متن يک پيمان بين المللی که به افراد معلول جهان حقوق و آزادی های بيشتری اعطا می کند، در سازمان ملل متحد پذيرفته شده است. اين نخستين پيمان جهانی در مورد معلولان در قرن بيست و يکم است. انتظار می رود اين پيمان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد که در ماه سپتامبر برگزار خواهد شد، تصويب شود.
کشورهايی که اين پيمان را امضا می کنند، متعهد خواهند شد تا قوانينی را تصويب و اقداماتی را در جهت حقوق معلولان انجام دهند، و قوانين و سنت هايی که به نحوی عليه معلولان تبعيض آميز است را کنار بگذارند. کشورهای امضا کننده بايد تعهد دهند که معلولان آنها حقوق برابری با افراد ديگر جامعه خواهند داشت.
هم اکنون تنها ۴۵ کشور جهان قوانين مشخصی در مورد حقوق معلولان دارند.
در ايران حقوق اجتماعی معلولان جسمی از جمله مسائل اجتماعی مورد بحث است: گفته می شود که معلولان از بسياری از حقوقی که برای شهروندان عادی در نظر گرفته می شود محرومند.
در بعضی کشورها، خيابان ها، معابر، فروشگاه و ادارات طوری طراحی و ساخته می شود تا آمد و شد و استفاده معلولان از آنها امکان پذير شود، در حالی که در ايران فعاليت های روزانه معلولان جسمی از خريد روزانه گرفته تا انجام کارهای اداری و پزشکی حتی استخدام در ادارات دولتی با مشکل مواجه است و معلولان اين شرايط را تبعيض در حقوق خود می دانند: بسياری از معلولان از سوار شدن به وسايل نقليه عمومی محروم هستند، به تنهايی امکان مراجعه به فروشگاه ها را به دليل وجود پله ندارند، در فروشگاه های بزرگ نمی توانند از پله برقی استفاده کنند، وقتی برای خريد لباس مراجعه می کنند، امکان پرو لباس را ندارند چون با ويلچر نمی توان وارد اتاق کوچک پرو شد، يا در مراجعه به مطب پزشک هايی که بايد از پله برای ورود به آنها استفاده کرد محدوديت دارند.
کشورهايی که اين پيمان را امضا می کنند، متعهد خواهند شد تا قوانينی را تصويب و اقداماتی را در جهت حقوق معلولان انجام دهند، و قوانين و سنت هايی که به نحوی عليه معلولان تبعيض آميز است را کنار بگذارند. کشورهای امضا کننده بايد تعهد دهند که معلولان آنها حقوق برابری با افراد ديگر جامعه خواهند داشت.
هم اکنون تنها ۴۵ کشور جهان قوانين مشخصی در مورد حقوق معلولان دارند.
در ايران حقوق اجتماعی معلولان جسمی از جمله مسائل اجتماعی مورد بحث است: گفته می شود که معلولان از بسياری از حقوقی که برای شهروندان عادی در نظر گرفته می شود محرومند.
در بعضی کشورها، خيابان ها، معابر، فروشگاه و ادارات طوری طراحی و ساخته می شود تا آمد و شد و استفاده معلولان از آنها امکان پذير شود، در حالی که در ايران فعاليت های روزانه معلولان جسمی از خريد روزانه گرفته تا انجام کارهای اداری و پزشکی حتی استخدام در ادارات دولتی با مشکل مواجه است و معلولان اين شرايط را تبعيض در حقوق خود می دانند: بسياری از معلولان از سوار شدن به وسايل نقليه عمومی محروم هستند، به تنهايی امکان مراجعه به فروشگاه ها را به دليل وجود پله ندارند، در فروشگاه های بزرگ نمی توانند از پله برقی استفاده کنند، وقتی برای خريد لباس مراجعه می کنند، امکان پرو لباس را ندارند چون با ويلچر نمی توان وارد اتاق کوچک پرو شد، يا در مراجعه به مطب پزشک هايی که بايد از پله برای ورود به آنها استفاده کرد محدوديت دارند.

Comment