Economy of Iran

[Rasputin]

ادامه افزایش قیمت کالاها در ایران موجب انتقاد رئيس مجلس اين کشور شده که از اين روند ابراز نگرانی کرده است.
غلامعلی حداد عادل، رئیس مجلس شورای اسلامی ایران، گقته در مورد برخی آمار و ارقام ها در خصوص برخی كالاها اظهار نظر نمی *كند و افزوده: "ولی گرانی پديد آمده و مردم از ما شكايت می* كنند و نمايندگان نيز از آن نگران هستند."

در آستانه ماه رمضان قیمت کالاها در ایران افزایش بیشتری داشته؛ زمانی که ایرانیان اوقات بیشتری را با اعضای خانواده و دوستانشان برای مراسم افطار سپری می کنند.

برخی کارشناسان بر اين باورند که سیاست های اقتصادی دولت محمود احمدی نژاد، که سال گذشته با شعار" آوردن نفت بر سر سفره مردم" برنده انتخابات ریاست جمهوری ایران شد، نتوانسته از افزایش قیمت ها جلوگيری کند و اين امر انتقاداتی را در میان صاحبان صنایع، رسانه ها و نمایندگان مجلس دامن زده است.

به گزارش خبرگزاری فارس، آقای حداد عادل افزوده: "دولت قول داده با اعمال بعضی سياست* ها بازار را كنترل كند و ما در مجلس نيز اين قضيه را كنترل می *كنيم و علت اين قضيه را بررسی خواهيم كرد و از آنجا كه به مجلس مربوط می *شود ما وظيفه خود را انجا می دهيم."

اگر چه مقامات دولتی میزان تورم را رسما کمی بیشتر از 10 درصد اعلام می کنند اما به نظر می رسد نرخ واقعی بالاتر باشد. برخی از اقتصاددانان می گویند آمار رسمی گویای هزینه هایی که روزانه مردم برای خرید مایحتاج خود متحمل می شوند نیست.

آقای احمدی نژاد و اعضای دولت وی پيشتر بازرگانان را به بالابردن قیمت ها برای افزایش سود خود متهم کرده و از سخت گیری های بیشتر در زمینه مبارزه با افزایش قیمت ها سخن رانده بودند.

فشار برروی صاحبان صنایع

احمد توکلی نماینده مجلس و عضو جناح آبادگران مجلس می گوید: " مهار قیمت محصولات ممکن نیست ما باید تولید را افزایش دهیم."



اقتصاددانان می گویند افزایش قیمت ها در اولین وحله طبقه فقیر را تحت فشار بیشتر قرار می دهد کسانی که گفته می شود در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته به احمدی نژاد رای داده بودند.



او در عین حال برخی رسانه ها را به 'بزرگ نمایی' مشکل متهم کرده است.

صاحبان صنایع در عوض از سیاست های دولت شکایت دارند، کارهایی نظیر افزایش حداقل حقوق و تلاش برای ایجاد ثبات در قیمت محصولات که سرمایه گذاری را کاهش داده است.

برخی کارشناسان می گويند بحران هسته ای ايران و روابط متشنج اين کشور با غرب و شعارهای ضد غربی آقای احمدی نژاد سرمایه گذاری خارجی را با دشواری بسيار روبرو می کند.

یک مشاور مالی ایرانی می گوید هر روز تعداد بیشتری از صاحبان صنایع از ادامه کار نا امید می شوند زیرا فشار بسیاری بر صنایع وارد می آید.

در کنفرانس مطبوعاتی ماه گذشته، آقای احمدی نژاد از سوی یک روزنامه نگار ایرانی درباره نا امیدی عمومی مورد سوال قرار گرفت. او پرسید پس از یک سال که از روی کار آمدن دولت احمدی نژاد گذشته بسیاری از مردم هنوز احساس بهبودی در اوضاع مشاهده نمی کنند.

آقای احمدی نژاد در پاسخ گفت: "ما بودجه مناسبی در نقاط مختلف کشور برای بهبود وضعیت اقتصادی مردم اختصاص داده ایم که مردم آثار آن را درمی یابند و ما فکر می کنیم که جهت گیری ما در این زمینه درست بوده است."

وی همچنین گفت که یک سال برای عملی شدن برنامه های اقتصادی دولت وی کافی نیست.

دولت ایران به طور کامل به ذخیره درآمدهای ارزی نفت برای پیشبرد برنامه های اقتصادی خود متکی است اگر چه اصولا این ذخایر ارزی برای پشتیبانی از بودجه سالیانه در زمان کاهش قیمت نفت اختصاص یافته بود.

بانک مرکزی ايانر به دولت هشدار داده است که چنین سیاستی سبب افزایش تورم خواهد شد و اقتصاددانان می گویند افزایش قیمت ها در اولین وهله طبقه فقیر را تحت فشار بیشتر قرار می دهد؛ کسانی که گفته می شود در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته بيشترين رای را به آقای احمدی نژاد داده بودند.

[Rasputin]

يک نماينده مجلس از جناح اقليت در نطق پيش از دستور خود بر گسترش بحران در واحدهای توليدی تاکيد کرد. قدرت*اله عليخانى گفت:"يكى از مهمترين مسايل كه بي*توجهى به آن علاوه بر از هم پاشى بسيارى از خانواده*ها، موجب تهديد امنيت ملى و نيز عاملى براى عقب ماندگى اقتصاد كشور مي*شود، بي*توجهى به مسايل كارگرى ، به ويژه واحدهاى توليدى است كه كارگران آنها ماههاست حقوق نگرفته*اند و متاسفانه به جاى حل مشكل، تنها با برخوردهاى قهرآميز و يا بي*محلى از سوى مقامات مربوطه مواجه شده*اند."

