sale no mobarak!!
-
~ Bahar ~
-
Saleh nu mobarak be tamameh azizan dar tapesh and va tamameh hamvatanan dar Iran.I would be true, for there are those who trust me;
I would be pure, for there are those who care;
I would be strong, for there is much to suffer;
I would be brave, for there is much to dare.
I would be friend of all—the foe—the friendless;
I would be giving and forget the gift;
I would be humble, for I know my weakness;
I would look up and laugh—and love—and lift.
Howard Walter
Comment
-
MSNBC: Happy 13888
Rachel Maddow congratulates Iranian on new year
iran
Comment
-
نشانه هایی از ماندگاری اسطوره های مربوط به کیش گاو و باور به نقش گاو در آفرینش، همچنان در فرهنگ امروز ایران دیده می شود.
یکی از برجسته ترین این باور ها در ایران معاصر، باور به رویش و تازه شدن در نتیجه بر زمین ریختن خون قربانی است. باوری که عارف قزوینی، شاید بی آن که بداند، در قطعه معروف "از خون جوانان وطن لاله دمیده" بازسرایی کرده است.
کاربرد نماد گاو در ایران باستان از دیرترین روزها و به اشکال مختلف دیده می شود . از یافته های سال های اخیر در گرگان و مازندران که پیکره های گاو و گاومیش ساخته شده در ۴۰۰۰ سال پیش را نشان می دهد گرفته تا پیکره معروف گاو ی که زانو زده و جام شرابی را به دست دارد و مربوط به هزاره های پیش از میلاد مسیح در دوره عیلامی در جنوب غربی ایران است. این پیکره اکنون در موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری می شود.
گاو در اسطوره های ایرانی به گفته "آلبرت جی کارنوی"، اسطوره شناسی که به بررسی تطبیقی اسطوره های ایرانی پرداخته است، نمادی از نبرد نور و تاریکی و خوبی و بدی است.
این گاو است که با شیر خود فریدون را می پروراند که بنیان گذار پادشاهی ایران است و به نمادی از قدرت گیری دوباره نور و خوبی در برابر تاریکی و بدی تبدیل می شودبه گفته آقای کارنوی، اسطوره گاو در ادامه تحول اسطوره های هندو- اروپایی و آریایی در داستان آفرینش جهان ایفای نقش می کند و می تواند بازنمایی ابرها و طوفان های باران زا باشد که آب را به جهان هدیه می دهد. نمادی که مستقیما به اسطوره های یونانی منتقل شده است.
بهار مختاریان اسطوره شناس ایرانی هم به توصیف گاو رنگین در داستان فریدون در شاهنامه به عنوان نماد ابرهای طوفان زا اشاره می کند.
در شاهنامه فردوسی گاوی که رنگین توصیف می شود در نقش دایه فریدون در غیاب پدر و مادر فریدون او را در دامنه کوه دماوند می پروراند.
این گاو است که با شیر خود فریدون را می پروراند که بنیان گذار پادشاهی ایران است و به نمادی از قدرت گیری دوباره نور و خوبی در برابر تاریکی و بدی تبدیل می شود.
خانم مختاریان می گوید در فرهنگ هند و ایرانی، گاو تصویری از ایزد ماه است همچنان که در ریگ ودا خدای ماه با صفت گاو و مرد قوی همراه است . همین تصور در اوستا هم باقی مانده که ماه از وجود بهمن ساخته شده و زاده "گو شوروان" است که به معنای روان گاو است.
در تاج های ساسانی هم نقش شاخ به همراه هلال ماه و گوی خورشید دیده می شود.
اما شاید پیش از آنچه در اوستا و افسانه های بازنویسی شده در شاهنامه دیده می شود، اسطوره گاو ریشه در آیین های زروانی و پس از آن ریشه درآیین های میترایی دارد که آیین پرستش مهر نامیده شده و از آیین های ایرانی پیش از زردشت است. میترای گاو کش گاو مقدس را قربانی می کند و از ریختن خون او بر زمین گندم می روید .
قربانی کردن گاو در باور حکمای علم اخلاق، در ایران پس از اسلام، در قالب کشتن گاو نفس به معنای رها شدن از شهوت و نفسانیت بازسازی شده است
مری بویس ایران شناس آلمانی به سنتی اشاره می کند که در میان بومیان در هزاره های پیش از رواج آیین زردشت وجود داشته و در آن گاو مقدس قربانی و خون آن به امید باروری بر زمین پاشیده می شده است.
مجلس قربانی شدن گاو مقدس به دست میترا در نگاره های ساسانی دیده می شود و تقریبا به همان شکل به نگاره های یونانی هم منتقل شده است.
