسلام مشتی اديب از خدابرگشته ملحد بوده*اند. مهم*ترين کتاب*های اروتيک به زبان فارسی و عربی به دست فقيهان نوشته شده است؛ از لذة النفوس و متعة العروس تفرشی گرفته که در حقيقت يک Lovers Guide بی*کم و کاست است تا دائرةالمعارف اروتيک ارزشمند شيخ نفزاوی، از فقيهان سده دهم هجری با عنوان رَوح العاطر و نزهة الخاطر که در قرن نوزدهم به فرانسه ترجمه شده و همين چند ماه پيش هم در قطع رحلی و با تصاويری بديع (که اصل برخی از آن*ها در موزه لوور پاريس است) در پاريس دوباره منتشر شد: Cheikh Nefzaoui Le Jardin Parfumé, Manuel d’Erotologie Arabe, Edition Méditerranée, Paris, 2003
سيد نعمت الله جزائری، شاگرد برجسته علامه مجلسی در حديث و فقه، کتابی دارد با عنوان زُهَر الربيع (شکوفه*های بهار). چه کسی باور می*کند که محدث و فقيهی درباره نوزده شيوه آميزش از پشت با زن شرح دقيق و موبه مويی بدهد؟ يا چگونگی لذت بردن از آميزش با مردان و امردان؟ يا استفاده زنان از آلت جنسی مصنوعی مردان در تاريخ اسلام سابقه*ای طولانی داشته باشد؟ يا آميزش زنان با يکديگر چنين سنت نيرومندی پشت سر داشته باشد؟ در اين کتاب*ها روايت از پيامبر و امامان در کنار تجربه شخصی آدم*های معروف و نيز تجربه*های نويسنده کنار هم آمده است، با قصه و حکايت و طنز و مطايبت. واقعاً بنيادگرايان اسلامی در برابر اين نوشته*های تاريخی برای گفتن چه دارند؟
فقيهان قم و نجف که اين کتاب*ها را بر سر بالين خود می*گذارند و شب به شب می*خوانند، آيا می*دانند که وقت فتوا از کدام اسلام سخن می*گويند؟ فقيهان قديم البته می*دانستند. کتب فقهی قديم را باز کنيد. چقدر احکام فقهی می*يابيد درباره آميزش با حيوانات، آميزش با مرد با زن و استمنای (Masturbation) زن يا مرد. اينها نشان*دهنده چيست؟



Comment