وى افزود: "در استان قزوين حدود ۳۰واحد توليدى با چنين مشكلاتى دست به گريبان هستند و رييس جمهورى محترم در سفر استانى خود كه ۱۱۴روز پيش انجام شد، از حل مشكلات اين واحدها در يك دوره يك ماهه خبر دادند اما نه تنها اين مشكلات حل نشده است، بلكه كارگرانى كه به توصيه رييس جمهورى براى فرياد زدن مشكلات خود به مراكز مختلف وابسته به نظام مراجعه كرده*اند و به عنوان آخرين پناهگاه دفتر رياست جمهورى را انتخاب كرده*اند، موفق به ملاقات با مسوولان مربوطه و انتقال مستقيم گرفتارى هاى خود به مسوولان نشده*اند."

عليخانى همچنين گفت: "نتيجه اينكه اگر در زمان سفر رياست جمهورى به قزوين تنها چهار واحد توليدى در شرايطى بحرانى بودند كه قرار بود ظرف يك ماه مسايل آنها حل شود، امروز تعداد اين واحدها در قزوين رو به افزايش داشته است و در سراسر كشور به صدها مورد رسيده است."

[Rasputin]

خبرگزارى رويترز به نقل از رسانه هاى ژاپنى گزارش داد كه دولت ژاپن، واشنگتن را از قصد خود براى خوددارى كردن از حمايت مالى براى پروژه عظيم توسعه ميدان نفتى آزادگان در صورت تداوم مناقشات غرب با ايران در جريان برنامه* هسته*اى مطلع كرده است.

به گزارش خبرگزارى دانشجويان ايران (ايسنا)، اين گزارش به نقل از منابع نزديك به سياست*هاى ژاپن نوشته* است كه در صورتى كه شوراى امنيت سازمان ملل تحريمى عليه ايران اعمال كند، دولت ژاپن مجوز همكارى بين*المللى براى تامين اعتبار اين پروژه را به بانك ژاپن نخواهد داد و علاوه بر آن، شركت ملى نفت، گاز و فلزات اين كشور اجازه ارائه تضمين وام و اعتبار به شركت نفتى اينپكس را نخواهد داشت.

خبرگزارى كيودو ژاپن گزارش داده* است كه به نظر مي*رسد مقامات توكيو اين تصميم خود را به اطلاع مقام*هاى آمريكايى كه به شدت با اجراى طرح توسعه آزادگان از سوى ژاپن مخالفت مي*كردند، رسانده باشند.

اين خبرگزارى همچنين ادامه داد: اينپكس براى تامين اعتبار اين قرارداد بدون دريافت كمك مالى از سوى دولت ژاپن با مشكل مواجه است و امكان دارد اين امر اينپكس را ناچار به كناره*گيرى از اين پروژه بزرگ كند.

بر اساس اعلام رويترز درحالى كه آمريكا يكى از مدافعان اصلى اعمال تحريم*هاى اقتصادى عليه ايران است، اين امر تاكنون با مخالفت برخى كشورهاى اروپايى و همچنين روسيه و چين مواجه بوده *است.

ژاپن كه از لحاظ منابع انرژى با كمبود*هاى زيادى روبه*رو است، بر اساس توافقنامه*يى كه در سال 2004 با ايران امضا كرد، امتياز توسعه ميدان آزادگان كه از ذخايرى بالغ بر 26 ميليارد بشكه برخوردار است را به دست آورد و اين در حالي*است كه انتظار مي*رود اين پروژه به سرمايه*اى بالغ بر دو ميليارد دلار نياز داشته باشد.

از سوى ديگر، سيد كاظم وزيرى هامانه ـ وزير نفت ايران ـ پيش*تر اعلام كرده بود كه اينپكس تا پايان ماه سپتامبر فرصت دارد كه قرارداد امضا شده با طرف ايرانى را نهايى كند و درغير اين صورت تهران براى توسعه اين ميدان تصميمات جديدى خواهد داشت و احتمال دارد توسعه ميدان از سوى خود ايراني*ها صورت* بگيرد.

درحالى كه مهلت شركت ژاپنى اينپكس براى آغاز عمليات توسعه ميدان نفتى آزادگان، امروز - شنبه - به پايان مي*رسد، سخنگوى اين شركت با بيان اين*كه اينپكس از ضرب*الاجل اعلام شده براى نهايي*سازى اين قرارداد مطلع نيست، بار ديگر اعلام كرده است كه ما آماده هستيم كه به*محض پاك*سازى منطقه از مين*هاى موجود، كارمان را آغاز كنيم.

سخنگوى شركت اينپكس همچنين در پاسخ به اين سوال كه آيا ايران طرف ژاپنى را نسبت به اين ضرب*الاجل مطلع كرده است؟ گفت: شرايط اين*گونه نيست؛ اينپكس برنامه*اى براى اعلام موضع جديد در زمينه قرارداد تا پايان روز شنبه ندارد.

اين در حالى است كه بازارگان - مديرعامل شركت مهندسى و توسعه نفت (متن) - چندى پيش با تاكيد بر اين كه مين*روبى ميدان آزادگان در آخرين مهلت قرارداد و پيش از 24 شهريور كامل خواهد شد، به ايسنا تصريح كرده بود: در بخش*هايى كه لازم است پيمانكار تجهيزات سنگين نصب كند و نياز به مين*روبى در اعماق بيشتر است، اين كار به عهده پيمانكار است تا در عمق لازم و مطابق زمان*بندي، محل را مين*روبى كند.