کاوه فرخ، استاد دانشگاه بریتیش کلمبیا می گوید که پرستش سر بریده گاو در آیین های باستانی ایرانی نشانه ای از باورهای میترایی است.
گونه دیگری از اسطوره قربانی شدن گاو در نگاره دریدن گاو به دست شیر باقی مانده که کاربرد آن در نقش های تخت جمشید آن را ماندگار کرده است.
برخی صاحب نظران مانند رضا مرادی غیاث آبادی، دریدن گاو به دست شیر را نشانه ای از تفسیر نجومی ظاهر شدن نشانه های بهار و تابستان در صورت های فلکی دانسته اند.
معنای اسطوره ای گاو همچنان اهمیت خود را در فرهنگ عامیانه مردم ایران حتی تا پس از اسلام هم حفظ کرده است.
نماد گاو در ادبیات عامیانه ایران و در داستان هایی مانند ماه پیشانی، در همان تمثیل بارور کننده و زاینده آن حفظ شده است
بهار مختاریان
حکیم سنایی غزنوی، شاعر اوایل قرن ششم هجری که در خراسان می زیست و هنر او در آمیختن دانش مردم شناسی و حکمت، سرمشقی برای جلال الدین رومی بلخی بود، در سروده خویش به رواج باور به گاو در میان مردم اشاره می کند:
گاو را دارند باور در خدایی عامیان
نوح را باور ندارند از پی پیغمبری
مطالعه انجام گرفته توسط بهار مختاریان نشان می دهد که در ادبیات عامیانه ایران و در داستان هایی مانند ماه پیشانی، نماد گاو در همان تمثیل بارور کننده و زاینده آن حفظ شده است.
کارل گوستاو یونگ، روانشناس برجسته، در کتاب قهرمان خود به تحلیل روان کاوانه قربانی شدن گاو به دست میترا در فرهنگ ایرانی می پردازد و آن را نشانی از قربانی کردن جسم و شهوت برای دست یافتن به تعالی روح و یکی شدن با روح آفرینش می داند.
داریوش برادری پژوهش گر روانکاوی هم ادامه یافتن باور به قربانی شدن برای رسیدن به آرمان ها در فرهنگ ایرانی را بازتابی از باور به ضرورت گذشتن از جسمانیت و تمایلات دنیوی برای رسیدن به اتحاد با ایزد برای دگرگون کردن جهان می داند.
به باور آقای برادری، قربانی کردن گاو در باور حکمای علم اخلاق، در ایران پس از اسلام، در قالب کشتن گاو نفس به معنای رها شدن از شهوت و نفسانیت بازسازی شده است.
اسطوره کشته شدن گاو در هنر ایرانی تا نقاشی های دوره قاجار به طور مستقیم یا غیر مستقیم به کار برده شده است و عباس احمدی پژوهشگر ایرانی حتی کاربرد نماد شمشیر و خونی که لاله ها از آن می رویند را در پرچم ایران نوعی روایت تازه از همان اندیشه کهن می داند.
نقشی که پیش از این در نماد شیر و خورشید هم به نوعی باز سازی می شد.
iran
Comment
-
-
-
هفت سین امسال :
سکوت نمی کنم
ستم نمی پذیرم
سازش نمی کنم
سنگ سارممنوع
سلامتی زندانیان سیاسی
سرنگونی جمهوری اسلامی
سبز و دلشاد مردم ستم کشیده
iran
Comment
-
-
-
friday, March 20, 2009
Norooz of :
Year 3747 (Zartoshti)
Year 2568 (shahanshahi)
Year 7031 (Arian Mitraee)
year 1388 (khorshidi)
(("" Khojasteh Baad "")).
Norooz (Nowruz, Nevruz, Newruz, Navruz) in Persian means "New [-year]-day". It is the beginning of the year for the peoples of Iran (Greater Iran, including: Afghanistan, Arran (Republic of Azerbaijan) and Central Asian Republics).
It begins precisely with the beginning of spring on vernal equinox, on or about March 21. Tradition takes Norooz as far back as 15,000 years--before the last ice age. King Jamshid (Yima or Yama of the Indo-Iranian lore) symbolizes the transition of the Indo-Iranians from animal hunting to animal husbandry and a more settled life in human history. Seasons played a vital part then.
Everything depended on the four seasons. After a sever winter, the beginning of spring was a great occasion with mother nature rising up in a green robe of colorful flowers and the cattle delivering their young. It was the dawn of abundance. Jamshid is said to be the person who introduced Norooz celebrations.