گزارش هاى جديد مطرح شده از سوى خبرگزارى كيودو در حالى مطرح مي*شود كه دولت جديد ژاپن روز چهارشنبه در نخستين اظهار نظرش در خصوص همكارى نفتى با ايران اعلام كرد كه پروژه توسعه ميدان نفتى آزادگان از اهميت استراتژيك زيادى براى ژاپن برخوردار است و مذاكرات در اين خصوص بايد ادامه داشته باشد.

آكيرا آمارى ـ وزير بازرگانى جديد ژاپن ـ با بيان اين*كه به نظر مي*رسد كه مذاكرات ميان ايران و ژاپن در خصوص پروژه توسعه ميدان نفتى آزادگان به ضرب*الاجل خود نزديك مي*شود، تاكيد كرده بود كه اين مذاكرات پس از اتمام مهلت در پايان سپتامبر نيز بايد ادامه يابد؛ زيرا اين پروژه براى امنيت انرژى ژاپن اهميت استراتژيكى زيادى دارد.

آكيرا آمارى در حالى به عنوان وزير بازرگانى جديد ژاپن انتخاب مي*شود كه چند موضوع انرژى لاينحل را پيش روى دارد كه از آن جمله روند كند سرمايه*گذارى ژاپن در ميدان نفتى آزادگان است.

وى تصريح كرد كه توسعه ميدان نفتى آزادگان كه يكى از بزرگترين ذخاير نفتى جهان را در اختيار دارد، ميان تنش*هاى سياسى بين*المللى و امنيت انرژى گره خورده است و ژاپن نبايد نگراني*هاى جامعه بين*المللى در خصوص برنامه*هاى هسته*اى تهران را ناديده بگيرد.

به گزارش خبرگزارى رويترز، وزير بازرگانى ژاپن افزود: به نظر مي*رسد كه مهلت تعيين شده در حال اتمام است؛ اما بايد اين ضرب*الاجل را بررسى كنيم. ما فكر نمي*كنيم كه ايران پس از فرا رسيدن اين ضرب*الاجل همه چيز را بي*اعتبار و باطل اعلام كند.

اظهارات وزير بازرگانى جديد در حالى صورت مى گيرد كه توشيهيرو نيكايى ـ وزير بازرگانى پيشين ژاپن ـ نيز پيش از ترك سمتش گفته بود: ايران نقش بسيار مهمى در سياست*هاى نفتى ژاپن و منافع ملى اين كشور ايفا مي*كند و به همين سبب دولت و شركت اينپكس به دقت اين موضوع را بررسى مي*كنند.

چندى پيش بازارگان اعلام كرده بود كه در صورت نرسيدن به توافق با شركت اينپكس، شركت*هاى روسى يا چينى عمليات توسعه ميدان نفتى آزادگان را كه از بزرگ*ترين ميدان*هاى نفتى جهان است بر عهده خواهند گرفت.

ژاپن كه 99 درصد نفت*خام مورد نياز خود را وارد مي*كند بارها از سوى آمريكا تحت فشار قرار گرفته است تا در عمليات توسعه ميدان نفتى آزادگان شركت نكند.

غلامحسين نوذرى ـ مديرعامل شركت ملى نفت ايران ـ نيز در اين خصوص اعلام كرده بود: در صورتى كه طرف ژاپنى فرصت داده شده براى توسعه ميدان آزادگان را از دست بدهد يا خودمان توسعه ميادين را انجام مي*دهيم يا از شركت*هاى بين*المللى استفاده مي*كنيم.

وى اظهار كرد: هيچ زمينه تحريمى *وجود ندارد و شركت*هاى بين*المللى بزرگ مانند توتال ادامه همكارى خود را در هر شرايطى اعلام كرده*اند.

وى 30 سپتامبر (8 مهر) را مهلت نهايى اينپكس براى شروع عمليات در ميدان آزادگان اعلام كرده و توضيح داده بود: روابط دو كشور ايران و ژاپن ، اولويت توسعه ميدان آزادگان با طرف ژاپنى و توجه به قراردادهاى بين*المللى از جمله دلايلى هستند كه براى دادن فرصت معقول به شركت ژاپنى كفايت مي*كند.

[Rasputin]

سيد علی خامنه ای امروز در ديدار با احمدی نژاد و اعضای هيات دولت از گرانی ها انتقاد کرد و گفت:"درهفته*هاى اخير مسئله گرانى و افزايش قيمت*ها به مردم بويژه قشرهاى كم درآمد فشار زيادى وارد كرده است كه دولت و مسئولان اقتصادى بايد ضمن بررسى علل اين مسئله درجهت برطرف كردن آنها تلاش كنند."

[Rasputin]

راه حل ساختاری برای مهار قيمت ها برخلاف ديدگاههای نئوليبرال گرسنگی دادن به فقرا و محرومان ايران نيست, تمرکز کليدی و اساسی بر افزايش توليد داخلی در حوزه کالاهای اساسی مصرفی و سرمايه گذاری کلان در زمينه احيای توليد, کنترل اساسی بازرگانی خارجی, پاکسازی و بهسازی شبکه های توزيع و..... است



روشنگری: روز دوشنبه در ملاقات احمدی نژاد و اعضای دولتش با خامنه ای سرانجام رهبر رژيم هم به جمع معترضين به گرانی ها پيوست و خطاب به احمدی نژاد گفت:"درهفته*هاى اخير مسئله گرانى و افزايش قيمت*ها به مردم به ويژه قشرهاى كم درآمد فشار زيادى وارد كرده است كه دولت و مسوولان اقتصادى بايد ضمن بررسى علل اين مسئله، در جهت برطرف كردن آنها تلاش كنند."
دولت در ماههای اخير همه اعتراضات به گرانی قيمت ها را "توطئه" و "جوسازی" دانسته است, و در مقابل فشار گرانی, بويژه در زمينه برخی از کالاهای مصرفی سعی کرده است با اهرم واردات داخلی و اشباع بازار "توطئه" مزبور را خنثی کند. اما دلالان و محکتران بازار و صاحبان سرمايه های نجومی هم دست دولت را خوانده اند و زنجيره گرانی را کالا به کالا منتقل می کنند, به طوری که جنگ مغلوبه ای درگرفته است که طی آن دولت با جاروی واردات دائما از دنبال دلالان و محکتران بازار روان است تا هر جا که قيمت ها ريسمان پاره کرد, آن را مهار کند. جنگ قيمت ها جنگی سنگر به سنگر و موضعی است, يعنی هم مقطعی و متاثر از عوامل موقتی نظير افزايش مصرف است؛ مانند گرانی قيمت ميوه در شب عيد, و گرانی قيمت شيرينی جات در ماه رمضان و هم ريشه های ساختاری دارد نظير پيوندهای عميق موجود ميان دستگاه مديريت دولتی و بازار در زمينه توزيع کالاها, وجود انحصار نامرعی در زمينه واردات برخی کالاهای خاص از سوی بازار, و بالاخره فقدان توليد موثر داخلی با هزينه های مقبول, و اين سه دست در دست هم به احتکار و گرانی دامن می زنند و بويژه به عناصر سنگرهای جنگ موضعی بر سر قيمت ها شکل می دهند.


ريشه های ناکامی دولت در مهار قيمت ها
استفاده از مکانيسم های وارداتی در بلند مدت قادر نيست جلوی افسارگسيختگی قيمت ها را بگيرد, چنانچه هم اکنون آشکارا نتايج آن را می توان ديد؛ برای مقابله با گرانی پرداخت سوبسيد به سبدی از کالاهای اساسی نيز اگر چه الزامی است اما يک راه حل اساسی ساختاری محسوب نمی شود. بدتر و فاجعه بارتر از همه راه حل نئوليبرال هاست که در واقع پاک کردن صورت مساله است. زيرا اين "راه حل" برطرف کردن گرانی را "تعادل آزاد عرضه و تقاضا" و عدم مداخله دولت در فرايند آن می داند. در شرايطی که نقدينگی کلان در دست بازار است, نارسايی های توليد داخلی عامل کمبودهای جدی و اساسی است و فساد شبکه توزيع دولتی - خصوصی زمينه ساز قاچاق و احتکار, واگذاری قيمت ها به "عرضه و تقاضا" شلاق زدن بر مصرف کننده است. "تعادل" بازار در شرايط نامتعادل حاکم بر بازار و روند توليد و مصرف و سيستم ناهنجار توزيع در کشور, فقط از طريق محروم سازی بخش بزرگی از مصرف کنندگان فقير از تامين مايجتاج اوليه و ضروری زندگی تامين می شود. ضمن اينکه اين "تعادل" در وجه نظری هر سطح پايداری از قيمت ها, صرف نظر از اين که سطح مورد نظر چگونه پديد آمده باشد را می تواند توجيه موجوديت خود فرض می کند و از اين طريق مفهوم گرانی بنام سطح موجود قيمت ها و نقطه ميانگين تعادل عرضه و تقاضا در بازار توجيه می شود.
اين همان فرايندی است که در دولت های گذشته شاهد بوديم و سنت شده بود که هرسال قيمت های کالاها و خدمات اساسی را درصدی بالا می بردند, بدون اين که همراه با آن دستمزدها و قدرت بخش بزرگی از مصرف کنندگان افزايش يافته باشد و اين افزايش رسمی قيمت ها را هم توجيه می کردند.
يک راه حل ساختاری برای مهار قيمت ها برخلاف ديدگاههای نئوليبرال گرسنگی دادن به فقرا و محرومان ايران نيست, تمرکز کليدی و اساسی بر افزايش توليد داخلی در حوزه کالاهای اساسی مصرفی و سرمايه گذاری کلان در زمينه احيای توليد, کنترل اساسی بازرگانی خارجی, پاکسازی و بهسازی شبکه های توزيع از طريق ميدان دادن به ايجاد نهادهای واقعا مستقل و غير دولتی گروههای مصرف کنندگان, تقويت نقش تعاونی ها در ساختار توليد و توزيع و اتخاد راهکارهايی برای گسترش هر چه بيشتر عرضه مستقيم کالاها به مردم و حذف دلالان و واسطه ها, همراه با سوبسيدها و مکانيسم های واردات کالاهای حياتی مصرفی برای تنظيم بازار کالاهاست. از ميان اين مجموعه دولت احمدی نژاد فقط به صورت بسيار ناقص و دنباله روانه دو فقره آخر را دنبال می کند و بنابراين اسير دست بازار است.

گرانی قيمت ها و جنگ سياسی و "توطئه"