Avestan and later scriptures show that Zarathushtra improved, as early as 1725 BCE., the old Indo-Iranian calendar. The prevailing calendar was luni-solar. The lunar year is of 354 days. An intercalation of one month after every thirty months kept the calendar almost in line with the seasons. Zarathushtra, the Founder of the Good Religion, himself an astronomer, founded an observatory and he reformed the calendar by introducing an eleven-day intercalary period to make it into a luni-solar year of 365 days, 5 hours and a fraction.
Later the year was made solely a solar year with each month of thirty days. An intercalation of five days was, and a further addition of one day every four years, was introduced to make the year 365 days, 5 hours, and a fraction. Still later, the calendar was further corrected to be a purely solar year of 365 days 5 hr 48 min 45.5 sec. The year began precisely with the vernal equinox every time and therefore, there was no particular need of adding one day every four years and there was no need of a leap year. This was [and still is] the best and most correct calendar produced that far.
iran
Comment
-
Question?
Since I’m not Persian, I’d appreciate if someone translates to me meaning of the words “che ra javab nemidy”
Thanks!Comment
-
Chera javab nemidi means Why arent you answering?Originally posted by qu View Post~ Bahar ~
Comment
-
-
در این روز های پر جنب و جوش نوروزی، کاربران ایرانی اینترنت می توانند از طریق شبکه های اجتماعی مثل «فیس بوک» علاوه بر سنت ارسال کارت پستال های نوروزی که اغلب با عکس های همچون سفره هفت سین و یا گل های زیبای سرخ زینت شده اند عیدی هایی را بفرستند.
برای این کار کافی است عضو سیستم عیدی دادن این سایت بشوید تا انبوهی از هدیه های نوروزی به صورت سمبولیک در اختیار شما قرار داده شود. عیدی هایی مثل تصویری از سبزه، سنجد، ماهی سیاه و یا اسکناس ۱۰ تومانی.
برخلاف نخستین سال های تولد وب فارسی که سایت هایی مثل «ایران کارتس» بودند که بار توجه مردم به نوروز را با کارت های تبریک الکترونیکی به دوش می کشیدند، اکنون کمتر سایت فارسی ای پیدا می شود که کارت پستال های متنوعی را برای کاربران ایرانی آماده نکرده باشد.
حالا دیگر چند سالی است که نوروز، به جای کارت پستال های آن لاین و شادباش های یک سویه ی وب سایت ها به مخاطبانشان، بر روی وب لاگ های فارسی هم مورد توجه قرار می گیرد.
در چند سال گذشته و در پی درخواست کاربران ایرانی، گوگل نسخه فارسی موتور جستجوی خود را با لوگوی هفت سین دار ارائه کرد که با استقبال ایرانیان مواجه شد.
وقتی از یک جستجوگر مثل گوگل، به جستجو درباره عید می پردازید بیشتر از همه با انبوهی از متن های کوتاه مناسب برای اس ام اس مواجه می شوید که با مضمون نوروز همخوانی دارند. پیامک هایی که معشوقشان را گاهی به ماهی هفت سین تشبیه می کنند و گاهی موهای یار را سبزه هایی که روز سیزده به در گره خواهند زد.
وبلاگ های فرهنگی تر معمولا اشعاری درباره نوروز منتشر می کنند و یا به ارائه تاریخچه ای از سنت های این جشن می پردازند.
مثلا یکی از این وبلاگ ها که یک صفحه فرهنگی است فلسفه آیین های نوروزی را شرح داده است و این شعر را آورده است «سخن در پرده می گویم، چو گل از غنچه بیرون آی / که بیش از چند روزی نیست حکم میر نوروزی.»
برخی از کاربران از طریق وب سایت توییتر یا بخشی از فیس بوک که خدمات میکروبلاگینگ ارایه می دهد کارهای روزمره خود را هم بر روی آن شرح می دهند این روز ها بیشتر اشعار نوستالوژیک ترانه ای مانند کودکانه فرهاد روی این سرویس نوشته شده است و یا آن که جمله هایی که نماینگر شتاب برای انجام کار های مانده سال در روز های آخر اسفند بود.
روزهای پیش از نوروز امسال دو ویژگی نسبت به سال های دیگر داشت که هر دو ویژگی هر چهارسال یک بار ظاهر می شوند.
نخست انتخاباتی که به زودی در ایران برگزار می شود و حجم اخبار مربوط به نامزدهای آن و ویژه نامه های انتخاباتی وب سایت ها و مجلات و روزنامه ها، فرصت کمتری برای عرض اندام نوروز گذاشته است و دوم کبیسه بودن سالی ست که تمام شد.