قيمت ها ملموس ترين نقطه تماس مصرف کنندگان و اولين معيار عملی سنجش موفقيت يا ناکامی طرح ها و برنامه های دولت احمدی نژاد از طرف آنان است. برای مخالفين راست گرای دولت فعلی متقاعد کردن مردم به اين که دولت با سياست هايش عامل گرانی است, شرايط بهبود موقعيت شان در رقابت های سياسی آينده تلقی می شود. از اين نظر گرانی اسلحه سياسی در جنگ جناح های رژيم است. و البته می دانيم که مخالفان راستگرا در يک سال اخير بارها گفته اند که تغيير مسير حرکت تسهيلات بانکی از بالا به سمت مرکز و يا احيانا پائين (به سمت طرح های کوچک زودبازده), يعنی تغيير چرخش از دايره بسته رانت خواران دانه درشت نظام را قبول ندارند, تثبيت قيمت های کالاها و خدمات اساسی را قبول ندارند, بهره برداری از مکانيسم های نظارتی نظير تعرفه ها را رد می کنند, اجازه افزايش حداقل سطح دستمزد کارگران و مزدبگيران را نمی دهند, با هر نوع سياست های حمايتی به منظور جلوگيری از سقوط بيشتر سطح زندگی قشرهای فقير و کم درآمد شديدا و به شکلی بنيادگرايانه مخالفند و با هر نوع تثبيت قيمت ها هم مخالفند. و آنها چون بخشی موثر از همين نظام هستند و در سراپای ساختار اين نظام نفوذ کرده اند و قدرت بازار و نقدينگی نجومی و پيوندهای استوار با حلقات اصلی قدرت نيز پشتوانه آنان است و در سطح جهانی نيز نيرومندترين موسسات مالی بين المللی نظير بانک جهانی و صندوق بين المللی پول با برنامه های مخرب و ضد انسانی آنان همسوست, با اتکا به چنين قدرتی يک جنگ گريلايی وسيع را شروع کرده اند: با اهرم بازار و نفوذ موجود در شبکه توزيع و بهره برداری از انحصار واردات در برخی حوزه های خاص به گرانی ها دامن می زنند و همزمان شبکه سياسی آنها به طرز بی سابقه ای عليه گرانی فرياد می کشند و معجون زهرآلود "تعادل" قيمت ها بر اساس "عرضه و تقاضا" را در زرورق شيک انتقاد از دولت احمدی نژاد می پيچانند. همين است که دولت احمدی نژاد از آن به عنوان "توطئه" ياد می کند, ولی نمی تواند جلويش را بگيرد, زيرا اين توطئه از سوی بخشی از نظامی صورت می گيرد که احمدی نژاد رييس جمهور آن است؛ بخشی که حداقل از پايان جنگ تا سال گذشته همه مصادر کلان قدرت را در دست داشته است و زدن ريشه های آن زدن نظام است. احمدی نژاد هم که بر روی شاخه همين نظام نشسته است نمی تواند ريشه اش را اره کند. او حتی نمی تواند به زبان آدميزاد برای مصرف کننده عاصی که در تماس مستقيم با واقعيت تنها شاهد افسارگسيختگی قيمت هاست توضيح دهد که ريشه گرانی ها در کجاست؛ همچنان که در حوزه راهکارها نيز از فقدان يک استراتژی سنجيده برای حذف عوامل ساختاری گرانی رنج می برد.

دولت احمدی نژاد به علت وابستگی هايش به دستگاه ولايت فقيه و بازار, به خاطر خصلت فاشيستی و سرکوبگرانه اش که هر نوع مداخله مستقل و ابتکار توده ای از پائين را بشدت رد می کند, هم اکنون در حوزه قيمت ها جنگ را تا حدودی باخته است.

[Rasputin]

بررسى لايحه*ى اختصاصى دو درصد از درآمد نفت به مناطق نفت*خيز و محروم امروز در صحن علنى مجلس شوراى اسلامى ادامه يافت كه نمايندگان به اظهار نظر و موافقت و مخالفت خود با اين لايحه پرداختند.


به گزارش خبرنگار پارلمانى خبرگزارى دانشجويان ايران (ايسنا) لايحه يك فوريتى اصلاح جداول شماره (4) و ( قانون برنامه چهارم به منظور اختصاص دو درصد از درآمد حاصل از صادرات نفت خام و گاز طبيعى به استان*هاى نفت* و گازخيز و شهرستانهاى محروم كشور كه در جلسه قبل بررسى آن آغاز شده بود و عادل آذر به عنوان مخالف و سبحانى و بهمن الياسى به عنوان موافق رد اين لايحه صحبت كرده بود كه در دستور قرار گرفت و كاظم دلخوش به عنوان مخالف سوم گفت: برخلاف نظر كميسيون برنامه و بودجه، اين برخوردارى نه تنها حاكميت ديدگاه منطقه*اى را نشان نمي*دهد، بلكه مي*توان گفت اين يك نوع كلان*نگرى است.

وى ادامه داد: هدف از ارائه اين لايحه كمك به جبران و كاهش عقب*ماندگى برخى از استانهايى است كه قبلا استان*هايى برخوردار بودند و جنگ تحميلى باعث شد اين برخواردى از آنها سلب شود.

وى ادامه داد: ما بعضى وقت*ها مي*خواهيم اشتباه را با اشتباه ديگران جبران كنيم به جاى اين ببينيم آيا بودجه*نويسى ما درست است؟ آيا ما مديران اقتصادى كشور فكر كرده*ايم به جاى پافشارى به عدم كمك به مردم مناطق محروم از خود بپرسيم آيا به اصول متعدد 44 ، 45، 52، 53 قانون اساسى كه نقض مي*شود توجه كرده*ايم.؟ آيا مجلس از جايگاه خودش در اجراى صحيح بودجه موفق بوده است؟ آيا دولت در اجراى مصوبات موفق عمل كرده است؟

نماينده صومعه*سرا گفت: ان شاءالله با كمك مردم مناطق نفت*خيز، مردم هم به لحاظ امنيتى و اجتماعى قوت بگيرند و در جمهورى اسلامى اثرگذار باشند.


مهدى كوچك*زاده نماينده تهران به عنوان موافق رد گفت: با توجه به تغييرات و نوسانات قيمت فروش نفت خام اين 2 درصد مقدار غيرمعينى است.

وى افزود: دراين شكل لايحه مشخص نيست استانها و شهرستانهاى نفت*خيز و محروم كدامند و چه مبلغ اعتبار براى اينها در نظر گرفته شده است.

نماينده تهران گفت: مي*خواهم با طرح اين مسئله وعده*اى كه محقق نمي*شود را ارائه ندهند، آيا مي*پذيريم كه اگر در استانهاى ديگر هم استعداد وجود دارد، اصفهان (معدن طلا) يزد (معدن اورانيوم) آيا مي*پذيريم 2 درصد از اين مبالغ به اين استانها اختصاص يابد. اينگونه ملوك*الطوايفى مي*شود.

وى ادامه داد: چه مانعى بر سر راه درك و تصويب همين مقدار اعتبارات در بودجه*هاى سالانه وجود دارد.


به گزارش ايسنا علي*اكبر آقايى به عنوان مخالف رد كليات اين لايحه، گفت: راه*آهن اهواز - خرمشهر بايد ضرورتا به كشور عراق از نظر ترانزيت متصل شود. تا كى مي*خواهيم اعتبارات در دست دولت باشد كه از نظر اقتصادى منطقه را مديريت كنيم.

رييس كميسيون عمران ادامه داد: 47 درصد عامل نارسايي*ها و عقب*ماندگي* پروژه*هاى عمرانى مشكل اعتبار است كه اگر تعادل باشد قطعا رشد و توسعه ايجاد خواهد شد.


على ديرباز نماينده بندرعباس به عنوان موافق رد كليات اين لايحه گفت: نبايد در مباحث حتى اگر شامل حوزه انتخابي*مان هم شود، اصول را زيرپا بگذاريم.

وى ادامه داد: اعتراض من اين است چرا بحث 2 در هزار كه از سال 79 مطرح شده، تاكنون اجرا نشده است. اگر بنا باشد در وظيفه*مان بخشي*نگرى را ترجيح دهيم، سازمان مديريت و دولت مجرى مصوبات مجلس است، نبايد گناه را گردن دولت انداخت مشكل اساسى به تصميم*گيرى داخل مجلس بر مي*گردد.

نماينده بندرعباس گفت: اگر چه اهداف لايحه خوب است،*اما با چه قيمتى اصول را فداى فرغ كنيم، انتظار از مجلس اصولگرا كه از اشتباهات گذشته تجربه به دست آوريم و رودروايستى را كنار بگذاريم.

وى خاطرنشان كرد: اين صحبت*ها شايد از وجهه*ى مردمى به نفع من نباشد، اما بنا به وظيفه اين مطالب را گفتم.


محمود مدني، نماينده گناباد براساس اصل 48 قانون اساسى در اخطارى گفت: هيچ*كس مخالف رسيدگى به خوزستان محروم و جنگ*زده و امثال آن نيست، اگر قسمتى از درآمد را به يك منطقه خاص اختصاص دهيم، نيازهاى مناطق ديگر را ناديده گرفته*ايم.


حدادعادل اخطار را وارد ندانست و گفت: چون عدم تبعيض به معناى تساوى عددى نيست،* اين از موارد تبعيض محسوب نمي*شود.


حسن زماني، عضو كميسيون عمران به عنوان كميسيون فرعى موافق كليات اين لايحه، گفت: اگر قرار است بعد از 27 سال محروميت را از چهره*ى خوزستان پاك كنيم بهترين زمان الان است. مناطق محروم تا كى بايد چشم* انتظار قطره*چكان بودجه دولتى باشند، مناطق نفت*خيز و محروم چه زمانى بايد از اين امكانات خدادادى بهره*مند شوند. رقم در نظر گرفته شده رقم بالايى نيست.

وى گفت: در خوزستان شهرهايى وجود دارد كه هنوز از نعمت گاز برخوردار نيستند، تعداد زيادى از پروژه*هاى عمرانى هنوز روى دست دولت باقى مانده است.


كمال دانشيار رييس كميسيون انرژى به عنوان كميسيون فرعى موافق كليات اين لايحه، گفت: دولت جديد با شروع كار و شناخت درستى كه از مناطق محروم و نفت*خيز داشت متوجه يك نوع تبعيض و بي*عدالتى در اين مناطق شد.

رييس كميسيون انرژى گفت: در كميسيون انرژى اين موضوع مورد بررسى قرار گرفت و اين لايحه با رأى اكثريت تصويب شد.

وى گفت: تحريم*هايى كه آمريكا در نظر گرفته اكثرا شروع شده تا حال يك دلار فاينانس*ها تحقق پيدا نكرده است. اين لايحه به خير و صلاح مملكت است و گرانى در اين مورد معنا ندارد.

دانشيار افزود: عين عدالت است به جاهايى كه نفت و گاز زير پايشان است، توجه شود.

وى با بيان اينكه موظب مسايل حاشيه*اى قضيه باشيد، گفت: وقتى گفته مي*شود برخى استان*هاى ديگر هم از منابعشان سهم مي*خواهند، مشكلى نيست به آنها هم بدهيد.


مهدى مفتح مخبر كميسيون برنامه و بودجه كه با تصويب اين لايحه مخالفت كرده بود، گفت: تمام موافقان و مخالفان توجه به مناطق نفت*خيز و گازخيز محروم داشتند، مخالفان بيشتر بحث شكلى دارند.