در این ارتباط، یک متولد روز ۳۰ اسفند، در بحبوحه گزارش های تصویری تازه عکاسان روی وب از تنگ ماهی و حاجی فیروز ها در وبلاگی به نام «گوشه و کنار» یادداشتی نوشته است که در سایت اشتراک پیوند بالاترین، *بیشتر از ۲۰۰ رای آورده است و آن را بر صدر نشانده است.
او که متولد روز ۳۰ اسفند است شادی خود را این گونه بروز داده است: «من مثال کامل یک عقب مانده تاریخی هستم . هر ۴ سال یکبار هویتم در تاریخ ظاهر می شود و سپس برای چهار سال دیگر خاموش می شود . بعدها هم که به خارج از کشور رفتم و دیگر فرصت اصلاح شناسنامه پیش نیامد و ما ماندیم و متولد روز ۳۰ اسفند . روزی که در تقویمها نیست مگر هر ۴ سال یکبار.»
iran
Comment
-
L.A.'s Iranians welcome Persian New Year -- and Obama's overture to their homeland
Along Westwood Boulevard south of Wilshire Boulevard -- a.k.a. "Tehrangeles" -- Iranian merchants on Friday had reason beyond the Persian New Year's holiday to shout out cheerful greetings to friends and customers.
They also praised President Obama for extending an olive branch to the Iranian people and government, as he did in a speech to mark the start of the 12-day Nowruz holiday.
"Somehow you have to break the ice," said Farhad Djavanshir, 58, manager of Flame restaurant. "This is not the Stone Age. Iran has to communicate."
In a video with subtitles in Persian, Obama urged Iran to take its "rightful place in the community of nations" through peaceful actions and meetings with other countries. The White House distributed the greeting to news outlets for broadcast early Friday, the start of the ancient nonreligious celebration of the arrival of spring.
Obama spoke of his administration's commitment to diplomacy and to developing constructive ties through "engagement that is honest and grounded in mutual respect."
Declaring the president's overture "fantastic," grocer Farid Khanlou, 53, owner of Jordan Market, spoke of his love for his homeland.
"America has been good to me," said Khanlou, who has lived here for 32 years and is a U.S. citizen. "But I'd love to be in my home country."
Tears spilled down his cheeks as he talked of his two children, who were born here and have steered clear of learning about Iranian traditions.
"My kid said to me, 'What's the new year?' " Khanlou said.
Up and down the boulevard, it was tough to miss the "Happy Nowruz" banners and symbolic displays of flowers, wheat grass, goldfish and brightly colored eggs situated prominently in rug shops, bookstores, beauty salons, markets and restaurants. Signs written in flowing Persian script in store windows signaled Iranian ownership.
U.S. census data put the number of Iranians in Los Angeles County at about 100,000, but community estimates run as high as 500,000.
Many left Iran after Shiite Muslim revolutionaries seized control in 1979. They often refer to themselves as Persian -- rather than Iranian -- in a nod to their cultural heritage and the country's historical name.
Drawn by family connections and a climate similar to that of Tehran, they settled on the Westside, notably in Beverly Hills, Westwood, West Los Angeles, Brentwood and Santa Monica. In Beverly Hills, about one-fifth of the roughly 35,000 residents are Iranian.
Jimmy Delshad, who in 2007 became Beverly Hills' first Iranian mayor, called Obama's speech "a beautiful humanitarian gesture."
"I was happy to hear he reached out to the people of Iran," Delshad said in a telephone interview after spending Friday morning at a Nowruz celebration in Los Angeles City Council chambers. "We have a tradition of equality."
Delshad cited Cyrus the Great, a benevolent Persian king who 2,500 years ago wrote the earliest known charter of human rights.
Its principles included equality for all, Delshad said. According to biblical accounts, Cyrus freed Jews who had been enslaved by the Babylonians, forging a bond of friendship between Jews and Persians.
Former President George W. Bush routinely denounced Iran's regime for its nuclear program and threats to Israel. Neither supreme leader Ayatollah Ali Khamenei nor Iranian President Mahmoud Ahmadinejad referred Friday to Obama's attempt at a new beginning.
Sam Beygzadeh, an Iranian journalist working in Pars Books & Publishing on Westwood Boulevard, said Obama will need time to draw Iran into a fruitful conversation. The United States and Iran must cooperate, he said, using this analogy: "If somebody riding a horse wants to shake hands with another person who is walking, the person on the horse must reach down and the person walking must reach up."
iran
Comment
Comment