[Rasputin]

مديرعامل شركت ملى نفت گفت:پس از ساعتها مذاكره طى هفته اخير و خصوصا امروز(چهارشنبه)، ايران و ژاپن در خصوص توسعه ميدان آزادگان به نتيجه نرسيدند و ژاپن فرصت توسعه اين ميدان را از دست داد.
غلامحسين نوذرى در گفت*وگو با خبرنگار اقتصادى خبرگزارى فارس، اظهار داشت:* مذاكره با طرفهاى ژاپنى امروز نيز ادامه يافت. در طول مدت مذاكره، وزارت نفت و شركت اينپكس گزينه*هاى زيادى را مورد بررسى قرار دادند كه مذاكره در چارچوب آنها ادامه داشت ولى به نتيجه نهايى نرسيد.
نوذرى تصريح كرد: روند مذاكرات تاكنون حكايت از كنار گذاشتن ژاپن از توسعه ميدان آزادگان دارد.
معاون وزير نفت در ادامه گفت: اين دور مذاكرات، آخرين فرصت براى ژاپنيها است تا كار را شروع *كنند كه البته بعيد به نظر مي*رسد اين كار را انجام دهند.
نوذرى تاكيد كرد: اين دور مذاكرات آخرين فرصت براى ژاپن به حساب مي*آيد و ما در يك هفته گذشته به صورت بسيار فشرده به مذاكره پرداختيم و فرصت ديگرى به آنان نخواهيم داد. در اين مدت مذاكره در چارچوب منافع ملى انجام شد و حتى فرصت وقت*كشى را نيز از آنان گرفتيم.
نوذرى افزود: حرف ما اين است كه ژاپنيها فرصت كار در ميدان آزادگان را از دست داده اند.
وى يادآور شد: ممكن است ژاپنيها سهم كوچكى از توسعه ميدان را بگيرند اما توسعه ميدان را به آنها نمى دهيم چون توسعه از آن كسى خواهد بود كه بيشترين سهم را داشته* باشند. حتى در صورت مشاركت نيز ديگر اپراتور نخواهند بود.
مديرعامل شركت ملى نفت در خصوص ادامه كار نيز گفت: برگزارى مناقصه و يا سپردن كار به شركتهاى داخلي، گزينه*هايى است كه دنبال مي*كنيم و بررسى مي*شود تا ببينيم كداميك توجيه بيشترى داشته باشد.

[Rasputin]

Iran says Japan mega oil deal off after talks fail

TEHRAN (AFP) - Iran said Japan has "lost its chance" to develop the Islamic republic's largest onshore oil field in a two-billion-dollar deal after last-ditch talks ended without agreement.



Iran had billed the talks as the final opportunity for Japanese firm Inpex to finalise a deal signed two and a half years ago to develop the oil field of Azadegan in southwestern Iran close to the Iraqi border.

"The negotiations with the Japanese side continued today. The oil ministry and Inpex considered many options but the talks did not reach any conclusion," Gholam Hossein Nozari told the Fars news agency.

"The process of negotiations indicates the removal of Japan from the development of Azadegan," he said.

"We held intense negotiations in the past week and we will not give them another chance," he added. "The Japanese have lost their chance in the development of Azadegan."

Completing the deal was seen as important for Iran's integration in the world economy at a time when it is threatened with United Nations sanctions over its nuclear programme to add to the strict US trade embargo it already endures.

Sanctions moved a step closer on Wednesday after Iran made clear it has no intention of fulfilling Western demands to suspend uranium enrichment, and Western officials said the Security Council would soon be called in.

Japanese media have also reported Tokyo was reconsidering the project after pressure from its key ally Washington, which believes Tokyo should not be cutting deals with Tehran amid concerns over its nuclear programme.

Nozari did not say if Iran would consider holding fresh talks with Inpex in the future on Azadegan, but indicated that Japan could now only hope to take at best a minor role in the oil field's development.

"Maybe the Japanese can take a minor share in the development of the field, but we will not give them the (main) development of the field as this is going to whoever has the majority share," he said.

"Even if they (Inpex) participate in the project they will not be the operator any more," said Nozari.

He said that now "Iran is considering holding a tender or giving the contract to a domestic contractor" as its options after the failure of its talks with Inpex.

It was not clear whether such a tender would be open to international firms. Iran is OPEC's second largest producer.

Officials in Japan's new government of Prime Minister Shinzo Abe had also been showing increasing frustration with the process. Trade and Industry Minister A***a Amari said on Tuesday: "I don't think we can afford another month."

The contract was signed in 2004 by Inpex Corp., a Japanese oil exploration company that is supported by the government but which also has private stakeholders.

Iran and Inpex had set a final deadline of September 15 but failed to reach agreement on profit-sharing and the increasing cost of the project, instead setting a new deadline of the end of last month.

The deal, signed in February 2004, targeted production of 260,000 bpd of oil from Azadegan, which has an estimated 26 billion barrels of oil in place. Work had been due to start on the oil field by March 2005.

[donsaeid]

توسعه اقتصادي چيست؟

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]

[donsaeid]

6. استراتژي سوسياليستي توسعه

وجه تمايز اين استراتژي* با ديگر استراتژي*ها در كمرنگ*بودن نقش مالكيت خصوصي توليد است. تقريباً تمامي شركت*هاي بزرگ, دولتي هستند و شركت*هاي كوچك و متوسط مي*توانند براساس اصول تعاوني*ها سازماندهي گردند و به فعاليت بپردازند. مالكيت خصوصي تنها در كسب*وكارهاي كوچك (خدماتي يا فروشگاهي) وجود دارد. در كشاورزي نيز, مزارع دولتي, اشتراكي, تعاوني و جمعي وجود دارند, هرچند در بعضي كشورها همچون چين, زميني كه مالكيت جمعي دارد منفرداً توسط خانوارهاي روستايي مورد كشت قرار مي*گيرد.
مالكيت دولتي و اشتراكي دارايي*هاي مولد معمولاً با برنامه*ريزي متمركز اغلب فعاليت*هاي اقتصادي همراه است. از بعد تاريخي, اكثر برنامه*ريزي*ها برحسب كالاها و اجناس انجام مي*شود (سهميه*ها و كنترل*هاي مقداري, ابزار سياستي اصلي هستند), اما برخي تجربيات جديد نيز وجود داشته است كه در آنها به جاي هدف*هاي مقداري, از قيمت*ها براي هدايت اقتصاد استفاده شده است.
كشورهاي سوسياليستي با يكديگر تفاوت دارند بطوريكه مي*توان چهار روش مختلف توسعه اقتصادي را كه از سوي حكومت*هاي سوسياليستي در زمان*هاي مختلف پذيرفته شده است, شناسايي نمود. اين چهار روش عبارتند از:

الف) الگوي كلاسيك شوروي (يا استالينيست), كه در آن به منظور تامين مالي گسترش سريع صنايع مربوط به كالاهاي واسطه*اي و سرمايه*اي, كشاورزي تقويت مي*گردد.
ب) الگوي خودگرداني كارگران يوگسلاوي, كه درجه بالايي از عدم تمركز با خود دارد.
پ) الگوي چيني (مائوئيست), كه تاكيد عمده آن بر توسعه روستايي در قالب مزارع اشتراكي است.
ت) الگوي كره شمالي, كه مبتني بر خودكفايي (اتكا به خود) است.

علي*رغم تنوع موجود, تمامي اين استراتژي*هاي توسعه را مي*توان با نرخ*هاي بالاي سرمايه*گذاري شناخت. غيرمعمول نيست كه شاهد سرمايه*گذاري در 30 درصد يا حتي درصد بالاتري از توليد داخلي در اين كشورها باشيم. البته بعضي اوقات, كارآيي سرمايه*گذاري*ها پايين است. اما به*هرحال, نرخ*هاي رشد بسيار سريع هستند. نرخ بالاي سرمايه*گذاري, نشانگر نسبت پايين مصرف به درآمد ملي است كه نتيجه آن به نفع مصارف عمومي (همچون بهداشت, آموزش, حمل و نقل عمومي) و به*بهاي كاهش مصرف بخش خصوصي, هزينه خواهد شد. نتيجه اين امر, كميابي خدمات شخصي, توزيع نسبتاً يكنواخت كالاهاي مصرفي ميان خانوارها, و توزيع نسبتاً عادلانه مناقع حاصل از رشد كشور است.

[Rasputin]

[Rasputin]

گيلان و مازندران
وداع با برنج، چای، پنبه و جنگل
واردات پنبه طی دو سال گذشته 10 برابر و ايران به سومين وارد كننده جهانی برنج تبديل شده است. سالانه دهها هزار اصله الوار قاچاق كشف می شود و جنگل ها محل دفن زباله دو استان شده اند. زمين های كشاورزی را متر5 هزار تومان می*خرند برای ويلاسازی متری 50 هزار تومان می فروشند!
داريوش مهرآئين- فرهنگ توسعه






بعضي*ها ممكن است آلودگی محيط زيست و تخريب طبيعت را امری حاشيه*ای يا غير مبرم تلقی كنند و از اهميت حفظ منابع طبيعی و هوای سالم و... برای جامعه و زندگی سالم و ارتباط آن با عمل*كرد سودپرستانه*ی سرمايه*داری غفلت *ورزند. در صورتي*كه توجه به آلودگی هوا و زمين و درياها و رودخانه*ها، تخريب جنگل*ها و... كه از مظاهر و پي*آمدهای شوم نظام بي*برنامه و غير مسئول سرمايه*داری بي*حساب و كتاب است، از محورهای اصلی نگرش اجتماعی نوين به*حساب مي*آيد. اين آلودگي*های فاجعه*بار و گسترده كه از نتايج طبيعی نظام پول*سالاری است، در عرصه*های بسياری نمايان مي*شود و يكی از آن*ها ويلاسازی لجام*گسيخته و تبديل فاجعه*بار زمين*های كشاورزی (باغی، زراعی و مرتعي) به ويلاهای شخصی است.

فاجعه آن*قدر بزرگ و تكان*دهنده است كه نمي*توان به*سادگی از كنارش گذشت. جدا از طبيعت و باغ*های شمال تهران- شميرانات- كه با افزايش ساخت و ساز و جمعيت تقريباً نابود شده است، كافی است كه از تهران خارج شويم تا ضمن عبور از جاده*های شرق و غرب تهران و نيز مناطق ساحلی و غير ساحلی استان*های گيلان و مازندران فاجعه را ببينيم. سالانه هزاران ويلا بهترين زمين*های زراعی را بلعيده و به*جای محصولات كشاورزی آهن و سيمان و زباله به*جا مي*گذارند. غالب گروه*های طرفدار محيط زيست هم كه انگار نه* انگار اتفاقی افتاده است، نه حرفی، نه حركتی. وقتی هم كه اين مسايل را با آن*ها در ميان مي*گذاری، انگار داری از يك انقلاب و قيام صحبت مي*كنی. چندان هم جای تعجب نيست. واكنش آن*ها متناسب با حد تفكر و آگاهي*شان از جامعه است. از اين*رو چندان اميدی به اين سازمان*ها نيست مگر اين*كه روشن*فكران پيش*رو و جامعه*گرا بتوانند آگاهی و شناخت را به درون اين سازمان*ها ببرند. اما يكی از تشكل*های محيط*زيستی به نسبت فعال ظاهراً كانون ديده*بانان زمين است. در سايت اين كانون آمده است: ادامه*ی ساخت و ساز در دره*ی مشاع واقع در مسير جاده*ی هراز- امام*زاده هاشم محيط زيست طبيعی اين دره*ی زيبا و كم*نظير را با خطر جدی مواجه كرده است. كارشناسان در اين باره به فقدان مطالعات زمين*شناسی، مشكل جذب فاضلاب به دليل وجود آب*های زيرزمينی و نفوذ پسآب*ها به چشمه*های آب معدنی و... اشاره مي*كنند.

در همين سايت (www.earthwatchers.org